V SA/Wa 1546/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2011-01-31
NSAAdministracyjneŚredniawsa
przywrócenie terminuzażaleniepełnomocnikbrak winypostępowanie administracyjnesąd administracyjnyuchodźcacudzoziemiec

Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia zażalenia, uznając, że pełnomocnik strony ponosi winę za jego niezachowanie.

Pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie sądu, argumentując niemożnością kontaktu z mocodawcą. Sąd administracyjny odmówił przywrócenia terminu, podkreślając, że zaniedbania pełnomocnika obciążają stronę, a brak kontaktu z mocodawcą nie stanowi wystarczającej podstawy do uznania braku winy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrywał wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie sądu odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Pełnomocnik strony skarżącej twierdził, że zaskarżone postanowienie zostało mu doręczone w dniu 6 grudnia 2010 r., jednak z powodu braku kontaktu z mocodawcą, który wyjechał i zmienił numer telefonu, nie mógł wnieść zażalenia w ustawowym terminie. Sąd, powołując się na art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił przywrócenia terminu. Podkreślono, że przywrócenie terminu jest uzależnione od braku winy strony, a w przypadku reprezentacji przez pełnomocnika, jego zaniedbania obciążają stronę. Sąd uznał, że brak kontaktu z mocodawcą nie stanowił przeszkody nie do pokonania i nie uzasadniał przyjęcia braku winy pełnomocnika w niezachowaniu terminu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, brak kontaktu pełnomocnika z mocodawcą, w którego interesie pełnomocnik działa, nie stanowi przeszkody do dokonania czynności procesowej i nie uzasadnia przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że przy ustalaniu winy strony w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, a jego zaniedbania nie zwalniają strony od winy. Brak kontaktu z mocodawcą nie jest okolicznością uniemożliwiającą pełnomocnikowi dokonanie czynności procesowej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (1)

Główne

p.p.s.a. art. 86 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy strony.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Brak możliwości kontaktu z mocodawcą z powodu jego wyjazdu i zmiany numeru telefonu uzasadnia przywrócenie terminu.

Godne uwagi sformułowania

zaniedbania pełnomocnika nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu brak kontaktu z mocodawcą nie stanowi przeszkody do dokonania czynności procesowej

Skład orzekający

Ewa Wrzesińska-Jóźków

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zwłaszcza w kontekście odpowiedzialności strony za działania pełnomocnika."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku kontaktu z mocodawcą, ale ogólne zasady dotyczące winy pełnomocnika są szeroko stosowane.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważne zasady odpowiedzialności strony za działania pełnomocnika w postępowaniu sądowym, co jest kluczowe dla praktyków prawa.

Pełnomocnik nie znał mocodawcy? Sąd nie przywrócił terminu!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
V SA/Wa 1546/10 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-01-31
Data wpływu
2010-07-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Wrzesińska-Jóźków /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 86 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Ewa Wrzesińska-Jóźków po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2010 r. o sygn. akt V SA/Wa 1546/10 w sprawie ze skargi A. C. na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia zażalenia
Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi odrzuconej postanowieniem z 23 sierpnia 2010 r.
Wnioskiem z 7 stycznia 2011 r, pełnomocnik strony skarżącej wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, do którego załączył zażalenie z 7 stycznia 2011 r. na postanowienie z 17 listopada 2010 r.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż zaskarżone postanowienie zostało doręczone do rąk pełnomocnika w dniu 6 grudnia 2010 r., jednakże z uwagi na brak możliwości kontaktu z mocodawcą, który wyjechał do kuzyna i zmienił numer telefonu, wniesienie zażalenia w ustawowym terminie było niemożliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści przepisu art 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Zgodnie z literalnym brzmieniem cytowanego przepisu oraz jednolitą linią orzecznictwa, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy.
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności przypomnieć należy, iż w wypadku gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, zaś jego zaniedbania nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu. Stosunek pełnomocnictwa ze swej natury oparty jest na szczególnym zaufaniu mocodawcy do ustanowionego przez niego zastępcy procesowego i niesie ze sobą to następstwo, że wszelkie działania, czy zaniedbania pełnomocnika odnoszą bezpośredni skutek w sferze praw i obowiązków reprezentowanego. Dodać należy, iż charakter wzajemnych relacji, panujących w ramach omawianego stosunku - ich poprawność bądź jej brak - nie podlega ocenie Sądu.
Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż pełnomocnik strony skarżącej - jak sam wskazuje - odebrał postanowienie Sądu z 17 listopada 2010 r. w dniu 6 grudnia 2010 r., jednakże nie złożył zażalenia w ustawowym terminie przewidzianym do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku nie wskazano by pełnomocnik był pozbawiony możliwości działania, nie uprawdopodobniono również by zaistniały okoliczności, które uniemożliwiły mu złożenie zażalenia w terminie. Tylko niemożność działania pełnomocnika i co więcej bez jego winy uzasadniałaby przywrócenie terminu. W okolicznościach niniejszej sprawy nie sposób uznać, by brak kontaktu z mocodawcą, w którego interesie pełnomocnik działa, stanowił przeszkodę do dokonania czynności procesowej, a co za tym idzie podstawę do przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu. Dodać należy, jak to już wyżej wskazano, iż sposób kontaktu między pełnomocnikiem i mocodawcą, jak również kwestia ewentualnego wyrażania zgody przez mocodawcę na podejmowanie konkretnej czynności procesowej przez pełnomocnika, pozostaje poza zainteresowaniem i oceną Sądu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a,, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI