V SA/Wa 1622/23

V SA/Wa 1622/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-09-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Zwolenik
Konrad Łukaszewicz /sprawozdawca/
Michał Sowiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 1030
art. 584 (2) par. 1 i 2
Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz (spr.), Protokolant sekr. sąd. - Agnieszka Ciszek, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2023 r. sprawy ze skargi M. S.j na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 17 lipca 2023 r. nr DOPI-84000-OR0600040/22 w przedmiocie oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem oddala skargę.
Uzasadnienie
Kontrolą sądowoadministracyjną w niniejszej sprawie objęte zostało postępowanie zakończone informacją Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanej dalej: "Agencją") z dnia 17 lipca 2023 r. nr DOPI-84000-OR0600040/22 w przedmiocie oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
M.S. (zwana dalej: "Skarżącą") wystąpiła w dniu 17 listopada 2022 r. z wnioskiem o objęcie wsparciem przedsięwzięcia pn. "[...]poprzez budowę nowego budynku magazynowego" w ramach inwestycji koordynowanych przez MRiRW finansowanych ze środków planu rozwojowego Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO), w ramach Inwestycji na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu (A 1.4.1.), Działania 1. Wsparcie mikro, małych i średnich przedsiębiorstw na wykonywanie działalności w zakresie przetwórstwa lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury.
We wniosku oświadczyła, że jest osobą fizyczną, która posiada status małego przedsiębiorcy, zaś celem przedsięwzięcia jest rozwój Firmy Handlowo-Produkcyjno-Usługowej M. S. poprzez modernizację zakładu oraz budowę nowego budynku magazynowego. Wskazała, że Firma Handlowo-Produkcyjno-Usługowej M.S. powstała 5 maja 1999 r. i jest wpisana do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (zwanej dalej: "CEIDG"), a przedmiotem jej działalności gospodarczej jest sprzedaż hurtowa mięsa i wyrób mięsa (PKD 46.32.Z). Okres realizacji przedsięwzięcia zaplanowano od 4 października 2022 r. do 30 września 2023 r.
Pismem z dnia 30 marca 2023 r. Agencja poinformowała Skarżącą o stwierdzonym uchybieniu związanym z przekształceniem przez nią formy prowadzonej działalności i utworzeniem nowego podmiotu gospodarczego – spółki z o.o. S. – wskazując, że nie ma możliwości zmiany wnioskodawcy (nawet poprzez jego przekształcenie) (pkt 1). Jednocześnie organ zwrócił się do Skarżącej o jednoznaczną informację, kto będzie realizował przedsięwzięcie opisane w złożonym wniosku (pkt 2), wskazując przy tym, że jeśli nie jest możliwe wyodrębnienie zasobów materialnych i niematerialnych, wszelkich składników przedsiębiorstwa S.sp. z o.o. oraz Firma Handlowa M. S. – wniosek zostanie odrzucony (pkt 9). Agencja poinformowała również, że wyrazi zgodę na zawarcie umowy w ramach złożonego wniosku wyłącznie podmiotowi, który ten wniosek złożył, tj. Skarżącej. Ponadto ostateczny odbiorca wsparcia będzie poddany kontroli pod względem prowadzenia działalności oraz sposobu wykorzystania zrealizowanego zakresu przedmiotowego (pkt 10).
W odpowiedzi z dnia 11 kwietnia 2023 r. Skarżąca wyjaśniła, że przedsięwzięcie będzie realizowane przez S. sp. z o.o., która jest następcą prawnym działalności prowadzonej przez nią jako przedsiębiorcę, wskutek przekształcenia w dniu 30 grudnia 2022 r. Podniosła, że na podstawie art. 5842 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1467 ze zm.; zwanej dalej: "k.s.h."), spółce z o.o. S. – jako spółce przekształconej przysługują od dnia przekształcenia wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego. W konsekwencji nie ma jakichkolwiek przeszkód, aby dokonać zmiany wnioskodawcy, skoro przepisy regulujące udzielenie wsparcia nie wykluczają podmiotów powstałych na skutek przekształcenia, gdy doszło do sukcesji uniwersalnej.
Pismem z dnia 20 czerwca 2023 r. Agencja poinformowała Skarżącą, że przedstawione we wniosku przedsięwzięcie nie podlega wsparciu z uwagi na niespełnienie warunku określonego w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 w związku z § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 sierpnia 2022 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw na wykonywanie działalności w zakresie przetwórstwa lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporność (Dz. U. z 2022 r., poz. 1819; zwanego dalej: "rozporządzeniem"). Zdaniem organu, wobec braku możliwości przekształcenia podmiotu w trakcie oceny dokumentacji złożonej w celu objęcia przedsięwzięcia wsparciem, mając na uwadze brak kontynuacji podmiotowej po stronie wnioskodawcy, należało odmówić objęcia przedsięwzięcia wsparciem bezzwrotnym z planu rozwojowego. Agencja zauważyła, że wskazane przez Skarżącą przekształcenie na podstawie art. 5841 k.s.h. nie oznacza kontynuacji podmiotowej po stronie wnioskodawcy, gdyż wskutek tak dokonanego przekształcenia powstaje nowa spółka prawa handlowego, co oznacza zmianę podmiotową, bowiem osoba fizyczna będąca przedsiębiorcą przekształca ściśle określony zakres swojego majątku i działalności w osobę prawną, a w pozostałym zakresie pozostaje majątkowym jego właścicielem jako osoba fizyczna. W ocenie Agencji, takie przekształcenie nie jest dopuszczalne w trakcie postępowania o objęcie wsparciem, bowiem nowo powstała spółka – S. sp. z o.o. jest już nowo powstałym podmiotem gospodarczym. Spółka ta nie spełnia zatem wymagań regulaminowych skierowanych do wszystkich potencjalnych wnioskodawców, w myśl których powinni oni złożyć wniosek w określonym terminie naboru oraz posiadać numer identyfikacyjny nadany wnioskodawcy w trybie przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 885; zwanej dalej: "ustawą o krajowym systemie ewidencji"). Posiadanie numeru identyfikacyjnego jest niezbędne do uwierzytelnienia wnioskodawcy w procesie składania wniosku, co wynika z postanowień § 3 ust. 4 i 5 Regulaminu wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, Nabór wniosków nr A 1.4.1.KPO_1/22/01 (zwanym dalej: "Regulaminem"). Tymczasem właścicielem numeru EP 038407175 – na który złożono wniosek – była Skarżąca jako osoba fizyczna, a nie spółka z o.o. S. Podsumowując Agencja wskazała, że analiza wniosku i przedstawionych wraz z nim dokumentów nie pozwala na przyjęcie, że spółka z o.o. S. spełnia warunki do objęcia przedsięwzięcia wsparciem.
Na skutek wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia, zaskarżonym pismem z dnia 17 lipca 2023 r. Agencja poinformowała Skarżącą, że pozostawia wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia, a jednocześnie, że w wyniku weryfikacji wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia – podtrzymuje stanowisko przedstawione w piśmie z dnia 20 czerwca 2023 r. i odmawia wsparcia z uwagi na niespełnienie warunku określonego w § 11 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia.
Zdaniem organu, nie jest możliwe wstąpienie podmiotu po jego przekształceniu w miejsce pierwotnego wnioskodawcy w sprawie o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w sytuacji, gdy w wyniku przekształcenia wnioskodawcy powstał nowy podmiot. Przy przekształceniu osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością zasadniczej zmianie ulega osoba wnioskodawcy, dlatego przekształcenie w tym zakresie nie jest dopuszczalne na etapie wniosku o objęcie wsparciem przedsięwzięcia.
Jednocześnie Agencja wskazała, że z informacji pozyskanych z CEIDG wynika, że ostateczny odbiorca wsparcia, to jest osoba fizyczna o numerze NIP: [...] i numerze REGON: [...], widnieje jako nowa działalność, która nie obejmuje [...].", którego to kodu dotyczy planowana we wniosku działalność. Data zaprzestała wykonywania działalności gospodarczej jako Firma Handlowo Produkcyjno Usługowa M. S. –30 listopada 2022 r., a jej wykreślenie z ewidencji nastąpiło – 19 grudnia 2022 r.
W tej sytuacji, zdaniem organu, mamy już do czynienia z nowym podmiotem, czyli spółką niebędącą wnioskodawcą, co potwierdza posiadanie innego numeru REGON, NIP niż pierwotny wnioskodawca i nadanie numer KRS, co jest równoznaczne z powstaniem nowego bytu prawnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena wniosku oraz pozostawienie wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Agencje, a także o zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie § 3 i § 11 rozporządzenia poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a także naruszenie art. 32 Konstytucji RP poprzez jego naruszenie, w ten sposób, że organ wykluczył ze wsparcia podmiot, który powstał na skutek przekształcenia i jest następcą prawnym pierwotnego wnioskodawcy.
Rozwijając te zarzuty w uzasadnieniu skargi podniosła, że nie istniały jakichkolwiek przeszkody ku temu, aby Agencja dokonała zmiany wnioskodawcy, na skutek dokonanego przekształcenia, tym bardziej, gdy przepisy regulujące udzielenie wsparcia nie wykluczyły podmiotów powstałych na skutek przekształcenia z sukcesją uniwersalną. Regulamin nie określa konieczności tożsamości podmiotowej i nie wyklucza podmiotów powstałych na skutek przekształcenia z pełną sukcesją. W konsekwencji, organ niewłaściwie pozostawił wniosek Skarżącej o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia, powołując się na § 11 rozporządzenia. Takie działanie organu nie zasługuje na aprobatę, bowiem w istocie jedynie na skutek zmiany formy prawnej prowadzonej działalności gospodarczej, dokonano dyskwalifikacji wnioskodawcy. Gdyby zamiarem ustawodawcy było wykluczenie podmiotów powstałych na skutek przekształcenia, to z pewnością w treści rozporządzenia znalazłby się zapis, że wnioskodawca od momentu złożenia wniosku do czasu jego rozpoznania, wypłaty środków i ich rozliczenia musi być tożsamy z pierwotnym wnioskodawcą.
Przy piśmie procesowym z dnia 30 sierpnia 2023 r. Skarżąca przedłożyła odpis aktu notarialnego z dnia 14 czerwca 2023 r. – Protokół złożenia oświadczenia, że w dniu 15 grudnia 2022 r. w skład przekształconego przedsiębiorstwa wchodziło prawo własności nieruchomości i udział w prawie własności nieruchomości wymienionych w akcie notarialnym, co zdaniem Skarżącej potwierdza dokonanie przekształcenia z pełną sukcesją.
Na rozprawie w dniu 15 września 2023 r. pełnomocnik Skarżącej oświadczył do protokołu, że zgodnie z danymi zawartymi w CEIDG, Skarżąca zaprzestała prowadzenia działalności jako przedsiębiorca z dniem 29 grudnia 2022 r., a działalność została wykreślona z dniem 4 stycznia 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie mogła zostać uwzględniona.
W punkcie wyjścia wskazać trzeba, że uprawnienie wojewódzkiego sądu administracyjnego do orzekania w niniejszej sprawie wynika z art. 14lzf ust. 2 i 3 w zw. z art. 30c ust. 2a-6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1259 ze zm.; zwanej dalej: "u.z.p.p.r.").
Ramy prawne wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego zostały określone w Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" tej ustawy. Zgodnie z nimi, instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części (art. 14lza ust. 3). W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf (art. 14lza ust. 4). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1). Regulamin określa w szczególności: kryteria wyboru przedsięwzięć; termin i sposób składania wniosków o objęcie przedsięwzięcia wsparciem z planu rozwojowego; opis procedury oceny przedsięwzięć; opis procedury ponownej oceny przedsięwzięć (art. 14lzb ust. 2). Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny (art. 14lzd). Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1). Wniosek taki wnosi się, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14lzd (art. 14lze ust. 2). Właściwa instytucja niezwłocznie po dokonaniu ponownej oceny przedsięwzięcia informuje podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem o wyniku ponownej oceny, pouczając o prawie złożenia skargi, o której mowa w art. 14lzf ust. 2 (art. 14lze ust. 7).
Ponieważ zaskarżonym pismem poinformowano Skarżącą zarówno o tym, że jej wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia został pozostawiony bez rozpatrzenia, a jednocześnie, że Agencja podtrzymuje stanowisko przedstawione w piśmie z dnia 20 czerwca 2023 r. i odmawia wsparcia, rozważenia w pierwszej kolejności wymagało, czy w sprawie mogło zapaść rozstrzygnięcie o charakterze formalnym, za jakie uznać trzeba pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, a dopiero w dalszej kolejności, czy dopuszczalna stała się merytoryczna odmowa udzielenia wsparcia.
Zgodnie z § 5 ust. 5 i 6 Regulaminu, pozostawienie wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia mogło nastąpić jedynie wówczas, gdy wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w Regulaminie (ust. 5), jak również, gdy został złożony w inny sposób niż przy użyciu Platformy Usług Elektronicznych Agencji (PUE) lub po terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji o wyniku oceny (ust. 6).
Jak wynika z przedłożonej wraz ze skargą dokumentacji, wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia został złożony w terminie i przy użyciu PUE, co wyklucza jego pozostawienie bez rozpatrzenia na podstawie § 5 ust. 6 Regulaminu.
W ocenie Sądu, brak jest również podstaw do przyjęcia, by wniosek ten nie spełniał wymogów określonych w Regulaminie, w szczególności, by nie został złożony przez wnioskodawcę. Niewątpliwie z wnioskiem tym wystąpiła Skarżąca (M.S.), posługując się numerem producenta [...], zatem numerem nadanym jej jako osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, a nie spółce z o.o. Wprawdzie odnotować wypada, że do wniosku złożonego elektronicznie przez PUE zostało załączone pismo z dnia 30 czerwca 2023 r., pod którym umieszczono pieczątkę spółki z o.o. S., jednakże zostało one podpisane przez M. S. która w nagłówku podała swoje imię i nazwisko oraz numer producenta. W tym stanie rzeczy brak było również podstaw do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia na podstawie § 5 ust. 5 Regulaminu.
Pomimo jednak tego, że poinformowanie Skarżącej o pozostawieniu wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia było wadliwe, Sąd uznał, że skarga nie mogła zostać uwzględniona, gdyż negatywna ocena przedsięwzięcia, przedstawiona w piśmie z dnia 20 czerwca 2023 r., którą Agencja podtrzymała w zaskarżonym piśmie, mieści się w granicach prawa.
W myśl § 4 ust. 1 pkt 2 Regulaminu, wsparcia udziela się, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki udzielenia wsparcia wynikające z przepisów dotyczących udzielenia takiego wsparcia.
Sąd podziela pierwotną ocenę organu, zgodnie z którą, Skarżąca nie spełniła warunków określonych w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 w związku z § 3 ust. 2 rozporządzenia.
Zgodnie z tymi przepisami, wsparcie mogło być udzielone osobie, która wykonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności w zakresie przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub działalność w zakresie wytwarzania produktów będących wynikiem tego przetwarzania, niebędącą działalnością wymienioną w załączniku do rozporządzenia (§ 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia), oraz ma nadany numeru identyfikacyjnego w trybie przepisów ustawy o krajowym systemie ewidencji (§ 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia).
Z kolei w myśl § 3 ust. 2 rozporządzenia, warunki udzielenia wsparcia powinny być spełnione co najmniej w dniu złożenia wniosku o objęcie wsparciem.
Ten ostatni przepis ma zdaniem Sądu decydujące znaczenie w sprawie. Użycie bowiem w jego ramach zwrotu "co najmniej" oznacza, że warunki udzielenia wsparcia powinny być spełnione nie tylko w dacie złożenia wniosku, ale również później, zatem także w dniu oceny wniosku, najpóźniej zaś w 90-tym dniu od dnia zakończenia naboru wniosków (§ 4 ust. 3 Regulaminu).
Przenosząc powyższe w realia kontrolowanej sprawy stwierdzić należało, że o ile Skarżąca spełniała omawiane warunki na dzień złożenia wniosku (17 listopada 2022 r.), bowiem wykonywała działalność objętą załącznikiem I do Traktatu (przetwarzanie i konserwowanie mięsa) oraz posiadała numer producenta [...], to w dacie oceny wniosku (20 czerwca 2023 r.) nie można było uznać, że wspomnianą działalność wykonywała, skoro zgodnie z CEIDG zaprzestała z dniem 29 grudnia 2022 r. wykonywania działalności gospodarczej pod nazwą "Firma Handlowo-Produkcyjno-Usługowa M. S.", a z dniem 4 stycznia 2023 r. działalność ta została wykreślona z ewidencji, co potwierdza oświadczenie złożone podczas rozprawy przez pełnomocnika Skarżącej.
Z kolei jeśli chodzi o spółkę z o.o. S., w którą przekształciła się Skarżąca jako przedsiębiorca i której to spółce – w myśl art. 5842 § 1 i 2 k.s.h. – przysługiwały wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego i która pozostawała podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane przedsiębiorcy przed jego przekształceniem (chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej), to nie sposób uznać, że co najmniej w dniu złożenia wniosku miała nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów ustawy o krajowym systemie ewidencji. Jak wynika bowiem z załączonej do wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia kopii decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji w O., spółce z o.o. S. nadano numer identyfikacyjny dopiero w dniu 3 stycznia 2023 r., zaś wniosek o objecie przedsięwzięcia wsparciem złożono w dniu 17 listopada 2022 r. Nie można było jednocześnie przyjąć, by ta spółka stała się podmiotem, któremu nadano numer producenta wskazany we wniosku (numer identyfikacyjny Skarżącej – [...], gdyż zgodnie z kategorycznym brzmieniem art. 12 ust. 2 ustawy o krajowym systemie ewidencji, numer identyfikacyjny producenta jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego.
Z tej perspektywy godzi się przyjąć, że wbrew stanowisku Skarżącej, prawodawca wprowadził mechanizm przeciwdziałający udzieleniu wsparcia podmiotowi, który nie wystąpił z wnioskiem o udzielenie wsparcia, gdyż niemożliwe jest, by posiadał numer identyfikacyjny producenta wskazany we wniosku, co najmniej w dniu jego złożenia, skoro numer taki nie przechodzi na następcę prawnego wnioskodawcy. Innymi słowy rzecz ujmując, niepowtarzalność numeru identyfikacyjnego producenta i niemożność jego sukcesji sprawia, że nie było potrzeby formułowania dodatkowych regulacji, wprost odnoszących się do tożsamości osoby wnioskodawcy i beneficjenta pomocy.
Podsumowując, skoro Skarżąca nie spełniała warunku udzielenia wsparcia wynikającego z § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w dacie oceny przedsięwzięcia, a jednocześnie będąca jej następcą prawnym spółka z o.o. nie spełniała, co najmniej w dniu złożenia wniosku, warunku określonego w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, to stosownie do § 4 ust. 1 pkt 2 Regulaminu – wsparcie nie mogło zostać udzielone, co uzasadnionym czyniło jej odmowę.
Z tych też względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 w związku z art. 14lzf ust. 3 zdanie trzecie u.z.p.p.r. –skargę oddalił.