V SA/Wa 2153/04

V SA/Wa 2153/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-05-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-08-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Irena Jakubiec-Kudiura /sprawozdawca/
Michał Sowiński
Piotr Piszczek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Irena Kudiura (spr.), Asesor WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Michał Petranik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2005 r. sprawy ze skargi E. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej - oddala skargę -
Uzasadnienie
W dniu [...] .05.1998r. według JDA SAD nr [...] Agencja Celna [...] , działająca z upoważnienia firmy M.-B. D. E. , dokonała zgłoszenia celnego towaru w postaci dyskietki z oprogramowaniem, deklarując w polu - ogólna wartość faktury - kwotę 0,50 USD. Wśród dokumentów załączonych do przedmiotowego zgłoszenia celnego przedłożyła min. fakturę nr (...) z dnia 07.05.1998 r.
Dyrektor Urzędu Celnego [...] w W. przyjął ww. zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 64 §1 i 2 ustawy Kodeks celny, a następnie, po przeprowadzeniu jego weryfikacji, decyzją nr [...] z dnia [...] .05.1998r. uznał ww. zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej oraz określenia kwoty wynikającej z długu celnego.
W dniu [...] maja 1999 r. Dyrektor Urzędu Celnego [...] w Warszawie z uwagi na nie ustalenie osoby przywożącej towar na polski obszar celny wydał decyzję nr [...] nakazującą zniszczenie towaru w postaci dyskietki, czego dokonano w dniu [...] maja 1999r. (protokół nr 20/99, k. 76 akt adm.).
Pismem z dnia [...] .05.2001 r. pełnomocnik strony złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją z dnia [...] .05.1998r., wskazując jako przesłankę do wznowienia postępowania, iż wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który ją wydał. Zdaniem wnioskodawcy organ celny w toku postępowania nie uwzględnił faktu, iż na fakturze załączonej do ww. zgłoszenia celnego, a wystawionej przez D. z [...] wyodrębniono wartość oprogramowania (software) jak i wartość nośnika w postaci dyskietki. Stąd też w ocenie Strony organ celny I instancji ustalając wartość celną przedmiotowego towaru powinien mieć na uwadze postanowienia §5 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997r. w sprawie szczegółowego trybu ustalania wartości celnej przywożonych towarów (Dz. U. nr 158, poz. 1051 z późn. zm), zgodnie z którym, przy ustalaniu wartości celnej przywożonych nośników informacji zawierających dane lub instrukcje przeznaczone do sprzętu przetwarzania danych, należy uwzględniać niezależnie od przepisów art. 23-31 Kodeksu celnego, wyłącznie wartość samego nośnika informacji, pod warunkiem, że wartość nośnika i oprogramowania są podane odrębnie.
Decyzją z dnia [...] .08.2001 r. Dyrektor Urzędu Celnego [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] .05.1998 r. W uzasadnieniu decyzji organ jako przesłankę do odmowy wskazał fakt upłynięcia 3 letniego terminu od dnia powstania długu celnego.
Orzekając na skutek odwołania od decyzji z dnia [...] .08.2001 r. Prezes Głównego Urzędu Ceł wydał decyzję z dnia [...] .11.2001 r. nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W dniu [...] listopada 2001 r. na powyższą decyzję wniesiono skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Po rozpatrzeniu skargi Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4.11.2002 r., sygn. akt V SA 3317/01 uchylił decyzję Prezesa GUC oraz decyzję Dyrektora Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] sierpnia 2001 r. nr [...]. Sąd stwierdził, iż zastosowanie art. 265 (2) pkt 2 Kodeksu celnego do spraw zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie tego przepisu, jest dopuszczalne pod warunkiem, iż 3 letni termin, o którym jest mowa w w/w przepisie ograniczający w czasie możliwość wznowienia postępowania, liczony będzie od dnia wejścia w życie przepisu art. 265(2) pkt.2 Kodeksu celnego tj. od dnia [...] .05.1999r. W niniejszej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek pismem z dnia [...] maja 2001 r., które wpłynęło do organu [...] maja 2001 r. a więc przed upływem trzyletniego terminu.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] .02.2003r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Urzędu Celnego [...] z dnia [...] .05.1998r., a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] .05.2003r. odmówił uchylenia ww. decyzji.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji dokonał analizy zarzutów przedstawionych przez Stronę we wniosku z dnia [...] .05.2001 r. i stwierdził, iż rozstrzygnięcie organu I instancji, nie zostało dotknięte uchybieniami zarzucanymi przez Stronę w ww. wniosku. Zdaniem Naczelnika Urzędu Celnego [...] przedstawiona przez organ celny I instancji w decyzji nr [...] z dnia (...).05.1998r. argumentacja, potwierdzająca prawidłowość zastosowanego rozstrzygnięcia, wykluczyła istnienie przesłanki, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa.
Od decyzji tej pełnomocnik Strony złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i uchylenie decyzji Dyrektora Urzędu Celnego [...] w Warszawie nr [...] z dnia [...] .05.1998r. Jednocześnie zarzucił naruszenie przez organ I instancji postanowień art. 240 §1 pkt 5 oraz art. 210 §1 pkt 6 i 4 ustawy Ordynacja podatkowa.
Decyzją z dnia [...] .07.2004 r. nr [...] wydaną na podstawie art.233 § 1 pkt 1, w związku z art. 240 §1 pkt. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.) oraz art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz. U nr 58, poz. 623) po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. nr [...] z dnia [...] .05 2003r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję organu celnego I instancji.
W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej w W. podniósł, iż jego zdaniem art. 128 ustawy Ordynacja podatkowa realizując zasadę stabilności ostatecznych decyzji administracyjnych zezwala na ich wzruszenie jedynie w przypadkach przewidzianych w jego przepisach. Zmiana lub uchylenie decyzji ostatecznej ma charakter wyjątkowy, wobec czego przepisy stanowiące podstawę wzruszenia tej decyzji powinny być interpretowane ścieśniająco. Ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy muszą być całkiem nowe. Po drugie, nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć wpływ na zmianę decyzji w kwestiach zasadniczych.
Po trzecie, okoliczności faktyczne lub nowe dowody, nie były znane organowi, który wydał decyzję.
W przedmiotowej sprawie Strona wnosząc o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...] .05.1993r, wskazała, iż organ celny I instancji wydając ww. decyzję nie uwzględnił faktu, iż na fakturze nr (...) z dnia 07.05.1998r, załączonej do zgłoszenia celnego nr jw., wyodrębniono zarówno wartość oprogramowania jaki i wartość nośnika w postaci dyskietki. Nie dokonał zatem zdaniem Strony właściwej oceny materiału zgromadzonego w sprawie co stanowi podstawę wznowienia postępowania i uchylenia wadliwej decyzji. Zdaniem organu odwoławczego nie można zgodzić się z taką interpretacją postanowień art. 240 §1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa. Organ podniósł, iż aby uwzględnić wniosek o wznowienie postępowania muszą być spełnione łącznie wszystkie trzy przesłanki warunkujące wznowienie. Faktura, na którą powołuje się Strona zarówno w swoim wniosku z dnia [...] .05.2001r. jak i odwołaniu od decyzji nr [...] z dnia [...] .05.2003r., nie jest dokumentem nowym i nie znanym wcześniej organowi. Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż dokument ten był załączony do zgłoszenia celnego i poddany szczegółowej analizie w momencie jego weryfikacji. Zmiana zaś oceny materiału dowodowego już zebranego w sprawie, o co wnosi Strona, bez jego rozszerzenia, nie może, zdaniem organu, stanowić podstawy wznowienia postępowania. A zatem w ocenie organu odwoławczego w sprawie nie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania określone w art. 240 §1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa.
Dyrektor Izby Celnej podzielił stanowisko organu I instancji co do powołania jako podstawy rozstrzygnięcia art. 245 §1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Jego zdaniem organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 243 §2 wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli nie stwierdzi istnienia przesłanek określonych w art. 240 §1. Natomiast przepis art. 245 §1 pkt 2, na który powołał się pełnomocnik Strony w odwołaniu, został zmieniony w art. 1 pkt 166 ustawy z dnia 12.09.2002r. zmieniającej ustawę Ordynacja podatkowa z dniem 01.01.2003r. (Dz. U. z 2002, nr 169, poz. 1387).
Od niniejszej decyzji pełnomocnik skarżącej wniósł za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] maja 2003 r. nr [...]jak również decyzji Dyrektora Izby Celnej Urzędu Celnego [...] w W. a dnia [...] maja 1998 r. nr [...]
Zaskarżonej decyzji zarzucono:
- naruszenie art. 122 i art. 187 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.) poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i nie wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego w odniesieniu do zarzutów zawartych w odwołaniu
- naruszenie art. 210 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm.) poprzez przyjęcie, iż nie zostały spełnione przesłanki z art. 240 § 1 pkt. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm.)
W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że podstawą wznowienia jest istnienie w dacie wydania decyzji okoliczności, które nie były znane organowi na tej zasadzie, że nastąpiło to z powodu jego zaniedbań będących wynikiem niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Samo istnienie faktury nie stoi w tych okolicznościach na przeszkodzie w uznaniu za zasadne argumentów strony, skoro jak wynika to z materiału dowodowego, sporna decyzja została wydana w dniu [...] maja 1998 r. w sytuacji gdy rewizja celna miała miejsce [...] czerwca 1998r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona. Przede wszystkim wskazać trzeba, że podstawy wznowienia zostały wyczerpująco wymienione w treści art. 240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Z treści wniosku o wznowienie sporządzonego przez fachowego pełnomocnika, który reprezentował skarżącą w toku całego postępowania administracyjnego wynika, że podstawa wznowienia została w sposób jednoznaczny określona jako ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności lub dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nie znanych organowi, który wydał decyzję. Tymi nowymi dowodami miała być faktura nr 96658 wystawiona przez D.. dołączona do zgłoszenia celnego, zawierająca w swej treści dane, które zdaniem strony nie zostały prawidłowo ocenione przez organ, który w decyzji z dnia [...] maja 1998 r., wydanej w ramach weryfikacji zgłoszenia, nie uwzględnił, że odrębnie są w niej wskazane wartości nośnika i oprogramowania przeznaczonego do sprzętu przetwarzania danych. Zatem zgodnie z treścią obowiązującego wówczas rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie szczegółowego trybu ustalania wartości celnej przywożonych towarów (Dz.U. 158,poz.1051ze zm.), nakładało to na organ obowiązek uwzględnienia jako wartości celnej sprowadzonego towaru jedynie wartości samego nośnika, czyli dyskietki. Takie jednak sprecyzowanie wniosku jak również fakt, że pełnomocnik strony nie wskazywał na żadne okoliczności, które pozwalałyby na uznanie, że w grę mogły wchodzić ewentualnie jeszcze inne podstawy wznowienia spowodowały, że zasadne było w tym stanie faktycznym, odniesienie się przez organ tylko do tej podstawy.
. W sprawie jest bezsporne, że przedmiotem importu objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] maja 1998r. według dokumentu SAD nr [...] , do którego dołączono m.in. fakturę (...), była dyskietka z oprogramowaniem, którego rodzaj i zastosowanie był we wspomnianej fakturze określony, jakkolwiek w języku angielskim. Wartość dyskietki i oprogramowania została wskazana w fakturze odrębnie, przy czym w zgłoszeniu celnym strona podała, że wartość celną stanowi tylko wartość dyskietki. Wspomniane zgłoszenie celne zostało przyjęte jako odpowiadające formalnym wymogom określonym treścią art. 64 § 1 i 2 Kcel. Następnie dokonano weryfikacji wspomnianego zgłoszenia celnego, w ramach którego zapoznano się dodatkowo z instrukcją dotyczącą wspomnianego oprogramowania (software). Miało to miejsce w dniu [...] maja 1998 r. jak wynika z adnotacji funkcjonariuszy celnych dokonanych na odwrocie decyzji administracyjnej, którą wydano [...] maja 1998 r. W decyzji tej opartej m.in. na treści art.65 §4 pkt 2 w zw. z art. 70 Kcel uznano wspomniane zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej długu celnego i wartości celnej dokonując podwyższenia wartości celnej o wartość oprogramowania, z czym wiązało się również ponowne określenie długu celnego. Wspomniana decyzja stała się ostateczna ze względu na to, że skarżąca nie złożyła od niej odwołania. Z treści uzasadnienia decyzji wynika, że organ celny uznał sporne oprogramowanie za przeznaczone do kas fiskalnych. Jak wynika z ustaleń faktycznych dokonanych w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, wydając sporną decyzję Dyrektor Izby Celnej [...] , dysponował dowodem w postaci faktury sporządzonej przez D. o znanej mu treści, jak również dokonał określenia wartości celnej zaimportowanego towaru t.j. dyskietki i oprogramowania, mając na uwadze przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie szczegółowego trybu ustalania wartości celnej przywożonych towarów (Dz.U. 158,poz.1051ze zm.), na które powoływała się strona. W istocie należy więc przyjąć, że wydając sporną decyzję, organ nie dysponował jedynie wiedzą dotyczącą instrukcji. Okoliczność ta jednak nie ma żadnego znaczenia dla sprawy, w związku z czym nie można tym samym przyjąć, że fakt ten jako istotny miałby znaczenie dla treści rozstrzygnięcia. Skarżąca nigdy nie kwestionowała bowiem faktu, że organ dysponował fakturą. Skupiając się na treści faktury (znanej organowi) skarżąca podnosiła jedynie, że zawiera ona dwie odrębne pozycje t.j. wartość nośnika danych i oprogramowania przeznaczonego do sprzętu przetwarzania danych. Zdaniem strony okoliczność ta przesądzała o tym, że organ celny stosując wskazywane już rozporządzenie Rady Ministrów, miał obowiązek jako wartość celną przyjąć jedynie wartość dyskietki. Nie uwzględnienie tej okoliczności w ocenie strony, dowodzi błędnego ustalenia okoliczności faktycznych przez organ celny, a co za tym idzie oceny prawnej tego stanu faktycznego, co doprowadziło w konsekwencji do wydania wadliwej decyzji i co narzuca obowiązek jej uchylenia po wznowieniu postępowania. Stanowiska strony w stanie faktycznym sprawy nie można podzielić, ponieważ w przedmiotowej sprawie zdaniem Sądu, nie doszło do błędnego ustalenia stanu faktycznego. Wniosek strony i jej twierdzenia dowodzą, że w istocie pod zgłoszonym zarzutem wykrycia nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów nie znanych organowi celnemu, kryje się zarzut błędnej oceny tego stanu faktycznego. Tak bowiem należy rozumieć twierdzenie strony, że organ celny nie uwzględnił, że na fakturze są wyodrębnione dwie pozycje - nośnika danych i oprogramowania do urządzeń przetwarzania danych, a tym samym jak należy rozumieć, błędnie zastosował powoływane już rozporządzenie Rady Ministrów. Brak faktycznego istnienia podstawy wznowienia - co trafnie przyjął organ celny w zaskarżonej decyzji po przeprowadzeniu postępowania w tym zakresie powoduje, - że zgodnie z art.245 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa należy odmówić uchylenia decyzji. Rozstrzygnięcie takie w żadnym jednak razie (jak uznaje strona), nie stoi w sprzeczności z faktem samego wznowienia postępowania w sprawie. Wznowienie takie następuje bowiem, jeśli spełnione są formalne przesłanki wznowienia z art. 240 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa i nie występują negatywne przesłanki wznowienia, co do których braku w przedmiotowej sprawie, zajął stanowisko NSA w wyroku z dnia 4 listopada 2002 r. Ustalając, że w sprawie nie istnieje podstawa wznowienia, organ miał nie tylko prawo ale i obowiązek w podstawie prawnej decyzji powołać stosowny, dotyczący jej przepis prawa. Tym samym wbrew stanowisku skarżącej, w działaniu organów celnych - w ramach którego pierwotnie wznowiono postępowanie ażeby ostatecznie decyzją odmówić uchylenia spornej decyzji Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] maja 1998 r. - nie ma żadnej sprzeczności. Wydając zaskarżoną decyzję Dyrektor Izby Celnej w jej podstawie prawnej powołał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, który stanowi, że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy, co dowodzi, że dokonując ustaleń faktycznych i prawnych, podziela zarazem stanowisko organu I instancji , a więc również co do podstawy prawnej decyzji tego organu . Odnosząc się do pozostałych zarzutów strony, należy podkreślić, że strona ma rację gdy twierdzi, że data wydania decyzji jest istotna, ponieważ dowodzi ona stanu sprawy jaki podlegał ocenie organu. Zatem to, że wydanie decyzji należy rozumieć jako doręczenie jej stronie, nie pozwala na uznanie, że za podstawę jej wydania mogłyby być również brane pod uwagę okoliczności ujawnione po jej sporządzeniu a przed jej doręczeniem stronie,( w tym wypadku byłaby to instrukcja) jak podnosił organ I instancji, czego słusznie nie podtrzymał w zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby. Jak wyjaśniono już jednak wyżej, fakt ujawnienia treści samej instrukcji w dniu [...] maja 1998 r. czyli już po sporządzeniu decyzji, pozostaje bez znaczenia dla treści rozstrzygnięcia. Decyzja została bowiem w rzeczywistości wydana o istniejący i wystarczający do jej wydania materiał dowodowy, zatem uchybienie polegające na ujawnieniu dodatkowej okoliczności już po jej sporządzeniu, należy potraktować jako uchybienie nieistotne dla rozstrzygnięcia, a więc takie, którego nie dotyczy art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 08.2002 r. o p.p.s.a. Mając powyższe okoliczności na względzie i uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a. oddalił skargę.