V SA/WA 1224/24

V SA/Wa 1224/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-11-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-04-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Zwolenik
Krystyna Madalińska-Urbaniak /przewodniczący sprawozdawca/
Robert Żukowski
Symbol z opisem
6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Asesor WSA - Robert Żukowski, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2024 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 15 lutego 2024 r. nr DIH-3.19.2024 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi [...] jest decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 15 lutego 2024 r. nr DIH-3.19.2024, uchylająca decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 15 listopada 2023 r w całości i nakładającą na skarżącą karę pieniężną w wysokości 1 500 zł z tytułu niedopełnienia obowiązku uwidaczniania cen 23 wyrobów włókienniczych oferowanych w miejscu sprzedaży detalicznej w obniżonych cenach, wynikającego z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168).
Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym :
W dniach 5 - 8 oraz 11 - 12 września 2023 r, inspektorzy reprezentujący Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji, działając na podstawie upoważnienia DS.8361.255.2023 z dnia 5 września 2023 r. przeprowadzili kontrolę w [...], należącym do przedsiębiorcy [...]. Inspektorzy stwierdzili m.in., że w przypadku 23 partii towarów oferowanych do sprzedaży po obniżonych cenach (wszystkie objęte kontrolą), na dołączonych do wyrobów etykietach nie uwidoczniono informacji "najniższa cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki". Na etykietach podane były dla 22 produktów trzy ceny (w tym na 12 etykietach jedna cena przekreślona oraz na 10 etykietach przy towarach dwie ceny przekreślone) oraz przy jednym wyrobie na etykiecie podano 4 ceny (w tym dwie przekreślone). W kontrolowanej placówce przy stanowisku kasowym umieszczono zalaminowaną kartkę formatu A4 o treści "informacja dla klientów o cenach na metkach produktów objętych promocją", na której podano określenia cen występujących na metkach wyrobów tj. "najniższa cena w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki - przekreślona; aktualna cena; regularna cena produktu (poza okresami promocyjnymi)".
Kontrolujący stwierdzili, że powyżej opisane oznaczenie ceny stanowiło naruszenie obowiązków określonych w art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 12 września 2023 r. (nr akt kontroli: D5.8361.255.2023). Do niniejszego protokołu strona nie wniosła uwag w przewidzianym ustawowo terminie.
W toku kontroli przedsiębiorca usunął stwierdzone nieprawidłowości.
W dniu 7 września 2023 r. przedsiębiorca skierował pismo do Łódzkiego WIIH, w którym wskazał obowiązujące przepisy dotyczące uwidaczniania cen, w tym § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776) zwanego dalej: "rozporządzeniem Ministra Rozwoju", zgodnie z którym cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie umieszcza się na wywieszce, w tym również w formie plakatu. Poinformował, że w jego ocenie umieszczenie przy kasie sklepu na wysokości wzroku kupującego informacji w formie plakatu o cenach na metkach produktów objętych promocją, na której w formie graficznej wyjaśniono oznaczenie cen jest wystarczające. Wskazał także, że miejsce umieszczenia ww. informacji jest miejscem ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Przedsiębiorca wskazał również na dyrektywę 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w której jest mowa o umożliwieniu konsumentom łatwego dokonania oceny i porównania cen produktów na podstawie jednolitych i przejrzystych informacji, aby w ten sposób zapewnić konsumentom świadomy wybór produktu. Podkreślił, że w jego ocenie sposób informowania konsumentów o cenach promocyjnych stosowany w należącym do niego salonie jest zgodny z obowiązującymi przepisami.
W oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 61 § 1 i 4 k.p.a. Łódzki WIIH zawiadomieniem z dnia 17 października 2023 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w sprawie nałożenia na niego kary pieniężnej z tytułu nieuwidocznienia w dniu 5 września 2023r. w należącym do niego salonie informacji o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki oraz podania cen w sposób niejednoznaczny, i budzący wątpliwości dla 23 wyrobów włókienniczych oferowanych w cenach promocyjnych, wbrew postanowieniom art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach.
Jednocześnie poinformowano, że na podstawie art 10 § 1 i art. 73 1 Kpa przedsiębiorcy jako stronie w prowadzonym postępowaniu przysługuje prawo do zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów. Ponadto zwrócono się do przedsiębiorcy o przesłanie informacji w zakresie uzyskanych przez przedsiębiorcę korzyści majątkowych lub strat w związku z naruszeniem ww. obowiązków, wielkości obrotów i przychodu przedsiębiorcy za rok 2022 oraz sankcji nałożonych na niego za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych.
Pismem z dnia 18 października 2023 r. przedsiębiorca przekazał ww. informacje.
W dniu 15 listopada 2023 r. Łódzki WIIH wydał decyzję DS.KC.3O.2O23, na mocy której na przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 1 500 zł z tytułu niedopełnienia obowiązku uwidocznienia w miejscu sprzedaży detalicznej podczas informowania o obniżeniu ceny towaru, obok informacji o obniżonej cenie również pełnej informacji o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki dla 23 wyrobów włókienniczych, wbrew postanowieniom art. 4 ust. 2 ustawy o cenach.
Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie, w wyniku rozpatrzenia którego Prezes UOKiK wydał opisaną na wstępie decyzję. W ocenie Prezesa UOKiK nie można zgodzić się z twierdzeniem strony, że taki sposób prezentacji cen produktów oferowanych do sprzedaży jest jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, a strona sprostała nałożonym na nią obowiązkom. Z trzech cen umieszczonych bezpośrednio przy produktach nie wynika, która z nich jest najniższą ceną obowiązującą w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Można jedynie przypuszczać, że jest to cena przekreślona lub jedna z dwóch cen przekreślonych. Informacja, która cena jest najniższą ceną obowiązującą w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, zdaniem Prezesa, nie wynika również z informacji umieszczonej przy kasie. Jak wynika z dokumentacji fotograficznej, stanowiącej załącznik do protokołu kontroli, sposób prezentacji cen na etykietach przy produktach jest zupełnie różny od tego wskazanego przy kasie. Na etykietach znajdują się trzy naklejki każda z wartością liczbową, natomiast informacja przy kasie wskazuje dwie naklejki w różnych kolorach i na jednej z nich znajdują się dwie wartości liczbowe, z czego jedna w lewym górnym rogu to jest właśnie najniższa cena w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Taki sposób prezentacji informacji cenowej na etykietach produktów z całą pewnością nie jest czytelny dla konsumenta. Już sam fakt, że jest on zmuszony szukać wyjaśnienia co oznaczają poszczególne ceny w zupełnie innym miejscu w sklepie (na plakacie przy kasie) nie spełnia wymogów ustawy o cenach.
Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji, nie znalazł podstaw zastosowania art. 189f k.p.a., tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu.
Organ wyjaśnił, że przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. W toku kontroli strona wyeliminowała nieprawidłowości, jednakże w trakcie kontroli ustalono, że przedsiębiorca uwidocznił ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości przy 23 produktach na 23 skontrolowanych, co stanowi 100 % wszystkich skontrolowanych. Stąd też wagi naruszenia prawa nie można było uznać za znikomą. Dodatkowo Prezes UOKiK wyjaśnił, że podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązujących przepisów prawa i jego respektowania.
Od powyższej decyzji strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz umorzenia postępowania, a także zasądzenia na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. Zarzuciła decyzji naruszenie :
przepisów postępowania, tj.:
naruszenie art. 6 i art. 7 w zw. z art. 140 k.p.a. - poprzez naruszenie zasady praworządności oraz zasady prawdy obiektywnej i wydanie decyzji z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa,
naruszenie art. 7a k.p.a. - poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych przepisów stanowiących podstawę nałożenia kary pieniężnej na niekorzyść strony i ukaranie skarżącej mimo braku nakazu uwidocznienia cen w ściśle określony sposób w miejscu sprzedaży detalicznej podczas informowania o obniżeniu ceny towaru,
które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowały błędnym uznaniem przez organ, że nie dopełniono obowiązku uwidoczniania cen 23 wyrobów włókienniczych, co stanowiło podstawę do niezasadnego ukarania skarżącej,
przepisów prawa materialnego, tj.:
naruszenie art. 4 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) - dalej ustawa o cenach - poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż sposób oznaczania informacji o najniższej cenie towarów, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki przez skarżącą nie spełnia wymogów ustawowych,
naruszenie § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz.U. poz. 2776) - dalej rozporządzenie - poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że skarżąca nieprawidłowo uwidoczniła informację o najniższej cenie towarów, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki,
naruszenie art. 6 ust. 1-3 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) - dalej ustawa o cenach - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nałożenie nieadekwatnej kary pieniężnej na skarżącą,
które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowały błędnym uznaniem przez organ, że nie dopełniono obowiązku uwidoczniania cen 23 wyrobów włókienniczych, co stanowiło podstawę do niezasadnego ukarania skarżącej.
Skarżąca zwróciła uwagę w szczególności, że na metkach znajdowała się , jej zdaniem, jasna informacja o cenie . Dodatkowo w pobliżu kasy znajdował się plakat z wyjaśnieniem jak należy czytać ceny na metce, co pozwalało konsumentowi w sposób prawidłowy zapoznać się z ceną obowiązującą.
W odpowiedzi na skargę Prezes UOKIK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 145 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Przepis art. 4 ust. 2 ustawy o cenach wskazuje natomiast, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki.
W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: (1) na wywieszce, (2) w cenniku, (3) w katalogu, (4) na obwolucie, (5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu (§ 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen).
Cena jednostkowa (§ 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen) dotyczy odpowiednio ceny za:
- litr lub metr sześcienny - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według objętości,
- kilogram lub tonę - dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy,
- metr lub metr kwadratowy - dla towarów sprzedawanych według długości lub powierzchni,
- sztukę - dla towarów sprzedawanych na sztuki.
Zgodnie zaś z treścią art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20.000 złotych (ust. 1). Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnia się stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu (ust. 2).
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa o cenach nie zawiera regulacji, która zwalniałaby przedsiębiorcę z obowiązku uwidaczniania cen zgodnie z obowiązującymi przepisami. Podobnie takiej regulacji nie zawiera rozporządzenie w sprawie uwidoczniania cen. Co prawda, § 7 tego rozporządzenia zawiera katalog wyjątków od generalnego nakazu uwidaczniania cen, jednakże nie obejmuje on sytuacji, która zaistniała w przedmiotowej sprawie.
Tym samym, w razie niedopełnienia przez przedsiębiorcę obowiązku w zakresie uwidaczniania cen, to przedsiębiorca będzie ponosił odpowiedzialność za to naruszenie. Jednocześnie należy wskazać, że ustawa o cenach nie zawiera rozwiązań umożliwiających zwolnienie się z odpowiedzialności za to naruszenie.
Faktem jest, że art. 4 ust. 2 ustawy o cenach nie wskazuje, jak powinna brzmieć informacja o najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Jednakże powołany przepis należy interpretować w powiązaniu z art. 4 ust. 1 ustawy o cenach formułującym generalny wymóg, że cena powinna być uwidoczniona w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W przypadku zatem art. 4 ust. 2 ustawy o cenach, realizacja tego wymogu będzie przejawiać się poprzez wskazanie okresu obowiązywania ceny najniższej przed wprowadzeniem obniżki, a więc musi być określona cezura czasowa wskazująca moment, od którego można liczyć ten 30 dniowy termin. Wyraźnie na to wskazuje treść art. 4 ust. 2, która zawiera sformułowanie "w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki". Stąd też prawidłowe jest stanowisko organu, za którym przemawia zamysł prawodawcy. Przepis art. 4 ust. 2 ustawy o cenach został bowiem wprowadzony art. 6 ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581), w związku z implementacją dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniającą dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta z dnia 27 listopada 2019 r (Dz. Urz. UE L Nr 328 str. 7). Jak wynika z Wytycznych Komisji Europejskiej dotyczących wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom "Nowym art. 6a dyrektywy w sprawie podawania cen uregulowano kwestię przejrzystości obniżek cen, wprowadzając przepisy szczegółowe mające zapewnić, aby obniżki rzeczywiście miały miejsce. Art. 6a ma zapobiec sztucznemu zawyżaniu ceny odniesienia przez podmioty gospodarcze lub wprowadzaniu konsumentów w błąd, jeżeli chodzi o wysokość obniżki. Zwiększa on przejrzystość i gwarantuje, że po ogłoszeniu obniżki ceny konsumenci faktycznie płacą za towary mniej. Nowy przepis w sprawie obniżek cen umożliwia ponadto organom egzekwującym prawo i organom nadzoru rynku łatwiejsze kontrolowanie uczciwości obniżek cen, ponieważ określa jasne zasady dotyczące "wcześniejszej" ceny odniesienia, która musi być podstawą ogłaszanej obniżki.
Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, iż na wywieszkach cenowych poddanych kontroli było uwidocznione więcej cen ponad wymagane ustawowo. Jak bowiem stwierdził Prezes UOKiK: "W toku kontroli zakwestionowano sposób prezentacji cen uwidocznionych przy wszystkich skontrolowanych - 23 produktach oferowanych do sprzedaży po obniżonych cenach. Przy produktach tych, tj. na dołączonych do wyrobów etykietach nie wskazano, która z podanych cen jest cena obowiązującą, a która najniższą ceną obowiązująca w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Na etykietach podane były dla 22 produktów trzy ceny (w tym na 12 etykietach jedna cena przekreślona oraz na 10 etykietach przy towarach dwie ceny przekreślone) oraz przy jednym wyrobie na etykiecie podano 4 ceny (w tym dwie przekreślone)." Zdaniem Presa UOKiK, taki sposób uwidocznienia cen, a więc bez wskazania, która cena jest ceną obowiązującą, a która najniższą z okres 30 dni przed obniżką, nie daje konsumentowi należytej informacji na temat cen, naruszając tym samym ustawowe wymogi uwidaczniania cen w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości.
Wspomniany art. 6a ust. 2 dyrektywy 98/6/WE stanowi, że wcześniejsza cena oznacza najniższą cenę stosowaną przez podmiot gospodarczy w okresie, który nie może być krótszy niż 30 dni przed zastosowaniem obniżki ceny. Z kolei art. 6a ust. 1 stanowi, że w każdym ogłoszeniu o obniżce ceny podaje się wcześniejszą cenę stosowaną przez podmiot gospodarczy przez określony okres przed zastosowaniem obniżki ceny. Powyższe oznacza więc, że konsument powinien być świadomy jaka jest najniższa cena z 30 dni poprzedzających obniżkę, co można zapewnić tylko poprzez jednoznaczną informację, jakiego to okresu ta najniższa cena dotyczy.
Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego strona uwidoczniła na kontrolowanych wywieszkach więcej informacji ponad obowiązkowe minimum. Należy zauważyć, iż wymogi dotyczące uwidaczniania cen odnoszą się także i do tych dodatkowych informacji. A zatem, w razie uwidocznienia na wywieszkach trzech i więcej cen, strona powinna dołożyć starań, aby informacje te były uwidocznione w taki sposób, aby konsument miał jasność co do tego, która cena co oznacza. Tymczasem w przedmiotowej sprawie, ceny były uwidocznione bez żadnych objaśnień. Stąd też, prawidłowym jest stanowisko Prezesa UOKiK, że podawanie trzech lub czterech cen bez wskazania co oznaczają (w tym najniższej ceny) obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki) pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o cenie oferowanych towarów, które im niewątpliwie przysługiwały. Powyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji i uniemożliwia mu porównanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Dodatkowo należy zauważyć, że dopiero w skardze strona wyjaśniła, że na wywieszkach cenowych znajdowały się: cena regularna, cena najniższa w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki oraz cena aktualna.
Reasumując, nie sposób zgodzić się z zarzutem niewłaściwego zastosowania przez organ art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach, ponieważ ustalony stan faktyczny wskazuje, że sposób zamieszczenia informacji o cenie najniższej z 30 dni poprzedzających obniżkę naruszał wymóg uwidaczniania cen w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości.
Oceny tej nie zmienia fakt umieszczenia na terenie sklepu, w pobliżu kasy , wywieszki informującej jak należy czytać ceny uwidocznione na metkach. Jak bowiem wynika z dokumentacji fotograficznej, stanowiącej załącznik do protokołu kontroli, sposób prezentacji cen na etykietach przy produktach jest zupełnie różny od tego wskazanego przy kasie.
Na etykietach znajdują się trzy naklejki, każda z wartością liczbową, natomiast informacja przy kasie wskazuje dwie naklejki w różnych kolorach i na jednej z nich znajdują się dwie wartości liczbowe, z czego jedna w lewym górnym rogu to właśnie najniższa cena w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Taki sposób prezentacji informacji cenowej na etykietach produktów z całą pewnością nie jest czytelny dla konsumenta.
Nie można zgodzić się z argumentem, iż wspomniany plakat spełnia wymóg uwidocznienia w bezpośredniej bliskości towaru. Zgodnie bowiem z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług, cenę, cenę jednostkową lub informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, cena jednostkowa lub informacja o obniżonej cenie, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Faktem jest, iż termin "bezpośredniej bliskości" nie jest ustawowo zdefiniowany, jednak przy interpretacji powyższego pojęcia należy odwołać się wdrożonej niniejszą ustawą dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom z dnia 16 lutego 1998 r. (Dz. Urz. UELz1998 r. Nr 80), zgodnie z którym cena sprzedaży i cena jednostkowa muszą być jednoznaczne, łatwo dostrzegalne i czytelne. Sklep ma powierzchnię 50 m2, jednak nie oznacza to, iż automatycznie należy uznać, że wspomniany plakat (według ustaleń kontroli mający format A-4) jest usytuowany w bezpośredniej bliskości produktu. Świadczy o tym chociażby dokumentacja fotograficzna, obrazująca wnętrze sklepu. Stojaki z odzieżą pozostają w pewnym oddaleniu od stanowiska kasowego, a zatem również i od wspomnianego plakatu. Tym samym, niezależnie od rozbieżności wyjaśnień na nim zamieszczonych z wywieszkami cenowymi, nie sposób uznać, aby wspomniany plakat można było uznać za pozostający w bezpośredniej bliskości towaru. Sposób jego zamieszczenia zmusza bowiem konsumenta do udania się do kasy, aby zapoznać się z wyjaśnieniami co do oznaczeń cen na metce.
Przechodząc natomiast do zarzutu naruszenia art. 6 ust. 1-3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, należy stwierdzić, że także nie zasługuje on na uwzględnienie.
Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia:
1) stopień naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1-5, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków;
2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1-5, przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków;
3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy;
4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 1, z późn. zm.).
Należy w pierwszym rzędzie zauważyć, że nieprawidłowości w oznaczaniu ceny dotyczyły 100% skontrolowanych towarów. Stąd też wagi naruszenia nie można było uznać za znikomą. Należy przy tym zauważyć, że informacja o cenie najniższej z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki ma istotne znaczenie, gdyż ma zapobiec zjawisku tzw. fałszywych obniżek. Wiedza o najniższej cenie, jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, pozwala bowiem konsumentowi ocenić, czy taka obniżka faktycznie miała miejsce, czy też jest to praktyka przedsiębiorcy polegająca na podwyższeniu ceny po to, by ją następnie obniżyć do wysokości pierwotnej, stwarzając fałszywe wrażenie, że ma się do czynienia z obniżką. Strona posługując się niejednoznacznymi informacjami nie dawała konsumentom należytej informacji na temat najniższej ceny obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, przy czym nieprawidłowości te dotyczyły 100 % skontrolowanych produktów.
Za prawidłowe zatem należy uznać stanowisko organu, że przesłanka znikomej wagi naruszenia nie została spełniona.
Dalej należy wskazać, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej wynika, że organ rozważył i wziął pod uwagę wszystkie pozostałe przesłanki wymienione w cytowanym wyżej przepisie.
Reasumując, w ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom strony, wydając zaskarżoną decyzję organ nie naruszył przepisów prawa materialnego, jak i przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Podstawa prawna rozstrzygnięcia wynika z obowiązujących przepisów prawa materialnego. Poczynione przez organ ustalenia w zakresie stwierdzonych podstaw do nałożenia kary pieniężnej, wynikają ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez organ ocena tego materiału, w kontekście zastosowanych przepisów prawa materialnego, nie budzi jakichkolwiek zastrzeżeń. Nakładając karę pieniężną organ uwzględnił przesłanki nałożenia kary określone treścią art. 6 ust. 3 ustawy o cenach. W ocenie Sądu, nałożenie kary pieniężnej w kwocie 1500 złotych w stosunku do przewidzianej w ustawie kary maksymalnej (20 000 złotych) jest w pełni uzasadnione, a ponadto spełnia cele wyrażone w art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz.Urz. WE L 80 z 18.3.1998 r., s. 27), czyli jest skuteczna i proporcjonalna, i odstraszająca.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.