V SA/Wa 1874/18

V SA/Wa 1874/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-10-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-11-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Beata Blankiewicz-Wóltańska /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Madalińska-Urbaniak
Tomasz Zawiślak
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I GZ 79/19 - Postanowienie NSA z 2019-03-29
I GSK 642/20 - Wyrok NSA z 2024-04-17
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2096
art. 7, art. 10 § 1, art. 77, art. 86, art. 104 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2019 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu niepełnego wykorzystania inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania: oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] sp. z o.o. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej jako Strona, Skarżąca, Spółka, Grupa) jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR, organ II instancji) nr [...] wydana dnia [...] września 2018 r. utrzymująca w mocy decyzję [...] Dyrektora Oddziału Regionalnego z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu niepełnego wykorzystania inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym:
Wstępnie uznana grupa producentów warzyw [...] Sp. z o.o. w latach 2012-2016 składała wnioski o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów oraz pokrycie części kwalifikowalnych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania.
W ramach tych wniosków Grupa otrzymała dofinansowanie na pokrycie m.in. części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania na podstawie:
1. Decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. w wysokości [...] za zakup nowego kombajnu [...]. Płatność w wysokości [...] zł została zrealizowana w dniu [...] maja 2013 r. Następnie organ I instancji mocą decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. uchylił w całości dotychczasową decyzję i przyznał pomoc w części bez sankcji, z tymże pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji nie uległa zmianie;
2. Decyzji Nr [...] z dnia [...] października 2013 r. w wysokości [...] zł za zakup dwóch ciągników siodłowych [...] z naczepami [...]. Płatność w wysokości [...] zł została zrealizowana w dniu [...] października 2013 r. Następnie organ I instancji mocą decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. uchylił w całości dotychczasową decyzję i przyznał pomoc w części bez sankcji, z tymże pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji nie uległa zmianie;
3. Decyzji Nr [...] z dnia [...] października 2014 r. w wysokości [...] zł za zakup dwóch ciągników siodłowych [...] z naczepami [...]. Płatność w wysokości [...] zł została zrealizowana w dniu [...] listopada 2014 r.;
4. Decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. w wysokości [...] zł za zakup ciągnika siodłowego [...] z naczepą [...]. Płatność w wysokości [...] zł została zrealizowana w dniu [...] grudnia 2015 r.;
5. Decyzji Nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. w wysokości [...] zł za zakup ciągnika siodłowego [...] z naczepą [...]. Płatność w wysokości [...] zł została zrealizowana w dniu [...] stycznia 2017 r.
Ponadto, decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2017 r. Grupa otrzymała pomoc finansową obejmującą wyłącznie koszty związane z utworzeniem Grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w postępowaniu wszczętym na podstawie wniosku o przyznanie pomocy finansowej za okres od 01 lipca 2016 do 31 grudnia 2016 r., w wysokości [...] zł.
Składając w 2016r. wniosek za 1-sze półrocze 5 roku realizacji Planu Dochodzenia do Uznania (PDU), Skarżąca wyjaśniła, że w planie tym założono sprzedaż groszku w tym roku na poziomie 2.996,6 t , zaś w pierwszym półroczu wykazano jedynie część zbioru ze względu na zbiór od czerwca do sierpnia. Z kolejnego wniosku za 2-gie półrocze 5 roku realizacji PDU, wynikała sprzedaż groszku na poziomie 1.622,35 t.
Wraz z tym ostatnim wnioskiem Grupa złożyła wyjaśnienia, z których wynikało, że niektórzy członkowie grupy ponieśli szkody w uprawach w związku z deszczami nawalnymi i gradobiciem, które miały miejsce w lipcu 2016 r. oraz wskazano, że członkowie Grupy zmuszeniu zostali do zmniejszenia areału zasianego grochu, ponieważ odbiorcy (posiadający duże zapasy grochu w związku z embargiem rosyjskim) nie chcieli podpisać kontraktów na wielkość produkcji zgodną z planem.
Inspektorzy Terenowi Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w dniach od 28 kwietnia 2017 r. do 17 maja 2017 r. przeprowadzili kontrolę w siedzibie Grupy w zakresie zobowiązań administracyjnych i inwestycyjnych za 5 rok 2-gie półrocze (protokół z czynności kontrolnych z dnia [...] maja 2017 r., znak: [...]), która wykazała nieosiągnięcie w 5 roku realizacji PDU zakładanego poziomu produkcji.
Z ustaleń pokontrolnych wynikało, iż zamierzony w ostatnim roku poziom produkcji groszku na poziomie 2.996,6 t nie został rzeczywiście osiągnięty z uwagi na sprzedaną przez Grupę i wyprodukowaną przez jej członków ilość 2.272,40 t., co stanowiło realizację na poziomie 75,83%. Dodatkowo potwierdzono, iż zamierzona w ostatnim roku powierzchnia uprawy tj. [...] ha nie została rzeczywiście osiągnięta, ponieważ powierzchnia uprawy groszku wyniosła w 2016 roku [...] ha, co stanowiło realizację planu na powierzchni 52,96%. Do protokołu z czynności kontrolnych Grupa złożyła wyjaśnienia dotyczące przyczyn nie wykonania planu. Zgodnie z tymi wyjaśnieniami, Skarżąca w 2016 r musiała ograniczyć zasiewy groszku m.in. ze względu na embargo rosyjskie. Wskazano iż pomimo, ze Rosja nie stanowi głównego odbiorcy, to utrata tego rynku zbytu znacząco wpłynęła na wielkość i kierunek przepływów w handlu żywnością i przełożyło się to na wysokość zamówień ze strony kontrahentów Grupy. Zdaniem Grupy w magazynach jej odbiorców znajdowały się niesprzedane zapasy z 2015 r. i nie było możliwości zakontraktowania większej ilości ponad tą ilość, którą wyprodukowała. Również sytuacja pogodowa u niektórych członków spowodowała dodatkowo straty z tytułu szkód w uprawach.
Ostatecznie Skarżąca otrzymała pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości za 2-gie półrocze 5 roku w wysokości [...] zł. na podstawie decyzji Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. (dalej: "Dyrektor OR") z dnia [...] lipca 2017 r.
Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. Dyrektor OR zawiadomił Stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nienależnie popranych środków finansowych z tytułu nieuzyskania planowanego poziomu produkcji owoców i warzyw, sprzedawanych przez grupę i wyprodukowanych przez jej członków, w ostatnim roku realizacji planu dochodzenia do uznania.
W dniu [...] czerwca 2018 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję nr [...], na mocy której ustalił Grupie kwotę nienależnie pobranych środków finansowych w łącznej wysokości [...] zł, odnoszące się do zakupu sześciu samochodów ciężarowych wraz z naczepami oraz jednego kombajnu do zbioru groszku, ze względu na zaistniałe naruszenie art. 44 rozporządzenia Komisji (UE) nr 543/2011.
Powyższe środki finansowe zostały przez Stronę uzyskane na mocy decyzji:
- [...] z dnia [...] lipca 2016 r., za okres od 07.03.2012 r. do 31.12.2012 r.;
- [...] z dnia [...] lipca 2016 r., za okres od 01.01.2013 r. do 30.06.2013 r.;
- [...] z dnia [...] października 2014 r., za 1 półrocze 3 roku realizacji PDU;
- [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., za 1 półrocze 4 roku realizacji PDU;
- [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., za 1 półrocze 5 roku realizacji PDU.
Organ - uwzględniając udokumentowane przez Skarżącą przypadki siły wyższej dotyczące dwóch członków Grupy - to jest [...] Sp. z o.o. oraz [...] Sp. z o.o. wyliczył straty w produkcji na poziomie 246,11 ton.
Mając na uwadze, iż Grupa dostarczyła w 2016 roku ogółem 2.272,40 t groszku to przy uwzględnieniu wysokości strat - 246,11 t należało ilość groszku możliwą do wyprodukowania i sprzedaży na poziomie 2.518,511 (z wyliczenia: 2.272,40 + 246,11).
Organ wskazał, iż tym samym przy uwzględnieniu siły wyższej nadal zamierzony w ostatnim roku poziom produkcji w wysokości 2.996,6 t groszku nie został osiągnięty z uwagi na to, iż uznana ilość możliwa do wyprodukowania i sprzedania wyniosła 2.518,51 t, co stanowiło realizację PDU na poziomie 84,05%.
W dniu [...] czerwca 2018 r. Strona odwołała się od decyzji Dyrektora OR z dnia [...] czerwca 2018 r. zaskarżając ją w całości.
Decyzją Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] września 2018 r. utrzymano w mocy decyzję [...] Dyrektora Oddziału Regionalnego z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu niepełnego wykorzystania inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż w wyniku kontroli ustalono, że Grupa nie osiągnęła potencjału produkcyjnego w 5 roku realizacji PDU, bowiem osiągnęła poziom produkcji na poziomie 2.272,4 t, przy zakładanym poziomie produkcji w zatwierdzonym PDU na poziomie 2.996,6 t (100% z dostaw od członków), co stanowi 75,83% wykonania PDU. Natomiast faktyczna powierzchnia upraw groszku wyniosła [...] ha, wobec planowanych na 5 rok realizacji planu [...] ha, co stanowi 52,96%. W konsekwencji powyższego nie zrealizowana została wartość sprzedaży warzyw wytworzonych przez członków grupy i sprzedana za jej pośrednictwem. Grupa w PDU zakładała sprzedaż na kwotę [...]0 zł a realizacja sprzedaży od członków wyniosła [...] zł (całkowita [...] zł). Inspektorzy kontroli na miejscu wskazali także, iż biorąc pod uwagę powierzchnię upraw, Grupa nie była w stanie wyprodukować zakładanej ilości groszku, co w konsekwencji nie pozwoliło na realizacje planu sprzedaży.
W tym stanie rzeczy, Prezes ARiMR stwierdził, iż potwiwrdzony podczas kontroli na miejscu poziom rzeczywistej produkcji groszku, dla których Grupa została wstępnie uznana, jest niższy od wielkości planowanej za ostatni rok realizacji zatwierdzonego PDU.
Wskazano przy tym, że to nie przesądza jeszcze o konieczności ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności, gdyż stosownie do art. 148 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 543/2011, jeśli zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub rozporządzeniem (WE) Nr 1234/2007 mają zostać nałożone sankcje lub kary lub wycofane korzyści łub uznanie, nie są one nakładane lub wycofywane w przypadkach zaistnienia siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności w rozumieniu art. 31 rozporządzenia (WE) Nr 73/2009.
Przypadek zaistnienia siły wyższej musi jednak zostać zgłoszony - wraz z odpowiednimi dowodami w sposób zgodny z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego - temu organowi w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym zainteresowany podmiot był w stanie to zrobić.
Grupa przedstawiła dokumenty potwierdzające wystąpienie siły wyższej, w wyniku której poniesiono straty w uprawach w 2016 roku dla członka:
- [...] Sp. z o.o. - grupa złożyła protokół z oględzin i oszacowania szkody w związku z nawalnym deszczem i gradobiciem jakie miało miejsce w dniu 05.07.2016 r. Z przedmiotowego protokołu wynika, iż na działce nr [...] o pow. [...] ha utracono 32% plonu.
- [...] Sp. z o.o. - grupa złożyła pismo Burmistrza S. [...] z dn. 29.07.2016 r. z którego wynika, iż od maja do 15 lipca 2016 r. na terenie S.- [...] występowały warunki atmosferyczne, które niekorzystnie wpływały na uprawy m.in. grochu i spowodowały obniżenie plonów o ok. 25-35 %.
Uwzględniając powyższe organ odwoławczy, uznając przypadki wystąpienia siły wyższej potwierdził, iż:
- Dla [...] Sp. z o.o. szkoda wystąpiła na całej pow. całkowitej działki zgłoszonej do płatności w 2016 r. w uprawie grochu siewnego, czyli [...] ha, zaś ilość dostarczona przez członka w okresie rocznym to 328,98 ton groszku. Przy uwzględnieniu 32% strat na skutek wystąpienia siły wyższej ilość 328,98 ton stanowi 68% produkcji. Zatem maksymalny plon możliwy do osiągnięcia wyniósłby 483,79 t. Tym samym straty dotyczą ilości 154,81 t (z wyliczenia: 483,79 - 328,98).
- Dla [...] Sp. z o.o. szkoda wystąpiła na działce nr [...] o pow. [...] ha. Przyjmując rzeczywistą wydajność członka na poziomie 8,30 t/ha, członek mógł wyprodukować 260,87 t/ha. Zatem 35% z ilości 260,87 t stanowi wysokość 91,30 t strat.
Reasumując straty dotyczą ilości 246,11 ton groszku (z wyliczenia: 154,81 t + 91,30 t). Mając na uwadze, iż Grupa dostarczyła w 2016 roku ogółem 2.272,40 t groszku, to przy uwzględnieniu wysokości strat - 246,11 t należy przyjąć ilość groszku możliwą do wyprodukowania i sprzedaży na poziomie 2.518,51 t (z wyliczenia: 2272,40 t + 246,11 t).
W związku z powyższym Prezes ARiMR ustalił, że przy uwzględnieniu siły wyższej nadal zamierzony w ostatnim roku poziom produkcji w wysokości 2 996,61 t groszku nie został osiągnięty z uwagi na to, iż uznana ilość możliwa do wyprodukowania i sprzedania wyniosła 2.518,51 t, co stanowi realizację PDU na poziomie 84,05%.
Zatem, Prezes ARiMR uznał, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 44 rozporządzenia nr 543/2011, z tego względu, iż zrealizowany przez Grupę poziom i zakres inwestycji podjętych w ramach PDU przekracza potrzeby Grupy określone wielkością rzeczywistej produkcji owoców i warzyw, wyprodukowanych przez członków i sprzedawanych przez Grupę. Natomiast, przepisy § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z dnia 17 czerwca 2009 r. wraz z treścią art. 44 rozporządzenia nr 543/2011 wskazują na sposób ustalenia pomocy, której zakres jeśli zostanie przekroczony - wobec braku jej dostosowania do wielkości produkcji określonej w zatwierdzonym PDU za 5 rok działalności Grupy - podlega proporcjonalnemu zwrotowi.
W konsekwencji powyższego ustalenia kwoty proporcjonalnego zwrotu przyznanej pomocy finansowej do danej inwestycji, zrealizowanej ponad potrzeby grupy określone wielkością rzeczywistej produkcji sprzedanej owoców i warzyw w ostatnim roku realizacji planu, ustalono w następującym trybie:
1) ustalenie na podstawie wyników z kontroli na miejscu, wielkości rzeczywistej produkcji owoców i warzyw, dla których grupa została wstępnie uznana, wyprodukowanych przez jej członków,
2) określenie wielkości produkcji owoców i warzyw, dla której dostosowane są inwestycje, objęte pomocą finansową w ramach realizacji planu dochodzenia do uznania, na podstawie ich wydajności i zakresu ilościowego,
3) określenie różnicy pomiędzy: wielkością produkcji owoców i warzyw, dla której dostosowane są poszczególne inwestycje, objęte pomocą finansową, a wielkością rzeczywistej produkcji owoców i warzyw, uzyskaną przez grupę producentów w ostatnim roku realizacji PDU (ilość produktów z pkt 2, pomniejszona o ilość produktów z pkt 1),
4) wyliczenie procentowego udziału różnicy, o której mowa w pkt 3, w całkowitej ilości owoców i warzyw, dla której dostosowana jest inwestycja, objęta pomocą finansową (wyliczenie ilorazu: (ilość produktów z pkt 3/ilość produktów z pkt 2) x 100%),
5) wyliczenie kwoty proporcjonalnego zwrotu przyznanej pomocy finansowej do danej inwestycji, poprzez pomnożenie kwoty pomocy finansowej przyznanej na tę inwestycję, przez procentowy udział różnicy z pkt 4.
Organ odwoławczy wskazał, że Skarżąca spółka w trakcie realizacji pięcioletniego PDU zrealizowała inwestycje dotyczące zakupu jednego kombajnu [...] oraz sześciu zestawów ciągników siodłowych [...] z naczepami [...]5, na które otrzymała pomoc finansową.
Organ dokonał wyliczenia kwoty proporcjonalnego zwrotu przyznanej pomocy finansowej do poszczególnych inwestycji.
I tak dla inwestycji dotyczącej zakupu kombajnu [...] ustalono, że inwestycja jest zasadna dla 373 ha to mając na uwadze, iż w 5 roku powierzchnia uprawy groszku wyniosła 239,9 ha, w przedmiotowej sprawie stwierdzić należy nieproporcjonalne finansowanie inwestycji do jej wykorzystania, czyli naruszenie art. 44 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 543/2011.
Przyjmując, iż Grupa określiła wydajność kombajnu do zbioru groszku na pow. 373 ha, przy założeniu Grupy, iż w 5 roku średni plon rzeczywisty wyniesie 7,35 t/ha, Grupa powinna zebrać za pomocą przedmiotowego kombajnu 2.741,55 ton groszku (z wyliczenia: 373 ha * 7,35 t/ha). Z ustaleń wynika, iż produkcja członków Grupy w ostatnim roku realizacji PDU, wymagająca zbioru mechanicznego wyniosła 2.272,4 tony. Ilość groszku, dla którego kombajn nie jest wykorzystywany dla produkcji członków Grupy wynosi 469,15 ton (z wyliczenia: 2741,55 t - 2272,41 t). Uwzględniając powyższe, procentowy udział różnicy w całkowitej wydajności kombajnu objętego pomocą finansową wynosi 17,11% (z wyliczenia: 469,151 /2741,551 * 100). Zatem, kwota proporcjonalnego zwrotu przyznanej pomocy finansowej za zakup kombajnu wynosi [...] zł (z wyliczenia: [...] zł * 17,11%).
Z kolei dla inwestycji dotyczącej zakupu sześciu ciągników siodłowych [...] z naczepami [...], zgodnie z zatwierdzonym PDU Grupa określiła na 5 rok rzeczywistą ilość groszku wyprodukowanego przez członków do sprzedaży równą 2.996,6 ton. Zgodnie z ustaleniami organu produkcja członków Grupy, sprzedana przez Grupę odbiorcom zewnętrznym, w ostatnim roku, wymagająca transportu do odbiorców, przy uwzględnieniu siły wyższej dla dwóch członków: [...] Sp. z o.o. i [...] Sp. z o.o., wyniosła 2.518,51 t. Ilość groszku, dla którego ciągniki siodłowe wraz z naczepami nie są wykorzystywane dla produkcji członków Grupy wynosi 478,09 ton (z wyliczenia: 2.996,6 t – 2.518,51 t). Uwzględniając powyższe, procentowy udział różnicy w całkowitej wydajności kombajnu objętego pomocą finansową wynosi 15,95 % (z wyliczenia: 478,091 / 2996,61 * 100). Zatem kwota proporcjonalnego zwrotu przyznanej pomocy finansowej za zakup sześciu ciągników siodłowych [...] z naczepami [...] wynosi [...] zł (z wyliczenia: [...] zł * 15,95 %).
Tym samym kwota proporcjonalnego zwrotu przyznanej pomocy finansowej została przez organ I instancji obliczona dla ww. inwestycji prawidłowo i stanowi łącznie [...] zł (z wyliczenia: [...] zł + [...] zł).
Prezes ARiMR ustosunkował się ponadto do zarzutów zawartych w odwołaniu, uznając, iż nie są one zasadne.
Skarżąca Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zawarte w decyzji z dnia [...] września 2018 r., wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów :
1) art. 44 Rozporządzenia (UE) nr 543/2011 i art. Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów' inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania - polegające na ocenie proporcjonalności wykorzystania inwestycji jedynie w odniesieniu do wyników produkcji osiągniętych w roku 2016, z całkowitym pominięciem rozłożenia inwestycji i ich finasowania w czasie oraz wykorzystania stanowiącego ich przedmiot sprzętu w całym okresie dochodzenia do uznania, co skutkowało błędnym uznaniem nieproporcjonalności finasowania inwestycji do ich wydajności;
2) art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w zw. z art. 123 ust. 1 Rozporządzenia (UE) nr 543/201 1 - polegające na uznaniu części wypłaconych Skarżącemu środków finansowych za płatności pobrane nienależnie, podczas gdy mogły one co najwyżej być uznane za płatności pobrane nadmiernie, co skutkowało w szczególności błędnym uznaniem za obarczone tą wadą w tym samym stopniu wszystkich płatności i w konsekwencji błędnym ustaleniem momentu wymagalności odsetek od daty przekazania każdej płatności, gdy za nieproporcjonalne finasowanie inwestycji może być uznane co najwyżej pokrycie części zakupu ostatniego zestawu transportowego (płatność z dnia 17 stycznia 2017 r.);
3) art. 148 Rozporządzenia (UE) nr 543/2011 w zw. z art. 2 ust. 2 Rozporządzenia PEiR (UE) nr 1306/2013 ewentualnie art. 31 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 - polegające na nieuznaniu przyczyn nieosiągnięcia przez Grupę w 2016 r. wielkości produkcji i sprzedaży przewidzianych w PDU za skutek siły wyższej / okoliczności nadzwyczajnych w następstwie nieuwzględnienia specyficznej sytuacji Strony jako producenta produktu, którego właściwości obiektywnie uniemożliwiały zapobieżenie skutkom embarga wprowadzonego przez Federację Rosyjską;
4) art. 26 ust. 2 Rozporządzenia (UE) nr 543/2011 - polegające na pominięciu przy ustalaniu wielkości produkcji Grupy w roku 2016 wielkości zaliczanej do jej działalności głównej sprzedaży groszku wyprodukowanego przez niebędącego członkiem Grupy W. K. w następstwie pozbawionego podstaw uznania, że organizacją producentów w rozumieniu tego przepisu jest wyłącznie grupa producentów, której udzielono uznania ostatecznego;
5) art. 7, art. 10 § 1, art. 11 art. 77 § 1, art. 86 i art. 104 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. - wyrażające się w niedostatecznym zebraniu materiału dowodowego i zaniechaniu jego wszechstronnej oceny oraz w zaniechaniu szczegółowego odniesienia się do zarzutów Skarżącego podniesionych w odwołaniu od decyzji organu I instancji lub ich rozpatrzeniem z pominięciem rzeczywistej ich treści i istoty, w konsekwencji skutkujące częściowo błędnymi ustaleniami faktycznymi co do okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności :oparcie wyliczenia niewykorzystanej wydajności kombajnu w roku 2016 z pominięciem strat uznanych za spowodowane nadzwyczajnymi okolicznościami;
a) pominięcie treści oświadczeń odbiorców produktu Grupy bez ich weryfikacji w oparciu o zeznania ich przedstawicieli oraz dane statystyczne obrazujące rzeczywisty poziom produkcji i skupu groszku surowego i stan zapasów groszku przetworzonego (konserwy, mrożonki) na lokalnym rynku w roku 2016;
b) nieuwzględnienie charakteru Grupy i wytwarzanego przez nią produktu w kontekście rzeczywistych możliwości różnicowania rynku odbiorców, jako reakcji na administracyjne ograniczenia w obrocie międzynarodowym;
c) pominięcie rzeczywistego wykorzystania stopnia wykorzystania inwestycji w całym okresie dochodzenia do uznania.
W uzasadnieniu skargi przedstawiono szczegółowo powyższe zarzuty.
W odpowiedzi na skargę ARiMR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; zwanej dalej p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.
W powyższym kontekście - stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. - należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie przez Sąd usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy;
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd ponadto stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a, lub w innych przepisach. Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych ustawach.
Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy.
Podkreślenia wymaga również to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, jednakże w mocy art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną.
Badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności z przepisami wyżej wskazanej ustawy p.p.s.a , jak i z normami prawa materialnego mającymi zastosowanie w sprawie, Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie to zostało wydane prawidłowo, a tym samym skarga podlega oddaleniu.
Stan faktyczny został, zdaniem Sądu, ustalony przez Organ w sposób prawidłowy.
W sprawie zastosowanie mają przepisy prawa, w tym:
1) rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, EURATOM) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz. Urz. UE L nr 298 z 26 października 2012 r., z późn. zm.) (dalej jako: "rozporządzenie nr 966/2012");
2) rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (Dz. Urz. UE L 299 z 16 listopada 2007 r., ze zm.) (dalej jako: rozporządzenie nr 1234/2007), obowiązującego dla przedmiotowego postępowania na podstawie art. 231 rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347/671 z dnia 20 grudnia 2013 r.);
3) rozporządzenie Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 07 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L157 z 15 czerwca 2011 r. z późn. zm.) (dalej jako: "rozporządzenie nr 543/2011");
4) rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 2009.30.16 z 31 stycznia 2009 r. z późn. zm.) (dalej jako: "rozporządzenie nr 73/2009");
5) ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2077 z późn. zm.) (dalej jako: "ustawa o finansach publicznych", "u.f.p.");
6) ustawa z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2018 r., poz. 1131) (dalej jako: "ustawa o rynkach owoców i warzyw");
7) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2013 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw i ich zrzeszeń oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2017 r., poz. 1823) (dalej jako: "rozporządzenie o wstępnym uznaniu");
8) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U Nr 98 poz. 822) (dalej jako: "rozporządzenie wykonawcze z dnia 17 czerwca 2009 r.");
9) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U 2018 r. poz. 938) (dalej jako: "rozporządzenie wykonawcze z dnia 12 lipca 2013 r.");
10) ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. 2017 poz. 2137) (dalej jako: "ustawa o ARiMR").
Zgodnie z art. 103 a ust. 1 rozporządzenia nr 1234/2007 oraz art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o organizacji rynków, pomoc finansowa jest udzielana wstępnie uznanym grupom producentów owoców i warzyw na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania.
Zgodnie z przepisem § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia wykonawczego z dnia 17 czerwca 2009 r.: "§ 1. 1. Wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw, zwanej dalej "grupą", jest przyznawana pomoc finansowa na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji związanych ze zbiorem, przechowywaniem, magazynowaniem lub przygotowaniem do sprzedaży owoców i warzyw, ujętych w grupie lub grupach produktów, dla których grupa została wstępnie uznana, jeżeli: inwestycja lub jej etap są dostosowane do wielkości produkcji owoców i warzyw sprzedawanych przez grupę i wyprodukowanych przez jej członków, nieprzekraczającej wielkości planowanej na ostatni rok realizacji zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania".
Jednocześnie, w myśl art. 44 rozporządzenia nr 543/2011, inwestycje zrealizowane na podstawie zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania, o których mowa w art. 37 lit. c niniejszego rozporządzenia, na które przyznano pomoc finansową zgodnie z art. 103a ust. 1 lit. b rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, są finansowane proporcjonalnie do ich wykorzystania co do produktów członków grupy producentów, w odniesieniu do których udzielono jej wstępnego uznania.
Należy zatem zgodzić się z organami orzekającymi w sprawie, że powyższe regulacje prowadzą do wniosku, iż w razie stwierdzenia, że zakres ilościowy oraz wydajność inwestycji objętej dofinansowaniem w ramach PDU, przekracza potrzeby grupy i jej członków w odniesieniu do rzeczywiście stwierdzonej wielkości produkcji owoców i warzyw sprzedanych przez grupę i wyprodukowanych przez jej członków, w ostatnim roku planu, wstępnie uznana grupa producentów musi zwrócić przyznaną pomoc finansową proporcjonalnie do zakresu inwestycji, który przekracza dostosowanie jej do wielkości produkcji owoców i warzyw rzeczywiście uzyskanej i sprzedanej przez grupę w ostatnim roku realizacji zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania.
Bezspornym między stronami jest, że w trakcie kontroli na miejscu, z której sporządzony został raport z czynności kontrolnych z dnia [...] maja 2017 r. , ustalono, iż Grupa nie osiągnęła potencjału produkcyjnego w 5 roku realizacji PDU, bowiem osiągnęła poziom produkcji na poziomie 2.272,4 t, przy zakładanym poziomie produkcji w zatwierdzonym PDU na poziomie 2.996,6 t (100% z dostaw od członków), co stanowi 75,83% wykonania PDU. Natomiast faktyczna powierzchnia upraw groszku wyniosła [...] ha, wobec planowanych na 5 rok realizacji planu [...] ha, co stanowi 52,96%. W konsekwencji powyższego nie zrealizowana została wartość sprzedaży warzyw wytworzonych przez członków grupy i sprzedana za jej pośrednictwem. Grupa w PDU zakładała sprzedaż na kwotę [...] zł a realizacja sprzedaży od członków wyniosła [...] zł (całkowita [...] zł). .
Bezspornym jest również, że uznano 2 przypadki zaistnienia siły wyższej, które zostały zgłoszone przez Grupę, dotyczące jej dwóch członków.
Jednakże - przy uwzględnieniu siły wyższej - nadal poziom produkcji w wysokości 2.996,61 t groszku - zamierzony w ostatnim roku - nie został osiągnięty z uwagi na to, iż uznana ilość możliwa do wyprodukowania i sprzedania wyniosła 2.518,51 t, co stanowi realizację PDU na poziomie 84,05%.
Tym samym – w ocenie Sądu – prawidłowo Prezes ARiMR uznał, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 44 rozporządzenia nr 543/2011, z tego względu, iż zrealizowany przez Grupę poziom i zakres inwestycji podjętych w ramach PDU przekracza potrzeby Grupy określone wielkością rzeczywistej produkcji owoców i warzyw, wyprodukowanych przez członków i sprzedawanych przez Grupę. Przepisy § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z dnia 17 czerwca 2009 r. wraz z treścią art. 44 rozporządzenia nr 543/2011 wskazują bowiem na sposób ustalenia pomocy, której zakres - jeśli zostanie przekroczony - wobec braku jej dostosowania do wielkości produkcji określonej w zatwierdzonym PDU za 5 rok działalności Grupy – iż podlega on proporcjonalnemu zwrotowi.
Jak na to wskazywał organ - stosownie do art. 148 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 543/2011 - zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub rozporządzeniem (WE) Nr 1234/2007 – jeśli mają zostać nałożone sankcje lub kary lub wycofane korzyści lub uznanie, nie są one nakładane lub wycofywane w przypadkach zaistnienia siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności w rozumieniu art. 31 rozporządzenia (WE) Nr 73/2009.
Jednakże – co jest niezmiernie istotne – każdy przypadek zaistnienia siły wyższej musi zostać zgłoszony - wraz z odpowiednimi dowodami w sposób zgodny z wymogami właściwego organu państwa członkowskiego - temu organowi w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym zainteresowany podmiot był w stanie to zrobić.
Grupa – niezależnie od tego, czy kłopoty ze sprzedażą i produkcją groszku zostały spowodowane sytuacją na rynku w związku z wprowadzeniem embargo przez Federację Rosyjską, czy też nie - nie zgłosiła tego faktu w powyższym terminie do organów ARiMR, co tym samym pozbawiło ją możliwości skutecznego wskazywania tej okoliczności jako podstawy do zastosowania powyższych przepisów.
W konsekwencji powyższego w ocenie Sądu organy dokonały prawidłowego ustalenia kwoty proporcjonalnego zwrotu przyznanej pomocy finansowej do danej inwestycji, zrealizowanej ponad potrzeby grupy określone wielkością rzeczywistej produkcji sprzedanej owoców i warzyw w ostatnim roku realizacji planu.
W ocenie Sądu należy zatem uznać za chybiony zarzut naruszenia art. 44 oraz art. 123 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 543/2011, z tego względu, iż zrealizowany przez Grupę poziom i zakres inwestycji podjętych w ramach PDU przekracza potrzeby grupy określone wielkością rzeczywistej produkcji owoców i warzyw, wyprodukowanych przez członków i sprzedawanych przez grupę, co szczegółowo zostało dowiedzione powyżej. Ocenie organu podlega bowiem kompleksowo realizacja całej produkcji w pięcioletnim okresie objętym PDU, a ocena tej realizacji następuje z zastosowaniem przepisów, które uszczegóławiają przesłanki uznania za organizację w świetle celów jakie organizacja ma spełniać i których spełnianie ma gwarantować, a więc przepisów art. 122, art. 125 a oraz art. 125b rozporządzenia nr 1234/2007. Z przepisów wynika bowiem, że realizacja PDU ma nastąpić w sposób pozwalający na spełnienie przypisanego celu - osiągnięcia takiego poziomu strukturalno-organizacyjnego, który gwarantuje wypełnianie założonych zadań.
Nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut naruszenia art. 26 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011 ze względu na pominięcie przy ustalaniu wielkości produkcji Grupy w roku 2016 wielkości zaliczanej do jej działalności głównej sprzedaży groszku wyprodukowanego przez niebędącego członkiem Grupy (chodzi o P. W. K.).
Trzeba w tym względzie zgodzić się z organem, że zgodnie z brzmieniem tego przepisu organizacja producentów może sprzedawać produkty pochodzące od producentów niebędących członkami organizacji producentów ani zrzeszenia organizacji producentów, jeżeli została uznana w odniesieniu do tych produktów i pod warunkiem, że wartość ekonomiczna tej działalności jest niższa od wartości jej produkcji sprzedanej obliczonej zgodnie z art. 50. W niniejszym przepisie prawodawca wyraźnie wskazał, iż wyłączenie to dotyczy organizacji producentów, natomiast w świetle przepisu § 3 ust. 3 rozporządzenia o wstępnym uznaniu wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw może być uznana za organizację producentów owoców i warzyw, jeżeli spełnia warunki określone w ust. 1 i 2 oraz zrealizuje plan dochodzenia do uznania w zakresie określonym w art. 37 akapit 1 lit. c rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2011, str. 1, z późn. zm.).
Przepis ten nie ma jednakże zastosowanie do wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw - a taką niewątpliwie była Skarżąca do dnia [...] marca 2017 r., bowiem dopiero wtedy została wydana w stosunku do Skarżącej decyzja o uznaniu organizacji producentów (Nr [...]).
W ocenie Sądu nie można także uwzględnić zarzutu dot. nieuwzględnienia przez organ I instancji przepisów pozwalających na odstąpienie od dochodzenia zwrotu nienależnej pomocy finansowej z uwagi na wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności (działalnie siły wyższej).
Trzeba zgodzić się z organem, że przypadki wystąpienia siły wyższej dla przedmiotowej sprawy rozpatrywane są na podstawie art. 148 rozporządzenia nr 543/2011, w myśl którego, jeśli zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub rozporządzeniem nr 1234/2007 mają zostać nałożone sankcje lub kary lub wycofanie korzyści lub uznanie, nie są one nakładane lub wycofywane w przypadkach zaistnienia siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności w rozumieniu art. 31 rozporządzenia nr 73/2009, a nie jak wskazał pełnomocnik Strony art. Rozporządzenia (UE) nr 543/2011 w zw. z art. 2 ust. 2 Rozporządzenia PEiR (UE) nr 1306/2013.
W wydanym rozstrzygnięciu organ uwzględnił wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności (działania siły wyższej) w przypadku dwóch członków Grupy, tj. [...] Sp. z o.o. oraz [...] Sp. z o.o.
Odnośnie zaś wystąpienia wskazywanej przez Skarżącą siły wyższej w postaci embarga – Sąd we wcześniejszych rozważaniach wskazał na niezasadność tego zarzutu.
W powyższym kontekście Sąd nie uznał również za zasadne podnoszone naruszenie przepisu art. 9 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu.
W związku z powyższym – w ocenie Sądu, a wbrew zarzutom skargi - organy prawidłowo oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy, zbierając go wcześniej zgodnie z wymogami przepisów postępowania. Obowiązkiem organu jest rozpatrzenie całego materiału dowodowego, co w ocenie Sądu miało miejsce w sprawie. Organy orzekające odniosły się do wszystkich dokumentów i dowodów zgromadzonych w sprawie i dokonały oceny ich znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia.
Tym samym nie są zasadne zarzuty naruszenia art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1 i art. 86 i art. 104 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257; zwanej dalej "k.p.a.") wyrażające się w niedostatecznym zebraniu materiału dowodowego i zaniechaniu jego wszechstronnej oceny, w konsekwencji skutkujące częściowo błędnymi ustaleniami faktycznymi co do okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Sąd nie dopatrzył się tym samym naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, w stopniu wpływającym na wynik sprawy, ani naruszenia innych przepisów postępowania w stopniu mogącym istotnie wpłynąć na wynik sprawy.
Należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.