V SA/Wa 1522/18

V SA/Wa 1522/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-04-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-09-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Irena Jakubiec-Kudiura /przewodniczący/
Jarosław Stopczyński
Marek Krawczak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6535 Odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Sygn. powiązane
I GSK 1798/19 - Wyrok NSA z 2023-10-04
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] przy udziale uczestnika postępowania R. K. na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych; oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi [...] (dalej: "Rzecznik") jest orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych (dalej: "GKO") z [...] marca 2018 r., sygn. akt [...], którym uchylono w całości orzeczenie Regionalnej Komisji Orzekającej w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych przy Regionalnej Izbie Obrachunkowej w O. (dalej: "RKO") z [...] grudnia 2017 r., sygn. akt: [...] i uniewinniono obwinioną R. K. pełniącą w czasie zarzucanego naruszenia dyscypliny finansów publicznych funkcję Burmistrza [...].
Zaskarżone orzeczenie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Pismem z 17 marca 2017 r., nr [...] Naczelnik Wydziału Kontroli Gospodarki Finansowej z upoważnienia Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w O. złożył do Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych właściwego w sprawach rozpoznawanych przez RKO zawiadomienie o okolicznościach wskazujących na naruszenie dyscypliny finansów publicznych określone w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1458, dalej: "u.o.n.d.f.p."), polegające na zaniechaniu zamieszczenia w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenia o udzieleniu zamówienia publicznego w terminie 30 dni od dnia zawarcia przez Gminę [...] z W. S. prowadzącym przedsiębiorstwo pod nazwą [...] oraz [...] umowy z 4 maja 2015 r. w sprawie zamówienia publicznego "Odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z nieruchomości zamieszkałych na terenie Gminy [...]", co jest niezgodne z art. 95 ust. 1 ustawy z 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1579 ze zm., dalej: "u.p.z.p.").
RKO orzeczeniem z [...] grudnia 2017 r. uznała obwinioną R. K. odpowiedzialną za naruszenie dyscypliny finansów publicznych określone w art. 17 ust. 1 pkt 5 u.o.n.d.f.p., odstąpiła od wymierzenia kary i obciążyła obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania na rzecz Skarbu Państwa.
Od orzeczenia RKO odwołanie złożył Pełnomocnik R. K. Zaskarżył je w całości na korzyść R. K., wniósł o uchylenie orzeczenia i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty oraz o uniewinnienie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez RKO, względnie o uchylenie orzeczenia i umorzenie postępowania.
Orzeczeniem z [...] marca 2018 r. GKO uchyliła w całości zaskarżone orzeczenie RKO i uniewinniła R. K.. W uzasadnieniu orzeczenia GKO stwierdziła, że stan sprawy faktyczny i prawny (tj. zastosowanie i brzmienie poszczególnych przepisów) został ustalony przez RKO prawidłowo, nie jest sporny, a odmiennej ocenie podlega jedynie interpretacja i wykładnia zastosowanych przez RKO przepisów prawa.
GKO stwierdziła, że w rozpoznawanej sprawie zamieszczenie ogłoszenia o zamówieniu 68 dni po zawarciu umowy, mimo istnienia obowiązku jego zamieszczenia w terminie 30 dni od jego zawarcia (art. 95 ust. 1 u.p.z.p.) stanowiło niewątpliwie przekroczenie ustawowego terminu. W ocenie GKO literalna wykładnia przepisu penalizującego zaniechanie związane z okolicznością nieprawidłowego zamieszczenia ogłoszenia o zamówieniu prowadzi do wniosku, że art. 17 ust. 1 pkt 5 u.o.n.d.f.p. odnosi do niezamieszczenia w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenia o zamówieniu, a nie jego nieterminowego zamieszczenia. GKO podkreśliła, że art. 17 ust. 1 pkt 5 u.o.n.d.f.p. jako przepis o charakterze karnym, sankcyjnym nie może być interpretowany rozszerzająco. GKO zwróciła również uwagę, że w rozpoznawanym wypadku postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego było prowadzone w trybie przetargu nieograniczonego, a więc w trybie konkurencyjnym. Jak wskazała RKO naruszenie to nie miało żadnego wpływu na krąg potencjalnych wykonawców. Dlatego ocena zarzuconego czynu w kontekście art. 17 u.o.n.d.f.p. nie prowadzi o wniosku, że w sprawie doszło do naruszenia zasad zamówień publicznych. Analizując przepis art. 17 u.o.n.d.f.p. odnoszący się do faktu zamieszczenia ogłoszenia o udzieleniu zamówienia GKO wskazała, że jego znaczenie jest szczególnie istotne w przypadku trybów niekonkurencyjnych, w szczególności tych trybów, w ramach których ogłoszenie jest pierwszym i jedynym komunikatem wskazującym na fakt prowadzenia i zakończenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego. Wówczas ogłoszenie powoduje rozpoczęcie biegu terminu na zaskarżenie czynności prowadzenia i zakończenia postępowania w trybie niekonkurencyjnym w drodze środków ochrony prawnej (art. 182 ust. 4 pkt 1-3 u.p.z.p.). Za zaistnienie faktu niezamieszczenia ogłoszenia o zamówieniu w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 5 u.o.n.d.f.p. można też uznać stwierdzenie braku jego publikacji w trakcie kontroli zewnętrznej, która stwierdzi ten brak (ogłoszenie to bowiem nie istnieje) oraz szczególnie długi okres zwłoki w jego zamieszczeniu. W rozpoznawanym wypadku doszło natomiast do samoistnego dostrzeżenia zaniechania i jego samoistnej korekty przed wszczęciem kontroli. Stosownie natomiast do art. 80 ust. 1 u.o.n.d.f.p. organy prowadzące postępowanie są obowiązane badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.
Rzecznik złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie GKO. Wniósł o uchylenie orzeczenia GKO w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Rzecznik zarzucił orzeczeniu GKO naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:
art. 95 ust. 1 u.p.z.p. oraz
art. 21 zdanie 2 u.o.n.d.f.p.
W ocenie Rzecznika art. 17 ust. 1 pkt 5 u.o.n.d.f.p. określający naruszenie dyscypliny finansów publicznych, poprzez niezamieszczenie w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenia o udzieleniu zamówienia nakłada sankcję na zachowania niezgodne z art. 95 ust. 1 u.p.z.p. Przepis art. 95 ust. 1 u.p.z.p nakłada na zamawiającego obowiązek zamieszczenia ogłoszenia o udzieleniu zamówienia w Biuletynie Zamówień Publicznych "nie później niż w terminie 30 dni od dnia zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy ramowej". Bezsprzeczne jest, że w terminie tym ogłoszenie nie zostało zamieszczone, a więc obowiązek nałożony u.p.z.p. nie został spełniony. Rzecznik zwrócił uwagę, że zgodnie z przepisami obowiązującymi w momencie popełnienia czynu zamawiający miał obowiązek zamieszczenia ogłoszenia o udzieleniu zamówienia "niezwłocznie po zawarciu umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy ramowej". Obowiązek nałożony ustawą (względniejszą w tym przypadku ustawą "nową" w rozumieniu art. 24 u.o.n.d.f.p.), tj. nakaz zamieszczenia ogłoszenia "nie później niż w terminie 30 dni", nie został wykonany, a więc przesłanka naruszenia dyscypliny finansów publicznych określonego w art. 17 ust. 1 pkt 5 u.o.n.d.f.p. została spełniona.
Zdaniem Rzecznika ocena faktu niezamieszczenia ogłoszenia w zależności od podmiotu stwierdzającego naruszenie i okoliczności stwierdzonego naruszenia przepisu pozbawione są podstawy prawnej. GKO w skarżonym orzeczeniu stwierdziła, że "za zaistnienie faktu niezamieszczenia ogłoszenia o zamówieniu w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 5 u.o.n.d.f.p. można też uznać stwierdzenie braku jego publikacji w trakcie kontroli zewnętrznej, która stwierdzi ten brak oraz szczególnie długi okres zwłoki w jego zamieszczeniu." Rzecznik nie zgodził się ze stanowiskiem GKO, że zastosowanie art. 78 ust. 1 pkt 2 u.o.n.d.f.p. jako podstawy orzeczenia w tej sprawie jest zasadne - "w rozpoznawanym wypadku doszło bowiem do samoistnego dostrzeżenia powyższego zaniechania i jego samoistnej korekty przed wszczęciem kontroli". W ocenie Rzecznika czyny stanowiące naruszenia dyscypliny finansów publicznych są popełniane niezależnie od faktu przeprowadzenia kontroli - w jej wyniku mogą być ujawnione, ale nie mogą być determinowane faktem przeprowadzenia (lub nie) zewnętrznej kontroli. Podkreślił, że publikacja ogłoszeń w postępowaniach w sprawie zamówień publicznych stanowi realizację zarówno zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania, jak i zasady jawności. Jest to również jedna z podstawowych zasad zamówień publicznych realizowana także poprzez terminowe, zgodne z przepisami u.p.z.p., zamieszczanie ogłoszeń - wymaganych ustawą - w Biuletynie Zamówień Publicznych lub przekazywanie ogłoszeń Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej. W ocenie Rzecznika czas naruszenia dyscypliny finansów publicznych w rozpoznawanej sprawie należało ustalić zgodnie ze zdaniem drugim artykułu 21 u.o.n.d.f.p., ponieważ doszło do niewykonania w terminie wymaganego prawem działania.
W odpowiedzi na skargę GKO wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") – sąd administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.
W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.
Skarga nie jest zasadna.
Sąd podziela ocenę GKO, że w rozpoznawanej sprawie nie jest sporny stan faktyczny i prawny sprawy, a odmiennej ocenie podlega interpretacja i wykładnia zastosowanych przez GKO przepisów prawa.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 u.n.d.f.p. naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest niezgodne z przepisami o zamówieniach publicznych nieprzekazanie do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub niezamieszczenie w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenia o zamówieniu, ogłoszenia o ustanowieniu systemu kwalifikowania wykonawców, ogłoszenia o sprostowaniu, zmianach lub dodatkowych informacjach odnośnie do takich ogłoszeń lub ogłoszenia o udzieleniu zamówienia. Termin zamieszczenia ogłoszenia o udzieleniu zamówienia w Biuletynie Zamówień Publicznych ustawodawca wyznaczył w art. 95 ust. 1 u.p.z.p.
Sąd podziela wykładnię przepisu art. 17 ust. 1 pkt 5 u.n.d.f.p. przyjętą w sprawie przez GKO zgodnie z którą literalna treść przepisu penalizującego zaniechanie związane z okolicznością nieprawidłowego zamieszczenia ogłoszenia o zamówieniu odnosi do niezamieszczenia w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenia o zamówieniu, a nie jego nieterminowego zamieszczenia. Podkreślić należy, że art. 17 ust. 1 pkt 5 u.n.d.f.p. jest przepisem o charakterze karnym, sankcyjnym i jako taki w żaden sposób nie może być interpretowany rozszerzająco. Tym samym w ocenie Sądu nie jest prawidłowa wykładnia powołanego przepisu dokonana przez RKO zgodnie z którą pod pojęciem "niezamieszczenia" należy rozumieć zarówno uchybienie samemu obowiązkowi zamieszczenia ogłoszenia w ogóle, jak i niedopełnienie tego obowiązku w terminie zakreślonym przez ustawodawcę.
Zdaniem Sądu, organ prowadzący postępowanie jest obowiązany badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego. Jednakże nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść obwinionego. Argumentacja Rzecznika kwestionuje fundamentalne założenie racjonalności ustawodawcy oraz prymat literalnej wykładni prawa. Rzecznik przyjmuje bowiem tym samym, że pogodzić się należy z faktem, iż ustawodawca "zapomina" o pewnych swoich rozstrzygnięciach normatywnych, i że z tego powodu należy odrzucić zasadę pierwszeństwa gramatycznej interpretacji prawa i przyznać wyższość interpretacji celowościowej. Z tym poglądem zgodzić się nie można także i z tego względu (niezależnie od niekwestionowanej zasady prymatu wykładni gramatycznej), iż u.o.n.d.f.p. była wielokrotnie nowelizowana, i dopiero kolejna nowelizacja (w 2011 r. po sześciu latach od wejścia w życie przepisów u.o.n.d.f.p.) wprowadziła do porządku prawnego sporny art. 17 ust. 1 pkt 5 u.o.n.d.f.p.
W ustalonym stanie faktycznym Róża Koźlik jako kierownik jednostki sektora finansów publicznych zobligowany do dopełnienia w imieniu zamawiającego m.in. obowiązków informacyjnych określonych w art. 95 u.p.z.p. zamieściła w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenie o zawarciu w dniu 4 maja 2015 r. umowy w sprawie zamówienia publicznego "Odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z nieruchomości zamieszkałych na terenie Gminy [...]".
Ogłoszenie o udzieleniu zamówienia publicznego pojawiło się w Biuletynie Zamówień Publicznych 3 lipca 2015 r., a więc po terminie wskazanym w art. 95 u.p.z.p.
W ocenie Sądu art. 17 ust. 1 pkt 5 u.o.n.d.f.p. stypizuje niezamieszczenie w Biuletynie Zamówień Publicznych ogłoszenia o zamówieniu (a nie jego nieterminowe zamieszczenie - co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie). Tym samym Sąd podziela stanowisko GKO wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu, zgodnie z którym w realiach rozpatrywanej sprawy nieterminowe wypełnienie obowiązku poinformowania o udzieleniu zamówienia publicznego nie wyczerpuje znamion naruszenia dyscypliny finansów publicznych penalizowanego art. 17 ust. 1 pkt 5 u.o.n.d.f.p.
Odnosząc się do stanowiska Rzecznika zawartego w skardze w zakresie naruszenia zasad udzielania zamówień publicznych: zasady uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, zasady jawności, a więc zasad wyrażonych w art. 7 ust. 1 oraz art. 8 u.p.z.p. wskazać należy, że o naruszeniu tych zasad możemy mówić tylko z perspektywy sytuacji prawnej i faktycznej innych uczestników postępowania, tj. wykonawców biorących udział w postępowaniu zainteresowanych jego wynikiem.
Zwrócić uwagę należy, że w rozpoznawanym wypadku postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego było prowadzone w trybie przetargu nieograniczonego, a więc w trybie konkurencyjnym. Zainteresowanie uczestników postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego kończy się z momentem zawarcia umowy w kontekście upływu terminu na wnoszenie środków ochrony prawnej związanej z tą czynnością.
Czynność ta, jako zwieńczenie procedury udzielenia zamówienia publicznego, wpływa bezpośrednio na sytuację prawną i faktyczną uczestników obejmującą możliwość uzyskania zamówienia publicznego. Naruszenie którejkolwiek z zasad udzielania zamówień publicznych do momentu zawarcia umowy aby zaistniało musi oddziaływać na sytuację podmiotową innych wykonawców. Stąd też zupełnie inne znaczenie należy wiązać z naruszeniem obowiązku terminowej publikacji ogłoszenia o udzieleniu zamówienia prowadzonego w trybach konkurencyjnych, gdzie wszyscy wykonawcy biorący w nim udział są informowani na bieżąco o istotnych z ich punktu widzenia czynnościach podmiotu zamawiającego, z brakiem publikacji takiego ogłoszenia w ramach postępowania prowadzonego w jednym z trybów niekonkurencyjnych, w szczególności tych trybów, w ramach których ogłoszenie to jest pierwszym i jedynym komunikatem wskazującym na fakt prowadzenia i zakończenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego (w trybie postępowania z wolnej ręki, zapytania o cenę, czy też negocjacji bez ogłoszenia). W tych ostatnich trybach brak ogłoszenia uniemożliwia wykonawcom potencjalnie zainteresowanym udziałem w postępowaniu ocenę czynności zamawiającego pod kątem zasadności wniesienia środków ochrony prawnej, a w skrajnych wypadkach zaniechanie to decyduje o samym fakcie powzięcia informacji o wszczęciu i prowadzeniu postępowania w określonym trybie. Ogłoszenie powoduje rozpoczęcie biegu terminu na zaskarżenie czynności prowadzenia i zakończenia postępowania w trybie niekonkurencyjnym w drodze środków ochrony prawnej (art. 182 ust. 4 pkt 1-3 u.p.z.p.).
Oceniając zarzut naruszenia zasady jawności postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego Sąd podziela stanowisko GKO wyrażone w odpowiedzi na skargę. Zasada jawności postępowania nie może być odczytywana w sposób ściśle formalny, lecz winna pełnić w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego określoną i doniosłą funkcję ze względu na przebieg tego postępowania. Zamieszczenie ogłoszenia o udzieleniu zamówienia prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego pełni tylko i wyłącznie funkcję informacyjną, nie mającą przełożenia na przebieg tego postępowania, jak również nie mającą wpływu na prawa i obowiązki uczestników tego postępowania (wykonawców). Trudno doszukiwać się naruszenia praw innych wykonawców w przypadku, gdy co do zasady tracą oni zainteresowanie prowadzonym postępowaniem z momentem dokonania czynności wyboru oferty najkorzystniejszej i upływem terminu na składanie środków ochrony prawnej wobec tej czynności. Stąd też w konkretnych okolicznościach niniejszej sprawy zamieszczenie ogłoszenia o udzieleniu zamówienia z opóźnieniem nie miało wpływu na wynik postępowania, w tym brak jest przesłanek do stwierdzenia naruszenia praw innych wykonawców. W kontekście zasad ujętych w art. 7 i 8 u.p.z.p. naruszenie to nie miało żadnego wpływu na krąg potencjalnych wykonawców.
Skuteczne podniesienie zarzutu naruszenia art. 7 ust. 1 u.p.z.p. wymaga wykazania, że jednocześnie dochodzi do zróżnicowania pozycji danego wykonawcy na skutek naruszenia zasady równego traktowania wykonawców i naruszenia zasady uczciwej konkurencji. W niniejszej sprawie Rzecznik nie wykazał, w kontekście zarzutu naruszenia zasad udzielania zamówień publicznych, w jakim zakresie i w jaki sposób doszło do ich naruszenia in concreto, tj. w odniesieniu do określonych uczestników tego postępowania. Aby można było mówić o naruszeniu zasad udzielania zamówień publicznych winno dojść do zróżnicowania sytuacji wykonawców znajdujących się w identycznej sytuacji faktycznej i prawnej, tj. gdy zamawiający w identycznych okolicznościach prawnych i faktycznych zastosował odmienne mierniki oceny tej samej (analogicznej) sytuacji lub w ramach zasady proporcjonalności ujętej w tym przepisie zastosował nieadekwatne działania do celów, jakie zamierzał osiągnąć. Nie sposób przyjąć, iż w ramach oceny naruszenia dyscypliny finansów publicznych przez Różę Koźlik wystarczające było naruszenia obowiązku in abstracto, tj. naruszenie zasady jawności postępowania przez samo niezamieszczenie ogłoszenia o udzieleniu zamówienia, bez wskazania, że zaniechanie to doprowadziło do naruszenia zasad in concreto, tj. godziło w prawa innych zidentyfikowanych uczestników postępowania.
W konkretnych okolicznościach niniejszej sprawy, ze względu na tryb postępowania i fakt samoistnego dostrzeżenia braku publikacji ogłoszenia przez Różę Koźlik oraz zamieszczenie go z opóźnieniem, okoliczność niezamieszczenia w publikatorze ogłoszenia pozostawała bez wpływu na wynik postępowania w sprawie zamówienia publicznego. Nie doszło do naruszenia zasad zamówień publicznych ocenianych w kontekście praw przysługujących uczestnikom postępowania o udzielenie zamówienia. Wykonawcy mieli bowiem możliwość zapoznania się ze wszystkimi czynnościami przedsiębranymi przez zamawiającego w toku postępowania, które to czynności miały wpływ na ich sytuację podmiotową. Stąd też opóźnienie zamieszczenia ogłoszenia wobec terminów określonych w treści art. 95 u.p.z.p. w ustalonych okolicznościach niniejszej sprawy nie wypełnia hipotezy normy prawnej uregulowanej w art. 17 ust. 1 pkt 5 u.o.n.d.f.p., która to norma penalizuje fakt niezamieszczenia i nieprzekazania ogłoszenia do publikacji i nie czyni przedmiotem odpowiedzialności faktu nieterminowego wykonania tego obowiązku. Jako norma o charakterze decydującym o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych nie może podlegać wykładni rozszerzającej. Podkreślić należy, że cechą przepisów karnych (a taki charakter należy przyznać przepisom ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych) jest konieczność spełnienia wszystkich znamion czynu w taki sposób, jak zostały one w przepisie karnym opisane co w realiach niniejszej sprawy nie miało miejsca.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.