V SA/Wa 2690/23

V SA/Wa 2690/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-09-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-12-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Michał Sowiński
Piotr Kraczowski /przewodniczący/
Robert Żukowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151, art. 119 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Asesor WSA - Robert Żukowski (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 września 2024 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 14 września 2023 r. nr DMP-IV.4320.13.2023 w przedmiocie wykreślenia przedsiębiorcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. P. (dalej: "Skarżący", "Strona") jest decyzja Ministra Rozwoju i Technologii z 14 września 2023 r. nr DMP-IV.4320.13.2023, utrzymująca w mocy decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z 30 grudnia 2022 r. nr DMP-VI.4320.1.2173.2022.SL, na mocy której wykreślono przedsiębiorcę M. P., NIP: [...] z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) na podstawie art. 32 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. z 2022 r. poz. 541 - dalej: ustawy o CEIDG i PIP).
Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym :
W dniu 28 września 2022 r. Minister Rozwoju i Technologii na podstawie wniosku M. L. został poinformowany, że Skarżący nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie przedsiębiorcy w CEIDG w rubrykach stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej oraz adres do doręczeń tj. ul. [...] w K. ([...]). Z wniosku wynikało, że M. L. (Wnioskodawca) jest współwłaścicielem ww. nieruchomości ([...]) położonej w K. przy ul. [...], dla której Sąd Rejonowy dla [...] w K., IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer [...].
Wnioskodawca poinformował, że na mocy prawomocnego wyroku z 14 września 2018 r, wydanego przez Sad Rejonowy dla [...] w K., Wydział I Cywilny (Sygn. akt [...]), który utrzymany został prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z 22 marca 2019 r. Sygn. akt [...], nakazano przedsiębiorcy/Skarżącemu opuszczenie i opróżnienie lokalu nr [...] w budynku pod ww. adresem oraz wydanie Wnioskodawcy tego lokalu. Poinformowano także, że w wyroku SR dla [...] w K., określono wprost, że Skarżący zajął przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego oraz, że aktualnie nie zajmuje on już tego lokalu oraz nie wykonuje w tym miejscu żadnej działalności gospodarczej. Do wniosku dołączono kopię orzeczeń sądowych przedstawionych jako dowody na okoliczności świadczące o braku posiadania przez przedsiębiorcę tytułu prawnego do ww. nieruchomości i wskazujące na konieczność dokonania zmiany danych adresowych w CEIDG.
Minister Rozwoju i Technologii działając na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy o CEIDG i PIP, w dniu 29 września 2022 r. wezwał Skarżącego do przedstawienia dowodu posiadania tytułu prawnego do nieruchomości (lokalu) wskazanej w CEIDG w rubrykach stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej oraz adres do doręczeń, tj. ul. [...] w K. ([...]). Jednocześnie, Minister Rozwoju i Technologii wskazał, że w przypadku braku tytułu prawnego do przedmiotowej nieruchomości (lokalu) należy w terminie 7 dni dokonać zmiany w CEIDG. Strona została pouczona o wymogach prawnych wynikających z art. 32 ust. 2 ustawy o CEIDG i PIP oraz o tym jak należy definiować pojęcie tytułu prawnego do nieruchomości. Pismo zostało doręczone obu stronom postępowania.
W dniu 14 października 2022 r. Minister Rozwoju i Technologii otrzymał stanowisko Strony dotyczące jego uprawnienia do nieruchomości położonej przy ul. [...] w K. ([...]) i wykonywania w tym miejscu działalności gospodarczej. W ocenie Skarżącego wyrok na który powołuje się Wnioskodawca jest nieprawidłowy. Podniesiono, iż toczy się postępowanie cywilne o zasiedzenie przedmiotowej nieruchomości dlatego też sprawę należy zawiesić.
Postanowieniem z 19 października 2022 r. Organ odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego wszczętego w trybie art. 32 ust 2 ustawy o CEIDG i PIP wskazując, iż możliwe jest rozpoznanie sprawy bowiem brak jest tutaj zagadnienia wstępnego dla prowadzonego w tej sprawie postępowania administracyjnego.
W dniu 18 listopada 2022 r. do Ministerstwa Rozwoju i Technologii wpłynęły pisemne wyjaśnienia przedsiębiorcy, w których przedsiębiorca ponownie powołał się na fakt toczącego się przed sądem powszechnym (cywilnym) postępowania w przedmiocie stwierdzenia zasiedzenia przez niego nieruchomości położonej przy ul. [...] w K. ([...]). Przedsiębiorca wskazał, że nieprzerwanie zajmuje jedno z pomieszczeń oraz że zaliczono go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności z kodu 07-s czasowo do dnia 1 października 2024 r., wskazując, że stopień niepełnosprawności datuje się od 1 października 2019 r.
Decyzją z dnia 30 grudnia 2022 r. organ wykreślił przedsiębiorcę Skarżącego z CEIDG. Jako podstawę prawną wydanej decyzji wskazano art. 32 ust. 2 i 4 ustawy o CEIDG i PIP. Organ podniósł, iż przedsiębiorca nie przedstawił dowodu posiadania tytułu prawnego do przedmiotowej nieruchomości oraz nie dokonał zmiany danych adresowych w CEIDG, do czego był wzywany. Minister wyjaśnił także w uzasadnieniu, że fakt zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej nie zwalnia przedsiębiorcy z obowiązku posługiwania się w CEIDG danymi aktualnymi i prawdziwymi oraz takimi co do których przedsiębiorcy przysługuje niekwestionowane uprawnienie (tj. tytuł prawny).
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Skarżący podniósł, że sprawa winna być zawieszona z uwagi na prowadzone postepowanie cywilne dot. zasiedzenia.
Pismem z 24 lutego 2023 r. organ ponownie wezwał Skarżącego w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do przedłożenie aktualnego i kompletnego tytułu prawnego, z którego treści jednoznacznie będzie wynikać, że przedsiębiorca/Skarżący dysponuje tytułem prawnym do nieruchomości (lokalu) wskazanej we wpisie przedsiębiorcy w CEIDG w rubrykach stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej oraz adres do doręczeń tj. ul. [...], [...] K. Nadto pouczono przedsiębiorcę, że w przypadku braku aktualnego tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie przedsiębiorcy w CEIDG w rubrykach stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej oraz adres do doręczeń tj. ul. [...], [...] K., należy dokonania aktualizacji (zmiany) danych adresowych wskazanych we wpisie przedsiębiorcy w CEIDG.
W dniu 24 marca 2023 r. doręczono Ministrowi Rozwoju i Technologii stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynikało, że Wnioskodawca podtrzymuje w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie i za aktualne uznaje informacje w zakresie braku tytułu prawnego przedsiębiorcy do ww. nieruchomości.
Minister Rozwoju i Technologii pismem z 24 kwietnia 2023 r. ponownie wezwał Skarżącego do przedłożenia tytułu prawnego, z którego treści jednoznacznie będzie wynikać, że przedsiębiorca/Skarżący dysponuje uprawnieniem do nieruchomości (lokalu) wskazanej we wpisie przedsiębiorcy w CEIDG w rubrykach stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej oraz adres do doręczeń tj. ul. [...], [...] K. Pouczono przedsiębiorcę ponownie, że w przypadku braku tytułu prawnego do nieruchomości należy dokonać zmiany danych adresowych we wpisie przedsiębiorcy w CEIDG. Minister Rozwoju i Technologii pouczył także przedsiębiorcę, że w przypadku nieuczynienia zadość wezwaniu o którym mowa w art. 32 ust. 2 ww. ustawy, Minister Rozwoju i Technologii będzie zobowiązany do wykreślenia przedsiębiorcy z CEIDG na podstawie art. 32 ust. 4 ustawy o CEIDG i PIP. Wezwanie doręczono stronom postępowania.
Skarżący w odpowiedzi na to oraz na kolejne wezwanie organu przedstawiając swoje stanowisko po raz kolejny nie przedłożył dowodu posiadania tytułu prawnego do ww. nieruchomości oraz nie dokonał zmian adresowych w CEIDG.
Decyzją z dnia 14 września 2023 r. Minister Rozwoju i Technologii, stwierdzając nieprawidłowość wpisu przedsiębiorcy Pana M. P., utrzymał w mocy w całości decyzję własną o wykreśleniu przedsiębiorcy z CEIDG na podstawie art. 32 ust. 2 i 4 ustawy o CEIDG i PIP. W treści uzasadnienia Minister wyjaśnił podstawę prawną decyzji oraz motywy rozstrzygnięcia. Minister zwrócił uwagę, że przedsiębiorca na żadnym etapie postępowania nie uczynił zadość wezwaniu statuowanemu w art. 32 ust. 2 ustawy o CEIDG i PIP. Pomimo kilkukrotnych wezwań, tak na etapie pierwszo-instancyjnym jak i drugo-instancyjnym, przedsiębiorca ani nie przedstawił dowodu posiadania tytułu prawnego do ww. nieruchomości ani nie dokonał zmiany niepoprawnych danych adresowych. W świetle powyższego. Minister Rozwoju i Technologii byt zobowiązany do wykreślenia przedsiębiorcy z CEIDG. Podkreślono tutaj, iż kluczowe dla sprawy były prawomocne wyroki sądu powszechnego zobowiązujące do opuszczenia przedmiotowego lokalu i jego wydania.
W skardze wniesionej do tut. Sądu M. P. zakwestionował uprawnienia Pana M. L. - współwłaściciela ww. nieruchomości do zainicjowania postępowania administracyjnego na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy o CEIDG i PIP i podważania istnienia uprawnienia Skarżącego do nieruchomości, której adres wskazał w CEIDG, twierdząc, że Wnioskodawcy przysługuje zbyt mały udział w nieruchomości, aby skutecznie kwestionować uprawnienie Skarżącego. Skarżący w treści skargi wskazał, że zawarł pisemną umowę użyczenia ww. nieruchomości ze swoją matką.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując zasadność stanowiska wyrażonego w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazując na ramy prawne kontrolowanej sprawy wskazać należy, iż zgodnie z art. 17 ustawy o CEIDG i PIP przedsiębiorca wpisany do CEIDG jest obowiązany posiadać tytuł prawny do nieruchomości, których adresy, zgodnie z art. 5 tej ustawy (zakres danych podlegających wpisowi do CEIDG ust. 1 pkt 6), podlegają wpisowi. Dotyczy to wszystkich danych adresowych, które przedsiębiorca podaje do CEIDG. Obowiązek ten jest skuteczny wobec wszystkich przedsiębiorców (erga omnes). Przepis nie przewiduje żadnych wyjątków. Takiego wyjątku nie stanowi także korzystanie z instytucji zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Przedsiębiorca zawieszony to nadal przedsiębiorca posiadający wpis w CEIDG, który tak jak każdy inny przedsiębiorca jest zobowiązany do dbałości o prawidłowość i aktualność wpisu w CEIDG.
Zgodnie z dyspozycją art. 16 ustawy o CEIDG i PIP, przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną zgłoszeniem do CEIDG nieprawdziwych danych, jeżeli podlegały obowiązkowi wpisu na jego wniosek, a także niezgłoszeniem danych podlegających obowiązkowi wpisu do CEIDG w ustawowym terminie albo niezgłoszeniem zmian danych objętych wpisem.
Zgodnie natomiast z przepisem art. 32 ust. 2 ww. ustawy, w przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw gospodarki informacji o braku tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG, której adres wskazano zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 (chodzi o adres do doręczeń oraz - jeżeli przedsiębiorca takie miejsce posiada - adres stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej), minister właściwy do spraw gospodarki, z urzędu lub na wniosek osoby przedstawiającej dowód posiadania tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie przedsiębiorcy, wzywa przedsiębiorcę do przedstawienia dowodu posiadania tytułu prawnego do nieruchomości lub dokonania odpowiedniej zmiany wpisu w tym zakresie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Jeżeli przedsiębiorca nie przedstawi dowodu posiadania tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie lub nie dokona zmiany swojego wpisu w CEIDG w zakresie adresów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy o CEIDG i PIP, minister właściwy do spraw gospodarki wykreśla, w drodze decyzji administracyjnej, przedsiębiorcę z CEIDG. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy o CEIDG i PIP, wpisowi do CEIDG podlegają następujące dane ewidencyjne - adres do doręczeń oraz - jeżeli przedsiębiorca takie miejsca posiada - adres stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej. Należy zauważyć, że dane zawarte we wpisie przedsiębiorcy w CEIDG są jawne, powszechne i ogólnodostępne dla wszystkich zainteresowanych wpisem przedsiębiorcy w CEIDG. Mają one stanowić miarodajne źródło wiedzy dla potencjalnych kontrahentów przedsiębiorcy, a zatem nie mogą wprowadzać w błąd.
Decyzja wydana w oparciu o normę określoną w art. 32 ust. 4 ustawy o CEIDG i PIP ma charakter decyzji związanej.
W przedmiotowej sprawie organ pozyskał informację o braku posiadania przez skarżącego tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie CEIDG, od jednego ze współwłaścicieli nieruchomości. Podkreślić należy, iż do pisma zgłaszającego zostały dołączone wyroki Sądu Rejonowego dla [...] w K. Wydział I Cywilny z 4 grudnia 2015 r. i 14 września 2018 r., a także wyrok Sądu Okręgowego w K. II Wydział Cywilny Odwoławczy, z których wynika, że Pani J. P. obecnie nie posiada tytułu prawnego do kwestionowanej nieruchomości. Ponadto, Sąd Rejonowy dla [...] w K. I Wydział Cywilny w wyroku z dnia 14 września 2018 r. nakazał Skarżącemu opuszczenie lokalu numer [...] znajdującego się w K. przy ul. [...] i stwierdził, że Skarżący zajął ww. lokal bez tytułu prawnego.
W toku postępowania po pozyskaniu ww. informacji Skarżący w odpowiedzi na kilkukrotne wezwania organu w trybie powołanego art. 32 ust. 2 ustawy, które zostały wystosowane w toku całego postępowania administracyjnego, wskazywał, że posiada tytuł prawny do nieruchomości podanej we wpisie przedsiębiorcy w CEIDG, gdyż nie zakończyło się jeszcze postępowanie w przedmiocie zasiedzenie przedmiotowego lokalu.
Zdaniem Sądu, organ słusznie uznał, że przedsiębiorca nie dysponuje aktualnym tytułem prawnym do nieruchomości, bowiem tytuł ten z całą pewnością utracił co najmniej w dacie orzeczenia nakazu opuszczenia i wydania przedmiotowego lokalu w ww. wyroku z 14 września 2018 r.
W kontekście zarzutów podnoszonych w toku postępowania Sąd podziela stanowisko organu, iż kwestionowanie prawomocnych wyroków nakazujących eksmisję z nieruchomości położonej przy ul. [...] w K. ([...]), nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy. Faktem niekwestionowanym jest bowiem to, że Skarżący nie przedstawił dowodu posiadania tytułu prawnego. Okoliczność, że dopiero do skargi jako ostatni załącznik została dołączona kopia umowy użyczenia ww. nieruchomości z 3 marca 2019 r., nie może być brana pod uwagę, ponieważ etap postępowania administracyjnego w którym był uprawniony działać Minister Rozwoju i Technologii zakończył się ostatecznie w dniu 14 września 2023 r., kiedy została wydana decyzja o utrzymaniu w mocy decyzji o wykreśleniu przedsiębiorcy z CEIDG.
Podkreślić tutaj należy, iż Skarżący prawidłowo był informowany o przysługujących mu prawach i brał aktywny udział w prowadzonym postępowaniu kilkukrotnie zajmując stanowisko w sprawie.
Należy też zauważyć, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 146), domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Z tej przyczyny organ administracyjny nie ma możliwości, aby w toku postępowania jakie się przed nim toczy dokonywać odmiennych ustaleń prawnych od tych, jakie wynikają z prawomocnych orzeczeń sądowych, w tym dotyczących wpisów dokonywanych w księdze wieczystej oraz eksmisji z tytułu bezprawnie zajmowanych lokali.
Skarżący nie przedstawił w toku postępowania żadnej umowy zawartej ze współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości, która byłaby skuteczna prawnie wobec orzeczonej eksmisji potwierdzonej przedstawionymi orzeczeniami sądowymi.
Jeszcze raz podkreślić należy, iż Minister Rozwoju i Technologii w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy o CEIDG i PIP bada jedynie, czy przedsiębiorca legitymuje się dowodem posiadania tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG.
Odnosząc się natomiast do podnoszonej kwestii wniosku o zawieszenie postępowania to w ocenie Sądu sam fakt złożenia takiego wniosku nie stanowi zagadnieniem prejudycjalnego dla postępowania głównego, tj. ustalenia czy Skarżący przedstawił dowód posiadania tytułu prawnego do ww. nieruchomości bądź czy poprawił w CEIDG niepoprawne i wprowadzające w błąd dane adresowe. Słusznie organ powołując się na ugruntowane orzecznictwo w tym zakresie podniósł tutaj, iż samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał, wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ i wydanie decyzji (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2016 r. II SA/Kr 1366/16).
W świetle przedstawionych uwag, organ prawidłowo zastosował art. 32 ust. 2 ustawy i słusznie w tym zakresie uznał, że przedsiębiorca ma bezwzględny obowiązek przedstawić dowód posiadania tytułu prawnego do nieruchomości, której dane wskazuje w CEIDG, albo w sytuacji jego braku, dokonać zmiany nieaktualnych i niepoprawnych danych adresowych. Ciężar dowodu wykazania istnienia dokumentu, który potwierdza uprawnienie przedsiębiorcy do nieruchomości spoczywa wyłącznie na przedsiębiorcy, a tytuł prawny musi być aktualny i obowiązujący w obrocie prawnym.
Wobec niewykonania obowiązku przez skarżącego Minister miał obowiązek wykreślić skarżącego z CEIDG – na podstawie art. 32 ust. 4 ustawy zgodnie z którym jeżeli przedsiębiorca mimo wezwania, o którym mowa w ust. 2, nie przedstawi dowodu posiadania tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie lub nie dokona zmiany swojego wpisu w zakresie adresów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6, minister właściwy do spraw gospodarki wykreśla, w drodze decyzji administracyjnej, przedsiębiorcę z CEIDG.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), skargę oddalił.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 powołanej ustawy.