V SA/WA 1337/18

V SA/Wa 1337/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-01-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2018-08-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jarosław Stopczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Madalińska-Urbaniak
Marek Krawczak
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I GSK 976/19 - Wyrok NSA z 2023-05-24
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2017 poz 1257
art. 7, art. 75 § 1 i 2, art. 77, art. 80, art. 138 § 1 pkt 1, art. 156 § 1 i 2, art.
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2003 nr 223 poz 2221
art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 4 ust. 2 pkt 3
Ustawa z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu [...] sierpnia 2017r. Prezes ARR wydał decyzję nr [...], którą stwierdził nieważność decyzji ostatecznej wydanej przez Marszałka Województwa [...] znak [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. stwierdzającej spełnienie przez E. Sp. z o.o. warunków wstępnego uznawania grup i dokonującej wstępnego uznania ww. spółki w grupie produktów "owoce" oraz zatwierdzającej plan dochodzenia do uznania tej grupy za organizację producentów owoców i warzyw i ustalającej wpisanie do rejestru grup producentów prowadzonego przez Marszałka Województwa [...]. W uzasadnieniu decyzji Prezes ARR stwierdził, że decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem:
- art. 7 i 77 par. 1 Kpa poprzez zaniechanie przez Marszałka Województwa [...] przeprowadzenia dowodów niezbędnych dla ustalenia stanu faktycznego i wyjaśnienia istoty sprawy,
- art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacjach rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno oraz art. 113 rozporządzenia nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 poprzez brak przeprowadzenia kontroli w zakresie umożliwiającym potwierdzenie kluczowych informacji dotyczących spełnienia przez Stronę warunków wstępnego uznania oraz zatwierdzenia planu dochodzenia do uznania za organizację producentów owoców i warzyw, a także
- art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawnianych na włókno i par. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania poprzez wydanie przez Marszałka Województwa [...] decyzji o wstępnym uznaniu grupy producentów owoców i warzyw oraz zatwierdzeniu planu dochodzenia do uznania, pomimo braku dokumentów potwierdzających spełnienie przez Stronę kryteriów wstępnego uznania.
Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji.
Uznając bezzasadność wniesionego odwołania Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] maja 2018 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu własnej decyzji wskazał m.in., że przedmiotem postępowania jest ustalenie, czy ww. decyzja Marszałka Województwa [...] znak [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. jest dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 par. 1 Kpa oraz czy nie występują przesłanki negatywne wymienione w art. 156 par. 2 Kpa. Podkreślił, że w postępowaniu dotyczącym wniosku Strony w sprawie wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw zastosowanie miały następujące przepisy w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2011 r.:
1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych ("rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku") (Dz. Urz. UE L 299 z 27.11.2007r. str. 1), dalej "rozporządzenie nr 1234/2007";
2) rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wspracia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16), dalej rozporządzenie nr 73/2009";
3) rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 350 z 31.12.2007 r., str. 1), dalej rozporządzenie nr 1580/2007";
4) ustawa z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz.U. z 2008r., Nr 11, poz. 70 z późn.zm.), dalej "ustawa z dnia 19 grudnia 2003 r.";
5) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz.U. z 2009 r. Nr 5, poz. 27), dalej rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2008 r."; Zgodnie z przepisami regulującymi warunki wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw na dzień 14 czerwca 2011 r., podmiot zrzeszający producentów owoców i warzyw ubiegający się o wstępne uznanie grupy producentów owoców i warzyw musiał spełnić warunki i wymagania wymienione w par. 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2008 r., w tym przedłożyć określone dokumenty, przy czym, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. wniosek o wydanie decyzji w sprawie wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw i zatwierdzenie planu dochodzenia do uznania tej grupy za organizację producentów owoców i warzyw, powinien zawierać elementy wskazane w tym przepisie, w tym (zgodnie z pkt 3) informacje o liczbie członków oraz wartości produktów wytworzonych przez członków grupy producentów sprzedanych w okresie odniesienia wskazanym w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2. Jednocześnie, zgodnie z art. 4 ust. 2 tej ustawy, do wniosku należało dołączyć:
1) dokument urzędowy potwierdzający, że wnioskodawca jest osobą prawną, oraz wskazujący organy i osoby uprawnione do reprezentowania wnioskodawcy;
2) statut albo umowę grupy producentów;
3) dokumenty potwierdzające informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 3;
4) plan dochodzenia do uznania pozytywnie zaopiniowany przez dyrektora oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa właściwego ze względu na siedzibę grupy producentów.
Jednocześnie w myśl art. 113 rozporządzenia nr 1580/2007 przed zatwierdzeniem planu dochodzenia do uznania grupy producentów państwo członkowskie było zobowiązane do przeprowadzenia kontroli danego podmiotu prawnego w celu weryfikacji, za pomocą wszelkich odpowiednich środków, łącznie z kontrolami na miejscu, dokładności informacji podanych w planie dochodzenia do uznania. Zawartość planu dochodzenia do uznania określał przepis par. 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2008 r. W planie dochodzenia do uznania należało uwzględnić m.in. informacje o powierzchni upraw, wielkości zbiorów i ilości i wartości sprzedanych owoców i warzyw oraz kierunków ich dystrybucji, dotyczące roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o wstępne uznanie, opracowane na podstawie oświadczeń złożonych przez każdego z producentów będących członkami wnioskodawcy. Należało również uwzględnić liczbę i opis maszyn i urządzeń służących do produkcji oraz zbioru owoców i warzyw, środków transportowych i innych środków technicznych służących do przygotowania do sprzedaży owoców i warzyw, w jakie wyposażeni są poszczególni członkowie wnioskodawcy.
Zgodnie z art. 125e ust. 1 rozporządzenia 1234/2007 grupy producentów mogły być tworzone jako podmiot prawny z inicjatywy rolników uprawiających co najmniej jeden produkt sektora owoców i warzyw lub produkty tego sektora przeznaczone wyłącznie do przetworzenia w celu uzyskania decyzji o uznaniu ich za organizację producentów. Jednocześnie w art. 2 ust. 2 lit. a tego rozporządzenia stwierdza się, że do celów niniejszego rozporządzenia "rolnik" oznacza rolnika w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla (...).
Z kolei rozporządzenie nr 1782/2003 zostało uchylone i zastąpione rozporządzeniem nr 73/2009.
Zgodnie z art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009 "rolnik" oznacza osobę lub grupę osób fizycznych lub prawnych, które prowadzą działalność rolniczą i których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty Europejskiej. Natomiast "działalność rolnicza" oznacza produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych. Dodatkowo, zgodnie z par. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2008 r. podmiot zrzeszający producentów owoców i warzyw mógł zostać wstępnie uznany za grupę producentów owoców i warzyw, jeżeli był utworzony co najmniej przez 5 producentów wytwarzających przynajmniej jeden z produktów wymienionych w grupach produktów, ze względu na które wnioskował o wstępne uznanie i produkty te były wytwarzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Organ zauważył mając na względzie powyższe przepisy krajowe i unijne, że na ich podstawie Marszałek Województwa [...] wydając decyzję znak: [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. o wstępnym uznaniu grupy, powinien był dokonać postępowania dowodowego, aby potwierdzić, czy wszyscy członkowie ubiegającej się o wstępne uznanie spółki E. Sp. z o.o. są rolnikami, tj. potwierdzić fakt użytkowania przez nich gruntów rolnych i prowadzenia działalności rolniczej, a także prowadzenia przez każdego z członków tej spółki uprawy przynajmniej jednego produktu z grupy produktów "owoce" na terenie RP w sezonie poprzedzającym złożenie wniosku. Ponadto Marszałek Województwa [...] powinien był zweryfikować informacje podane przez Stronę we wniosku dotyczące liczby jej członków oraz wartości produktów wytworzonych przez jej członków i sprzedanych w wybranym okresie odniesienia.
Oprócz kontroli dokumentacji, Marszałek Województwa [...] był zobligowany do przeprowadzenia kontroli na miejscu celem sprawdzenia dokładności informacji podanych w planie dochodzenia do uznania odnoszących się do rodzaju upraw, wielkości zadeklarowanych powierzchni upraw, wielkości zbiorów, wyposażenia poszczególnych członków Strony w maszyny i urządzenia służące do produkcji i zbioru owoców, a także służących do przygotowania owoców do sprzedaży.
Zdaniem organu odwoławczego z analizy akt sprawy dotyczącej decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. wynika, że we wniosku o wydanie decyzji w sprawie wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw i zatwierdzenia planu dochodzenia do uznania tej grupy za organizację producentów owoców i warzyw, Strona podała, że liczba członków grupy wynosi 6, a wartość produktów wytworzonych przez członków grupy i sprzedanych w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku wynosi 474,61 tys. Zł. Marszałek Województwa [...] przeprowadzając kontrolę w oparciu o art. 113 rozporządzenia nr 1580/2007 i art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. był zatem zobligowany do sprawdzenia czy wszyscy członkowie E. Sp. z o.o. są producentami owoców oraz czy łączna wartość produktów wytworzonych przez nich i sprzedanych w roku 2010 wyniosła 474,61 tys. zł. Powinien zatem był dysponować stosownymi dokumentami potwierdzającymi powyższe informacje oraz przeprowadzić kontrolę na miejscu.
Z analizy zgromadzonych akt sprawy wynika, że Marszałek Województwa [...] ustalił liczbę członków Strony na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru Przedsiębiorców, umowy spółki, protokołu z Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników oraz umowy sprzedaży udziałów. Marszałek Województwa [...] zweryfikował, że na dzień złożenia wniosku, wszyscy członkowie Strony spełniali definicję "rolnika". Świadczą o tym znajdujące się w aktach sprawy decyzje o wymiarze podatku rolnego czterech członków Strony (W.P., K.P.-S., J.P. i M. P.-K.) oraz umowy dzierżawy gruntów rolnych pozostałych dwóch członków Strony (R. S. i M. K.).
Przedłożone certyfikaty zgodności procesu produkcji z wymaganiami rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. świadczą o tym, że pięcioro członków Strony (z wyjątkiem J. P.) prowadziło w 2010 r. działalność rolniczą w zakresie produkcji owoców. Można zatem uznać, że dokumenty te potwierdzają, że pięcioro członków Strony uprawiało w tym okresie wymienione w certyfikatach gatunki owoców (porzeczka czarna, aronia, jabłka, wiśnie, orzech laskowy) na wskazanych w certyfikatach obszarach. Wskazane w ww. certyfikatach powierzchnie upraw owoców są zbieżne z powierzchniami podanymi w planie dochodzenia do uznania w odniesieniu do dwóch członków Strony – R. S. i M. K. Dane nt. powierzchni upraw i wielkości zbiorów pozostałych członków Strony podane w Planie dochodzenia do uznania są odmienne od widniejących na przedłożonych certyfikatach. W aktach sprawy brak innych dokumentów potwierdzających rodzaje upraw, obszar powierzchni i wielkość produkcji, w szczególności brak dowodów przeprowadzenia kontroli na miejscu u wszystkich członków Strony. Brak również dowodów na przeprowadzenie kontroli w zakresie dysponowania przez każdego producenta maszynami i urządzeniami do produkcji i zbioru owoców. Z protokołu kontroli przeprowadzonej przez upoważnionego pracownika urzędu marszałkowskiego w [...]. w dniu [...] maja 2011 r. wynika, że informacji i wyjaśnień w zakresie stanu faktycznego odnoszącego się do maszyn, urządzeń służących do produkcji i zbioru, środków transportowych i innych środków technicznych udzielał W.P., Prezes Strony. Upoważniony pracownik urzędu marszałkowskiego w [...]. przeprowadzający kontrolę nie zweryfikował osobiście tych informacji. Z protokołu wynika również, że gospodarstwo J.P. ubiega się o certyfikat zgodności procesu produkcji z wymaganiami rozporządzenia Rady dot. ekologicznych metod produkcji. W związku z tym organ II instancji stwierdził, że Marszałek Województwa [...] przeprowadził kontrolę spełniania warunków wstępnego uznania i zatwierdzenia planu dochodzenia do uznania w oparciu o przedłożone dokumenty i wyjaśnienia składane podczas kontroli w siedzibie Strony. Marszałek Województwa [...] nie przeprowadził jednak kontroli na miejscu u wszystkich członków Strony, celem weryfikacji i dokładności informacji podanych w planie dochodzenia do uznania.
W odniesieniu do kwestii weryfikacji wartości produktów wytworzonych przez członków Strony i sprzedanych w 2010 r. w wysokości 474,61 zł., organ odwoławczy nie może potwierdzić, że Marszałek Województwa [...] przeprowadził kontrolę, w tym zakresie zgodnie z art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r.
W aktach sprawy znajdują się faktury dokumentujące sprzedaż trzech członków Strony, 5 faktur VAT wystawionych przez K.P.-S., 1 faktura VAT RR wystawiona dla R.S. i 2 faktury VAT RR wystawione dla J.P. W odniesieniu do czterech członków, Strona przedłożyła zestawienia sprzedaży. Zestawienia te obejmują: numery faktur, daty ich wystawienia, nazwy nabywców, ilości produktów, wartości netto i brutto produktów i ich nazwy. Dane odnoszące się do ilości produktów wytworzonych przez dwoje członków Strony – W.P. i M. P.-K. podane w zestawieniach sprzedaży różnią się od danych podanych w planie dochodzenia do uznania (tab. 3 na str. 9). Uprawnione zatem twierdzenie, że Marszałek Województwa [...] nie zweryfikował, podanej we wniosku i w planie dochodzenia do uznania, wartości produktów wytworzonych i sprzedanych w 2010 r. przez wszystkich członków Strony w oparciu o wymagane w art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. dokumenty.
Organ Odwoławczy nie podziela opinii Strony przedstawionej w odwołaniu, że oświadczenia i zestawienia sprzedaży mogą stanowić dokumenty potwierdzające wartość sprzedaży produktów, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. Zdaniem organu odwoławczego przedłożone zestawienia nie są dokumentami potwierdzającymi informacje o wartości sprzedaży produktów, ale są dokumentami przedstawiającymi informacje o fakturach sprzedaży. W opinii organu odwoławczego, Marszałek Województwa [...] powinien był zweryfikować przedłożone oświadczenia i zestawienia faktur sprzedaży wszystkich członków Strony, żądając okazania faktur widniejących w zestawieniach lub innych dokumentów potwierdzających wartość sprzedaży.
W ocenie organu odwoławczego niesłuszny jest zarzut Strony naruszenia przez organ I instancji art. 75 par. 1 i 2 Kpa. Należy podkreślić, że w postępowaniu dowodowym mającym na celu weryfikację spełniania warunków wstępnego uznania i zatwierdzenia planu dochodzenia do uznania, oprócz przepisów Kpa, obowiązywały przepisy materialne, tj. art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2003r. Organ odwoławczy nie neguje, że oświadczenia o wartości sprzedaży mogły być dowodami w sprawie, w myśl art. 75 par. 1 Kpa. Nie były jednak dowodami wymaganymi zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003r.
Strona sama uważa (str. 21 odwołania), że okoliczność faktyczna stwierdzona w oświadczeniu może być przedmiotem dowodu z zeznań świadków, opinii biegłych itd., jeżeli prawdziwość oświadczenia budzi wątpliwości. Dlatego ustawodawca określił w art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku i nie były to oświadczenia wymagające powoływania świadków, biegłych itd., na potwierdzenie informacji w nich przekazywanych. Natomiast można zgodzić się ze Stroną, że dokumentami potwierdzającymi sprzedaż i wartość sprzedaży są nie tylko faktury VAT. Takimi dokumentami mogą być również faktury VAT RR, rachunki, paragony i umowy.
Zdaniem organu odwoławczego nie można zgodzić się z zarzutem Strony, że organ I instancji błędnie zinterpretował przepis art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. i wywiódł z niego, że każdy z osobna członek grupy producentów jest zobowiązany do sprzedaży produktów i każdy z osobna jest zobowiązany do przedłożenia dokumentów potwierdzających wartość sprzedaży produktów. Podobnie, nie można się zgodzić z podejściem Strony zaprezentowanym na str. 17-18 odwołania, dotyczącym wykazania przez wnioskodawcę łącznej wartości sprzedaży na określonym w przepisach poziomie, albowiem każdy członek grupy producentów, nie tylko musi uprawiać przynajmniej jeden produkt z sektora owoców i warzyw, ale również musi go wprowadzać do obrotu i wnioskodawca powinien to odpowiednio udokumentować, a marszałek województwa – zweryfikować. Natomiast do przedłożenia dokumentów, świadczących o wartości sprzedaży produktów swoich członków w określonym okresie, zobowiązany był, podmiot zrzeszający producentów, wnioskujący o uzyskanie decyzji o wstępnym uznaniu i zatwierdzeniu planu dochodzenia do uznania, a nie każdy członek oddzielnie.
Zdaniem organu odwoławczego nie można zgodzić się z twierdzeniem Strony zaprezentowanym na str. 7 odwołania, że użycie spójnika "oraz" w definicji rolnika, o której mowa w art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009 ma charakter enumeracyjny, co w konsekwencji oznacza, że niedopuszczalne jest przyjęcie, iż do uznania podmiotu za rolnika konieczne jest łączne spełnienie przesłanki posiadania gospodarstwa na terytorium Wspólnoty i prowadzenie działalności rolniczej. Przeciwnie – Żeby uznać podmiot za rolnika, zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 73/2009, gospodarstwo tego podmiotu misi się znajdować na terenie Wspólnoty i jednocześnie podmiot ten musi prowadzić działalność rolniczą. W przeciwnym wypadku, do otrzymania dopłat bezpośrednich, a także do skorzystania z pomocy finansowej w ramach innych instrumentów Wspólnej Polityki Rolnej, miałyby prawo podmioty prowadzące działalność rolniczą, których gospodarstwa znajdowałby się poza terenem Wspólnoty lub podmioty, których gospodarstwa znajdowałyby się na terenie Wspólnoty, ale podmioty te nie prowadziłyby działalności rolniczej.
W odniesieniu do twierdzeń Strony, że przepisy dotyczące kontroli, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. oraz art. 113 rozporządzenia nr 1580/2007 nakładały na Marszałka Województwa [...] jedynie obowiązek przeprowadzenia kontroli, a nie sporządzania kopii lub odpisów dokumentów w postaci faktur VAT, organ odwoławczy zwraca uwagę, że przeprowadzenie kontroli powinno być przez organ odpowiednio udokumentowane.
Marszałek Województwa [...] nie przeprowadził kontroli w zakresie spełniania przez Stronę warunków wstępnego uznania grupy producentów i zatwierdzenia planu dochodzenia do uznania zgodnie z przepisem art.2 ust.2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 19 grudnia 2003r. Nie zweryfikował również, za pomocą wszelkich odpowiednich środków, łącznie z kontrolami na miejscu dokładności informacji podanych w planie dochodzenia do uznania, przez co naruszył przepis art. 113 rozporządzenia nr 1580/2007. W świetle powyższego, Marszałek Województwa [...] naruszył również przepisy procesowe dotyczące prowadzenia postępowania dowodowego, tj. art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa.
Zdaniem organu odwoławczego bez znaczenia dla dokonywania oceny prawidłowości przeprowadzenia kontroli i wydania przez Marszałka Województwa [...] decyzji w przedmiocie wstępnego uznania Strony jest fakt pozytywnego zaopiniowania planu dochodzenia do uznania przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, o czym wzmiankuje Strona na str. 26 odwołania. Pozytywnie zaopiniowany plan dochodzenia do uznania był wymaganym zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2003r. załącznikiem do wniosku o wydanie decyzji w sprawie wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw i zatwierdzenia jej planu dochodzenia do uznania. Przepis art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. wyraźnie określał zakres, w jakim dyrektor oddziału regionalnego ARiMR opiniował plan dochodzenia do uznania lub jego zmiany, a uzyskanie pozytywnej opinii tego organu nie zwalniało marszałka województwa z obowiązku przeprowadzenia kontroli w zakresie spełniania warunków wstępnego uznania i zatwierdzenia pozytywnie zaopiniowanego planu.
Przeprowadzona przez organ odwoławczy analiza prowadzi do konstatacji, że Marszałek Województwa [...] pomimo, że nie zebrał materiału dowodowego zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. dotyczącego wszystkich członków Strony oraz pomimo, że nie przeprowadził kontroli zgodnie z art. 113 rozporządzenia nr 1580/2007 i art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 19 grudnia 2003r., stwierdził, że Strona spełnia warunki wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw i zatwierdzenia planu dochodzenia do uznania i wydał w tym zakresie decyzję administracyjną. W ocenie organu II instancji uprawnione jest zatem twierdzenie, że wydanie przez Marszałka Województwa [...] decyzji przyznającej Stronie status wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw i zatwierdzającej jej plan dochodzenia do uznania, było dokonane w oparciu o niepełny materiał dowodowy z naruszeniem:
- przepisów materialnych art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. oraz par. 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2008 r. - przepisów dotyczących kontroli, tj. art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. i art. 113 rozporządzenia nr 1580/2007 oraz
- przepisów postępowania, tj. art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa.
W ocenie organ odwoławczego, ww. naruszenie miało charakter rażący w rozumieniu przepisu art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa,, a nadto nie zaistniała sytuacja przewidziana w art. 156 par. 2 kpa
Decyzję organu odwoławczego zaskarżyła E. Spółka z o.o. w G.M. zarzucając jej naruszenie:
1) przepisów prawa materialnego, a to:
a) art. 4 ust. 2 pkt 3, art. 4 ust. 1 pkt 3, art. 2 ust. 2 pkt 1 lit.1 a) ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego (Dz. U. 2011.145 poz. 868) w związku z par. 1 i par. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie warunków wstępnego uznawania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz.U. 2009.5 poz. 27) poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że:
– Skarżąca nie dopełniła wymogów przewidzianych ww. przepisami, tj. nie przedłożyła dokumentów dostatecznie potwierdzających informacje i oświadczenia Skarżącej oraz jej poszczególnych członków, co ma być jednoznaczne z ich weryfikowaniem, podczas gdy zarówno sam organ orzekający – Marszałek Województwa [...] dysponował niezbędnymi informacjami nie tylko wynikającymi z przedłożonych dokumentów, ale też znanych mu z urzędu oraz w wyniku przeprowadzonej kontroli w siedzibie Skarżącej i dostępnych za pośrednictwem systemu ZSZiK, ale co więcej – posługiwał się oświadczeniami Skarżącej oraz poszczególnych jej członków, które w świetle obowiązujących przepisów stanowiły dostateczny dowód tego, co zostało w nich stwierdzone, które to dowody łącznie stanowiły dostateczną podstawę uznania wniosku Skarżącej i wydania decyzji pozytywnej i przesądzały o braku wadliwości procedury decyzyjnej organu;
- każdy z osobna członek grupy zobowiązany jest do sprzedaży produktów i każdy z osobna członek grupy zobowiązany jest do przedłożenia dokumentów potwierdzających wartość sprzedaży produktów w sytuacji, gdy ww. przepisy nie nakładają takiego obowiązku.
- złożone przez członków grupy oświadczenia zestawienia sprzedaży nie mogą stanowić dokumentów potwierdzających wartość sprzedaży produktów,
- przepisy te nakładają obligatoryjny obowiązek potwierdzenia wartości sprzedaży produktów w drodze faktur VAT bądź umów podczas, gdy okoliczności te mogą zostać wykazane każdym dowodem przydatnym do rozstrzygnięcia sprawy;
- Marszałek Województwa [...] zobowiązany był w trakcie kontroli sporządzić kopię lub odpisy dokumentów w postaci faktur VAT, podczas gdy przepis ten nakłada jedynie obowiązek przeprowadzenia kontroli.
b) art.113 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (Dz.U.UE L z dnia 31 grudnia 2007 r.), poprzez jego wadliwą interpretację skutkującą przyjęciem przez Organ, że Marszałek Województwa [...] zobowiązany był w trakcie kontroli sporządzić kopię lub odpisy dokumentów w postaci faktur VAT, podczas gdy przepis ten nakłada jedynie obowiązek przeprowadzenia kontroli.
2) przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy:
a) art. 138 par. 1 pkt 1 k.p.a. poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji podczas, gdy organ z uwagi na wadliwość rozstrzygnięcia winien był uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie;
b) art. 156 par. 1 k.p.a. poprzez jego błędną interpretację skutkującą stwierdzeniem, że decyzja Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. (znak: [...]) została wydana z rażącym naruszeniem prawa;
c) art. 156 par. 2 k.p.a. poprzez jego błędną interpretację skutkującą stwierdzeniem, że decyzja Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. (znak: [...]) nie wywołała nieodwracalnych skutków prawnych;
d) art. 7 i 77 par. 1 oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 75 par. 2 k.p.a. w zw. z art. 220 par. 2k.p.a. i art. 156 par. 1 pkt 2 k.p.a. poprzez stwierdzenie, że Marszałek Województwa [...] nie przeprowadził postępowania dowodowego w sprawie zakończonej wydaniem decyzji, mimo że z ustaleń poczynionych przez organ I instancji wynika, iż wszelkie niezbędne działania weryfikacyjne w tym zakresie były podejmowane, a także zebrane zostały obligatoryjne dowody wymagane przepisami prawa materialnego, w tym także przeprowadzono kontrolę w siedzibie Spółki, potwierdzającą spełnienie kryteriów wstępnego uznania wedle przepisów unijnych jak i krajowych, a ponadto brak było podstaw do kwestionowania złożonych przez Skarżącą w toku procedury wnioskowej dokumentów i oświadczeń, w tym także – ustaleń zawartych w planie dochodzenia do uznania, pozytywnie zaopiniowanym przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w dniu [...] marca 2011 r.;
e) art. 7,77 par. 1, art. 80 k.p.a. w zw, z art. 2 lit. a) w zw. z art. 146 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 poprzez przyjęcie u podstaw rozstrzygnięcia przez organ II instancji wniosków sprzecznych ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, tj. że Marszałek Województwa [...] zaniechał badania informacji zawartych w przedłożonych przez Skarżącą i członków Spółki oświadczeniach w kontekście wypełnienia przez każdego z nich przesłanek posiadania statusu "rolnika" w sytuacji, gdy Marszałek Województwa nie znalazł podstaw do zakwestionowania danych zawartych w planie dochodzenia do uznania stanowiącym pełnoprawny dowód w sprawie, a zawierającym wszelkie wymagane przepisami prawa informacje, zgodne z oświadczeniami złożonymi przez producentów w zakresie członków Spółki i ich gospodarstw, zweryfikowane ponadto przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w toku kontroli administracyjnej i w oparciu o Zintegrowany System Zarządzania i Kontroli (ZSZiK) dający pełen wgląd w dane nt. gospodarstw producentów posiadających nr identyfikacyjny nadany przez ARiMR, a przez to niezasadne ustalenie, że w przedmiotowym postępowaniu zachodziły przesłanki do uznania rażącego naruszenia przez Marszałka Województwa [...] zarówno ogólnych zasad postępowania (art. 7 i 77 k.p.a.), jak i art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy z 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego oraz art. 111 Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw;
f) art. 7, art. 77 par. 1 k.p.a. poprzez odmówienie mocy dowodowej i wiarygodności dokumentom załączonym do wniosku o wstępne uznanie grupy producentów oraz bezzasadne przyjęcie, że organ nie przeprowadził dowodów niezbędnych dla ustalenie stanu faktycznego i wyjaśnienia istoty sprawy a zatem nie zweryfikował stanu faktycznego sprawy.
g) art. 75 par. 1 i 2 k.p.a. – poprzez uznanie, że oświadczenia złożone przez członków grupy oraz zestawienia transakcji sprzedaży produktów nie mogą być dowodem.
Podnosząc powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci faktur VAT, potwierdzających sprzedaż produktów przez członków grupy: W.P., M.P. – K. oraz M. K. na okoliczności wskazane w uzasadnieniu skargi, o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a nadto o zasądzenie kosztów sądowoadministracyjnych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, według norm przypisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Sąd zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna albowiem kwestionowana nią decyzja nie narusza prawa.
Jeśli chodzi o pierwszy zarzut skargi, to podnieść należy, że zgodnie z art. 125e rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego (...) grupy producentów mogły być tworzone jako podmiot prawny z inicjatywy rolników uprawiających co najmniej jeden produkt sektora owoców i warzyw lub produkty tego sektora przeznaczone wyłącznie do przetworzenia. Zatem organ winien ustalić, czy podmiot ubiegający się o wydanie pozytywnej decyzji jest utworzony z inicjatywy rolników uprawiających co najmniej jeden produkt sektora owoców i warzyw. Inaczej mówiąc, czy wszyscy członkowie wchodzący w skład tego podmiotu (grupy) są producentami owoców i warzyw.
Sąd zwraca nadto uwagę na art. 38 rozporządzenia Komisji UE ne 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiającego (...), które obowiązywało w dniu wydania decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2011r. Otóż państwa członkowskie (zgodnie z tym przepisem) ustanawiały minimalne kryteria, jakie musi spełnić dany podmiot, aby móc przedłożyć plan dochodzenia do uznania oraz zasady dotyczące sporządzania tego planu, jego treści i wdrażania. W konsekwencji wdrożenia tych przepisów polski ustawodawca określił w ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji (...) – zob. art. 4 i art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a jakie dokumenty wnioskodawca ma złożyć, w jakim zakresie marszałek województwa ma przeprowadzić kontrole w celu ustalenia, czy rzeczywiście w skład podmiotu wnioskującego o wstępne uznanie grupy producentów wchodzą producenci owoców i warzyw, a nadto, czy spełniają pozostałe warunki określone zarówno w przepisach unijnych i krajowych.
Jeśli chodzi o prawo krajowe, to warunki te zostały określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie (...) – Dz.U. nr 5 z 2009 r., poz. 27.
W celu weryfikacji, że informacje o liczbie członków oraz wartości produktów wytworzonych przez członków grupy producentów i sprzedanych we wskazanym okresie odniesienia – są zgodne z rzeczywistością, podmiot wnioskujący powinien był dołączyć do wniosku, zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, dokumenty potwierdzające informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 3.
Były one również wymagane w oparciu o par. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2008 r. Zdaniem sądu organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji wykazał, że Marszałek Województwa [...], wydając decyzję z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw E. Sp. z o.o. nie zweryfikował podanej we wniosku i w planie dochodzenia do uznania, wartości produktów wytworzonych i sprzedanych w 2010 r. przez wszystkich członków Skarżącej w oparciu o wymagane w art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. dokumenty.
W ocenie sądu organ II instancji ma rację, że oświadczenia poszczególnych członków Skarżącej dotyczące sprzedaży za 2010 r. oraz zestawienia sprzedaży czterech członków Skarżącej za 2010 r. nie są dokumentami potwierdzającymi informacje przedstawione we wniosku. Nie są to bowiem dokumenty potwierdzające wartość sprzedaży produktów, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r.
Zawierają one jedynie informacje o fakturach sprzedaży.
Należy więc zgodzić się z organem odwoławczym, że Marszałek Województwa [...] powinien był zweryfikować przedłożone oświadczenia i zestawienia faktur sprzedaży wszystkich członków Skarżącej, żądając okazania faktur widniejących w zestawieniach lub innych dokumentów potwierdzających wartość sprzedaży.
Oczywiście takie dokumenty, powinny się znaleźć w aktach sprawy.
Zdaniem Sądu, Marszałek Województwa [...] błędnie przyjął, że oświadczenia i zestawienia sprzedaży potwierdzają rzeczywiste informacje na temat wartości sprzedaży produktów wytworzonych przez członków Strony. Było to niewątpliwie naruszenie przepisów art. 4 ust. 3 pkt 2 oraz art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r.
Nie sposób zgodzić się ze Skarżącą, że przepisy nie nakładają obowiązku sprzedaży produktów przez każdego jej członka.
Skoro wszyscy członkowie grupy producentów owoców i warzyw powinni być producentami co najmniej jednego produktu tego sektora, (co wynika bezpośrednio z przepisów UE.), to obowiązkiem Marszałka Województwa [...] było sprawdzenie dokumentów świadczących o tym, że wszyscy członkowie Skarżącej są producentami co najmniej jednego produktu z grupy produktów "owoce". Marszałek był ponadto obowiązany do kontroli prawidłowości informacji podanych w planie dochodzenia do uznania, odnoszących się do powierzchni upraw, wielkości zbiorów, ilości i wartości sprzedanych owoców i warzyw oraz kierunków ich dystrybucji, dotyczących roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o wstępne uznanie.
Marszałek winien także zweryfikować informacje odnoszące się do liczby i opisu maszyn i urządzeń służących do produkcji oraz zbioru owoców i warzyw, środków transportowych i innych środków służących do przygotowania do sprzedaży owoców i warzyw, w jakie wyposażenie są poszczególni członkowie grupy.
Zdaniem Sądu, nie sposób zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że w toku czynności kontrolnych sprawdzono i ustalono, że członkowie spółki posiadają maszyny i urządzenia do prowadzenia prawidłowej technologii produkcji, albowiem kontrola była przeprowadzona w siedzibie spółki, a nie w gospodarstwach poszczególnych członków.
Nie budzi wątpliwości tak organu, jak i sądu, że członkowie Skarżącej przedłożyli dokumenty, świadczące o tym, że wszyscy są rolnikami w myśl definicji z art. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 ustanawiającego wspólne zasady dla (...).
Jednakże jedynymi dokumentami świadczącymi o prowadzeniu działalności rolniczej w zakresie produkcji owoców są znajdujące się w aktach sprawy certyfikaty zgodności procesu produkcji z wymaganiami rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych (...) dotyczące pięciorga członków Skarżącej. Skarżąca nie przedstawiła takiego dokumentu w odniesieniu do J. P. Z protokołu kontroli wynika, że gospodarstwo J.P. ubiega się o taki certyfikat. Zatem powyższe certyfikaty potwierdzają, że pięcioro członków Skarżącej uprawiało w 2010 r. wymienione w nich gatunki owoców na wskazanych w tych dokumentach obszarach.
Co istotne wskazane w certyfikatach powierzchnie upraw owoców są zbieżne z powierzchniami podanymi w planie dochodzenia do uznania w odniesieniu do dwóch członków Skarżącej – R.S. i M.K., natomiast dane dotyczące powierzchni upraw i wielkości zbiorów pozostałych osób są odmienne od widniejących na przedłożonych certyfikatach.
Co do danych dostępnych z systemu ZSZiK, to system ten jest narzędziem kontroli wydatków przeznaczonych na rolnictwo, zarządzanym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W jego ramach prowadzony jest rejestr producentów, gospodarstw rolnych i wniosków o przyznanie płatności na podstawie ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 z późn.zm.).
Dane tamże zawarte nie mogą mieć decydującego znaczenia w sprawie niniejszej.
Nie sposób zgodzić się ze skargą, że w siedzibie spółki (gdzie odbyła się kontrola) znajdowały się, poza dokumentami wymienionymi w decyzji Prezesa ARR, jeszcze inne dokumenty, m.in. 27 faktur VAT potwierdzających sprzedaż produktów w 2010 r. przez M. P.-K., M. K. i W. P. (Skarżąca załączyła je do skargi i wniosła o ich dopuszczenie jako dowodu).
Jednakże w aktach sprawy nie ma tych faktur i nie są one wymienione w protokole z kontroli.
Skarżąca nie przedkładała ich w postępowaniu przed organami, ani w postępowaniu zwyczajnym ani nieważnościowym. Stąd Sąd uznał, iż dowody te są spóźnione i zmierzają jedynie do przewlekania postępowania. Poza tym ich rzetelność musiałaby być zbadana w postępowaniu przed organami, co wykracza poza ramy zakreślone przez art. 106 par. 2 p.p.s.a..
Sąd w związku z powyższym wskazuje również, że oceny legalności decyzji ostatecznej dokonuje się na podstawie materiałów zgromadzonych w postępowaniu prowadzonym przed wydaniem tej decyzji, zaś badaniu podlega stan faktyczny i prawny na dzień jej wydania.
Zauważyć także trzeba, iż w aktach sprawy brak jest również dokumentów, o których mowa w art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. potwierdzających informacje o łącznej wartości produktów wytworzonych przez członków Skarżącej i sprzedanych w okresie wskazanym we wniosku, a to oznacza, iż za niesłuszny należy uznać również zarzut Skarżącej naruszenia przez organ odwoławczy art. 113 rozporządzenia nr 1580/2007.
Sąd nie podziela poglądu Skarżącej, że przepisy dotyczące kontroli, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. oraz art. 113 rozporządzenia nr 1580/2007 nakładały na Marszałka Województwa [...] jedynie obowiązek przeprowadzenia kontroli, a nie sporządzania kopii lub odpisów dokumentów np. w postaci faktur VAT.
Jest bowiem rzeczą oczywistą, że przeprowadzenie kontroli powinno być przez organ odpowiednio udokumentowane. Z kontroli sporządza się bowiem protokół oparty o dowody zebrane w trakcie prowadzonego postępowania. Dowodami w sprawie wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw i zatwierdzenia jej planu dochodzenia do uznania są przede wszystkim dokumenty wskazane w par. 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2008 r. oraz art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r.
Sąd zgadza się z organem, że w aktach postępowania administracyjnego brak jest dowodów na przeprowadzenie kontroli w odniesieniu do wszystkich członków Skarżącej zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach dotyczących prowadzenia uprawy i sprzedaży przynajmniej jednego z produktów z grupy produktów "owoce". (art. 125e rozporządzenia nr 1234/2007, art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. oraz par. 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2008 r.). Wszystko to oznacza, że Marszałek Województwa [...] nie przeprowadził właściwej kontroli w zakresie spełniania przez Stronę warunków stępnego uznania grupy producentów i zatwierdzenia planu dochodzenia do uznania (zgodnie z przepisem art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r.). Nie zweryfikował również informacji podanych w planie dochodzenia do uznania, przez co naruszył przepis art. 113 rozporządzenia nr 1580/2007r.
Zdaniem Sądu z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika , iż organ odwoławczy wykazał, że Marszałek Województwa [...] dopuścił się rażącego naruszenia art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a oraz art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r., par. 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2008 r., art. 113 rozporządzenia nr 1580/2007 oraz ogólnych zasad postępowania wyrażonych w art. 7 i art.77 par.1 Kpa. Niepełny materiał dowodowy nie dawał bowiem podstaw do wydania wobec Skarżącej decyzji o wstępnym uznaniu grupy producentów owoców i warzyw. W istocie działania Marszałka ograniczyły się do przyjęcia wniosku wraz z załącznikami. Nie było wśród nich najważniejszych dokumentów, tj. dokumentów potwierdzających prowadzenie produkcji i sprzedaży owoców przez wszystkich członków grupy, co niezmiernie istotne nie zostały przeprowadzone przez Marszałka dowody mające charakter obligatoryjny, a za takie uznać należy dokumenty potwierdzające informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 3, które powołane zostały w art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. Za rażące naruszenie przepisów postępowania trzeba zatem uznać nie tylko wydanie decyzji bez uprzedniego przeprowadzenia jakichkolwiek dowodów, niezbędnych dla wyjaśnienia istoty sprawy, ale i wydanie decyzji bez przeprowadzenia dowodów obligatoryjnych.
Zdaniem Sądu w sprawie nie mamy do czynienia z sytuacją odmiennej oceny dowodów, czy niewyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Marszałek Województwa [...] nie zebrał bowiem materiału dowodowego zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. oraz par. 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2008 r. w odniesieniu do wszystkich członków Skarżącej oraz nie przeprowadził kontroli zgodnie z art. 113 rozporządzenia nr 1580/2007 i art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r., nie mógł więc ustalić, czy wszyscy członkowie Skarżącej byli rzeczywiście producentami owoców i czy Skarżąca spełniła warunki wstępnego uznania i zatwierdzenia planu dochodzenia do uznania.
W ocenie tak organu jak i sądu naruszenie ww. przepisów było nie tylko oczywiste, ale i rażące( w rozumieniu art. 156 par. 1 pkt 2 kpa).
Końcowo wskazać należy, że w sprawie niniejszej nie zachodzi przeszkoda uniemożliwiająca stwierdzenie nieważności decyzji, o czym stanowi art. 156 par. 2 kpa, albowiem przepis ten odnosi się do przesłanek przewidzianych w art. 156 par. 1 pkt 1, 3, 4 i 7 kpa, podczas gdy podstawą stwierdzenia nieważności decyzji Marszałka Województwa [...] stanowiła nie wymieniona w art. 156 par. 2 kpa przesłanka wskazana w art. 156 par. 1 pkt 2 kpa.
Mając powyższe na względzie, Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ppsa.