V SA/WA 2041/24

V SA/Wa 2041/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-09-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Dąbrowska
Konrad Łukaszewicz
Tomasz Zawiślak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Zawiślak (spr.), Sędziowie: sędzia WSA Konrad Łukaszewicz, asesor WSA Joanna Dąbrowska, Protokolant: st. spec. Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2024 r. sprawy ze skargi M. K. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 28 marca 2024 r. nr OR03-84020-OR0300179/24 w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M.K. (dalej: "skarżący" lub "strona") jest informacja Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Agencja", "ARiMR" lub "organ") z 28 marca 2024 r. nr OR03-84020-OR0300179/24 podtrzymująca stanowisko zawarte w piśmie ARiMR z 28 marca 2024 r. nr OR03-84020.OR0300179/24 odmawiające objęcia przedsięwzięcia wsparciem. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
Wnioskiem z 26 stycznia 2024 r. strona zwróciła się o objęcie przedsięwzięcia "Remont połączony z modernizacją budynku wraz z zakupem maszyn i urządzeń do przetwarzania ziaren oleistych, przechowywania i przygotowywania do sprzedaży gotowych produktów oraz wprowadzania ich do obrotu" wsparciem w ramach działania 3 "Wsparcie w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury" inwestycji A1.4.1 "Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcuchów dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu".
W wyniku dokonania oceny wniosku, Agencja pismem z 18 marca 2024 r. poinformowała skarżącego, że przedsięwzięcie nie podlega wsparciu. W uzasadnieniu ARiMR wyjaśniła, że planowane przedsięwzięcie nie wpisuje się w katalog odbiorców wsparcia zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 września 2022r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. z 2022, poz. 1898 ze zm., dalej: rozporządzenie). Organ przywołał treść § 3 rozporządzenia oraz § 1 ust. 2 regulaminu wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (dalej: regulamin) i zauważył, że zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku o objecie wsparciem, dołączonych do niego załącznikach oraz danych pozyskanych z Ewidencji Działalności Gospodarczej CEiDG skarżący prowadzi już działalność gospodarczą w zakresie przetwórstwa roślin oleistych produkując olej zimno tłoczony nierafinowany z lnu, czarnuszki i słonecznika. Planowana operacja ma na celu modernizację budynku i zakup maszyn i urządzeń do przetwarzania roślin oleistych, a więc dalszy rozwój już prowadzonej działalności (zgodnie z danymi zawartymi w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie kodu PKD 10.41.Z – produkcja olejów i pozostałych tłuszczów płynnych od dnia 25 lipca 2017r.). Mając na uwadze zapisy § 1 ust. 2 pkt 4 regulaminu wsparcie nie może zostać udzielone na gospodarczą działalność rozwijaną w zakresie przetwarzania produktów rolnych a wyłącznie działalność podejmowaną. Organ stwierdził, że wsparcie przedsięwzięć, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 1-3 oraz 5-6 jest dedykowane dla podmiotów nie mających zarejestrowanej działalności gospodarczej w zakresie przetwarzania produktów rolnych a wyłącznie podejmujących ją lub rozwijających w formach przewidzianych odrębnymi przepisami.
W związku z powyższym mając na uwadze całą dokumentację konkursową oraz dane z wniosku wskazujące, że strona prowadzi już działalność gospodarczą w zakresie wnioskowanego przedsięwzięcia odstąpiono od wezwania skarżącego do uzupełnienia wniosku lub złożenia wyjaśnień przyjmując, iż zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki do odmowy wsparcia.
W wyniku rozpoznania wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia ARiMR zaskarżonym pismem podtrzymała dotychczasowe stanowisko i potwierdziła, że wsparcie nie może zostać udzielone na działalność gospodarczą już prowadzoną w celu jej rozwinięcia w zakresie przetwarzania produktów rolnych, a wyłącznie na działalność podejmowaną (inną niż dotychczas była prowadzona). Tym samym prowadzenie działalności gospodarczej w kodzie PKD 10.41.Z stanowiło niebudzące przesłanki do domowy przyznania pomocy.
Pismem z 11 kwietnia 2024 r. strona złożyła skargę i wniosła m.in. o uchylenie zaskarżonej informacji w całości oraz o zobowiązanie organu do wydania rozstrzygnięcia zgodnego z wnioskiem strony. Strona również wniosła o kosztów postępowania sądowego.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie § 3 rozporządzenia oraz § 1 ust. 2 regulaminu polegające na błędnym zastosowaniu powyższych wytycznych dla inwestycji A1.4.1. KPO.
W uzasadnieniu strona wskazała, że starała się na tyle ile umiała uwiarygodnić zasadność realizacji przedsięwzięcia przedstawiając dotychczasową działalność przetwórczą w niepewnych czasach pandemii CO\/ID-19. Miało to na celu potwierdzenie, że przedsięwzięcie wpisuje się w to działanie. Użyte w § 1 pkt 2 ppkt 1 regulaminu sformułowanie "w tym" tworzy otwarty katalog form prowadzenia działalności przez "rolnikiem lub małżonkiem rolnika, prowadzącym lub rozpoczynającym prowadzenie sprzedaży z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego, w tym". Oznacza to, że poprzez użycie sformułowania "w tym" dopuszcza formy prowadzenia sprzedaży do odbiorcy końcowego niewymienione w regulaminie. Błędne rozumienie przez ARiMR użytego zwrotu "w tym" jako sugerujące zamknięty katalog byłoby sprzeczne z celem głównym KPO jakim jest "odbudowa potencjału rozwojowego gospodarki utraconego w wyniku pandemii oraz wsparcie budowy trwałej konkurencyjności gospodarki i wzrost poziomu życia społeczeństwa w dłuższym horyzoncie czasowym".
W związku z tym, że strona prowadzi wielopokoleniowe gospodarstwo rolne prawidłowym i zasadnym było aplikowanie o objęcie wsparciem spornej inwestycji. Skarżący uważa, że jako rolnik (prowadzący działalność gospodarczą), który od początku swojej działalności prowadzi wyłącznie sprzedaż z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego oraz ma zamiar rozpoczęcia prowadzenie działalności w ramach rolniczego handlu detalicznego (chce zakończyć prowadzenia działalności gospodarczej osoby fizycznej i rozpocząć działalności w ramach rolniczego handlu detalicznego gospodarstwa rolnego) jest osobą mogącą zostać objętą wsparciem.
W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga okazała się oczywiście niezasadna.
W pierwszej kolejności przypomnienia wymagają ogólne ramy prawne wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, określone w Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2024 r. poz. 324 ze zm. dalej jako u.z.p.p.r.). Zgodnie z nimi, instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części (art. 14lza ust. 3). W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf (art. 14lza ust. 4). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1). Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny (art. 14lzd). Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1). Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wnosi się, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14lzd, do: 1) instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji; 2) jednostki wspierającej plan rozwojowy, w przypadku gdy na podstawie art. 14li ust. 1 wykonywała zadanie oceny przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 2). Instytucja, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po dokonaniu ponownej oceny przedsięwzięcia informuje podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem o wyniku ponownej oceny, pouczając o prawie złożenia skargi, o której mowa w art. 14lzf ust. 2 (art. 14lze ust. 7).
Wsparcia w zakresie przechowywania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury oraz artykułów rolno-spożywczych w ramach inwestycji A1.4.1. "Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu" objętej Krajowym Planem Odbudowy i Zwiększania Odporności – udziela Agencja (§ 10 rozporządzenia) i czyni to zgodnie z regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem (§ 4 ust. 2 rozporządzenia), tj. Regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, Nabór wniosków nr A1.4.1.KPO_3/23/03.
W końcu należy wskazać, że zgodnie z art. 14lzf ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio. W przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").
Powyższe zapisy ustawowe dotyczące złożenia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia oraz skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego znalazły analogiczne brzmienie w postanowieniach § 5 regulaminu.
Wskazać należy, że w myśl § 4 ust. 2 rozporządzenia wsparcia udziela się zgodnie z regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem. Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 Regulaminu wsparcia udziela się jeżeli wnioskodawca spełnia warunki udzielenia wsparcia. W myśl § 4 ust. 1 pkt 1 regulaminu wsparcia udziela się jeżeli: 1) wniosek jest kompletny i poprawny oraz zawiera wszystkie niezbędne załączniki wymienione w § 2 ust. 4; 2) wnioskodawca spełnia warunki udzielenia wsparcia; 3) przedsięwzięcie spełnia wszystkie kryteria wyboru przedsięwzięć, o których mowa w § 6 regulaminu; 4) z uwzględnieniem kolejności, o której mowa w § 2 ust. 3, do wyczerpania kwoty przeznaczonej na wsparcie przedsięwzięć.
Istota sporu w rozpoznawanej sprawie dotyczy tego, czy w przypadku skarżącego zasadnie poinformowano go o odmowie objęcia przedsięwzięcia wsparciem z racji tego, że skarżący chciał uzyskać wsparcia na rozwój prowadzonej już działalności przetwórczej.
W ocenie sądu dokonana przez organ ocena jest prawidłowa.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżący wprost we wniosku w polu "Rodzaj wnioskodawcy": wskazał, że cyt. rolnik lub małżonek rolnika rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie przetwarzania produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury i wytwarzania w wyniku tego procesu produktów rolnych objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub produktów nierolnych (patrz strona 2 wniosku).
Powyższa treść wprost odpowiada § 3 ust 1 pkt 4 rozporządzenia oraz § 1 ust. 2 pkt 4 regulaminu.
Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia wsparcie może być udzielone osobie fizycznej prowadzącej lub rozpoczynającej prowadzenie działalności w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, spożywczych, rybołówstwa lub akwakultury, jeżeli jest:
1) rolnikiem lub małżonkiem rolnika, prowadzącym lub rozpoczynającym prowadzenie sprzedaży z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego, w tym: a) sprzedaży bezpośredniej w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1753 oraz z 2022 r. poz. 1570), b) dostaw bezpośrednich w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 10 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2020 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 24, 138 i 1570);
2) rolnikiem lub małżonkiem rolnika, prowadzącym lub rozpoczynającym prowadzenie działalności w ramach rolniczego handlu detalicznego w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 29b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia;
3) rolnikiem lub małżonkiem rolnika, prowadzącym lub rozpoczynającym prowadzenie działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego;
4) rolnikiem lub małżonkiem rolnika, podejmującym wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przetwarzania produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury i wytwarzania w wyniku tego procesu produktów rolnych objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub produktów nierolnych;
5) rolnikiem będącym producentem wina w rozumieniu art. 2 pkt 23 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (Dz. U. z 2022 r. poz. 24), wyrabiającym wino wyłącznie z winogron pochodzących z upraw własnych winorośli, w skali mniejszej niż 100 hektolitrów w ciągu roku winiarskiego;
6) osobą fizyczną uprawnioną do chowu, hodowli lub połowu ryb, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lub 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 883).
Identyczną treść w tym zakresie zawiera § 1 ust. 2 regulaminu.
Tym samym to sam skarżący jednoznacznie wskazał, że jest podmiotem chcącym dopiero samodzielnie (lub jako małżonek rolnika) rozpocząć działalność gospodarczą w zakresie przetwarzania produktów rolnych. Natomiast organ ustalił i co sąd potwierdza, że skarżący działalność gospodarczą w zakresie przetwórstwa już prowadzi już od 2017 r. Z danych CEiIDG wynika bowiem, że przeważającą działalnością gospodarczą skarżącego jest kod PKD 10.41.Z "Produkcja olejów i pozostałych tłuszczów płynnych". Zatem prawidłowa była konstatacja organów, że w kontekście § 1 ust. 2 pkt 4 regulaminu oraz § 3 ust. pkt 4 rozporządzenia wsparcie nie może zostać udzielone na gospodarczą działalność rozwijaną w zakresie przetwarzania produktów rolnych a wyłącznie działalność podejmowaną.
W związku z powyższym skoro w sprawie w sposób niewątpliwy ustalono, że skarżący prowadzi już działalność gospodarczą w zakresie wnioskowanego przedsięwzięcia, to wystąpiły niewątpliwe okoliczności uzasadniające odmowę przyznania wsparcia. Bez znaczenia dla sprawy pozostaje okoliczność jakoby strona pomyliła się przy wypełnianiu wniosku zaznaczając nieprawidłowy "rodzaj wnioskodawcy". Skarżący bowiem nie zwraca uwagi, że jego wniosek został złożony w swego rodzaju konkursie i wszystkie błędy, które popełnia przy jego wypełnianiu obciążają wprost danego beneficjenta. Innymi słowy w żaden sposób nie można zasłaniać się błędem w danej sprawie. Tym samym wystąpiły także okoliczności uzasadniające odstąpienie od wezwania skarżącego do uzupełnienia wniosku lub złożenia wyjaśnień, gdyż z wniosku wprost wynika, że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki do odmowy wsparcia. W tym miejscu dodatkowo podkreślenia wymaga, że wbrew obecnym twierdzeniom strony o "błędzie" skarżący we wniosku wprost nacisk położył na remont z modernizacją budynku (koszt netto 195.730,48 zł), instalacja pompy ciepła (13.300 zł) oraz zakup maszyn służących do przetwórstwa oleju i jego konfekcjonowania (zgniatacz ziarna – 5.500 zł; prasa do tłoczenia 13.658,54 zł; zmywarko-wypażarka – 5.550 zł; szorowarka 6.600 zł). Także pozostałe koszty (oprogramowanie 700 zł i strona internetowa 3000 zł) są kosztami, które w równym stopniu można przypisach rozszerzeniu działalności przetwórczej, jak i działalności handlowi. Nawet przypisanie ich do działalności handlowej powoduje, że mają one charakter marginalny w stosunku do kosztów zasadniczych. Wszystkie bowiem wyżej wymienione zasadnicze koszty związane są z przetwórstwem a nie handlem jak obecnie stara się przekonać strona skarżąca w skardze. W tym zakresie cały wniosek jest spójny i jednoznacznie wskazuje na określone zamierzenia strony (cel działania zostanie osiągnięty poprzez modernizację linii produkcyjnej – zwiększenie powierzchni przetwórczej oraz nabycie nowych maszyn i urządzeń – skutkując rozszerzeniem asortymentu produktów i wzrostu rokrocznie sprzedawanych produktów – patrz 4 strona wniosku). Skarżący natomiast zgodnie z tym co zostało już wskazane wyżej prowadzi działalność przetwórcą i dlatego też nie mógł uzyskać pomocy publicznej na tę działalność w celu jej rozwoju.
Podkreślenia ponownego wymaga, że wniosek strony o objęcie przedsięwzięcia wsparciem składany jest na zasadzie konkursu. W ramach takiego konkursu dofinasowanie (wsparcie) mogą uzyskać jedynie wnioski najlepiej przygotowane i najlepiej wpisujące się w reguły konkursu. Wniosek strony zawierał określone dane, które musiały zostać ocenione w taki sposób jak uczynił to organ. Wbrew twierdzeniom organ nie był zobowiązany do wzywania do uzupełnień wniosku, gdyż wniosek był jasny i zawierał precyzyjne dane, które pozwoliły na wydanie negatywnego dla strony rozstrzygnięcia. Przedsięwzięcie strony nie może uzyskać wsparcia, gdyż jest wykluczone z jego uzyskania. A więc pomoc publiczna nie może zostać przyznana, gdyż byłaby pomocą niedozwoloną. Obecnie wskazywanie przez skarżącego innego celu złożenia wniosku wymyka się z pod kontroli sądu, gdyż sąd kontroluje rozstrzygnięcie organu na datę jego wydania i na podstawie dokumentów przedłożonych do organu, a nie obecnie podnoszonych twierdzeń i argumentów nie mających pokrycia w złożonym wniosku.
Mając powyższe na względzie sąd uznał zarzuty skargi za bezzasadne.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. – oddalił skargę.