V SA/Wa 208/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-06-16
NSAAdministracyjneNiskawsa
kombatanciuprawnienia kombatanckieUPAsłużba wojskowaprawo administracyjnepostępowanie administracyjnedowodyustawa o kombatantach

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M.W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmawiającą przyznania uprawnień kombatanckich z powodu braku dowodów na udział w walkach z UPA.

Skarżący M.W. domagał się przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu służby wojskowej po wojnie i udziału w walkach z oddziałami UPA. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił przyznania tych uprawnień, wskazując na brak dowodów potwierdzających udział skarżącego w wymaganych walkach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi, oddalił ją, uznając, że zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdza spełnienia przesłanek ustawowych do przyznania statusu kombatanckiego.

Sprawa dotyczyła skargi M.W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą przyznania uprawnień kombatanckich. Skarżący domagał się przyznania tych uprawnień z tytułu służby wojskowej po wojnie i udziału w walkach z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA). Kierownik Urzędu, powołując się na przepisy ustawy o kombatantach, odmówił przyznania uprawnień, wskazując, że zgromadzone dokumenty (z Wojskowej Komendy Uzupełnień i Centralnego Archiwum Wojskowego) nie potwierdzają udziału skarżącego w walkach z UPA lub grupami Wehrwolf. Skarżący argumentował, że jego poprzednia skarga do NSA została odrzucona z powodu choroby, która uniemożliwiła dotrzymanie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, stwierdzając, że materiał dowodowy jest pełny i właściwie oceniony, a skarżący nie przedstawił dowodów na udział w wymaganych walkach. Sąd uznał, że rozstrzygnięcie organu administracyjnego było zgodne z prawem, a decyzja ostateczna o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich nie musiała zostać uchylona ani zmieniona.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sama służba wojskowa po wojnie w jednostkach Wojska Polskiego nie jest wystarczająca do przyznania uprawnień kombatanckich. Ustawa wymaga udokumentowanego udziału w walkach z UPA lub grupami Wehrwolf.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na przepisach ustawy o kombatantach, które definiują działalność kombatancką jako uczestniczenie w walkach z UPA. Brak dowodów na taki udział w aktach sprawy, mimo służby wojskowej w spornym okresie, skutkował oddaleniem skargi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (9)

Główne

u.k. art. 22 § ust. 1

Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

u.k. art. 1 § ust. 2 pkt 6

Ustawa o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

Za działalność kombatancką uznaje się uczestniczenie w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz grupami Wehrwolfu.

Pomocnicze

kpa art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

kpa art. 127 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

u.NSA art. 27 § ust 2

Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

u.NSA art. 35 § ust. 1

Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

kpa art. 154

Kodeks postępowania administracyjnego

P.u.s.a. art. 97 § § 1

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak dowodów na udział skarżącego w walkach z UPA lub grupami Wehrwolf, mimo służby wojskowej w spornym okresie. Zgromadzony materiał dowodowy jest pełny i oceniony został właściwie. Nie przedstawiono konkretnych zarzutów naruszenia prawa przez organ orzekający.

Odrzucone argumenty

Argumentacja skarżącego oparta na chorobie jako przyczynie niedotrzymania terminu w poprzednim postępowaniu (nie miała wpływu na ocenę merytoryczną obecnej skargi).

Godne uwagi sformułowania

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, M. W. został powołany do służby w Wojsku Polskim [...].07.1947r. i pełnił ją do [...].09.1949r. Z zebranych w sprawie dokumentów WKU i CAW nie wynika, zatem fakt udziału wnioskodawcy w wymaganych w art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach (...) walkach z UFA i Wehrwolfem. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach (...) "za działalność| kombatancką uznaje się uczestniczenie w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz grupami Wehrwolfu".

Skład orzekający

Barbara Wasilewska

przewodniczący sprawozdawca

Irena Jakubiec-Kudiura

członek

Małgorzata Dałkowska-Szary

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uprawnień kombatanckich, w szczególności wymogu udokumentowanego udziału w walkach z UPA."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i braku dowodów w indywidualnej sprawie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy ważnej grupy społecznej (kombatanci) i interpretacji przepisów dotyczących ich uprawnień, jednak jej rozstrzygnięcie opiera się na braku dowodów, co czyni ją mniej interesującą z perspektywy nowatorskich zagadnień prawnych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
V SA/Wa 208/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-03-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Barbara Wasilewska /przewodniczący sprawozdawca/
Irena Jakubiec-Kudiura
Małgorzata Dałkowska-Szary
Symbol z opisem
6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Wasilewska (spr.), Sędziowie NSA Małgorzata Dałkowska-Szary, WSA Irena Kudiura, Protokolant Agnieszka Będzikowska- Sadura, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, powołując się na przepisy art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art.. 127 § 3 kpa, w związku z art. 22 ust. 1 oraz art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 2002 r. Nr 42 poz. 371), utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] o odmowie uchylenia rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich M. W.
Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...].09.2000 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił M. W. przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu służby wojskowej po wojnie i udziału w walkach w jednostkach wojska polskiego z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r. Kierownik UdSKiOR po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał własną decyzję w mocy.
Skarga wniesiona przez M. W. do Naczelnego Sądu Administracyjnego została postanowieniem z dnia 7 grudnia 2001 r. odrzucona na podstawie art. 27 ust 2 w związku z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
W dniu [...] maja 2003 r. M. W. złożył do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pismo w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kierownika z dnia [...] sierpnia 2001 r.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zakwalifikował pismo jako wniosek złożony w trybie art. 154 kpa.
Po ponownej analizie akt sprawy, Kierownik Urzędu doszedł do przekonania, iż ww. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wskazuje, aby w przedmiotowej sprawie zaistniały jakiekolwiek nowe okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające uchylenie decyzji z dnia [...].07.2003r. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, M. W. został powołany do służby w Wojsku Polskim [...].07.1947r. i pełnił ją do [...].09.1949r. początkowo w [...] Pułku Piechoty [...] komp. Strzeleckiej, później (od [...].10.1947r.) w [...] Pułku Piechoty [...] komp. Moździerzy, a od [...].02.1948r. w [...] Batalionie Wartowniczym [...] komp. strzeleckiej. Zgodnie z zaświadczeniem Wojskowej Komendy Uzupełnień w M. nr [...] z dnia [...].07.2001 r. w latach [...].07.1947r. do 1948r. – [...] pp i [...] Bat. Wartowniczy nie wydzielał grup operacyjnych do walki z bandami". Również pismo Centralnego Archiwum Wojskowego z dnia [...].11.1999r. potwierdza, że "w aktach [...] Pułku Piechoty, w którym pełnił służbę M. W. w okresie VII 1947 – II 1948 nie odnaleziono danych o zwalczaniu zbrojnego podziemia i walkach z UFA". Z pisma CAW wynika także, że " w aktach [...] Batalionu Wartowniczego w okresie II 1948– IX 1949 nie odnaleziono danych o zwalczaniu zbrojnego podziemia i walkach z UPA". Z zebranych w sprawie dokumentów WKU i CAW nie wynika, zatem fakt udziału wnioskodawcy w wymaganych w art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego walkach z UFA i Wehrwolfem.
W skardze na powyższą decyzję M. W. wniósł o jej uchylenie.
Podniósł w skardze, że poprzednia jego skarga do Naczelnego Sadu Administracyjnego została odrzucona z powodu przekroczenia przez niego terminu do jej złożenia. Niedotrzymanie ustawowego terminu spowodowane było ciężką chorobą.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy w sprawie na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.], zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
Badając zaskarżoną decyzję w takim zakresie Sąd nie stwierdził, aby została ona wydana z naruszeniem prawa. Zgromadzony materiał dowodowy jest pełny i oceniony został właściwie.
W skardze nie przedstawiono żadnych konkretnych zarzutów naruszenia prawa przez organ orzekający.
Z załączonych do akt dokumentów wynika, że skarżący został powołany do służby w Wojsku Polskim [...].07.1947r. i pełnił ją do [...].09.1949r. (w [...] Pułku Piechoty [...] komp. strzeleckiej, [...] Pułku Piechoty [...] komp. moździerzy, w [...] Batalionie Wartowniczym [...] komp. strzeleckiej). Z dokumentów nadesłanych przez WKU i CAW nie wynika fakt udziału skarżącego w wymaganych w art. 1 ust 2 pkt 6 Ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego walkach z UFA i Wehrwolfem. Jednocześnie skarżący nie przedstawił dowodów, iż podczas pełnienia służby wojskowej brał udział w walkach z UPA. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach (...) "za działalność| kombatancką uznaje się uczestniczenie w walkach w jednostkach Wojska Polskiego oraz zmilitaryzowanych służbach państwowych z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz grupami Wehrwolfu".
W tej sytuacji rozstrzygnięcie organu administracyjnego wydane w trybie art. 154 kpa, jest zgodne z prawem, a decyzja ostateczna o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich nie musiała zostać uchylona ani zmieniona.
W konkluzji należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI