V SA/Wa 1306/14

V SA/Wa 1306/14 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2014-10-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-06-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Beata Blankiewicz-Wóltańska /sprawozdawca/
Mirosława Pindelska
Tomasz Zawiślak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 146 par. 1, art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2007 nr 193 poz 1397
art. 14 ust. 5
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu  przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich  na lata 2007-2013
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2014 r. sprawy ze skargi P. L., K. L. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r.. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych 1. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie, 2. zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz P. L. i K. L. solidarnie kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi z [...] kwietnia 2014 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez P. L. i K. L. (dalej jako Skarżący, Wnioskodawcy) jest stanowisko Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wyrażone w piśmie Nr [...] znak [...] z [...] lutego 2014 r., informujące o odmowie przyznania środków finansowych.
Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym:
Dnia [...] kwietnia 2013r. Skarżący złożyli w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR w L. wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Wnioskowi został nadany numer OR05-69030-OR0500663/13.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2013r. Skarżący zostali przez [...] OR ARiMR wezwani w trybie § 14 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007r. o poprawę formularza wniosku i załączników w zakresie kilkunastu wyszczególnionych punktów m.in. poprawnie sporządzonej umowy wspólnego użytkowania maszyn, uzasadnienia zakupu maszyn i urządzeń rolniczych, poprawnie przeprowadzonego postępowania ofertowego na zakup maszyn/ urządzeń rolniczych.
W odpowiedzi na pismo Agencji Skarżący w dniu [...] sierpnia 2013 r. dokonali w wyznaczonym terminie 21 dni pisemnych uzupełnień i wyjaśnień do złożonego wniosku o przyznanie pomocy.
Po weryfikacji dokonanych uzupełnień, [...] OR ARiMR stwierdził, że nadesłane dokumenty nie skorygowały w pełni stwierdzonych uchybień, w związku z tym [...] OR ARiMR ponownie wezwał Skarżących w dniu [...] października 2013r. do dokonania stosownych uzupełnień.
W odpowiedzi na powyższe pismo Skarżący złożyli w dniu [...] listopada 2013r. wniosek o przedłużenie terminu na dokonanie uzupełnień o 25 dni, na co organ wyraził zgodę.
Kolejne uzupełnienie braków wniosku przez Skarżących miało miejsce w dniu [...] listopada 2013r., Skarżący także [...] listopada 2013r. dokonali autopoprawek do wniosku. W związku z tym, że zostały one dokonane w zakreślonym na uzupełnienie braków terminie (do 01.12.2013r.) przedstawione przez Skarżących dokumenty zostały wzięte przez organ pod uwagę przy weryfikacji i rozpatrywaniu wniosku.
Pismem z dnia [...] lutego 2014r., działając w oparciu o przepis § 14 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007 r., Kierownik BWI [...] OR ARiMR - działając w imieniu Prezesa Agencji - odmówił przyznania pomocy Skarżącym, o czym zostali oni poinformowani zaskarżonym pismem Nr [...].
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że analiza akt administracyjnych sprawy potwierdziła, iż składając wniosek o przyznanie pomocy w dniu [...] kwietnia 2013r. Skarżący nie dołączyli kompletnych i poprawnych dokumentów, w związku z czym dokumentacja aplikacyjna wymagała uzupełnienia. Pomimo dwukrotnego wezwania Skarżących do usunięcia braków, nie zastosowali się oni do zawartych w pismach [...] (z dnia [...].08.2013 r. oraz z dnia [...].10.2013 r.) wytycznych i nie uzupełnili wszystkich braków, tj. przedstawili niekompletną dokumentację dotyczącą postępowanie ofertowego.
Mianowicie w pierwszym piśmie [...] wzywającym do przedłożenia uzupełnień do wniosku, Skarżący zostali przez organ wezwani m.in. do dostarczenia poprawnie sporządzonego postępowania ofertowego (pkt 6 w/w pisma). W dokumentacji załączonej pierwotnie do wniosku, w postępowaniu ofertowym na zakup wozu asenizacyjnego błędnie określono datę wpływu zapytania ofertowego do oferenta "A.", zaś oferta na zakup rozrzutnika obornika firmy "A." zawierała błędny model maszyny. Ponadto wątpliwość organu budził fakt, iż przedstawione oferty firm "A." i "A." różniły się jedynie pieczątkami i ceną, a układ strony, czcionka i warunki oferty były identyczne.
Wskazano, że w dokumentacji dostarczonej przez Skarżących po pierwszym wezwaniu, błędnie określono parametry rozrzutnika obornika w zapytaniu ofertowym, skierowanym do firmy "A." oraz nie uwzględniono udźwigu ładowacza czołowego w zapytaniu ofertowym, skierowanym do firmy "A.".
W kolejnym piśmie [...], organ ponownie wezwał Skarżących do dostarczenia poprawnie sporządzonego postępowania ofertowego (pkt 4 w/w pisma), jednakże dostarczone w odpowiedzi na drugie wezwanie z dnia [...].10.2013 r. zapytania ofertowe na zakup ładowacza czołowego z osprzętem, zostały skierowane do jednej firmy "A.", tymczasem dostarczono oferty od dwóch firm ("A." i "A.").
W dniu [...] lutego 2014r. Skarżący nadesłali do OR ARiMR uzupełnienia do wniosku o przyznanie pomocy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu na dokonanie uzupełnień, jednakże pismem [...] z dnia [...] marca 2014r. organ odmówił Skarżącym przywrócenia terminu na dokonanie czynności uzupełniania wniosku, o czym zostali oni poinformowani.
W dniu [...] marca 2013r. do [...] OR ARiMR wpłynęło pismo Skarżących w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, datowane na [...] marca 2014r.
W wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa Prezes ARiMR podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie OR ARiMR o odmowie przyznania Skarżącym pomocy Agencji
W uzasadnieniu wskazano, że przyczyną odmowy przyznania pomocy Skarżącym było niedołączenie prawidłowych załączników do wniosku o przyznanie pomocy dotyczących przeprowadzenia postępowania ofertowego na zakup maszyn/ urządzeń rolniczych. Mimo możliwości uzupełnienia/ poprawy wniosku o przyznanie pomocy lub załączników do wniosku, jakie przewiduje rozporządzenie MRiRW z 17 października 2007 r., Skarżący nie doprowadzili do stanu formalnej zgodności wniosku z wymogami wynikającymi z przepisów tego rozporządzenia , a tym samym podstawę do odmowy Skarżącym pomocy stanowił przepis § 14 ust. 5 przywołanego rozporządzenia MRiRW. Zgodnie z tym przepisem, jeśli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. W takim przypadku znajdzie także odpowiednie zastosowanie przepis art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007r. odnoszący się do odmowy przyznania pomocy przez Agencję.
Na odmowę przyznania pomocy przez P. L. i K. L. została skierowana skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której Skarżący domagają się uchylenia zaskarżonego aktu - rozstrzygnięcia zawartego w piśmie wydanym z upoważnienia Prezesa ARiMR przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR Nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. znak [...], którą negatywnie rozpatrzono złożony wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013. Skarżący wnieśli ponadto o uznanie, że przysługuje im pomoc w ramach wskazanego działania, ewentualnie stwierdzenie, że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ARiMR [...] Oddział Regionalny, jak również o zasądzenie kosztów postępowania przez WSA od organu wg norm przepisanych.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające w szczególności na niedostatecznym wyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy oraz braku pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez nie wzięcie pod uwagę faktu, że w toku weryfikacji wniosku Skarżących pracownicy [...] Oddziału Regionalnego ARiMR informowali ich, iż złożony wniosek jest kompletny. Na tę okoliczność Skarżący wnieśli o przeprowadzenie dowodu z zeznań wskazanych świadków.
W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu.
Wskazano, że weryfikacja wniosku złożonego przez Skarżących została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i według takich samych reguł, jak pozostałych wniosków złożonych w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych". Mając na uwadze zasadę równego traktowania podmiotów ubiegających się o przyznanie pomocy oraz zasadę praworządności brak jest podstaw do odmiennego podejścia przez organ do oceny niniejszej sprawy. Skarżący składając wniosek o przyznanie pomocy nie dołączyli wszystkich wymaganych dokumentów, w związku z czym ich wniosek wymagał usunięcia braków. Pomimo dwukrotnego wystosowania przez Oddział Regionalny ARiMR pisma [...]w wyznaczonych terminach Skarżący nie usunęli wszystkich braków wyszczególnionych w tych pismach. Wniosek nadal był niekompletny, czego konsekwencją było wystosowanie pisma [...] informującego o odmowie przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 14 ust. 5 rozporządzenia MRiRW.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Podstawę prawną kontroli rozstrzygnięć wydawanych przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stanowi przepis art. 3 § 1 i art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej: p.p.s.a.) w związku z treścią art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 poz. 427 z późn. zm., dalej jako ustawa lub ustawa o wspieraniu rozwoju).
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.), natomiast zgodnie z art. 146 § 1 tej ustawy Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności.
Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonego postanowienia ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (patrz: T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224).
Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w powyższym zakresie Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego.
Podstawę wsparcia finansowego w ramach działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 stanowią przepisów cyt. ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich Na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 3 tej ustawy ARiMR wykonuje zadania instytucji zarządzającej w zakresie wdrażania m.in. działania "Modernizacja gospodarstw rolnych". Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy pomoc w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" przyznawana jest na podstawie umowy zawieranej pod rygorem nieważności w formie pisemnej. Na szczególną uwagę zasługuje nadto przepis art. 22 ust. 2 ustawy, który wyłącza stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w prowadzonych przez podmioty wdrażające postępowaniach w sprawach przyznawania pomocy.
Szczegółowe zasady dotyczące przyznawania pomocy w ramach działania "Modernizacja Gospodarstw Rolnych" określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania Modernizacja gospodarstw rolnych objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 193, poz. 1397 z późn. zm.; obecnie Dz. U. z 2014 r., poz. 298; dalej jako: rozporządzenie),wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Regulacje § 14 ust. 3-5 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. stanowią, że jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy (§ 14 ust. 3).
Jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie:
1. żadnego z braków, Agencja nie przyznaje pomocy; przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio
2. wszystkich braków, Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę, w formie pisemnej do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy (§ 14 ust. 4).
Jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków nie usunął wszystkich braków w terminie, Agencja nie przyznaje pomocy, przy czym przepis ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio (§ 14 ust. 5).
Odtwarzając wzór zachowania Agencji badającej złożony wniosek o przyznanie pomocy ustalony w rozporządzeniu należy powiązać kwestię wezwań do usunięcia braków z badaniem ich wykonania.
Z odtworzonego modelu wynika, co zakłada racjonalne działanie Agencji, aby były co najwyżej dwa wezwania do usunięcia braków.
Agencja w pierwszym wezwaniu powinna wezwać do usunięcia wszystkich braków, które wystąpiły w złożonym wniosku, a następnie ustalić czy zostały one usunięte w terminie.
W przypadku gdy nie został usunięty żaden z braków, Agencja od razu nie przyznaje pomocy (§ 14 ust. 4 pkt 1).
Natomiast, gdy nie zostały usunięte wszystkie braki (co oznacza, że pewne zostały uzupełnione) Agencja ma obowiązek ponownego wezwania wnioskodawcy, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy (§ 14 ust. 4 pkt 2). Z powyższej regulacji wynika, że istnieje powiązanie pomiędzy brakami wymienionymi w wezwaniu do ich usunięcia a ponownym wezwaniem, gdyż po wysłaniu wezwania do usunięcia braków, Agencja dokonuje analizy czy zostały one usunięte. W przypadku gdy żaden nie został usunięty od razu nie przyznaje pomocy. Natomiast gdy nie usunięto wszystkich, wzywa ponownie wnioskodawcę do ich usunięcia. Dopiero gdy pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków nie usunięto wszystkich braków, wówczas Agencja nie przyznaje pomocy.
Z przedstawionego wzorca wynika, że Agencja ma obowiązek dwukrotnego wezwania do usunięcia tych samych braków, oczywiście w przypadku gdy nie uzupełniono żadnego z braków nie ma obowiązku ponownego wezwania do ich usunięcia, ale od razu nie przyznaje pomocy.
Może się zdarzyć, że pewne braki zostaną przez Agencję stwierdzone w późniejszym okresie, wówczas mając na uwadze stworzony w rozporządzeniu wzorzec, ma ona obowiązek dwukrotnego wezwania do ich usunięcia. Podkreślić należy, że w przypadku gdy chociaż jeden z braków pomimo otrzymania ponownego wezwania do ich usunięcia nie został przez wnioskodawcę usunięty (nie usunął wszystkich braków w terminie), stanowi to podstawę do odmowy przyznania pomocy.
W postępowaniu dotyczącym usunięcia braków, istotne jest prawidłowe powiązanie wezwania do usunięcia braków z udzieloną odpowiedzią.
Ma ono na celu ustalenie czy w wyniku udzielonej odpowiedzi ujawnił się nowy brak, czy też jest on związany z poprzednio ujawnionym, do którego usunięcia strona została już wezwana (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt II GSK 1405/11, LEX nr 1233695).
Należy też wskazać, że – zdaniem Sądu – instytucja uzupełnienia braków w myśl § 14 ust. 3 i 4 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. powinna być wykorzystywana do uzupełnienia braków, które uniemożliwiają prawidłową ocenę poprawności wniosku i winny prowadzić do udzielenia wsparcia w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" wnioskom spełniającym warunki określone przepisami ustawy z dnia 7 marca 2007 r. i cyt. rozporządzenia.
Z treści § 13 ust. 2 wyraźnie wynika, co należy dołączyć do wniosku o przyznanie pomocy. W pkt 14 wskazano, że takimi dokumentami są kopie co najmniej 2 zapytań dotyczących nabycia nowej rzeczy lub usług skierowanych do różnych dostawców lub wykonawców (zapytań ofertowych) oraz kopie 2 ofert stanowiących odpowiedź na te zapytania wraz z uzasadnieniem wyboru oferty - w przypadku każdego zadania ujętego w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji, którego koszt przekracza 10 tys. zł netto, dotyczącego inwestycji innej niż określona w pkt 13.
Z akt sprawy wynika, że Wnioskodawcy składali do Agencji 3 razy zapytania ofertowe, dotyczące spornego zakupu ładowacza czołowego z osprzętem.
Za pierwszym razem Skarżący (przy złożonym pierwotnym wniosku) przedstawili zbiorcze zapytanie ofertowe dla wszystkich maszyn i urządzeń.
Zdaniem Agencji należało dostarczyć poprawnie sporządzone postępowanie ofertowe (pkt 6 pisma z dnia [...] sierpnia 2013 r.) wskazując, że w dostarczonym postępowaniu ofertowym na zakup wozu asenizacyjnego błędnie określono datę wpływu zapytania ofertowego do oferenta - "A.", oferta na zakup rozrzutnika obornika firmy "A." zawierała błędny model maszyny, ponadto wątpliwość budził fakt, iż przedstawione oferty firm "A." i "A." różniły się jedynie pieczątkami i ceną, a układ strony, czcionka i warunki oferty były identyczne.
W odpowiedzi na pismo [...], w dniu [...] sierpnia 2013r. do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynęły uzupełnienia złożone przez Skarżących, w tym zapytanie ofertowe dot. ładowacza czołowego, skierowane do firm "A." i "A.".
W wyniku weryfikacji uzupełnień w biurze Agencji stwierdzono, iż wniosek jest nadal niekompletny i wymaga uzupełnienia, bowiem m.in. dostarczono błędnie sporządzone postępowanie ofertowe.
Mając na uwadze powyższe, w dniu [...] października 2013r. do Wnioskodawców skierowano pismo [...] z dnia [...] października 2013r. z prośbą o dokonanie wyjaśnień oraz dostarczenie poprawnych dokumentów w postaci m.in. dostarczenia poprawnie sporządzonego postępowania ofertowego (pkt 4 w/w pisma), w którym określono, że w dostarczonym postępowaniu ofertowym błędnie określono parametry rozrzutnika obornika w zapytaniu ofertowym, skierowanym do firmy "A." oraz nie uwzględniono udźwigu ładowacza czołowego w zapytaniu ofertowym, skierowanym do firmy "A.".
W odpowiedzi na w/w pismo [...], w dniu [...].11.2013r. do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynęły uzupełnienia, w wyniku których weryfikacji stwierdzono, iż wniosek jest nadal niekompletny, albowiem pomimo dwukrotnego wezwania do poprawy dokumentacji, wniosek o przyznanie pomocy zawiera braki formalne w postaci niekompletnego postępowania ofertowego. Wskazano, że dostarczone w odpowiedzi na pismo [...] zapytania ofertowe na zakup ładowacza czołowego z osprzętem, zostały skierowane do jednej firmy "A.", tymczasem dostarczono oferty od dwóch firm ("A." i "A.").
Należy przy tym podkreślić, że wszystkie odpowiedzi od oferentów tj. od firm "A." i "A." (składane za każdym razem do Agencji przy uzupełnieniu wniosku, łącznie 6 ofert od wskazanych firm), dot. ładowacza czołowego wskazywały na taki sam rodzaj tego sprzętu, o takich samych parametrach, w tym o takim samym udźwigu.
Odnosząc analizowane powyżej przepisy prawa materialnego zdaniem Sądu nie można w tak przedstawionym stanie faktycznym, wynikającym z akt wniosku, stwierdzić - jak tego dokonał organ - że Skarżący nie złożyli do wniosku zapytania ofertowego odnoszącego się do ładowacza czołowego, skierowanego do firmy "A.", uwzględniając dwa wezwania organu do usunięcia tego braku.
Mianowicie w pierwszym wezwaniu – co wyraźnie wynika z jego treści – nie jest zakwestionowane zapytanie ofertowe co do ładowacza czołowego (w obydwu zapytaniach ofertowych znajduje się wskazanie dot. jego udźwigu), jest natomiast zanegowana treść ofert, a w zasadzie forma ich sporządzenia, albowiem Agencja sugerowała, że były one identycznie sformułowane.
Zdaniem Sądu nie można zatem kategorycznie stwierdzić, że Wnioskodawcy byli wzywani dwukrotnie do uzupełnienia braków w postaci zapytaniu ofertowym na ładowacz czołowy do dwóch oferentów, gdyż wątpliwości organu budziła forma oferty, na którą jednakże Wnioskodawcy nie mieli wpływu, albowiem ich zapytanie ofertowe odnoszące się do ładowacza czołowego o wskazanym udźwigu było już za pierwszym razem sporządzone prawidłowo, zatem – zdaniem Sądu – nie było potrzebne ponowne wzywanie Skarżących do uzupełnienia tego braku.
Przepis art. 22 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. w ust. 1 określa, że pomoc w ramach działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 4, 5 i 8 oraz 16-23, jest przyznawana na podstawie umowy zawieranej, pod rygorem nieważności, w formie pisemnej, przy czym – o czym była mowa - do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
Wskazano przy tym, że stosuje się odpowiednio przepisy art. 21 ust. 2 i 3 ustawy, które stwierdzają, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:
1) stoi na straży praworządności;
2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;
3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;
4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się (art. 21 ust. 2)
Z ust. 3 wynika zaś, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
Natomiast art. 22 ust. 3 określa, że w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.
Ustawa w art. 10 ust. 1 wskazuje ponadto, że pomoc jest przyznawana:
1) na wniosek osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej;
2) jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1.
W takiej sytuacji zdaniem Sądu nie można przyjmować, że wątpliwości odnoszące się do formy oferty w całości obciążają Wnioskodawcę, albowiem odnoszą się do działania osób trzecich i nie winny za sobą pociągać odmowy przyznania pomocy.
Tym samym organ – zdaniem Sądu – błędnie dokonał oceny zgromadzonych w aktach wniosku dokumentów w rozumieniu treści cyt. przepisu § 14 ust. 5 w związku z § 13 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, a tym samym nieprawidłowo zastosował przepis § 14 ust. 5 rozporządzenia i art. 22 ust. 3 ustawy odmawiając zaskarżonym pismem przyznania pomocy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.