V SA/WA 385/19

V SA/Wa 385/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-06-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-03-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Arkadiusz Tomczak
Irena Jakubiec-Kudiura /przewodniczący/
Tomasz Zawiślak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 1882/19 - Wyrok NSA z 2023-03-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "skarżąca", "strona", "spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy") z [...] stycznia 2019 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika M. Urzędu Celno-Skarbowego w W,.(dalej: "Naczelnik Urzędu", "organ I instancji") z [...] września 2018 r. nr [...] w
przedmiocie określenia należności celnych.
Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:
1 czerwca 2016 r. przedstawiciel bezpośredni strony - Agencja Celna "[...] "
dokonał zgłoszenia celnego, wg dokumentu SAD nr [...] , do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu - elementy nakładki siodłowej i tłumika" (poz. 3), klasyfikując go do kodu TARIC 7326 19 90 00 z konwencyjną stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Do zgłoszenia celnego załączono m.in fakturę nr [...] z [...] kwietnia 2016 r.,
wystawioną przez H. z siedzibą w C.
oraz packing list.
W wyniku przeprowadzonej kontroli celno-skarbowej zgłoszeń celnych
dokonanych przez stronę w okresie od 1 września 2014 r. do 20 kwietnia 2017 r.
ustalono, że przedmiotem importu były towary w postaci wytłoczek z blachy
ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o symbolach BENDS, BENDS
HALVES, ELBOWS, L, BPT, ELD, ELBOWS 45, ELBOWS 90, BPK, ELBOWS SS;
towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej o symbolach: CP, CS, LID, LTD, FLXILS, ILPR/RPLI, ILS,
RPC,RC, SP, PS, S, SPP, BSL oraz krzyżak do wzmocnień
prostokątnych kanałów wentylacyjnych o symbolu PC - taryfikowane do poz. 7307 WTC
(protokół kontroli nr 441000-CKR.5022.1.2017 z 27 czerwca 2017 r.).
Pismami z 19 lipca 2017 r. oraz z 1 września 2017 r. strona wniosła zastrzeżenia
do protokołu kontroli, do których załączyła "Test szczelności systemu SPIRO" oraz
tabele z operacjami, jakimi są poddawane importowane detale w celu otrzymania
wyrobów gotowych.
Organ odniósł się do tych zastrzeżeń oraz poinformował stronę o sposobie ich
załatwienia pismami z 27 lipca 2017 r. oraz z 14 września 2017 r.
Pismem z 12 września 2017 r. Naczelnik Urzędu powiadomił skarżącą o
możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w sprawie.
W nawiązaniu do powiadomienia z 12 września 2017 r. spółka złożyła
wyjaśnienia i wnioski dowodowe (pisma z 13 i 18 października 2017 r.), do których
załączyła: zlecenia produkcyjne, wyciągi z "Zapisów księgowych" spółki, "Ekspertyzę
dotyczącą połączeń kanałów i kształtek w systemie SPIRAL" sporządzoną przez dr hab.
inż. K. G. z Wydziału Budownictwa i Inżynierii
Środowiska Politechniki [...], "Ekspertyzę Techniczną KonstrukcyjnoTechnologiczną" autorstwa dr hab. inż. P.
Ż. i dr inż. J. M.
Strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z ww. ekspertyz oraz
dowodów z dokumentów wewnętrznych spółki, a także o przesłuchanie prezesa
zarządu spółki B. Ł. na okoliczność ustalenia cech i własności
technicznych wyrobów, ich otrzymywania i montażu.
Przy piśmie z 7 grudnia 2017 r. strona nadesłała wyjaśnienia dotyczące rodzaju
surowca użytego do produkcji wyrobów, zdjęcia z opisem poszczególnych elementów,
rysunki techniczne wyrobów, opisy procesów tłoczenia artykułów CP, CS,
ILPR/ILS/FLX-ILS, RPC/RC/LID/LTD, SP/PS/SPP, BENDS/ELBOWS/PBK/Bend Halves,
tłumaczenie faktury handlowej oraz 11 próbek importowanych detali z naniesionymi
symbolami w celu ich identyfikacji.
Naczelnik Urzędu postanowieniami z [...] stycznia 2018 r. oraz [...] kwietnia 2018 r.
odpowiednio odmówił zawieszenia postępowania oraz odmówił przeprowadzenia
dowodów z opinii biegłego, przesłuchania prezesa zarządu spółki oraz badania ksiąg
rachunkowych importera na okoliczność ustalenia stanu towaru, uznając je za
niezasadne.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany w
sprawie materiał dowodowy, Naczelnik Urzędu decyzją z [...] września 2018 r.:
- orzekł, że kwota długu celnego określona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym
w wysokości 4.593 zł została zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota wymagana,
- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) w wysokości 607 zł,
- określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego (A30) w wysokości
35.570 zł,
- wezwał importera do wpłaty należności celnych w wysokości 36.177 zł.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, że przedmiotem importu w
niniejszej sprawie były m.in. wytłoczki z blachy ocynkowanej o symbolach: RPC-100-80-
C, RPC-125-80-C, RPC-150-100-C, RPC-150-125-C, RPC-315-250-C, ILPR-150-C,
CS-100-C, CS-125-C, C-160-C (poz. 3 SAD) taryfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98
obejmującego artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o
największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, nie pochodzące z
[...], inne niż kołnierze gwintowane kolanka, łuki,
tuleje i łączniki spawane doczołowo, ze stawką celną 3,7%. Jednocześnie organ uznał,
że stosownie do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/1934 z dnia 27
października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz
niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z
C. w następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11
ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz.Urz. L nr 282, s. 14 z 28 października
2015 r., dalej: rozporządzenie 2015/1934), towar objęty kodem Taric 7307 99 80 98,
pochodzący z Chin, podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu w wysokości
58,6%.
Pismem z 19 października 2018 r. strona odwołała się od decyzji organu I
instancji, wnosząc o jej uchylenie.
Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek
złożonego odwołania, Dyrektor IAS działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z
dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.,
dalej jako: op), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (tj. Dz. U. z
2018 r. poz. 167 ze zm., dalej: "prawo celne"), art. 56 ust. 1 i ust. 2 lit. c), art. 57 ust. 1,
art. 77 ust. 1 lit. a, ust. 2 i ust. 3 oraz art. 101 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego
unijny kodeks celny (Dz. Urz. WE L 269, s. 1 z 30 października 2015 r. ze zm., dalej
jako: "ukc"), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6
października 2015 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr
2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej
Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 285 z 30 października 2015 r.), rozporządzenia
2015/1934 decyzją z 4 stycznia 2019 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w sprawie
przedmiotem importu wg ww. dokumentu SAD były m.in. elementy systemu
wentylacyjnego oznaczone symbolami RPC (100-80-C, 125-80-C, 150-100-C, 150-125-
C, 315-250-C), ILPR-150-C, CS (100-C, 125-C, 160-C) produkcji c. firmy
H. Towary te zostały opisane na fakturze
oraz packing list jako rozmontowane elementy systemu wentylacyjnego. Oświadczenia
chińskich producentów oraz oświadczenie importera zawarte w piśmie z 7 grudnia 2017
r., do którego załączono opisy procesów tłoczenia surowców, wskazują na rodzaj
użytego surowca i metodę wytwarzania artykułów. Wynika z nich, że półprodukty (typu
BENDS, ELBOWS, L, BPD, BPK) i gotowe elementy montowane w systemie wentylacji
(takie jak m.in. kolanka BP i BPL, zaślepki CS i CP, zwężki RPC/RC, odgałęzienia
siodłowe SP/PS i SPP, odgałęzienia płaskie proste ILS, odgałęzienia płaskie
promieniowe ILPR, zwężki tłoczone płaskie LID i LTD, odgałęzienia wytłaczane płaskie
proste FLX-ILS) zostały wykonane przez głębokie tłoczenie ocynkowanej ogniowo stali,
gatunek DX53D DX54D, powłoka cynku Z275, powierzchnia MAC, norma EN 10346.
Rodzaj użytego materiału i sposób obróbki potwierdzają także "Analizy techniczne
towaru" przygotowane na zlecenie zarządu spółki przez M. W. wskazująca, że
elementy typu RPC (RC), CS i SP/PS uzyskano w "procesie obróbki plastycznej
głębokiego tłoczenia blachy stalowej zimnowalcowanej ocynkowanej ogniowo".
Analogiczne wnioski zawiera "Opinia o technologii wytwarzania elementów systemów
wentylacyjnych" przygotowana przez dr inż. A. K. z Instytutu Technik
Wytwarzania Wydziału Inżynierii Produkcji Politechniki [...] oraz opinia dr
hab. inż. K. G. pt. "Ekspertyza dotycząca połączeń
kanałów i kształtek w systemie SPIRAL", jak również "Ekspertyza Techniczna
Konstrukcyjno-Technologiczna" autorstwa dr hab. inż. P. Ż. i dr inż. J.
M. z Politechniki [...] , zgodnie z którą "półprodukty wykorzystane
przez firmę A. do produkcji systemów wentylacji wykonywane są z blach
stalowych ocynkowanych DX53D o grubości od 0,45 mm do 0,60 mm z powłoką Z275,
wytwarzane zgodnie z normą PN-EN ISO 2944-2:2001 (Wyroby płaskie stalowe
powlekane ogniowo w sposób ciągły), o klasie korozyjności C3 zgodnej z normą PN-EN
10346:2011 (Farby i lakiery - ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą
ochronnych systemów malarskich).
Organ odwoławczy podkreślił, że skład surowcowy spornych towarów oraz
sposób ich otrzymywania są jednoznaczne i nie są kwestionowane. Wyjaśnienia
wymagała natomiast kwestia, czy importowane towary są wyrobami gotowymi,
półproduktami, czy częściami systemu wentylacji w stanie rozmontowanym (jak zostały
zadeklarowane w zgłoszeniu celnym).
Dyrektor IAS zauważył, że porównując wygląd zewnętrzny, właściwości
użytkowe i przeznaczenie będących przedmiotem importu w niniejszej sprawie
elementów RPC, ILPR i CS z otrzymanymi w wyniku ich obróbki wyrobami finalnymi –
zwężkami, odgałęzieniami płaskimi promieniowymi i zaślepkami kanałów należy
stwierdzić, iż wyroby te posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj.
rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego. Obiektywne cechy i właściwości
elementów RPC, ILPR i CS jako półproduktów wymagających dalszej obróbki
wykończeniowej potwierdzają pośrednio załączone przez stronę ekspertyzy.
Opis towarów na fakturze i liście przywozowym wyraźnie wskazuje na import
towarów wykorzystywanych do produkcji systemów wentylacyjnych, o ściśle
określonych wymiarach – np.: odgałęzienie lLPR-150-C oznacza odgałęzienie płaskie
promieniowe o średnicy 150 mm, RPC-150-100-C - zwężkę łączącą dwa kanały o
średnicy 150 mm i 100 mm, a CS-160-C - zaślepkę o średnicy 160 mm. Maksymalna
średnica zewnętrzna odgałęzienia ILPR wynosi 150 mm (dla ILPR-150-C), redukcji
RPC - 315 mm (dla RPC-315-250-C), a zaślepki CS – 160 mm (dla CS-160-C).
Zdjęcia, próbki przedmiotowych towarów, opisy procesów wytwarzania gotowych
elementów montowanych w systemach wentylacji dowodzą, że towar ten (RPC, ILPR i
CS) posiadał cechy (zasadniczy charakter) wyrobu gotowego – tzn. był rozpoznawalny
jako konkretny element (konkretna część) systemu wentylacyjnego, tj. odgałęzienie
płaskie promieniowe bez uszczelki ILPR, zwężka RPC bez uszczelki i zaślepka
wsuwana CS bez uszczelki, o ściśle określonych parametrach, takich jak wielkość
średnicy. Kształt, forma, wymiar, sposób otrzymywania, surowiec i przeznaczenie
importowanych towarów w pełni odpowiadają parametrom gotowych odgałęzień,
zwężek i zaślepek montowanych w systemach wentylacji. Sporne artykuły posiadają
zatem zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wymagają jedynie obróbki
wykończeniowej, co potwierdzają informacje zawarte w dokumentach opisujących
"tłoczone elementy z blachy". Z dokumentów tych wynika, że proces tłoczenia
elementów typu RPC, ILPR i CS, podobnie jak PS, SPP, LID, ILS i CS, wykonywany
jest w operacjach odcinania, a następnie tłoczenia i usuwania wypływek za pomocą
narzędzi wielotaktowych. W ten sposób otrzymywany jest wyrób "nie wymagający
żadnej obróbki" (vide: "Tłoczone elementy z blachy"). Schematy procesu tłoczenia
wytłoczek i zdjęcia otrzymanych w tych procesach towarów odzwierciedlają towary
będące przedmiotem importu w niniejszej sprawie. Konieczność zastosowania bardziej
złożonych operacji technologicznych nie towarzyszy otrzymywaniu zwężek, odgałęzień
i zaślepek – bez uszczelek, tylko otrzymywaniu "innych gotowych artykułów stalowych",
co potwierdzają informacje zawarte w Katalogu handlowym A. i w ekspertyzach.
Ponadto wskazano, że analiza materiału dowodowego sprawy nie potwierdziła
stanowiska spółki, że przedmiotowe artykuły zostały uszkodzone w trakcie transportu i
przechowywania, że doznały deformacji plastycznych, które uniemożliwiły ustalenie
wymiaru średnicy i określenie czy jest ona większa, czy mniejsza od 609,6 mm, co
miało niewątpliwy wpływ na ustalenie prawidłowej taryfikacji towaru. Z dowodów wynika
bowiem niezbicie, że średnica odgałęzienia ILPR wynosiła maksymalnie 150 mm,
zwężki RPC - 350 mm, a zaślepki CS- 160 mm (liczby przy symbolach wyrobów
oznaczają średnicę wyrażoną w mm). Powyższe oznacza, iż we wszystkich
przypadkach średnica wyrobów nie przekraczała 609,6 mm.
Organ odwoławczy wskazał także, że nie kwestionuje technologii otrzymywania
importowanych wyrobów, ani tego, iż w wyniku głębokiego tłoczenia może dojść do
uszkodzeń struktury powierzchniowej materiału i mikro-deformacji wymagających
kalibracji parametrów (np. średnicy) w taki sposób, żeby artykuł spełniał normy
jakościowe zawarte w powołanych przez importera normach branżowych. Nie
kwestionuje także, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich określonym
procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń plastycznych, np.
poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy,
likwidację zadziorów. Co więcej, nie kwestionuje także możliwości wykorzystania
przedmiotowych artykułów jako półproduktów do otrzymywania bardziej złożonych
wyrobów, z zastosowaniem procesów opisanych w załączonych ekspertyzach. Niemniej
jednak organ uważa, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako gotowe,
pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko
wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej
złożonych części montowanych w systemach wentylacji. Wykorzystanie spornych
artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest niesporne, nie ma
wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego. Obowiązek ustalenia
stanu towaru na datę zgłoszenia celnego z przepisów celnych. Importowane towary w
ww. dacie spełniały wymogi wyrobów gotowych w rozumieniu przepisów celnych
(Wspólnej Taryfy Celnej).
Biorąc zatem pod uwagę stan importowanego towaru i dokonane ustalenia
dotyczące:
1. rodzaju towaru - niewykończone, odrębne elementy stanowiące części
systemu wentylacji posiadające zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wchodzące w
skład orurowania wentylacyjnego, stosowane także jako półprodukty (półwyroby) do
wytworzenia bardziej złożonych elementów montowanych w systemach wentylacji,
2. surowca i metody otrzymywania - uzyskane w procesie obróbki
plastycznej głębokiego tłoczenia blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo,
gdzie surowcem nie jest stal nierdzewna,
3. formy, kształtu, wyglądu zewnętrznego i wymiarów importowanych
elementów - które odpowiadają gotowym artykułom; towary są rozpoznawalne jako
konkretne części montowane w systemach wentylacji, klimatyzacji; nie są gwintowane;
maksymalna średnica zewnętrzna nie przekracza 609,6 mm,
4. przeznaczenia: Redukcja RPC - zwężka do wsuwania w przewód rurowy
instalacji wentylacyjnych w celu wykonania połączenia z przewodem rurowym o
mniejszej średnicy; ogólnie - element montowany w systemie wentylacyjnym do
łączenia rur (kanałów wentylacyjnych); Zaślepka CS — element wsuwany do okrągłego
kanału wentylacyjnego w celu zamknięcia jego końca (zaślepiania otworu rury);
Odgałęzienie płaskie promieniowe ILPR – do podłączenia kanałów okrągłych - spiralnie
zwijanych lub przewodów elastycznych do prostokątnego kanału wentylacyjnego;
konstruowania przyłączeń wentylacyjnych central rekuperacyjnych dla budownictwa
jedno i wielorodzinnego;
5. sposobu łączenia (montażu) w systemie wentylacyjnym - metoda
wsuwania elementu w element - połączenie na styk; połączenia stykowe dodatkowo
zabezpieczone przed przypadkowym rozłączeniem taśmami uszczelniającymi,
ewentualnie nitami zrywalnymi lub blachowkrętami samo wiercącymi
- Dyrektor IAS stwierdził, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest
pozycja 7307 WTC, kod Taric 7307 99 80 98, zastosowany przez organ I instancji.
Kod ten obejmuje pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej),
niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie
przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z [...] , inne niż kołnierze,
gwintowane kolanka, łuki, tuleje,
łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie
wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym także zaślepki), niegwintowane,
pochodzące z C. Zakres przedmiotowy ww. kodu Taric w pełni odzwierciedla stan
przedmiotowego towaru.
Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, że taryfikacja przedmiotowego towaru
została ustalona w oparciu o postanowienia reguł 1, 2a) i 6 ORINS. Wskazał, że fakt
otrzymania spornych elementów ze stali, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania
dodatkowych procesów technologicznych, co jest niesporne, nie przesądza, wbrew
sugestiom strony, o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie obrobione więcej,
oraz o ich taryfikacji do poz. 7326 WTC. O taryfikacji przedmiotowych elementów do
pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu z pozycji 7326 przesądza natomiast sposób
łączenia importowanych elementów z przewodami rurowymi. Przedmiotowe wyroby
RPC, ILPR i CS tworzą połączenia stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w
element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną
częścią systemu wentylacyjnego (zwężkami, odgałęzieniami, zaślepkami). Nie stanowią
zatem wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza z
poz. 7326 WTC.
W ocenie organu importowane elementy RPC, ILPR i CS chociaż posiadają
zasadniczy charakter wyrobów gotowych to mogą wymagać wykończenia w celu
usunięcia ewentualnych deformacji plastycznych (usuwanie zadziorów, kalibracja
średnicy) - można je uznać za "niegotowe" do montażu w systemie wentylacji.
Natomiast w sytuacji, kiedy te same wyroby są wykorzystane do otrzymywania innych
gotowych części wentylacyjnych, jak np. odgałęzień z uszczelkami (RPCL, ILPRL, CSL)
- wtedy towar ten można uznać za półprodukt (półwyrób) do produkcji innych wyrobów.
W obu przypadkach zastosowanie będzie miała reguła 2a) ORINS.
Organ odwoławczy ustosunkował się ponadto do twierdzeń strony dotyczących
braku możliwości zastosowania w jej przypadku rozporządzenia wykonawczego Komisji
(UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło
antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa
lub stali pochodzących z C. w następstwie przeglądu
wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Organ II
instancji wyjaśnił, że w dacie przedmiotowego zgłoszenia celnego (1 czerwca 2016 r.)
obowiązywało rozporządzenie 2015/1934 zbieżne w przedmiotowym zakresie do treści
rozporządzenia wcześniejszego nr 803/2009. Wyjaśnił, że w rozporządzeniu z 2009 r.
"produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został opisany jako
"niektóre łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i
łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej) o największej
średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania
doczołowego lub do innych celów...". "Łączniki rur i przewodów rurowych są
wytwarzane przede wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych.
Stosowane są one do łączenia rur i przewodów rurowych i produkowane są w różnych
kształtach, takich jak: kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i
z różnych gatunków materiału. Używane są one głównie w przemyśle
petrochemicznym, budownictwie, energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach
przemysłowych...". Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 rozporządzenia z 2015 r.
cło antydumpingowe zostało nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania
doczołowego lub do innych celów", objęty m.in. kodem CN ex 7307 99 80, w tym kodem
Taric 7307 99 80 98, pochodzący z C. Wskazał następnie, że
charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie omawianego
rozporządzenia w pełni odpowiada towarowi będącemu przedmiotem importu w
niniejszej sprawie, tj. odgałęzieniom ILPR, zwężkom RPC oraz zaślepkom CS, które
zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie tłoczenia (nie
odlewane i nie gwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy
nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do
budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Dodał, że z treści
omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie
towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali
(stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do
różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, wbrew
twierdzeniom pełnomocnika strony, że odnosi się wyłącznie do "armatury"
wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz, piasek, żwir)
wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy, petrochemiczny,
energetyka, czy przemysł ciężki.
Odnosząc się do zarzutów natury procesowej Dyrektor IAS wskazał, iż
zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy
sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 op.
Podkreślił, że obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału
dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie może
oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów
mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Organ nie jest związany w jego
gromadzeniu wnioskami strony, lecz sam określa granice postępowania
wyjaśniającego, kierując się własnym rozeznaniem i przekonaniem co do konieczności
udowodnienia pewnych faktów. Decyzja w przedmiocie klasyfikacji importowanych
towarów została wydana po ustaleniu stanu faktycznego (stanu towarów), na podstawie
całokształtu materiału dowodowego, po rozpatrzeniu wszystkich dowodów w ich
wzajemnej łączności.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca
wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika
Urzędu oraz umorzenie postępowania celnego. Zarzuciła naruszenie:
I. art. 22 ust. 6 ukc w związku z art. 145 § 2 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa
celnego, a także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego
kodeksu celnego, m.in. w pkt. 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2 Konstytucji RP,
poprzez dokonanie przez Naczelnika Urzędu szeregu uchybień procesowych w celu
niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie spółki o powstaniu długu
celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa, a w
konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na
powiadomienie spółki o powstaniu długu celnego;
II. dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych
towarów do pozycji HS 7307 oraz kodu Taric 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana
jest stawka celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS
7307 i 7326, a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne
reguły nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowane
do pozycji HS 7326 oraz kodu Taric 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest
stawka celna 2,7%);
III. art. 188 w zw. z art. 197 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, poprzez
oddalenie wniosku dowodowego spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy
dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości
dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez spółkę towarów do pozycji
HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii:
a) możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych
przez styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także
b) prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie
zostały zdefiniowane w nocie do pozycji HS 7307, ani żadnym innym dokumencie.
IV. art. 191 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, poprzez uznanie, że decyzja
Naczelnika Urzędu była prawidłowa, pomimo, że nie uwzględniała ona w całości
zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentów,
takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów księgowych spółki oraz ekspertyzę
dr hab. inż. K. G.;
V. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego, poprzez brak
ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez skarżącą zarzutów, a w
szczególności naruszenia:
a) art. 103 ust. 1 ukc poprzez powiadomienie spółki o długu celnym, podczas gdy
w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia,
b) zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu
celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58, a odnoszących się do zasady legalizmu,
zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, czy zaufania do organów
celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek działań i czynności dowodowych w celu
dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności braku
przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia materiału i sposobu
wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości ponownego
wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejszego ich połączenia,
co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonej decyzji
w ww. zakresie.
W motywach skargi skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, obszernie je
argumentując.
Zdaniem skarżącej w trakcie postępowania prowadzonego na etapie pierwszej
instancji Naczelnik Urzędu dopuścił się szeregu naruszeń procedury. Naruszenia te
miały charakter świadomy, a ich jedynym celem było wydanie decyzji z zachowaniem
trzyletniego terminu na poinformowanie spółki o długu celnym.
Ponadto podniesiono, iż pisma Naczelnika Urzędu, wystosowane na podstawie
art. 22 ust. 6 ukc, informujące o zmianie kwalifikacji taryfowej towarów zostały
wystosowane i doręczone spółce przed ustosunkowaniem się przez ten organ do
złożonych przez skarżącą zastrzeżeń do Protokołu. Oznacza to zdaniem skarżącej, że
Naczelnik Urzędu ustosunkował się do zastrzeżeń zgłaszanych przez podatnika już po
podjęciu decyzji o zmianie taryfy celnej towarów, co per se czyniło je
bezprzedmiotowymi, albowiem organ celny obrał już kierunek rozstrzygnięcia sprawy.
Odnośnie dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych towarów
skarżąca podniosła, że produkty objęte cłem antydumpingowym nie mają nic wspólnego
z towarami importowanymi przez spółkę.
Zdaniem skarżącej zastosowana przez spółkę przy imporcie towarów klasyfikacja
celna do kodu TARIC 7326 19 90 00, była prawidłowa albowiem:
- z rozporządzenia Komisji prowadzającego cło antydumpingowe wynika, że nie dotyczy
ono produktów, ani branży, w której działalność prowadzi spółka,
- importowane towary są artykułami ze stali otrzymanymi w procesie kucia lub tłoczenia,
nieobrobionymi więcej, które nie są klasyfikowane w innej pozycji działu, ani też nie są
klasyfikowane i innych pozycjach Taryfy Celnej,
- klasyfikację tych wyrobów do pozycji HS 7307 wyklucza okoliczność, iż nie jest to
armatura, o której mowa w nocie do pozycji oraz fakt, że towary nie są łączone w
sposób tam wskazany.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w
całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie, która odbyła się 11 czerwca 2019 r. skarżąca złożyła załącznik do
protokołu rozprawy, w którym podsumowano argumentację odnoszącą się do pojęcia
tzw. "przemysłu unijnego" objętego postępowaniem antydumpingowym i w efekcie cłami
antydumpingowymi nałożonymi na łączniki rur i przewodów rurowych z żeliwa i stali,
pochodzące z C.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami
m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów
administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia
2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r.
poz. 1302 ze zm., dalej: "ppsa"), sprowadzają się do kontroli działalności administracji
publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy
zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego
wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego
rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ppsa, sąd rozstrzyga w
granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz
powołaną w niej podstawą prawną.
Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia sąd
doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego do
procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu wg dokumentu SAD nr
[...] , towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu
wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu - tłoczone elementy nakładki siodłowej i
tłumika" (poz. 3 SAD). Ww. pozycja zgłoszenia celnego obejmowała elementy systemu
wentylacyjnego oznaczone symbolami RPC, ILPR, CS.
Skarżąca zaklasyfikowała towar do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną
2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Natomiast organy celno-skarbowe
stwierdziły, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307
99 80 98.
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy
obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. rozporządzenia
wykonawczego Komisji (WE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r. zmieniającego
załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury
taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej oraz rozporządzenia
wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego
ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów
rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z C. w następstwie
przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009.
Rozpatrując przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności należy odnieść się do
zawartego w skardze zarzutu dotyczącego naruszenia art. 103 ukc poprzez
powiadomienie spółki o długu celnym, podczas gdy w sprawie upłynął trzyletni termin
na dokonanie takiego zawiadomienia (zarzut V a). W myśl art. 103 ust. 1 ukc o długu
celnym nie powiadamia się dłużnika po upływie okresu trzech lat od dnia powstania
długu celnego.
Powyższy zarzut jest niezasadny. Zgodnie bowiem z art. 77 ust. 1 lit a ukc dług
celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających
należnościom celnym przywozowym procedurą dopuszczenia do obrotu. Objęcie
towaru procedurą dopuszczenia do obrotu wymaga pobrania wszelkich należności
celnych przywozowych (art. 201 ust. 2 lit a ukc). Dług celny powstaje w chwili przyjęcia
zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 2 ukc). W przypadku, gdy należna kwota należności
celnych przywozowych lub wywozowych jest równa kwocie wpisanej do zgłoszenia
celnego, zwolnienie towarów przez organy celne jest równoznaczne z powiadomieniem
dłużnika o długu celnym (art. 102 ust. 2 UKC). Jeżeli ust. 2 art. 102 ukc nie ma
zastosowania, dłużnik zostaje powiadomiony o długu celnym przez organy celne, gdy
są one w stanie określić należną kwotę należności celnych przywozowych lub
wywozowych i wydać decyzję w tej sprawie (art. 102 ust. 3 ukc).
W sprawie, co jest niesporne datą powstania długu celnego jest dzień przyjęcia
zgłoszenia celnego (tj. 1 czerwca 2016 r.), a datą powiadomienia o długu celnym jest
data doręczenia decyzji organu I instancji (tj. 9 października 2018 r.). A więc porównując
powyższe daty należy jednoznacznie wskazać, że trzyletni termin na powiadomienie
dłużnika jeszcze nie upłynął. Tym samym zarzut ten pozbawiony jest jakiejkolwiek
zasadności. W tym miejscu i już tylko na marginesie należy zauważyć, że nawet organ
odwoławczy wydał swoją decyzję w okresie trzyletnim na powiadomienie dłużnika
(decyzja z [...] stycznia 2019 r., doręczona stronie w dniu 11 stycznia 2019 r.). Sąd w
rozważaniach swoich pominął kwestię zawieszenia terminu trzyletniego na
powiadomienie dłużnika (art. 103 ust. 3 ukc) - o którym to zawieszeniu zasadnie
wspomina organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę i prawidłowo wskazuje konkretne
daty – gdyż już tylko z prostego porównania daty przyjęcia zgłoszenia celnego i daty
wydania decyzji organu I instancji wynika, że termin trzyletni nie został przekroczony.
Nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące postępowania kontrolnego.
Postępowanie kontrolne jest postępowaniem odrębnym od postępowania celnego, a
jego wyniki stanowią jeden z dowodów w sprawie. Wbrew zarzutom skargi, organy
celno-skarbowe dochowały wymogów określonych w art. 22 ust. 6 ukc. Protokół kontroli
z [...] czerwca 2017 r. nr [...] został wysłany do pełnomocnika
strony 30 czerwca 2017 r. i doręczony adresatowi 5 lipca 2017 r. (wydruk internetowego
śledzenia przesyłki). Do złożonych przez pełnomocnika strony zastrzeżeń z 19 lipca
2017 r. organ odniósł się natomiast pismem z 27 lipca 2017 r.
Mając jednakże na uwadze brak zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej
przesyłki i brak odpowiedzi na reklamację złożoną 19 lipca 2017 r. w placówce poczty
polskiej, organ kontrolny 21 sierpnia 2017 r. doręczył pełnomocnikowi dodatkowo
kserokopię przedmiotowego Protokołu kontroli.
Niemniej jednak złożenie przez pełnomocnika strony zastrzeżeń 19 lipca 2017 r.
dowodzi tego, że pomimo braku posiadania przez organy dowodu doręczenia
pełnomocnikowi spółki protokołu kontroli, zapoznał się on z protokołem już 5 lipca 2017
r., tj. w dniu wynikającym z wydruku śledzenia przedmiotowej przesyłki.
Następnie 1 września 2017 r. pełnomocnik ponownie wniósł zastrzeżenia, a
organ odniósł się do nich 14 września 2017 r.
Naczelnik Urzędu pismem z 12 września 2017 r. (doręczonym 18 września 2017
r.) poinformował stronę o prawie do bycia wysłuchanym. Termin na przedstawienie
stanowiska Podatnika upływał z dniem 18 października 2017 r.
Pismem z 13 października 2017 r., uzupełnionym pismem z 18 października
2017 r. pełnomocnik strony złożył wyjaśnienia, do których załączył ekspertyzy i
dokumenty wewnętrzne spółki. Kolejne wyjaśnienia i dowody zostały przesłane przy
piśmie z 7 grudnia 2017 r. Pismem z 12 lutego 2018 r. organ I instancji wezwał stronę
do uzupełnienia materiału dowodowego o dodatkowe informacje dotyczące
przedmiotowego towaru oraz tłumaczenie faktury. Stosowne dokumenty zostały
przesłane przy piśmie z 1 marca 2018 r. Postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r. organ I
instancji odmówił przeprowadzenia wniosków dowodowych spółki zawartych w pismach
z 13 i 18 października 2017 r. W wyniku rozpatrzenia całokształtu materiału
dowodowego, w tym wyjaśnień strony, załączonych ekspertyz i wniosków dowodowych
organ I instancji wydał decyzję w dniu [...] września 2018 r., która została wydana po
upływie 30 dniowego terminu wynikającego z art. 22 ust. 6 ukc w związku z art. 8 ust. 1
rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w
odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego
kodeksu celnego (Dz.Urz. UE L nr 343, s. 1 z 29 grudnia 2015 r. ze zm.), tj. po 18
października 2017 r. A więc wydał decyzję po zgromadzeniu i ocenie całego materiału
dowodowego oraz po odniesieniu się do zastrzeżeń do Protokołu kontroli. W tym
miejscu należy wskazać, że sama skarżąca w skardze w odniesieniu do powyższej
kwestii podaje nieprawidłowe daty związane z jej powiadomieniem (wskazuje na pismo
organu z 4 września, zamiast z 12 września 2017 r.) i wydanie decyzji przez organ I
instancji (wskazuje na datę 10 października 2017 r., zamiast [...] września 2018 r. -
najprawdopodobniej, ten fragment uzasadnienia skargi dotyczy innej sprawy spółki, w
tym samym zakresie). W związku z powyższym, zarzut naruszenia art. 22 ust. 6 ukc
poprzez powiadomienie o zamiarze wydania decyzji przez organ I instancji przed
prawidłowo doręczonym zawiadomieniem o sposobie załatwienia zastrzeżeń do
protokołu kontroli uznać należało za chybiony.
W ocenie sądu nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia
zasad unijnego prawa celnego. W kontrolowanym przez sąd postępowaniu organy
wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności faktyczne. Podjęto wszelkie działania w celu
wyjaśnienia sprawy, zapewniając stronie udział w postępowaniu. Stan faktyczny sprawy
został ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, z zachowaniem reguł
ogólnych wynikających z art. 120 op oraz zasad dotyczących przeprowadzania
dowodów i uprawnień stron w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 180 op.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony i oceniony, a
dokonana ocena nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów określonej w
art. 191 op.
Wbrew zarzutom skargi Dyrektor IAS w zaskarżonej decyzji ustosunkował się w
sposób wyczerpujący do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia zasad unijnego
prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego jak i zarzutu
naruszenia art. 103 ust. 1 ukc (str. 42-47 decyzji), co oznacza, iż zarzut skargi
dotyczący naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa celnego jest
bezzasadny.
Zarzutu braku ustosunkowania się przez organ II instancji do kwestii doręczenia
decyzji bezpośrednio spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi pomimo,
że Naczelnik Urzędu otrzymał stosowne pełnomocnictwo przed dniem wydania decyzji,
również nie znajduje uzasadnienia (patrz uzasadnienie skargi strona 26). Przypomnieć
bowiem w tym miejscu trzeba, że decyzja organu I instancji z [...] września 2018 r.
została doręczona 9 października 2018 r. adwokatowi J. Z. , tj.
pełnomocnikowi spółki, a nie spółce. Ponadto kwestia ta nie była podnoszona w
odwołaniu od decyzji z [...] września 2018 r., zatem organ II instancji nie mógł w takim
wypadku dopuścić się naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 op w zw. z art. 73 ust. 1 prawa
celnego.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem skarżącej,
klasyfikacji taryfowej sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej
klasyfikacji importowanych towarów wskazanych w zgłoszeniu celnym SAD nr
[...] , do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80 98.
Przypomnieć należy, że zgodnie z cytowanym powyżej art. 77 ust. 1 lit. a ukc
dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających
należnościom celnym przywozowym procedurą dopuszczenia do obrotu. Objęcie
towaru procedurą dopuszczenia do obrotu wymaga pobrania wszelkich należności
celnych przywozowych (art. 201 ust. 2 lit. a ukc). Kwota należności celnych
przywozowych lub wywozowych jest określana zgodnie z takimi zasadami obliczania
należności celnych, jakie miały zastosowanie do danych towarów w chwili powstania w
stosunku do nich długu celnego (art. 85 ust. 1 ukc). Dług celny, o którym mowa w art.
77, 78 i 81 powstaje w miejscu, w którym składa się zgłoszenie celne lub zgłoszenie do
powrotnego wywozu (art. 87 ust. 1 ukc). Dług celny powstaje w chwili przyjęcia
zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 2 ukc). Dłużnikiem jest zgłaszający (art. 77 ust. 3 ukc).
Zgodnie z art. 56 ust. 1 ukc podstawą należności celnych przywozowych i wywozowych
jest Wspólna Taryfa Celna.
Przypomnieć przy tym należy, że zgłoszenie celne w niniejszej sprawie miało
miejsce 1 czerwca 2016 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto
rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r.
zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie
nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.
Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC") ma charakter wyczerpujący. Ze
względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą
różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się
sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego
towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką
celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej
samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być
brane pod uwagę.
WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury,
będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów
o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego
przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna).
Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych
reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako: "ORINS"), uwag do sekcji i działów
taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są
stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w
przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń
w krajach Unii Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi
regułami dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC,
zawierającej przepisy wstępne. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż ORINS zostały ułożone
sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od
uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza
reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od
2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania
ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie
sądów administracyjnych.
Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory
Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania
Towarów), dalej jako: "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez
Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do
HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia
Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P.
Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny
sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot
Europejskich (dalej jako: "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję
Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.
Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości,
decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo
w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN
oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom).
Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono
właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i
właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma).
Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 1101/2014, obejmuje "artykuły z
żeliwa i stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład
złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not Wyjaśniających do pozycji
7307 wynika, iż pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do
łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania
otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur
i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki
itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach,
opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do
sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się:
- przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne łub stalowe;
- przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych
czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są
cięte prostopadle do osi lub fazowane;
- lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.
Powyższe oznacza, iż w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur
lub przewodów rurowych" są także przedmiotowe odgałęzienia płaskie promieniowe
(ILPR), zwężki (RPC) i zaślepki (CS). W grupie towarowej "łączników" zostały
wyszczególnione także kołnierze płaskie, kolanka, łuki i łuki rurowe, korki, zatyczki,
złączki do konstrukcji rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami,
tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i opaski - czyli bogaty asortyment
wyrobów uznanych za "łączniki rur lub przewodów rurowych" z żeliwa lub stali
określanych mianem "armatury". Zgodzić się przy tym należy z oceną organu
odwoławczego, że zawężająca definicja literalna łączników, tj. do elementów łączących
kanały wentylacyjne, nie ma tu zastosowania. W świetle przepisów taryfy celnej
elementy stalowe zmieniające kierunek przepływu gazu (element SP i SPP), pole
przekroju kanałów (zwężka RPC), czy rozdzielające kanały instalacji lub je zamykające
(zaślepka CS, CP), a także kolanka (BP, BPL) i wszelkiego rodzaju przyłącza
(odgałęzienie ILS, LTD, ILPR) są uznawane za łączniki rurowych przewodów
wentylacyjnych. Należy także zauważyć, iż wszystkie ww. elementy pełnią swoje
zadania w wyniku obustronnego połączenia ich z kanałami wentylacyjnymi, co oznacza,
iż ewidentnie pełnią rolę łącznika tych kanałów. Ponadto trzeba wyjaśnić, że Taryfa
celna nie nakłada na towar klasyfikowany w pozycji 7307 dodatkowych warunków
związanych z rodzajem przesyłu, co oznacza, że w pozycji tej klasyfikowane są
zarówno elementy przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych przesyłających wodę,
ropę, gaz, czy inne ciężkie media, jak również przewody wentylacyjne do przesyłu
powietrza. Wskazać również należy, że Noty do poz. 7307 zawierają definicję "rur i
przewodów rurowych" oraz "kształtowników drążonych", które różnią się od
"potocznych" lub "branżowych" i obowiązują przy ustalaniu taryfikacji towarów z Działu
73. W świetle tych definicji, przewody wentylacyjne okrągłe, owalne, czy prostokątne
uznawane są za przewody rurowe, a elementy typu zaślepki, redukcje, trójniki za
elementy orurowania wentylacyjnego. Stosowanie innych technicznych definicji rur
byłoby sprzeczne z postanowieniami taryfy celnej. Tym samym terminologia stosowana
przez ekspertów i przywołane przez nich normy branżowe są nieprzydatne dla potrzeb
klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.
Sąd podziela również stanowisko organów, że importowany towar wykonany ze
stali (innej niż stal nierdzewna), otrzymany w procesie tłoczenia (nie odlewane i
niegwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6
mm, stosowany jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów
wentylacyjnych (tj. "do innych celów"), w pełni odpowiada charakterystyce towaru
objętego cłem antydumpingowym na podstawie rozporządzenia nr 2015/1934. W
rozporządzeniu tym "produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został
opisany jako produkt objęty przeglądem, którym jest ten sam produkt, który był objęty
przeglądem wygaśnięcia zakończonym w sierpniu 2009 r. (rozporządzenie nr
803/2009), tj. łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i
łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej
średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania
doczołowego lub do innych celów, pochodzące z C. W rozporządzeniu nr 803/2009
wskazano dodatkowo, że "Łączniki rur i przewodów rurowych są wytwarzane przede
wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych. Stosowane są one do
łączenia rur i przewodów rurowych i produkowane są w różnych kształtach, takich jak:
kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i z różnych gatunków
materiału. Używane są one głównie w przemyśle petrochemicznym, budownictwie,
energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych...". Natomiast
zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 rozporządzenia 2015/1934 cło antydumpingowe
zostało nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do
innych celów", objęty m.in. kodem 7307 99 80 98.
Charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie
omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada zatem towarowi będącemu
przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj. odgałęzieniom ILPR, zwężkom RPC oraz
zaślepkom CS, które zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie
tłoczenia (nie odlewane i nie gwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy
nieprzekraczającej 609,6mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do
budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Z treści omawianego aktu
wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie towary klasyfikowane do
kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali (stal twarda i miękka),
różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do różnych celów (katalog
zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, wbrew twierdzeniom spółki, że
odnosi się wyłącznie do "armatury" wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np.
ropę naftową gaz, piasek, żwir) wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak
przemysł wydobywczy, petrochemiczny, energetyka, czy przemysł ciężki. Co więcej,
opisane przez stronę łączniki do rur wysokociśnieniowych są wykorzystywane do
"spawania doczołowego" i objęte podpozycjami 7307 23 (wykonane ze stali
nierdzewnej) i 7307 93 (wykonane ze stali innej niż nierdzewna). Nie są zatem
taryfikowane do wskazanego przez organ kodu Taric 7307 99 80 98. Mając powyższe
na uwadze wnioski skarżącej wynikające z analizy treści rozporządzenia w sprawie
nałożenia cła antydumpingowego, mające dowodzić, że importowane łączniki nie są
klasyfikowane do ww. kodu Taric i nie są objęte cłem antydumpingowym, są nietrafne.
Bez znaczenia przy tym są ponadto twierdzenia strony zawarte w skardze jakoby
produkty oferowane przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło
antydumpingowe na łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej
charakterystyce oraz przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych. Jak to
wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego postępowania towary podlegają
klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a argumentacja podniesiona w skardze nie
podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia
rozporządzenia nr 2015/1934, w którym enumeratywnie wskazano kody Taric
produktów objętych cłem antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji
taryfowej. W oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o
nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu
wcześniej przyporządkowano właściwy kod.
Należy dalej zauważyć, że zdaniem organów przedmiotowe wyroby posiadają
zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu
wentylacyjnego montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji. W stanie
"niegotowym" wyroby te mogą wymagać kalibracji średnicy lub zawijania krawędzi,
mogą także wykorzystane być jako "półprodukty" do otrzymywania innych artykułów, a
mianowicie mogą służyć np. do produkcji odgałęzień, redukcji i zaślepek z uszczelką,
co potwierdzają informacje zawarte w ekspertyzach. Proces tłoczenia tych elementów
wykonywany jest w operacjach odcinania, a następnie tłoczenia i usuwania wypływek
za pomocą narzędzi wielotaktowych. Towary te, jak zasadnie zauważyły organy, w
świetle przepisów taryfy celnej są "łącznikami" przewodów rurowych, a zarazem
armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji 7307 WTC.
Niesporne jest, że przedmiotowe łączniki nie są gwintowane, zostały wykonane z
blachy stalowej ocynkowanej (gdzie surowcem nie była stal nierdzewna), stanowią
elementy orurowania wentylacyjnego o przekroju nie przekraczającym we wszystkich
przypadkach 609,6 mm (maksymalna średnica zewnętrzna odgałęzienia ILPR wynosiła
150 mm, zwężki RPC - 315 mm, a zaślepki CS 160 mm).
Kod 7307 99 80 98 obejmuje artykuły wykonane ze stali (inne niż ze stali
nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej
609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z
[...], inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki,
tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie
wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), nie gwintowane,
pochodzące z C.
Sąd podziela stanowisko organów, iż zakres przedmiotowy kodu 7307 99 80 98
w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.
Skarżąca stwierdziła, że pozycja 7326 19 90 00 jest właściwa dla
przedmiotowych wyrobów, ponieważ obejmuje "wszystkie artykuły z żeliwa lub stali"
otrzymane w procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione więcej.
Sąd przyznał rację organom celno-skarbowym, iż pozycja 7326 obejmuje tylko
takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które nie
zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej
szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie
elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale nie
stanowiące ich integralnych części (Noty wyjaśniające do poz. 7307 i 7326). Ponadto
zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi przedmiotowego
towaru. Importowane elementy (odgałęzienia, zwężki, zaślepki) stanowią integralne
części systemu wentylacji. Znajduje to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w
sprawie, w tym również w powołanych przez skarżącą ekspertyzach: "Ekspertyza
dotycząca połączeń kanałów i kształtek w systemie SPIRAL" dr hab. inż. K. G. oraz "Ekspertyzę Techniczną
Konstrukcyjno-Technologiczną"
dr hab. inż. P. Ż. i dr inż. J. M. .
Natomiast wskazana przez skarżącą poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski
zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych
rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania
giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także
wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na
ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do
mocowania rur i przewodów na ścianach.
Zasadnie organ stwierdził, że skarżąca klasyfikując przedmiotowe towary do poz.
7326 WTC pominęła fakt, że importowane towary nie są elementami nośnymi kanałów
wentylacyjnych tylko elementami wentylacji.
Zdaniem skarżącej brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących
przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 również z uwagi na
sposób łączenia towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Spółka
wskazała, że łączenie następuje poprzez styk, ale nie jest możliwe wykonanie
wielokrotnego montażu, bo tego typu połączenie nie jest do tego celu przeznaczone.
Posiłkując się przedłożonymi ekspertyzami spółka uznała, że użyte w poz. 7307 WTC
pojęcia "armatura" oraz "rury" odnoszą się do elementów systemów hydraulicznych,
kanalizacyjnych i innych wysokociśnieniowych, które nie odpowiadają charakterystyce
spornych elementów systemu wentylacji, co uniemożliwia zastosowanie wskazanej
przez organ taryfikacji towaru.
Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu
otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału
(żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane
doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów
średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (Tajwan,
Indonezja, Sri Lanka, Filipiny i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem
sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie,
spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest
niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną,
łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk
łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni
łączonych), co jest niesporne. Zastosowanie tej metody łączenia niezależnie od tego,
czy wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym
rozłączeniem - taśm uszczelniających, nitów lub wkrętów (jak twierdzi skarżąca), czy
też nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji, co zostało obszernie wyjaśnione w
zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają -
brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji
(tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego
z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy tworzą
połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony ze względu
na zastosowanie taśm, nitów, czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji
importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym
jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji,
czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do
ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim
do poz. 7326 WTC.
Pozycja 7307 WTC, w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów
(materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność,
przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywane zatem przez stronę argumenty, że
przedmiotowe elementy nie są częściami armatury hydraulicznej, kanalizacyjnej czy
innej wysokociśnieniowej i nie tworzą połączeń wielokrotnego użytku, nie ma znaczenia,
bowiem rodzaj przesyłu i parametry wytrzymałościowe, a także rodzaj urządzenia w
którym są montowane (tu: wentylacja, klimatyzacja) nie stanowią kryterium
taryfikacyjnego, podobnie jak, podnoszona przez skarżącą możliwość wielokrotnego
montażu tych samych elementów.
Należy również zauważyć, że importowane produkty posiadają zasadniczy
charakter wyrobów gotowych, takich jak wymienione z brzmienia w Notach
Wyjaśniających do poz. 7307 – trójniki, złączki, zaślepki i reduktory do konstrukcji
rurowych. Pozycja ta obejmuje ww. towary niezależnie od metody jaką zostały
wytworzone, co oznacza, iż obejmuje także wyroby stalowe wykonane metodą
głębokiego tłoczenia.
Podkreślenia ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy z
metalu ocynkowane, co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe,
albowiem zgodnie z jej brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale
nieszlachetne" oznacza: żeliwo i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów, cynk, cynę,
wolfram, molibden, tantal, magnez, kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon,
mangan, beryl, chrom, german, wanad, gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast
z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV - artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami
ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są częściami konkretnego urządzenia lub maszyny
i mają szersze zastosowanie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika,
że przedmiotowe wyroby mogą być montowane w różnych systemach klimatyzacji,
wentylacji, itp., co oznacza, że spełniają wymogi również ww. uwagi.
Należy podkreślić, że Reguła 1 ORINS stanowi, że dla celów prawnych
klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub
działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z
dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w
treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że
posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi
także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub
gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły),
znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że
według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy
celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do
wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny
lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też nie zmontowanym, albo
rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową
wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym
lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu
kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny
(niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub
gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji
tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich,
z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując
zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.
Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli
treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, za prawidłowe sąd uznał
ustalenia organu II instancji, że importowane elementy systemu wentylacyjnego same w
sobie są niegotowymi, pojedynczymi częściami tego systemu, posiadającymi jednakże
zasadniczy charakter wyrobów gotowych.
Co istotne importowane przez stronę produkty, po ich "wykończeniu" i
zmontowaniu (połączeniu), nie stanowią kompletnego systemu wentylacyjnego. Nie są
zatem częściami tego systemu w stanie rozmontowanym, czy półproduktami do
produkcji systemu wentylacyjnego w stanie rozmontowanym. Importowane artykuły,
zgodnie z wyjaśnieniami importera, wymagają obróbek wykończeniowych, co oznacza,
iż są niegotowe. Organ odwoławczy nie kwestionował zatem, że importowane artykuły
mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym
do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy,
wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, czy likwidację zadziorów.
Organ prawidłowo przyjął, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako
gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko
wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej
złożonych części montowanych w systemach wentylacji.
Co więcej, nie kwestionował także możliwości uznania przedmiotowych wyrobów
za półwyroby do otrzymania bardziej złożonych części montowanych w systemach
wentylacji. W każdym z takich przypadków można bowiem dokonać taryfikacji
importowanych części w oparciu o postanowienia reguły 2a) ORINS, tzn. do pozycji i
kodu Taric (zgodnie z regułą 6 ORINS) właściwych dla wyrobów gotowych. Organy
zatem prawidłowo przyjęły, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako gotowe,
pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko
wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej
złożonych części montowanych w systemach wentylacji.
Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów,
co jest niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego.
Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem z
przepisów celnych (art. 85 ust. 1 ukc). Importowane towary w ww. dacie spełniały zaś
wymogi wyrobów gotowych w rozumieniu przepisów celnych (WTC).
Dyrektor IAS nie negował również faktu, że połączenie elementów za pomocą
wkrętów lub nitów (innych niż bezotworowe) pozostawia otwory montażowe, które w
wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu mają wpływ na szczelność połączenia.
Uznał jednakże, że z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego
demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, iż
opisany rodzaj połączenia nie wyklucza możliwości ponownego montażu spornych
elementów w systemie wentylacji. Powyższe stanowisko sąd uznał w niniejszej sprawie
za prawidłowe. Istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych towarów
do pozycji 7307 było bowiem ustalenie, że rodzaj zastosowanego połączenia umożliwia
ponowny montaż importowanych elementów. Okoliczność możliwej utraty norm
szczelności ponownie zamontowanych elementów nie ma natomiast wpływu na
przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC.
Odnosząc się do przywołanej w skardze sprawy rozpatrywanej w G. (s. 22
skargi), wskazać należy, że w decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z
[...] grudnia 2017 r., organ celny wskazał jako właściwy dla importowanego towaru kod
TARIC 7307 99 80 99 obejmujący artykuły ze stali, niegwintowane, o największej
zewnętrznej średnicy przekraczającej 609,6 mm. Powyższy kod uznać należy za
nieprawidłowy dla towaru będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie z
przyczyn wskazanych we wcześniejszej części uzasadnienia.
Dyrektor IAS prawidłowo wykluczył możliwość klasyfikacji spornych towarów do
pozycji 7326 WTC, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wyjaśniając,
że obejmuje ona elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody
rurowe, nie stanowią natomiast ich integralnych części, co pozostaje w sprzeczności ze
stanem importowanych wyrobów. Organ podniósł, iż wskazany przez spółkę kod Taric
7326 19 90 00 obejmuje –"pozostałe" artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie
obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami działu 73 WTC. Jest on
właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe służące do mocowania
elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do sztywnych rur, kranów
i złączek.
Nie znajduje uznania zarzut wskazany w skardze dotyczący oddalenia wniosku
dowodowego strony o powołanie biegłego.
Należy przypomnieć, że wniosek o powołanie biegłego na okoliczność określenia
właściwości importowanych towarów oraz możliwości ponownego wykorzystania
elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połącznie
(zastosowanie nitów) został oddalony postanowieniem Naczelnika Urzędu z [...] kwietnia
2018 r., gdzie organ I instancji obszernie uzasadnił swoje stanowisko w tej materii.
Kolejny wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem określenia
właściwości importowanych towarów oraz na okoliczność braku możliwości ponownego
wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze
połączenie (zastosowanie nitów) strona zawarła natomiast w treści odwołania od decyzji
organu I instancji.
Dyrektor IAS odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji
wskazując, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru takie jak
materiał (blacha stalowa ocynkowana), technika wytworzenia (głębokie tłoczenie),
charakter (towar posiadający cechy gotowego łącznika), kształt (przekrój poprzeczny
zamknięty, możliwość określenia średnicy), przeznaczenie (trójniki, odgałęzienia
kanałów, zwężki, zaślepki), sposób łączenia gotowych elementów (metoda na styk -
wsuwanie elementu w element), zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i są
niesporne, a zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na
okoliczność ustalenia właściwości technicznych importowanych towarów, sposobu
tłoczenia i połączenia elementów jest niezasadny.
Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i
niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju
towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania,
przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych
(zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w
sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do
właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.
Podsumowując wskazać należy, że organ odwoławczy nie dopuścił się w
niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez skarżącą przepisów prawa. Sąd nie
stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu
mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym
mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do
wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.
Odnosząc się do treści pisma procesowego z 11 czerwca 2019 r. (załącznik do
protokołu), w którym skarżąca ponownie podniosła, że produkty oferowane przez
przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na łączniki rur
i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz przeznaczeniu
niż produkty do systemów wentylacyjnych, wskazać należy, że nie miało ono wpływu na
rozstrzygnięcie sprawy. Jak to wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego
postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a
argumentacja podniesiona w ww. piśmie procesowym nie podważa prawidłowości tej
klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 2015/1934,
w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem
antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o
postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu
ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej
przyporządkowano właściwy kod.
Z tych względów, w oparciu o art. 151 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w
Warszawie oddalił skargę.