V SA/Wa 397/19

V SA/Wa 397/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-08-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-03-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Irena Jakubiec-Kudiura /przewodniczący sprawozdawca/
Jarosław Stopczyński
Krystyna Madalińska-Urbaniak
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 2170/19 - Wyrok NSA z 2023-03-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez A. – sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej jako: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z [...] stycznia 2019r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie (dalej jako: "Naczelnik Urzędu", "organ I instancji") z [...] września 2018r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych.
Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. 28 czerwca 2016 r. przedstawiciel bezpośredni Strony - Agencja Celna "E. " dokonał zgłoszenia celnego, wg dokumentu SAD nr [...] , do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu m.in. towaru określonego jako:
"tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu - elementy
nakładki siodłowej i tłumika, siodło" (poz. 1), klasyfikując go do kodu TARIC 7326 19 90
00 z konwencyjną stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Do
zgłoszenia celnego załączono m.in fakturę z 27 kwietnia 2016 r., wystawioną przez
H. Co. LTD z siedzibą w C. oraz
packing list.
W wyniku przeprowadzonej kontroli celno-skarbowej zgłoszeń celnych
dokonanych przez Stronę w okresie od 1 września 2014 r. do 20 kwietnia 2017 r.
ustalono, że przedmiotem importu w niniejszej sprawie były towary w postaci wytłoczek
z blachy ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o symbolach BENDS,
BENDS HALVES, ELBOWS, L, BPT, ELD, ELBOWS 45, ELBOWS 90, BPK, ELBOWS
SS; towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej o symbolach: CP, CS, LID, LTD,
FLX-ILS, ILPR/RPLI, ILS, RPC, RC, SP, PS, S, SPP, BSL oraz krzyżak do wzmocnień
prostokątnych kanałów wentylacyjnych o symbolu PC taryfikowane do poz. 7307
(Protokół kontroli nr [...] z 27 czerwca 2017 r.).
Pismami z 19 lipca 2017 r. oraz z 1 września 2017 r. Strona wniosła zastrzeżenia
do protokołu kontroli, do których załączyła "Test szczelności systemu SPIRO" oraz
tabele z operacjami, jakimi są poddawane importowane detale w celu otrzymania
wyrobów gotowych.
Organ odniósł się do tych zastrzeżeń oraz poinformował Stronę o sposobie ich
załatwienia pismami z 27 lipca 2017 r. oraz z 14 września 2017 r.
Pismem z 12 września 2017 r. Naczelnik Urzędu powiadomił Skarżącą o
możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w sprawie.
W odpowiedzi na powyższe powiadomienie Spółka złożyła wyjaśnienia i wnioski
dowodowe (pisma z 13 i 18 października 2017 r.), do których załączyła: Zlecenia
produkcyjne, wyciągi z "Zapisów księgowych" Spółki, "Ekspertyzę dotyczącą połączeń
kanałów i kształtek w systemie [...]" sporządzoną przez dr hab. inż. K. G. -F. " z Wydziału Budownictwa i
Inżynierii Środowiska Politechniki
B. , "Ekspertyzę Techniczną Konstrukcyjno-Technologiczną" autorstwa dr hab.
Inż. P. Ż. i dr inż. J. M. oraz pełnomocnictwo szczególne
do reprezentowana Spółki w postępowaniu przed Naczelnikiem Mazowieckiego Urzędu
Celno-Skarbowego w Warszawie. Strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie
dowodów z załączonych ekspertyz i dokumentów wewnętrznych, a także
przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w celu określenia właściwości
importowanych towarów, jak również o przesłuchanie Prezesa Zarządu Spółki B.
Ł. na okoliczność ustalenia cech i właściwości technicznych wyrobów, ich
otrzymywania i montażu.
Przy piśmie z 7 grudnia 2017 r. pełnomocnik Strony przesłał wyjaśnienia
dotyczące rodzaju surowca użytego do produkcji wyrobów, zdjęcia z opisem
poszczególnych elementów, rysunki techniczne wyrobów, opisy procesów tłoczenia
artykułów CP, CS, ILPR/ILS/FLX-ILS, RPC/RC/LID/LTD, SP/PS/SPP,
BENDS/ELBOWS/PBK/Bend Halves oraz 11 próbek importowanych detali z
naniesionymi symbolami w celu ich identyfikacji.
W piśmie z 1 grudnia 2017 r., uzupełnionym pismem z 9 stycznia 2018 r.
pełnomocnik Strony złożył wniosek o zawieszenie postępowania prowadzonego w
niniejszej sprawie przez Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w
Warszawie do czasu wydania wyroków w sprawach o sygn. akt V SA/Wa 1767/17 i V
SA/Wa 1768/17, zawisłych przed WSA w Warszawie w analogicznym stanie
faktycznym.
Postanowieniem z 18 stycznia 2018 r. organ I instancji odmówił zawieszenia
postępowania w przedmiotowej sprawie.
Pismem z 12 lutego 2018 r. organ I instancji wezwał Stronę m.in. o nadesłanie
tłumaczenia faktury z uwzględnieniem wyszczególnionych tam symboli/parametrów
towarów; materiałów określających rodzaj użytej stali; wyjaśnień, czy jest to stal
nierdzewna; opisu procesu technologicznego wytwarzania artykułów, a także zdjęć
spornych wyrobów.
Przy piśmie z 1 marca 2018 r. pełnomocnik strony przedłożył tłumaczenie faktury
załączonej do przedmiotowego zgłoszenia celnego.
Postanowieniem z [...] kwietnia 2018r. Naczelnik Urzędu, po rozpoznaniu
wniosków dowodowych Spółki zawartych w pismach z 13 i 18 października 2017 r.,
odmówił przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego, przesłuchania Prezesa Zarządu
Spółki B. Ł. oraz badania ksiąg rachunkowych Spółki na okoliczność
ustalenia stanu towaru, uznając je za niezasadne.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany w
sprawie materiał dowodowy, organ I instancji decyzją z [...] września 2018r. nr [...] orzekł, że:
- kwota długu celnego określona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym w
wysokości 4.829 zł została zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota wymagana,
- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) w wysokości 454 zł i orzekł o jej
zaksięgowaniu
- określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego (A30) w wysokości
29.229 zł i orzekł o jej zaksięgowaniu,
- wezwał importera do wpłaty ww. należności celnych.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, iż przedmiotem importu w niniejszej
sprawie były:
1) wytłoczki z blachy ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o
symbolach: BPK 100-90, BPK 125-90, BPK 150-90, BPK 160-90, BPK 200-90,
taryfikowane do kodu Taric 7326 19 90 00 obejmującego artykuły z żeliwa lub stali,
tłoczone, ale nieobrobione więcej, ze stawką celną w wysokości 2,7%;
2) wytłoczki z blachy ocynkowanej o symbolach: : PS 250-125, PS 250-160, PS 150-
150, SPP 125-80, SPP 160-125, SPP 160-100, SPP 200-160, LID 100, LID 125 i
LID 160 taryfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98 obejmującego artykuły ze stali
(inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej średnicy zewnętrznej
nieprzekraczającej 609,6 mm, nie pochodzące z T. [...], inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje i
łączniki spawane
doczołowo, ze stawką celną 3,7%. Jednocześnie organ uznał, iż stosownie do
rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października
2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych
łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z C. w następstwie przeglądu
wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2
rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. L 282 z 28 października 2015 r.),
towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem celnym, pochodzący z C. , podlega
ostatecznemu cłu antydumpingowemu w wysokości 58,6%.
Pismem z 19 października 2018 r. Strona, zastępowana przez pełnomocnika
odwołała się od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie. W odwołaniu
wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów, w postaci
ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. P. Ż. oraz dr inż. J. M. ,
ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. K. G.-F. , "Zleceń
produkcyjnych", wyciągu ksiąg rachunkowych, opinii Urzędu Statystycznego w Łodzi,
decyzji Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z [...] grudnia 2017
r. m.in. na okoliczność, że importowane detale są półproduktami, nie są armaturą z
żeliwa i stali, nie są łącznikami i nie są wielokrotnego użytku. Złożono także wniosek
dowodowy o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność określenia
właściwości importowanych towarów oraz braku możliwości ponownego wykorzystania
elementów importowanych towarów, o przesłuchanie Prezesa Spółki B.
Ł. - na okoliczność przyczyn faktycznych, technicznych i właściwości
klasyfikacji importowanych elementów przez Spółkę do kodu wskazanego w zgłoszeniu
importowym oraz sposobie połączenia i tłoczenia importowanych elementów, a także
braku uzasadnienia faktycznego i technicznego zaklasyfikowania elementów
importowanych do kodu wskazanego przez organy w protokole kontroli oraz wniosek o
przeprowadzenie badań ksiąg rachunkowych - na okoliczność, że importowane
elementy nie są produktami gotowymi.
Pismem z 21 listopada 2018 r. organ odwoławczy, na podstawie art. 90 d ustawy z
dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, poinformował Stronę o wyznaczeniu
siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału
dowodowego.
Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek
złożonego odwołania, Dyrektor IAS działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z
dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm., dalej
jako: "O.p."), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2018
r. poz. 167 z ze zm., dalej jako: "prawo celne"), art. 56 ust. 1 i ust. 2 lit c, art. 57 ust. 1,
art. 77 ust. 1 lit. a, ust. 2 i ust. 3 oraz art. 101 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny
kodeks celny (Dz. Urz. UE z 10 października 2013 r. L 269, dalej jako; "UKC"), rozporządzenia
wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r. zmieniającego
załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury
taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 285 z
30 października 2015 r.), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia
27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz
niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z
C. w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11
ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. L 282 z 28 października 2015 r.),
decyzją z [...] stycznia 2019r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję
organu I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w sprawie
przedmiotem importu wg ww. dokumentu SAD były m.in. elementy systemu
wentylacyjnego oznaczone symbolami PS, SPP i LID. Certyfikaty jakościowe stali użytej
do produkcji wyrobów, oświadczenia chińskich producentów, na które powołał się
pełnomocnik Strony w odwołaniu oraz oświadczenie importera zawarte w piśmie z 7
grudnia 2017 r., do którego załączono opisy procesów tłoczenia surowców, wskazują na
rodzaj użytego surowca i metodę wytwarzania artykułów. Wynika z nich, że półprodukty
(typu BENDS, ELBOWS, L, BPD, BPK) i gotowe elementy montowane w systemie
wentylacji (takie jak m.in. kolanka BP i BPL, zaślepki CS i CP, zwężki RPC/RC,
nakładki/odgałęzienia siodłowe SP/PS i SPP, odgałęzienia płaskie proste ILS, zwężki
tłoczone płaskie LID, odgałęzienia wytłaczane płaskie proste FLX-ILS) zostały
wykonane przez głębokie tłoczenie ocynkowanej ogniowo stali, gatunek DX53D DX54D,
powłoka cynku Z275, powierzchnia MAC, norma EN 10346. Rodzaj użytego materiału i
sposób obróbki potwierdzają także "Analizy techniczne towaru" przygotowane na
zlecenie zarządu Spółki przez M. W. wskazująca, że elementy typu RPC
(RC), CS/CP i SP/PS/SPP uzyskano w "procesie obróbki plastycznej głębokiego
tłoczenia blachy stalowej zimnowalcowanej ocynkowanej ogniowo".
Analogiczne wnioski zawiera "Opinia o technologii wytwarzania elementów
systemów wentylacyjnych" przygotowana przez dr inż. A. K. z
Instytutu Technik Wytwarzania Wydziału Inżynierii Produkcji Politechniki W. .
Opinia ta zawiera wyniki oceny technologii wytwarzania elementów systemów
wentylacyjnych, takich jak: trójniki siodłowe SP-250-080, SP-315-250, SP-315-315, SP400-100, SP-400-160,
SP-400-315, zaślepki uniwersalne - CP-100, CP-125, CP-150,
CP-160, CP-180, CP-200, CP-250, CP-315, redukcje tłoczone bez uszczelki - RPC5
125-080-C, RPC-160-080-C, RPC-315-160-C, RPC-315-200C. Wynika z niej, że ww.
wyroby wykonano ze stali niskowęglowych cynkowanych, stosowanych w procesach
kształtowania, np. przez wytłaczanie lub gięcie. Pozyskano je zatem w procesach
obróbki plastycznej, a ujawnione swoiste wady powierzchni towarów (mikro i makro
struktury) w ocenie opiniodawcy dowodzą, że przy ich wytwarzaniu zastosowano
metodę głębokiego tłoczenia. Powyższe ustalenia potwierdza także opinia dr hab. inż.
K. G. -F. pt. "Ekspertyza dotycząca połączeń kanałów i
kształtek w systemie SPIRAL", zgodnie z którą elementy wentylacyjne są wykonane z
blachy stalowej ocynkowanej DX53D zabezpieczonej powłoką Z275 gwarantującą klasę
korozyjności C3 (str. 11 ekspertyzy), jak również "Ekspertyza Techniczna
Konstrukcyjno-Technologiczna" autorstwa dr hab. inż. P. Ż. i dr inż. J.
M. z Politechniki W. , zgodnie z którą "półprodukty wykorzystane
przez firmę A. do produkcji systemów wentylacji wykonywane są z blach
stalowych ocynkowanych DX53D o grubości od 0,45 mm do 0,60 mm z powłoką Z275,
wytwarzane zgodnie z normą PN-EN ISO 2944-2:2001 (Wyroby płaskie stalowe
powlekane ogniowo w sposób ciągły), o klasie korozyjności C3 zgodnej z normą PN-EN
10346:2011 (Farby i lakiery - ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą
ochronnych systemów malarskich) - vide: pkt 7.1 ekspertyzy.
Organ odwoławczy podkreślił, iż skład surowcowy spornych towarów oraz sposób
ich otrzymywania są jednoznaczne i nie są kwestionowane. Wyjaśnienia wymagała
natomiast kwestia, czy importowane towary są wyrobami gotowymi, półproduktami, czy
częściami systemu wentylacji w stanie rozmontowanym (jak zostały zadeklarowane w
zgłoszeniu celnym i na fakturze).
Porównując wygląd zewnętrzny, właściwości użytkowe i przeznaczenie będących
przedmiotem importu w niniejszej sprawie elementów SPP, LID i PS z otrzymanymi w
wyniku ich obróbki wyrobami finalnymi - trójnikami siodłowymi PS i SPP, czy zwężkami
tłoczonymi płaskimi lub kształtkami przejściowymi LID - bez uszczelek stwierdzono, iż
wyroby te posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych
części systemu wentylacyjnego. Zdaniem organu, obiektywne cechy i właściwości
elementów PS, LID i SPP jako półproduktów wymagających dalszej obróbki
wykończeniowej potwierdzają pośrednio załączone przez Stronę ekspertyzy.
Opis towarów na fakturze i liście przewozowym wyraźnie wskazuje na import
towarów wykorzystywanych do produkcji systemów wentylacyjnych, o ściśle
określonych wymiarach - np.: odgałęzienie siodłowe PS 150-150 oznacza odgałęzienie
łączące dwie rury o średnicach 15 cm, a trójnik siodłowy SPP 160-100 - odgałęzienie
łączące dwie rury o średnicach 16 cm i 10 cm. Maksymalna średnica zewnętrzna
odgałęzienia siodłowego PS wynosi 250 mm, tj. 25 cm (dla PS 250-125 i PS 250-160),
a trójnika siodłowego SPP - 200 mm, tj. 20 cm (dla SPP 200-160). Natomiast zwężka
tłoczona płaska LID posiada maksymalną średnicę zewnętrzną 160 mm, tj. 16 cm (dla
LID 160).
Zdjęcia, próbki przedmiotowych towarów, opisy procesów wytwarzania gotowych
elementów montowanych w systemach wentylacji dowodzą, iż towar ten (SPP, LID, PS)
posiadał cechy (zasadniczy charakter) wyrobu gotowego - tzn. był rozpoznawalny jako
konkretny element (konkretna część) systemu wentylacji, tj. odgałęzienie siodłowe (PS),
zwężka płaska wentylacyjna (LID) i trójnik siodłowy SPP - bez uszczelek o ściśle
określonych parametrach, takich jak wielkość średnicy. Kształt, forma, wymiar, sposób
otrzymywania, surowiec i przeznaczenie spornego towaru w pełni odpowiadają
parametrom odgałęzień siodłowych bez uszczelki (SP/PS), zwężek płaskich
wentylacyjnych bez uszczelki (LID) oraz trójników siodłowych bez uszczelki (SPP).
W ocenie Dyrektora IAS importowane towary posiadają zatem zasadniczy
charakter wyrobów gotowych, tj. konkretnych części systemu wentylacyjnego.
Wymagają jedynie obróbki wykończeniowej, co potwierdzają informacje zawarte w
dokumentach opisujących "tłoczone elementy z blachy". Z dokumentów tych wynika, iż
proces tłoczenia elementów typu PS (S, SP), LID (LTD), SPP, podobnie jak ILPR, ILS,
RC (RPC), CS, CP wykonywany jest w operacjach odcinania, a następnie tłoczenia i
usuwania wypływek za pomocą narzędzi wielotaktowych.
Ponadto wskazano, iż analiza materiału dowodowego niniejszej sprawy nie
potwierdziła stanowiska Spółki, że przedmiotowe artykuły zostały uszkodzone w trakcie
transportu i przechowywania, że doznały deformacji plastycznych, które uniemożliwiły
ustalenie wymiaru średnicy i określenie, czy jest ona większa, czy mniejsza od 609,6
mm, co miało niewątpliwy wpływ na ustalenie prawidłowej taryfikacji towaru. Z dowodów
wynika bowiem niezbicie, że średnica trójnika SPP wynosiła maksymalnie 200 mm,
zwężki LID - 160 mm, a odgałęzienia PS - 250 mm (liczby przy symbolach wyrobów
oznaczają średnicę wyrażoną w mm). Powyższe oznacza, iż we wszystkich
przypadkach średnica wyrobów nie przekraczała 609,6 mm.
Organ odwoławczy wskazał także, iż nie kwestionuje technologii otrzymywania
importowanych wyrobów, ani tego, iż w wyniku głębokiego tłoczenia może dojść do
uszkodzeń struktury powierzchniowej materiału i mikro-deformacji wymagających
kalibracji parametrów (np. średnicy) w taki sposób, żeby artykuł spełniał normy
jakościowe zawarte w powołanych przez importera normach branżowych. Nie
kwestionuje również, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich
określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń
plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie
krawędzi średnicy, likwidację zadziorów. Co więcej, nie kwestionuje także możliwości
wykorzystania odgałęzień/trójników PS i SPP oraz zwężek płaskich LID jako
półproduktów do otrzymywania bardziej złożonych wyrobów, z zastosowaniem
procesów opisanych w załączonych ekspertyzach.
Niemniej jednak organ podkreślił, iż uważa, że importowane artykuły są
rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych
wymagające tylko wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe
(półwyroby) bardziej złożonych części montowanych w systemach wentylacji.
Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest
niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego.
Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem z
przepisów celnych. Importowane towary w ww. dacie spełniały wymogi wyrobów
gotowych w rozumieniu przepisów celnych (Wspólnej Taryfy Celnej).
Biorąc zatem pod uwagę stan importowanego towaru i dokonane ustalenia
dotyczące:
1. rodzaju towaru - niewykończone, odrębne elementy stanowiące części systemu
wentylacji posiadające zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wchodzące w skład
orurowania wentylacyjnego, stosowane także jako półprodukty (półwyroby) do
wytworzenia bardziej złożonych elementów montowanych w systemach wentylacji,
2. surowca i metody otrzymywania - uzyskane w procesie obróbki plastycznej
głębokiego tłoczenia blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo, gdzie
surowcem nie jest stal nierdzewna,
3. formy, kształtu, wyglądu zewnętrznego i wymiarów importowanych elementów - które
odpowiadają gotowym artykułom; towary są rozpoznawalne jako konkretne części
montowane w systemach wentylacji, klimatyzacji; nie są gwintowane; maksymalna
średnica zewnętrzna nic przekracza 609,6 mm,
4. przeznaczenia: Nakładka siodłowa PS (SP) - używana do wykonywania odgałęzienia
dla rury okrągłej spiro, flex lub sonoduct odchodzącej od głównego okrągłego ciągu
wentylacyjnego, do otrzymywania trójników równoprzelotowych i czwórników; ogólnie -
jako element montowany w systemie wentylacyjnym do łączenia rur (kanałów
wentylacyjnych). Zwężka tłoczona płaska LID - używana do produkcji zwężki
wentylacyjnej z uszczelką lub bez, kształtki przejściowej z uszczelką lub bez i tłumików
akustycznych o przekroju okrągłym z uszczelką lub bez; Nakładka siodłowa SPP -
używana do wykonywania odgałęzienia wytłaczanego siodłowego z uszczelką lub bez,
wykorzystanego do otrzymywania trójników z uszczelką lub bez; ogólnie - jako element
montowany w systemie wentylacyjnym do łączenia rur,
5. sposobu łączenia (montażu) w systemie wentylacyjnym - metoda wsuwania
elementu w element - połączenie na styk; połączenia stykowe dodatkowo
zabezpieczone przed przypadkowym rozłączeniem taśmami uszczelniającymi,
ewentualnie nitami zrywalnymi lub blachowkrętami samowiercącymi
- Dyrektor IAS stwierdził, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest
pozycja 7307 WTC, kod Taric 7307 99 80 98, zastosowany przez organ I instancji.
Kod ten obejmuje pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej),
niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie
przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z T., [...], inne niż kołnierze,
gwintowane kolanka, łuki, tuleje i
łączniki spawane doczołowo. Obejmuje zatem nie wymienione wyżej łączniki rur i
przewodów (w tym zaślepki), niegwintowane, pochodzące z C. . Zakres przedmiotowy
ww. kodu Taric w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.
Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, iż taryfikacja przedmiotowego towaru
została ustalona w oparciu o postanowienia reguł 1, 2a) i 6 ORINS. Wyjaśnił, iż fakt
otrzymania spornych elementów ze stali, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania
dodatkowych procesów technologicznych, co jest niesporne, nie przesądza, wbrew
sugestiom Strony, o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie obrobione więcej,
oraz o ich taryfikacji do poz. 7326 WTC.
O taryfikacji przedmiotowych elementów do pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu
z pozycji 7326 przesądza natomiast sposób łączenia importowanych elementów z
przewodami rurowymi. Przedmiotowe wyroby SPP, PS, LID tworzą połączenia stykowe
na zasadzie "wsuwania elementu w element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki
takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego (trójnikami,
zwężkami, odgałęzieniami). Nie stanowią zatem wyłącznie elementów nośnych
podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza z poz. 7326 WTC.
Dyrektor IAS na potwierdzenie słuszności swego stanowiska w kwestii taryfikacji
spornego towaru do kodu CN 7307 99 80 powołał się na treść wymienionych w
zaskarżonej decyzji Wiążących Informacji Taryfowych (WIT), wyjaśniając jednocześnie,
że pomimo, iż decyzje te wiążą w zakresie klasyfikacji taryfowej organ i podmiot dla
którego zostały wydane i dotyczą towaru, który został w nich wskazany, niemniej
jednak w sposób istotny przyczyniają się do ustalenia klasyfikacji towarów tożsamych
lub o podobnych właściwościach.
Organ odwoławczy ustosunkował się ponadto do twierdzeń strony dotyczących
braku możliwości zastosowania w jej przypadku rozporządzenia wykonawczego Komisji
(UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło
antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa
lub stali pochodzących z C. w następstwie przeglądu
wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Organ II
instancji wyjaśnił, że w dacie przedmiotowego zgłoszenia celnego (28 czerwca 2016 r.)
obowiązywało rozporządzenie 2015/1934 zbieżne w przedmiotowym zakresie do treści
rozporządzenia wcześniejszego nr 803/2009. Wyjaśnił, że w rozporządzeniu z 2009 r.
"produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został opisany jako
"niektóre łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i
łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej) o największej
średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania
doczołowego lub do innych celów...". "Łączniki rur i przewodów rurowych są
wytwarzane przede wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych.
Stosowane są one do łączenia rur i przewodów rurowych i produkowane są w różnych
kształtach, takich jak: kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i
z różnych gatunków materiału. Używane są one głównie w przemyśle
petrochemicznym, budownictwie, energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach
przemysłowych...". Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 rozporządzenia z 2015 r.
cło antydumpingowe zostało nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania
doczołowego lub do innych celów", objęty m.in. kodem CN ex 7307 99 80, w tym kodem
Taric 7307 99 80 98, pochodzący z C. Wskazał następnie, że
charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie omawianego
rozporządzenia w pełni odpowiada towarowi będącemu przedmiotem importu w
niniejszej sprawie, tj. trójnikom SPP i PS oraz zwężkom LID, które zostały wykonane ze
stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie tłoczenia (nie odlewane i nie gwintowane), o
przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowane jako
"łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych
celów"). Dodał, że z treści omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym
są objęte wszystkie towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z
różnych gatunków stali (stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20
mm), stosowane do różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Nie wynika z niego
natomiast, wbrew twierdzeniom pełnomocnika Strony, że odnosi się wyłącznie do
"armatury" wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz,
piasek, żwir) wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy,
petrochemiczny, energetyka, czy przemysł ciężki.
Odnosząc się do zarzutów natury procesowej Dyrektor IAS wskazał, iż
zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy
sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 O.p.
Podkreślił, iż obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału
dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie może
oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów
mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Decyzja w przedmiocie klasyfikacji
importowanych towarów została wydana po ustaleniu stanu faktycznego (stanu
towarów), na podstawie całokształtu materiału dowodowego, po rozpatrzeniu
wszystkich dowodów w ich wzajemnej łączności.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca
wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika
Urzędu oraz umorzenie postępowania celnego. Zarzuciła naruszenie:
I. art. 22 ust. 6 UKC w związku z art. 145 § 2 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa
celnego, a także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego
kodeksu celnego, m.in. w pkt. 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2 Konstytucji, poprzez
dokonanie przez Naczelnika Urzędu szeregu uchybień procesowych w celu
niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie Spółki o powstaniu długu
celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa, a w
konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na
powiadomienie Spółki o powstaniu długu celnego, co stanowiło naruszenie zasady
zaufania organów do państwa, a w konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w
sprawie upłynął termin na powiadomienie Spółki o powstaniu długu celnego;
II. dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych
towarów do pozycji HS 7307 oraz kodu Taric 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana
jest stawka celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS
7307 i 7326, a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne
reguły nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowane
do pozycji HS 7326 oraz kodu Taric 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest
stawka celna 2,7%);
III. art. 188 w zw. z art. 197 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez
oddalenie wniosku dowodowego Spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy
dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości
dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez Spółkę towarów do pozycji
HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii:
a) możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych przez
styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także
b) prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie
zostały zdefiniowane w nocie do pozycji HS 7307, ani żadnym innym dokumencie;
IV. art. 191 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez uznanie, że decyzja
Naczelnika Urzędu była prawidłowa, pomimo, że nie uwzględniała ona w całości
zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentów,
takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów księgowych Spółki oraz ekspertyzę
dr hab. inż. K. G.-F. ;
V. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez brak
ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez Skarżącą zarzutów, a w
szczególności naruszenia:
a) art. 103 ust. 1 UKC poprzez powiadomienie Spółki o długu celnym, podczas gdy
w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia,
b) zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu
celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58, a odnoszących się do zasady legalizmu,
zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, czy zaufania do organów
celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek działań i czynności dowodowych w celu
dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności braku
przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia materiału i sposobu
wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości ponownego
wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejszego ich połączenia,
co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonej decyzji
w ww. zakresie.
W motywach skargi Skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, w sposób obszerny je
argumentując. Zdaniem Skarżącej w trakcie postępowania prowadzonego na etapie
pierwszej instancji Naczelnik Urzędu dopuścił się szeregu naruszeń procedury.
Naruszenia te miały charakter świadomy, a ich jedynym celem było wydanie decyzji z
zachowaniem trzyletniego terminu na poinformowanie Spółki o długu celnym. Dodała,
że, zgłoszenie celne przedmiotowych towarów nastąpiło 17 grudnia 2014 r., co
oznacza, że ostateczny termin na poinformowanie Spółki o długu celnym upływał
pierwotnie 17 grudnia 2017 r.
Ponadto podniesiono, iż pisma Naczelnika Urzędu, wystosowane na podstawie
art. 22 ust. 6 UKC, informujące o zmianie kwalifikacji taryfowej towarów zostały
wystosowane i doręczone Spółce przed ustosunkowaniem się przez ten organ do
złożonych przez Skarżącą zastrzeżeń do Protokołu. Oznacza to zdaniem Skarżącej, że
Naczelnik Urzędu ustosunkował się do zastrzeżeń zgłaszanych przez Podatnika już po
podjęciu decyzji o zmianie taryfy celnej towarów, co per se czyniło je
bezprzedmiotowymi, albowiem organ celny obrał już kierunek rozstrzygnięcia sprawy.
W kwestii dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych towarów
Skarżąca podniosła, iż produkty objęte cłem antydumpingowym nie mają nic wspólnego
z towarami importowanymi przez Spółkę.
Zdaniem Skarżącej zastosowana przez Spółkę przy imporcie towarów
klasyfikacja celna do kodu TARIC 7326 19 90 00, była prawidłowa albowiem:
- z Rozporządzenia Komisji prowadzającego cło antydumpingowe wynika, że nie
dotyczy ono produktów, ani branży, w której działalność prowadzi Spółka.
- importowane towary są artykułami ze stali otrzymanymi w procesie kucia lub tłoczenia,
nieobrobionymi więcej, które nie są klasyfikowane w innej pozycji działu, ani też nie są
klasyfikowane i innych pozycjach Taryfy Celnej.
- klasyfikację tych wyrobów do pozycji HS 7307 wyklucza okoliczność, iż nie jest to
armatura, o której mowa w nocie do pozycji oraz fakt, że towary nie są łączone w
sposób tam wskazany.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w
całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie, która odbyła się 20 sierpnia 2019 r. Skarżąca złożyła załącznik do
protokołu rozprawy, w którym podsumowano argumentację odnoszącą się do pojęcia
tzw. "przemysłu unijnego" objętego postępowaniem antydumpingowym i w efekcie cłami
antydumpingowymi nałożonymi na łączniki rur i przewodów rurowych z żeliwa i stali,
pochodzące z C. .
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego do
procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu wg dokumentu SAD nr
[...] , towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu
wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu - elementy nakładki siodłowej i tłumika,
siodło" (poz. 1). Ww. zgłoszenie obejmowało m.in. elementy systemu wentylacyjnego
oznaczone symbolami: PS, SPP i LID (faktura z 27 kwietnia 2016 r.).
Skarżący zaklasyfikował towar do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną
2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Natomiast organy celno-skarbowe
stwierdziły, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307
99 80 98.
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy
obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. rozporządzenia
wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r. zmieniającego
załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury
taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 285 z
30 października 2015 r., daje jako: "rozporządzenie 2015/1754"), rozporządzenia
wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego
ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów
rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z C. w następstwie
przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009
(Dz. Urz. L 282 z 28 października 2015 r., dalej jako: "rozporządzenie 2015/1934").
Nie znajdują uzasadnienia zarzuty dotyczące postępowania kontrolnego.
Postępowanie kontrolne jest postępowaniem odrębnym od postępowania celnego, a
jego wyniki stanowią jeden z dowodów w sprawie. Wbrew zarzutom skargi, organy
celno-skarbowe dochowały wymogów określonych w art. 22 ust. 6 UKC. Protokół
kontroli z 27 czerwca 2017 r. nr [...] został wysłany do
pełnomocnika Strony 30 czerwca 2017 r. i doręczony adresatowi 5 lipca 2017 r. (wydruk
internetowego śledzenia przesyłki). Do złożonych przez pełnomocnika Strony
zastrzeżeń z 19 lipca 2017 r. organ odniósł się natomiast pismem z 27 lipca 2017 r.
Mając jednakże na uwadze brak zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej
przesyłki i brak odpowiedzi na reklamację złożoną 19 lipca 2017 r. w placówce poczty
polskiej, organ kontrolny 21 sierpnia 2017 r. doręczył pełnomocnikowi dodatkowo
kserokopię przedmiotowego Protokołu kontroli.
Niemniej jednak złożenie przez pełnomocnika Strony zastrzeżeń 19 lipca 2017 r.
dowodzi tego, że pomimo braku posiadania przez organy dowodu doręczenia
pełnomocnikowi Spółki protokołu kontroli, zapoznał się on z ww. protokołem już 5 lipca
2017 r., tj. w dniu wynikającym z wydruku śledzenia przedmiotowej przesyłki.
Następnie w dniu 1 września 2017 r. pełnomocnik ponownie wniósł zastrzeżenia,
a organ odniósł się do nich 14 września 2017 r.
Naczelnik Urzędu pismem z 12 września 2017 r. (doręczonym w dniu 18
września 2017 r.) poinformował Stronę o prawie do bycia wysłuchanym. Pismo to
wbrew twierdzeniom strony zostało wydane po dacie doręczenia zawiadomienia o
sposobie załatwienia zastrzeżeń do protokołu kontroli. Termin na przedstawienie
stanowiska Podatnika upływał z dniem 18 października 2017 r.
Przy piśmie z 13 października 2017 r. pełnomocnik Strony złożył wyjaśnienia, a w
piśmie z 18 października 2017 r. wyjaśnienia i wnioski dowodowe, do których załączył
Zlecenia produkcyjne, wyciągi z "Zapisów księgowych" Spółki, ekspertyzy oraz
pełnomocnictwo szczególne do reprezentowania Spółki przed organem I instancji.
Pismem z 12 lutego 2018 r. organ I instancji wezwał Stronę do uzupełnienia materiału
dowodowego o dodatkowe informacje dotyczące przedmiotowego towaru oraz
tłumaczenie faktury. Stosowne dokumenty zostały przesłane przy piśmie z 1 marca
2018 r. Postanowieniem z [...] kwietnia 2018r. organ I instancji odmówił przeprowadzenia
wniosków dowodowych Spółki zawartych w pismach z 13 i 18 października 2017 r. W
wyniku rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego, w tym wyjaśnień Strony,
załączonych ekspertyz i wniosków dowodowych organ I instancji wydał decyzję w dniu
[...] września 2018r. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej 5
października 2018 r. Informacja o zamiarze wydania decyzji (z [...] września 2017 r.)
została zatem wydana przed datą zawiadomienia o sposobie załatwienia zastrzeżeń do
Protokołu kontroli (z 14 września 2017 r.), ale po rozpatrzeniu zastrzeżeń do Protokołu
kontroli wniesionych przez Pełnomocnika Strony pismem z 19 lipca 2017 r. Natomiast
decyzja organu I instancji (z [...] września 2018r.) wydana po upływie 30 dniowego
terminu wynikającego z art. 22 ust. 6 UKC, tj. po 18 października 2017 r., po
rozpatrzeniu całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i po
odniesieniu się do zastrzeżeń do Protokołu kontroli wniesionych pismem z 1 września
2017 r. W związku z powyższym, zarzut naruszenia art. 22 ust. 6 UKC poprzez
powiadomienie o zamiarze wydania decyzji przez organ I instancji przed prawidłowo
doręczonym zawiadomieniem o sposobie załatwienia zastrzeżeń do protokołu kontroli
uznać należało za chybiony.
W ocenie Sądu nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia
zasad unijnego prawa celnego. W kontrolowanym przez Sąd postępowaniu organy
wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności faktyczne. Podjęto wszelkie działania w celu
wyjaśnienia sprawy, zapewniając Stronie udział w postępowaniu. Stan faktyczny sprawy
został ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, z zachowaniem reguł
ogólnych wynikających z art. 120 O.p. oraz zasad dotyczących przeprowadzania
dowodów i uprawnień stron w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 180 Ordynacji
podatkowej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony i
oceniony, a dokonana ocena nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów
określonej w art. 191 Ordynacji podatkowej.
Wbrew zarzutom skargi Dyrektor IAS w zaskarżonej decyzji ustosunkował się w
sposób wyczerpujący do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia zasad unijnego
prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego jak i zarzutu
naruszenia art. 103 ust. 1 Unijnego Kodeksu Celnego (str. 45-50 decyzji), co oznacza,
iż zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1
Prawa celnego jest bezzasadny.
Na marginesie zauważyć należy również, że wskazany na stronie 26 skargi
zarzut braku ustosunkowania się przez organ II instancji do kwestii doręczenia decyzji
bezpośrednio Spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi, pomimo, że
Naczelnik Urzędu otrzymał stosowne pełnomocnictwo przed dniem wydania decyzji
również nie znajduje uzasadnienia. Przypomnieć bowiem w tym miejscu trzeba, że
decyzja organu I instancji z [...] września 2018r. została doręczona 5 października 2018
r. adwokatowi J. Z. , tj. pełnomocnikowi Spółki, a nie Spółce.
Ponadto kwestia ta nie była podnoszona w odwołaniu od decyzji z [...] października 2018
r., zatem organ II instancji nie mógł w takim wypadku dopuścić się naruszenia art. 210 §
1 pkt 6 i § 4 w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem Skarżącej,
klasyfikacji taryfowej Sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej
klasyfikacji importowanych towarów PS, SPP i LID, wskazanych w zgłoszeniu celnym
SAD nr [...] , do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80
98.
Zgodnie z art. 56 ust. 1 UKC podstawą należności celnych przywozowych i
wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC"). Inne środki, ustanowione
w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej,
stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych
towarów. Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na
określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do
których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC).
Przypomnieć przy tym należy, że zgłoszenie celne w niniejszej sprawie miało
miejsce 28 czerwca 2016 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto
rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r.
zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie
nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz.
UE L Nr 285 z 30 października 2015 r).
Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC") ma charakter wyczerpujący. Ze
względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą
różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się
sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego
towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką
celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej
samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być
brane pod uwagę.
WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury,
będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów
o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego
przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna).
Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych
reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako: "ORINS"), uwag do sekcji i działów
taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są
stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w
przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń
w krajach Unii Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi
regułami dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC,
zawierającej przepisy wstępne. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż ORINS zostały ułożone
sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od
uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza
reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od
2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania
ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie
sądów administracyjnych.
Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory
Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania
Towarów), dalej jako: "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez
Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do
HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia
Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P.
Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny
sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot
Europejskich (dalej jako: "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję
Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.
Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości,
decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo
w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN
oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 O.).
Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono
właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i
właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 M.).
Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 2015/1754, obejmuje "artykuły z
żeliwa lub stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład
złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not Wyjaśniających do pozycji
7307 wynika, iż pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do
łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania
otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur
i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki
itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach,
opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do
sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się:
- przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne łub stalowe;
- przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych
czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są
cięte prostopadle do osi lub fazowane;
- lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.
Powyższe oznacza, iż w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur
lub przewodów rurowych" są także są także przedmiotowe PS, SPP i LID (odgałęzienia
siodłowe, zwężki płaskie). W grupie towarowej "łączników" zostały wyszczególnione
także kołnierze płaskie, kolanka, łuki i łuki rurowe, korki, zatyczki, złączki do konstrukcji
rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki
dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i opaski - czyli bogaty asortyment wyrobów uznanych
za "łączniki rur lub przewodów rurowych" z żeliwa lub stali określanych mianem
"armatury". Zgodzić się przy tym należy z oceną organu odwoławczego, że zawężająca
definicja literalna łączników, tj. do elementów łączących kanały wentylacyjne, nie ma tu
zastosowania. W świetle przepisów taryfy celnej elementy stalowe zmieniające kierunek
przepływu gazu (element S/PS/SP, SPP), pole przekroju kanałów (zwężka RPC,
LID/LTD), czy rozdzielające kanały instalacji lub je zamykające (zaślepka CS i CP), a
także kolanka (BP, BPL) i wszelkiego rodzaju przyłącza (odgałęzienie ILS, ILPR) są
uznawane za łączniki rurowych przewodów wentylacyjnych. Należy także zauważyć, iż
wszystkie ww. elementy pełnią swoje zadania w wyniku jedno lub dwustronnego
połączenia ich z kanałami wentylacyjnymi, co oznacza, iż ewidentnie pełnią rolę
łącznika tych kanałów. Ponadto trzeba wyjaśnić, że Taryfa celna nie nakłada na towar
klasyfikowany w pozycji 7307 dodatkowych warunków związanych z rodzajem przesyłu,
co oznacza, iż w pozycji tej klasyfikowane są zarówno elementy przeznaczone do
łączenia rur ciśnieniowych przesyłających wodę, ropę, gaz, czy inne ciężkie media, jak
również przewody wentylacyjne do przesyłu powietrza. Wskazać również należy, że
Noty do poz. 7307 zawierają definicję "rur i przewodów rurowych" oraz "kształtowników
drążonych", które różnią się od "potocznych" lub "branżowych" i obowiązują przy
ustalaniu taryfikacji towarów z Działu 73. W świetle tych definicji, przewody
wentylacyjne okrągłe, owalne, czy prostokątne uznawane są za przewody rurowe, a
elementy typu zaślepki, redukcje, trójniki za elementy orurowania wentylacyjnego.
Stosowanie innych technicznych definicji rur byłoby sprzeczne z postanowieniami taryfy
celnej. Tym samym terminologia stosowana przez ekspertów i przywołane przez nich
normy branżowe są nieprzydatne dla potrzeb klasyfikacji taryfowej importowanych
towarów.
Sąd podziela również stanowisko organów, iż importowany towar wykonany ze
stali (innej niż stal nierdzewna), otrzymany w procesie tłoczenia (nie odlewane i
niegwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6
mm, stosowany jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów
wentylacyjnych (tj. "do innych celów"), w pełni odpowiada charakterystyce towaru
objętego cłem antydumpingowym na podstawie rozporządzenia nr 2015/1934. W
rozporządzeniu tym "produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został
opisany jako produkt objęty przeglądem, którym jest ten sam produkt, który był objęty
przeglądem wygaśnięcia zakończonym w sierpniu 2009 r. (rozporządzenie nr
803/2009), tj. łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i
łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej
średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania
doczołowego lub do innych celów, pochodzące z C. . W rozporządzeniu nr 803/2009
wskazano dodatkowo, że "Łączniki rur i przewodów rurowych są wytwarzane przede
wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych. Stosowane są one do
łączenia rur i przewodów rurowych i produkowane są w różnych kształtach, takich jak:
kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i z różnych gatunków
materiału. Używane są one głównie w przemyśle petrochemicznym, budownictwie,
energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych...". Natomiast
zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 rozporządzenia 2015/1934 cło antydumpingowe
zostało nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do
innych celów", objęty m.in. kodem 7307 99 80 98.
Charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie
omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada zatem towarowi będącemu
przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj. trójnikom SPP i PS oraz zwężkom LID,
które zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie tłoczenia (nie
odlewane i niegwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy
nieprzekraczającej 609,6mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do
budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Z treści omawianego aktu
wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie towary klasyfikowane do
kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali (stal twarda i miękka),
różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do różnych celów (katalog
zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, wbrew twierdzeniom spółki, że
odnosi się wyłącznie do "armatury" wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np.
ropę naftową gaz, piasek, żwir) wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak
przemysł wydobywczy, petrochemiczny, energetyka, czy przemysł ciężki. Co więcej,
opisane przez stronę łączniki do rur wysokociśnieniowych są wykorzystywane do
"spawania doczołowego" i objęte podpozycjami 7307 23 (wykonane ze stali
nierdzewnej) i 7307 93 (wykonane ze stali innej niż nierdzewna). Nie są zatem
taryfikowane do wskazanego przez organ kodu Taric 7307 99 80 98. Mając powyższe
na uwadze wnioski skarżącej wynikające z analizy treści rozporządzenia w sprawie
nałożenia cła antydumpingowego (s. 8-13 skargi), mające dowodzić, że importowane
łączniki nie są klasyfikowane do ww. kodu Taric i nie są objęte cłem antydumpingowym,
są nietrafne.
Bez znaczenia przy tym są ponadto twierdzenia strony zawarte w skardze jakoby
produkty oferowane przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło
antydumpingowe na łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej
charakterystyce oraz przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych. Jak to
wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego postępowania towary podlegają
klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a argumentacja podniesiona w skardze nie
podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia
rozporządzenia nr 2015/1934, w którym enumeratywnie wskazano kody Taric
produktów objętych cłem antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji
taryfowej. W oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o
nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu
wcześniej przyporządkowano właściwy kod.
Należy dalej zauważyć, że zdaniem organów przedmiotowe wyroby posiadają
zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu
wentylacyjnego montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji. W stanie
"niegotowym" wyroby te wymagają kalibracji średnicy, wykorzystane także jako
"półprodukty" do otrzymywania innych artykułów. Odgałęzienia PS, SPP - do budowy
wentylacyjnych odgałęzień siodłowych z uszczelką oraz trójników i czwórników,
natomiast zwężki płaskie LID - do budowy łączników kanałów o różnej średnicy, co
potwierdzają informacje zawarte w Katalogu handlowym i przedłożonych ekspertyzach.
Towary te, w świetle przepisów taryfy celnej są "łącznikami" przewodów rurowych, a
zarazem armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji 7307 WTC.
Niesporne jest, że przedmiotowe łączniki nie są gwintowane, zostały wykonane z
blachy stalowej ocynkowanej (gdzie surowcem nie była stal nierdzewna), stanowią
elementy orurowania wentylacyjnego o przekroju kołowym w średnicach od 80 do 250
mm, gdzie maksymalna średnica zewnętrzna odgałęzienia/trójnika SPP wynosiła 200
mm, odgałęzienia siodłowego PS - 250 mm. a zwężki LID - 160 mm, czyli we
wszystkich przypadkach nie przekraczała 609,6 mm.
Kod 7307 99 80 98 obejmuje artykuły wykonane ze stali (inne niż ze stali
nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej
609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z
T., [...], inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki,
tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie
wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), nie gwintowane,
pochodzące z C. .
Sąd podziela stanowisko organów, iż zakres przedmiotowy kodu 7307 99 80 98
w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.
Skarżący stwierdził, że pozycja 7326 19 90 00 jest właściwa dla przedmiotowych
wyrobów, ponieważ obejmuje "wszystkie artykuły z żeliwa lub stali" otrzymane w
procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione więcej.
Sąd przyznał rację organom celno-skarbowym, iż pozycja 7326 obejmuje tylko
takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które
nie zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej
szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie
elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale nie
stanowiące ich integralnych części (Noty wyjaśniające do poz. 7307 i 7326). Ponadto
zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi przedmiotowego
towaru. Importowane elementy stanowią integralne części systemu wentylacji. Znajduje
to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w sprawie, w tym również w
powołanych przez Skarżącą ekspertyzach: "Ekspertyza dotycząca połączeń kanałów i
kształtek w systemie SPIRAL" dr hab. inż. K. G.-F. oraz
"Ekspertyzę Techniczną Konstrukcyjno-Technologiczną" dr hab. inż. P. Ż. i dr
inż. J. M. .
Natomiast wskazana przez Skarżącą poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski
zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych
rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania
giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także
wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na
ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do
mocowania rur i przewodów na ścianach.
Zasadnie organ stwierdził, że Skarżąca klasyfikując przedmiotowe towary do
poz. 7326 WTC pominęła fakt, iż importowane towary nie są elementami nośnymi
kanałów wentylacyjnych tylko elementami wentylacji.
Zdaniem Skarżącej brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących
przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 również z uwagi na
sposób łączenia towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Spółka
wskazała, że łączenie następuje poprzez styk, ale nie jest możliwe wykonanie
wielokrotnego montażu, bo tego typu połączenie nie jest do tego celu przeznaczone.
Posiłkując się przedłożonymi ekspertyzami Skarżąca uznała, iż użyte w poz. 7307 WTC
pojęcia "armatura" oraz "rury" odnoszą się do elementów systemów hydraulicznych,
kanalizacyjnych i innych wysokociśnieniowych, które nie odpowiadają charakterystyce
spornych elementów systemu wentylacji, co uniemożliwia zastosowanie wskazanej
przez organ taryfikacji towaru.
Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu
otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału
(żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane
doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów
średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (T., [...] i pozostałe kraje). Nie
różnicuje natomiast pod względem
sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie,
spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest
niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną,
łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk
łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni
łączonych), co jest niesporne. Zastosowanie tej metody łączenia niezależnie od tego,
czy wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym
rozłączeniem - taśm uszczelniających, nitów lub wkrętów (jak twierdzi Skarżąca), czy
też nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji, co zostało obszernie wyjaśnione w
zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają -
brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji
(tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego
z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy tworzą
połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony ze względu
na zastosowanie taśm, nitów, czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji
importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym
jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji,
czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do
ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim
do poz. 7326 WTC.
Pozycja 7307 WTC, w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów
(materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność,
przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywane zatem przez Skarżącą argumenty, że
przedmiotowe elementy nie są częściami armatury hydraulicznej, kanalizacyjnej czy
innej wysokociśnieniowej i nie tworzą połączeń wielokrotnego użytku, nie mają
znaczenia, bowiem rodzaj przesyłu i parametry wytrzymałościowe, a także rodzaj
urządzenia w którym są montowane (tu: wentylacja, klimatyzacja) nie stanowią
kryterium taryfikacyjnego, podobnie jak, podnoszona przez Skarżącą możliwość
wielokrotnego montażu tych samych elementów.
Należy również zauważyć, że importowane produkty posiadają zasadniczy
charakter wyrobów gotowych, takich jak wymienione z brzmienia w Notach
Wyjaśniających do poz. 7307 – trójniki i złączki do konstrukcji rurowych. Pozycja ta
obejmuje ww. towary niezależnie od metody jaką zostały wytworzone, co oznacza, iż
obejmuje także wyroby stalowe wykonane metodą głębokiego tłoczenia.
Podkreślenia ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy z
metalu ocynkowane, co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe,
albowiem zgodnie z jej brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale
nieszlachetne" oznacza: żeliwo i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów, cynk, cynę,
wolfram, molibden, tantal, magnez, kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon,
mangan, beryl, chrom, german, wanad, gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast
z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV - artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami
ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są częściami konkretnego urządzenia lub maszyny
i mają szersze zastosowanie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż
przedmiotowe wyroby mogą być montowane w różnych systemach klimatyzacji,
wentylacji, itp., co oznacza, że spełniają wymogi również ww. uwagi.
Należy podkreślić, że Reguła 1 ORINS stanowi, iż dla celów prawnych
klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub
działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z
dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w
treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że
posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi
także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub
gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły),
znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że
według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy
celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do
wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny
lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też niezmontowanym, albo
rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową
wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym
lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu
kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny
(niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub
gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji
tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich,
z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując
zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.
Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli
treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, za prawidłowe Sąd uznał
ustalenia organu II instancji, że importowane elementy systemu wentylacyjnego same w
sobie są niegotowymi, pojedynczymi częściami tego systemu, posiadającymi jednakże
zasadniczy charakter wyrobów gotowych.
Co istotne importowane przez stronę produkty, po ich "wykończeniu" i
zmontowaniu (połączeniu), nie stanowią kompletnego systemu wentylacyjnego. Nie są
zatem częściami tego systemu w stanie rozmontowanym, czy półproduktami do
produkcji systemu wentylacyjnego w stanie rozmontowanym. Importowane artykuły,
zgodnie z wyjaśnieniami importera, wymagają obróbek wykończeniowych, co oznacza,
iż są niegotowe. Organ odwoławczy nie kwestionował zatem, że importowane artykuły
mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym
do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy,
wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, czy likwidację zadziorów.
Organ prawidłowo przyjął, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako
gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko
wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej
złożonych części montowanych w systemach wentylacji.
Co więcej, nie kwestionował także możliwości uznania przedmiotowych wyrobów
za półwyroby do otrzymania bardziej złożonych części montowanych w systemach
wentylacji. W każdym z takich przypadków można bowiem dokonać taryfikacji
importowanych części w oparciu o postanowienia reguły 2a) ORINS, tzn. do pozycji i
kodu Taric (zgodnie z regułą 6 ORINS) właściwych dla wyrobów gotowych.
Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów,
co jest niesporne, nie ma bowiem wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia
celnego. Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem
z przepisów art. 172 ust. 2 UKC. Importowane towary w ww. dacie spełniały zaś wymogi
wyrobów gotowych w rozumieniu przepisów celnych (WTC).
Dyrektor IAS nie negował również faktu, że połączenie elementów za pomocą
wkrętów lub nitów (innych niż bezotworowe) pozostawia otwory montażowe, które w
wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu mają wpływ na szczelność połączenia.
Uznał jednakże, iż z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego
demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, że
technologicznie możliwe jest rozłączenie poszczególnych elementów, takich jak
odgałęzień PS i SPP oraz zwężek LID, bez ich zniszczenia, tj. zmiany właściwości
mechanicznych i użytkowych.
Powyższe stanowisko Sąd uznał w niniejszej sprawie za prawidłowe. Istotnym z
punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych towarów do pozycji 7307 było
bowiem ustalenie, iż rodzaj zastosowanego połączenia umożliwia ponowny montaż
importowanych elementów. Okoliczność możliwej utraty norm szczelności ponownie
zamontowanych elementów nie ma natomiast wpływu na przyporządkowanie produktów
do ww. pozycji WTC. Ponadto wskazać należy, iż przyporządkowanie elementów SPP,
PS i LID do innej pozycji i podpozycji, o czym będzie mowa w dalszej części
uzasadnienia, prowadziłaby do naruszenia przez organy reguł 1, 2a i 6 ORINS.
Odnosząc się do przywołanej w skardze sprawy rozpatrywanej w Gdyni (s. 22
skargi), wskazać należy, iż w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Gdyni z 15 grudnia
2017 r., organ celny wskazał jako właściwy dla importowanego towaru kod TARIC 7307
99 80 99 obejmujący artykuły ze stali, niegwintowane, o największej zewnętrznej
średnicy przekraczającej 609,6 mm. Powyższy kod uznać należy za nieprawidłowy dla
towaru będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie z przyczyn wskazanych we
wcześniejszej części uzasadnienia.
Dyrektor IAS prawidłowo wykluczył możliwość klasyfikacji spornych towarów do
pozycji 7326 WTC, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wyjaśniając,
że obejmuje ona elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody
rurowe, nie stanowią natomiast ich integralnych części, co pozostaje w sprzeczności ze
stanem importowanych wyrobów. Organ podniósł, iż wskazany przez Spółkę kod Taric
7326 19 90 00 obejmuje –"pozostałe" artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie
obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami działu 73 WTC. Jest on
właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe służące do mocowania
elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do sztywnych rur, kranów
i złączek.
Nie znajduje uznania zarzut wskazany w skardze dotyczący oddalenia wniosku
dowodowego Strony o powołanie biegłego.
Należy przypomnieć, że wniosek o powołanie biegłego na okoliczność określenia
właściwości importowanych towarów oraz możliwości ponownego wykorzystania
elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połącznie
(zastosowanie nitów) został oddalony postanowieniem Naczelnika Urzędu z [...] kwietnia
2018 r., gdzie organ I instancji obszernie uzasadnił swoje stanowisko w tej materii.
Kolejny wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem określenia
właściwości importowanych towarów oraz na okoliczność braku możliwości ponownego
wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze
połączenie (zastosowanie nitów) Strona zawarła natomiast w treści odwołania od
decyzji organu I instancji.
Dyrektor IAS odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji
wskazując, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru
oznaczonego jako PS, SPP i LID, takie jak materiał (blacha stalowa ocynkowana),
technika wytworzenia (głębokie tłoczenie), charakter (towar posiadający cechy
gotowego łącznika), kształt (przekrój poprzeczny zamknięty, możliwość określenia
średnicy), przeznaczenie (trójniki, odgałęzienia, zwężki, zaślepki), sposób łączenia
gotowych elementów (metoda na styk - wsuwanie elementu w element), zostały
wyjaśnione w sposób jednoznaczny i są niesporne, a zatem wniosek o
przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia właściwości
technicznych importowanych towarów, sposobu tłoczenia i połączenia elementów jest
niezasadny.
Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i
niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju
towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania,
przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych
(zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w
sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do
właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.
Podsumowując wskazać należy, iż organ odwoławczy nie dopuścił się w
niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez Skarżącą przepisów prawa. Sąd nie
stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu
mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym
mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do
wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.
Odnosząc się do treści pisma procesowego z 20 sierpnia 2019 r. (załącznik do
protokołu), w którym Skarżąca ponownie podniosła, że produkty oferowane przez
przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na łączniki rur
i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz przeznaczeniu
niż produkty do systemów wentylacyjnych, wskazać należy, że nie miało ono wpływu na
rozstrzygnięcie sprawy. Jak to wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego
postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a
argumentacja podniesiona w ww. piśmie procesowym nie podważa prawidłowości tej
klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 2015/1934,
w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem
antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o
postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu
ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej
przyporządkowano właściwy kod.
Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie oddalił skargę.