V SA/WA 2025/23

V SA/Wa 2025/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-11-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Dauter-Kozłowska /sprawozdawca/
Krystyna Madalińska-Urbaniak
Piotr Kraczowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Sygn. powiązane
I GSK 329/24 - Wyrok NSA z 2024-04-24
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Asesor WSA - Agnieszka Dauter-Kozłowska (spr.), , Protokolant specjalista - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2023 r. sprawy ze skargi W.P.Z. sp. z o.o. sp. komandytowo-akcyjnej z siedzibą w K. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 7 września 2023 r. nr DOPI-84000-OR1400016/22 w przedmiocie oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi [...] sp. z o.o. SKA z siedzibą w K. (dalej: skarżąca lub spółka) jest informacja Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Agencja) z 7 września 2023 r. podtrzymująca własne stanowisko z 7 grudnia 2022 r. o odmowie objęcia przedsięwzięcia wsparciem.
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca 15 listopada 2022 r. złożyła wniosek o objęcie wsparciem przedsięwzięcia "Nabycie ekologicznych środków transportu wykorzystywanych do produkcji podłoża do pieczarek", w ramach inwestycji koordynowanych przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi finansowanych ze środków planu rozwojowego Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO). Celem realizacji projektu jest przyspieszenie inwestycji prywatnych sektora MŚP.
Pismem z 7 grudnia 2022 r. Agencja poinformowała, że przedsięwzięcie nie podlega wsparciu z uwagi na niespełnienie warunku określonego w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 sierpnia 2022 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielenia wsparcia dla mikro, małych i średnich przedsiębiorstw na wykonywanie działalności w zakresie przetwórstwa lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1819; dalej: rozporządzenie KPO).
Zgodnie z ww. przepisem – wsparcie może być udzielone osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która posiada status mikro-, małego lub średniego przedsiębiorstwa w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 193 z 01.07.2014, str. 1, ze zm.; dalej: rozporządzenie 702/2014), jeżeli: wykonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub działalność w zakresie wytwarzania produktów będących wynikiem tego przetwarzania, niebędącą działalnością wymienioną w załączniku do rozporządzenia.
Agencja wskazała, że z dokumentów dostarczonych przez spółkę wynika, iż prowadzi ona działalność polegającą na produkcji podłoża do hodowli pieczarek i przedsięwzięcie opisane we wniosku także dotyczy tej działalności. W przypadku takiej działalności nie został spełniony powyższy warunek opisany w rozporządzeniu KPO. Planowana inwestycja zakłada przetwarzanie produktów nierolnych (gips, pomiot kurzy, grzybnia, dodatek białkowy), a cała działalność dotyczy produkcji roślinnej (rozmnażania roślin) i nie wpisuje się w plan rozwoju dla działania A 1.4.1 "Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu".
Spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie oceny przedsięwzięcia.
Agencja pismem z 7 września 2023 r. podtrzymała stanowisku zawarte w piśmie z 7 grudnia 2022 r.
W uzasadnieniu Agencja przytoczyła § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia KPO oraz dodatkowo wskazała, że warunki przyznania wnioskowanej pomocy określone zostały w Regulaminie Wyboru Przedsięwzięć do Objęcia Wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności – Nabór wniosków nr A 1.4.1.KPO_1/22/01 (dalej: Regulamin).
W § 1 ust. 3 pkt 1, 2 i 3 Regulaminu wskazano, że wsparcie może być udzielone podmiotom (...), jeżeli:
1) przetwarzają produkty rolne i wytwarzają w ramach tego procesu produkty rolne lub wprowadzają do obrotu produkty rolne – co stanowi pomoc publiczną udzielaną zgodnie z przepisami art. 17 rozporządzenia 702/2014;
2) przetwarzają lub wprowadzają do obrotu produkty rybołówstwa lub akwakultury – co stanowi pomoc publiczną udzielaną zgodnie z przepisami art. 41 i art. 42 rozporządzenia 1388/2014;
3) przetwarzają produkty rolne, rybołówstwa lub akwakultury i wytwarzają w ramach tego procesu produkty nierolne (nieobjęte Załącznikiem I do TFUE) – co stanowi pomoc publiczną udzielaną zgodnie z przepisami art. 14 rozporządzenia 651/2014.
Z uwagi na powyższe, Agencja stwierdziła, że w przypadku przetwarzania produktów rolnych na nierolne, nie istnieje możliwość wsparcia przedsięwzięć w zakresie wytwarzania produktów niespożywczych, czyli nie będących żywnością.
Zgodnie z art. 38 Traktatu o funkcjonowaniu UE (TFUE) – przez "produkty rolne", należy rozumieć płody ziemi, produkty pochodzące z hodowli i rybołówstwa, jak również produkty pierwszego przetworzenia, które pozostają w bezpośrednim związku z tymi produktami. Zatem produkty rolne muszą być wyłącznym składnikiem przetwarzanym w ramach procesu objętego wsparciem (dopuszcza się jedynie stosowanie dodatków nierolnych, niezbędnych w procesie produkcji np. przyprawy, środki konserwujące, czy aromaty), natomiast przez "produkty spożywcze", należy rozumieć środek spożywczy, kwalifikowany jako żywność.
Zgodnie ze złożoną dokumentacją, planowane przez spółkę przedsięwzięcie dotyczy nabycia ekologicznych środków transportu wraz ze stacją ładowania i oprogramowaniem, celem wykorzystania ich do produkcji podłoża do pieczarek. Jednocześnie we wniosku o wsparcie wskazano, że planowane do realizacji przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć w zakresie wytwarzania lub wprowadzania do obrotu jedynie produktów rolnych. Jako surowiec wskazano w pkt 2 Biznesplanu – słomę, pomiot kurzy, gips, grzybnię pieczarki oraz dodatek białkowy, produkt finalny to podłoże fazy III przerośnięte grzybnią.
Agencja zauważyła, że pomiot kurzy, gips i dodatek białkowy nie zostały objęte załącznikiem I do TFUE. Zatem biorąc pod uwagę ww. przepisy i deklarację o tym, że przedsięwzięcie dotyczy wytwarzania lub wprowadzania do obrotu jedynie produktów rolnych, spółka nie spełnia warunku określonego w § 1 ust. 3 Regulaminu.
Dodatkowo Agencja wskazała, że uprawa podłoża wraz z wsianą grzybnią (do uprawy pieczarek) została sklasyfikowana w Polskiej Klasyfikacji Działalności w Dziale 01 Uprawy rolne, chów i hodowla zwierząt, łowiectwo, włączając działalność usługową, pod kodem 01.30 Rozmnażanie roślin (podklasa ta obejmuje m.in. uprawę grzybni, włączając podłoże z wsianą grzybnią). Oznacza to, że uprawa podłoża do pieczarek (produkt finalny) dotyczy sektora pierwotnej produkcji rolnej, a wsparcie w ramach działania 1 KPO nie dotyczy sektorów produkcji rolnej ani usługowej działalności na rzecz rolnictwa, o czym spółka została poinformowana pismem Ministerstwa Rolnictwa z 22 sierpnia 2022 r. W związku z tym spółka nie spełnia warunku określonego w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia KPO.
Spółka informację Agencji z 7 września 2023 r. zaskarżyła w całości, wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie jej do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie kosztów postepowania na jej rzecz wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Zaskarżonej informacji zarzucono:
I. błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, przez przyjęcie, iż:
1. grzyb wytwarzany przez skarżącą stanowi produkt nierolny, gdy w rzeczywistości stanowi produkt rolny, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia, że skarżąca nie spełniła przesłanek pozwalających jej uzyskać wsparcie;
2. skarżąca przetwarza produkty rolne na produkty nierolne i jednocześnie, że przedsięwzięcie dotyczy wytwarzania lub wprowadzania do obrotu również produktów nierolnych, co jest sprzeczne ze sobą i w konsekwencji nie pozwala na ustalenie, czy skarżąca przetwarza produkty rolne czy nierolne.
II. naruszenie przepisów prawa materialnego krajowego:
1. § 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 1 rozporządzenia KPO, przez niewłaściwe zastosowanie, ponieważ przepis ten odnosi się do osób fizycznych a skarżąca jest jednostką organizacją nieposiadjącą osobowości prawnej - prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki komandytowo-akcyjnej;
2. art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych przez niewłaściwe niezastosowanie, w konsekwencji czego organ błędnie ustalił, że działalność skarżącej nie jest działalnością rolniczą, która faktycznie polega na uzyskiwaniu płodów rolnych, w tym grzybów uprawnych;
III. naruszenie przepisów prawa Unii Europejskiej:
1. art. 38 ust. 1 TFUE przez jego błędną wykładnię i nieuznanie, że grzyby hodowane w podłożu pieczarkarskim przez skarżącą są "płodem ziemi";
2. art. 38 ust. 3 TFUE przez jego błędną wykładnię i uznanie, że płodami ziemi a w konsekwencji - produktami rolnymi - mogą być tylko te, które zostały wymienione w załączniku I do TFUE w sytuacji, gdy powołany tu przepis nie tworzy w odniesieniu do tego załącznika zamkniętego katalogu produktów rolnych a jedynie wskazuje na produkty objęte Wspólną Polityką Rolną - z czego jasno wynika, że mogą występować produkty rolne i płody ziemi nie objęte regulacją załącznika I do TFUE;
3. art. 38 ust. 1 TFUE w zw. z załącznikiem I do TFUE przez jego błędną wykładnię i nieuzasadnione zawężenie zakresu towarów objętych jego regulacją, w wyniku czego organ odmówił skarżącej statusu producenta rolnego;
IV. art. 7 i art. 8 w zw. z art 107 § 1 i 3 kpa (stosowanych wprost albo w drodze analogii - w tym ostatnim wypadku o ile sąd uzna, że przepisy kpa nie mają tu zastosowania) poprzez sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia niezawierającego faktów i dowodów, na których oparł się organ oraz nieprzedstawienia w nim wyjaśnienia przyczyn odmowy wiarygodności wyjaśnieniom skarżącej - zwłaszcza przez nie odniesienie się do argumentów i dowodów przez nią wskazanych.
Ponadto skarżąca wniosła o zlecenie przez sąd dowodu z pisemnej opinii Instytutu Naukowo-Badawczego - jako dowodu uzupełniającego z dokumentu - Centrum Uprawy Grzybów w Katedrze Ogrodnictwa na Wydziale Biotechnologii i Ogrodnictwa Uniwersytetu Rolniczego im. H. Kołłątaja w Krakowie.
Agencja w piśmie z 3 października 2023 r. wniosła o oddalenie skargi.
Pełnomocnik spółki na rozprawie oświadczył, że cofa wniosek zawarty w skardze o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 14lzf ust. 1-3 w zw. z art. 30c ust. 2a-6 i art. 30d-30i ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2021 r. poz. 1057 ze zm.; dalej: uzppr) oraz w zw. z art. 3 § 3 ustawy dnia z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: ppsa).
Przypomnieć należy, że art. 14lzf ust. 1 uzppr wprowadza ograniczenie stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Bowiem przepis ten stanowi, że do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio.
Powyższe oznacza, że w postępowaniu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem nie można naruszyć wskazywanych w skardze przepisów art. 7 i art. 8 kpa, a ocena negatywnej oceny przedsięwzięcia nie musi spełniać wymogów uzasadnienia, o jakich mowa w art. 107 § 3 kpa. Nie ulega jednak wątpliwości, że ocena przedsięwzięcia musi być uzasadniona. Wymóg ten wyprowadzić można z treści art. 14lza ust. 1 i ust. 2 uzppr, który stanowi, że instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz równe traktowanie podmiotów wnioskujących o objęcie wsparciem.
Tak więc możliwość oceny, czy w konkretnym przypadku nie uchybiono określonych tym przepisem zasadom ogólnym – o charakterze normatywnym – wymaga jasnego uzasadnienia oceny i braku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem. Z uwagi na prawem przewidzianą zaskarżalność negatywnej oceny przedsięwzięcia: wnioskiem o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1 uzppr) a następnie skargą do sądu administracyjnego (art. 14lzf ust. 2 uzppr), zasadne jest też przyjęcie, że celem uzasadnienia jest wskazanie motywów dokonanej oceny przedsięwzięcia, aby dać wnioskodawcy możliwość wdania się w spór oraz umożliwić kontrolę oceny.
Mając na uwadze powyższe, sąd stwierdza, że uzasadnienie zaskarżonej informacji Agencji spełnia wymogi zawarte w art. 14lza ust. 1 i ust. 2 uzppr. Bowiem jednoznacznie z niej wynika, dlaczego przedsięwzięcie skarżącej "Nabycie ekologicznych środków transportu wykorzystywanych do produkcji podłoża do pieczarek", nie mogło zostać objęte wsparciem. Z tych powodów zarzuty zawarte w punkcie IV petitum skargi nie mogły zostać uwzględnione.
Sąd za chybione uznaje także zarzuty dotyczące błędnie ustalonego stanu faktycznego sprawy (pkt I petitum skargi). Spółka wskazuje, że Agencja nieprawidłowo przyjęła, że wytwarzany przez nią grzyb stanowi produkt nierolny, gdy w rzeczywistości stanowi produkt rolny, a także błędnie uznała, że spółka przetwarza produkty rolne na produkty nierolne, a przedsięwzięcie dotyczy wytwarzania lub wprowadzania do obrotu również produktów nierolnych.
Negatywna ocena tego zarzutu wynika z tego, że skarżąca skupia swoją uwagę i udowadnia, że jej przedsięwzięcie dotyczy wytwarzania grzybów, które są produktem rolnym. Tymczasem lektura wniosku skarżącej o objęcie spornego przedsięwzięcia wsparciem, jak wynika z samego tytułu "Nabycie ekologicznych środków transportu wykorzystywanych do produkcji podłoża do pieczarek", dotyczy wytwarzania podłoża do uprawy pieczarek, którego grzybnia pieczarki jest jednym z surowców. Z kolei w punkcie 2 Biznesplanu "Opis struktury produkcji/działalności planowanej do osiągnięcia po zakończeniu realizacji przedsięwzięcia" zamieszczona została tabela opisująca wykorzystane surowce. Wynika z niej, że do produkcji podłoża wykorzystywane są: słoma (53,30%, kod taryfy celnej 1213 00 00), pomiot kurzy (14,64%), gips (0,45%, kod taryfy celnej 2520 10 00), grzybnia pieczarki (15,84%, kod taryfy 0602 90 10) oraz dodatek białkowy (10,69%).
Mając na uwadze tak ustalony stan faktyczny, sąd wskazuje, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia KPO – wsparcie może być udzielone osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która posiada status mikro-, małego lub średniego przedsiębiorstwa w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia 702/2014, jeżeli: wykonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub działalność w zakresie wytwarzania produktów będących wynikiem tego przetwarzania, niebędącą działalnością wymienioną w załączniku do rozporządzenia.
Przepis § 1 ust. 3 pkt 1-3 Regulaminu precyzuje, że: wsparcie może być udzielone podmiotom wymienionym w ust. 2, jeżeli:
1) przetwarzają produkty rolne i wytwarzają w ramach tego procesu produkty rolne lub wprowadzają do obrotu produkty rolne – co stanowi pomoc publiczną udzielaną zgodnie z przepisami art. 17 rozporządzenia nr 702/2014;
2) przetwarzają lub wprowadzają do obrotu produkty rybołówstwa lub akwakultury – co stanowi pomoc publiczną udzielaną zgodnie z przepisami art. 41 i art. 42 rozporządzenia nr 1388/2014;
3) przetwarzają produkty rolne, rybołówstwa lub akwakultury i wytwarzają w ramach tego procesu produkty nierolne (nieobjęte Załącznikiem I do TFUE) – co stanowi pomoc publiczną udzielaną zgodnie z przepisami art. 14 rozporządzenia 651/2014.
Sąd przypomina, że powodem odmowy przyznania wnioskowanego wsparcia było to, że planowane przez skarżącą przedsięwzięcie nie spełniło warunku określonego w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia KPO. Wynikało to z tego, że planowana przez spółkę inwestycja (produkcja podłoża do uprawy pieczarek) zakłada przetwarzanie także produktów nieobjętych załącznikiem I do TFUE.
Podkreślić należy, że sformułowanie w § 3 ust. 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia KPO "przetwarzanie lub wprowadzanie do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (...)" to katalog zamknięty produktów. Pozostałe przepisy nie przewidują wsparcia przedsięwzięcia, które zakłada przetwarzanie produktów rolnych i nierolnych.
Wskazać należy, że omawiany załącznik I do TFUE zawiera listę, o której mowa w art. 38 Traktatu, w którym – w jego ust. 1 – zdefiniowano "produkty rolne", przez które należy rozumieć płody ziemi, produkty pochodzące z hodowli i rybołówstwa, jak również produkty pierwszego przetworzenia, które pozostają w bezpośrednim związku z tymi produktami.
Skarżąca zarzuciła, że Agencja błędnie zinterpretowała art. 38 ust. 3 TFUE, uznając, że płodami ziemi, a w konsekwencji - produktami rolnymi - mogą być tylko te, które zostały wymienione w załączniku I do TFUE w sytuacji, gdy powołany tu przepis nie tworzy w odniesieniu do tego załącznika zamkniętego katalogu produktów rolnych a jedynie wskazuje na produkty objęte Wspólną Polityką Rolną, z czego wynika, że mogą występować produkty rolne i płody ziemi nieobjęte regulacją załącznika I do TFUE.
Sąd wskazuje, że powyższe twierdzenie skarżącej jest błędne.
W piśmiennictwie wskazuje się bowiem, że ust. 1 art. 38 w ogólny sposób definiuje "produkty rolne", ograniczając tę kategorię do podstawowych produktów rolnych (uzyskanych z uprawy ziemi, hodowli lub rybołówstwa oraz produktów pierwszego stopnia przetworzenia bezpośrednio związanych z tymi produktami), ust. 3 wprowadza bardziej specyficzne odniesienie, które dotyczy listy zawartej w załączniku I do traktatu oraz jej uzupełnień na mocy decyzji Rady. Rada mianowicie wydała rozporządzenie 7a, rozszerzające listę o inne produkty. Relacje pomiędzy produktami określonymi w ust. 1 i 3 były przedmiotem wielu kontrowersji we wczesnych komentarzach do traktatu. Ponieważ podstawową funkcją załącznika I jest wskazanie produktów, które uznaje się za rolne, to ust. 3 wyjaśnia, że pomimo istnienia definicji z ust. 1, realny zakres postanowień rolnych określony jest poprzez listę produktów zawartą w załączniku I, zawierającym pewną liczbę pozycji Wspólnej Taryfy Celnej. Jak orzekł TS (61/80 Stremsel; 77/83 Cilfit), pomimo tych różnic, ust. 3 ma pierwszeństwo przed ust. 1, niezależnie od tego, czy produkty, o których mowa, są przetworzone, czy nienadające się ani do konsumpcji, ani jako surowiec dla przemysłu przetwórczego. (p. D. Miąsik (red.), N. Półtorak (red.), A. Wróbel (red.); Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Komentarz. Tom I (art. 1-89), opub. WKP 2012; komentarz do art. 38).
Powyższe potwierdza, że objęcie wsparciem w rozpoznawanej sprawie mogłaby zostać produkcja podłoża do uprawy pieczarek, gdyby do jej wytworzenia użyte były wyłącznie surowce wymienione w załączniku I do TFUE. Sąd podkreśla, że jest to katalog bardzo szeroki, który zawiera kilkanaście rozdziałów taryfy celnej.
Przekładając powyższe na stan faktyczny sprawy, wskazać należy, że prowadzona przez spółkę produkcja podłoża do uprawy pieczarek – zgodnie z opisem zawartym w Biznesplanie – składa się z surowców w postaci: słomy, pomiotu kurzego, gipsu, grzybni pieczarki i dodatku białkowego. Przy czym nie jest w sprawie kwestionowane, że gips, pomiot kurzy i dodatek białkowy nie zostały objęte załącznikiem I do TFUE, co automatycznie zdyskwalifikowało możliwość przyznania spółce wnioskowanego wparcia.
Za niezrozumiały sąd uznaje zarzut skargi dotyczący naruszenia § 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 1 rozporządzenia KPO, przez niewłaściwe zastosowanie. Spółka wskazuje, że przepis ten odnosi się do osób fizycznych a ona jest jednostką organizacją nieposiadającą osobowości prawnej prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki komandytowo-akcyjnej.
Sąd zauważa, że z wyżej cytowanego przepisu – wbrew zarzutowi spółki – jasno wynika, że ma on zastosowanie do jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, a także do osób fizycznych i prawnych. Zatem również do skarżącej.
Nie mógł także zostać uwzględniony zarzut naruszenia art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ definicja działalności rolniczej zawarta w tej ustawie dotyczy tylko spraw podatkowych.
Końcowo sąd zauważa, że jest to kolejny wyrok w zakresie możliwości objęcia wsparciem produkcji podłoża do uprawy pieczarek, gdyż wyrokiem z 16 marca 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 99/23 została oddalona skarga w sprawie o zbieżnym stanie faktycznym i prawnym (wyrok prawomocny).
Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 uzppr, oddalił skargę.