V SAB/Wa 13/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Fundacji "[...]" w sprawie świadczenia pieniężnego, uznając Fundację za niebędącą organem administracji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Fundacji "[...]" w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego za represje. Sąd oparł się na wcześniejszym orzeczeniu NSA, które stwierdziło, że rozstrzygnięcia Fundacji nie są decyzjami administracyjnymi, a sama Fundacja nie działa jako organ administracji publicznej. W konsekwencji, WSA uznał się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy, a skargę uznał za niedopuszczalną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę W. D. na bezczynność Fundacji "[...]" w W. w sprawie o przyznanie świadczenia pieniężnego. Sąd, opierając się na uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2001 r. (sygn. akt OPS 3/01), stwierdził, że rozstrzygnięcia Fundacji dotyczące świadczeń pieniężnych za represje nie są decyzjami administracyjnymi. Wynika to z faktu, że porozumienie między rządami Polski i Niemiec, na podstawie którego przyznawane są świadczenia, nie spełnia kryteriów powszechnie obowiązującego prawa polskiego. W związku z tym, Fundacja nie działa jako organ administracji publicznej, a stosunek prawny między nią a osobą ubiegającą się o świadczenie nie ma charakteru administracyjno-prawnego. Zgodnie z ustawą o NSA, sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na decyzje administracyjne oraz na bezczynność organów w określonych przypadkach. Ponieważ rozstrzygnięcia Fundacji nie są decyzjami administracyjnymi, WSA uznał się za niewłaściwy do rozpoznania skargi na jej bezczynność. Skarga została odrzucona jako niedopuszczalna na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o NSA, a także z uwagi na wniesienie jej po upływie ustawowego terminu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, Fundacja nie jest organem administracji publicznej, a jej rozstrzygnięcia nie są decyzjami administracyjnymi.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na uchwale NSA, która stwierdziła, że porozumienie międzynarodowe nie stanowi źródła prawa powszechnie obowiązującego, co wyklucza uznanie Fundacji za organ administracji publicznej i jej rozstrzygnięć za decyzje administracyjne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Pomocnicze
u. NSA art. 16 § 1
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
NSA orzeka w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1-4.
u. NSA art. 16 § 1
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
NSA orzeka w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne oraz na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1-4.
PPSA art. 58 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga odrzucona w przypadku niedopuszczalności.
u. NSA art. 27 § 2
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Fundacja nie jest organem administracji publicznej. Rozstrzygnięcia Fundacji nie są decyzjami administracyjnymi. WSA nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność Fundacji.
Godne uwagi sformułowania
nie spełniają kryteriów pozwalających na zaliczenie ich do źródeł powszechnie obowiązującego prawa polskiego nie powstaje stosunek administracyjno-prawny nie działa jako organ administracji publicznej powołany z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej nie są decyzjami administracyjnymi, z braku umocowania ustawowego Fundacji w tym zakresie nie jest właściwy również w sprawach związanych z bezczynnością organów Fundacji odrzucić skargę jako niedopuszczalną
Skład orzekający
B. Wasilewska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Określenie statusu podmiotów niebędących organami administracji publicznej i dopuszczalności skarg na ich bezczynność do sądów administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji Fundacji działającej na podstawie porozumienia międzynarodowego, które nie zostało ratyfikowane i nie stanowi źródła prawa powszechnie obowiązującego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu administracyjnego i statusem podmiotu, co jest istotne dla prawników, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyV SAB/Wa 13/04 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-03-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-03-15 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Barbara Wasilewska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6349 Inne o symbolu podstawowym 634 Skarżony organ Inne Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia B. Wasilewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. D. na bezczynność Fundacji "[...]" w W. w sprawie o przyznanie świadczenia pieniężnego; postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Uchwałą z 3 grudnia 2001 r., wydaną w sprawie sygn. akt OPS 3/01, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że na ostateczne rozstrzygnięcie organów Fundacji "[...]" dotyczące świadczenia pieniężnego za represje doznane ze strony okupanta [...] nie służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stwierdził, że zarówno porozumienie między rządami Polski i Niemiec zawarte 16.10. 1991 r., które nie zostało ratyfikowane, jak i późniejsze akty dotyczące przyznawania przez Fundację pomocy finansowej z tytułu doznanych prześladowań [...] nie spełniają kryteriów pozwalających na zaliczenie ich do źródeł powszechnie obowiązującego prawa polskiego. Na podstawie tych źródeł pomiędzy osobą ubiegającą się o świadczenie a Fundacją nie powstaje stosunek administracyjno-prawny, co w konsekwencji oznacza, że Fundacja nie działa jako organ administracji publicznej powołany z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 i art. 17 ustawy z 11.05.1995 r. o NSA [Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.] Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne, a także rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1-4 cyt. ustawy. Rozstrzygnięcia Fundacji "[...]" w przedmiocie przyznania, względnie odmowy świadczeń na rzecz poszkodowanych w następstwie prześladowań [...] nie są decyzjami administracyjnymi, z braku umocowania ustawowego Fundacji w tym zakresie. Oznacza to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy również w sprawach związanych z bezczynnością organów Fundacji. W tej sytuacji należało odrzucić skargę jako niedopuszczalną. [art. 27 ust. 2 cyt. ustawy o NSA]. Wobec wniesienia skargi po upływie ustawowego terminu i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.