V SA/Wa 1457/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki M. Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego, uznając, że produkt "B. (...)" nie spełnia definicji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego.
Spółka M. Sp. z o.o. złożyła powiadomienie o wprowadzeniu do obrotu produktu "B. (...)" jako żywności specjalnego przeznaczenia medycznego. Główny Inspektor Sanitarny (GIS) uznał, że produkt nie spełnia definicji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, ponieważ potrzeby żywieniowe związane z wymienionymi schorzeniami mogą być zaspokojone poprzez zmianę normalnej diety, a produkt nie jest przeznaczony do wyłącznego lub częściowego żywienia pacjentów z zaburzeniami wchłaniania czy metabolizowania. Spółka wniosła skargę, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych. WSA w Warszawie oddalił skargę, podzielając stanowisko GIS.
Spółka M. Sp. z o.o. złożyła do Głównego Inspektora Sanitarnego (GIS) powiadomienie o zamiarze wprowadzenia do obrotu produktu "B. (...)" jako żywności specjalnego przeznaczenia medycznego. GIS po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, pismem z 7 maja 2021 r., a następnie z 15 lipca 2021 r., poinformował spółkę, że produkt nie spełnia definicji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego określonej w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 oraz w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2016/128. Organ wskazał, że produkt przeznaczony jest do postępowania dietetycznego w niedożywieniu tłuszczami złożonymi i wyższymi nienasyconymi kwasami tłuszczowymi, równolegle z leczeniem różnych schorzeń, jednakże potrzeby żywieniowe związane z tymi schorzeniami mogą być zaspokojone poprzez zmianę normalnej diety, co wyklucza kwalifikację produktu jako żywności specjalnego przeznaczenia medycznego. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając m.in. naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w szczególności błędną interpretację definicji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego. WSA w Warszawie oddalił skargę, podzielając stanowisko GIS. Sąd podkreślił, że definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego wymaga, aby dietetyczne odżywianie nie mogło zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety, a także aby produkt był stosowany pod nadzorem lekarza i przeznaczony do wyłącznego lub częściowego żywienia pacjentów z ograniczoną zdolnością przyjmowania, trawienia, wchłaniania, metabolizowania lub wydalania zwykłej żywności. Sąd uznał, że spółka nie wykazała, iż produkt spełnia te kryteria, a przedstawione przez nią opinie i publikacje dotyczyły innych produktów lub były opracowane w stanie prawnym sprzed wejścia w życie rozporządzenia nr 609/2013. Sąd powołał się również na wyrok TSUE z 27 października 2022 r. C-418/21, który podkreśla odrębność żywności specjalnego przeznaczenia medycznego od zwykłej żywności i produktów leczniczych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, produkt "B. (...)" nie spełnia definicji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, ponieważ potrzeby żywieniowe związane z wymienionymi schorzeniami mogą być zaspokojone poprzez zmianę normalnej diety, a produkt nie jest przeznaczony do wyłącznego lub częściowego żywienia pacjentów z zaburzeniami wchłaniania czy metabolizowania.
Uzasadnienie
Sąd podzielił stanowisko GIS, że kluczowym kryterium dla żywności specjalnego przeznaczenia medycznego jest sytuacja, w której dietetyczne odżywianie nie może zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety. Produkt zawierający oleje rybie może być stosowany jako suplement diety, ale nie spełnia wymogów dla żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która wymaga specyficznych zaburzeń wchłaniania lub innych uzasadnionych medycznie wymagań żywieniowych.
Przepisy (779)
Główne
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i środków spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała oraz uchylające dyrektywy Rady 92/52/EWG, dyrektywy Komisji 96/8/WE, 1999/21/WE, 2006/125/WE i 2006/141/WE, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 41/2009 i (WE) nr 953/2009
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która wymaga, aby dietetyczne odżywianie nie mogło zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128 z dnia 25 września 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 w odniesieniu do szczegółowych wymogów dotyczących składu żywności specjalnego przeznaczenia medycznego oraz informacji na jej temat
ubżż art. 29 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30 § 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30 § 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
Definicja środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego.
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 609/2013 art. 2 § 2 lit. g
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013
Definicja żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, która musi być interpretowana ściśle i zwężająco.
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 30 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 1
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 2
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31 § 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 29
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 30
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 104
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 105
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 75
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
rozporządzenie nr 178/2002 art. 17 § 1
Rozporządzenie nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności
ubżż art. 3 § 3 pkt 43
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 3 § 3 lit. 39
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 27
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
ubżż art. 28
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie składu oraz oznakowania suplementów diety
Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006
ubżż art. 151
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
rozporządzenie nr 2016/128 art. 2 § 2 lit. c
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/128
ubżż art. 4
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2
Skład orzekający
Andrzej Kania
przewodniczący
Arkadiusz Tomczak
sprawozdawca
Robert Żukowski
członek
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyV SA/Wa 1457/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-09-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kania /przewodniczący/
Arkadiusz Tomczak /sprawozdawca/
Robert Żukowski
Symbol z opisem
6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne
Ochrona zdrowia
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 2021
art. 30, art. 31
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2021 z późn. zm.).
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Asesor WSA - Robert Żukowski, , Protokolant st. specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2023 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na pismo Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 15 lipca 2021 r. nr BŻ.UE.442.170.2020.4 w przedmiocie uznania produktu za niespełniający definicji dietetycznego środka spożywczego specjalnego przeznaczenia medycznego oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 8 października 2020 r. M. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. (dalej: "skarżąca", "strona" lub "spółka") złożyła do Głównego Inspektora Sanitarnego (dalej: "GIS", "organ") powiadomienie (numer 2020/10/06/ZSPM/097b08) o zamiarze wprowadzenia po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktu o nazwie "B. (...)" w postaci oleju, produkowanego przez K. (...) (N.), zakwalifikowanego przez stronę jako żywność specjalnego przeznaczenia medycznego.
W odpowiedzi na złożone powiadomienie, pismem z 17 listopada 2020 r. GIS zwrócił się do spółki o wskazanie konkretnych chorób/zaburzeń/schorzeń, w których występuje niedożywienie tłuszczami złożonymi oraz przedstawienie zaleceń żywieniowych i medycznych mówiących o ograniczeniach w odżywianiu wynikających z tych schorzeń i zaburzeń a skutkujących koniecznością podawania specjalnie przygotowanej żywności (ze względu na brak możliwości zaspokojenia potrzeb pokarmowych jedynie poprzez zmianę normalnej diety) o składzie takim jak przedmiotowego produktu.
W dniu 29 grudnia 2020 r. spółka złożyła wyjaśnienia.
Pismem z 11 lutego 2021 r. GIS zawiadomił spółkę o rozpoczęciu postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. z 2020 r. poz. 2021 ze zm.; dalej: "ubżż").
W odpowiedzi pismem z 10 marca 2021 r. nadesłała kolejne wyjaśnienia.
Pismem z 7 maja 2021 r. znak BŻ.UE.442.170.2020.3 GIS poinformował spółkę o wyniku postępowania.
Organ stwierdził, że produkt "B. (...) w postaci oleju, nie spełnia definicji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego określonej w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i środków spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała oraz uchylającym dyrektywę Rady 92/52/EWG, dyrektywy Komisji 96/8/WE, 1999/21/WE, 2006/125/WE i 2006/141/WE, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 41/2009 i (WE) nr 953/2009 (Dz. Urz. UE L 181 z 29.6.2013 r. ze zm.; dalej: "rozporządzenie nr 609/2013") oraz nie spełnia wymagań ustalonych dla dietetycznych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego w przepisach prawa żywnościowego, w szczególności w przepisach art. 2 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/128 z dnia 25 września 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 w odniesieniu do szczegółowych wymogów dotyczących składu żywności specjalnego przeznaczenia medycznego oraz informacji na jej temat (Dz. Urz. UE L 25 z dnia 2.2.2016 r.; dalej: "rozporządzenie nr 2016/128").
Organ wskazał m. in., że zgodnie z informacjami zamieszczonymi we wzorze oznakowania, w składzie przedmiotowego produktu znajdują się olej rybi. Produkt przeznaczony jest "do postępowania dietetycznego w niedożywieniu Organizmu Człowieka tłuszczami złożonymi i wyższymi nienasyconymi kwasami tłuszczowymi, równolegle z leczeniem: infekcji, nowotworów, chorób autoimmunologicznych m.in.: RZS, łuszczycy, AZS, SM, chorób serca, paradontozy, schizofrenii".
GIS wskazał, że zgodnie z definicją zamieszczoną w art. 2 ust. 2 lit. g) rozporządzenia nr 609/2013, żywność specjalnego przeznaczenia medycznego oznacza żywność specjalnie przetworzoną lub żywność o specjalnym składzie przeznaczoną do dietetycznego odżywiania pacjentów, w tym niemowląt, stosowaną pod nadzorem lekarza; jest ona przeznaczona do wyłącznego lub częściowego żywienia pacjentów z ograniczoną, upośledzoną lub zaburzoną zdolnością przyjmowania, trawienia, wchłaniania, metabolizowania lub wydalania zwykłej żywności lub niektórych składników odżywczych zawartych w tej żywności lub jej metabolitach, lub pacjentów z innymi uzasadnionymi medycznie wymaganiami żywieniowymi, w przypadku których odżywianie dietetyczne nie może zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety. Produkty należące do kategorii żywności specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczone są dla pacjentów, a więc osób dotkniętych określonymi zdiagnozowanymi chorobami, zaburzeniami lub schorzeniami, u których w wyniku tego rodzaju choroby, zaburzenia lub schorzenia występują szczególne potrzeby żywieniowe. Włączanie do żywienia osób chorych pewnych środków spożywczych może być uzasadnione, jednakże nie muszą one być kwalifikowane jako żywność specjalnego przeznaczenia medycznego, gdyż ich skład i postać nie zostały specjalnie dostosowane do ograniczeń w żywieniu wynikających z choroby, schorzenia lub zaburzenia stanu zdrowia.
GIS wskazał, że w złożonych wyjaśnieniach spółka przedstawiła opis produktu. Podkreślił, że składa się on z trzech rodzajów olejów rybich: oleju z wątroby rekinów głębinowych, oleju z mięśni ryb gatunków sardelowatych, śledziowatych oraz tuńczyków, oleju z wątroby dorszy alaskańskich, które dostarczają alkiloglicerol, skwalen, wyższe wielonienasycone kwasy tłuszczowe, EPA, DPA, DHA, omega-3, wyższe jednonienasycone kwasy tłuszczowe, kwas nerwonowy i witaminę A (retinol).
Wskazano, że niedożywienie jest wynikiem ubogiej diety lub problemów związanych z trawieniem i metabolizowaniem, oraz że żywienie (ilość i rodzaje spożywanych artykułów żywnościowych, a w konsekwencji energii i składników odżywczych) należy do najważniejszych czynników środowiskowych oddziałujących na zdrowie człowieka. Wymieniono następujące zaburzenia i choroby: infekcje, chorobę nowotworową, RZS – reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycę, schizofrenię, choroby serca, zaburzenia budowy i funkcji komórek nerwowych, paradontozę. W przypadku niektórych z wymienionych stanów chorobowych wskazano na korzystne działanie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych i pozytywne efekty suplementacji tymi składnikami. W żadnym z przypadku nie wspomniano jednak o braku możliwości ich spożywania w ramach modyfikacji normalnej diety (produkty naturalnie bogate w oleje rybie, suplementy diety).
Zdaniem organu powołującego się na publikacje naukowe w wielu schorzeniach i zaburzeniach stanu zdrowia zaspokajanie potrzeb żywieniowych może odbywać poprzez zmianę normalnej diety. Komisja Europejska w zawiadomieniu w sprawie klasyfikacji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego (2017/C/401/01) (Dz. Urz UE C401 z dnia 25.11.2017 r.; dalej: "zawiadomienie Komisji"), zwróciła uwagę w pkt 61, że "(...) koncepcję "zmiany normalnej diety" należy rozumieć szeroko jako wszelkie dostosowanie diety w drodze spożywania środków spożywczych innych niż żywność specjalnego przeznaczenia medycznego, a zatem obejmuje ona stosowanie suplementów diety lub żywności wzbogaconej".
GIS uznał że w przypadku przedmiotowego produktu nie został spełniony jeden z wymogów uznania go za żywność specjalnego przeznaczenia medycznego – tj. warunek, że dietetyczne odżywianie w przypadku choroby/zaburzenia/schorzenia, na które cierpią pacjenci, "nie może zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety".
GIS wyjaśnił także, że wymagania odnośnie składu żywności specjalnego przeznaczenia medycznego zostały określone m.in. w przepisach art. 9 ust. 1 ww. rozporządzenia (UE) nr 609/2013. Zgodnie z nimi, skład żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, musi być taki, by umożliwiać właściwe zaspokojenie wymogów żywieniowych osób, dla których jest przeznaczona, i być odpowiedni dla tych osób, zgodnie z ogólnie przyjętymi danymi naukowymi.
Analogiczne do powyższych wymagania wskazano również w przepisach szczegółowych odnoszących się do żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, tj. w rozporządzeniu Komisji (UE) 2016/128. Zgodnie z art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia skład żywności specjalnego przeznaczenia medycznego oparty jest na uznanych zasadach medycznych i żywieniowych. Jej stosowanie zgodnie z instrukcjami producenta musi być bezpieczne, korzystne i skuteczne, jeżeli chodzi o spełnianie określonych potrzeb żywieniowych osób, dla których jest przeznaczona, zgodnie z ogólnie przyjętymi danymi naukowymi.
GIS wskazał, że przedstawionych przez stronę publikacji nie można uznać za uznane zalecenia żywieniowe i medyczne oraz ogólnie przyjęte dane naukowe, które wskazywałyby na konieczność stosowania w zaburzeniach wymienionych przez spółkę żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, o składzie takim jak skład przedmiotowego produktu.
Nie wskazano też ograniczeń w spożywaniu żywności, które skutkowałyby koniecznością podaży wybranych składników odżywczych jako specjalnie przygotowanej żywności specjalnego przeznaczenia medycznego.
Produkt stanowi mieszankę trzech różnych olejów rybich a składniki w nich zawarte mogą być dostarczane - na co wskazują także przywołane przez stronę pozycje piśmiennictwa - w spożywanych z dietą rybach morskich lub suplementach diety zawierających te składniki.
Reasumując, organ stwierdził, że przedstawione przez spółkę wyjaśnienia oraz dane literaturowe nie uzasadniają kwalifikacji produktu - zawierającego oleje rybie, przeznaczonego do podawania w niedożywieniu organizmu człowieka tłuszczami złożonymi i wyższymi nienasyconymi kwasami tłuszczowymi, równolegle z leczeniem: infekcji, nowotworów, chorób autoimmunologicznych m.in. RZS, łuszczycy, AZS, SM, chorób serca, paradontozy, schizofrenii - jako żywności specjalnego przeznaczenia medycznego
Pismem złożonym 26 maja 2021 r. spółka odniosła się do opisanej informacji Głównego Inspektora Sanitarnego znak: BŻ.UE.442.170.2020.3 z 7 maja 2021 r., którym została powiadomiony o wynikach przeprowadzonego postępowania, zgodnie z przepisami art. 30 ust. 4 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Przedstawiła własne stanowisko w zakresie poprawności kwalifikacji produktu pn.: B. (...) jako żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, załączając:
- ulotkę B. ....
- pismo Instytutu Żywności i Żywienia znak: III/134/2001 z dnia 31.07.2001 r. odnoszące się do treści ulotki informacyjnej dotyczącej preparatu-odżywki pn.: B... - olej z wątroby rekina tasmańskiego,
- publikację P. Lewkowicz i wsp.: Modyfikujący wpływ dużych dawek preparatu oleju z wątroby rekina na polaryzację limfocytow T i funkcję neutrofili krwi. Pol. Merk. Lek. 2005, XVIII, 108, 686,
- krótką charakterystykę preparatu (B. ...) opracowaną przez dr hab. med. P. Lewkowicza oraz prof. dr hab. H. Tchórzewskiego.
W odpowiedzi GIS pismem z 15 lipca 2021 r. BŻ.UE.442.170.2020.4 poinformował, że postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ww. ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, rozpoczęte 11 lutego 2021 r. w związku ze złożeniem powiadomienia dla produktu pn.: B. (...), zostało zakończone pismem znak: BŻ.UE.442.170.2020.3 z dnia 7 maja 2021 r. Obecnie zgłoszone argumenty nie mają wpływu na stanowisko przedstawione przez GIS w piśmie z 7 maja 2021 r.
Przypomniał, że w trakcie prowadzonego postępowania umożliwiono stronie przedstawienie wszelkich dowodów i informacji mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Przekazany przez spółkę materiał dowodowy został dokładnie przeanalizowany i oceniony w kontekście definicji i wymagań wskazanych w obowiązujących przepisach prawa żywnościowego, tj. przepisach rozporządzenia (UE) nr 609/2013 i rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/128 oraz ich interpretacji wskazanej przez Komisję Europejską w dokumencie pt: “Zawiadomienie Komisji w sprawie klasyfikacji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego (2017/C/401/01)" (Dz. Urz. UE C401 z dnia 25.11.2017 r.). Wskazał, że do wszystkich, złożonych w toku postępowania, wniosków, argumentów i wyjaśnień spółki (w tym do publikacji P. Lewkowicza i wsp.: Modyfikujący wpływ dużych dawek preparatu oleju z wątroby rekina na polaryzację limfocytow T i funkcję neutrofili krwi. Pol. Merk. Lek. 2005, XVIII, 108, 686) GIS ustosunkował się w informacji znak: BŻ.UE.442.170.2020.3 z 7 maja 2021 r. Wyjaśnił w niej dokładnie, dlaczego produkt "B. (...)" nie spełnia definicji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego oraz wymagań ustalonych dla tej kategorii żywności.
Wskazał, że dokumentacja złożona wraz z pismem w dniu 26 maja 2021 r. nie odnosi się do produktu B. (...) lecz do produktu pn. B. .... W tej sytuacji GIS nie znalazł podstaw do zmiany dotychczas przyjętego stanowiska. Zasugerował także rozważenie wprowadzania przedmiotowego produktu do obrotu jako suplementu diety. Definicja oraz wymagania ogólne odnośnie suplementów diety znajdują się w przepisach art. 3 ust. 3 lit. 39) oraz art. 27 i 28 ww. ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Wymagania szczegółowe określono w rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie składu oraz oznakowania suplementów diety. Decydując się na wprowadzanie przedmiotowego produktu do obrotu jako suplementu diety spółka powinna złożyć w Głównym Inspektoracie Sanitarnym nowe powiadomienie w trybie art. 29 ww. ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia wybierając kwalifikację produktu jako suplement diety, dołączając do powiadomienia wzór oznakowania w języku polskim zgodny z wymaganiami ww. przepisów odnoszących się do suplementów diety oraz przepisów rozporządzenia (UE) nr 1169/2011R oraz rozporządzenia (WE) nr 1924/2006R
Pismem z 18 sierpnia 2021 r. spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność GIS z 15 lipca 2021 r. polegającą na uznaniu, że produkt o nazwie "B. (...)" w postaci oleju nie spełnia definicji dietetycznego środka spożywczego specjalnego przeznaczenia medycznego. Skarżąca zarzuciła:
I. naruszenie przepisów postępowania:
1) art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, 695 i 1298; dalej "kpa"), z uwagi na brak ustalenia w czynności GIS - piśmie z dnia 7 maja 2021 r., a ostatecznie w piśmie z 15 lipca 2021 r., jakiej kwalifikacji wskazanej w ustawie o bezpieczeństwie żywności i żywienia - innej niż żywność specjalnego przeznaczenia medycznego - odpowiada produkt, a wskazanie jedynie, że produkt najprawdopodobniej nie spełnia definicji określonej w rozporządzeniu nr 609/2013 oraz wymagań ustalonych dla dietetycznych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego w przepisach prawa żywnościowego, w szczególności w przepisach art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 2016/128 i jedynie zdawkowe zasugerowanie wprowadzenia produktu do obrotu jako suplementu diety bez jakiegokolwiek uzasadnienia
– co spowodowało, że skarżący nie ma wiedzy odnośnie właściwej zdaniem organu kwalifikacji produktu;
– co powoduje naruszenie prawa materialnego - art. 4 ust. 4 rozporządzenia nr 603/2013 zgodnie z którym państwa członkowskie UE nie mogą ograniczać lub zakazywać wprowadzania na rynek żywności zgodnej z przepisami tego rozporządzenia z przyczyn związanych z jej składem, produkcją, prezentacją lub etykietowaniem;
2) art. 8 w zw. z art. 9 w zw. z art. 11 kpa i w zw. z art. 4 ubżż poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, w szczególności z uwagi na brak odpowiedniego uwzględnienia uprzednio toczącego się postępowania w sprawie produktu o nazwie B. (...) o niezwykle zbliżonym składzie i działaniu, gdzie w wyniku powiadomienia skarżącej uznano, że produkt nie może znajdować się w obrocie na terytorium RP jako dietetyczny środek spożywczy specjalnego przeznaczenia medycznego z uwagi na spełnienie kryteriów produktu leczniczego, w niniejszym sprawie natomiast sugerując wprowadzenie produktu jako suplement diety.
3) art. 80 kpa poprzez:
a) brak wszechstronnej analizy i oceny wniosków dowodowych i wyjaśnień zgłoszonych w toku postępowania przed organem przez skarżącą, a dotyczących kwalifikacji produktu jako żywności specjalnego przeznaczenia medycznego - ograniczenie się w czynności organu jedynie do stwierdzenia, że produkt nie spełnia definicji określonej w rozporządzeniu nr 609/2013 oraz wymagań ustalonych dla dietetycznych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego w przepisach prawa żywnościowego, w szczególności w przepisach art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 2016/128, bez wskazania na jakich dowodach organ oparł swoją tezę, w szczególności nieuwzględnienie i nieodniesienie się przez organ do pozytywnej opinii jednostki naukowej Instytutu Medycyny Wsi w Lublinie, którą organ posiadał i którą winien był uwzględnić przy czynności,
b) pominięcie przy kwalifikacji produktu opinii Instytutu Medycyny Wsi w Lublinie, a przez to wybiórcze i w żaden sposób nieudokumentowane przyjęcie, że produkt strony nie spełnia definicji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, zawartej w rozporządzeniu nr 609/2013, bez także wskazania jaką inną kwalifikację mógłby spełniać;
4) art. 7 w zw. z art. 77 kpa poprzez ich niezastosowanie przez organ przy czynności i niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy - prawidłowej kwalifikacji produktu, podczas gdy to właśnie:
a) organy administracji publicznej mają obowiązek z urzędu podejmować wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli,
b) na organach administracji spoczywa ciężar zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, w szczególności w sprawach prowadzonych z urzędu (nie na wniosek stron), w szczególności w sprawie załatwianej z urzędu, nie zaś na wniosek strony,
c) a co w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnego zaniechania przez organ nie tylko inicjatywy w dokładnym i wszechstronnym wyjaśnieniu sprawy (jak również uwzględnienia dowodów zgłaszanych przez skarżącą - w tym pozytywnej opinii Instytutu Medycyny Wsi), ale i spowodowało przyjęcie przez ten organ, iż produkt nie spełnia definicji określonej w rozporządzeniu nr 609/2013 oraz wymagań ustalonych dla dietetycznych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego w przepisach prawa żywnościowego, w szczególności w przepisach art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 2016/128.
d) przy jednoczesnym braku istnienia dowodów przeciwnych na wprowadzanie w błąd poprzez te treści, dlatego to skarżącą (stronę w postępowaniu administracyjnym) należy obciążyć negatywnymi skutkami braku udowodnienia okoliczności faktycznych, a więc de facto przyjąć w ramach domniemania antycypowaną, a nie udowodnioną tezę - bez jakichkolwiek na to dowodów, w tym naukowych (np. opinii biegłych czy wyników badań naukowych), które chociaż częściowo uzasadniałyby zastosowanie zasady ostrożności, czy przezorności;
e) zastosowanie przez organ zasady ostrożności wymienionej art. 191 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, pomimo istnienia dowodów przeciwnych, świadczących o formułowaniu oświadczeń żywieniowych w sposób prawidłowy i zgodny z prawem przez skarżącą, jak również oparciu oświadczeń dotyczących produktu o badania i publikacje naukowe;
f) nieprzedstawienie przez organ żadnych wyników badań, danych naukowych mających świadczyć o tym, że kwalifikacja produktu przyjęta przez skarżącą jest błędna, w szczególności nieprzeprowadzenie w tym zakresie dowodu z opinii biegłego lub biegłych,
g) pominięcie przy wyjaśnianiu stanu faktycznego w niniejszej sprawie istniejących dowodów - w szczególności pozytywnej opinii Instytutu Medycyny Wsi im. Witolda Chodźki w Lublinie, jak również wyników badań i publikacji przywołanych przez skarżącą w piśmie z 8 czerwca 2021 r.,
h) brak uzasadnienia toku przyjętego rozumowania przez GIS przy pomijaniu badań, publikacji naukowych oraz pozytywnej opinii Instytutu Medycyny Wsi przedstawionych przez skarżącą, które de facto organ zignorował w całości, nie analizując ich treści lub po prostu pomijając - a także nie odnosząc się w żaden sposób do nich w uzasadnieniu:
i) ograniczenie się do przepisania ulotki produktu bez jakiegokolwiek odniesienia się do jej treści - w szczególności braku wskazania, które konkretnie informacje w ocenie GIS
co z kolei stanowi błąd tak rażący, iż prowadzący do uznania, że niniejsze postępowanie od początku prowadzone jest w sposób sprzeczny z prawem poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do organów administracji;
5) art. 75 kpa poprzez nieprzedstawienie przez organ żadnych dowodów, w tym opinii biegłych mających świadczyć o tym, produkt nie spełnia definicji określonej w rozporządzeniu nr 609/2013 oraz wymagań ustalonych dla dietetycznych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego w przepisach prawa żywnościowego, w szczególności w przepisach art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 2016/128, pomimo, iż z art. 75 kpa jednoznacznie wynika, iż jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny;
6) art. 107 § 1 kpa oraz art. 2 pkt 1 lit. g) rozporządzenia nr 609/2013 polegające na braku dostatecznego wyjaśnienia przesłanek, jakimi kierował się organ stwierdzając, że produkt nie spełnia definicji określonej w rozporządzeniu nr 609/2013 oraz wymagań ustalonych dla dietetycznych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego w przepisach prawa żywnościowego, w szczególności w przepisach art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 2016/128;
II. naruszenie przepisów prawa materialnego:
1) art. 2 pkt 1 lit. g) rozporządzenia nr 609/2013,
a) poprzez jego niezastosowanie i przez to błędną kwalifikację, jakoby produkt był innym produktem niż żywność specjalnego przeznaczenia medycznego, choć produkt jest żywnością specjalnie przetworzoną lub żywnością o specjalnym składzie przeznaczoną do dietetycznego odżywiania pacjentów, w tym niemowląt, stosowaną pod nadzorem lekarza; jest on przeznaczony do wyłącznego lub częściowego żywienia pacjentów z ograniczoną, upośledzoną lub zaburzoną zdolnością przyjmowania, trawienia, wchłaniania, metabolizowania lub wydalania zwykłej żywności lub niektórych składników odżywczych zawartych w tej żywności lub jej metabolitach, lub pacjentów z innymi uzasadnionymi medycznie wymaganiami żywieniowymi, w przypadku których dietetyczne odżywianie nie może zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety; podczas gdy w piśmie GIS - wskazano, że produkt wyżej wskazanej kwalifikacji nie spełnia z uwagi na:
- skład ilościowo-jakościowy,
- niespełnienie wymogu stosowania produktu w sytuacjach, gdy dietetyczne odżywianie nie może zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety,
- przeznaczenie produktu,
ponieważ GIS wybiórczo stosuje i intepretuje definicję żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, przede wszystkim w kontekście składu oraz zastosowania produktu;
b) poprzez jego niezastosowanie i przez to błędną kwalifikację, jakoby produkt był innym produktem niż żywność specjalnego przeznaczenia medycznego, sugerując przy tym wprowadzenie produktu do obrotu jako suplement diety, pomimo, iż w postępowaniu dotyczącym produkt B. (...) (produktu o niemal zbieżnym składzie, zastosowaniu oraz takiej samej postaci) organ odrzucił kwalifikację produktu jako żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, uznając, iż produkt nosi znamiona produktu leczniczego, co bezsprzecznie świadczy o braku merytorycznej analizy zgłoszonego produktu oraz błędnego odrzucenia kwalifikacji przyjętej przez Skarżącego.
2) art. 9 ust. 1 rozporządzenia 609/2013 poprzez jego niezastosowanie i przez to błędną kwalifikację, jakoby Produkt był innym produktem niż żywność specjalnego przeznaczenia medycznego, choć produkt jest żywnością o składzie takim, który umożliwia właściwe zaspokojenie wymogów żywieniowych dotyczących osób, dla których jest przeznaczona, i jest odpowiedni dla tych osób, zgodnie z ogólnie przyjętymi danymi naukowymi, podczas gdy w piśmie GIS - wskazano, że produkt wyżej wskazanej kwalifikacji nie spełnia, pomimo, iż skarżąca w swoich wyjaśnieniach przedstawiła nie tylko szczegółowy skład produktu, ale również szereg badań oraz publikacji naukowych, a zatem udowodnione zostało, iż skład produktu spełnia wszelkie przesłanki z art. 9 ust. 1, zgodnie z ogólnie przyjętymi danymi naukowymi.
3) art. 30 ust. 1 ubżż poprzez przeprowadzenie postępowania mające na celu wyjaśnienie, czy produkt objęty powiadomieniem, ze względu na jego skład, właściwości poszczególnych składników oraz przeznaczenie jest środkiem spożywczym zgodnie z zaproponowaną przez podmiot działający na rynku spożywczym kwalifikacją oraz czy spełnia wymagania dla danego rodzaju środka spożywczego, zakończonego uznaniem, iż produkt nie spełnia definicji i wymagań środka spożywczego specjalnego przeznaczenia medycznego z rozporządzenia nr 609/2013 nie wskazując przyczyn takiego uznania, jak również bez wskazania, jaką kwalifikację według organu powinna przyjąć skarżąca dla produktu;
4) art. 31 ust. 1 pkt 2 ubżż poprzez jego nieuwzględnienie i pominięcie przedłożonej przez skarżącą pozytywnej opinii Instytutu Medycyny Wsi w Lublinie, a która to jednostka naukowa jest kompetentna do wydawania opinii dokumentujących spełniania wymagań przez dany środek spożywczy zgodnie z przepisami ubżż;
5) art. 2 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 2016/128 poprzez jego niezastosowanie i uznanie, iż produkt nie spełnia definicji dietetycznego środka spożywczego specjalnego przeznaczenia medycznego, pomimo, iż, pkt "c" ww. artykułu rozporządzenia odpowiada produktowi - Żywność ta nie jest kompletna, ale o składzie dostosowanym (oleje rybie) do określonego zaburzenia (wskazane przez skarżącego choroby i zaburzenia), która nie jest i nie może być stosowana jako wyłączne źródło pożywienia;
6) art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 2016/128 poprzez jego niezastosowanie i uznanie, iż produkt nie spełnia definicji dietetycznego środka spożywczego specjalnego przeznaczenia medycznego, pomimo, iż skład produktu oparty jest na uznanych zasadach medycznych i żywieniowych, a jego stosowanie zgodnie z instrukcjami producenta jest bezpieczne, korzystne i skuteczne, jeżeli chodzi o spełnianie określonych potrzeb żywieniowych osób, dla których jest przeznaczona, zgodnie z ogólnie przyjętymi danymi naukowymi, co zostało przez stronę udowodnione w toku postępowania wyjaśniającego, w szczególności poprzez przedłożenie w tym zakresie pozytywnej opinii Instytutu Medycyny Wsi w Lublinie, jak również szeregu badań i publikacji naukowych;
III. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na braku poczynienia przez organ własnych ustaleń faktycznych na podstawie przedłożonych dowodów, w szczególności opinii Instytutu Medycyny Wsi w Lublinie, wyników badań przedstawionych przez skarżącego, jego wyjaśnień i uznanie, iż produkt nie spełnia definicji i wymagań dla środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego z rozporządzenia nr 609/2013. W szczególności organ nie zauważył, że w 2013 r. organ przyjął do wiadomości powiadomienie złożone przez stronę o wprowadzeniu po raz pierwszy do obrotu produktu jako dietetycznego środka spożywczego specjalnego przeznaczenia medycznego. Mając na uwadze, że skład i właściwości produktu od czasu pierwotnej rejestracji produktu pod tą samą nazwą (2013 r.) nie zostały zmienione, to i kwalifikacja produktu powinna być taka sama. Organ przy uznaniu, iż produkt nie spełnia wymagań i definicji z art. 2 pkt 1 lit. g) rozporządzenia nr 609/2013 - wbrew zobowiązaniom wynikającym z kpa a dotyczącym przeprowadzania dowodów oraz wbrew przepisom ubżż dotyczącym kwalifikacji powinien był wziąć pod uwagę m.in. że nie zmieniło się przeznaczenie produktu, jego skład i właściwości.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty spółka wniosła o: uchylenie zaskarżonej czynności GIS w całości oraz umorzenie niniejszego postępowania w trybie art. 105 kpa,
Skarżąca obszernie uzasadniła skargę i powyższe zarzuty.
W odpowiedzi na skargę GIS wniósł o jej oddalenie.
Wskazał, m. in., że produkt pn. B. (...) zgłoszony powiadomieniem w 2016 r. (sprawa znak: GIS-ZPŻS-4230-00049/BR/16) - pomimo składu zbliżonego do składu produktu pn. B. (...) zgłoszonego powiadomieniem w roku 2020 (sprawa znak: BŻ.UE.442.170.2020) - miał zadeklarowaną inną wartość odżywczą oraz – przede wszystkim - inne przeznaczenie i sposób dawkowania. W piśmie znak: GlS-ZP-ŹS-4230-00049/BR/16/1 z dnia 9 stycznia 2017 r. GIS obszernie i wyczerpująco uzasadnił postanowienie o zobowiązaniu strony do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych ("URPL") wynikające z podejrzenia, że produkt spełnia wymagania innego rodzaju produktu przeznaczonego do używania przez ludzi, w szczególności produktu leczniczego w rozumieniu przepisów prawa farmaceutycznego. Wskazał m.in., że zadeklarowane w wartości odżywczej ilości kwasów EPA i DHAw produkcie, po uwzględnieniu zalecanego sposobu dawkowania znacznie przekraczają ogólne zalecenia żywieniowe odnoszące się do tych składników, a strona nie przedstawiła żadnych uznanych zasad żywieniowych i naukowych potwierdzających konieczność stosowania tych składników odżywczych w schorzeniach i zaburzeniach wymienionych w oznakowaniu tego produktu, tj. w zaburzeniach fizjologicznej budowy i działania układów odpornościowego, limfatycznego, krwiotwórczego, krążenia, nerwowego, narządu wzroku, skóry i systemu przeciwzapalnego oraz błon śluzowych jamy ustnej, przewodu pokarmowego i narządów. Ponadto opis stosowania produktu ("profilaktycznie") oraz szereg informacji zamieszczonych w etykietowaniu produktu, których przykłady zostały w piśmie GIS zacytowane, wyraźnie sugerowały, że przeznaczeniem produktu nie jest odżywianie lecz przywrócenie, poprawienie lub modyfikacja fizjologicznych funkcji organizmu. GIS - mając na uwadze powyższe oraz definicję zamieszczoną w art. 2 pkt 32 ustawy Prawo farmaceutyczne stanowiącą, że produktem leczniczym jest substancja lub mieszanina substancji przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne - zobowiązał Stronę do przedłożenia opinii URPL, wykonując tym samym zobowiązanie określone w przepisach art. 31 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Po otrzymaniu tej opinii, zgodnie z przepisami art. 31 ust. 3 ustawy (opinia URPL jest dla GIS wiążąca w prowadzonym postępowaniu). Organ pismem znak: GiS-ŻP-ŻS-4230-00049/BR/16/2 z dnia 31 października 2017 r. powiadomił stronę, że produkt B. (...) nie może się znajdować w obrocie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako dietetyczny środek spożywczy specjalnego przeznaczenia medycznego.
GIS ponownie podkreślił, że w swojej informacji odniósł się także do produktów: "B. (...)", "B. ... i B.x", "B. xy" i "T." - zgłoszonych innymi powiadomieniami oraz wydanych dla nich opinii Instytutu Medycyny Wsi w Lublinie - do których nawiązała strona w swych wyjaśnieniach i skardze. Organ ponownie wskazał, że opinii tych nie można uznać za uzasadnienie kwalifikacji produktu pn.: B. (...), gdyż mają one inne przeznaczenie, postać oraz inną wartość odżywczą. Pomijając fakt, że opinie te odnosiły się do produktów o innym składzie, sposobie użycia i przeznaczeniu niż produkt, do którego odnosi się podkreślono, że trzy z ww. opinii zostały opracowane przed 20 lipca 2016 r., a więc przed wejściem w życie rozporządzenia (UE) nr 609/2013, czyli pod rządami innego stanu prawnego. Instytut Medycyny Wsi w Lublinie dokonał oceny poprawności kwalifikacji produktów w świetle obowiązujących wówczas lecz nieaktualnych już w roku 2021 przepisów prawa.
Postanowieniem z 26 kwietnia 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 4481/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę spółki jako niedopuszczalną. W wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej strony, postanowieniem z 25 kwietnia 2023 r. sygn. akt II GSK 151/23 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie z 26 kwietnia 2023 r.
W pismach z 11 października 2022 r. i 6 września 2023 r. spółka uzupełniła swoje stanowisko
Pismem procesowym z 7 września 2023 r. do postępowania wstąpił Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców, wnosząc o uchylenie zaskarżonego aktu w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlegała oddaleniu.
Postępowanie w niniejszej sprawie dotyczyło powiadomienia o wprowadzeniu po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktu o nazwie "B. (...)" w postaci oleju, zakwalifikowanego przez spółkę jako żywność specjalnego przeznaczenia medycznego. Postępowanie to jest unormowane w rozdziale 8 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (dalej: ubżż).
W art. 29 ust. 1 ww. ustawy prawodawca nałożył na podmiot działający na rynku spożywczym, który wprowadza lub ma zamiar wprowadzić po raz pierwszy do obrotu określone w tym przepisie produkty, obowiązek powiadomienia Głównego Inspektora Sanitarnego.
Właściwa kwalifikacja wprowadzanego produktu jest obowiązkiem podmiotu wprowadzającego lub mającego zamiar wprowadzić produkt po raz pierwszy do obrotu, co wynika z art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE z 2002 r., Nr L 31, s. 1-24, Polskie Wydanie Specjalne, Rozdział 15, tom 6, s. 463-486). W świetle tego przepisu podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie tych wymogów.
Inicjatywa procesowa należy zatem do wnioskodawcy, który powinien przedstawić kompletne powiadomienie zgodnie z art. 29 ust. 2 ubżż, a jednocześnie w ramach tzw. postępowania wyjaśniającego dostarczyć organowi wymaganych informacji. Z kolei GIS jako organ właściwy ma ocenić kompletność powiadomienia oraz jego zgodność z mającymi zastosowania przepisami prawa obowiązującego: krajowego i unijnego.
Reguły postępowania prowadzonego przez GIS określają przede wszystkim art. 30 i 31 ubżż. Pierwszy z nich (art. 30 ust. 1 pkt 1 lit. a ubżż) wskazuje, że po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ubżż, Główny Inspektor Sanitarny może przeprowadzić postępowanie mające na celu wyjaśnienie, czy produkt objęty powiadomieniem, ze względu na jego skład, właściwości poszczególnych składników oraz przeznaczenie: jest środkiem spożywczym zgodnie z zaproponowaną przez podmiot działający na rynku spożywczym kwalifikacją oraz czy spełnia wymagania dla danego rodzaju środka spożywczego w szczególności, czy jako środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego wyraźnie różni się od żywności przeznaczonej do powszechnego spożycia oraz czy odpowiada szczególnym potrzebom żywieniowym, zgodnie z jego przeznaczeniem, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 43 ubżż i spełnia wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 26 ust. 1 i 2 ubżż. Po tak przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, zgodnie z art. 30 ust. 4 ubżż, GIS ma obowiązek powiadomić pisemnie podmiot, który dokonał powiadomienia o wynikach przeprowadzonego postępowania, z zastrzeżeniem art. 31 ubżż.
Odnosząc się do wskazanych przepisów należy zwrócić uwagę na zawarte w art. 30 ust. 1 pkt 1 lit. a) ubżż odesłanie do art. 3 ust. 3 pkt 43 tej ustawy. Ten przepis wyznacza bowiem kryteria oceny powiadomienia dokonanego przez zainteresowany podmiot zgodnie z art. 29 ubżż. Przepis zawiera definicję legalną (ustawową) środka spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego. Definicja ta jest zresztą, w swojej konstrukcji, niemal identyczna z definicją zawarta w rozporządzeniu nr 609/2013. Wskazany element materialnoprawny należy dostrzec wśród przepisów wyznaczających reguły szczególnego postępowania wyjaśniającego, aby nie ulegać złudzeniu, że działanie organu sanitarnego zakłada zbyt szeroki zakres swobodnego uznania.
Ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia zawiera również art. 4 stanowiący, że do postępowania przeprowadzanego przez organy urzędowej kontroli żywności stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. W konsekwencji zastosowanie znajdują przepisy kpa dotyczące postępowania dowodowego, ale nie stosowane wprost, lecz z pewnymi modyfikacjami. Należy bowiem zauważyć, że postępowań administracyjnych nie prowadzi się tak samo, co jest oczywiste z uwagi na różnorodność zadań i działań administracji publicznej. Zakres postępowania wyjaśniającego uwarunkowany jest głównie przesłankami prawa materialnego. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że wynikający z art. 7 kpa, obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia sprawy oraz zebrania i oceny kompletnego materiału dowodowego obejmuje dokonywanie przez organy co do zasady jedynie czynności niezbędnych. Wykluczona jest konieczność przeprowadzania wszelkich dowodów - wystarczą tylko te, które dotyczą okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Organy administracji nie mają zatem obowiązku nieograniczonego poszukiwania dowodów (zob. np. wyrok NSA z 25 lipca 2017 r. sygn. akt II OSK 2907/15; wyrok NSA z 30 stycznia 2020 r. sygn. akt II OSK 707/18; wyrok NSA z 29 marca 2017 r. sygn. akt II OSK 1936/15). Co więcej ciężar dowodu także rozkłada się inaczej w zależności od np. typu postępowania. W sprawach wszczynanych na wniosek, w których strona dąży do uzyskania uprawnienia, ciężar dowodu spoczywa nie tyle na organie administracji, ale przede wszystkim obarcza stronę. To strona w swym dobrze rozumianym interesie powinna wykazać należytą dbałość i przedstawić odpowiednie środki dowodowe. Inicjatywa w tym zakresie musi być zasadniczo przejawiona przez wnioskodawcę. W takich sprawach nieuprawione jest oczekiwanie, że organ będzie poszukiwał dowodów na korzyść strony, zwłaszcza jeżeli ich dysponentem jest przede wszystkim strona, gdyż wykracza to poza ustawowe obowiązki organu (por. np. wyrok NSA z 18 grudnia 2018 r. sygn. akt II FSK 3500/16; wyrok NSA z 4 grudnia 2018 r. sygn. akt I OSK 175/17; wyrok NSA z 28 listopada 2018 r. sygn. akt I GSK 796/18).
Postępowanie wyjaśniające z art. 30 i art. 31 ubżż nie stanowi postępowania z urzędu sensu stricto. Jest ono zawsze konsekwencją powiadomienia dokonanego w trybie art. 29 ubżż, które to powiadomienie w niniejszej sprawie, pomimo obowiązków dokumentacyjnych spoczywających na powiadamiającym, okazało się niekompletne i niewystarczające do oceny, czy produkt objęty powiadomieniem, ze względu na jego skład, właściwości poszczególnych składników oraz przeznaczenie jest środkiem spożywczym zgodnie z zaproponowaną przez podmiot działający na rynku spożywczym kwalifikacją oraz czy spełnia wymagania dla danego rodzaju środka spożywczego. Należy też zauważyć, że ustawodawca wyraźnie ograniczył, w stosunku do uregulowań kpa, zakres postępowania dowodowego w ramach postępowania wyjaśniającego z art. 30 i art. 31 ubżż. Główny Inspektor Sanitarny może bowiem w zasadzie jedynie zażądać opinii Zespołu do Spraw Suplementów Diety działającego w ramach Rady Sanitarno-Epidemiologicznej lub zobowiązać powiadamiającego do udokumentowania, że środek spożywczy spełnia wymagania, o których mowa w art. 30 ust. 1 lub zobowiązać powiadamiającego do przedłożenia opinii Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (art. 31 ust. 1 i 2 ubżż). Co więcej przeprowadzenie dowodów z art. 31 ust. 1 ubżż nie jest obligatoryjnie, lecz jedynie fakultatywne, o czym świadczy użycie zwrotu "może". Artykuły 29 – 31 ubżż należy zatem uznać za normy szczególne, których zastosowanie powoduje uchylenie norm wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, jako norm ogólnych. Nie oznacza to jednak, że skarżąca w ramach takiego postępowania pozbawiona jest gwarancji procesowych. Postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ubżż powinno spełniać pewne warunki brzegowe, w szczególności czynić zadość podstawowym zasadom zapewniającym zaufanie do władzy publicznej. Pamiętać jednak należy, że w tych sprawach to powiadamiający dąży do uzyskania uprawnienia – możliwości wprowadzenia produktu do obrotu i czerpania z tego tytułu korzyści. W konsekwencji ocena organów Inspekcji Sanitarnej ogranicza się w zasadzie jedynie do zbadania, na podstawie dokumentów dostarczonych przede wszystkim przez powiadamiającego, czy producent dokonał właściwej kwalifikacji produktu w świetle obowiązującego prawa oraz podanego składu produktu i jego przeznaczenia.
W swojej informacji organ – wbrew zarzutom skargi - odniósł się do produktów: "B.", "B. (....) i B.x", "B.xy" i "T." - zgłoszonych innymi powiadomieniami oraz wydanych dla nich opinii Instytutu Medycyny Wsi w Lublinie - do których nawiązała strona w swych wyjaśnieniach. Organ zasadnie wskazał, że opinii tych nie można uznać za uzasadnienie kwalifikacji produktu pn.: B. (...), gdyż mają one inne przeznaczenie, postać oraz inną wartość odżywczą. Pomijając fakt, że opinie te odnosiły się do produktów o innym składzie, sposobie użycia i przeznaczeniu niż produkt, do którego odnosi się podkreślono, trzy z nich zostały opracowane przed 20 lipca 2016 r., a więc przed wejściem w życie rozporządzenia (UE) nr 609/2013, czyli pod rządami innego stanu prawnego. Instytut Medycyny Wsi w Lublinie dokonał oceny poprawności kwalifikacji produktów w świetle obowiązujących wówczas lecz nieaktualnych już w roku 2021 przepisów prawa.
Zawarte w skardze wnioski dowodowe dotyczące tych innych produktów (niezależnie od tego, że dotyczące ich dokumenty już obficie zalegają w aktach sprawy) były oczywiście bezzasadne a zaproponowane ponownie Sądowi dowody irrelewantne dla niniejszego postępowania.
Sąd stwierdza tym samym, że GIS przeprowadził postępowanie wyjaśniające w takim zakresie, jaki był od niego wymagany przez art. 30 i art. 31 ubżż.
W rozpatrywanej sprawie organ zatem oparł na informacjach przedstawionych w toku postępowania przez stronę.
Dla produktu objętego zamiarem wprowadzenia do obrotu spółka zaproponowała kwalifikację – żywność specjalnego przeznaczenia medycznego. Jednakże zdaniem organu produkt ten nie spełnia wymogów przewidzianych prawem dla żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i stanowisko to należało podzielić. GIS dokonał bowiem prawidłowej wykładni art. 2 ust. 1 lit. g rozporządzenia nr 609/2013.
Rozstrzygając tę kwestię Sąd wziął pod uwagę brzmienie art. 2 ust. 1 lit g ww. rozporządzenia, ale także postanowienia preambuły tego aktu oraz inne przepisy. Sąd kierował się też wykładnią legalną rozporządzenia nr 609/2013 przedstawioną w powołanym przez GIS "Zawiadomieniu Komisji w sprawie klasyfikacji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego (2017/C/401/01) (Dz. Urz. UE C 401 z dnia 25.11.2017 r.).
Szeroka podstawa interpretacyjna definicji legalnych zawartych w art. 2 ww. rozporządzenia była nie tylko konieczna ze względu na specjalistyczny charakter tekstu rozporządzenia, ale również ze względu na wyraźną dyrektywę wykładni systemowej zawartą w punkcie 6 ppkt 35 zawiadomienia Komisji, według której aby poprawnie sklasyfikować określony produkt jako żywność specjalnego przeznaczenia medycznego, nie należy poszczególnych elementów definicji tego terminu interpretować oddzielnie, lecz należy je rozumieć w kontekście całej definicji.
Dodatkowo wykładnia systemowa i po części wykładnia funkcjonalna wskazanego przepisu rozporządzenia wskazuje, że kategoria "żywności specjalnego przeznaczenia medycznego" jest jedną z kliku typów żywności w rozumieniu przepisów prawa europejskiego dotyczących bezpieczeństwa żywności, a także krajowych przepisów zawartych w ustawie o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Mamy tu zatem do czynienia z regulacją o charakterze wyjątkowym, w związku z tym, zarówno przepisy ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia dotyczące żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, jak i art. 2 ust. 2 lit. g rozporządzenia nr 609/2013 należy wykładać ściśle, a nawet zwężająco, a nie rozszerzająco lub swobodnie.
Mając na uwadze wskazane dyrektywy wykładni należy stwierdzić, że z błędną wykładnią art. 2 ust. 2 lit. g rozporządzenia nr 609/2013 w rozpatrywanej sprawie będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy którakolwiek ze stron będzie nadawała spornej definicji szersze znaczenie niż wynika to z językowego brzmienia poszczególnych słów i wyrażeń użytych w definicji i powiązanych przepisach, albo np. interpretując wskazany przepis dokona pominięcia jakiegoś słowa lub fragmentu przepisu, aby nie krępować się zbyt ciasnym i przez to niewygodnym rozumieniem przepisu.
Rozstrzygając niniejszą sprawę należało zatem wziąć pod uwagę całą treść definicji zawartej w rozporządzeniu nr 609/2013, a mianowicie, że zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. g tego aktu przez "żywność specjalnego przeznaczenia medycznego" należy rozumieć: żywność specjalnie przetworzoną lub żywność o specjalnym składzie; przeznaczoną do dietetycznego odżywiania pacjentów, w tym niemowląt; stosowaną pod nadzorem lekarza; co oznacza, że jest ona przeznaczona do wyłącznego lub częściowego żywienia pacjentów z ograniczoną, upośledzoną lub zaburzoną zdolnością przyjmowania, trawienia, wchłaniania, metabolizowania lub wydalania zwykłej żywności lub niektórych składników odżywczych zawartych w tej żywności lub jej metabolitach, lub pacjentów z innymi uzasadnionymi medycznie wymaganiami żywieniowymi, w przypadku których dietetyczne odżywianie nie może zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety.
Ścisła interpretacja definicji "żywności specjalnego przeznaczenia medycznego" prowadzi więc do wniosku, że GIS jako adresat zawiadomienia o zamiarze wprowadzenia po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej określonego środka spożywczego otrzyma szczegółowe informacje określające:
a) czy zgłaszany produkt ma być zaliczony do kategorii żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, ponieważ jest to żywność specjalnie przetworzona (z uwagi na szczególny proces produkcji), czy też żywność o specjalnym składzie, nie wynikającym wyłącznie z połączenia kilku różnych składników (patrz też punkt 6.2 ppkt 45 Zawiadomienia Komisji);
b) czy produkt jest przeznaczony do dietetycznego odżywiania pacjentów, w tym niemowląt, czy też może być zalecany osobom zdrowym, choć np. niedożywionym. W drugim przypadku zakwalifikowanie produktu jako żywność specjalnego przeznaczenia medycznego byłoby niedopuszczalne;
c) jak należy rozumieć warunek, że przedmiotowy produkt ma być stosowany pod nadzorem lekarza (patrz punkt 6.3 Zawiadomienia Komisji); a przede wszystkim
d) jakie są medyczne zalecenia dla pacjentów, w tym: czy produkt jest przeznaczony do wyłącznego czy też do uzupełniającego żywienia pacjentów, czy zalecany jest pacjentom z ograniczoną, upośledzoną lub zaburzoną zdolnością przyjmowania żywności, czy też powinien być stosowany w przypadkach zaburzeń trawienia pokarmów, czy też wchłaniania pokarmów, metabolizowania lub wydalania zwykłej żywności lub niektórych składników odżywczych zawartych w tej żywności lub jej metabolitach. Każdy z wymienionych przypadków ma zwykle odmienne przyczyny i odmienne zasady terapii (punkt 6.3 ppkt 54-55 Zaleceń Komisji). W opisie produktu należy też wskazać, czy produkt może lub powinien być stosowany przez pacjentów z innymi uzasadnionymi medycznie wymaganiami żywieniowymi, w przypadku których dietetyczne odżywianie nie może zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety (punkt 6.5 Zaleceń Komisji).
Zdaniem Sądu organ słusznie stwierdził w kontekście powołanych przepisów, jak i stanowiska Komisji Europejskiej, że przedsiębiorca nie przywołał żadnych uznanych zaleceń żywieniowych i medycznych, które wskazywałyby, że w stanach chorobowych i zaburzeniach stanu zdrowia wymienionych w oznakowaniu przedmiotowego produktu występują specyficzne wynikające z tych chorób szczególne potrzeby żywieniowe, w szczególności znacznie zwiększone zapotrzebowanie na kwasy tłuszczowe. Tym samym zasadnie organ wskazał, że z definicji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego oraz wyjaśnień przedstawionych w zawiadomieniu Komisji wynika, iż warunkiem uznania produktu za żywność specjalnego przeznaczenia medycznego jest fakt, że dietetyczne odżywianie w przypadku choroby, zaburzenia, schorzenia, na które cierpią pacjenci, "nie może zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety". Organ bowiem prawidłowo wyjaśnił w swoim rozstrzygnięciu powołując się na źródła naukowe (m.in. Dietetyka żywność, żywienie w prewencji i leczeniu (pod red. nauk. M. Jarosza), Instytut Żywności i Żywienia, 2016, 2017 - monografia opracowana przez zespół pracowników naukowych - lekarzy, żywieniowców, dietetyków i epidemiologów), że w wielu schorzeniach i zaburzeniach stanu zdrowia w stosunku do których sporny produkt jest przeznaczony (takich jak: infekcja, nowotwory, choroby autoimmunologicznych m.in.: RZS, łuszczycy, AZS, SM, choroby serca, paradontoza, schizofrenia.) zaspokajanie potrzeb żywieniowych może odbywać się poprzez zmianę normalnej diety. Zasadnie także organ zauważył, że skarżąca nie wymieniła żadnych utrudnień występujących u pacjentów z chorobą serca, schizofrenią, chorobami o podłożu zapalnym czy autoimmunlogicznym czy wreszcie paradentozą w spożywaniu normalnej żywności lub ograniczeniach skutkujących koniecznością stosowania specjalnie przygotowanej i dostosowanej do tych ograniczeń żywności specjalnego przeznaczenia medycznego. Włączanie bowiem do żywienia osób chorych pewnych środków spożywczych (np. suplementów diety) może być uzasadnione, jednakże nie muszą one być kwalifikowane jako żywność specjalnego przeznaczenia medycznego. Ostatecznie prawidłowo GIS stwierdził, że sporny produkt stanowiący skoncentrowane źródło wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, występujący w postaci oleju mógłby być wprowadzany do obrotu jako suplement diety do stosowania przez osoby (zarówno zdrowe jak i chore) spożywające niedostateczne ilości tych składników odżywczych z dietą.
Wbrew zatem stanowisku skarżącej organ poddał dokładnej analizie przedłożone dokumenty oraz wykazał szczegółowo, dlaczego sporny produkt nie spełnia kwalifikacji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, a stanowisko skarżącej jest w tym zakresie nieprzekonujące. GIS w żadnym razie nie pominął dowodów naukowych w tym wskazywanych opinii Instytutu Medycyny Wsi w Lublinie, a którym to skarżąca niezasadnie przypisuje szczególną wagę. Opinie te, co wyjaśnił już organ, dotyczą innych produktów i zostały złożone w innych sprawach skarżącej. Pomijając fakt, że opinie dotyczą innych produktów, a część z nich została wydana w nieobowiązującym już stanie prawym to należy także zauważyć, że bezzasadne jest oczekiwanie skarżącej, iż organ będzie brał pod uwagę z urzędu opinie złożone w innych postępowaniach prowadzonych przez ten organ. W każdej sprawie prowadzi się odrębna postępowanie.
Niezasadne są zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych związanych z nieprawidłowo, zdaniem strony, prowadzonym postępowaniem wyjaśniającym. Niezasadne w konsekwencji pozostają zarzuty skargi naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego o postępowaniu dowodowym (art. 7, 77 i 80 kpa). Mając powyższe na względzie sąd w żaden sposób nie mógł stwierdzić bezprzedmiotowości postępowania prowadzonego przez organ, czego domagała się skarżąca w skardze, gdyż organ wyjaśnił stronie powody dla których nie mógł uwzględnić opinii wydanej w innym reżimie prawnym i powody te nadal są aktualne.
Powtórzyć raz jeszcze należy, że w świetle przepisów ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia ocena poprawności kwalifikacji zaproponowanej przez podmiot działający na rynku spożywczym dokonywana jest na podstawie danych złożonych z powiadomieniem oraz dokumentacji składanej przez ten podmiot. Wybór natomiast najwłaściwszej kwalifikacji produktu na podstawie obowiązujących przepisów określających definicje i wymagania dla poszczególnych kategorii żywności jest zadaniem podmiotu działającego na rynku spożywczym. Organ ma jedynie wyjaśnić, czy zaproponowana przez podmiot działający na rynku spożywczym kwalifikacja jest prawidłowa, co też organ w sposób przekonujący uczynił. Żaden przepis ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia nie nakłada na GIS obowiązku określenia kwalifikacji produktu objętego powiadomieniem, w przypadku stwierdzenia, że kwalifikacja powiadamiającego jest nieprawidłowa.
Ponownie należy podkreślić, że dowody, na które powołuje się spółka w złożonej skardze zostały przedstawione w sprawie innych produktów wprowadzanych do obrotu przez stronę i zgłoszonego innym powiadomieniem, co zostało wyjaśnione skarżącej Zatem sąd stwierdza, że w toku przedmiotowego postępowania organ podejmował, w granicach wyznaczonych mu przez przepisy ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny obywateli. Za chybiony w związku z tym sąd uznał zarzut naruszenia art. 104 kpa.
Na zakończenie tego wątku należy również zauważyć, że wbrew stanowisku skarżącej każda opinia podlegała takiej samej ocenie jak każdy inny dowód, na podstawie wiedzy organu. Natomiast w żadnym wypadku nie jest ona wiążąca dla organu. Organ nie ma również obowiązku (także wobec stosowania szczególnej i rygorystycznej procedury postępowania wyjaśniającego, o czym była mowa powyżej) powoływania biegłego dla podważenia stanowiska skarżącej. GIS bowiem swoje rozstrzygnięcie musi oprzeć przede wszystkim na definicji zawartej w art. 2 ust. 2 lit. g rozporządzenia nr 609/2013 oraz wytycznych Komisji Europejskiej, co w sprawie w sposób prawidłowy uczynił.
Stanowisko organu zawarte w zaskarżonym piśmie wpisuje się zdaniem Sądu także w wyrok TSUE z 27 października 2022 r. C-418/21 stanowiący nową odsłonę w dyskusji o żywności specjalnego przeznaczenia medycznego. Wyrok zapadł na kanwie sporu pomiędzy spółką Orthomol pharmazeutische Vertriebs GmbH ("Orthomol") i niemieckim stowarzyszeniem ds. ochrony konkurencji Verband Sozialer Wettbewerb eV ("VSW") oraz dotyczył wprowadzania przez Orthomol na rynek produktów "Orthomol Immun" i "Orthomol AMD extra" jako żywności specjalnego przeznaczenia medycznego. TSUE wskazał, że "z art. 2 ust. 2 lit. g rozporządzenia nr 609/2013 wynika, że żywność specjalnego przeznaczenia medycznego posiada dwie cechy pozwalające na odróżnienie jej od innych kategorii produktów. Po pierwsze, jest to żywność przeznaczona do wyłącznego lub częściowego żywienia pacjentów o określonych chorobach, zaburzeniach lub schorzeniach. Po drugie, jest to żywność specjalnie przetworzona lub żywność o specjalnym składzie przeznaczona do specjalnego dietetycznego odżywiania wynikającego z takiej choroby, takiego zaburzenia lub schorzenia". I dalej: "odżywczą funkcję żywności specjalnego przeznaczenia medycznego potwierdza okoliczność, że zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. g rozporządzenia nr 609/2013 jest ona przeznaczona do "wyłącznego lub częściowego żywienia" niektórych pacjentów, w szczególności pacjentów z "innymi uzasadnionymi medycznie wymaganiami żywieniowymi". Jednakże żywność specjalnego przeznaczenia medycznego nie jest zwykłą żywnością. Jak bowiem wskazuje jej nazwa, ma ona "specjalne przeznaczenie medyczne". Z art. 2 ust. 2 lit. g rozporządzenia nr 609/2013 wynika zatem w szczególności, że żywność specjalnego przeznaczenia medycznego jest żywnością "specjalnie przetworzoną lub żywnością o specjalnym składzie" przeznaczoną do specjalnego, dietetycznego odżywiania pacjentów, która może być stosowana jedynie pod nadzorem lekarza. Prawodawca Unii Europejskiej zdefiniował pojęcie "żywności specjalnego przeznaczenia medycznego", przewidując dwa rodzaje specjalnych celów medycznych, do których taka żywność może być przeznaczona. Jest ona, po pierwsze, przeznaczona dla pacjentów z ograniczoną, upośledzoną lub zaburzoną zdolnością przyjmowania, trawienia, wchłaniania, metabolizowania lub wydalania zwykłej żywności lub niektórych składników odżywczych zawartych w tej żywności lub jej metabolitach. Albo też, po drugie, jest przeznaczona dla pacjentów z innymi uzasadnionymi medycznie wymaganiami żywieniowymi, w przypadku których dietetyczne odżywianie nie może zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety.
Pierwszy przypadek przewidziany w art. 2 ust. 2 lit. g rozporządzenia nr 609/2013 dotyczy kategorii pacjentów, u których proces przyjmowania lub wchłaniania bądź też metabolizm jest zaburzony. Drugi przypadek, o którym mowa w tym przepisie, dotyczy pacjentów znajdujących się w szczególnym stanie fizjologicznym, którzy w konsekwencji mają specyficzne potrzeby w zakresie składu, konsystencji lub postaci żywności.
Wymagany odpowiedni charakter żywności pod względem jej składu, konsystencji lub postaci w stosunku do potrzeb żywieniowych wynikających z danej choroby, zaburzenia lub schorzenia, które żywność ta ma zaspakajać, wyklucza możliwość uznania danego produktu za żywność specjalnego przeznaczenia medycznego jedynie na tej podstawie, że składniki odżywcze, z których się składa, mają pozytywne działanie polegające na tym, że przynoszą pacjentom ogólną korzyść i przyczyniają się u nich do zapobiegania chorobom, zaburzeniom lub schorzeniom lub do ich łagodzenia czy leczenia. Po pierwsze dlatego, że o ile żywność specjalnego przeznaczenia medycznego powinna być opracowywana tak, aby odpowiadała szczególnym potrzebom żywieniowym spowodowanym przez określoną chorobę, zaburzenie lub schorzenie, o tyle z art. 2 ust. 2 lit. g rozporządzenia nr 609/2013 w żaden sposób nie wynika, że aby uznać dany produkt za żywność specjalnego przeznaczenia medycznego, wystarczy, by miał on takie działanie i przynosił pacjentowi ogólną korzyść. Po drugie, na taki wymóg odpowiedniego charakteru wskazuje szczególny charakter funkcji odżywczej żywności specjalnego przeznaczenia medycznego. A zatem produktu, który wprawdzie przynosi pacjentowi ogólną korzyść, ale który jest pozbawiony takiej funkcji odżywczej, nie można uznać za żywność specjalnego przeznaczenia medycznego.
W tym kontekście, zdaniem TSUE należy podkreślić, że żywność specjalnego przeznaczenia medycznego różni się zarówno od zwykłej żywności, która jest objęta rozporządzeniem nr 178/2002, jak i od produktów leczniczych oraz że te trzy kategorie produktów są, ze względu na ich specyficzne cechy, przedmiotem odrębnych i wyłączających się definicji oraz systemów prawnych.
Należy podkreślić, że żywność specjalnego przeznaczenia medycznego jako taka nie pozwala na zwalczanie danej choroby, zaburzenia lub schorzenia; natomiast żywność tę pozwala scharakteryzować jej szczególna funkcja odżywcza, w związku z czym za taką żywność nie można uznać produktu, który nie jest przeznaczony do pełnienia takiej funkcji. Jeżeli pacjent czerpie ogólną korzyść ze spożycia danego produktu z tego względu, że substancje, z których się on składa, przyczyniają się do zapobiegania danej chorobie, łagodzenia jej przebiegu lub wyleczenia, wówczas przeznaczeniem tego produktu jest nie żywienie pacjenta, lecz leczenie go, zapobieganie patologii, bądź też odzyskanie, poprawa lub zmiana funkcji fizjologicznych poprzez powodowanie działania farmakologicznego, immunologicznego lub metabolicznego, co przemawia za inną kwalifikacją tego produktu niż żywność specjalnego przeznaczenia medycznego".
Także w świetle powyższego wyroku TSUE Sąd zgadza się z organem, że niedopuszczalne jest - jak sugeruje strona - rozstrzygnięcie wybiorczo na podstawie przepisów rozporządzenia nr 2016/128, że kwalifikacja produktu jest prawidłowa, tylko dlatego, że jedną z kategorii żywności specjalnego przeznaczenia medycznego jest żywność niekompletna pod względem odżywczym (...), która nie może być stosowana jako wyłączne źródło pożywienia. Podstawową kwestią jest spełnienie definicji żywności specjalnego przeznaczenia medycznego (art. 2 ust. 2 lit. g) rozporządzenia 609/2013) czego w sprawie sporny towar nie wypełnia. Oddzielna, wtórną sprawą jest natomiast to, do jakiej konkretnej kategorii żywności powinien zostać zaliczony.
Biorąc pod uwagę przedstawioną analizę przepisów prawa znajdujących zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, zasady rozumowania prawniczego i okoliczności faktyczne istotne w sprawie, sąd w pełni podzielił stanowisko organu, który pismem z 24 czerwca 2021 r. przekazał skarżącej powiadomienie o wynikach postępowania wyjaśniającego, tj. o tym, że materiały i wyjaśnienia przedstawione przez skarżącą nie uzasadniają kwalifikacji przedmiotowego produktu jako żywności specjalnego przeznaczenia medycznego. Sąd stwierdził, że stanowisko organu jest prawidłowe, a skarga niezasadna.
Sąd nie przeprowadził dowodów z dokumentów wnioskowanych przez skarżącą, gdyż w niniejszej sprawie nie było ani takiej potrzeby ani możliwości. Zgodnie z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: ppsa) sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Możliwość przeprowadzenia dowodów przez sąd jest więc bardzo ograniczona, co wynika ze specyfiki postępowania administracyjnego, gdzie obowiązek gromadzenia materiału dowodowego spoczywa na organie i/lub stronie, a jego ocena to zadanie organu administracji. Sąd nie przeprowadza dowodów z dokumentów, które zostały poddane ocenie przez organ w zaskarżonym akcie, a tak stało się w odniesieniu do opinii Instytutu Medycyny Wsi w Lublinie. Podobnie należy zakwalifikować akta administracyjne oraz wyjaśnienia skarżącej w sprawach dotyczących innego produktu. Sądowi wiadome jest też z urzędu, że zaproponowane przez spółkę kwalifikacje innych produktów również zostały zakwestionowane. Każda ocena odrębnego powiadomienia musi być dokonywana indywidualnie, co w sprawie miało miejsce. Ocena poprawności kwalifikacji zaproponowanej przez wnioskodawców dokonywana jest przez GIS na podstawie formularza powiadomienia, wzoru oznakowania w języku polskim oraz innych dodatkowych informacji złożonych przez podmiot działający na rynku spożywczym dotyczącym składu, właściwości poszczególnych składników oraz przeznaczenia. Strona skarżąca nie może też próbować konwalidować własnych zaniechań i bierności w zakresie dostarczania dowodów w postępowaniu administracyjnym poprzez domaganie się przeprowadzenia dowodów przez sąd. Przypomnieć jeszcze raz należy, że w przypadku powiadomienia z art. 29 ubżż to na powiadamiającym spoczywa ciężar przedstawienia danych potwierdzających, że zaproponowana kwalifikacja produktu jest prawidłowa, czego spółka zaniechała.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł o oddaleniu skargiPotrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI