V SA/Wa 241/20

V SA/Wa 241/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2020-10-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-01-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kania
Dariusz Czarkowski
Marek Krawczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Sygn. powiązane
I GSK 859/21 - Wyrok NSA z 2025-02-26
Skarżony organ
Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 450
art. 16 ust. 1; art. 11 ust. 2
Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 869
art. 151 ust. 2; art. 221 ust. 1
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Dariusz Czarkowski, Sędzia WSA - Andrzej Kania, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 października 2020 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Fundacji [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z [...] października 2019 r. nr [...] w której utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję własną z dnia [...] lipca 2019 r. określającą kwotę dotacji w wysokości [...]zł przypadającej do zwrotu z tytułu wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem, oraz terminu od którego nalicza się odsetki z tytułu dotacji wydatkowanej niezgodnie z przeznaczeniem
Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym
W dniu [...] czerwca 2018 r. do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów wpłynęła oferta Fundacji [...] pod nazwą "Zabezpieczenie dachu nad głową dla uchodźców z Iraku oraz pilotażowe programy pomocy humanitarnej imigrantom w Afryce".
W dniu [...] sierpnia 2018 r. podpisana została przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów oraz Fundację [...] umowa nr [...] o realizację zadania publicznego.
Zgodnie z przepisami ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie a także zgodnie z zapisami zawartej umowy Fundacja - po zakończeniu realizacji zadania publicznego - złożyła sprawozdanie końcowe z realizacji zadania publicznego (sprawozdanie z dnia 30 stycznia 2019 r. oraz korekta z dnia 29 marca 2019 r.). W wyniku analizy sprawozdania oraz zgromadzonych dokumentów księgowych - w tym wyciągu z banku - stwierdzono nieprawidłowe rozliczenie przyznanej Fundacji dotacji.
W wyniku przeprowadzonego postępowania w dniu [...] lipca 2019 r. wydana została decyzja Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów nr [...]w sprawie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu z tytułu wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem, oraz terminu od którego nalicza się odsetki z tytułu dotacji wydatkowanej niezgodnie z przeznaczeniem. W decyzji określono kwotę dotacji do zwrotu w wysokości [...] zł.
Następnie Fundacja [...] złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy nie zgadzając się ze stanowiskiem organu określonym w wydanej decyzji.
Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów - po ponownym rozpoznaniu sprawy - wydał w dniu [...] października 2019 r. decyzję nr [...]w której utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2019 r.
Organ ustalił, że na dzień 31 grudnia 2018 r. na rachunku bankowym Fundacji [...] widniało saldo na kwotę [...] zł. Na rachunek Kancelarii Prezesa Rady Ministrów przekazano niewykorzystaną dotację w kwocie [...] zł. (29 stycznia 2019 r. kwotę: [...] zł., 26 marca 2019 r. kwotę: [...]zł.) oraz kwotę [...] zł. jako odsetki od dotacji. W związku z tym, że na rachunku bankowym po dniu 31 grudnia 2018 r. widniały środki w wysokości [...] zł., to po dokonanym na rachunek Kancelarii Prezesa Rady Ministrów zwrocie nadal pozostała kwota [...] zł, która to kwota nie została zwrócona przez skarżącą Fundację.
Organ wskazał, że przyznana kwota dotacji mogła być wydatkowana w okresie realizacji zadania publicznego tj. do 31 grudnia 2018 r. a po tym terminie pozostałe środki podległy zwrotowi w całości dla zleceniodawcy. Organ nie podzielił poglądu Fundacji, iż wydatkowanie [...] zł nastąpiło w terminie realizacji zadania publicznego. Bowiem na dzień 31 grudnia 2018 r. środki te pozostawały na koncie Fundacji, a ich wydatkowanie nastąpiło po 31 grudnia 2018 r.: saldo na dzień 31 grudnia 2018 r. wynosiło [...] zł, Fundacja dokonała zwrotu dotacji na rachunek bankowy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w kwocie - [...]zł plus [...] zł odsetek, a zatem pozostało po 31 grudnia 2018 r. (uwzględniając kwotę zwrotu dotacji i odsetek) nadal [...]zł.
Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów podkreślił, iż dotacja została przyznana na konkretny cel - konkretne określone w umowie zadanie publiczne, cel ten został skonkretyzowany w ofercie złożonej przez Fundację, a wszystkie koszty związane z realizacją tego zadania publicznego powinny zostać pokryte z środków otrzymanych przez Fundację na ten cel: "Zabezpieczenie dachu nad głową dla uchodźców w Iraku oraz pilotażowe programy pomocy humanitarnej i migrantom w Afryce".
Tymczasem Fundacja dokonała niektórych płatności dotyczących przedmiotowego zadania (zadania na które przyznana została konkretna dotacja umową z dnia [...] sierpnia 2018 r.) z innych środków. Fundacja sama wskazał na ten fakt m.in. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz stanowisku z dnia [...] maja 2019 r. "PCPM wykorzystał niewykorzystane dolary (z innej puli) do finansowania działań w ramach projektu "Zabezpieczenie dachu nad głową dla uchodźców w Iraku oraz pilotażowe projekty pomocy humanitarnej imigrantom w Afryce" (...). Wykorzystanie puli dolarów z projektu "Nowe schronienie na okres zimy dla 1600 rodzin uchodźców w Libanie". Następnie Fundacja dokonała refundacji poniesionych z innej puli kosztów z środków właściwej dotacji (tej o której mowa w przedmiotowej decyzji), co w ocenie Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów stanowiło działanie nieuprawnione, doszło bowiem do wydatkowania środków z na inny cel niż wskazany w umowie.
Organ podniósł, że nie neguje samego faktu wykonania zadania (celu), a prawidłowość wydatkowania środków publicznych przyznanych na ten cel.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca Fundacja wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i skierowanie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa, wedle norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:
1. art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. 2003 Nr 96, poz. 873 ze zm.), dalej jako: "ustawa o pożytku i wolontariacie",
2. art. 151 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. 2009 Nr 157, poz. 1240, ze zm.), dalej jako "ustawa o finansach publicznych" poprzez przyjęcie, że zadanie publiczne miało być realizowane na zasadach innych niż określone w zakresie umowy o wsparcie realizacji zadania publicznego, a to poprzez dokonywanie wydatków na realizację zadania publicznego wyłącznie z rachunku wyznaczonego w treści takiej umowy;
3. art. 152 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, poprzez przyjęcie, że Skarżąca nie prowadziła wyodrębnionej ewidencji księgowej środków otrzymanych z dotacji;
4. art. 152 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, poprzez przyjęcie, że dotacja wykorzystana została w części lub całości niezgodnie z przeznaczeniem albo pobrana w nadmiernej wysokości;
5. art. 168 ust. 4 ustawy o finansach publicznych, poprzez przyjęcie, że wykorzystanie dotacji nie nastąpiło w całości przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona;
6. art. 169 ust. 4 ustawy o finansach publicznych, poprzez przyjęcie, że dotację wykorzystano niezgodnie z przeznaczeniem lub pobrano nienależnie lub w nadmiernej wysokości,
7. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r. poz. 2096 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a." poprzez niewyjaśnienie w sposób niebudzący żadnych wątpliwości, że Skarżąca wydatkowała dotację zgodnie z przepisami i Umową.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniu podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego dacie orzekania sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej - "p.p.s.a."). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie oceniając pod tym kątem zaskarżoną decyzję organu odwoławczego, Sąd nie dopatrzył się wskazanych wyżej uchybień, a tym samym podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji lub stwierdzenia jej nieważności. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Skarga nie zasługiwała zatem na uwzględnienie.
Odnosząc się do skargi zarzutu naruszenia art. 16 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz art. 151 ust. 2 ustawy o finansach publicznych stwierdzić należy, że jest to zarzut niezasadny.
Zgodnie z dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie organizacje pozarządowe lub podmioty wymienione w art. 3 ust. 3, przyjmując zlecenie realizacji zadania publicznego w trybach, o których mowa w art. 11 ust. 2, zobowiązują się do wykonania zadania publicznego w zakresie i na zasadach określonych w umowie odpowiednio o wsparcie realizacji zadania publicznego lub o powierzenie realizacji zadania publicznego, sporządzonej z uwzględnieniem art. 151 ust. 2 i art. 221 ust. 3 ustawy o finansach publicznych oraz przepisów niniejszej ustawy, a organ administracji publicznej zobowiązuje się do przekazania dotacji na realizację zadania. Natomiast art. 151 ust. 2 ustawy o finansach publicznych określa, że dysponent części budżetowej może zlecić organizacji pozarządowej realizację swoich zadań na podstawie zawartej z tą organizacją umowy, przyznając jednocześnie dotację celową na realizację tych zadań.
Odnosząc się do ww. przepisów nie jest uzasadnionym twierdzenie o ich naruszeniu przez organ.
Stanowisko Skarżącej, że "zadanie publiczne miało być realizowane na zasadach innych niż określone w zakresie umowy o wsparcie realizacji zadania publicznego", jest całkowicie nieuprawnione.
Podkreślenia wymaga, że ustalona w decyzji z dnia [...] lipca 2019 r. kwota zwrotu, wynikała właśnie z uwagi na realizowanie zadania publicznego przez skarżącą Fundację niezgodnie z przepisami umownymi oraz m.in. przepisami ustawy o finansach publicznych.
W przedmiotowej sprawie szczegółowe warunki wykorzystania przez skarżącą środków przekazanych w ramach dotacji zostały określone w umowie zawartej w dniu [...] sierpnia 2018 r. Zgodnie z dyspozycją § 2 ust. 1 umowy termin realizacji zadania publicznego został określony od dnia zawarcia umowy do dnia 31 grudnia 2018 r. W § 2 ust. 4 zawartej umowy Zleceniobiorca tj. Fundacja PCPM zobowiązał się do wykorzystania środków dotacji przekazanych na realizację zadania publicznego zgodnie z celem na jaki je uzyskał i na warunkach określonych w niniejszej umowie. Ponadto zgodnie z treścią § 10 ust. 1 umowy przyznane środki finansowe dotacji określone w § 3 ust. 1 oraz uzyskane w związku z realizacją zadania przychody, w tym odsetki bankowe od przekazanej dotacji, Zleceniobiorca był zobowiązany przyznane środki finansowe dotacji wykorzystać nie później niż do dnia 31 grudnia 2018 r. Natomiast zgodnie z § 10 ust. 6 umowy, kwota dotacji 1) wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, b) pobrana nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlega zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych.
W niniejszej sprawie ustalono, czego nie kwestionuje skarżąca, - że na dzień 31 grudnia 2018 r. na koncie Fundacji pozostały środki w kwocie [...] zł, które nie zostały zwrócone do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Przedmiotowe środki Fundacja wydatkowała po terminie realizacji zadania tj. po dniu 31 grudnia 2018 r.
Skarżąca przyjmująca zlecenie realizacji zadania publicznego była zobowiązana do wykonania zadania publicznego w zakresie i na zasadach określonych w umowie (art. 16 ustawy o pożytku publicznym i o wolontariacie). zawartej w dniu [...] sierpnia 2018 r.
W odniesieniu do podnoszonych przez Skarżącą okoliczności dotyczących wyodrębnienia w ewidencji księgowej środków otrzymanych na realizację umowy podkreślić należy w pierwszej kolejności, że zobowiązanie do takiego wyodrębnienia zostało nałożone na organizację pozarządową na podstawie art. 16 ust. 5 ustawy o pożytku publicznych i o wolontariacie.
Jak trafnie zauważono w odpowiedzi na skargę, Skarżąca formułując zarzuty naruszenia w niniejszej sprawie przepisów prawa materialnego takiego zarzutu nie przedstawiła. Podniosła jedynie zarzut naruszenia art. 16 ust. 1 tej ustawy, który określa zobowiązanie do wykonania zadania publicznego zgodnie z umową, nie zarzuca natomiast naruszenia art. 16 ust. 5 ustawy.
Sąd podziela również pogląd organu odwoławczego, iż okoliczności podnoszonych przez Skarżącą, a dotyczących kwestii wyodrębnienia dokumentacji finansowo-księgowej i ewidencji księgowej stwierdzić należy, iż wskazane wątpliwości nie mają wpływu na rozstrzygnięcie ponieważ powyższa okoliczność nie miała istotnego znaczenia przy wydaniu zaskarżonej decyzji.
Podnoszona przez Skarżąca kwestia, iż środki w kwocie [...]zł zostały przekazane na zrefundowanie wydatku poczynionego na realizacją zadania publicznego z innego konta nie mogą wpłynąć na treść rozstrzygnięcia.
Sąd wskazuje, że przepisy ustawy o finansach publicznych nie przewidują udzielania dotacji na zwrot poniesionych wydatków związanych z realizacją zadania publicznego, gdyż zgodnie z art. 126 ustawy dotacja przeznaczona jest na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych, a wykorzystanie dotacji następuje przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona.
Z tego względu przyznana kwota dotacji mogła być wydatkowana jedynie w okresie realizacji zadania publicznego tj. do dnia 31 grudnia 2018 r. a po tym terminie pozostałe środki podległy zwrotowi w całości.
Sąd nie można podzielić stanowiska Skarżącej, iż wydatkowanie kwoty [...]zł nastąpiło w terminie realizacji zadania publicznego. Wynika to z faktu, iż na dzień 31 grudnia 2018 r. środki te pozostawały na koncie Fundacji, a ich wydatkowanie nastąpiło po 31 grudnia 2018 r. poprzez zrefundowanie środków z innego konta.
Podkreślenia wymaga, że środki dotacji przekazanej na realizację zadania publicznego musiały być - zgodnie z przepisami zawartej umowy na realizację zadania publicznego - wydatkowane w terminie realizacji zadania tj. do dnia 31 grudnia 2018 r. Wyjaśnić należy, iż środki te nie mogły być natomiast wydatkowane na zrefundowanie innych wydatków, jak również nie mogły być wydatkowane po terminie realizacji zadania publicznego.
W realiach rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, iż w piśmie z dnia [...] maja 2019 r. Skarżąca sama przyznała, iż ze względu na brak zgody organu na wykorzystanie oszczędności budżetowych w projekcie "Nowe schronienie na okres zimy dla 1600 rodzin uchodźców w Libanie", dział finansowy Fundacji wykorzystał środki finansowe z dotacji z projektu "Nowe schronienie na okres zimy dla 1600 rodzin uchodźców w Libanie" w ramach projektu "Zabezpieczenie dachu nad głową dla uchodźców z Iraku oraz pilotażowe programy pomocy humanitarnej imigrantom w Afryce".
Powyższe wyjaśnienia Skarżącej jednoznacznie wskazują, iż środków w kwocie [...]zł nie wydatkowano do dnia 31 grudnia 2018 r. Fundacja de facto dokonała refundacji poniesionych z innej dotacji wydatków, ze środków właściwej dotacji. Takie działanie - jak słusznie wskazał organ administracji - jest nieuprawnione, doszło bowiem do wydatkowania środków z na inny cel niż wskazany w umowie.
W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 152 ust. 1 i ust. 3 ustawy o finansach publicznych Sąd stwierdza, że również zarzut ten jest niezasadny. Zgodnie z powołanymi przepisami jednostki, którym została udzielona dotacja, są obowiązane do prowadzenia wyodrębnionej ewidencji księgowej środków otrzymanych z dotacji oraz wydatków dokonywanych z tych środków (art. 152 ust. 1). Natomiast w przypadku stwierdzenia, że dotacja wykorzystana została w części lub całości niezgodnie z przeznaczeniem albo pobrana w nadmiernej wysokości, dysponent części budżetowej lub dysponent środków, o których mowa w art. 127 ust. 2, określa, w drodze decyzji, wysokość kwoty podlegającej zwrotowi do budżetu państwa (art. 152 ust. 3).
Sąd zauważa, że podniesiony zarzut naruszenia art. 152 ust. 1 i 3 ustawy o finansach publicznych - poza jego przedstawieniem w części wstępnej skargi - w ogóle nie został sprecyzowany w uzasadnieniu złożonej skargi. Nie przedstawiono zatem żadnej argumentacji mogącej dotyczyć tak sformułowanego zarzutu. Niemniej również i tak ogólnie wskazany zarzut nie może okazać się skuteczny. Zgodnie bowiem ze stanem faktycznym niniejszej sprawy dotacja wykorzystana została w części przez Fundację PCPM z niezgodnie z przeznaczeniem.
Należy podzielić argumentację organu, iż dotacja została przyznana na konkretny cel - konkretne określone w umowie zadanie publiczne, cel ten został skonkretyzowany w ofercie złożonej przez Fundację, a wszystkie koszty związane z realizacją tego zadania publicznego powinny zostać pokryte ze środków otrzymanych przez Fundację na ten cel, a nie z innych środków skarżącej.
Za całkowicie niezasadne Sąd uznaje stwierdzenie zawarte w zarzucie naruszenia art. 152 ust. 3 ustawy o finansach publicznych, że dotacja została pobrana w nadmiernej wysokości.
Organ w zaskarżonej decyzji jednoznacznie stwierdził, że kwota dotacji została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Organ w ogóle nie stwierdził, że
kwota dotacji został pobrana w nadmiernej wysokości.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 168 ust. 4 ustawy o finansach publicznych. Sąd wyjaśnia, że zgodnie z jego dyspozycją wykorzystanie dotacji następuje przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona. Przekazanie środków na rachunek beneficjenta nie oznacza wykorzystania dotacji.
Przywołany przepis określa w sposób jednoznaczny i nie budzący żadnych wątpliwości zasadę, że przez wykorzystanie dotacji rozumie się zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona. Skoro zatem ustawodawca wymaga, aby dotacja stanowiła zapłatę za zrealizowane zadanie, to nie sposób uznać za prawidłową interpretację prowadzącą do wniosku, że również w przypadku refundacji środków przekazanych na realizację zadania publicznego również nastąpiło prawidłowe wydatkowanie dotacji.
Z tego względu środki dotacji przekazane Skarżącej na realizację zadania publicznego mogły więc być wydatkowane jedynie na zapłatę za zrealizowanie zadania, a nie na refundację innych środków również przekazanych za to zadanie.
Za nieuprawniony Są uznał także zarzut naruszenia art. 169 ust. 4 ustawy o finansach publicznych, poprzez przyjęcie, że dotację wykorzystano niezgodnie z przeznaczeniem lub pobrano nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Podnieść należy, iż zarzut ten poza ogólnym jego powołaniem - nie został przez skarżącą w jakikolwiek sposób sprecyzowany.
Nie można zgodzić się z również z zarzutem dotyczący stwierdzenia, że dotację pobrano nienależnie lub w nadmiernej wysokości.
Wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 169 ust. 4 ustawy o finansach publicznych, zwrotowi do budżetu państwa podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. W przedmiotowej sprawie w decyzji wydanej w dniu [...] lipca 2019 r. określono kwotę dotacji przypadająca do zwrotu stwierdzając jednoznacznie, że kwota ta została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem.
Jeszcze raz należy podkreślić kwota dotacji określona decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, bowiem została wydatkowana po terminie realizacji zadania publicznego określonego w umowie.
Wyjaśnić należy, że nie każda zapłata ze środków przyznanej dotacji stanowi wykorzystanie dotacji. Zapłata ta musi bowiem korespondować z konkretnym celem, na który zostały udzielone środki pochodzące z dotacji, a więc innymi słowy musi być przeznaczona na finansowanie zadania wspieranego środkami publicznymi oraz być dokonana w terminie, w jakim zadanie - na które dotacja została przyznana - miało zostać zrealizowane.
W przeciwnym wypadku, a mianowicie dokonania zapłaty niezgodnie z celem, na który dotacja została przyznana - a więc nie na realizację konkretnego zadania finansowanego ze środków dotacyjnych - albo (oraz) dokonania zapłaty po upływie terminu realizacji konkretnego zadania, ani też bez żadnego dokumentującego ją rachunku - będzie to uzasadniało wniosek o wykorzystaniu dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, bo nie na finansowanie realizowanego w określonym terminie zadania, na które została ona udzielona.
W ocenie Sądu nie zostały naruszone wskazane przez Skarżącą przepisy procesowe, a w szczególności art. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a.
Zdaniem Sądu, poczynione przez organ ustalenia wynikają z prawidłowo zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów prawa nie budzi zastrzeżeń. Organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego, zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. W decyzjach tych organy prawidłowo swoje stanowiska uzasadniły. Jednocześnie w sposób wystarczający wyjaśniły podstawę prawną decyzji oraz przytoczyły przepisy prawa, mające zastosowanie w okolicznościach sprawy. Fakt, iż Skarżąca odmienne ocenia dowody zgromadzone w sprawie i w konsekwencji wyciąga z nich odmienne wnioski nie oznacza, że wydane w sprawie rozstrzygnięcie jest wadliwe. Wręcz przeciwnie organ podjął niezbędne czynności do dokładnego wyjaśnienia sprawy i wydał trafne rozstrzygnięcie, prawidłowo dokonując subsumpcji stanu faktycznego do norm prawa materialnego, mających zastosowanie w sprawie. Tak więc ocena wyrażona w zaskarżonej decyzji nie nosi cechy dowolności i nie ma podstaw aby ją podważać. Odnosząc się do naruszenia zasady prawdy obiektywnej przewidzianej w art. 7 k.p.a. Sąd w pełni podziela stanowisko Ministra zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że kwota dotacji objęta tą decyzją stanowi dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, o której mowa w art. 169 ust. 1 pkt 1 u.f.p.
W szczególności należy wskazać, że nie uzasadnia niezgodnego z przeznaczeniem wykorzystania dotacji stanowisko Strony dotyczące zaangażowania środków z innej dotacji. Kwestia ta w istocie bowiem wykracza poza zakres analizowanej sprawy, w ramach której kontroli podlegała decyzja w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu i terminu, od którego nalicza się odsetki.
Organ nie naruszył również innych przepisów procesowych, w tym art. 7, art. 77 § 1 w związku z art. 80 K.p.a., bowiem materiał dowodowy w sprawie został zebrany w sposób wyczerpujący, a dokonana jego ocena nie była dowolna. Organ wydając zaskarżoną decyzję, podjął wszelkie czynności niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego, opierając ją na dokumentach oraz wyjaśnień strony skarżącej. Jednocześnie dokonał wnikliwej analizy i oceny zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego oraz dokonał prawidłowej wykładni obowiązujących w przedmiotowej materii przepisów prawa materialnego.
Sąd uznał, że organ wydając zaskarżone decyzje odniosły się do zgromadzonego materiału dowodowego, jak i twierdzeń Strony. Spowodowało to - zdaniem Sądu - brak podstaw do uznania, że doszło do naruszenia zasad dotyczących zgromadzenia i oceny materiału dowodowego w sposób, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy. Organy nie naruszyły też dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.