II SA/Bd 429/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą przyznania uprawnień kombatanckich z powodu nierozpatrzenia wszystkich argumentów skarżącego i naruszenia zasady równości.
Skarżący Karol M. domagał się przyznania uprawnień kombatanckich, twierdząc, że był osadzony w obozie w I. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą przyznania tych uprawnień. Sąd uznał, że organ nie rozpatrzył wszystkich podnoszonych przez skarżącego okoliczności dotyczących charakteru obozu oraz naruszył zasadę równości, nie rozważając podobnych przypadków.
Sprawa dotyczyła skargi Karola M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, która utrzymała w mocy odmowę przyznania uprawnień kombatanckich. Skarżący twierdził, że był osadzony w obozie w I. w okresie od stycznia do lutego 1940 r., który jego zdaniem miał charakter eksterminacyjny. Organ administracji odmówił przyznania uprawnień, wskazując, że obóz w I. w tym okresie pełnił funkcję obozu przesiedleńczego, a nie wychowawczego, i nie był wymieniony w stosownym rozporządzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd uznał, że organ naruszył przepisy postępowania administracyjnego (art. 7, 77 § 1 i 80 Kpa), ponieważ nie ustosunkował się do wszystkich argumentów skarżącego, w szczególności do faktu przebywania w obozie na B. w I. Ponadto, sąd wskazał na naruszenie zasady równości, podkreślając, że organ nie rozważył, czy skarżący był traktowany inaczej niż inne osoby w podobnej sytuacji, którym przyznano uprawnienia kombatanckie. Sąd zasądził również zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ nieprawidłowo ocenił charakter miejsca odosobnienia, nie rozpatrując wszystkich podnoszonych przez skarżącego okoliczności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ nie ustosunkował się do wszystkich argumentów skarżącego dotyczących charakteru obozu, w którym przebywał, co stanowi naruszenie przepisów Kpa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (4)
Główne
u.o.k. art. 4 § ust. 1 pkt 1 lit. b i c
Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego
Przepisy ustawy stosuje się do osób, które podlegały represjom wojennym i okresu powojennego, w tym okresom przebywania z przyczyn politycznych, narodowościowych, religijnych i rasowych m.in. w innych miejscach odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa (lit. b) albo w innych miejscach odosobnienia, w których pobyt dzieci do lat 14 miał charakter eksterminacyjny, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa.
Ppsa art. 145 § § 1 ust. 1 pkt 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Kpa art. 127 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Kpa art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ nie ustosunkował się do wszystkich argumentów skarżącego dotyczących charakteru obozu na B. w I. Naruszenie zasady równości poprzez nierówne traktowanie skarżącego w porównaniu do innych osób w podobnej sytuacji.
Godne uwagi sformułowania
Organ jest związany brzmieniem przepisów rozporządzenia co do charakteru obozów opisanych w art. 4. Sprowadza się ona do stwierdzenia, że wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się daną cechą istotną mają być traktowane równo, tj. bez zróżnicowań, zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących.
Skład orzekający
Marzenna Linska-Wawrzon
przewodniczący
Wiesław Czerwiński
sprawozdawca
Ireneusz Fornalik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uprawnień kombatanckich, obowiązki organów w zakresie rozpatrywania wniosków, stosowanie zasady równości w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skarżącego i charakteru konkretnego obozu. Interpretacja zasady równości ma charakter ogólny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii przyznawania uprawnień kombatanckich i interpretacji przepisów dotyczących represji wojennych, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i socjalnym.
“Sąd uchylił odmowę przyznania uprawnień kombatanckich z powodu błędów organu.”
Dane finansowe
WPS: 100 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bd 429/04 - Wyrok WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2004-08-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-05-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Ireneusz Fornalik Marzenna Linska-Wawrzon /przewodniczący/ Wiesław Czerwiński /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach Hasła tematyczne Kombatanci Skarżony organ Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Powołane przepisy Dz.U. 1991 nr 17 poz 75 art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b Ustawa z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędziowie WSA: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Asesor WSA Ireneusz Fornalik Protokolant Mariusz Pstruś po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2004r. sprawy ze skargi Karola M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] 2004r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącego kwotę 100 zł. (słownie sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] 2004 r. nr [...], na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b i c ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. nr 42, poz. 371 ze zm.) oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 września 2001 r. w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości (Dz. U. Nr 106, poz. 1154), po ponownym rozpoznaniu sprawy z wniosku Karola A. M. zam. J., utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] 2003 r. nr [...] o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu decyzji Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wskazał na treść art. 4 ust. 1 ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego. Skarżący został wywieziony do obozu w I. i przybywał w nim w okresie od stycznia 1940 r. do lutego 1940 r. Obóz w I. od 1944 r. do 19.01.1945 r. pełnił funkcję "wychowawczego" obozu pracy. Skarżący przebywał w tym obozie od stycznia 1940 r. do lutego 1940 r., a więc w okresie, kiedy obóz ten pełnił funkcję obozu przesiedleńczego, a nie "wychowawczego". Obóz w I. nie został również wymieniony w § 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 września 2001 r. w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innej narodowości (Dz. U. Nr 106, poz. 1154). Organ wydający decyzję nie jest uprawniony do czynienia samodzielnych ustaleń, czy przedmiotowy obóz spełnia charakter obozów wymienionych w art. 4 ustawy o kombatantach. Organ jest związany brzmieniem przepisów rozporządzenia co do charakteru obozów opisanych w art. 4. W skardze na powyższą decyzję Karol M. wniósł o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podał, że w styczniu 1940 r. wraz z rodzicami umieszczony był przez gestapo w Teatrze Miejskim w I., a następnie w lutym 1940 r. w obozie hitlerowskim na B. w I. i tam przebywał cały miesiąc w nieludzkich warunkach. W oparciu o Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1154 str. 31 I. był obozem przejściowym, a nie obozem wychowawczym. Obóz, w którym przebywał miał charakter eksterminacyjny, a osoby tam osadzone były w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa. Uważa, że spełnia wszystkie warunki i zasługuje na przyznanie mu uprawnień kombatanckich. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób represjonowanych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z 19 marca 2004 r. oparta jest o przepis art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b i c ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 ze zm.). Przewiduje on, że przepisy ustawy stosuje się również do osób, które podlegały represjom wojennym i okresu powojennego, a represjami w rozumieniu ustawy są okresy przebywania z przyczyn politycznych, narodowościowych, religijnych i rasowych m.in. w innych miejscach odosobnienia, w których warunki pobytu nie różniły się od warunków w obozach koncentracyjnych, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa (lit. b) albo w innych miejscach odosobnienia, w których pobyt dzieci do lat 14 miał charakter eksterminacyjny, a osoby tam osadzone pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje z dwóch powodów. Skarżący podaje, że przebywał także w obozie hitlerowskim na B. w I. Zaskarżona decyzja nie ustosunkowała się do tego argumentu. Nie wiadomo, jaki charakter miał ten obóz, a bez wątpienia czymś innym niż obóz mieszczący się w Teatrze Miejskim w I. Uzasadnia to zarzut naruszenia art. 7, 77 § 1 i 80 Kpa. Druga przyczyna wiąże się z naruszeniem zasady równości. Skarżący podaje, że w takiej samej sytuacji jak on był Ewaryst M., któremu przyznano uprawnienia kombatanckie. Treść zasady równości była wielokrotnie wyjaśniana w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego i orzecznictwie sądowym. Sprowadza się ona do stwierdzenia, że wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się daną cechą istotną mają być traktowane równo, tj. bez zróżnicowań, zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, aby przestrzeganie tej zasady było rozważane. A na konieczność przeprowadzenia takich rozważań wskazują zebrane dowody. Uzasadnia to, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) postąpienie jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI