V SA/Wa 2583/13

V SA/Wa 2583/13 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2014-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-11-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Mydłowska
Izabella Janson
Krystyna Madalińska-Urbaniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 1096/14 - Wyrok NSA z 2015-12-18
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 749
art.233 § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
Dz.U. 2012 poz 270
art.145 §1 pkt 1 a, art.200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2014 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Warszawie na rzecz K. C. kwotę 297 zł (dwieście dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K. C. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] września 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...].07.2011 r. określającą niezaksięgowaną kwotę długu celnego w wysokości 1368 zł , stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą cła , której podlega towar a kwotą cła uiszczoną na podstawie zgłoszenia celnego. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym :
W dniu [...].08.2008r. Agent Celny R. K. działając na podstawie upoważnienia z dnia [...].08.2008r. K. C., zgłosił na dokumencie SAD nr [...] do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towar w postaci używanego samochodu osobowego marki Austin Healey, nr nadwozia [...] rok produkcji 1967, z silnikiem o pojemności 2912 cm³ , deklarując kod TARIC 9705 00 00 90, ze stawką celną w wysokości 0% oraz stawką podatku VAT - 7%. Do zgłoszenia celnego załączono m.in.: świadectwo tytułu prawnego pojazdu Certificate of Ownership of Motor Vehicle nr [...], Bill of Sale na kwotę 5500 $, Bill of lading nr [...] z dnia [...].06.2008r, fakturę transportową nr [...] z dnia [...].07.2008r. na kwotę 1100 $, Ocenę Techniczną - Protokół Oględzin nr [...] z dnia [...].07.2008r. sporządzoną przez rzeczoznawcę samochodowego inż. J. K., zaświadczenie nr [...] z dnia [...].08.2008r. Biura Stołecznego Konserwatora Zabytków.
Przedmiotowe zgłoszenie zostało przyjęte jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (dalej WKC). Towar został zwolniony do wnioskowanej procedury po uprzednim zaksięgowaniu kwoty należności celnych, na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym.
Następnie, w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w trybie art. 78 ust. 2 WKC organ celny I instancji powziął wątpliwości odnośnie prawidłowości zastosowanej w zgłoszeniu celnym klasyfikacji taryfowej. W świetle tego przepisu po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów.
W związku z powyższym, Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. postanowieniem z dnia [...].05.2011r. nr [...] wszczął z urzędu postępowanie celne.
Następnie organ I instancji pismem z dnia [...].06.2011r. wezwał Stronę do przedłożenia dokumentów potwierdzających, iż przedmiotowy pojazd jest pojazdem kolekcjonerskim w rozumieniu przepisów prawa celnego.
Pismem z dnia 25.07.2011r. Strona odniosła się do postanowienia o wszczęciu postępowania celnego oraz do kryteriów wskazanych w Notach wyjaśniających do CN zgodnie z którymi samochód można uznać za kolekcjonerski. Wskazała także, iż w przypadku, gdyby przedstawione dokumenty i wyjaśnienia nie były w ocenie organu celnego wystarczające wnosi o powołanie biegłego z zakresu historii motoryzacji i rynku handlu kolekcjonerskimi pojazdami. Do pisma Strona załączyła odpisy następujących dokumentów: świadectwo tytułu prawnego pojazdu Certificate of Ownership of Motor Vehicle nr [...], Bill of Sale na kwotę 5500 $, Ocenę Techniczną - Protokół Oględzin nr [...] z dnia [...].07.2008r. sporządzony przez rzeczoznawcę samochodowego inż. J. K., zawiadomienie Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w W. nr [...] z dnia [...].09.2008r., iż samochód Austin Healey 3000 Mk III z 1967r. o numerze identyfikacyjnym (VIN) [...] został włączony do wojewódzkiej ewidencji zabytków ruchomych województwa mazowieckiego, Kartę Ewidencyjną Zabytków Ruchomych, Certyfikat nr [...] z dnia [...] czerwca 2008r. Certified Copy of a Factory Record wystawiony przez British Motor Industry Heritage Trust w dniu [...] czerwca 2008r. dla K. C.
Decyzją nr [...] z dnia [...].07.2011r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty cła od towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD nr [...] dnia [...].08.2008r. Uznał, że samochód powinien zostać zaklasyfikowany do CN 8703 24 90 - Pozostałe pojazdy z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem iskrowym, o pojemności skokowej przekraczającej 3000 cm³ używane.
Po rozpatrzeniu odwołania K.C. opisaną wyżej decyzją Dyrektor Izby Celnej w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, chociaż wskazał też , że w jego ocenie prawidłowy kod CN dla tego pojazdu to 8703 23 90 - Pozostałe pojazdy wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym, o pojemności skokowej przekraczającej 1500 cm3, ale nieprzekraczającej 3000 cm3, używane, gdyż przedmiotem importu był samochód osobowy używany marki Austin Healey, nr nadwozia [...], rok produkcji 1967, z silnikiem o pojemności 2912 cm3. Wyjaśnił jednak, że uchybienie to nie miało wpływu na zastosowaną stawką celną oraz kwotę należności celnych przywozowych. W zaskarżonej decyzji prawidłowo bowiem przyjęto dla przedmiotowego samochodu, stawkę celną w wysokości 10% wartości celnej stanowiąc podstawę do określenia kwoty długu celnego.
Dalej wyjaśnił, iż pozycja 8703 obejmuje z brzmienia Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Towary objęte tą pozycją grupowane są w następujący sposób: 870310 - Pojazdy przeznaczone do poruszania się po śniegu; samochodziki golfowe i podobne pojazdy
- Pozostałe pojazdy wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym
0. - - o pojemności skokowej nieprzekraczającej 1000 cm3
1. - - o pojemności skokowej przekraczającej 1000 cm3-ale nieprzekraczającej 1500 cm3
2. - - o pojemności skokowej przekraczającej 1500 cm3, ale nieprzekraczającej 3000 cm3 870323 - - - Nowe
8703 23 11 Samochody kempingowe
8703 23 19 Pozostałe
870323 90 - - - Używane
Podkreślono, iż klasyfikacja pojazdów kolekcjonerskich opiera się na brzmieniu pozycji 9705 Wspólnej Taryfy Celnej, mającym moc prawnie wiążącą (tzw. "twarde prawo", publikowane w Dzienniku Urzędowym UE serii L). Jednakże w prawie wspólnotowym ważne są nie tylko przepisy prawa powszechnie obowiązującego, ale także różnego rodzaju instrumenty prawa, jak np. noty wyjaśniające, opinie, zalecenia, które nie mają mocy wiążącej. Te instrumenty prawa międzynarodowego wydawane są przez specjalnie powołane do tego organy, czy instytucje wspólnotowe i są one publikowane w Dzienniku Urzędowym UE serii C. Tworzą one tzw. "miękkie prawo" i mają na celu zapewnienie jednolitości stosowania prawa wspólnotowego. Tego rodzaju instrumentów prawa nie możemy zatem pomijać przy rozstrzyganiu spraw. Ważną rolę w prawie wspólnotowym stanowią także wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Istotne znaczenie dla interpretacji Nomenklatury taryfowej mają noty wyjaśniające i klasyfikacje wydawane przez Światową Organizację Celną- Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniach niejednokrotnie uznawał, że noty i opinie WCO nie są wiążące ani dla organów celnych, ani dla sądów (por. wyroki w sprawach: 38/75, 69 i 70/76, 798/79, C-35/93, C-130/02, C-396/02, C-467/03). Jednocześnie ETS stwierdzał, że noty wyjaśniające WCO stanowią ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy celnej przez organy celne państw członkowskich i jako takie mogą być uznane za istotną pomoc w interpretacji taryfy (por. wyroki w sprawach 798/79, C-396/02). Za zasadę uznał ETS stosowanie tych not w procesie interpretacji nomenklatury towarowej. Odstąpienie od tej zasady jest dopuszczalne, ale jedynie wówczas, gdy nota wydaje się niezgodna ze sformułowaniem danej pozycji lub wyraźnie wykracza poza uprawnienia przyznane Radzie Współpracy Celnej (por. wyrok w sprawie 38/75). Stosowanie not wyjaśniających jest konieczne w celu jednolitego stosowania przepisów prawa celnego.
Dyrektor Izby Celnej zauważył , że w preambule Not Wyjaśniających do CN stwierdzono: Na mocy art. 9 ust.1 lit. a akapit drugi i art.10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 Komisja przyjęła Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej (NWCN) po przeanalizowaniu przez Sekcję nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego. Chociaż Noty wyjaśniające do nomenklatury Scalonej mogą odwoływać się do Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, to jednak nie zastępują tych ostatnich, ale powinny być uważane za ich dopełnienie i używane w połączeniu z nimi.
Z kolei w Notach wyjaśniających do CN do sekcji XXI - Dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie i antyki, dział 97, kod CN 9705 00 00 - kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne - wskazano, że:
1) "Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne stanowiące egzemplarze kolekcji o wartości historycznej, jeżeli spełniają one kryteria zawarte w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w sprawie nr C 200/84 i zgodnie z tym:
- posiadają pewną rzadka wartość,
- nie są zwykle wykorzystywane zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem,
- są przedmiotem specjalnych transakcji poza normalnym handlem podobnymi artykułami użytkowymi,
- posiadają znaczną wartość, oraz
- ilustrują znaczący krok w rozwoju ludzkich osiągnięć lub pewien okres takiego rozwoju.
Ze względu na fakt, że pojazd mechaniczny jest zasadniczo artykułem użytkowym, o stosunkowo krótkim czasie użytkowania i podlega ciągłemu rozwojowi technicznemu, mogą być więc zastosowane, na tyle, na ile nie są one wyraźnie zaprzeczone przez fakty, następujące warunki wstępne, leżące u podstaw powyższego orzeczenia, w odniesieniu do: pojazdów w oryginalnym stanie, bez zasadniczych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika itp., co najmniej 30-letnie oraz modelu lub typu, który nie jest już produkowany,
- wszystkich pojazdów wyprodukowanych przed rokiem 1950, nawet jeżeli nie jeżdżą.
Obejmuje ona także jako przedmioty kolekcjonerskie o wartości historycznej:
pojazdy mechaniczne, niezależnie od daty ich produkcji, które, co może zostać udowodnione, brały udział w wydarzeniu historycznym;
samochody wyścigowe, które, co może zostać udowodnione, zostały zaprojektowane, zbudowane i wykorzystane wyłącznie do współzawodnictwa i osiągnęły znaczące sportowe sukcesy w prestiżowych krajowych lub w międzynarodowych konkurencjach.
Dowodem może być odpowiednia dokumentacja, na przykład publikacje informacyjne lub literatura specjalistyczna lub opinie uznanych ekspertów.
Powyższe Noty wyjaśniające, uwzględniając istniejące różnice, mają zastosowanie do motocykli.
Repliki, które nie spełniają wymienionych powyżej kryteriów, są wykluczone".
Dalej Dyrektor wyjaśnił, że jak wynika z powyższego, pojazd uznany za kolekcjonerski na potrzeby klasyfikacji taryfowej powinien być oceniony według kryteriów określonych w ww. Notach wyjaśniających do CN, opartych na wyroku ETS nr C 200/84. Warunkami wstępnymi zaklasyfikowania pojazdu samochodowego do kodu CN 9705 00 00 jest to by pojazd był oryginalny, bez zasadniczych zmian, co najmniej 30-letni oraz by był to model (typ) już nieprodukowany.
Podkreślił też , iż z brzmienia Not wyjaśniających do pozycji 9705 00 00 wynika, iż wszystkie warunki wymienione w nich muszą być spełnione łącznie.
W decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2011r., Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. uznał, iż zostały spełnione kryteria wstępne zawarte w Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż samochód marki Austin Healey, nr nadwozia [...], rok produkcji 1967, z silnikiem o pojemności 2912 cm3, w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego miał 41 lata i nie był już produkowany. W Opinii technicznej nr [...] z dnia [...].07.2008r. rzeczoznawca samochodowy inż. J.K. potwierdził "oryginalność zabudowy i części w 100%" Rzeczoznawca potwierdził więc, iż przedmiotowy samochód jest pojazdem oryginalnym bez zasadniczych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika itp.
Organ odwoławczy wskazał, iż z dokumentu wystawionego przez British Motor Industry Heritage Trust - Certified Copy of a Factor Record nr [...] (załączonego przez Stronę do pisma z dnia [...].07.2011r.) wynika, iż samochód marki Austin Healey, nr nadwozia [...] został wyprodukowany w 1966r. (data ta została potwierdzona również poprzez rozkodowanie nr VIN przedmiotowego samochodu VIN DECODER'EM znajdującym się na stronie www. hagery.com i tym samym należy uznać, iż samochód marki Austin Healey, nr nadwozia [...] został wyprodukowany w 1966r. Jednakże określenie na podstawie ww. danych prawidłowego roku produkcji przedmiotowego pojazdu nie ma wpływu na spełnienie przez przedmiotowy pojazd kryterium wieku (30 lat), gdyż w dniu dopuszczenia do obrotu przedmiotowy pojazd miał 42 lata.
Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. w ww. decyzji wskazał ponadto, że przedmiotowy pojazd posiada również jedną z cech charakterystycznych do włączenia go do kolekcji, o których mowa w ww. Notach, tj.: jest stosunkowo rzadki. Ta ocena została przez organ II instancji podzielona.
Organ odwoławczy nie zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji, że Strona nabyła przedmiotowy samochód w zwykłej, a nie specjalnej transakcji. Zwrócił uwagę na fakt, iż zebranego w sprawie materiału dowodowego m.in.: świadectwa tytułu prawnego pojazdu Certificate of Ownership of Motor Vehicle nr [...], Bill of Sale wynika, iż samochód został zakupiony od kolekcjonera, jego pierwszego właściciela czyli osoby posiadającej ten pojazd od 1967r. W związku z powyższym Dyrektor Izby Celnej w Warszawie uznał kryterium nabycia pojazdu w specjalnej transakcji poza normalnym handlem podobnymi wyrobami za spełnione.
Organ celny II - odmiennie niż Oran I instancji- uznał za spełnione kryterium niewykorzystywania pojazdu zgodnie z jego zwykłym przeznaczeniem. Podkreślił, że za materiału dowodowego wynika, że Strona używa samochodu sporadycznie, czasami prezentując go na pokazach samochodów zabytkowych.
Dyrektor Izby Celnej w Warszawie nie zgodził się także ze stanowiskiem Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. w kwestii niespełnienia przez pojazd kryterium dotyczącego ilustrowania znacznego kroku w rozwoju ludzkich osiągnięć lub pewnego okresu takiego rozwoju. Zwrócił uwagę, że z treści Zaświadczenia nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008r. Stołecznego Konserwatora Zabytków w Warszawie, że Austin Healey, Mk 3000, rok produkcji 1967 nr identyfikacyjny VIN [...], będący przedmiotem zakupu Pana K. C. (...) jest pojazdem posiadającym wartości kolekcjonerskie. Dodatkowo zgodnie z Zawiadomieniem nr [...] z dnia [...].09.2008r. przedmiotowy samochód został włączony do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków Ruchomych Województwa Mazowieckiego, nr karty ewidencyjnej [...] W polu 20 karty - Stan zachowania i potrzeby konserwatorskie wskazano: Auto posiada wybitne walory historyczno-techniczne i poznawcze odnoszące się do brytyjskiej myśli technicznej związanej z przemysłem motoryzacyjnym z przełomu lat 50-tych do 60-tych XX wieku.
Organ II instancji podzielił jednak stanowisko Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. co do niespełnienia kryterium znacznej wartości przez pojazd, jednak z innych przyczyn niż wskazane w uzasadnieniu decyzji organu I instancji.
Zdaniem organu odwoławczego dla uznania spełnienia kryterium znacznej wartości, najlepszą metodą, podlegającą w miarę obiektywnej weryfikacji jest porównanie zadeklarowanej przez importera wartości transakcyjnej (wynikającej z faktury lub umowy sprzedaży) do wartości rynkowej pojazdu określonej w specjalistycznych katalogach samochodów zabytkowych i kolekcjonerskich. Dodatkowo tego rodzaju katalogi podają ceny w odniesieniu do poszczególnych klas wynikających ze stanu zachowania i kompletności pojazdu. Ocena ta sprowadza się do zaszeregowania pojazdu do jednej z pięciu/sześciu klas, które dla potrzeb wyceny wartości określone są następująco:
stan klasy 1 (doskonały) - pojazd od strony technicznej i wizualnej jest całkowicie wolny od wad, jego stan można określić jako odpowiadający nowemu pojazdowi.
stan klasy 2 (bardzo dobry) - pojazd znajduje się w bardzo dobrym stanie oryginalnym, lub został bardzo dobrze odtworzony, widoczne są drobne ślady zużycia, jego stan można określić jako odpowiadający współczesnemu pojazdowi w wieku 3-5 lat, poddawanemu regularnym zabiegom pielęgnacyjnym i serwisowym, z przebiegiem 50000 - 80000 km,
stan klasy 3 (dobry, używany) - pojazd wykazuje normalne ślady zużycia i relatywnie nieistotne wady; jest zdolny do jazdy, przeszedł drobne naprawy i prace renowacyjne, na nadwoziu można zaobserwować miejscowe ślady korozji; stan można określić jako odpowiadający pojazdowi współczesnemu, w wieku 8-12 lat, poddawanemu regularnie odpowiedniej pielęgnacji i serwisowi, z przebiegiem 100000 - 150000 km,
stan klasy 4 (akceptowalny, zużyty) - pojazd jest zdolny do jazdy, lecz nosi ślady znacznego zużycia eksploatacyjnego, z licznymi śladami korozji; naprawy lub częściowe prace renowacyjne zostały wykonane źle lub niefachowo; stan można określić jako odpowiadający współczesnemu pojazdowi w wieku 14-20 lat, który był stale używany, bez wymaganej dbałości, w którym przeprowadzano jedynie niezbędne naprawy, z przebiegiem 160000 – 200000 km,
stan klasy 5 (niezadowalający, potrzebujący niezbędnej restauracji) - pojazd niezdolny do jazdy, na wszystkich elementach nadwozia nosi ślady korozji z miejscowymi ubytkami, zespoły są w stanie skrajnego zużycia, wymaga sporych nakładów, jednak renowacja jest opłacalna. Stan można określić jako odpowiadający współczesnemu pojazdowi w wieku ponad 20 lat, który jest w stanie skrajnego zużycia, niedopuszczony do ruchu, po przebiegu większym niż 220000 km,
stan klasy 6 (dla źródeł amerykańskich) pojazd, którego renowacja z uwagi na kompletność (a właściwie dekompletację) i stopień zużycia poszczególnych zespołów - jest nieopłacalna.
Zdaniem organu odwoławczego kryterium wartości można uznać za spełnione, jeżeli wartość podana w dokumencie zakupu odpowiada wartości podanej w katalogu dla danej klasy pojazdu.
Dyrektor Izby Celnej w Warszawie zauważył, iż w katalogach samochodów zabytkowych i kolekcjonerskich InterClassic wydawanych przez firmę EurotaxGlass's z 2008r. uzyskanych od EurotaxGlass's Polska sp. z o.o. samochód marki Austin Healey, rok produkcji 1966, osiągnął w najniższej 5 klasie cenę 14400 $, w klasie 4 -36000$, 3- 61200$, 2-88000$, 1-120000$
W związku z tym, Dyrektor wskazał, że cena zapłacona za samochód Austin Healey, tj. 5500$ była poniżej ceny przewidzianej nawet dla najniższej 5 klasy. Zdaniem organu odwoławczego zachodzą zatem podstawy do uznania, iż kryterium wartości nie zostało spełnione.
Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Celnej w Warszawie stwierdził, że kryteria dla uznania importowanego przez stronę samochodu marki Austin Healey 3000 Mk III z 1966r. za pojazd kolekcjonerski w rozumieniu przepisów celnych nie zostały spełnione w sposób łączny. Zatem Strona w zgłoszeniu celnym wobec samochodu osobowego zadeklarowała błędny kod Taric 9705 00 00 90. Został on więc zasadnie zakwestionowany przez organ I instancji w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Warszawie z dnia [...].07.2011r.
K. C. nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagał się w niej :
1. na podstawie art. 145 § 2 p.p.s.a. stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] września 2013 roku oraz w związku z art. 135 p.p.s.a uchylenia poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W. z dnia [...] lipca 2011 roku
lub:
2. na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c p.p.s.a. uchylenia decyzji Dyrektora Izby oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W. a także
na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
Zaskarżonej decyzji zarzucił :
1. naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 127 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w zw. z art. 191 O.p., 192 O.p., 233 § 2 O.p. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, gdyż żadne okoliczności faktyczne nie mogły być uznane za udowodnione w I instancji ponieważ strona nie miała możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, a organ odwoławczy nie uchylił decyzji organu I instancji do ponownego rozpoznania, wiedząc że w przypadku uchylenia postępowanie będzie musiało zostać umorzone ze względu na upływ trzyletniego terminu na doręczenie decyzji, i samodzielnie ustalił oraz ocenił stan faktyczny, co narusza zasadę dwuinstancyjności postępowania - Skarżący uważał, że nie miał realnej możliwości zrealizowania administracyjnej procedury odwoławczej, gdyż stan faktyczny został ustalony (choć nie do końca poprawnie) dopiero przez organ II instancji. W ocenie Strony naruszenie zasady dwuinstancyjności jest rażącym naruszeniem prawa skutkującym, zgodnie 247 § 1 pkt 3 O.p. stwierdzeniem jej nieważności.
2. naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 122 O.p, 191 O.p, 187 O.p., przez uznanie przez organ II instancji, że naruszenie prawa procesowego przez Organ I instancji, tj. naruszenie art. 200 § 1 O.p. w zw. z art. 192 O.p., 123 § 1 O.p., 120 O.p., 121 § 1 O.p. i 221 § 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, nie miało wpływu na wynik sprawy, czyli że wydanie przez organ I instancji decyzji bez umożliwienia Skarżącemu zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego, tylko i wyłącznie dlatego, aby Organ I instancji mógł dochować trzyletniego terminu na zawiadomienie Skarżącego; podczas gdyby Organ I instancji umożliwił Skarżącemu realizację jego praw, w wyniku swojej wcześniejszej opieszałości nie miałby szans na dostarczenie w terminie trzyletnim decyzji Skarżącemu, co oznacza że postępowanie musiałoby zostać umorzone, a to z kolei oznacza, że miało to fundamentalny wpływ na wynik sprawy.
3. naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 122 O.p., w zw. z art. 187 O.p., art. 188 O.p, 120 O.p., 121 O.p., 123 O.p., polegające na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów, w wyniku czego błędnie ustalono stan faktyczny, w tym przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i błędne przyjęcie przez organ, że stan techniczny samochodu kolekcjonerskiego Skarżącego został bezspornie ustalony w sposób umożliwiający określenie jego wartości, podczas gdy z akt sprawy, a w szczególności z oświadczenia złożonego przez skarżącego oraz ze zdjęć samochodu kolekcjonerskiego Skarżącego wynika, że zachodzą poważne wątpliwości, co do właściwego rozstrzygnięcia ww. kwestii.
4. naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 180 O.p., 181 O.p. i 191 O.p. w zw. z 187 O.p., przez nieuwzględnienie wniosku Skarżącego o powołanie biegłego na okoliczność ustalenia stanu technicznego samochodu kolekcjonerskiego Skarżącego i wpływu tego faktu na cenę kupna oraz kryterium "znacznej wartości".
5. naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 127 O.p., poprzez przyjęcie innej podstawy prawnej decyzji organu II instancji, a mianowicie uznanie przez organ II instancji, iż samochód kolekcjonerski Skarżącego powinien być zaklasyfikowany według Wspólnej Taryfy Celnej (DZ. U. UE L 286 z 31.10.2007r.) do kodu CN 8703 23 90 - "Pozostałe pojazdy wyposażone w silniki tłokowe wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym, o pojemności skokowej przekraczającej 1500 cm, ale nieprzekraczającej 3000 cm, używane" podczas gdy organ I instancji uznał, że samochód kolekcjonerski Skarżącego powinien być zaklasyfikowany według Wspólnej Taryfy Celnej (DZ. U. UE L 286 z 31.10.2007r.) do kodu CN 8703 24 90 - "Pozostałe pojazdy z silnikiem tłokowym wewnętrznego spalania z zapłonem iskrowym, o pojemności skokowej przekraczającej 3000 cm, używane", przez co Skarżący nie miał realnej możliwości zrealizowania administracyjnej procedury odwoławczej, gdyż podstawa prawna decyzji została zmieniona przez organ II instancji. Zdaniem Strony naruszenie zasady dwuinstancyjności jest rażącym naruszeniem prawa skutkującym, zgodnie 247 § 1 pkt 3 O.p. stwierdzeniem jej nieważności.
6. naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 20 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, art. 3 Rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r., w zw. z "Notami wyjaśniającymi do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów", "Notami wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich", poprzez ich błędną wykładnie i stwierdzenie przez organ, że kryterium "znacznej wartości" dla samochodu kolekcjonerskiego Skarżącego nie zostało spełnione, w wyniku przyjęcia przez Organ II instancji, że ww. określenie jest równoznaczne z ceną wymienioną w przywołanym w decyzji katalogu, podczas gdy zgodnie z wyrokiem ETS w sprawie Erika Daiber v. Haupt- zollamt Reutiigen (zwłaszcza pkt. 20) i wykładnią systemową termin ten oznacza: po pierwsze, iż samochód kolekcjonerski o "znacznej wartości" może (a więc nie musi) być sprzedawany za wysoką cenę (a więc kwotę z tytułu konkretnej transakcji); po drugie, iż ma on (a nie tylko może mieć) znaczną wartość (co ma szersze odniesienie, niż tylko do danej transakcji).
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Z wymienionych przepisów wynika, że sąd ocenia, czy orzeczenie organu jest zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Przechodząc do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że skargi są zasadne i zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
W pierwszej kolejności należy zacząć od rozważenia zasadności zarzutu dot. naruszenia prawa materialnego, bowiem podstawową kwestią sporną między stronami jest spełnienie przez samochód sprowadzony przez Skarżącego kryterium znacznej wartości. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej sprawdzenie czy samochód zaimportowany przez K. C. ma znaczną wartość powinno polegać na sprawdzeniu czy cena , która została za niego zapłacona odpowiada cenom katalogowym na taki samochód. Ponieważ w tej konkretnej sprawie jest ona ok. trzech razy niższa od przeciętnych cen wynikających z katalogu samochodów zabytkowych i kolekcjonerskich InterClassic wydawanych przez firmę EurotaxGlass's z 2008r. uzyskanych od EurotaxGlass's Polska sp. z o.o. Dyrektor uznał, że kryterium to nie jest spełnione.
W ocenie Sądu rozumowanie to jest błędne. Porównanie ceny zapłaconej za ten konkretny samochód do cen katalogowych nie odpowie na pytanie czy samochód spełnia powyższe kryterium. Cena transakcyjna jest wypadkową tak wielu czynników, że samo stwierdzenie, że ktoś zapłacił mniej od cen przeciętnych nie może prowadzić do wniosku, że towar będący przedmiotem transakcji obiektywnie nie ma innej wartości. Ten sposób rozumowania, stosowany przez organy celne do zakwestionowania wartości celnej podanej przez importera, dla tej sprawy nie może być przydatny.
Zdaniem WSA użyte w Notach wyjaśniających pojęcie znacznej wartości należy odnieść do przedmiotów z tej samej dziedziny o podobnych właściwościach użytkowych, ale nie mających cech wymienionych w pozostałych kryteriach. W tym przypadku należy wartość samochodu Austin Healey wyprodukowanego w 1967 r. odnieść do samochodu wyprodukowanego w tym samym okresie, ale nie mającego wartości kolekcjonerskiej. Przy tego typu porównaniu okaże się z pewnością , że kwota 5.500$ jest kwotą bardzo wysoką za samochód z 1967 r.
Katalogi, na które się powołuje organ mogą być dowodem wyłącznie przemawiającym za tym, że samochód będący przedmiotem niniejszego postępowania ma bardzo znaczną wartość. Jak wspomniano wyżej fakt, iż Skarżący zapłacił za pojazd znacznie niższą kwotę absolutnie nie podważa tego stwierdzenia, skoro samochód w innych transakcjach kupna-sprzedaży osiągał ceny znacznie wyższe. A organ odwoławczy nie wyjaśnił dlaczego ten konkretny samochód tej wartości nie osiągnął. O tyle nie ma to znaczenia dla tej sprawy, że jak wspomniano już wyżej, nawet kwota 5500$ za samochód ( jako przedmiot użytkowy) z 1967 r. jest kwotą bardzo wysoką, której nie płaci się z uwagi na jego wartości użytkowe.
Za prawidłowością powyższego poglądu przemawia także treść uzasadnienia wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 10.10.1985 r. nr C 200/84 . ( LEX nr 130959). W pkt. 19 czytamy : "The aforesaid explanatory notes go on to state that articles coming under chapter 99 'as a rule ... Are not dealt with in ordinary commercial transactions; some are, however, handled by a specialized trade (postage stamps, antiques, etc.). They are often of great value, out of all proportion to the value of their constituent materials".
Jak wynika z powyższego znaczną wartość należy ustalić nie przez porównanie ceny zakupu do innych przedmiotów kolekcjonerdkich, ale do przedmiotów użytkowych tego samego rodzaju , ale nie mających tych szczególnych cech , które czynią je poszukiwanymi przez kolekcjonerów.
Zaprezentowany powyżej pogląd czyni niepotrzebnym rozważania dot. naruszenia przepisów procedury, skoro z ustalonego stanu faktycznego, w ocenie Sądu w sposób jasny wynika, że samochód Skarżącego spełnia wszystkie kryteria pozwalające na zakwalifikowanie go do pozycji CN 9705 00 00.
Należy tylko wskazać, iż Sąd nie podziela poglądu Strony dot. naruszenia zasady dwuintancyjności z uwagi na poczynienie części ustaleń faktycznych przez organ odwoławczy, odmienną ocenę części okoliczności sprawy , a także utrzymanie w mocy decyzji mimo stwierdzenia, że organ I instancji ustalił błędny kod CN. Zgodnie bowiem z art. 233 § 2 O.p organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Taka sytuacja w sprawie niniejszej nie zachodziła.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a orzekł jak w wyroku. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a.