V SA/Wa 1412/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2018-06-12
NSApodatkoweWysokawsa
cłotranzytVATdług celnyodpowiedzialność przewoźnikaprocedura celnatransportspedycjakontener

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę firmy transportowej, uznając ją za dłużnika celnego i podatkowego w związku z nieprawidłowym zakończeniem procedury tranzytu towarów.

Sprawa dotyczyła skargi firmy transportowej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję określającą kwotę należności celnych i VAT. Firma była głównym zobowiązanym w procedurze tranzytu towarów (lampy LED z osprzętem), która nie została zakończona w terminie. Sąd uznał, że firma, jako przewoźnik, miała wiedzę o objęciu towaru procedurą celną i ponosi odpowiedzialność za jego nieprzedstawienie w urzędzie przeznaczenia, co skutkowało powstaniem długu celnego i zobowiązania podatkowego.

Przedmiotem skargi była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego, określającą kwotę należności celnych i zobowiązania podatkowego w VAT. Sprawa dotyczyła towaru (lampy LED z osprzętem) objętego procedurą zewnętrznego tranzytu wspólnotowego (T1), który nie został prawidłowo zakończony. Głównym zobowiązanym była firma [...], a towar przewożono z Oddziału Celnego w S. do Oddziału Celnego w G. Firma transportowa [...] zleciła przewóz intermodalny, w tym transport drogowy firmie [...] i kolejowy firmie [...]. Procedura tranzytu nie została zakończona w terminie, a urząd celny przeznaczenia nie zarejestrował przybycia towaru. Przedstawione przez firmę [...] dokumenty (dotyczące konstrukcji stalowych) nie potwierdziły zakończenia procedury dla lamp LED. Sąd uznał, że firma transportowa [...] jako przewoźnik, miała wiedzę o objęciu towaru procedurą tranzytu i powinna była przedstawić go w urzędzie przeznaczenia. Zgodnie z przepisami Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w przypadku usunięcia towaru spod dozoru celnego, powstaje dług celny, a odpowiedzialność ponoszą solidarnie m.in. przewoźnicy, którzy wiedzieli o procedurze. Sąd stwierdził, że firma [...] miała taką wiedzę, co uzasadniało uznanie jej za dłużnika celnego i podatkowego. W konsekwencji, skarga firmy została oddalona.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, przewoźnik, który wie o objęciu towaru procedurą tranzytu wspólnotowego, jest zobowiązany do przedstawienia go w nienaruszonym stanie w urzędzie celnym przeznaczenia w wyznaczonym terminie i z zachowaniem środków zastosowanych przez organy celne. Jego odpowiedzialność jest solidarna z głównym zobowiązanym.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że firma transportowa posiadała wiedzę o objęciu towaru procedurą tranzytu, co wynikało z posiadanych dokumentów (list przewozowy, dokument tranzytowy). Brak prawidłowego zakończenia procedury tranzytu, czyli nieprzedstawienie towaru w urzędzie przeznaczenia, skutkuje powstaniem długu celnego, za który przewoźnik odpowiada solidarnie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (16)

Główne

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

WKC art. 91 § ust. 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny

WKC art. 92 § ust. 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny

WKC art. 92 § ust. 2

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny

WKC art. 96 § ust. 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny

WKC art. 96 § ust. 2

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny

WKC art. 203 § ust. 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny

WKC art. 203 § ust. 3

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny

WKC art. 213

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny

ustawa o p.t.u. art. 19a § ust. 9

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

O.p. art. 122

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 187 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

O.p. art. 191

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

prawo celne art. 73 § ust. 1

Ustawa z dnia 19 marca 2015 r. Prawo celne

Ustawa z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo celne oraz niektórych innych ustaw

RWKC art. 366 § ust. 2

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organy celne prawidłowo ustaliły, że procedura tranzytu nie została zakończona, a przedstawione przez stronę dokumenty nie potwierdzają zakończenia procedury dla lamp LED. Firma transportowa jako przewoźnik, wiedząc o objęciu towaru procedurą tranzytu, ponosi odpowiedzialność za jego nieprzedstawienie w urzędzie przeznaczenia. Powstanie długu celnego uzasadnia powstanie obowiązku podatkowego w VAT z tytułu importu towarów.

Odrzucone argumenty

Zarzut naruszenia art. 122, 187 § 1 i 191 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego. Zarzut niewłaściwego zastosowania art. 96 ust. 2 i art. 203 ust. 3 WKC, polegający na uznaniu Skarżącej za podmiot zobowiązany mimo braku wystąpienia nieprawidłowości dotyczących towaru w czasie jego posiadania przez Skarżącą.

Godne uwagi sformułowania

Procedura tranzytu nie została jednak zakończona w wyznaczonym terminie. Przedstawione przez Skarżącą dokumenty nie mogą być uznane za alternatywne dowody zakończenia procedury tranzytu. Odpowiedzialność przewoźnika, tak jak głównego zobowiązanego, jest odpowiedzialnością za sam skutek niewykonania obowiązku przedstawienia towaru w urzędzie celnym przeznaczenia.

Skład orzekający

Bożena Zwolenik

przewodniczący sprawozdawca

Michał Sowiński

sędzia

Izabella Janson

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie odpowiedzialności przewoźnika za dług celny w przypadku nieprawidłowego zakończenia procedury tranzytu, nawet gdy towar został dostarczony do miejsca przeznaczenia, ale nie przedstawiono go urzędowi celnemu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku prawidłowego zakończenia procedury tranzytu i wiedzy przewoźnika o objęciu towaru procedurą celną.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje złożoność procedur celnych i odpowiedzialności podmiotów zaangażowanych w transport międzynarodowy. Pokazuje, jak ważne jest prawidłowe dokumentowanie i zakończenie procedur, aby uniknąć odpowiedzialności finansowej.

Przewoźnik odpowiedzialny za cło, mimo dostarczenia towaru? Sąd wyjaśnia zasady procedury tranzytu.

Dane finansowe

WPS: 53 200 EUR

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
V SA/Wa 1412/17 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2018-06-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-08-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Zwolenik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 3280/18 - Wyrok NSA z 2022-10-11
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1369
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant - st. ref. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2018 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. przy udziale uczestników postępowania: [...], [...], [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez [...] (dalej: "Skarżąca", "Strona") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Dyrektor IAS") z [...] czerwca 2017 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z [...] lutego 2017 r. nr [...] określającą kwotę należności celnych oraz kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.
Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] z [...] czerwca 2015 r. towar w postaci lamp ledowych z osprzętem został objęty procedurą zewnętrznego tranzytu wspólnotowego – T1. Przedmiotowy towar posiadał status towaru niewspólnotowego. Odbiorcą towaru wymienionym w polu 8 dokumentu MRN z [...] czerwca 2015 r. była firma [...], nadawcą towaru oraz głównym zobowiązanym była [...] (pole 2 oraz 50 dokumentu MRN).
Przedmiotowy towar przewożony był pod procedurą zewnętrznego tranzytu wspólnotowego – T1 z Oddziału Celnego w S. do Oddziału Celnego "Baza Kontenerowa" w G. Towar znajdował się w kontenerze nr [...]. Procedura tranzytu nie została jednak zakończona w wyznaczonym terminie, tj. do 3 lipca 2015 r. W związku z brakiem dowodów potwierdzających zakończenie procedury zewnętrznego tranzytu wspólnotowego – T1 urząd celny wyjścia - Oddział Celny w S. [...] lipca 2015 r. wysłał komunikat w systemie NCTS - zapytanie poszukiwawcze do urzędu celnego przeznaczenia (G. OC "Baza Kontenerowa"). [...] sierpnia 2015 r. w systemie NCTS udzielona została odpowiedź z kodem 1 "przesyłka nieznana".
Pismem z [...] sierpnia 2015 r. Oddział Celny "Baza Kontenerowa" w G. poinformował, iż karta A zgłoszenia tranzytowego nie została przez głównego zobowiązanego przedstawiona wraz z towarem w wyznaczonym terminie, w związku z tym nie zarejestrowano przybycia w.wym. towaru w systemie NCTS. W odpowiedzi na zapytanie poszukiwawcze udzielono odpowiedzi "przesyłka nieznana". W załączeniu do w.wym. pisma przesłane zostały wydruki z systemu Mainsail dotyczące kontenera nr [...].
Wobec tego pismem z [...] sierpnia 2015 r. Oddział Celny w S. zwrócił się do głównego zobowiązanego [...] o nadesłanie dokumentów stanowiących dowód zakończenia procedury tranzytu.
W odpowiedzi [...] pismem z 7 września 2015 r. poinformowała, iż procedura zewnętrznego tranzytu wspólnotowego nie została prawidłowo zamknięta, ponieważ kierowca nie przedstawił dokumentów w urzędzie tranzytowym. Do pisma załączono następujące dokumenty, stanowiące zdaniem spółki, dowody alternatywne potwierdzające zakończenie procedury zewnętrznego tranzytu wspólnotowego, tj.:
kserokopię potwierdzenia przybycia kontenera nr [...] do miejsca przeznaczenia – [...]
kserokopię dokumentu celnego importowego z USA.
Ponadto 25 września 2015 r. [...] przedłożyła kserokopię oświadczenia odbiorcy towaru z 16 września 2015 r.
Po zapoznaniu się z dostarczonymi przez Spółkę [...] dokumentami Urząd Celny w S. stwierdził, iż nie mogą być one uznane za dowody alternatywne potwierdzające zakończenie procedury zewnętrznego tranzytu wspólnotowego, gdyż nie zostały poświadczone przez organy celne państwa przeznaczenia. Zatem brak jest podstaw do uznania, iż procedura zewnętrznego tranzytu wspólnotowego została prawidłowo zakończona.
W związku z tym Naczelnik Urzędu Celnego w S. postanowieniem z [...] października 2015 r. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie nieprawidłowości w procedurze tranzytu nr [...] z [...] czerwca 2015 r.
W toku postępowania wyjaśniającego organ wezwał [...] do:
- przedłożenia faktury zakupu lamp ledowych z osprzętem (lub innego dokumentu handlowego), z których wynikałaby wartość przedmiotowego towaru;
- określenia klasyfikacji towarowej przedmiotowego towaru;
- wskazania poprzedniego dokumentu tranzytowego oraz nadesłania jego kopii;
- przedstawienia wszelkich dokumentów związanych z deklaracją skróconą [...] z [...] czerwca 2015 r.;
- wskazania firmy transportowej, która przewoziła przedmiotowy towar objęty procedurą wspólnotowego tranzytu [...] z [...] czerwca 2015 r. oraz przedstawienia dokumentu przewozowego CMR;
- innych dokumentów, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowym postępowaniu.
W odpowiedzi [...] przedłożyła kserokopie następujących dokumentów:
- deklaracji skróconej do czasowego składowania lamp ledowych z osprzętem z [...] czerwca 2015 r.;
- krajowego intermodalnego listu przewozowego eksport;
- dokumentu [...] z [...] maja 2015 r.;
- faktury proforma z [...] maja 2015 r.;
- potwierdzenia złożenia zabezpieczenia nr [...] z [...] czerwca 2015 r.
W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ I instancji stwierdził, że towar nie wspólnotowy - lampy ledowe z osprzętem objęty procedurą zewnętrznego tranzytu wspólnotowego na podstawie dokumentu T1 nr [...] z [...] czerwca 2015 r. nie został przedstawiony w wyznaczonym terminie wraz z dokumentami w urzędzie celnym przeznaczenia, tj: Oddziale Celnym "Baza Kontenerowa" w G. Natomiast przedstawione przez [...] dokumenty nie mogą być uznane za dowody alternatywne potwierdzające prawidłowe zakończenie procedury tranzytu, bowiem nie zostały poświadczone przez organy celne państwa przeznaczenia.
Mając to na uwadze Naczelnik Urzędu Celnego w S. wydał decyzję nr [...] z [...] grudnia 2015 r., którą objął przewożony pod procedurą zewnętrznego tranzytu wspólnotowego towar w postaci lamp ledowych z osprzętem o masie netto 160 kg - ujęty w fakturze proforma z [...] maja 2015 r. (nr zamówienia [...]) procedurą dopuszczenia do obrotu, określił kwotę długu celnego w przywozie wobec w.wym. towaru oraz kwotę podatku od towarów i usług i uznał, że procedura wspólnotowego tranzytu T1 [...] z [...] czerwca 2015 r. została zakończona oraz zwolnił towar spod dozoru celnego. Powyższa decyzja organu I instancji skierowana została do [...], tj. głównego zobowiązanego i nadawcy towaru. [...] złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie w.wym. decyzji w całości.
Organ II instancji wezwał [...] do nadesłania alternatywnych dowodów potwierdzających zakończenie procedury zewnętrznego tranzytu wspólnotowego T1 nr [...], o których mowa w art. 366 ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993 r. z późn. zm.), dalej: "RWKC".
Jednocześnie zwrócono się do w.wym. Spółki o wyjaśnienie, kto (jaka firma) dokonał przewozu lamp ledowych z osprzętem na trasie [...], czy był to transport drogowy, czy kolejowy, czy lampy ledowe z osprzętem były transportowane do G. razem z konstrukcjami stalowymi hal, czy oddzielnie oraz o poinformowanie, czy [...] zawarła umowę na przewóz towaru (lamp ledowych z osprzętem) z przewoźnikiem i czy wiedział on, że towar objęty został procedurą tranzytu wspólnotowego zewnętrznego zgodnie z dokumentem nr [...] z [...] czerwca 2015 r. powinien być dostarczony wraz z dokumentami celnymi do urzędu celnego przeznaczenia, tj. Oddziału Celnego "Baza Kontenerowa" w G. w terminie do [...] lipca 2015 r. W przeciwnym przypadku o wskazanie, kto był zobowiązany do przedstawienia towaru wraz z dokumentami w ww. urzędzie celnym, celem zakończenia procedury tranzytu oraz kto odpowiadał za załadunek towaru na statek.
Ponadto organ II instancji zwrócił się o wyjaśnienie, dlaczego w polu 8 dokumentu nr [...] (odbiorca) wpisana została firma [...] oraz w polu 17 (kraj przeznaczenia) NO (Norwegia), skoro z odwołania Strony wynika, iż towar został dostarczony do Stanów Zjednoczonych.
Odpowiedzi na powyższe [...] stwierdziła, że głównym i jedynym powodem tego, że nie może przedstawić alternatywnych dowodów potwierdzających zakończenie procedury tranzytu nr [...] jest fakt, że firma transportowa, która podjęła towar, nie dostarczyła dokumentu T1 razem z towarem do urzędu celnego przeznaczenia, tj. Oddziału Celnego "Baza Kontenerowa" w G. Z tego powodu we wszystkich dokumentach, jakie dostarczył [...] w tej sprawie, w tym w dokumencie importowym z USA brak jest nazwy "lampy ledowe". W dokumencie importowym z USA całość towaru nazwano "transportowe i magazynowe ramy", gdyż konstrukcja stalowa była towarem dominującym wagowo i objętościowo. Zatem dostarczenie jakiegokolwiek dokumentu potwierdzonego przez organy celne USA jest niemożliwe, gdyż nigdzie nie było żadnej wzmianki o lampach ledowych. Istnieją natomiast dokumenty potwierdzające dostarczenie i import konstrukcji stalowej, którą nazwano "transportowe i magazynowe ramy". Ten dokument jak twierdzi w.wym. Spółka należy traktować jako potwierdzenie importu kompletnej hali namiotowej, która składa się z konstrukcji stalowej, plandeki i lamp ledowych.
Wyjaśniono ponadto, iż podjęcia towaru dokonała firma [...] z siedzibą w G. na zlecenie firmy [...], która była nadawcą lamp ledowych do firmy [...] oraz kupującym konstrukcję stalową z firmy [...]. Towar został załadowany do kontenera nr [...] i był przewożony do Warszawy transportem drogowym, natomiast w Warszawie miał być przeładowany na transport kolejowy i transportowany do Gdyni. Lampy ledowe były transportowane razem z konstrukcją stalową w tym samym kontenerze. [...] podniosła również, iż jej zadaniem odpowiedzialność za dostarczenie towaru wraz z dokumentami do Oddziału Celnego Baza kontenerowa w G. ponosi tylko i wyłącznie przewoźnik, tj. firma [...].
Ponadto stwierdziła, nie potrafi odpowiedzieć, kto był odpowiedzialny za załadunek towaru na statek i nie potrafi udzielić odpowiedzi na pytania dotyczące wypełniania pól 8 i 17 zgłoszenia celnego [...], ponieważ dokument ten był sporządzony przez agencję celną.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Dyrektor Izby Celnej w Warszawie decyzją nr [...] z [...] lutego 2016 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu l instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu stwierdzono, iż organ I instancji nie przeprowadził w sprawie wyczerpującego postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie wszystkich dłużników. Nie wyjaśnił bowiem, czy poza głównym zobowiązanym, który został uznany za dłużnika także inne podmioty (np. przewoźnik towaru) nie wypełniają znamion dłużnika, o którym mowa w art. 203 ust. 3 WKC.
Mając to na uwadze, Naczelnik Urzędu Celnego w S. postanowieniem z [...] marca 2016 r. wszczął z urzędu postępowanie celno-podatkowe w sprawie nieprawidłowości w procedurze tranzytu nr [...] z [...] czerwca 2015 r. w stosunku do firm [...], która była odpowiedzialna za przewóz w.wym. kontenera z towarem z S. do portu w G. oraz firmy [...] przewożącej w.wym. kontener z S. do Warszawy (transport drogowy) i firmy [...] przewoźnika w.wym. kontenera z Warszawy do G. (transport kolejowy).
W toku postępowania wyjaśniającego firma [...] poinformowała organ, iż dokumenty o nr [...], [...], dotyczące kontenera nr [...] zostały złożone do Urzędu Celnego [...] po dostarczeniu kontenera na plac Portu BCT G. Jednak z nieznanych przyczyn nie dokonano zamknięcia procedury tranzytu realizowanej wg dokumentu [...].
Natomiast firma [...] potwierdziła fakt realizacji zlecenia transportowego dla firmy [...] na trasie S. - Warszawa oraz stwierdziła, że podstawiła kontener do zamawiającego [...] i dostarczyła załadowany kontener nr [...] do terminala kolejowego [...]. W dalszym przemieszczaniu towarów nie uczestniczyła i nie posiada dokumentów potwierdzających wywóz tych towarów z obszaru celnego Unii Europejskiej.
Następnie Naczelnik Urzędu Celnego w S. wezwał [...] do przedłożenia umów na wykonanie usług transportowych przez firmy [...] i [...] a także listów przewozowych typu CMR oraz kolejowego listu przewozowego, które dotyczą [...] z [...] czerwca 2015 r. Zwrócono się również o wyjaśnienie, z jaką firmą [...] zawarła umowę na obsługę operacji tranzytowej wg dokumentu [...] z [...] czerwca 2015 r, dotyczącą kontenera nr [...] oraz wezwał do przedstawienia tej umowy i udzielenia informacji, jaką rolę w operacji tranzytowej wg. [...] z [...] czerwca 2015 r. pełniła firma [...] oraz kto zlecił transport firmom [...]. Wezwano także [...] do wyjaśnienia, czy zawierała umowę na usługę spedycyjną z firmą [...] w zakresie obsługi operacji tranzytowej wg [...] z [...] czerwca 2015 r., przedstawienia tej umowy w przypadku jej zawarcia oraz innych dokumentów, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi [...] poinformowała, iż nie zawierała umowy na obsługę operacji tranzytowej wg [...] z [...] czerwca 2015 r., dotyczącej kontenera nr [...]. Ponadto stwierdziła, iż z listu przewozowego wynika, że firma [...] była spedytorem, który zorganizował przewóz towaru. Przewóz ten zleciła przewoźnikowi firmie [...] załadowała towar na warunkach Incoterms FCA S., zatem nie uczestniczyła w organizacji transportu lamp ledowych. Transport lamp ledowych zlecił właściciel towaru firma [...], który wysłał lampy, aby załadować je do kontenera razem z konstrukcją stalową zakupioną w [...]. Ponadto [...] podniosła, iż nie zawierała umowy na usługę spedycyjną i wykonała wszystkie czynności prawidłowo, tj. załadowała towar, wypełniła list przewozowy, zleciła Agencji Celnej KW S.C. w S. sporządzenie dokumentu T1 oraz przekazała wszystkie dokumenty kierowcy.
Wobec tego Naczelnik Urzędu Celnego w S. wezwał firmę [...] do wyjaśnienia:
- z jaką firmą [...] zawarła umowę na obsługę operacji tranzytowej wg [...] z [...]czerwca 2015 r., dotyczącą kontenera nr [...] oraz przedstawienia tej umowy;
- jaką rolę w operacji tranzytowej wg. [...] z [...] czerwca 2015 r. pełniła firma [...] i za jakie czynności była odpowiedzialna, czy zlecała transport firmom [...].
Wezwano również [...] do przedstawienia umowy transportowej, dokumentu CMR i listu kolejowego oraz innych dokumentów, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Ponadto organ I instancji zwrócił się do firmy [...] o wyjaśnienie roli w powyższej operacji tranzytowej firmy [...] łącznie z przedstawieniem kopii zlecenia na wykonanie przedmiotowej usługi.
W odpowiedzi [...] poinformowała, iż nie zawierała umowy na obsługę operacji tranzytowej, lecz otrzymała od [...] zlecenie zorganizowania transportu intermodalnego konstrukcji stalowych na trasie S. - G. Zlecenie zostało złożone za pomocą poczty elektronicznej i obejmowało zobowiązanie do podstawienia dwóch kontenerów do firmy [...] w celu załadowania konstrukcji stalowych. Ponadto wyjaśniła, iż nie wykonuje transportu, a jedynie organizuje transport intermodalny drogowo-kolejowy. W ramach organizacji transportu zleciła transport drogowy firmie [...] (zlecenie telefoniczne) a zorganizowanie transportu kolejowego powierzyła spółce [...], na zlecenie której transport kolejowy wykonała [...]. Do pisma załączyła kserokopie: krajowego intermodalnego listu przewozowego eksport, którym dysponował przewoźnik drogowy oraz kolejowego listu przewozowego wystawionego przez [...], którym dysponowała [...]. Ponadto [...] poinformowała, iż była odpowiedzialna wyłącznie za zorganizowanie transportu na trasie S.-G., który został powierzony przewoźnikom i dalszym spedytorom. Obsługą operacji tranzytowej zajmowała się agencja celna, która otrzymała zlecenie od [...].
Jednocześnie [...] wniosła o zobowiązanie [...] do przedłożenia umowy, jaka łączy ją z agencją celną obsługującą przedmiotową operację tranzytową oraz dopuszczenie dowodu z tych dokumentów na okoliczność ustalenia zakresu obowiązków agencji celnej przy obsłudze operacji tranzytowej.
Pismem z 17 maja 2016 r. Naczelnik Urzędu Celnego w S. wezwał firmę [...] do przedstawienia informacji na jakiej podstawie było realizowane zlecenia transportowe na rzecz firmy [...] na trasie S.-Warszawa (czy było to zlecenie ustne, czy pisemne). W przypadku zlecenia pisemnego wezwano o dostarczenie jego kopii. Ponadto firma [...] została wezwana do przedstawienia kopii dokumentu CMR lub innego dokumentu przewozowego dotyczącego kontenera nr [...], dokumentu potwierdzającego dostarczenie ww. kontenera do miejsca przeznaczenia, tj. [...] oraz innych dokumentów dotyczących operacji tranzytowej realizowanej wg [...] z [...] czerwca 2015 r.; które mogły mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Następnie pismem z 6 czerwca 2016 r. organ celny I instancji wezwał [...] do przedstawienia informacji na jakiej podstawie było realizowane zlecenie transportowe kontenera nr [...] na rzecz [...] na trasie Warszawa – B. , czy było to zlecenie ustne, czy pisemne. W przypadku zlecenia pisemnego wezwano o dostarczenie jego kopii. Ponadto [...] została wezwana do przedstawienia kopii listu przewozowego lub innego dokumentu przewozowego dotyczącego kontenera nr [...], dokumentu potwierdzającego dostarczenie w.wym. kontenera do miejsca przeznaczenia, tj. BCT G. oraz innych dokumentów dotyczących operacji tranzytowej realizowanej wg [...] z [...] czerwca 2015 r., które mogły mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Na wezwanie z 17 maja 2016 r. firma [...] nie udzieliła odpowiedzi. Natomiast [...] udzieliła odpowiedzi pismem z 20 czerwca 2016 r. informując, iż kontener nr [...] został przyjęty do przewozu przez [...] 23 czerwca 2015 r. na stacji [...] i na podstawie listu przewozowego nr [...] został przewieziony w składzie 42 wagonów z kontenerami do stacji przeznaczenia G. Port. Nadawcą i jednocześnie odbiorcą przesyłki była [...] (pole 9 i 10 listu przewozowego). Kontener nr [...], na którym założona była plomba [...] został załadowany na wagon nr [...] - poz. 27 załącznika do listu przewozowego. Przedmiotowa przesyłka została przekazana odbiorcy na stacji przeznaczenia 24 czerwca 2015 r., bez zastrzeżeń zgodnie z wykazem nr [...] sporządzonym przez [...] na stacji G. Port. Ponadto w w.wym. piśmie poinformowano, iż dowodem zawarcia umowy przewozu jest list przewozowy sporządzony przez nadawcę zgodnie z regulaminem przewozu przesyłek towarowych [...].
Postanowieniem z [...] sierpnia 2016 r. Naczelnik Urzędu Celnego w S. wszczął z urzędu postępowanie celno-podatkowe w sprawie nieprawidłowości w procedurze tranzytu nr [...] z [...] czerwca 2015 r. wobec [...]
Następnie organ celny I instancji wezwał [...] do przedstawienia następujących informacji:
jaka firma zleciła [...] obsługę operacji tranzytowej wg [...] z [...] czerwca 2015 r. dotyczącą kontenera nr [...]oraz przedstawienia umowy zlecającej obsługę operacji tranzytowej;
jaką rolę w operacji tranzytowej wg. [...] z [...] czerwca
2015 r. pełniła [...] i za jakie czynności była odpowiedzialna, czy zlecała transport firmom [...] i [...]
Wezwano również [...] do przedstawienia umowy zlecającej transport dokumentu CMR i listu kolejowego oraz innych dokumentów, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W odpowiedzi [...] poinformowała, iż działając jako agent armatora [...] otrzymała zlecenie na transport dwóch kontenerów morskich w ramach współpracy agencyjnej od firmy [...], która otrzymała zlecenie transportowe od firmy [...]. Ponadto poinformowała, iż realizację transportu intermodalnego na trasie S.-G. zleciła firmie [..]., która podstawiła ww. kontener do siedziby [...]. Oświadczyła również, że nie zlecała transportu firmom [...] i [...] Realizowała zlecenie na trasie S., PL – G., PL – [...] działając jako agent armatora [...], przy czym za kwestie formalne, tj. wystawianie dokumentów takich jak konosament odpowiedzialnym podmiotem był [...] jako zleceniodawca. Do wyjaśnień załączono korespondencję elektroniczną z wyjaśnieniami [...], zlecenie od [...] dla [...], oraz instrukcje [...] do [...].
Ponadto [...] wniosła o rozszerzenie kręgu osób odpowiedzialnych solidarnie z głównym zobowiązanym za powstanie długu celnego i zobowiązania podatkowego o Agencję Celną [...], która zgodnie z informacją [...] sporządziła dokument [...] z [...] czerwca 2015 r., bowiem jako podmiot uprawniony (co do zasady) winna odpowiadać za realizację formalności celnych. Wniosła również o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu w postaci zeznań kierowcy, który w imieniu przewoźnika [...] odebrał kontener nr [...] od załadowcy [...]. Ponadto mając na względzie przedłożone przez [...] dokumenty potwierdzające fakt dostarczenia i wprowadzenia do obrotu na terenie Stanów Zjednoczonych towaru znajdującego się w kontenerze nr [...] [...] wniosła o wystąpienie przez organ celny bezpośrednio do organu celnego właściwego ze względu na miejsce przeznaczenia, tj. [...] w celu potwierdzenia, że towar w postaci lamp ledowych ([...] z [...] czerwca 2015 r.) znajduje się w swobodnym obrocie na terenie Stanów Zjednoczonych.
Organ I instancji uznał, iż brak jest podstaw do wystąpienia do władz celnych USA o potwierdzenie, czy towar w postaci lamp ledowych znajduje się w swobodnym obrocie na terenie USA, ponieważ amerykański dokument celny przedstawiony przez [...] wskazuje, że towar załadowany do kontenera [...] i dopuszczony do obrotu w USA to konstrukcje wiat magazynowych, a nie lampy ledowe.
Pismem z 8 listopada 2016 r. Naczelnik Urzędu Celnego w S. wezwał Agencję Celną [...] do udzielenia informacji, czy uczestniczyła w realizacji operacji tranzytowej dot. [...] z [...] czerwca 2015 r. dokonanej na rzecz [...] jeżeli tak to w jakim charakterze, czy było to przedstawicielstwo bezpośrednie, czy pośrednie, przedstawienie umowy lub zlecenia z [...] Wezwano również Agencję Celną [...] do udzielenia informacji, czy [...] zlecała jej sporządzenie dokumentu Tl [...] z [...] czerwca 2015 r., jeśli tak to w jakiej formie oraz nadesłanie innych dokumentów mogących mieć wpływ na rozstrzygniecie.
W odpowiedzi [...] poinformowała, iż od czasu rozpoczęcia swojej działalności do chwili obecnej nie posiada stosownego zabezpieczenia (gwarancji) wymaganego do realizacji procedury tranzytowej za dokumentem T1. W przypadku operacji tranzytowej [...] z [...] czerwca 2015 r. na ustną prośbę pracownika [...] dokonała jedynie przesłania roboczego dokumentu w formie elektronicznej do Oddziału Celnego w S., który wymagał elektronicznej wersji dokumentu. Agencja Celna [...] nie uczestniczyła w operacji zgłoszenia i przedstawienia towaru organom celnym. Wszelkimi formalnościami z tym związanymi zajmował się przedstawiciel [...] będącej jednocześnie głównym zobowiązanym. Z informacji jakie posiada Agencja wynika, że [...] złożyła w Oddziale Celnym w S. wymagane do konkretnego zgłoszenia celnego zabezpieczenie gotówkowe wraz z dokumentami w formie papierowej w celu dokonania operacji tranzytowej, lecz nie potrafiła przesłać samego zgłoszenia w formie elektronicznej do systemu NCTS i w tym zakresie zwróciła się do Agencji z prośbą o przesłanie elektroniczne zgłoszenia do systemu NCTS.
Pismem z 9 listopada 2016 r. organ celny I instancji wezwał [...] do nadesłania następujących informacji i dokumentów:
przekazania uwierzytelnionej kopii dokumentu potwierdzającego objęcie składowaniem czasowym towaru w postaci lamp ledowych;
wyjaśnienia kto zorganizował załadunek lamp ledowych do kontenera nr [...] i kto uczestniczył w załadunku, kto fizycznie ładował lampy ledowe, czy załadunku dokonał kierowca [...], czy pracownik [...];
czy w trakcie załadunku obecny był [...] oraz kto założył plombę nr [...] na kontener nr [...].
Wezwano również [...] do dostarczenia zlecenia na sporządzenie dokumentu T1 przez [...] Agencja Celna z siedzibą w S., dowodu płatności za przedmiotowe lampy wystawionego przez odbiorcę towaru w USA ([...]) na rzecz [...] i potwierdzenia tej płatności przez [...] oraz nadesłania innych dokumentów mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie.
W odpowiedzi [...] poinformowała, iż była organizatorem załadunku lamp ledowych, natomiast przewóz ww. towaru został zorganizowany i zamówiony przez firmę [...] - właściciela lamp ledowych, która zleciła przewóz spedycji [...]. Fizycznie lampy ledowe zostały załadowane przez pracowników [...] i to oni uczestniczyli w załadunku. Kierowca był obecny podczas załadunku towaru oraz założył plombę nr [...] na kontener nr [...]. Zlecenie sporządzenia dokumentu Tl przez Agencję Celną [...] miało formę ustną. [...] poinformowała, że dowodu płatności za przedmiotowe lampy nie udało się jej uzyskać. Firma [...] zasłaniała się tajemnicą handlową. Do powyższego pisma załączona została kopia deklaracji skróconej do czasowego składowania nr [...] z [...] czerwca 2015 r.
W dniu 13 grudnia 2016 r. w Urzędzie Celnym w S. w obecności pełnomocnika [...] adwokata [...] przesłuchany został w charakterze świadka [...]. W trakcie przesłuchania oświadczył m.in., że nie uczestniczył w załadunku kontenera nr [...]. W chwili przyjazdu do [...] kontener był już załadowany, nie widział co było ładowane, widział przy zamykaniu tylko metalowe konstrukcje. Stwierdził również, iż nie wie kto fizyczne ładował towar. Zeznał także, iż nie wiedział i nie był informowany, że towar w postaci lamp ledowych był pod dozorem celnym. Zeznał również, iż nie pamięta jakie dokumenty zostały przekazane do Urzędu Celnego, ponieważ było to prawie półtora roku temu.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i analizie materiału dowodowego Naczelnik Urzędu Celnego w S. [...] lutego 2017 r. wydał decyzję o numerze wskazanym wyżej, na mocy której: objął przewożony pod procedurą tranzytu T1 Nr [...] z [...] czerwca 2015 r. towar w postaci lamp ledowych z osprzętem o masie netto 160 kg - ujęty w fakturze proforma z [...] maja 2015 r. o wartości 53 200 EUR (nr zamówienia [...]) procedurą dopuszczenia do obrotu, określił kwotę długu celnego w przywozie wobec w.wym. towaru oraz kwotę podatku od towarów i usług, uznał, że procedura wspólnotowego tranzytu Tl [...] z [...] czerwca 2015 r. została zakończona oraz zwolnił towar spod dozoru celnego.
Od powyższej decyzji organu celnego I instancji odwołania złożyły [...] oraz [...].
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, na skutek złożonych odwołań, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie decyzją z [...] czerwca 2017 r. o numerze wskazanym wyżej, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z [...] lutego 2017 r., sprostowaną postanowieniem Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie nr [...] z [...] maja 2017 r., uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła [...]. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła:
1. naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, dalej: "O.p" w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca Prawo celne (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed 20 sierpnia 2016 r. w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 1228), dalej: "prawo celne", polegające na:
- poczynieniu niewynikającego z zebranego materiału dowodowego stanowczego ustalenia, że Skarżąca przewoziła towar, którego dotyczy dług celny określony w zaskarżonej decyzji, podczas gdy zebrany materiał dowodowy nie wskazuje jednoznacznie, czy towar ten rzeczywiście znajdował się w kontenerze przewożonym przez Skarżącą;
- sprzecznej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ocenie treści listu przewozowego i poczynieniu sprzecznego z zebranym materiałem dowodowym ustalenia, że Skarżąca wiedziała, iż towar w przewożonym przez nią kontenerze objęty jest procedurą tranzytu wspólnotowego, a także
2. niewłaściwe zastosowanie art. 96 ust. 2 i art. 203 ust, 3 tiret czwarte rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, polegające na uznaniu Skarżącej za podmiot zobowiązany do wykonania obowiązków wynikających ze stosowania procedury celnej, mimo braku wystąpienia nieprawidłowości dotyczących towaru podlegającego dozorowi celnemu w czasie, gdy towar ten znajdował się w posiadaniu Skarżącej i mimo braku obowiązku Skarżącej dostarczenia do urzędu celnego przeznaczenia.
W dalszej części skargi stwierdzono, iż każde z naruszeń prawa wymienionych w pkt 1 miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż dotyczy wadliwego ustalenia okoliczności stanowiących konieczne przesłanki uznania Skarżącej za dłużnika na podstawie art. 203 ust. 3 WKC. Natomiast niewłaściwe zastosowanie przepisów wskazanych w pkt 2 miało wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do uznania Skarżącej za dłużnika i do obciążenia jej odpowiedzialnością za dług celny oraz za zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług, mimo ustalenia czasu sprawowania pieczy nad towarem przez Skarżącą i zakresu obowiązków Skarżącej wyłączających możliwość zastosowania do niej art. 96 ust. 2 WKC.
Wobec powyższego Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z [...] lutego 2017 r. W motywach skargi Skarżąca rozwinęła podniesione zarzuty, w sposób obszerny je argumentując.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko w sprawie i jego argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz.1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z akt sprawy, towar lampy ledowe z osprzętem (zgłoszenie celne nr [...] z [...] czerwca 2015 r.) został objęty procedurą zewnętrznego tranzytu wspólnotowego (nota tranzytowa – T1). Przedmiotowy towar posiadał status towaru niewspólnotowego. Odbiorcą towaru była firma [...] (pole 8 dokumentu MRN), nadawcą towaru oraz głównym zobowiązanym była [...] (pole 2 oraz 50 dokumentu MRN). Przedmiotowy towar przewożony był z Oddziału Celnego w S. do Oddziału Celnego "Baza Kontenerowa" w G.
[...] działając jako agent armatora [...] otrzymała zlecenie na realizację transportu dwóch kontenerów w tym kontenera nr [...] na trasie S., PL- G., PL, [...] od firmy [...] i zleciła realizację transportu intermodalnego drogą elektroniczną kolejnemu spedytorowi, tj. [...] na trasie S.- G.. Transport drogowy na trasie S.-Warszawa [...] zleciła firmie [...], a zorganizowanie transportu kolejowego na trasie Warszawa-G. powierzyła [...] na zlecenie, której transport kolejowy wykonywała [...].
[...] załadowała lampy ledowe z osprzętem razem z konstrukcją stalową do kontenera nr [...]. Podjęcia towaru dokonała firma [...]
Procedura tranzytu nie została jednak zakończona w wyznaczonym terminie, tj. do dnia [...] lipca 2015 r. Oddział Celny "Baza Kontenerowa" w G. poinformował (pismo z dnia 25 sierpnia 2015 r.), iż karta A zgłoszenia tranzytowego nie została przez głównego zobowiązanego przedstawiona wraz z towarem w wyznaczonym terminie w związku z tym nie zarejestrowano przybycia w. wym. towaru w systemie NCTS. W odpowiedzi na zapytanie poszukiwawcze udzielono odpowiedzi "przesyłka nieznana".
Z przedłożonych przez [...] kserokopii dokumentu potwierdzającego przybycie kontenera nr [...] do miejsca przeznaczenia – [...], importowego dokumentu celnego z USA oraz oświadczenia odbiorcy towaru z dnia 16 września 2015 r. wynika, iż dotyczą one konstrukcji wiat magazynowych, a nie lamp ledowych z osprzętem. Zasadnie zatem organ odwoławczy uznał, że przedstawione dokumenty nie mogą być uznane za alternatywne dowody zakończenia procedury tranzytu określone w art. 366 ust. 2 RWKC bowiem nie dotyczą towaru, który objęty został procedurą tranzytu w Oddziale Celnym w S. Ponadto przedstawione przez Skarżącą kserokopie w.wym. dokumentów nie zostały poświadczone przez organy państwa trzeciego albo organy jednego z państw członkowskich. Podobnie, znajdujące się w aktach sprawy wydruki z systemu Mainsail, dotyczące kontenera [...] wskazują, iż w w.wym. kontenerze znajdowały się konstrukcje stalowe hal, a nie lampy Iedowe z osprzętem.
Z przedłożonych przez [...] dokumentów nie wynika zatem, że towar w postaci lamp ledowych z osprzętem wyjechał z Unii Europejskiej w kontenerze nr [...], co uzasadnia twierdzenie, że w rozpoznawanej sprawie procedura tranzytu nie została zakończona w sposób prawidłowy.
Należy wskazać, że procedura tranzytu zewnętrznego pozwala na przemieszczanie z jednego do drugiego miejsca znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty:
a) towarów niewspólnotowych, niepodlegających w tym czasie należnościom celnym przywozowym i innym opłatom ani środkom polityki handlowej;
b) towarów wspólnotowych, w przypadkach i na warunkach określonych zgodnie z procedurą Komitetu, w celu uniknięcia sytuacji, w których produkty objęte środkami lub korzystające ze środków w wywozie mogłyby unikać tych środków lub korzystać z nich bez uzasadnienia (art. 91 ust. 1 WKC).
Objęcie procedurą tranzytu dokonywane jest na podstawie zgłoszenia celnego, które zgodnie z art. 4 pkt 17 WKC oznacza czynność, przez którą osoba wyraża, w wymaganej formie i w określony sposób, zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną. Procedura tranzytu zewnętrznego zostaje zakończona, a obowiązki zobowiązanego spełnione, gdy towary objęte tą procedurą i właściwe dokumenty zostaną przedstawione, zgodnie z przepisami tej procedury, w urzędzie celnym przeznaczenia (art. 92 ust. 1 WKC). Organy celne zamykają procedurę tranzytu zewnętrznego, jeżeli są w stanie stwierdzić, na podstawie porównania danych dostępnych w urzędzie wyjścia i danych dostępnych w urzędzie przeznaczenia, że procedura została w prawidłowy sposób zakończona (art. 92 ust. 2 WKC).
W zakresie rozkładu obowiązków związanych z procedurą tranzytu, Wspólnotowy Kodeks Celny przyjmuje zasadę, że to główny zobowiązany jest osobą uprawnioną do korzystania z procedury wspólnotowego tranzytu zewnętrznego, a zarazem jest on odpowiedzialny za:
a) przedstawienie w wyznaczonym terminie w urzędzie celnym przeznaczenia towarów w nienaruszonym stanie i z zachowaniem środków zastosowanych przez organy celne w celu zapewnienia tożsamości towarów;
b) przestrzeganie przepisów procedury tranzytu wspólnotowego (art. 96 ust. 1 WKC). Nie naruszając jednakże obowiązków głównego zobowiązanego, osoba przewożąca towary lub ich odbiorca, który przyjmuje towary, wiedząc o tym, że są one objęte procedurą tranzytu wspólnotowego, jest również zobowiązany do przedstawienia ich w nienaruszonym stanie w urzędzie celnym przeznaczenia w wyznaczonym terminie i z zachowaniem środków zastosowanych przez organy celne w celu zapewnienia tożsamości towarów (art. 96 ust. 2 WKC).
W procedurze tranzytu obowiązuje zasada poddania dozorowi celnemu towarów od chwili ich wprowadzenia na obszar Wspólnoty (art. 37 ust. 1 WKC). Mogą one podlegać kontroli celnej zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Pod pojęciem dozoru celnego mieszczą się zgodnie z art. 4 pkt 13 WKC, wszelkie działania podejmowane przez organ celny w celu zapewnienia przestrzegania przepisów prawa celnego oraz innych przepisów mających zastosowanie do towarów przywożonych na polski obszar celny lub z nich wywożonych. Usunięcie spod dozoru celnego oznacza utratę możliwości wykonywania przez organy wobec towarów przywożonych na polski obszar celny lub z niego wywożonych wszelkich czynności o charakterze materialno-technicznym lub prawnym wynikających z norm prawa celnego lub innych przepisów znajdujących zastosowanie do tych towarów.
Z przedstawionych uregulowań wynika, że decydującym dla prawidłowej realizacji procedury tranzytu zewnętrznego jest przedstawienie w urzędzie celnym przeznaczenia towarów objętych tą procedurą oraz właściwych dokumentów. Na podstawie art. 92 ust. 1 WKC warunkiem zakończenia procedury tranzytu (a nie tylko jej zamknięcia w oparciu o art. 92 ust. 2 WKC) jest stwierdzenie tożsamości towaru w punkcie wyjścia i w punkcie przeznaczenia.
W rozpoznawanej sprawie organy celne trafnie uznały, że nie doszło do prawidłowej realizacji obowiązków przewidzianych w art. 96 WKC, gdyż nie zostały spełnione wymogi prawidłowego zakończenia procedury tranzytu. W ocenie Sądu powołany przez organ materiał dowodowy stanowił wystarczającą podstawę do stwierdzenia, że procedura tranzytu nie została zakończona, co oznacza, że objęta procedurą tranzytu przesyłka została usunięta spod dozoru celnego.
Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu dotyczącego podmiotowego zakresu odpowiedzialności należy wskazać, że usunięcie towaru spod dozoru celnego powoduje powstanie w przywozie długu celnego (art. 203 ust. 1 WKC), którego dłużnikami zgodnie z art. 203 ust. 3 WKC są:
- osoba, która usunęła towar spod dozoru celnego,
- osoby, które uczestniczyły w tym usunięciu, i które jednocześnie wiedziały lub powinny były wiedzieć, że towar zostaje usunięty spod dozoru celnego,
- osoby, które nabyły lub posiadały towar, i które w chwili jego nabycia lub wejścia w jego posiadanie wiedziały bądź powinny były wiedzieć, że jest to towar usunięty spod dozoru celnego, i
- odpowiednio osoba zobowiązana do wykonania obowiązków wynikających z czasowego składowania towaru lub wynikających ze stosowania procedury celnej, którą towar ten został objęty.
W sytuacji powstania długu celnego w przywozie w wyniku usunięcia spod dozoru celnego towaru podlegającego należnościom przywozowym i w przypadku wszczęcia postępowania w przedmiocie określenia długu celnego oraz gdy jest więcej osób niż jeden dłużnik, zgodnie z art. 213 WKC postępowanie winno toczyć się wobec wszystkich dłużników, ich odpowiedzialność już na tym etapie jest bowiem solidarna. Powołany przepis uznaje zatem wszystkie wymienione w nim osoby za równorzędnych dłużników solidarnych, bez względu na ich udział w akcie usunięcia towaru spod dozoru celnego.
W niniejszej sprawie głównym zobowiązanym jest [...] zobowiązana do przedstawienia towarów w nienaruszonym stanie w urzędzie celnym przeznaczenia w wyznaczonym terminie i z zachowaniem środków zastosowanych przez organy celne w celu zapewnienia tożsamości towarów oraz przestrzegania przepisów procedury tranzytu wspólnotowego (art. 96 ust. 1 WKC). Spółka ponosi także odpowiedzialność za dług celny stosownie do art. 203 ust. 3 tiret 4 WKC.
Na tej samej podstawie, w związku z art. 96 ust. 2 WKC, odpowiedzialność za powstały dług celny w rozpoznawanej sprawie obejmuje [...] i [...]. (spedytorzy), [...] i [...] (przewoźnicy).
Zgodnie z art. 213 WKC organ celny wszczynając z urzędu postępowanie w sprawie dotyczącej procedury wspólnotowego tranzytu zewnętrznego obowiązany jest wezwać do udziału w postępowaniu wszystkich dłużników, którzy nie wykonali obowiązków wynikających ze stosowania tej procedury (art. 96 WKC) oraz osoby odpowiedzialne za powstanie długu celnego w sytuacjach określonych w art. 203 ust. 3 WKC (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2014 r., I GSK 1405/12, LEX nr 1501704). Dłużnicy są solidarnie zobowiązani do pokrycia tego długu.
Istotne w tym przypadku jest to, że określone obowiązki związane z procedurą tranzytu nie są wykonane. W związku z tym usunięcie towaru spod dozoru celnego ma charakter obiektywny.
Zgodnie z art. 96 ust. 2 WKC obowiązek przedstawienia towarów, który obciąża głównego zobowiązanego na mocy art 96 ust. 1 lit a) może zostać rozciągnięty również na osobę przewożącą towary, zgłaszającą oraz właściciela lub ich odbiorcę. Warunkiem jest posiadanie przez te podmioty wiedzy, że towary są objęte procedurą tranzytu. Odpowiedzialność osób zobowiązanych do wykonania obowiązków wynikających ze stosowania procedury celnej, którą towar został objęty w wypadku usunięcia towaru spod dozoru celnego oparta jest na zasadzie ryzyka.
Transport drogowy na trasie S. – Warszawa [...] zleciła firmie [...] a zorganizowanie transportu kolejowego na trasie Warszawa — G. powierzyła [...] na zlecenie, której transport kolejowy wykonywała [...]. Zarówno w. wym. spedytorzy, jak i przewoźnicy, w tym [...] zobowiązani byli do prawidłowego wykonania obowiązków wynikających ze stosowania procedury tranzytu.
[...] przyjmując zlecenie na realizację transportu na trasie S.-G. oraz sporządzając krajowy list intermodalny, list przewozowy eksport, była w posiadaniu wiedzy, iż przedmiotowy towar niewspólnotowy objęty jest procedurą tranzytu zewnętrznego pozwalającą na przemieszczenie z jednego miejsca (urząd celny wyjścia - UC S.) do drugiego miejsca znajdującego się na obszarze celnym Wspólnoty (urząd celny przeznaczenia - Oddział Celny "Baza Kontenerowa" w G.).
Natomiast [...] od chwili załadunku towaru w Siedlcach była w posiadaniu wystawionego przez [...] krajowego intermodalnego listu przewozowego eksport oraz dokumentu tranzytowego nr [...], z którego wynikało, że przedmiotowy towar (konstrukcja stalowa + plandeki + lampy ledowe), objęty został procedurą tranzytu w dniu [...] czerwca 2015 r. w Urzędzie Celnym w S. oraz, że do dnia 3 lipca 2015 r. powinien być dostarczony do urzędu przeznaczenia (Oddziału Celnego Baza Kontenerowa w G.). Potwierdzają to m.in. zeznania świadka, kierowcy firmy [...] z dnia 13 grudnia 2016 r., który był w posiadaniu listu przewozowego, i jednocześnie zeznał, że zakładał plombę na kontener, a plomba nie była zdejmowana ani w trakcie transportu, ani po dostarczeniu kontenera do terminalu kontenerowego [...].
Z kolei [...] po przeładunku kontenera w Warszawie i przyjęciu go do przewozu kolejowego na stacji [...] w dniu 23 czerwca 2015 r. była w posiadaniu kolejowego listu przewozowego z którego wynikało, iż towar ma być dostarczony do stacji G.-Port (pole 5) oraz, że jest przeznaczony do dalszego wywozu z obszaru celnego Unii Europejskiej, tj. do CHIN (pole 21). Ponadto z przedstawionego przez Skarżącą załącznika do kolejowego listu przewozowego (poz. 27) wynika, iż na kontenerze nr [...], który był transportowany przez Skarżącą na trasie Warszawa-G. znajdowała się plomba nr [...], a w trakcie prowadzonego postępowania Skarżąca nie podnosiła, iż przedmiotowa plomba została naruszona przed przejęciem przez Nią kontenera z towarem. Zatem podnoszony w skardze zarzut, iż lamp ledowych nie było w przewożonym kontenerze nie znajduje uzasadnienia.
Uzasadnione zatem jest twierdzenie organów celnych, że fakt, iż towar miał zostać dostarczony do stacji G.-Port, a także, że przeznaczony był do wywozu z obszaru Unii Europejskiej ze wskazaniem kraju docelowego CHINY pozwalają przyjąć, że Spółka musiała mieć świadomość, iż jest to towar celny. Należy podkreślić również, że Skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów, które podważałyby powyższe stanowisko. Spółka, profesjonalnie zajmująca się realizacją transportu towarowego, miała zatem wiedzę, iż przedmiotowy towar niewspólnotowy znajduje się pod dozorem celnym z niezamkniętą procedurą tranzytu.
Art 96 ust. 2 WKC zobowiązuje przewoźnika, który przejmuje towary, wiedząc o tym, że są one objęte procedurą tranzytu wspólnotowego, aby przedstawił je w nienaruszonym stanie w urzędzie celnym przeznaczenia w wyznaczonym terminie i z zachowaniem środków zastosowanych przez organy celne.
Co istotne, odpowiedzialność przewoźnika, tak jak głównego zobowiązanego, jest odpowiedzialnością za sam skutek niewykonania obowiązku przedstawienia towaru w urzędzie celnym przeznaczenia. Obowiązkiem [...] jako przewoźnika, korzystającego z procedury celnej było zakończenie tej procedury, zgodnie z przepisami prawa.
Z przedstawionych przez [...] listu przewozowego z dnia [...] czerwca 2015 r. oraz wykazu zdawczego nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nie wynika, iż przekazała w dniu [...] czerwca 2015 r. w G. przedmiotowy kontener z towarem firmie [...] bowiem w polu 11 listu przewozowego, "pokwitowanie odbioru przesyłki", brak jest pieczęci i podpisu odbiorcy przesyłki. Natomiast na wykazie zdawczym nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. w pozycji podpis przyjmującego znajduje się adnotacja: "brak przedst. przy podpis". Oznacza to, iż przedstawiciela przyjmującego nie było przy przekazywaniu kontenera z towarem.
Brak zatem uzasadnienia dla uwzględnienia zawartych w skardze argumentów bowiem w świetle przywołanych wyżej przepisów przewoźnik odpowiada za dopełnienie obowiązków związanych z prawidłowym zamknięciem procedury tranzytu.
Zasadnie zatem Skarżąca została uznana za dłużnika na podstawie art. 203 ust. 3 tiret 4 WKC zobowiązanego solidarnie z pozostałymi dłużnikami do pokrycia długu celnego.
Z uwagi na fakt, iż [...]., [...]., [...]., [...] i [...]. zostały uznane za dłużników celnych na podstawie art. 203 ust. 3 tiret 4 WKC i ciąży na nich obowiązek uiszczenia cła, zasadnie uznane zostały również za podatników zobowiązanego do uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu przedmiotowego towaru. Zgodnie bowiem z art. 19a ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), dalej: "ustawa o p.t.u.", obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11. W niniejszej sprawie obowiązek podatkowy z tytułu importu przedmiotowego towaru powstał w chwili powstania długu celnego, tj. 4 lipca 2015 r.
Wbrew zarzutom skargi organ odwoławczy w sposób wyczerpujący wskazał okoliczności faktyczne i prawne, uzasadniające podjęte rozstrzygnięcie. Sąd nie podziela zatem zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 122, art. 187, art. 191 Ordynacji podatkowej bowiem w niniejszej sprawie organy podatkowe podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone prawidłowo. Ponadto uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji zawiera szczegółowe ustalenie faktów, na których oparł się organ, a uzasadnienie prawne odnosi się do prawidłowo zastosowanych przepisów prawa.
Reasumując Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, co uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI