V SA/Wa 2346/14

V SA/Wa 2346/14 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2015-03-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-08-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Barbara Mleczko-Jabłońska /przewodniczący/
Cezary Kosterna
Irena Jakubiec-Kudiura /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
II GSK 1849/15 - Wyrok NSA z 2017-04-28
Skarżony organ
Minister Infrastruktury
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2013 poz 885
art. 184 ust. 1 i 2; art. 207 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Cezary Kosterna, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2015 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] wydaną przez Wicedyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] nakazującą [...] Sp. z o.o. zwrot dotacji.
Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:
Decyzją z dnia [...] marca 2014r. organ I instancji nakazał [...] Sp. z o.o. zwrot dotacji w łącznej kwocie 125.600zł z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowej od daty przekazania Spółce środków finansowych do daty ich zwrotu od kwot 106.760 zł i 18.840 zł .
Organ wskazał, że w dniu 3 marca 2011 r. między Województwem Mazowieckim – Wojewódzkim Urzędem Pracy w [...] a [...] Spółka z o.o. w [...] została zawarta umowa dotycząca realizacji projektu p.n. "Szkoła Trenerów" w ramach POKL- działania 6.1 Poprawa dostępu do zatrudnienia oraz wspieranie aktywności zawodowej w regionie"- Poddziałanie 6.1.1 Wsparcie osób pozostających bez zatrudnienia na regionalnym rynku pracy. Całkowita wartość projektu wynosiła 607 981,28 zł, a następnie aneksem nr 1 z dnia 29 lipca 2011 r. zmniejszono ją do kwoty 598 249,04 zł.
W wyniku działalności kontrolnych ustalono, że w przypadku realizacji zamówienia na "Organizację szkolenia zawodowego – szkolenie motywacyjne i warsztaty trenerskie oraz opracowanie merytoryczne i przygotowanie graficzne materiałów szkoleniowych " naruszona została zasada konkurencyjności wyrażona w § 20 umowy o dofinansowanie projektu z dnia 3 marca 2011 r. pt. "Szkoła Trenerów".
Ustalona kwota nieprawidłowości w wysokości 12500 zł wraz z odsetkami została odzyskana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w dniu 24 października 2013 r. i przekazana na konto WUP.
W toku weryfikacji końcowego wniosku o płatność za okres rozliczeniowy od 1 września 2011 r. do 31 października 2011 r. stwierdzono nieprawidłowości w rozliczeniu otrzymanych zaliczkowo środków na realizację projektu. Zastrzeżenia organu budziła treść tabel 4, 8 i 9, które dotyczyły nieprawidłowości wykrytych w trakcie kontroli [...] za okres od 1 marca 2011 do 31 maja 2011 r. na kwotę 12500zł. oraz wydatków niekwalifikowanych wykrytych w zatwierdzonym wniosku o płatność za okres od 1 czerwca 2011 r. do 31 sierpnia 2011 r. na kwotę 100.480 zł . Ponadto w końcowym wniosku o płatność w zadaniu nr 3 - koszt usługi szkoleniowej V edycja wykryto wydatek niekwalifikowany w kwocie 25.120 zł oraz nieścisłości postępu rzeczowo-finansowego z załącznikiem finansowym. Wydatki w wysokości 125.600 zł ( 100480 + 25120) zostały uznane za niekwalifikowalne jako dokonane z naruszeniem zasady konkurencyjności.
Spółka od decyzji tej wniosła odwołanie, w którym wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, kwestionując w całości ustalenia organu i nie zgadzając się z oceną dotyczącą naruszenia zasady konkurencyjności.
Decyzją z dnia [...] czerwca [...] Minister Infrastruktury i Rozwoju utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Minister przypomniał, że organ I instancji uznał, iż środki w wysokości 163.220 zł poniesione na realizację usługi szkoleniowej są niekwalifikowalne, w tym kwota 12 500 zł na mocy ostatecznej decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] stycznia 2013 r. utrzymanej w mocy wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 7 listopada 2013 r. została odzyskana.
Minister ustalił, że Spółka w okresie od 1 marca 2011 r. do 31 października 2011r. na podstawie zaakceptowanego wniosku i zawartej umowy realizowała projekt "Szkoła Trenerów". W związku ze zmianami do wniosku zgłoszonymi przez Spółkę zaktualizowana wersja ww. wniosku została zaakceptowana przez WUP dnia 29 marca 2011 r. Jako cel główny projektu określono podniesienie aktywności zawodowej oraz zdolności do zatrudniania w grupie 84 osób (50 kobiet i 34 mężczyzn) pozostających bez zatrudniania, będących mieszkańcami województwa mazowieckiego, poprzez umożliwienie im nabycia kwalifikacji trenerskich w zakresie opracowywania programów i prowadzenia szkoleń. Program szkolenia dla każdej z sześciu czternastoosobowych grup uczestników podzielony został na następujące moduły:
a) blok I: trening aktywizacji zawodowej (koszt trenera 11 520 zł),
b) blok II: metodologia pracy trenera (koszt trenera 63 360 zł),
c) blok III: warsztaty trenerskie (koszt trenera 63 360 zł),
d) blok IV: program rozwoju przedsiębiorczości (koszt trenera 12 480 zł).
Na opracowanie i dostarczenie materiałów szkoleniowych przeznaczono we wniosku o dofinansowanie projektu 22 500 zł.
W pkt 3.3 wniosku o dofinansowanie projektu Spółka wskazała, że "W trakcie warsztatów zostanie wykorzystane kilka wybranych narzędzi Komunikatu Otwartego – innowacyjnego i maksymalnie skutecznego narzędzia budowania relacji opracowanego przez [...]".
W dniach 14-16 września 2011 r. WUP w [...] przeprowadził kontrolę ww. projektu. W jej wyniku ustalił, że Spółka naruszyła zasadę konkurencyjności poprzez wybór wykonawcy bez zachowania bezstronności i obiektywizmu. W związku z powyższym, uznał koszt realizacji usługi szkoleniowej w wysokości 163 220 zł za wydatek niekwalifikowany, z czego kwotę 12 500 zł poniesioną na opracowanie merytoryczne i przygotowanie graficzne materiałów szkoleniowych za nieprawidłowość, gdyż ujęta została w zatwierdzonym wniosku o płatność za okres 1 marca – 31 maja 2011 r.
Powodem stwierdzenia naruszenia przez Spółkę zasady konkurencyjności było ustalenie, że pomiędzy nią a wykonawcą szkoleń p. B. P. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą [...] istniały powiązania kapitałowo-osobowe. Jak bowiem wynikało z "Protokołu z walnego zgromadzenia udziałowców spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod firmą [...]" z dnia 28 lutego 2011 r. [...] była prokuratorem oraz wspólnikiem posiadającym 60 udziałów tejże spółki. Zdaniem WUP takie powiązanie spowodowało, że założenie projektu oraz jego wartości finansowe, w tym dotyczące realizacji zakwestionowanego zamówienia usługi szkoleniowej, mogły być [...] znane. Taki dostęp do informacji, wcześniejsza znajomość specyfiki projektu oraz dalsza realizacja zamówienia przez wykonawcę będącego wspólnikiem Spółki, została potraktowana przez WUP w [...] jako naruszenie zasady konkurencyjności, która w swym założeniu ma zapewnić bezstronny, obiektywny wybór wykonawcy w warunkach rynkowej konkurencji, gwarantując równe warunki ubiegającym się o udzielenie zamówienia podmiotom. W ocenie WUP jeżeli jeden z podmiotów, do których skierowano zapytanie ofertowe, posiada możliwość uzyskania od przedstawiającego zapytanie wiedzy oraz szerszych informacji na temat przedmiotu zamówienia, to jest to naruszenie zasady uczciwej konkurencji poprzez niedozwolone uprzywilejowanie jednego podmiotu.
WUP wskazał, że odwołujący udzielił zamówienia w oparciu o formalne wymogi zasady konkurencyjności, określone w § 20 umowy o dofinansowanie projektu, jednak w sposób naruszający cel, jakiemu zasada ta miała służyć.
Organ II instancji podkreślił, że [...] Sp. z o.o. podnosi, że WUP w [...] pomimo braku przesłanek prawnych, w szczególności naruszenia jakiegokolwiek postanowienia umowy o dofinansowanie projektu, stwierdził istotne nieprawidłowości w zakresie naruszenia zasady konkurencyjności. Zarzuca, że organ I instancji w postępowaniu nie udowodnił, że sama możliwość zapoznania się z projektem i jego wartościami finansowymi przez [...] (wspólnika i jednocześnie wykonawcy) miało negatywny wpływ na przeprowadzone przez Spółkę postępowanie w trybie zasady konkurencyjności.
Minister Rozwoju Regionalnego zauważył w związku z tym, że stosownie do § 20 umowy o dofinansowanie projektu Spółka zobowiązana była do stosowania zasady konkurencyjności przy udzieleniu zamówień powyżej kwoty 14 tys. euro netto.
Wskazał, że w dokumencie z 21 marca 2011 r. dotyczącym rozeznania rynku w zakresie przeprowadzenia szkolenia przygotowującego do zawodu trenera z wykorzystaniem narzędzi Komunikatu Otwartego [...] Spółka poinformowała, że tylko dwa podmioty mają uprawnienia do świadczenia usług w zakresie szkoleń opartych o narzędzia Komunikatu Otwartego. Wobec powyższego wysłała zapytanie ofertowe do firm [...] oraz [...] dotyczące zamówienia.
W odpowiedzi na powyższe zapytanie ofertowe firma [...] złożyła ofertę dnia 5 kwietnia 2011 r. na łączną kwotę 229 200 zł a firma [...] dnia 6 kwietnia 2011 r. na kwotę 163 220 zł. Szczegółowa oferta obu firm była następująca:
1) [...] :
a) organizacja i realizacja szkolenia zawodowego – szkolenie motywacyjne oraz warsztaty trenerskie, które obejmuje:
i) szkolenie zawodowe (warsztaty) na kwotę 126 720 zł w ramach dwóch modułów"
(1) metodologia pracy trenera,
(2) warsztaty trenerskie;
ii) szkolenie motywacyjne na kwotę 11 520 zł;
iii) szkolenie zawodowe – programu rozwoju przedsiębiorczości na kwotę 12 480 zł;
b) opracowanie materiałów szkoleniowych dla uczestników szkoleń na kwotę 12 500 zł;
2) [...]:
a) organizacja i realizacja szkolenia zawodowego – szkolenie motywacyjne oraz warsztaty trenerskie, które obejmuje:
i) szkolenie zawodowe (warsztaty) na kwotę 172 800 zł w ramach dwóch modułów:
(1) metodologia pracy trenera,
2) warsztaty trenerskie;
ii) szkolenie motywacyjne na kwotę 19 200 zł;
iii) szkolenie zawodowe – program rozwoju przedsiębiorczości na kwotę 19 200 zł,
b) opracowanie materiałów szkoleniowych dla uczestników szkoleń na kwotę 18 000 zł.
Organ II Instancji zauważył, że kwoty wskazane w ofercie [...] są zbieżne z kwotami przeznaczonymi na szkolenia we wniosku o dofinansowanie projektu w wersji z 15 marca 2011 r. a więc przed wszczęciem postępowania o udzielenie zamówienia. Zgodnie bowiem z wnioskiem o dofinansowanie:
a) łącznie na szkolenia: metodologia pracy trenera i warsztaty trenerskie zaplanowano kwotę 126 720 zł (63 360 + 63 360 zł);
b) na szkolenie motywacyjne zaplanowano kwotę 11 520 zł;
c) na szkolenie zawodowe – program rozwoju przedsiębiorczości zaplanowano kwotę 12 480 zł.
Jedyną różnicą w ofercie w stosunku do kwot przewidzianych we wniosku o dofinansowanie stanowi pozycja na opracowanie materiałów szkoleniowych dla uczestników szkoleń (we wniosku zaplanowano kwotę 22 500 zł, natomiast oferta opiewa na kwotę 12 500 zł)
Zbieżność kwot wskazanych we wniosku o dofinansowanie projektu oraz [...] nie mogła być przypadkowa. Wobec powyższego, [...] uznał, że organ I instancji słusznie przyjął, że Spółka naruszyła zasadę konkurencyjności przy udzielaniu zamówienia na szkolenia a powiązanie wykonawcy ze Spółką miało rzeczywisty i istotny wpływ na wynik postępowania. Wykonawca miał dostęp do szczegółowych informacji dotyczących zamówienia przez co wystąpiło niedozwolone uprzywilejowanie jednego z podmiotów ubiegających się o udzielenie zamówienia.
Minister odnosząc się do treści § 29 umowy o dofinansowanie projektu, w której wskazuje się na przepisy prawa mające zastosowanie w kwestiach nieuregulowanych umową, w tym Kodeks Cywilny uznał, że daje to podstawę do oceny działania Spółki również przez pryzmat normy zawartej w art. 65 § 1 Kodeksu. Z treści tego przepisu wynika, że oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje.
Organ wskazał, że zakres stosowania art. 65 jest bardzo szeroki i zasadniczo odnosi się do wszystkich oświadczeń woli, bez względu na rodzaj kreowanych przez nie czynności prawnych.
W przedmiotowej sprawie oświadczeniem woli jest zarówno zapytanie ofertowe jak i oferta firmy [...]. W opinii Ministra Spółka kierując zapytanie do powiązanego z nim wykonawcy miała zamiar udzielić mu zamówienia a wykonawca składając ofertę, miał zamiar udzielić oferty najkorzystniejszej.
Od decyzji [...] Sp. z o.o. złożyła skargę zarzucając jej:
1. naruszenie przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 5 pkt 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w ten sposób, że poprzez zastosowanie kryterium kwalifikowalności wydatków nieznanego ustawie i niewskazanego w ww. przepisie uznano za niekwalifikowalne wydatki w wysokości 125.600 zł i nakazano ich zwrot,
2. naruszenie przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik postępowania, tj. art. 30 ust. 2 ustawy poprzez zastosowanie kryterium kwalifikowalności wydatków nieopisanego w zawartej ze Skarżącą umowie, na skutek czego doszło do odmowy wypłaty środków na skutek uznania wydatków za niekwalifikowane,
3. naruszenie przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik postępowania, tj. art. 30 i art. 30a ustawy poprzez ich niezastosowanie i nakazanie zwrotu środków oraz niewypłacenie środków, pomimo zaakceptowania projektu i zaakceptowania w dniu 15.11.2011 r. wniosku o płatność,
4. naruszenie art. 207 ust. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.2013 r., poz. 885 ze zm.) w zw. z art. 5 pkt 6 ustawy oraz art. 30 i 30a poprzez zastosowanie przepisu art. 207 ustawy o finansach publicznych, podczas gdy w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które pozwalają na uznanie środków za nienależne oraz wydanie decyzji z 3-letnią zwłoką i jednocześnie ustalenie okresu naliczania odsetek od zaległej kwoty pomiędzy 17 marca 2011 r. – 19 marca 2014 r., co naraża skarżącą na wymierną szkodę;
5. naruszenie art. 7 w zw. z art. 138 ust. 1 pkt 2 i art. 138 ust. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak odniesienia się przez Ministra Rozwoju Regionalnego w treści decyzji,
6. naruszenie art. 77 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez nie wzięcie pod uwagę całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności poprzez:
a. nieuwzględnienie wyjaśnień skarżącej dotyczącej sprzedaży udziałów w tej spółce i wybiórczą analizę zebranego materiału;
b. uznanie, że doszło do naruszenia zasady konkurencji, podczas gdy analizując tą okoliczność organ powinien mieć na uwadze także fakt znacznie ograniczonej liczby podmiotów świadczących usługi, na których wykonanie przeznaczone miały być środki pochodzące z dofinansowania a nadto fakt, iż wybrana oferta była w odróżnieniu od drugiej złożonej oferty najtańsza i mieszcząca się w budżecie projektu,
7. naruszenie art. 107 § 1 i § 3 i 7 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez:
a) niewskazanie w zaskarżonej decyzji podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz uzasadnienia podstawy, na skutek czego skarżącą pozbawiono prawa do poznania sposobu przeprowadzania analizy sprawy oraz podstaw rozstrzygnięcia.,
b) brak uzasadnienia faktycznego zaskarżonej decyzji poprzez brak dokładnego wskazania, na jakich dowodach organ oparł swoją decyzję, brak wskazania jakim dowodem i z jakich przyczyn odmówił wiarygodności,
8) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji pomimo, że istniały przesłanki do uchylenia wcześniejszej decyzji lub jej zmiany.
Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o:
1. uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji WUP w całości ewentualnie o jej uchylenie.
W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in., że wszystkie warunki konkurencyjności opisane w § 20 umowy zostały przez skarżącą spełnione bowiem skierowała zapytanie ofertowe do wszystkich podmiotów świadczących usługi danego typu funkcjonujące na rynku, złożyła pisemne wyjaśnienie dotyczące stwierdzenia tego, że na rynku funkcjonuje mniej niż 3 podmioty spełniające warunki uczestnictwa w wyborze podmiotu realizującego zamówienie, (wszelkie czynności były przeprowadzone w formie pisemnej).
W ocenie skarżącej nie można w toku trwania realizacji projektu zmienić kryteria konkurencyjności, a przez to uniemożliwiać beneficjentowi otrzymanie środków. Dodanie nowego kryterium, nieokreślonego w umowie o dofinansowanie oraz ustawie, stanowi naruszenie prawa i stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Skarżąca wskazała, że projekt został zrealizowany ze środków własnych. Działanie organu zmusiło spółkę do sfinansowania projektu, a następnie uniemożliwiono jej otrzymanie dofinansowania.
Takie działanie jest całkowicie sprzeczne z prawem oraz powoduje znaczne szkody w majątku Spółki.
Skarżąca podniosła również, że zgodnie z art. 26 ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju instytucja zarządzająca zobowiązana jest m.in. do określenia kryterium kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem, przy czym w art. 5 pkt 6 wspomniana ustawa wprowadza definicję kwalifikowalności wydatków. W ocenie skarżącej Minister w swoim uzasadnieniu potwierdził, że zamiast zastosowania kryteriów obowiązujących, słuszne było zastosowanie kryteriów odmiennych niż przyjęte. Wskazała, że jako Beneficjent była zobowiązana do stosowania obowiązujących Wytycznych i postanowień umowy o dofinansowanie. Zapisy tych Wytycznych zostały następnie zmienione – doprecyzowane - ale ona była związana obowiązującą treścią Wytycznych.
Nakłada to na organy obowiązek oceny zawartej umowy poprzez pryzmat treści art. 65 ustawy Kodeks Cywilny. Wskazała, że nawet fakt wystąpienia uchybień w postępowaniu Beneficjenta, wobec poprawności formalnej wybranej oferty oraz tego, iż miała ona najniższą cenę oraz różnicę w cenach obu złożonych ofert, nie mógł mieć wpływu na wynik postępowania.
Odnosząc się do treści art. 30 ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju, z którego wynika, że podstawę dofinansowania projektu stanowi umowa, skarżąca wskazała, że umowa określała warunki konkurencyjności w § 20, nie zawarto tam jednak zapisu dotyczącego ewentualnej współpracy beneficjenta z podmiotem powiązanym z osobą, która w przeszłości była wspólnikiem beneficjenta.
Poza tym środki, których zwrot nakazano, nie powinny zostać uznane za nienależne ponieważ zdaniem skarżącej organy obu instancji w sposób nieuprawniony i nieprawidłowy dokonały uznania wydatków za niekwalifikowane. Z tego też względu art. 207 ustawy o finansach publicznych nie powinien znaleźć zastosowania.
Spółka podkreśliła, że ubiegała się o wypłatę środków z tytułu dofinansowania, tymczasem ich nie otrzymała - natomiast nakazano jej zwrot kwoty 125.600 zł.
Podkreśliła, że skoro nie wypłacono jej środków, o które się ubiegała, a usługi zostały przez nią opłacone z własnych środków, decyzja taka jest niewykonalna i zachodzą przesłanki określone w art. 156 § 1 pkt 5 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Sąd zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do interpretacji § 20 umowy o dofinansowanie projektu zawartej przez skarżącą w związku z treścią art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (w brzmieniu na datę wydania decyzji).
Zgodnie z § 20 ww. umowy skarżący realizując projekt zobowiązany był do zastosowania zasady konkurencyjności przy udzielaniu zamówienia powyżej kwoty 14 tys. euro netto. Treść art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych stanowi że, w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich są wykorzystywane z naruszeniem procedur o których mowa w art. 184 podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania środków w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9 na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy.
Treść art. 184 ust. 1 ustawy o finansach stanowi, że wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu, zaś art. 184 ust. 2, że przy wydatkowaniu środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 5 lit. c i d, a także środków przeznaczonych na realizację programów finansowych z tych środków stosuje się odpowiednio zasady rozliczania określone dla dotacji z budżetu państwa .
W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości to, iż środki przyznane skarżącej na podstawie umowy o dofinansowanie projektu pt. "Szkoła trenerów" podlegały (m.in. w zakresie ich wydatkowania) zasadom przewidzianym w art. 207 ust. 1 ustawy o finansach publicznych.
W związku z tym należy wskazać, że głównym celem projektu było podniesienie aktywności zawodowej oraz zdolności do zatrudniania 84 osób pozostających bez pracy a będących mieszkańcami województwa mazowieckiego poprzez umożliwienie im nabycia kwalifikacji trenerskich w zakresie opracowywania programów i prowadzenia szkoleń.
Poza sporem jest to, że wykonawcą tychże szkoleń miała być [...]. Z ustaleń dokonanych przez organy wynikało, że wspomnianą firmę łączyły powiązania kapitałowo - osobowe ze skarżącą. Potwierdzeniem takiego stanu rzeczy był protokół z walnego zgromadzenia udziałowców Spółki z o.o. [...] (skarżącej) z dnia 28 lutego 2011 r., z którego wynikało, iż [...] była prokurentem oraz wspólnikiem posiadającym 60 udziałów skarżącej spółki. W związku z tym organ I instancji uznał, że taki stan rzeczy uzasadniał twierdzenie, iż [...] mogła znać założenia projektu skarżącej, i przewidywane w nim koszty, przy czym Minister Infrastruktury i Rozwoju uznał wręcz, że znała ona te założenia, o czym świadczy całkowita praktycznie zbieżność kwot składających się na wydatki szkoleniowe z kwotami przewidzianymi w projekcie. Sąd zgadza się z konstatacją Ministra w tej mierze, że nie mógł to być zwykły przypadek.
Za jego zasadnością przemawia treść oferty złożonej przez [...] i data jej złożenia. Oferta ta jak zaznaczono wyżej była w przypadku trzech kwot określających wartość proponowanej usługi identyczna z treścią wniosku o dofinansowanie. Chodziło odpowiednio o kwoty 126 720 zł., 11 520 zł oraz 12 480 zł.
Świadczyć może ona wyłącznie o tym, iż [...] znała treść projektu. Poza tym złożyła ona ofertę w dniu 6 listopada 2011 r., a więc dzień po złożeniu oferty przez drugiego oferenta. Znała więc warunki jakie zaproponował ten oferent. To o czym wyżej mowa jednoznacznie wskazuje, iż skarżąca naruszyła zasady konkurencyjności, o których mowa w § 20 umowy zawartej z WUP w [...]. Jeden z oferentów został bowiem bezzasadnie uprzywilejowany poprzez to, że znał projekt i mógł w związku z tym dostosować swoją ofertę do jego treści w tym zwłaszcza do określonych w nim wymagań finansowych.
W ocenie Sądu uprawnione jest stanowisko Ministra, któremu dał wyraz w swojej decyzji, przy okazji rozważań w zakresie treści art. 65 k.c., że skarżąca i firma [...] w toku postępowania ofertowego, miały zamiar zawrzeć umowę przy uwzględnieniu oferty tej firmy jako najkorzystniejszej, a zamysł taki w ocenie Sądu skarżąca powzięła już na etapie składania wniosku. Należy zauważyć bowiem, że przed wszczęciem postępowania ofertowego skarżąca zgodnie z obowiązującymi ją przepisami ( § 20 ust. 6 umowy) poinformowała WUP o tym, że na rynku istnieje jedynie dwóch potencjalnych wykonawców przewidywanej usługi ( szkoleń). Sytuacja taka zapewne istniała również już na etapie składania wniosku, o czym wiedzę skarżąca posiadała. Wynika to wprost z treści wniosku z pkt 3.3., w którym opisując działania podejmowane w projekcie zadanie 3 blok IV wskazuje, że "Z uwagi na dużą intensywność szkoleń i ilość przekazywanego materiału, planuje się organizacje zajęć przez 4 dni w tygodniu. Po ukończeniu szkolenia uczestnicy otrzymają Certyfikaty ukończenia Szkoły Trenerów [...] I –go stopnia".
W świetle tego zapisu, trudno sobie wyobrazić ażeby to jakiś inny podmiot poza firmą [...] był uprawniony do wydawania certyfikatów jej szkoły. Wniosek ten jest tym bardziej uprawniony w świetle tego, że jak podkreślano w sprawie tylko ta firma posiadała prawo do posługiwania się pewnymi narzędziami Komunikatu Otwartego [...].
W świetle tego o czym wyżej mowa za niezasadne uznać należyte zarzuty skargi, które dotyczą naruszenia wskazanych tamże przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, kodeksu postępowania administracyjnego, czy też art. 65 ustawy kodeks cywilny. Należy uznać, że zapis § 20 umowy dotyczący konkurencyjności, jak również zapisy Wytycznych w zakresie rzetelności wydatkowania środków finansowych (3.1.3 Sekcja 3 pkt 2), jest wystarczający do tego ażeby mieć świadomość w jaki sposób powinna wyglądać realizacja tej zasady. W ocenie Sądu podmioty funkcjonujące na konkurencyjnym rynku nawet bez specjalnego zapisu umowy, czy też Wytycznych, powinny mieć świadomość tego na czym polega równe traktowanie podmiotów w postępowaniu ofertowym, które powinno polegać na zapewnieniu takich samych warunków i dostępie do takich samych danych, co podmiotom decydującym się na złożenie oferty, pozwoli na podjęcie świadomej decyzji co do warunków jakie zamierzają zaoferować w składanej ofercie. Nie wystarczy wobec tego jak uważa skarżąca, wypełnienie formalnych warunków postępowania ofertowego zapisanych literalnie w umowie ażeby uznać, że zasada konkurencyjności zastała dochowana a projekt właściwie zrealizowany. Nawet fakt, że cele projektu zostały osiągnięte, nie może przesłonić okoliczności w jakich miało to miejsce i sposobu wydatkowania środków.
Dla oceny naruszenia treści § 20 umowy stanowiącego o obowiązku dochowania zasady konkurencyjności przy wyborze najkorzystniejszej oferty, nie może mieć decydującego znaczenia dla jej rozstrzygnięcia to, że oferta skarżącej była bardziej atrakcyjna finansowo. Drugi z oferentów nie znał bowiem projektu tak jak znała go [...], a zatem nie mógł dostosować swojej propozycji w taki sposób jak uczyniła to ona.
Wbrew temu co sugeruje skarga z akt sprawy nie wynika również aby organy wprowadziły dodatkowe kryteria dotyczące konkurencyjności (oprócz tego o czym mowa w § 20 umowy). Sąd nie podziela stanowiska skarżącej jakoby [...] była jej wspólnikiem w przeszłości. Ofertę złożyła przecież w dniu 6 kwietnia 2011 r., zaś z protokołu walnego zgromadzenia udziałowców Spółki z o.o. [...] (skarżącej) wynika, że w dacie jego sporządzania a mianowicie 28 lutego 2011 r. [...] była prokurentem oraz wspólnikiem posiadającym 60 udziałów tejże spółki.
Należy wskazać także, że niezrozumiałe są twierdzenia skarżącej, że zrealizowała ona projekt z własnych środków, a mimo tego nakazano jej zwrot kwoty 125.600 zł, co czyni decyzję niewykonalną i zachodzi sytuacja przewidziana treścią art. 156 § 1 pkt 5 kpa czyli nieważność decyzji. Należy przypomnieć w tym miejscu, że skarżącej wypłacono zgodnie z § 8 umowy zaliczki i wprawdzie część nakazanej do zwrotu kwoty, była następnie ujęta w już zatwierdzonym wniosku o wypłatę potwierdzającym jej zasadność, ale należy podkreślić, że nie ma to znaczenia w świetle tego, że zgodnie z § 18 umowy kwalifikowalność wydatków badana jest na różnych etapach realizacji projektu, w tym po jego zakończeniu . Zatem decyzja o zwrocie środków jest całkowicie zasadna ponieważ w sytuacji naruszenia treści umowy zastosowanie znajduje jej § 13 ust. 1 pkt 2, a w konsekwencji art. 184 i art. 207 ust 1 pkt 2 ustawy finanse publiczne. Należy wskazać ponadto, że przedmiotem sprawy jest zwrot przez skarżącą wypłaconych środków a nie kwestia wstrzymania wypłaty środków o jakie ubiegała się skarżąca we wniosku końcowym, zatem brak jest podstaw do rozważania tego zarzutu. Z zarzutem tym wiąże się twierdzenie strony jakoby w takim samym stanie faktycznym organ wydał dwie różne decyzje tj. z [...] marca 2013 r. i [...] marca 2014 r. jako, że decyzja z [...] marca 2013 r., mimo pozornego podobieństwa dotyczy zupełnie innej sytuacji, mianowicie umorzenia postępowania w sprawie w zakresie kwoty 10.209,13 zł stanowiącej tzw. oszczędności. Organ w odniesieniu do tej kwoty uznał bowiem, że brak jest obowiązku zwrotu tej sumy ze względu na to, że strona finansowała wydatki, których ona dotyczyła z własnych środków zatem w sytuacji powstałych oszczędności, nie była zobowiązana do ich zwrotu. Tymczasem o czym była już mowa wyżej, środki, o których jest mowa w kwestionowanej decyzji organu I instancji, są środkami wypłaconymi stronie. Bezzasadne są również zarzuty Spółki, dotyczące bezpodstawnego wydania decyzji ze względu na wzięcie pod rozwagę przy jej wydaniu informacji pokontrolnej niezgodnie z Zasadami kontroli ze względu na przekroczenie czasu do jej sporządzenia. Należy stwierdzić w związku z tym, że okoliczność ta nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia albowiem znaczenie w sprawie mają ustalenia samej kontroli. Sąd podziela stanowisko organu co do tego, że termin do sporządzenia informacji pokontrolnej ma charakter instrukcyjny i z ważnych względów może być przedłużony, co jak twierdzi organ, miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Za nietrafny Sąd uznaje również zarzut dotyczący wydania decyzji z opóźnieniem i niewłaściwe naliczenie odsetek, bowiem jakkolwiek jeśli organ I instancji, miał podstawy ażeby wcześniej wydać decyzję dotyczącą spornej kwoty to mimo tego, w przypadku jej wydania z mocy art. 207 ust. 9 i ust. 1 tego artykułu, nie ma on dowolności w zakresie określenia zasad dotyczących naliczenia odsetek.
Za bezzasadne w związku z tym należy uznać rozważania skarżącej, które dotyczą naruszenia przez organ odwoławczy art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.
Bezpodstawny jest również zarzut naruszenia treści art. 107 § 1, § 3 i 7 kpa w zw. z art. 140 kpa, co do braku podstawy prawnej kwestionowanego skargą rozstrzygnięcia, albowiem organ odwoławczy przywołał przepisy prawa w oparciu o które podjęto zaskarżoną decyzję (przepisy te wskazano także w uzasadnieniu tej decyzji).
Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.