V SA/Wa 1443/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki na decyzję zobowiązującą do zwrotu pomocy publicznej na ochronę miejsc pracy, uznając brak wywiązania się z obowiązku rozliczenia środków.
Spółka zaskarżyła decyzję nakazującą zwrot pomocy publicznej na ochronę miejsc pracy, przyznanej w związku z COVID-19. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że spółka nie wywiązała się z obowiązku rozliczenia otrzymanych środków w terminie, pomimo wezwania organu. Sąd podkreślił, że spółka miała możliwość aktywnego udziału w postępowaniu i przedstawienia dowodów, czego nie uczyniła.
Przedmiotem skargi była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy, która zobowiązała spółkę do zwrotu otrzymanej pomocy na ochronę miejsc pracy w kwocie 7960,29 zł wraz z odsetkami. Spółka wniosła o uchylenie decyzji, argumentując, że złożyła dokumenty po wydaniu decyzji przez organ I instancji, nie wiedząc o tym fakcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd wskazał, że zgodnie z przepisami ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z COVID-19, spółka była zobowiązana do rozliczenia otrzymanych świadczeń w terminie 30 dni od zakończenia okresu pobierania świadczeń. W przypadku niewywiązania się z tego obowiązku, organ wzywa do jego wykonania w dodatkowym terminie 30 dni, pod rygorem zwrotu pomocy wraz z odsetkami. Sąd stwierdził, że spółka nie wywiązała się z obowiązku rozliczenia, pomimo wezwania, a także nie uprawdopodobniła złożenia dokumentów po wydaniu decyzji. Ponadto, spółka została poinformowana o możliwości aktywnego udziału w postępowaniu, czego nie wykorzystała. Wobec powyższego, sąd uznał, że organy nie naruszyły przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, a zebrany materiał dowodowy został wyczerpująco rozpatrzony i uzasadniony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, spółka nie wywiązała się z obowiązku rozliczenia otrzymanych środków w terminie, pomimo wezwania organu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że spółka nie złożyła wymaganych dokumentów rozliczeniowych w terminie ustawowym ani w dodatkowym terminie wyznaczonym przez organ. Brak reakcji na wezwanie organu uzasadniał zobowiązanie do zwrotu pomocy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
ustawa COVID art. 15gg § ust. 19
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Podmiot otrzymujący świadczenie na ochronę miejsc pracy jest obowiązany do rozliczenia otrzymanych świadczeń w terminie do 30 dni od zakończenia okresu pobierania świadczeń.
ustawa COVID art. 15gg § ust. 23a
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
W przypadku niewywiązania się z obowiązku rozliczenia, dyrektor urzędu pracy wzywa do jego wykonania w dodatkowym terminie 30 dni, pod rygorem zwrotu pomocy wraz z odsetkami.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawą orzekania o oddaleniu skargi jest przepis art. 151 p.p.s.a.
Pomocnicze
ustawa COVID art. 15gg § ust. 20
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Obowiązek rozliczenia obejmuje złożenie dokumentów potwierdzających prawidłowość wykorzystania środków i zatrudnienie pracowników.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Spółka argumentowała, że złożyła dokumenty po wydaniu decyzji przez organ I instancji, nie wiedząc o tym fakcie.
Godne uwagi sformułowania
Spółka nie wywiązała się z obowiązku, o którym mowa w art. 15gg ust. 19 ustawy, pomimo wezwania wystosowanego przez Dyrektora WUP. Skarżąca została pismem z 21 lutego 2023 r. poinformowana o przysługującym jej prawie brania czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów, a także przeglądanie akt sprawy oraz sporządzenie z nich notatek, kopii lub odpisów.
Skład orzekający
Piotr Kraczowski
przewodniczący
Jadwiga Smołucha
członek
Michał Sowiński
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie obowiązku rozliczenia pomocy publicznej związanej z COVID-19 i konsekwencji braku wywiązania się z tego obowiązku, a także znaczenia aktywnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z pomocą publiczną w okresie pandemii COVID-19 i konkretnych przepisów ustawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowego zastosowania przepisów dotyczących zwrotu pomocy publicznej w związku z COVID-19. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyV SA/Wa 1443/23 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2024-04-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-07-10 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Jadwiga Smołucha Michał Sowiński /sprawozdawca/ Piotr Kraczowski /przewodniczący/ Symbol z opisem 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. 2021 poz 2095 art. 15gg ust. 19, 23a Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), , Protokolant specjalista - Sylwia Rosińska - Czaykowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi K. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 10 maja 2023 r. znak KOC/2660/Ni/23 w przedmiocie zobowiązania do zwrotu otrzymanej pomocy na rzecz ochrony miejsc pracy oddala skargę Uzasadnienie Przedmiotem skargi wniesionej przez K. w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka" lub "Strona") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: "organ odwoławczy" lub "SKO") z 10 maja 2023 r. nr KOC/2660/Ni/23 utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] (dalej: "organ I instancji" lub "Dyrektor WUP") z 13 marca 2023 r. nr 113/WWP.I.4220.10054.2021.TM w przedmiocie zobowiązania do zwrotu otrzymanej pomocy na rzecz ochrony miejsc pracy. Powyższa decyzja ostateczna została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z 27 września 2020r. Spółka zwróciła się do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników nieobjętych przestojem, przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy w związku ze spadkiem obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19. W wyniku oceny powyższego wniosku organ I instancji przyznał wymienione spółce bezzwrotną pomoc, o którą wystąpiła. Wypłata przyznanej pomocy nastąpiła w trzech transzach po 2.653,43 zł każda w dniach: 30 października, 30 listopada oraz 8 grudnia 2020 r. Pismem z 28 grudnia 2022 r. Dyrektor WUP wezwał Spółkę do złożenia rozliczenia przyznanych i wypłaconych środków, stosownie do art. 15gg ust. 19 i ust. 23a ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095, z późn. zm.); zwanej dalej "ustawą", w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem obowiązku zwrotu całości otrzymanej pomocy wraz należnymi odsetkami. Pismem z 21 lutego 2023 r. Dyrektor WUP zawiadomił Skarżącą o wszczęciu postępowania w sprawie nakazania zwrotu otrzymanej pomocy. Strona nie udzieliła odpowiedzi i nie wzięła udziału w postępowaniu. Decyzją z 13 marca 2023 r. Dyrektor WUP zobowiązał Spółkę do zwrotu otrzymanej pomocy na rzecz ochrony miejsc pracy przyznanej na podstawie art. 15gg ustawy w kwocie 7960,29 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania każdej transzy do dnia zapłaty, tj.: od kwoty 2.653,43 zł od dnia 30 października 2020 r. do dnia zapłaty, od kwoty 2.653,43 zł od dnia 30 listopada 2020 r. do dnia zapłaty, od kwoty 2.653,43 zł od dnia 8 grudnia 2020 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor podniósł, że wobec niezastosowania się Spółki do wezwania należy zobowiązać Stronę do zwrotu otrzymanej pomocy wraz z odsetkami. Rozpoznając sprawę w następstwie odwołania SKO zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W skardze na powyższą decyzję Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i ponowne rozpoznanie sprawy biorąc pod uwagę dowody i dokumenty złożone przez Skarżącą. Wskazano, iż dokumenty, o których mowa powyżej wpłynęły do WUP już po wydaniu decyzji. W chwili składania dokumentów Skarżąca nie miała wiedzy, że organ wydał już decyzję. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji, wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na fakt wniesienia skargi przez A. względnie o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 15gg ust. 19 ustawy, podmiot, któremu przyznano świadczenie na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników, jest obowiązany do rozliczenia otrzymanych świadczeń i środków z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na wypłatę świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy w terminie do 30 dni od zakończenia okresu pobierania świadczeń. Obowiązek ten realizuje się w szczególności - w myśl art. 15gg ust. 20 ustawy - poprzez złożenie do właściwego wojewódzkiego urzędu pracy: dokumentów potwierdzających prawidłowość wykorzystania przyznanych świadczeń i środków zgodnie z przeznaczeniem, dokumentów potwierdzających zatrudnienie pracowników, na których otrzymano świadczenie, przez okres wskazany we wniosku. Zgodnie z art. 15gg ust. 23a ustawy, dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy wzywa podmiot, który nie wywiązał się z obowiązku określonego w ust. 19 lub 20, do wywiązania się z niego w dodatkowym terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem obowiązku zwrotu całości otrzymanej pomocy wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków. Jeżeli podmiot nie wywiąże się z tego obowiązku w dodatkowym terminie, dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy wydaje decyzję W stanie faktycznym kontrolowanej sprawy niesporne jest, iż Spółka nie wywiązała się z obowiązku, o którym mowa w art. 15gg ust. 19 ustawy, pomimo wezwania wystosowanego przez Dyrektora WUP. Wobec tego zaistniała podstawa do zobowiązania Spółki do zwrotu nierozliczonych w sposób wymagany prawem środków publicznych, stosownie do art. 15gg ust. 23a ustawy. Odnosząc się do zarzutów skargi należy podkreślić, iż Spółka w żaden sposób nie uprawdopodobniła faktu złożenia do organu I instancji dokumentów dotyczących kontrolowanej sprawy po wydaniu decyzji przez ten organ. Co istotne przy tym, Skarżąca została pismem z 21 lutego 2023 r. poinformowana o przysługującym jej prawie brania czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów, a także przeglądanie akt sprawy oraz sporządzenie z nich notatek, kopii lub odpisów. Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że organ nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego. Sąd nie dopatrzył się również by SKO uchybiło innym przepisom prawa. Organ w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy oraz szczegółowo uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. Uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji zawiera szczegółowe ustalenie faktów, na których oparł się organ, a uzasadnienie prawne odnosi się do prawidłowo zastosowanych przepisów prawa. W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, z późn. zm.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI