V SA/Wa 249/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę spółki [...] S.A. na decyzję Ministra Finansów, która utrzymała w mocy decyzję Generalnego Inspektora Informacji Finansowej (GIIF) nakładającą na spółkę karę pieniężną w wysokości 2.950.000 zł. Kara została nałożona za niedopełnienie obowiązków wynikających z ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, w tym za niewyznaczenie osoby odpowiedzialnej (art. 8 ustawy), wadliwe sporządzenie oceny ryzyka (art. 27 ust. 3 ustawy), niewłaściwe stosowanie środków bezpieczeństwa finansowego (art. 33 i 43 ustawy) oraz brak odpowiedniej wewnętrznej procedury (art. 50 ustawy). Spółka zarzuciła organom błędy w interpretacji przepisów i ustaleniach faktycznych, kwestionując wagę naruszeń i zasadność nałożonej kary. Sąd, analizując zebrany materiał dowodowy, uznał, że organy prawidłowo ustaliły naruszenia przepisów. W szczególności sąd podzielił stanowisko organów co do braku jednoznacznego wyznaczenia osoby odpowiedzialnej zgodnie z art. 8 ustawy, wadliwości oceny ryzyka, która nie spełniała wymogów ustawowych, nieskutecznego stosowania środków bezpieczeństwa finansowego oraz braku kompletnej i zgodnej z prawem wewnętrznej procedury. Sąd podkreślił, że niedopełnienie obowiązków przez spółkę miało realne konsekwencje, przyczyniając się do umożliwienia klientowi D. G. prania pieniędzy pochodzących z przestępstwa, co zostało potwierdzone prawomocnym wyrokiem karnym. Sąd uznał, że kara pieniężna została nałożona zasadnie, uwzględniając wagę naruszeń, zakres odpowiedzialności spółki oraz jej możliwości finansowe. W konsekwencji, sąd oddalił skargę spółki.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Zagadnienia prawne (5)
Czy spółka [...] S.A. prawidłowo wyznaczyła osobę odpowiedzialną za zapewnienie zgodności działalności z przepisami ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (art. 8 ustawy)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, spółka nie wyznaczyła osoby odpowiedzialnej w sposób jednoznaczny i zgodny z wymogami ustawy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przedstawione przez spółkę dokumenty nie potwierdzają jednoznacznego wyznaczenia osoby odpowiedzialnej zgodnie z art. 8 ustawy, a rozróżnienie odpowiedzialności na podstawie nowej ustawy wymagało nowego podejścia.
Czy sporządzona przez spółkę ocena ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu spełnia wymogi ustawy (art. 27 ust. 3 ustawy)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, ocena ryzyka była wadliwa i nie spełniała wymogów ustawowych.
Uzasadnienie
Sąd podzielił stanowisko organów, że ocena ryzyka była iluzoryczna, zawierała nieprawidłowe środki kontroli, nie zdefiniowała pojęcia 'czarnej listy' i nie zawierała jasno określonych kryteriów kwalifikacji ryzyka, co czyniło ją wadliwą.
Czy spółka stosowała środki bezpieczeństwa finansowego zgodnie z wymogami ustawy (art. 33, 34, 35, 43 ustawy)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, spółka nie stosowała skutecznie środków bezpieczeństwa finansowego, w tym bieżącego monitorowania transakcji i badania źródła pochodzenia środków.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że spółka nie wykazała skutecznego stosowania środków bezpieczeństwa finansowego, a przedstawione dowody nie potwierdzają realizacji tych obowiązków, co miało wpływ na umożliwienie prania pieniędzy przez klienta.
Czy spółka wprowadziła wewnętrzną procedurę przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu zgodną z wymogami ustawy (art. 50 ustawy)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wewnętrzna procedura spółki była wadliwa i nie zawierała obligatoryjnych elementów wymaganych przez ustawę.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że procedura wewnętrzna spółki nie zawierała kluczowych elementów, takich jak zasady ograniczania ryzyka czy zasady kontroli wewnętrznej, co czyniło ją niezgodną z art. 50 ust. 2 ustawy.
Czy spółka dopełniła obowiązku przekazania zawiadomienia o podejrzeniu prania pieniędzy do GIIF (art. 74 ustawy)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, spółka nie przekazała zawiadomienia o podejrzeniu prania pieniędzy w przypadku klienta D. G., mimo istnienia ku temu podstaw.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że okoliczności związane z transakcjami klienta D. G. jednoznacznie wskazywały na podejrzenie prania pieniędzy, a spółka, mimo posiadania wewnętrznych przesłanek do typowania transakcji podejrzanych, nie dopełniła obowiązku zawiadomienia GIIF.
Przepisy (16)
Główne
u.p.p.p.t. art. 8
Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu
Obowiązek wyznaczenia pracownika zajmującego kierownicze stanowisko odpowiedzialnego za zapewnienie zgodności działalności z przepisami ustawy.
u.p.p.p.t. art. 27 § ust. 3
Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu
Obowiązek sporządzania i aktualizacji oceny ryzyka prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu.
u.p.p.p.t. art. 33
Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu
Obowiązek stosowania środków bezpieczeństwa finansowego.
u.p.p.p.t. art. 43
Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu
Obowiązek stosowania wzmożonych środków bezpieczeństwa finansowego w przypadkach wyższego ryzyka.
u.p.p.p.t. art. 50
Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu
Obowiązek wprowadzenia wewnętrznej procedury instytucji obowiązanej.
u.p.p.p.t. art. 74
Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu
Obowiązek przekazania zawiadomienia do GIIF o podejrzeniu prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu.
u.p.p.p.t. art. 147
Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu
Katalog naruszeń skutkujących nałożeniem kary administracyjnej.
u.p.p.p.t. art. 150
Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu
Rodzaje kar administracyjnych i zasady ich nakładania.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kontroli sądu administracyjnego.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada praworządności i prawdy obiektywnej.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi uzasadnienia decyzji.
k.c. art. 101
Kodeks cywilny
Przesłanki wygaśnięcia pełnomocnictwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyznaczenie osoby odpowiedzialnej zgodnie z art. 8 ustawy. • Wadliwość oceny ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. • Nieskuteczne stosowanie środków bezpieczeństwa finansowego. • Brak odpowiedniej wewnętrznej procedury. • Niedopełnienie obowiązku zawiadomienia GIIF o podejrzeniu prania pieniędzy. • Umożliwienie klientowi D. G. prania pieniędzy pochodzących z przestępstwa.
Odrzucone argumenty
Zarzuty spółki dotyczące błędnej interpretacji przepisów i ustaleń faktycznych. • Argumenty o znikomym charakterze naruszeń. • Argumenty o braku możliwości odstąpienia od nałożenia kary. • Argumenty dotyczące wadliwości procedury wewnętrznej i oceny ryzyka. • Argumenty dotyczące braku obowiązku zawiadomienia GIIF w przypadku D. G.
Godne uwagi sformułowania
prawdopodobieństwo oświadczenia przez klienta, że środki pochodzą z nielegalnego źródła jest znikome i taka też jest wartość założonego środka kontroli • skarżąca jako instytucja obowiązana jest zobligowana stosować przepisy omawianej ustawy. Bez znaczenia jest, iż skarżąca nie jest instytucją finansową (czyli, jak twierdzi skarżąca bankiem), a konieczność zastosowania się do obowiązków wynikających z ustawy wynika m. in. z konieczności uniknięcia opisanego w dalszej części uzasadnienia przypadku "wyprania" pieniędzy pochodzących z przestępstwa. • niedopełnienie przez skarżącą spółkę szeregu obowiązków wynikających z ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzm doprowadziło do powyższego, tj. "wyprania" przez D. G. za pośrednictwem zakładów wzajemnych zawieranych w skarżącej spółce, pieniędzy pochodzących z przestępstwa.
Skład orzekający
Andrzej Siwek
przewodniczący sprawozdawca
Arkadiusz Tomczak
członek
Bożena Zwolenik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy poważnych naruszeń przepisów AML/CFT przez firmę bukmacherską, które umożliwiły pranie pieniędzy na dużą skalę, co zostało potwierdzone wyrokiem karnym. Pokazuje to realne konsekwencje zaniedbań w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy.
“Bukmacher ukarany za umożliwienie prania milionów. Sąd potwierdza zaniedbania w AML/CFT.”
Dane finansowe
WPS: 2 950 000 PLN
Sektor
gry hazardowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.