V SA/Wa 2172/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2020-11-04
NSAAdministracyjneWysokawsa
finanse publicznezwrot środkówodpowiedzialność solidarnaczłonek zarząduspółka z o.o.Ordynacja podatkowaKRSupadłośćniepodatkowe należności budżetowe

WSA w Warszawie oddalił skargę członka zarządu spółki na decyzję o solidarnej odpowiedzialności za zwrot środków publicznych, uznając, że mimo rezygnacji formalnie pełnił funkcję i miał wpływ na spółkę.

Skarżący, były członek zarządu spółki, kwestionował decyzję o solidarnej odpowiedzialności za zwrot środków publicznych, twierdząc, że złożył rezygnację przed powstaniem zobowiązania. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że skarżący formalnie figurował w KRS jako prezes zarządu w okresie powstania zobowiązania i faktycznie oddziaływał na sprawy spółki, podpisując dokumenty i deklaracje. Sąd podkreślił również brak wniosku o upadłość spółki.

Przedmiotem skargi R. S. była decyzja Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju utrzymująca w mocy decyzję NCBiR o odpowiedzialności skarżącego jako byłego członka zarządu spółki za zwrot środków publicznych wraz z odsetkami i kosztami. Skarżący twierdził, że złożył rezygnację z funkcji członka zarządu w marcu 2014 r. i od tego czasu nie wykonywał obowiązków. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że zgromadzony materiał dowodowy, w tym dokumenty rejestrowe KRS, pełnomocnictwa podpisane przez skarżącego jako prezesa zarządu po dacie rezygnacji, protokół z przesłuchania oraz podpisane deklaracje VAT, potwierdzają, że skarżący formalnie i faktycznie pełnił funkcję członka zarządu w okresie powstania zobowiązania. Sąd podkreślił, że domniemanie prawdziwości danych wpisanych do KRS chroni osoby trzecie działające w dobrej wierze, a wykreślenie skarżącego z rejestru nastąpiło z urzędu po otrzymaniu informacji o rezygnacji i braku zarządu, a nie jako zatwierdzenie rezygnacji z mocą wsteczną. Ponadto, sąd uznał, że niezasadny jest zarzut naruszenia przepisów dotyczących ogłoszenia upadłości, gdyż spółka nie złożyła wniosku o upadłość, a skarżący nie wykazał braku swojej winy w tym zakresie. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ppsa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, członek zarządu ponosi odpowiedzialność, jeśli formalnie figurował w KRS w okresie powstania zobowiązania i faktycznie sprawował funkcję, nawet po złożeniu rezygnacji, a egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że skarżący formalnie figurował w KRS jako prezes zarządu w okresie powstania zobowiązania i faktycznie oddziaływał na sprawy spółki, co potwierdzają dokumenty. Domniemanie prawdziwości wpisów w KRS chroni osoby trzecie, a faktyczne sprawowanie funkcji jest kluczowe dla odpowiedzialności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (16)

Główne

op. art. 116 § 1,2 i 6

Ordynacja podatkowa

Przepisy dotyczące solidarnej odpowiedzialności członków zarządu za zaległości podatkowe spółki, w tym byłych członków zarządu.

Pomocnicze

u.f.p. art. 67 § 1

Ustawa o finansach publicznych

op. art. 107 § 9 1 i 2 pkt 2 i 4

Ordynacja podatkowa

kpa art. 104 § 5 1

Kodeks postępowania administracyjnego

u.krs art. 17 § 1

Ustawa o krajowym rejestrze sądowym

Domniemanie prawdziwości danych wpisanych do rejestru.

u.krs art. 17 § 2

Ustawa o krajowym rejestrze sądowym

Osoba wpisana do rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem nie może zasłaniać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze zarzutem nieprawdziwości danych, jeśli zaniedbała wniosku o sprostowanie.

u.krs art. 14

Ustawa o krajowym rejestrze sądowym

Podmiot obowiązany do złożenia wniosku o wpis nie może powoływać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze na dane, które nie zostały wpisane do Rejestru lub uległy wykreśleniu.

Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych art. 15 zzs4 § 3

Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 1

Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 2

ppsa art. 3 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

ppsa art. 133

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

ppsa art. 134 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

ppsa art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.s.h. art. 202 § 1

Kodeks spółek handlowych

Ustawa z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarżący formalnie figurował w KRS jako prezes zarządu w okresie powstania zobowiązania. Skarżący faktycznie oddziaływał na sprawy spółki, co potwierdzają dokumenty. Brak wniosku o ogłoszenie upadłości spółki. Domniemanie prawdziwości danych wpisanych do KRS.

Odrzucone argumenty

Skarżący złożył rezygnację z funkcji członka zarządu w marcu 2014 r. Mandat skarżącego wygasł przed powstaniem zobowiązań. Ustalenie, że spółka stała się niewypłacalna wymaga wiadomości specjalnych. Naruszenie zasady zaufania do organów państwa. Naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i Kodeksu spółek handlowych.

Godne uwagi sformułowania

Domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Jeżeli dane wpisano do Rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem podmiotu lub bez tego zgłoszenia, podmiot ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpienia niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu. Faktyczne wykonywanie obowiązków członka zarządu w spółce z o.o., nawet po formalnej rezygnacji z funkcji członka zarządu w tejże spółce z o.o., powoduje odpowiedzialność podatkową tego podmiotu przewidzianą w art. 116 § 2 op.

Skład orzekający

Beata Blankiewicz-Wóltańska

przewodniczący

Krystyna Madalińska-Urbaniak

członek

Arkadiusz Tomczak

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki mimo złożenia rezygnacji, znaczenie wpisów w KRS i faktycznego sprawowania funkcji."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna i członek zarządu nie wykazał braku winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy odpowiedzialności osobistej za długi spółki, co jest częstym problemem dla przedsiębiorców. Pokazuje, jak ważne są formalne wpisy w KRS i faktyczne działania w kontekście prawnym.

Czy rezygnacja z zarządu ratuje przed długami spółki? Sąd wyjaśnia, kiedy formalności to za mało.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
V SA/Wa 2172/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2020-11-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-12-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Tomczak /sprawozdawca/
Beata Blankiewicz-Wóltańska /przewodniczący/
Krystyna Madalińska-Urbaniak
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Sygn. powiązane
I GSK 1479/21 - Wyrok NSA z 2025-03-21
Skarżony organ
Minister Funduszy i Polityki Regionalnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 869
art. 67 par 1
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 900
art. 116 par 1,2 i 6
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2020 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną za zwrot środków przekazanych tytułem dofinansowania oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi R. S. (dalej: Skarżący) jest decyzja Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z [...] września 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej: NCBiR) z [...] maja 2018 r., nr [...], orzekającej o odpowiedzialności Skarżącego, jako byłego członka zarządu spółki [...] sp. z o.o.
Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:
Decyzją NCBiR nr [...] NCBR z [...] lutego 2015 r. określony został obowiązek zwrotu przez spółkę [...] sp. z o.o. kwoty [...] zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych w związku z nieprawidłową realizacją przez spółkę projektu nr [...]. Po rozpatrzeniu odwołania, rozstrzygnięcie NCBiR zostało utrzymane w mocy decyzją nr [...] ówczesnego Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] czerwca 2015 r. Wobec bezskutecznego upływu terminu do zwrot środków, NCBiR wystawiło [...] lipca 2015 r. tytuł wykonawczy nr [...] oraz zwróciło się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. o wszczęcie postępowania egzekucyjnego wobec spółki [...] sp. z o.o. W toku administracyjnego postępowania egzekucyjnego na rzecz NCBiR wyegzekwowana oraz przekazana została kwota [...] zł, co wynika z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z [...] października 2015 r. Postanowieniem z [...] kwietnia 2016 r. sygn. [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. umorzył postępowanie egzekucyjne wobec stwierdzenia, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne.
W tej sytuacji zawiadomieniem z [...] października 2017 r. (data doręczenia zawiadomienia) NCBiR wszczął postępowanie w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej, tj. R. S. za zobowiązania spółki [...] sp. z o.o.
Po przeprowadzeniu postępowania decyzją z [...] maja 2018 r. nr [...], znak: [...] NCBiR orzekło o odpowiedzialności Skarżącego, jako byłego członka zarządu [...] sp. z o.o., za jej zobowiązania, jednocześnie określając że odpowiedzialność ta ma charakter solidarny ze spółką, z tytułu:
1) obowiązku zwrotu środków w wysokości [...] zł określonego decyzją nr [...] NCBiR z [...] lutego 2015 r.;
2) odsetek od należności, o której mowa w pkt 1, na dzień wydania niniejszej decyzji, w wysokości [...] zł,w
3) kosztów postępowania egzekucyjnego w wysokości [...] zł,
w terminie 14 dni od doręczenia decyzji.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia NCBiR wskazało art. 116 § 1, 2 i 4, art. 107 9 1 i 2 pkt 2 i 4, art. 108 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, ze zm.; daiej: "op") w zw. z art. 207 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077; dalej: "ufp") oraz art. 104 5 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257; dalej: "kpa").
W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił jej podstawy faktyczne i prawne.
Skarżący odwołał się od opisanego rozstrzygnięcia.
Zaskarżoną do Sądu decyzją Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju (dalej: Minister) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Zaakceptował ją pod względem faktycznym i prawnym.
Minister odnosząc się do twierdzeń Skarżącego, że po złożeniu rezygnacji z pełnienia funkcji członka zarządu w dniu [...] marca 2014 r. i przyjęciu rezygnacji na zgromadzeniu wspólników spółki, nie wykonywał funkcji członka zarządu, stwierdził, że zgromadzony materiał dowodowy w sprawie nie potwierdza tej okoliczności.
Organ podniósł, że w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez NCBiR w przedmiocie zwrotu przez spółkę środków otrzymanych w ramach projektu nr [...], Skarżący złożył pełnomocnictwo, potwierdzone za zgodność z oryginałem przez adw. A. W., umocowujące wskazanego adwokata do reprezentowania spółki przed NCBiR oraz we wszelkich sprawach pomiędzy spółką a NCBiR, w tym w postępowaniach administracyjnych, cywilnych, karnych i egzekucyjnych. Organ zauważył, że pełnomocnictwo to opatrzone jest pieczęcią z danymi spółki [...] sp. z o. o. oraz datą: [...] marca 2014 r., pod treścią pełnomocnictwa znajduje się pieczęć "Prezes Zarządu R. S." i podpis R. M. S.. Treść pełnomocnictwa zawiera sformułowanie "Ja niżej podpisany, R. M. S., działając jako Prezes Zarządu [...] sp. z o. o. (...), uprawniony do jednoosobowej reprezentacji Spółki i składania w jej imieniu oświadczeń (...)". Organ dodatkowo wskazał, że w aktach sprawy znajduje się również kopia protokołu z przesłuchania świadka w przywołanej sprawie administracyjnej, w którym uczestniczył R. M. S. jako prezes zarządu spółki. Przesłuchanie odbyło się [...] sierpnia 2014 r. Protokół został podpisany przez R. M. S. reprezentującego stronę postępowania administracyjnego, t.j. [...] sp. z o. o.
Organ podkreślił, że oba dokumenty, w których Skarżący oświadczył, że jest prezesem zarządu Spółki, zostały sporządzone po [...] marca 2014 r., tj. po dacie, w której - wg obecnych twierdzeń Skarżącego - złożył rezygnację z pełnienia obowiązków członka zarządu spółki. Zdaniem organu dokumenty te stanowią tego, że po [...] marca 2014 r. Skarżący wykonywał obowiązki członka zarządu spółki.
Organ odwoławczy stwierdził również, że niezasadny jest zarzut naruszenia art. 116 § 1, 2 i 4 oraz art. 107 § 1 i 2 pkt 2 i 4 op w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy o krajowym rejestrze sądowym poprzez dokonanie ustaleń sprzecznych z okolicznościami wynikającymi z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, w sytuacji w której Skarżący miał zostać z niego wykreślony przez Sąd Rejonowy [...] w G. ze skutkiem na dzień [...] marca 2014 r., w wyniku rezygnacji z pełnienia obowiązków prezesa zarządu. Minister wyjaśnił, że zgodnie z treścią ogłoszeń zawartych w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nr 211 (4328) z dnia 20 października 2013 r. oraz nr 181 (4812) z dnia 17 września 2015 r., a także zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego [...] w G. z dnia [...] października 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt [...], Skarżący został wpisany do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego jako prezes jednoosobowego zarządu spółki z dniem [...] października 2013 r. a wykreślony z dniem [...] września 2015 r. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o krajowym rejestrze sądowym domniemywa się, że dane wpisane do rejestru są prawdziwe. Ponadto, stosownie do ust. 2 art. 17 jeżeli dane wpisano do rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem podmiotu lub bez tego zgłoszenia, podmiot ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpienia niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu. Zdaniem organu odwoławczego, z tego względu organ I instancji miał podstawy, aby uznać, że dane dotyczące okresu pełnienia przez Skarżącego obowiązków członka zarządu Spółki, tj. od dokonania wpisu: [...] października 2013 r. do wykreślenia: [...] września 2015 r., są prawdziwe. W ocenie organu wobec faktu, że to nie Skarżący wystąpił z wnioskiem o sprostowanie wpisu lecz Naczelnik Urzędu Skarbowego w K., nie może zasłaniać się zarzutem, że dane te nie są prawdziwe. Organ wyjaśnił, że postanowienie Sądu Rejonowego [...] w G., VIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] września 2015 r, wydane w sprawie o sygn. akt [...], o wykreśleniu R. M. S. jako członka zarządu spółki, nie stanowi — wbrew twierdzeniom Skarżącego — zatwierdzenia przez Sąd rezygnacji Skarżącego jako prawnie wiążącej i sankcjonującej stan, zgodnie z którym po 3 marca 2014 r. nie pełnił on faktycznie i formalnie obowiązków członka zarządu spółki. Organ wskazał, że Sąd wydając powyższe postanowienie nie miał informacji, że Skarżący miał złożyć rezygnację z dniem [...] marca 2014 r. (vide uzasadnienie do ww. postanowienia oraz pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. do Sądu Rejonowego [...] w G.). Zdaniem organu postanowienie o wykreśleniu danej osoby jako członka zarządu spółki z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nie stanowi dowodu i "usankcjonowania" niepełnienia przez daną osobę obowiązków członka zarządu z mocą wsteczną. Natomiast zaświadczenie o dokonaniu wpisu w dniu [...] września 2015 r. do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego dla Spółki ma walor wyłącznie informacyjny. Minister stwierdził, że Skarżący błędnie wywodzi, że wykreślenie dokonane przez Sąd Rejestrowy oznacza potwierdzenie rezygnacji z dniem [...] marca 2014 r. z funkcji członka zarządu spółki.
W ocenie organu odwoławczego nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut obrazy prawa materialnego, tj. art. 116 § 1 pkt 1a op polegającej na jego nieprawidłowym zastosowaniu, a skutkujący wadliwym uznaniem przez organ I instancji, że w dniu [...] stycznia 2014 r. zaszły podstawy do ogłoszenia upadłości spółki, podczas gdy ustalenie to jest nieudowodnione i wymaga wiadomości specjalnych, zaś organ I instancji miał ustalić tę okoliczność arbitralnie bez uwzględnienia całościowej ówczesnej sytuacji spółki. Minister wyjaśnił, że zgodnie z art. 116 § 1 i 2 op, członkowie zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe spółki z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna. Podniósł, że należności określone decyzją NCBiR z [...] lutego 2015 r. nr [...] stanowią niepodatkowe należności budżetowe, o których mowa w art. 60 ust. 6 ufp. Wobec powyższego, zgodnie z art. 67 ust. 1 ufp, do spraw nieuregulowanych w przepisach ufp, a dotyczących kwot dotacji podlegających zwrotowi, stosuje się odpowiednio przepisy działu III op Skarżący pełnił obowiązki prezesa jednoosobowego zarządu spółki w okresie od [...] października 2013 r. do [...] września 2015 r. W okresie tym, w dniu [...] czerwca 2015 r., upłynął termin płatności zobowiązania określonego decyzją NCBiR z [...] lutego 2015 r. nr [...]. Z tego względu zdaniem Ministra spełniona została pierwsza z przesłanek odpowiedzialności Skarżącego, określona w art. 116 op. Wystąpiła również druga z przesłanek odpowiedzialności Skarżącego, ponieważ bezskuteczność egzekucji z majątku spółki została stwierdzona postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z [...] kwietnia 2016 r., sygn. [...].
Zdaniem Ministra w odwołaniu Skarżący niezasadnie wywodził, że nie ponosi odpowiedzialności za zobowiązania spółki, których termin płatności upływał po dniu 3 marca 2014 r. Z tego względu w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do odwoływania się do dowodu z opinii biegłego, który miałby zostać dopuszczony i przeprowadzony na okoliczność ustalenia, czy przesłanki do ogłoszenia upadłości spółki zaistniały przed [...] marca 2014 r., czy też po tej dacie. Organ wyjaśnił, że okoliczność ta nie determinowała sposobu rozstrzygnięcia sprawy przez organ l instancji. Wskazał, że w przypadku spółki nie został zgłoszony wniosek o ogłoszenie jej upadłości do dnia zakończenia postępowania przed organem I instancji, a taki wniosek powinien był zostać zgłoszony, Czas właściwy do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości rozpoczął bieg [...] kwietnia 2013 r.
Organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie nie doszło do naruszenia art. 121 § 1 op, ponieważ nie miał on zastosowania. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 67 § 1 ufp do postępowań indywidualnych w sprawach dotyczących niepodatkowych należności budżetowych o charakterze publicznoprawnym bezpośrednie zastosowanie znajdują przepisy kpa. Przepisy Działu III op (Zobowiązanie podatkowe) stosowane są zaś odpowiednio, z uwzględnieniem niezbędnych modyfikacji związanych z odrębnym charakterem prawnym niepodatkowych należności budżetowych i należności podatkowych. Postępowanie wobec Skarżącego prowadzone było przez NCBiR w oparciu o przepisy kpa. Powołanemu przez Skarżącego przepisowi op. odpowiada art. 8 § 1 kpa, zgodnie z którym organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Podniósł, że Skarżący nie wskazał jednak w jakich konkretnie działaniach bądź zaniechaniach organu dopatruje się naruszenia wyrażonej w art. 8 § 1 kpa zasady pogłębiania zaufania.
Zdaniem Ministra w sprawie nie doszło też do naruszenia art. 122 op - poprzez uznanie przez organ I instancji, że wniosek o przeprowadzenie dowodów zawnioskowanych przez Skarżącego jest bezzasadny. Wyjaśnił, że nie naruszono art. 78 § 1 i 2 kpa poprzez nieuzasadnioną odmowę przeprowadzenia dowodów. Wskazał, że postanowieniem znak: [...] z [...] kwietnia 2018 r. odmówiono przeprowadzenia wnioskowanych przez Skarżącego dowodów zgłoszonych na okoliczności: ustalenia okresu, w jakim Skarżący pełnił funkcję członka zarządu Spółki, a także daty, w jakiej spółka stała się niewypłacalna, wskazując, że okoliczności te zostały dostatecznie wyjaśnione innymi dowodami. Wyjaśnił, iż przeprowadzenie dowodów na okoliczność ustalenia czy przed dniem [...] marca 2014 r. istniały przesłanki do wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie upadłości spółki z przyczyn szczegółowo opisanych wyżej, nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Zdaniem organu nie doszło do naruszenia art. 191 o.p. oraz art. 89 k.p.a.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie w całości opisanej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z [...] maja 2018 roku.
Skarżący zarzucił:
naruszenie prawa procesowego, tj. art. 187 § 1 op polegające na nieprawidłowej i fragmentarycznej analizie materiału dowodowego w sprawie, nieuwzględnienie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w celu ustalenia czy doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 116 § 1 i 2 op oraz art. 202 § 1 ksh - orzeczono bowiem o odpowiedzialności Skarżącego za zaległości spółki, chociaż w czasie gdy one powstały, nie był on członkiem jej zarządu, ponieważ jego mandat wygasł, a w konsekwencji uznano, że zachodzą przesłanki uzasadniające orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności skarżącego na gruncie art. 116 op;
nieuwzględnienie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w celu ustalenia czy R. S. po złożeniu rezygnacji z pełnienia członka zarządu 3 marca 2014 r. i przyjęciu rezygnacji na zgromadzeniu wspólników spółki [...] Sp. z o.o. pełnił w dalszym ciągu faktycznie i formalnie funkcję członka zarządu [...] Sp. z o.o.;
obrazę prawa materialnego, tj. z art. 116 § 1, 2 i 4 oraz 107 § 1 i 2 pkt 2 i 4 op w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy o krs poprzez dokonanie ustaleń sprzecznych z informacjami wynikającymi z Rejestru Przedsiębiorców KRS, gdyż R. S. został wykreślony przez Sąd Rejonowy [...] w G. z rejestru ze skutkiem na dzień [...] marca 2014 r., bowiem podstawą faktyczną wykreślenia była rezygnacja z pełnienia obowiązków prezesa zarządu;
obrazę prawa materialnego, tj. art. 116 § 1 op polegającą na jego nieprawidłowym zastosowaniu, skutkującym wadliwym uznaniem, że [...] stycznia 2014 r. zaszły podstawy do ogłoszenia upadłości spółki [...] sp. z o.o., podczas gdy zdaniem Skarżącego ustalenie to jest nieudowodnione i wymaga wiadomości specjalnych, a dokonano go arbitralnie, bez uwzględnienia całościowej sytuacji finansowej spółki w danym czasie;
naruszenie prawa procesowego, tj. art. 122 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 125 § 1 w zw. z art. 188 op poprzez brak podjęcia przez organ administracji czynności niezbędnej do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a mianowicie nieprzeprowadzenie dowodu z przesłuchania strony R. S., na okoliczności niepełnienia przez niego obowiązków członka zarządu, jak również niekierowania pracami spółki od 3 marca 2014 r., podczas gdy okoliczność ta jest istotna dla ustalenia stanu faktycznego sprawy;
naruszenie prawa procesowego, tj. art. 122 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 125 § 1 w zw. z art. 188 op poprzez brak podjęcia przez organ administracji czynności niezbędnej do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a mianowicie nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań świadka R. T. na okoliczności niepełnienia przez R. S. obowiązków członka zarządu od [...] marca 2014 r., K. J. na okoliczności niepełnienia przez R. S. obowiązków członka zarządu od 3 marca 2014 r., A. S. na okoliczności niepełnienia przez R. S. obowiązków członka zarządu, jak również niekierowania pracami spółki od [...] marca 2014 roku oraz A. S.-N. na okoliczności niepełnienia przez R. S. obowiązków członka zarządu, jak również niekierowania pracami spółki od [...] marca 2014 r., podczas gdy okoliczność ta jest istotna dla ustalenia stanu faktycznego sprawy;
naruszenie prawa procesowego, tj. art. 122 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 125 § 1 w zw. z art. 188 w zw. z art. 197 op poprzez brak podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a mianowicie nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu wyceny przedsiębiorstw, wyceny zdolności upadłościowej, szacowania opłacalności postępowania upadłościowego, określenia momentu wystąpienia przesłanek do ogłoszenia upadłości na okoliczność ustalenia:
czy wystąpiły przesłanki do ogłoszenia upadłości [...] sp. z o.o., w jakim czasie członkowie zarządu spółki [...] sp. z o.o. powinni złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości,
czy w czasie urzędowania przez R. S. w charakterze prezesa zarządu (od [...] czerwca 2013 r. do [...] marca 2014 r. ) istniały przesłanki do ogłoszenia upadłości [...] sp. z o.o., podczas gdy okoliczności te niewątpliwie stanowią wiadomości specjalne oraz okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie;
naruszenie prawa procesowego, tj. art. 121 § 1 op poprzez wydanie decyzji, która stoi w sprzeczności z zasadą zaufania do organów państwa, która rodzi po stronie organu interpretację na korzyść podmiotu, którego postępowanie dotyczy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zwarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie sąd wyjaśnia, że z uwagi na objęcie Warszawy strefą czerwoną z tytułu panującej pandemii i wydaniem zarządzeń przez Prezesa NSA nr [...] z dnia [...] października 2020 r. i Prezesa WSA z dnia [...] października 20 r. nr [...] o odwołaniu rozpraw i kontynuowaniu działalności orzeczniczej w trybie posiedzeń niejawnych, sprawę przekazano do rozpoznania w trybie niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r., poz. 374). Przepis ten stanowi, że przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2019 r. poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: ppsa), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 133 Sąd rozstrzyga na podstawie akt sprawy, a w myśl art. 134 § 1 ppsa w jej granicach, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę według wskazanych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd rozpoznający niniejszą sprawę wziął pod uwagę także ustalenia wynikające z prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 504/17, w którym Sąd oddalił skargę Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z [...] stycznia 2017 r. utrzymująca w mocy decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z [...] września 2016 r. orzekającą o odpowiedzialności Skarżącego za zaległości podatkowe spółki [...] Sp. z o.o. dotyczące m.in. okresu będącego przedmiotem rozstrzygania niniejszej sprawy. Podnieść należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 października 2019 r. sygn.. akt FSK 3776/17 oddalił skargę kasacyjną Skarżącego od przywołanego wyroku. Z kolei przywołana decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w G. z [...] stycznia 2017 r. i jej ustalenia stanowi dowód i podstawę w rozstrzygania organów obu instancji w rozpoznawanej obecnie sprawie.
Zgodnie z art. 67 § 1 ufp do postępowań indywidualnych w sprawach dotyczących niepodatkowych należności budżetowych o charakterze publicznoprawnym bezpośrednie zastosowanie znajdują przepisy kpa. Przepisy Działu III op (Zobowiązanie podatkowe) stosowane są zaś odpowiednio, z uwzględnieniem niezbędnych modyfikacji związanych z odrębnym charakterem prawnym niepodatkowych należności budżetowych i należności podatkowych.
Kwestię odpowiedzialność członka zarządu regulują przepisy ustawy Ordynacja podatkowa.
Zgodnie z art. 116 § 2 op odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie spełnienia przez nich obowiązków członka zarządu oraz zaległości wymienione w art. 52 powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu.
Na podstawie art. 116 § 4 op przepisy §1 - 3 stosuje się również do byłego członka zarządu (...).
W niniejszej sprawie Skarżący podnosił, że członkiem zarządu [...] Sp. z o.o. był do [...] marca 2014 r., bowiem z tą datą złożył rezygnację z pełnienia przez niego obowiązków członka zarządu i na dalszym etapie nie wykonywał obowiązków członka zarządu spółki. Tymczasem ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów rejestrowych wynika, że Skarżący pełnił obowiązki prezesa jednoosobowego zarządu Spółki w okresie od [...] października 2013 r. do [...] września 2015 r. W okresie tym, w dniu [...] czerwca 2015 r., upłynął termin płatności zobowiązania określonego decyzją NCBiR z [...] lutego 2015 r. nr [...].
Z treści uchwały nr [...] z [...] czerwca 2013 r. wynika, że Skarżący został powołany na prezesa zarządu [...] Sp. z o.o. od dnia [...] czerwca 2013 r. Fakt ten został odnotowany również w Krajowym Rejestrze Sądowym pod nr [...]. Postanowieniem Sądu Rejonowego [...] w G., VIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] września 2015 r. sygn. akt [...]Sąd Rejonowy wykreślił z rejestru przedsiębiorców KRS nr [...] Skarżącego wpisanego jako jedynego członka zarządu [...] Sp. z o.o. w związku z uzyskaniem w dniu [...] czerwca 2015 r. przez Sąd informacji od Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. o rezygnacji w marcu 2014 r. z funkcji prezesa zarządu oraz informacji od zgromadzenia wspólników, że [...] Sp. z o. o. nie posiada zarządu. Należy zauważyć, że Skarżący formalnie figurował w Krajowym Rejestrze Przedsiębiorców jako członek zarządu w okresie, w którym powstały zaległości spółki. Twierdzenie Skarżącego, że został wykreślony przez Sąd Rejonowy [...] w G. ze skutkiem na dzień [...] marca 2014 r., albowiem podstawą faktyczną wykreślenia była rezygnacja z pełnienia obowiązków prezesa zarządu, jest sprzeczne z danymi wynikającymi z Krajowego Rejestru Sądowego oraz z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, o rzekomej rezygnacji z pełnienia funkcji prezesa zarządu [...] Sp. z o.o. Skarżący poinformował Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. pismem z [...] maja 2015 r. (w sprawie zaległości podatkowych), w treści którego wskazał cyt.: "Funkcję Prezesa Zarządu w spółce [...] Sp. z o.o. przestałem pełnić w marcu 2014 roku, gdyż złożyłem rezygnację z pełnionej funkcji". W tym miejscu należy zauważyć, że Skarżący pomimo, że był jedynym wspólnikiem [...] Sp. z o.o. nie przesłał do Krajowego Rejestru Sądowego swojej rezygnacji z pełnionej funkcji prezesa zarządu w tej Spółce i nadal faktycznie działał w jej imieniu jako prezes zarządu, o czym mowa poniżej (kserokopia dokumentu rezygnacji datowanej na [...] marca 2014 r. wpłynęła wyłącznie do Naczelnika Urzędu Skarbowego i to dopiero [...] września 2015 r., tj. w trakcie prowadzonego postępowania w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich). Ponieważ w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego Skarżący figurował jako prezes zarządu [...] Sp. z o.o,. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. [...]czerwca 2015 r. przesłał pismo Skarżącego z [...] maja 2015 r. do Sądu Rejonowego [...] w G., VIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego. Sąd Rejonowy [...] w G., VIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego postanowieniem nr [...] z [...] września 2015 r. działając na podstawie art. 24 ust. 6 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 687) stwierdził, że zaistniała konieczność wykreślenia stanu niezgodnego z rzeczywistym i wykreślił z Rejestru Przedsiębiorców dane Skarżącego w zakresie pełnionej przez niego funkcji prezesa zarządu [...] Sp. z o.o. Jak wynika z treści niniejszego postanowienia wykreślenia Skarżącego Sąd dokonał z urzędu, w związku z otrzymanym zawiadomieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z [...] czerwca 2015 r. oraz pismem Zgromadzenia Wspólników Spółki z [...] lipca 2015 r., podpisanym przez Skarżącego informującym, że [...] Sp. z o.o. nie posiada zarządu. W związku z powyższym nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Strony, że Sąd dokonując [...] września 2015 r. wykreślenia danych Skarżącego z prowadzonego rejestru cyt.: "zatwierdził rezygnację Skarżącego jako prawnie ważną i usankcjonował stan, że po [...] marca 2014 r. R. S. nie pełnił faktycznie i formalnie obowiązków członka zarządu".
Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym podmiot obowiązany do złożenia wniosku o wpis do Rejestru nie może powoływać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze na dane, które nie zostały wpisane do Rejestru lub uległy wykreśleniu z Rejestru. Z kolei z art. 17 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że domniemywa się, ze dane wpisane do Rejestru są prawdziwe, natomiast art. 17 ust. 2 ustawy stanowi, że jeżeli dane wpisano do Rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem podmiotu lub bez tego zgłoszenia, podmiot ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu. Funkcją powyższych przepisów jest ochrona dobrej wiary "osób trzecich" działających w zaufaniu do danych ujawnionych w rejestrze przedsiębiorców - zasada domniemania prawdziwości wpisów w rejestrze przedsiębiorców. Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt IV CSK 361/13, w którym wskazano, że o ważności czynności prawnej decyduje także system domniemań przyjęty w przepisach ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (art. 14 i art. 17 ust. 1 ustawy o KRS).
Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju zasadnie stwierdził, że wykazanie pełnienia obowiązków członka zarządu osoby prawnej i w związku z tym możliwości orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej na podstawie art. 116 § 1 op wymaga również ustalenia rzeczywistego oddziaływania Skarżącego na sprawy spółki. Za związaniem odpowiedzialności członków zarządu z rzeczywistym sprawowaniem tej funkcji Naczelny Sąd Administracyjny opowiedział się wielokrotnie. W jednym z orzeczeń stwierdził, że faktyczne wykonywanie obowiązków członka zarządu w spółce z o.o., nawet po formalnej rezygnacji z funkcji członka zarządu w tejże spółce z o.o., powoduje odpowiedzialność podatkową tego podmiotu przewidzianą w art. 116 § 2 op (wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 2013r., sygn. akt II FSK 2401/11).
W przedmiotowej sprawie - z niespornych ustaleń wynika, że Skarżący nie tylko formalnie figurował w rejestrze przedsiębiorców KRS jako prezes zarządu w okresie, w którym powstały zaległości Spółki, ale także posiadał rzeczywisty wpływ na sprawy [...] Sp. z o.o. i oddziaływał (czynne i faktyczne) na te sprawy, co potwierdzają zgromadzone dokumenty tj.:
- pełnomocnictwa z [...] marca 2014 r. udzielone przez Skarżącego adw. A. W. do reprezentowania Spółki przed Narodowym Centrum Badań i Rozwoju w W. oraz przed Urzędami Skarbowymi w szczególności przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w K., w treści których strona wskazuje, cyt: "Ja niżej podpisany, R. M. S., działając jako Prezes Zarządu "[...] sp. z o.o. (zwana dalej Spółką) z siedzibą przy ul. K. [...],[...] Ż., uprawniony do jednoosobowej reprezentacji Spółki i składania w jej imieniu oświadczeń (...),
- kopia protokołu z przesłuchania świadka w ww. sprawie administracyjnej, w którym uczestniczył Skarżący jako prezes zarządu spółki. Przesłuchanie odbyło się [...] sierpnia 2014 r. Protokół został podpisany przez Skarżącego reprezentującego stronę postępowania administracyjnego.
Z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. z [...] stycznia 2017 r. (będącej także dowodem w obecnie rozpoznawanej sprawie) wynika również, że:
- Skarżący jako osobę reprezentująca spółkę podpisał deklaracje VAT-7, które wpłynęły do organu podatkowego w dniach [...] marca 2014 r., [...] lipca 2014 r., [...] sierpnia 2014 r., [...] września 2014 r., [...] października 2014 r., [...] listopad 2014 r., [...] grudnia 2014 r., [...] stycznia 2015 r., [...] marca 2015 r., [...] marca 2015 r., [...] maja 2015 r. oraz [...] czerwca 2015 r. Dodatkowo fakt podpisania wskazanych powyżej deklaracji przez Skarżącego potwierdzili podczas przesłuchania w charakterze świadka K. J., który prowadził w Spółce księgi rachunkowe oraz A. S., która świadczyła w Spółce usługi z tytułu umowy o dzieło,
- Skarżący jako osobę reprezentująca spółkę podpisał pismo [...] z [...] maja 2014 r. dotyczące odpowiedzi na wezwanie Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] maja 2014 r.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Skarżący faktycznie sprawował funkcję prezesa zarządu "[...] Sp. z o.o. w okresie, kiedy powstały zobowiązania wynikłe z decyzją NCBiR z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]. Jego formalne sprawowanie ww. funkcji potwierdzały zaś zapisy w Krajowym Rejestrze Sądowym.
Zauważyć należy, że Skarżący był jedynym wspólnikiem [...] Sp. z o.o., a po dacie rzekomej rezygnacji z pełnienia funkcji członka zarządu [...] marca 2014 r. nowy prezes został wpisany do Krajowego Rejestru Sadowego dopiero w [...] stycznia 2016 r. Podnieść należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w swoich orzeczeniach zwracał również uwagę na istotne znaczenie rzeczywistej zmiany sposobu zarządzania spółką po ewentualnej rezygnacji z pełnionej funkcji. Nie można bowiem nie uwzględnić faktu, że np. żadna nowa osoba nie zostaje w to miejsce powołana, a dotychczasowy członek zarządu wciąż faktycznie sprawuje dotąd pełnioną funkcję w organie wykonawczym danego podmiotu (wyrok NSA z dnia 22 marca 2013 r., sygn. akt I FSK 862/12 oraz z dnia 7 stycznia 2016 r. sygn. akt I Sa/Gd 432/15).
W konsekwencji, nie sposób podzielić zawarte w skardze argumenty Skarżącego oraz zarzuty dotyczące nie uwzględnienia wniosków o powołanie biegłego z zakresu księgowości i przesłuchanie świadków na okoliczność braku faktycznego wykonywania obowiązków członka zarządu przez Skarżącego
Wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej łub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu:
1) nie wykazał, że:
a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz. 978) albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne albo
b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy;
2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.
W niniejszej sprawie, organ prawidłowo ustalił, że bezskuteczność egzekucji z majątku spółki została stwierdzona postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] kwietnia 2016 r., sygn. [...].
Podnieść należy, że w przypadku spółki [...] sp. z o.o. w ogóle nie został zgłoszony wniosek o ogłoszenie jej upadłości. Przy czym, jak wskazane zostało w ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. z [...] stycznia 2017 r., taki wniosek powinien był zostać zgłoszony, a czas właściwy do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości rozpoczął bieg już [...] kwietnia 2013 r. Ponieważ Skarżący powołany został do zarządu spółki [...] sp. z o.o. z dniem [...] czerwca 2013 r., powinien był złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki niezwłocznie po objęciu obowiązków członka zarządu i ustaleniu, że stan finansowy spółki uzasadnia przedmiotowe zgłoszenie. Jak bowiem wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie zwalnia z obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości okoliczność, że przesłanki zgłoszenia wniosku powstały przed objęciem funkcji członka zarządu (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 października 2011 r., sygn. akt II FSK 656/10; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2014 r., sygn. akt I FSK 1127/13). Wyjaśnić należy, że to na członkach zarządu spoczywa obowiązek monitorowania stanu finansowego spółki, stąd też wynika ich wina w przypadku niezłożenia we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości zarządzanej spółki, o ile nie wykażą inaczej. Skarżący nie wykazał, aby niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy. Nie wskazał również mienia spółki [...] sp. z o.o., z którego możliwe byłoby zaspokojenie wierzytelności przysługującej NCBR.
W tych okolicznościach zarzuty skargi dotyczące nieuwzględnienie wniosków dowodowych z opinii biegłego sądowego z zakresu wyceny przedsiębiorstw i księgowości, wyceny zdolności upadłościowej, szacowania opłacalności postępowania upadłościowego, określenia momentu wystąpienia przesłanek do ogłoszenia upadłości, na okoliczność ustalenia w jakim czasie członkowie zarządu Spółki powinni złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości i czy przesłanki takie istniały w czasie [...] marca 2014 r. oraz przeprowadzenia dowodów na okoliczność określenia stanu majątkowego spółki były nieuzasadnione. Okoliczności te, jak wskazano wyżej, zostały wystarczająco wykazane w oparciu o materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy. Jednym z obowiązków członka zarządu jest monitorowanie zadłużenia spółki pozwalające na zgłoszenie we właściwym czasie wniosku o upadłość lub wszczęcie postępowania układowego, co z kolei uwalnia go od odpowiedzialności za zaległości spółki. Podkreślenia wymaga, że w rozpoznawanej sprawie Skarżący nie tylko formalnie figurował w rejestrze przedsiębiorców KRS jako prezes zarządu w okresie, w którym powstały zaległości Spółki, ale także posiadał rzeczywisty wpływ na sprawy [...] Sp. z o.o. i oddziaływał (czynne i faktyczne) na te sprawy, co potwierdzają zgromadzone w aktach sprawy podpisane przez stronę dokumenty.
Ponadto, za niezasadne uznać należy podniesione w skardze zarzuty naruszenia ogólnych zasad postępowania podatkowego i administracyjnego . Organy podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, prawidłowo zbadały i oceniły wszystkie przesłanki pozytywne obligujące do orzeczenia odpowiedzialności Skarżącego jak i przesłanki ewentualnego wyłączenia przedmiotowej odpowiedzialności, w oparciu o należycie zgromadzony materiał dowodowy.
W tym stanie faktycznym i prawnym Sąd na mocy art. 151 ppsa. oddalił skargę jako niezasadną.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI