IV SA/Wa 2725/17

IV SA/Wa 2725/17 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2017-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-10-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Dąbrowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6349 Inne o symbolu podstawowym 634
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1369
art 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 30 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na działanie Fundacji "[...]" w W. w przedmiocie przymusowych robót p o s t a n a w i a: o d r z u c i ć s k a r g ę
Uzasadnienie
E. C. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie działanie Fundacji "[...]" w W..
Fundacja "[...]" – w odpowiedzi na skargę – podniosła, że Fundacja nie jest organem administracji publicznej; nie pełni też żadnej funkcji o charakterze administracyjnym. Do działań Fundacji nie stosuje się zasad postępowania administracyjnego i postępowania sądowoadministracyjnego. Spory z Fundacją lub roszczenia zgłaszane wobec jej działania rozstrzygają sądy powszechne. Dodatkowo zauważono, że skarżący występował już do Fundacji z wnioskiem o wypłatę świadczenia z tytułu pracy przymusowej w okresie II wojny światowej, niemniej nie otrzymał świadczenia, gdyż nie spełniał kryteriów do jego uzyskania. Z kolei nie występował na drogę sądową przeciwko Fundacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sądy administracyjne - zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) - sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres właściwości sądów administracyjnych określa art. 3 P.p.s.a. Stosownie do brzmienia § 1, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Dalej, w świetle art. 3 § 2a P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Według art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Przekładając przytoczone uregulowanie na działanie Fundacji "[...]" należy wskazać, że Fundacja nie jest organem administracji publicznej i jej działanie nie mieści się w zakresie kontroli działalności administracji publicznej, którą sprawują sądy administracyjne. Przedmiotowa sprawa nie jest sprawą sądowoadministracyjną w rozumieniu art. 1 w zw. z art. 3 P.p.s.a. Działalność Fundacji "[...]" nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż zarówno porozumienie między rządami Polski i [...] zawarte 16 października 1991r., które nie zostało ratyfikowane, jak i późniejsze akty dotyczące przyznawania przez Fundację pomocy finansowej z tytułu doznanych prześladowań [...] nie spełniają kryteriów pozwalających na zaliczenie ich do źródeł powszechnie obowiązującego prawa polskiego. Na podstawie tych źródeł pomiędzy osobą ubiegającą się o świadczenie a Fundacją nie powstaje stosunek administracyjno-prawny, co w konsekwencji oznacza, że Fundacja nie działa jako organ administracji publicznej powołany z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej (tak uchwała Składu 7 Sędziów NSA z 3.12.2001 r., sygn. akt OPS 3/01, publ. ONSA 2002/3/99 i orzeczenia.nsa.gov.pl). Rozstrzygnięcia Fundacji "[...]" w przedmiocie przyznania, względnie odmowy świadczeń na rzecz poszkodowanych w następstwie prześladowań [...] nie są decyzjami administracyjnymi, z braku umocowania Fundacji w tym zakresie. I jak wskazała Fundacja w odpowiedzi na skargę, spory z Fundacją lub roszczenia zgłaszane wobec jej działania rozstrzygają sądy powszechne. Z wyjaśnień Fundacji także wynika, że skarżący występował już do Fundacji z wnioskiem o wypłatę świadczenia z tytułu pracy przymusowej w okresie [...], niemniej nie otrzymał świadczenia, gdyż nie spełniał kryteriów do jego uzyskania. Z kolei nie występował na drogę sądową przeciwko Fundacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest więc właściwy do rozpoznania przedmiotowej skargi na działanie Fundacji "[...]". Inaczej ujmując, skarżący nie ma możliwości dochodzenia swoich roszczeń przed sądami administracyjnymi, a zatem wszelkie wnioski, pisma skarżącego w tym postępowaniu i w tym przedmiocie nie przyniosą dla niego oczekiwanego skutku.
W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. – postanowił jak w sentencji.