V SA/Wa 1214/19

V SA/Wa 1214/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-12-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-07-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aleksandra Młyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 885/20 - Wyrok NSA z 2023-11-22
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 167
art. 73 ust. 1
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Pindelska Sędziowie sędzia WSA Jadwiga Smołucha asesor WSA Aleksandra Młyńska (spr.) Protokolant st. specjalista Anna Wiśniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oddala skargę. c.v.s.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez A. sp. z o.o. z siedzibą w W. jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych.
Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.
19 stycznia 2015 r. przedstawiciel bezpośredni Strony - A.
dokonał zgłoszenia celnego, wg dokumentu SAD nr [...] do
procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako: "tłoczone
elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu, tłoczone elementy
nakładki siodłowej i tłumika" (poz. 1), klasyfikując go do kodu TARIC 7326 19 90 00 z
konwencyjną stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%.
Do zgłoszenia celnego załączono m.in fakturę nr 1451 z 21 października 2014 r.,
wystawioną przez J. z siedzibą w C. oraz packing
list.
W wyniku przeprowadzonej kontroli celno-skarbowej zgłoszeń celnych
dokonanych przez Stronę w okresie od 1 września 2014 r. do 20 kwietnia 2017 r.
ustalono, że przedmiotem importu w niniejszej sprawie były towary w postaci
elementów systemu wentylacji, tj. odgałęzienia siodłowe tłoczone bez uszczelki o
symbolu SP o różnych przekrojach oraz odgałęzienia płaskie tłoczone bez uszczelki o
symbolach ILS taryfikowane do poz. 7307 (Protokół kontroli nr [...] z [...] czerwca 2017 r.).
Pismami z 19 lipca 2017 r. oraz z 1 września 2017 r. Strona wniosła zastrzeżenia
do protokołu kontroli, do których załączyła "Test szczelności systemu SPIRO" oraz
tabele z operacjami, jakimi są poddawane importowane detale w celu otrzymania
wyrobów gotowych.
Organ odniósł się do tych zastrzeżeń oraz poinformował Stronę o sposobie ich
załatwienia pismami z 27 lipca 2017 r. oraz z 14 września 2017 r.
Pismem z 4 września 2017 r. Naczelnik Urzędu powiadomił Skarżącą o
możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w sprawie.
W odpowiedzi na powyższe powiadomienie Spółka złożyła wyjaśnienia i wnioski
dowodowe.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany w
sprawie materiał dowodowy, Naczelnik Urzędu decyzją z [...] grudnia 2017 r. nr [...] orzekł, że:
- kwota długu celnego określona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym została
zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota wymagana,
- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) w wysokości 681 zł i orzekł o jej
zaksięgowaniu,
- określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego (A30) w wysokości
39.946,00zł i orzekł o jej zaksięgowaniu,
- wezwał importera do wpłaty należności celnych w wysokości 40.627,00 zł.
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż przedmiotem importu w niniejszej
sprawie były m.in. odgałęzienia siodłowe tłoczone bez uszczelki o symbolu SP o
różnych przekrojach oraz odgałęzienia płaskie tłoczone bez uszczelki o symbolach ILS
taryfikowane Taric 7307 99 80 98 obejmującego artykuły ze stali (inne niż ze stali
nierdzewnej), niegwintowane, o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej
609,6 mm, nie pochodzące z T., I., S. lub F., , inne niż kołnierze,
gwintowane kolanka, łuki, tuleje i łączniki spawane doczołowo, ze stawką celną 3,7%.
Jednocześnie organ uznał, iż stosownie do rozporządzenia Rady (WE) Nr 803/2009 z
dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz
niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących
z C. i T. oraz tych przywożonych z T., niezależnie
od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z T., czy też nie, i uchylające
zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom C. Co. Ltd. i N. Co. Ltd. (Dz. Urz. L 233/1 z dnia 4 września 2009 r.),
towar objęty
przedmiotowym zgłoszeniem celnym, pochodzący z C., podlega ostatecznemu cłu
antydumpingowemu w wysokości 58,6%.
Wcześniej, postanowieniem z [...] grudnia 2017 r. nr [...] organ I instancji, po rozpoznaniu wniosków
dowodowych Spółki, odmówił przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego,
przesłuchania Prezesa Zarządu Spółki oraz badania ksiąg rachunkowych importera na
okoliczność ustalenia stanu towaru, uznając je za niezasadne.
Pismem z 16 stycznia 2018 r. Strona, zastępowana przez pełnomocnika
odwołała się od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie.
W odwołaniu wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z
dokumentów, w postaci ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. P. Ż. oraz dr inż.
J. M., ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. K. G. F., "Zleceń produkcyjnych" i wyciągu ksiąg rachunkowych - na
okoliczność, że
importowane detale są półproduktami, nie są armaturą z żeliwa i stali, nie są łącznikami
i nie są wielokrotnego użytku. Złożono także wniosek dowodowy o przeprowadzenie
dowodu z opinii biegłego na okoliczność określenia właściwości importowanych
towarów, o przesłuchanie Prezesa Spółki Bartosza Łojewskiego - na okoliczność braku
uzasadnienia faktycznego i technicznego zaklasyfikowania towarów do pozycji 7307
WTC, przeprowadzenie badań ksiąg rachunkowych - na okoliczność, że importowane
elementy nie są produktami gotowymi.
Pismem z 27 lutego 2018 r. organ odwoławczy, na podstawie art. 90 d ustawy z
dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, poinformował Stronę o wyznaczeniu
siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału
dowodowego.
Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek
złożonego odwołania, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wydał
decyzję z [...] marca 2018 r. nr [...]. Z uzasadnienia decyzji
mogło wynikać, że zaakceptował treść decyzji organu I instancji, uznając jej słuszność
pod względem faktycznym i prawnym.
A. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła na
powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie,
zwracając się o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu
I instancji oraz umorzenie postępowania celnego.
Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 994/18 Wojewódzki Sąd
Administracyjny w Warszawie uchylił ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji
Skarbowej w Warszawie z [...] marca 2018 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że
przedwczesne jest odniesienie się do podniesionych w skardze zarzutów, ponieważ
zaskarżona decyzja nie zwiera rozstrzygnięcia. Ocena prawidłowości wydanej decyzji
jest możliwa dopiero wówczas, gdy znane jest jej rozstrzygnięcie. Sąd stwierdził, że
ponownie rozpatrując sprawę, organ zobowiązany jest do rozpatrzenia wniesionego
przez Skarżącą odwołania i zakończenia postępowania odwoławczego wydaniem
decyzji zawierającej w szczególności rozstrzygnięcie.
Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie
po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego wydał decyzję z dnia [...] maja 2019 r.
nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika
[...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr
[...] w przedmiocie określenia należności celnych.
Jako podstawę prawną decyzji organ podał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.),
art. 153, art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed
sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm,), art. 69 ust. 1 pkt
2 lit a) oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (t.j. Dz.U. z
2018 r., poz. 167 z późn. zm.), art. 20 ust. 1 i ust. 3 lit. a) i c) oraz art. 214 ust. 1
rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r.
ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992 z późn.
zm.), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 1101/2014 z dnia 16 października
2014 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia
23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie
Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 312 z 31.10.2014), rozporządzenia Rady (WE)
NR 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na
przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych
pochodzących z C. i T. oraz tych przywożonych z
T., niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z T., czy
też nie, i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom C. Co.
Ltd. i N. Co. Ltd. (Dz.Urz. L 233/1 z dnia 04.09.2009 r.).
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że materialnoprawną podstawę decyzji
stanowią przepisy wspólnotowe obowiązujące w dacie zgłoszenia celnego, m.in.
przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r.
ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992 z późn.
zm.), rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie
nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.
WE L 256 z 7.05.1987 z późn. zm.) wraz ze Wspólną Taryfą Celną Wspólnot
Europejskich oraz ustawą z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne.
Zgodnie z przepisami art. 20 ust 1 WKC w przypadku powstania długu celnego
cła prawnie należne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich,
przy czym stosownie do przepisów art. 201 ust. 1 lit. a) WKC dług celny w przywozie
powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom
celnym. Kwota należności celnych przywozowych jest określana na podstawie
elementów kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego
(art. 214 WKC). Mając na uwadze, że zgłoszenie celne miało miejsce 19 stycznia
2015 r., za podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie organ przyjął
rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r.
zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie
nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz.
UE L 312 z 31.10.2014).
Organ stwierdził, iż kwestią sporną w sprawie jest klasyfikacja taryfowa
tłoczonych elementów metalowych oznaczonych na fakturze nr NP 1451 symbolami SP
i ILS. Towary te zostały zgłoszone jako elementy systemu wentylacji w stanie
rozmontowanym z metalu, tłoczone elementy nakładki siodłowej i tłumika, do kodu Taric
7326 19 90 00 obejmującego artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie obrobione
więcej. Organ I instancji uznał natomiast, iż przedmiotowe artykuły stanowią elementy
połączeń rurowych systemu wentylacyjnego wykonane z blachy stalowej (innej niż stal
nierdzewna), ocynkowanej, uzyskane metodą tłoczenia, niegwintowane, taryfikowane
do kodu Taric 7307 99 80 98 obejmującego pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali
nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej
609.6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z
T., I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki,
tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane".
Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie organ
stwierdził, że przedmiotem importu na teren Wspólnoty Europejskiej były elementy
systemu wentylacyjnego oznaczone symbolami SP oraz ILS, o różnych wymiarach,
produkcji chińskiej firmy J.
Organ zauważył, że "Ekspertyza dotycząca połączeń kanałów i kształtek w
systemie [...]" dr hab. inż. K. G.-F., jak również
"[...] " autorstwa dr hab. inż. P.
Ż. i dr inż. J. M. z Politechniki [...] potwierdzają, że
elementy wentylacyjne są wykonane z blachy stalowej ocynkowanej DX53D,
zabezpieczonej powłoką Z275 gwarantującą klasę korozyjności C3, zgodnie z którą
"półprodukty" wykorzystane przez firmę A. do produkcji systemów wentylacji
wykonywane są z blach stalowych ocynkowanych DX53D o grubości od 0,45 mm do
0.60 mm z powłoką Z275, wytwarzane zgodnie z normą PN-EN ISO 2944-2:2001
(Wyroby płaskie stalowe powlekane ogniowo w sposób ciągły), o klasie korozyjności C3
zgodnej z normą PN-EN 10346:2011 (Farby i lakiery - ochrona przed korozją konstrukcji
stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich).
Zdaniem organu, skład surowcowy spornych towarów oraz sposób ich
otrzymywania są jednoznaczne. Zdjęcia, rysunki techniczne oraz próbki importowanych
elementów, jak również opisy towaru występujące na fakturze zakupu, specyfikacji,
dokumencie "PZ-przyjęcia magazynowego" oraz zleceń produkcyjnych wskazują, że
wytłoczki oznaczone symbolem SP to odgałęzienia siodłowe tłoczone (trójniki
siodłowe), a wytłoczki oznaczone jako ILS to odgałęzienia siodłowe proste płaskie.
Porównując wygląd zewnętrzny, właściwości użytkowe i przeznaczenie będących
przedmiotem importu w niniejszej sprawie elementów SP i ILS z otrzymanymi w wyniku
ich "obróbki" wyrobami finalnymi - nakładkami siodłowymi (trójnikami siodłowymi) SP,
odgałęzieniami płaskimi prostymi bez uszczelki ILS – należy stwierdzić, iż wyroby te
posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części
systemu wentylacyjnego.
W ocenie organu, analiza materiału dowodowego sprawy nie potwierdziła
stanowiska Spółki, że przedmiotowe artykuły zostały uszkodzone w trakcie transportu i
przechowywania, że doznały deformacji plastycznych, które uniemożliwiły ustalenie
wymiaru średnicy i określenie czy jest ona większa, czy mniejsza od 609,6 mm, co
miało niewątpliwy wpływ na ustalenie prawidłowej taryfikacji towaru. Z dowodów wynika,
że średnica odgałęzienia dla importowanych elementów wentylacji SP wynosi do 315
mm a odgałęzienia ILS do 125 mm. Powyższe oznacza, iż we wszystkich przypadkach
średnica wyrobów nie przekraczała 609,6 mm. Organ celny stwierdził, że importowane
artykuły są rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów
wentylacyjnych lub jako rozpoznawalne komponenty systemu wentylacyjnego.
Wykorzystanie przedmiotowych artykułów do wytwarzania złożonych instalacji, co jest
niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego
(obowiązek ustalenia stanu towaru w dacie zgłoszenia celnego wynika bowiem z
przepisów art. 67 WKC).
Organ wyjaśnił, że wentylacyjne kanały i kształtki tworzą system wyciągu i
rozprowadzenia świeżego powietrza z pomieszczeń w budynkach przemysłowych,
jednorodzinnych i wielorodzinnych. W skład orurowania wentylacyjnego wchodzą rury
spiro, kolana tłoczone i segmentowe, trójniki, redukcje, nyple, zaślepki, króćce -
tłoczone i segmentowe w średnicach od 80 do 1600 mm. Typowa wentylacja wykonana
jest z blachy ocynkowanej, a gdy kształtki wyposażone są w uszczelkę spełniają klasę
szczelności D wg normy PN-EN 12237:2005. Wykonanie elementów wentylacyjnych z
blachy kwasoodpomej lub aluminiowej umożliwia zastosowanie ich w nietypowych
miejscach o znacznie zwiększonej wilgotności, czy w miejscach gdzie rury wentylacyjne
mają styczność z czynnikami chemicznymi.
Biorąc pod uwagę stan importowanego towaru oraz ustalenia dotyczące: rodzaju
towaru (wytłoczki z blachy ocynkowanej o symbolach SP i ILS), formy, kształtu, wyglądu
zewnętrznego i wymiarów importowanych towarów, przeznaczenia, sposobu łączenia
(montażu) w systemie wentylacyjnym – organ odwoławczy stwierdził, że właściwa do
zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307 WTC, kod Taric 7307 99 80
98, zastosowany w decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w
[...] z dnia [...] grudnia 2017 r. Organ wskazał, że taryfikacja przedmiotowego
towaru została ustalona w oparciu o postanowienia reguł 1, 2a) i 6 ORINS. Zgodnie z
rozporządzeniem Komisji (UE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r., pozycja
7307 obejmuje "Łączniki rur lub przewodów rurowych (np. złączki nakrętne, kolanka,
tuleje), z żeliwa lub stali. Pozycja ta obejmuje wskazane podpozycje i kody CN.
W ocenie organu odwoławczego, towary będące przedmiotem importu w
niniejszej sprawie posiadają obiektywne cechy i właściwości łączników rur i przewodów
rurowych (złączek do łączenia rur), łączonych na styk i takich, które stanowią integralną
część rury lub przewodu (zawsze wsuwane do środka rury/przewodu rurowego), co jest
niesporne, takich jak wymienione z brzmienia w Notach do poz. 7307 - reduktory,
trójniki, zaślepki, złączki do konstrukcji rurowych i łączniki. Pozycja ta obejmuje ww.
towary niezależnie od metody jaką zostały wytworzone, co oznacza, iż obejmuje także
wyroby stalowe wykonane metodą głębokiego tłoczenia. Ponadto różnicuje łączniki
jedynie pod względem sposobu otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych
surowców), pod względem materiału (żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu
obróbki (gwintowane, spawane doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki,
tuleje i pozostałe), wymiarów średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609.6mm) oraz
kraju przywozu (T., I., S., F. i pozostałe kraje). Nie różnicuje
natomiast pod względem sposobu łączenia. Pozycja 7307 dopuszcza różnego rodzaju
połączenia: przez skręcanie, spawanie lub przez styk. Łączenie elementów systemów
wentylacyjnych (w tym redukcji, zaślepek i odgałęzień) w całość następuje poprzez styk
łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni
łączonych), co nie jest sporne. Zastosowanie tej metody niezależnie od tego, czy
wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym
rozłączeniem, czy nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji.
Taryfikacja przedmiotowych elementów SP i ILS do poz. 7307 WTC jest zatem w
pełni uzasadniona. Mając natomiast na uwadze, że przedmiotem dostawy były
elementy orurowania wentylacyjnego ze stali - łączniki rur i przewodów oraz zaślepki,
tłoczone, niegwintowane, o przekroju kołowym w średnicach od 80 do 315 mm, gdzie
maksymalna średnica zewnętrzna odgałęzienia SP - 315 mm, a ILS - 125 mm - czyli we
wszystkich przypadkach nie przekraczała 609,6 mm. Właściwym do zastosowania jest
kod Taric 7307 99 80 98. Kod ten obejmuje pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali
nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej
609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z
T., I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki,
tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem
nie wymienione wyżej łączniki rur i przewodów nie gwintowane, pochodzące z C.
Zakres przedmiotowy ww. kodu Taric odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.
Zaklasyfikowanie przedmiotowego towaru do wnioskowanej pozycji 7326 WTC,
kodu Taric 7326 19 90 00 wskazanego w zgłoszeniu celnym - jest nieprawidłowe,
sprzeczne ze stanem towaru i postanowieniami reguł 1, 2a) oraz 6 ORINS.
Pozycja 7326 obejmuje artykuły ze stali otrzymane w procesie tłoczenia, w tym
obejmy lub opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub
węży do sztywnych rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane
do mocowania giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów,
złączek itp., a także wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i
przewodów rurowych na ścianach. Wśród towarów wymienionych w nocie wyjaśniającej
do pozycji 7326 nie stwierdzono elementów złącznych do łączenia przewodów, ani też
wyrobów podobnych. Wymienione artykuły taryfikowane do poz. 7326 stanowią jedynie
elementy nośne, które tylko służą do montażu, mocowania lub podtrzymują rury i
przewody rurowe do ścian i sztywnych rur, nie stanowią natomiast ich integralnych
części.
Wskazany przez Stronę kod Taric 7326 19 90 00 obejmuje -"pozostałe" artykuły z
żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami
działu 73 WTC. Jest on właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe
służące do mocowania elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do
sztywnych rur, kranów i złączek. Natomiast kod Taric 7326 90 60 00 ujmuje
"wywietrzniki niemechaniczne, rynny, haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle
budowlanym" do mocowania rur i przewodów na ścianach. Zakres przedmiotowy ww.
kodów Taric nie odpowiada charakterowi towaru będącego przedmiotem importu w
niniejszej sprawie.
W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, organ I instancji
prawidłowo orzekł, iż przedmiotowy towar objęty zgłoszeniem celnym nr
[...] z dnia [...] stycznia 2015 r. powinien zostać
zataryfikowany do kodu Taric 7307 99 80 98, objętego stawką celną erga omnes
w wysokości 3,7% od wartości celnej towaru.
Kontrola zgłoszenia celnego nr jw. pozwoliła ustalić, że przedmiotowy towar,
stosownie do rozporządzenia Rady (WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r.
nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub
stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z C. i T. oraz tych przywożonych z T.,
niezależnie od tego. czy zostały
zgłoszone jako pochodzące z T., czy też nie, i uchylające zwolnienie przyznane
przedsiębiorstwom C. Co. Ltd. i N. Co. Ltd.
(Dz.Urz.L 233/1 z dnia 04.09.2009 r.), podlega cłu antydumpingowemu.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. rozporządzenia Rady (WE) nałożone zostało
ostateczne cło antydumpingowe na przywóz łączników rur i przewodów rurowych
(innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali
(z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej
nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do
innych celów, pochodzących z C. i T. oraz obecnie
objętych kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19, ex 7307 99 30 i ex 7307 99 90
(kody TARIC 7307 93 11 91, 7307 93 11 93, 7307 93 11 94, 7307 93 11 95, 7307 93 11
99, 7307 93 19 91, 7307 93 19 93, 7307 93 19 94, 7307 93 19 95, 7307 93 19 99, 7307
99 30 92, 7307 99 30 93, 7307 99 30 94, 7307 99 30 95, 7307 99 30 98, 7307 99 90 92,
7307 99 90 93, 7307 99 90 94, 7307 99 90 95, 7307 99 90 98), pochodzących z
C. i T. W ust. 2 art. 1 ww. przepisu określono stawkę
ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do ceny netto na granicy
Wspólnoty, przed ocleniem. Dla wszystkich przedsiębiorstw z C. ustanowiono
obowiązujące cło antydumpingowe w wysokości 58,6%. W związku z powyższym,
przywóz towaru pochodzącego od chińskiego producenta - firmy J. , zgłoszonego wg SAD nr [...]z
dnia [...] stycznia 2015 r. podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu w wysokości
58,6%. W tych okolicznościach, organ I instancji w decyzji prawidłowo określił kwotę
należności celnych przywozowych.
Odnosząc się do zarzutów natury procesowej Dyrektor IAS wskazał, że
zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy
sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 O.p.
Podkreślił, że obowiązek zabrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału
dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie może
oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów
mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Decyzja w przedmiocie klasyfikacji
importowanych towarów została wydana po ustaleniu stanu faktycznego (stanu
towarów), na odstawie całokształtu materiału dowodowego, po rozpatrzeniu wszystkich
dowodów w ich wzajemnej łączności.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
Warszawie wniosła A. sp. z o.o. z siedzibą w W.,
zwracając się o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu
I instancji oraz umorzenie postępowania celnego. Skarżąca zarzuciła:
- naruszenie art. 22 ust. 6 UKC oraz art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73
ust. 1 Prawa celnego, a także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule
do unijnego kodeksu celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2
Konstytucji, poprzez dokonanie przez Naczelnika UCS szeregu uchybień procesowych
w celu niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie Spółki o powstaniu
długu celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa, a w
konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na
powiadomienie Spółki o powstaniu długu celnego;
- dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych towarów do
pozycji HS 7307 oraz kodu TARIC 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana jest stawka
celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS 7307 i 7326,
a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne reguły
nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowanie do
pozycji HS 7326 oraz kodu TARIC 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest stawka
celna 2,7%);
- naruszenie art. 188 w zw. z art. 197 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa
celnego, poprzez oddalenie wniosku dowodowego Spółki o powołanie w sprawie
biegłego, podczas gdy dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności
weryfikacji prawidłowości dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez
Spółkę towarów do pozycji HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące
m.in. kwestii możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych
przez styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także prawidłowości rozumienia pojęć
"armatura", "rury i przewody rurowe", które nie zostały zdefiniowane w nocie do pozycji
HS 7307, ani żadnym innym dokumencie;
- naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego,
poprzez uznanie, że decyzja Naczelnika UCS była prawidłowa, pomimo że nie
uwzględniała ona całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w
szczególności dokumentów takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów
księgowych Spółki oraz ekspertyzę dr hab. inż. K. G. F.
- naruszenie art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa
celnego, poprzez brak ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez
Skarżącą zarzutów, a w szczególności naruszenia: art. 103 ust. 1 UKC, poprzez
powiadomienie Spółki o długu celnym, podczas gdy w sprawie upłynął trzyletni termin
na dokonanie takiego zawiadomienia; zasad unijnego prawa celnego opisanych w
preambule do unijnego kodeksu celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 a
odnoszących się do zasady legalizmu, zapewnienia czynnego udziału strony w
postępowaniu czy zaufania do organów celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek
działań i czynności dowodowych celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego spraw,
a w szczególności braku przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia
materiału i sposobu wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości
ponownego wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejsze ich
połączenia, co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej
zaskarżonej decyzji w ww. zakresie.
W motywach skargi Skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, w sposób obszerny je
argumentując. Zdaniem Skarżącej w trakcie postępowania prowadzonego na etapie
pierwszej instancji Naczelnik Urzędu dopuścił się szeregu naruszeń procedury.
Naruszenia te miały charakter świadomy, a ich jedynym celem było wydanie decyzji z
zachowaniem trzyletniego terminu na poinformowanie Spółki o długu celnym. Ponadto
podniesiono, iż pisma Naczelnika Urzędu, wystosowane na podstawie art. 22 ust. 6
UKC, informujące o zmianie kwalifikacji taryfowej towarów zostały wystosowane i
doręczone Spółce przed ustosunkowaniem się przez ten organ do złożonych przez
Skarżącą zastrzeżeń do Protokołu. Oznacza to zdaniem Skarżącej, że Naczelnik
Urzędu ustosunkował się do zastrzeżeń zgłaszanych przez Podatnika już po podjęciu
decyzji o zmianie taryfy celnej towarów, co czyniło je bezprzedmiotowymi, albowiem
organ celny obrał już kierunek rozstrzygnięcia sprawy.
W kwestii dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych towarów
Skarżąca podniosła, iż produkty objęte cłem antydumpingowym nie mają nic wspólnego
z towarami importowanymi przez Spółkę. Wynika to przede wszystkim z porównania
towarów importowanych przez Skarżącą oraz produktów objętych postępowaniem i w
rezultacie cłem antydumpingowym, a także z porównania działalności Skarżącej oraz
producentów i importerów objętych postępowaniem, w ramach którego nałożone
zostało cło antydumpingowe. Zdaniem Skarżącej zastosowana przez Spółkę przy
imporcie towarów klasyfikacja celna do kodu TARIC 7326 19 90 00, była prawidłowa
albowiem:
- z rozporządzenia Komisji prowadzającego cło antydumpingowe wynika, że nie dotyczy
ono produktów, ani branży, w której działalność prowadzi Spółka,
- importowane towary są artykułami ze stali otrzymanymi w procesie kucia lub tłoczenia,
nieobrobionymi więcej, które nie są klasyfikowane w innej pozycji działu, ani też nie są
klasyfikowane i innych pozycjach Taryfy Celnej,
- klasyfikację tych wyrobów do pozycji HS 7307 wyklucza okoliczność, iż nie jest to
armatura, o której mowa w nocie do pozycji oraz fakt, że towary nie są łączone w
sposób tam wskazany.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie
oraz wniósł o oddalenie skargi.
Na rozprawie, która odbyła się 2 grudnia 2019 r. Skarżąca złożyła załącznik do
protokołu rozprawy, w którym podsumowano argumentację odnoszącą się do pojęcia
tzw. "przemysłu unijnego" objętego postępowaniem antydumpingowym i w efekcie cłami
antydumpingowymi nałożonymi na łączniki rur i przewodów rurowych z żeliwa i stali,
pochodzące z C.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów
administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują
działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając
prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich
wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia
przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w
postępowaniu, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o
postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).
Ponadto, uwzględnienie skargi ma miejsce wówczas, gdy zachodzą przyczyny
stwierdzenia nieważności określone w art. 156 Kodeksu postępowania
administracyjnego lub w innych przepisach, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ww. ustawy.
Na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej
sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną
podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a ww. ustawy.
Badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami wskazanych
ustaw Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że w sprawie niniejszej, na mocy art. 153
ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ związany był
wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 3 grudnia 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 994/18.
W uzasadnieniu powołanego wyroku Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę
organ zobowiązany jest do zakończenia postępowania odwoławczego wydaniem
decyzji zawierającej w szczególności rozstrzygnięcie. Wydając kontrolowaną obecnie
decyzję, organ wypełnił wskazania Sądu. Zaskarżona decyzja zawiera rozstrzygnięcie
o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.
Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego do
procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu wg dokumentu SAD nr
[...] towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu
wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu, tłoczone elementy nakładki siodłowej i
tłumika". Skarżący zaklasyfikował towar do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną
2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Natomiast organy celno-skarbowe
stwierdziły, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307
99 80 98.
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy
obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. rozporządzenia Komisji
(WE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniającego załącznik I do
rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i
statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 312 z
31 października 2014 r.), dalej: "rozporządzenie nr 1101/2014", rozporządzenia
Rady (WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło
antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur
i przewodów rurowych pochodzących z C. i T. oraz tych
przywożonych z T., niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące
z T., czy też nie i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom C. Co. Ltd. i N. Co. Ltd. (Dz. Urz. L
233/1 z dnia
4 września 2009 r.), dalej: "rozporządzenie nr 803/2009".
W ocenie Sądu nie znajdują uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia zasad
unijnego prawa celnego. W kontrolowanym przez Sąd postępowaniu organy wyjaśniły
wszystkie istotne okoliczności faktyczne. Podjęto wszelkie działania w celu wyjaśnienia
sprawy, zapewniając Stronie udział w postępowaniu. Stan faktyczny sprawy został
ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, z zachowaniem reguł
ogólnych wynikających z art. 120 O.p. oraz zasad dotyczących przeprowadzania
dowodów i uprawnień stron w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 180 Ordynacji
podatkowej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony i
oceniony, a dokonana ocena nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów
określonej w art. 191 Ordynacji podatkowej.
Wbrew zarzutom skargi Dyrektor IAS w zaskarżonej decyzji ustosunkował się w
sposób wyczerpujący do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia zasad unijnego
prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego jak i zarzutu
naruszenia art. 103 ust. 1 Unijnego Kodeksu Celnego, co oznacza, iż zarzut skargi
dotyczący naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego
jest bezzasadny. Doprecyzowania natomiast wymaga kwestia zawartego w odwołaniu
zarzutu dotyczącego naruszenia art. 103 Unijnego Kodeksu Celnego (rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r.
ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE z 10.10 2013 r. L 269), dalej: "UKC",
poprzez powiadomienie o powstaniu długu celnego po upływie trzech lat. W myśl
art. 103 ust. 1 UKC o długu celnym nie powiadamia się dłużnika po upływie okresu
trzech lat od dnia powstania długu celnego.
Należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie celne miało miejsce w
dniu 19 stycznia 2015 r., tj. w czasie obowiązywania przepisów Wspólnotowego
Kodeksu Celnego (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r. ze zm.), dalej: "WKC", zatem
art. 103 UKC nie miał zastosowania. Zgodnie z art. 221 ust. 3 zdanie pierwsze WKC
(stanowiącym odpowiednik art. 103 ust. 1 UKC), powiadomienie dłużnika nie może
nastąpić po upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. Bieg tego
terminu zostaje zawieszony z chwilą złożenia odwołania w rozumieniu art. 243 WKC na
czas trwania procedury odwoławczej. Natomiast dług celny w przywozie powstaje w
wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym (art. 201
ust. 1 lit. a WKC), w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 ust. 2 WKC). W myśl
art. 221 ust. 1 WKC niezwłocznie po dokonaniu zaksięgowania, dłużnik powinien zostać
powiadomiony w odpowiedni sposób o kwocie należności.
W przedmiotowej sprawie powiadomienie o zamiarze wydania decyzji
niekorzystnej dla Strony, poprzedzone kontrolą celno-skarbową, zostało wydane w dniu
22 września 2017 r. i doręczone Spółce w dniu 27 września 2017 r. Natomiast decyzja
organu I instancji w przedmiocie określenia należności celnych z dnia [...] grudnia
2017 r. została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 2 stycznia 2018 r. Zatem
zważywszy na to, że dług celny powstał w dacie zgłoszenia celnego, tj. [...] stycznia
2015 r., trzyletni termin na powiadomienie dłużnika o długu celnym minął [...] stycznia
2018 r. Organy celne dochowały więc terminów wskazanych w powołanych wyżej
przepisach WKC, natomiast powoływany art. 103 UKC, jak to wskazano wyżej, nie ma
zastosowania w przedmiotowej sprawie.
Na marginesie zauważyć należy również, że wskazany na stronie 26 skargi
zarzut braku ustosunkowania się przez organ II instancji do kwestii doręczenia decyzji
bezpośrednio Spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi, pomimo że
Naczelnik Urzędu otrzymał stosowne pełnomocnictwo przed dniem wydania decyzji,
także nie znajduje uzasadnienia. Przypomnieć bowiem w tym miejscu trzeba, że
decyzja organu I instancji z dnia [...] grudnia 2017 r. została doręczona w dniu 2 stycznia
2018 r. ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi Spółki, a nie Spółce. Ponadto
kwestia ta nie była podnoszona w odwołaniu od decyzji, zatem organ II instancji
nie mógł w takim wypadku dopuścić się naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 w zw. z
art. 73 ust. 1 Prawa celnego.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem Skarżącej,
klasyfikacji taryfowej Sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej
klasyfikacji importowanych towarów wskazanych w zgłoszeniu celnym SAD nr
[...] do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80 98.
Zgodnie z art. 20 ust. 1 WKC w przypadku powstania długu celnego cła prawnie
należne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, przy czym
stosownie do przepisów art. 201 ust. 1 lit. a) WKC dług celny w przywozie powstaje w
wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym. Kwota
należności celnych przywozowych jest określana na podstawie elementów
kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego (art. 214 WKC).
Przypomnieć przy tym należy, że zgłoszenie celne w niniejszej sprawie miało
miejsce 19 stycznia 2015 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto
rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r.
zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie
nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz.
UE L Nr 312 z 31 października 2014 r.). Wspólna Taryfa Celna (dalej: "WTC")
ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania
wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach
taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do
każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z
przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest
zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem
wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury,
będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów
o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego
przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna).
Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych reguł
interpretacji nomenklatury scalonej (dalej: "ORINS"), uwag do sekcji i działów taryfy
celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym
w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz
ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii
Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi regułami
dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC, zawierającej przepisy
wstępne. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i ze
względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego
wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła
ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6
z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania ORINS
wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów
administracyjnych.
Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory
Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania
Towarów), dalej jako: "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez
Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do
HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia
Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P.
Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny
sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot
Europejskich (dalej jako: "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję
Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.
Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości,
decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo
w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN
oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom).
Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono
właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech
i właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma).
Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 1101/2014, obejmuje "artykuły z
żeliwa i stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład
złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not Wyjaśniających do pozycji
7307 wynika, iż pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do
łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania
otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur
i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki
itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach,
opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do
sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się:
- przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne łub stalowe;
- przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych
czołowych lub kielichowych; w przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są
cięte prostopadle do osi lub fazowane;
- lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.
Powyższe oznacza, iż w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur
lub przewodów rurowych" są także przedmiotowe odgałęzienia siodłowe tłoczone bez
uszczelki o symbolu SP oraz odgałęzienia płaskie tłoczone proste bez uszczelki o
symbolu ILS. W grupie towarowej "łączników" zostały wyszczególnione także kołnierze
płaskie, kolanka, łuki i łuki rurowe, korki, zatyczki, złączki do konstrukcji rurowych, śruby
regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne,
dwuzłączki, zaciski i opaski - czyli bogaty asortyment wyrobów uznanych za "łączniki rur
lub przewodów rurowych" z żeliwa lub stali określanych mianem "armatury". Zgodzić się
przy tym należy z oceną organu odwoławczego, że zawężająca definicja literalna
łączników, tj. do elementów łączących kanały wentylacyjne, nie ma tu zastosowania.
W świetle przepisów taryfy celnej elementy stalowe zmieniające kierunek przepływu
gazu (element SP), pole przekroju kanałów (zwężka RPC), czy rozdzielające kanały
instalacji lub je zamykające (zaślepka CP, CS), a także kolanka (BP, BPL) są uznawane
za łączniki rurowych przewodów wentylacyjnych. Należy także zauważyć, iż wszystkie
ww. elementy pełnią swoje zadania w wyniku obustronnego połączenia ich z kanałami
wentylacyjnymi, co oznacza, iż ewidentnie pełnią rolę łącznika tych kanałów. Ponadto
trzeba wyjaśnić, że Taryfa celna nie nakłada na towar klasyfikowany w pozycji 7307
dodatkowych warunków związanych z rodzajem przesyłu, co oznacza, iż w pozycji tej
klasyfikowane są zarówno elementy przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych
przesyłających wodę, ropę, gaz, czy inne ciężkie media, jak również przewody
wentylacyjne do przesyłu powietrza. Wskazać również należy, że Noty do poz. 7307
zawierają definicję "rur i przewodów rurowych" oraz "kształtowników drążonych", które
różnią się od "potocznych" lub "branżowych" i obowiązują przy ustalaniu taryfikacji
towarów z Działu 73. W świetle tych definicji, przewody wentylacyjne okrągłe, owalne,
czy prostokątne uznawane są za przewody rurowe, a elementy typu zaślepki, redukcje,
trójniki za elementy orurowania wentylacyjnego. Stosowanie innych technicznych
definicji rur byłoby sprzeczne z postanowieniami taryfy celnej. Tym samym terminologia
stosowana przez ekspertów i przywołane przez nich normy branżowe są nieprzydatne
dla potrzeb klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.
Sąd podziela również stanowisko organów, iż importowany towar wykonany ze
stali (innej niż stal nierdzewna), otrzymany w procesie tłoczenia, o przekroju kołowym i
największej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowany jako "łączniki rur i
przewodów rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"), w
pełni odpowiada charakterystyce towaru objętego cłem antydumpingowym na
podstawie rozporządzenia nr 803/2009 (strona powołuje przy tym błędnie
rozporządzenie nr 2015/1934). W rozporządzeniu tym "produkt objęty postępowaniem",
tj. cłem antydumpingowym został opisany jako "niektóre łączniki rur i przewodów
rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali
(z wyłączeniem stali nierdzewnej) o największej średnicy zewnętrznej
nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do
innych celów, pochodzące z C. i T.". "Łączniki rur i
przewodów rurowych są wytwarzane przede wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i
przewodów rurowych. Stosowane są one do łączenia rur i przewodów rurowych i
produkowane są w różnych kształtach, takich jak: kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy,
oraz różnych wielkościach i z różnych gatunków materiału. Używane są one głównie w
przemyśle petrochemicznym, budownictwie, energetyce, przemyśle stoczniowym
i instalacjach przemysłowych...". Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1
przedmiotowego rozporządzenia cło antydumpingowe zostało nałożone na towar
"rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów", objęty m.in.
kodem 7307 99 90 98 (jest to odpowiednik kodu 7307 99 80 98 obowiązującego
w dacie zgłoszenia celnego).
Charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie
omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada zatem towarowi będącemu
przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj. SP (odgałęzienia wytłaczane siodłowe),
ILS (odgałęzienia płaskie proste, które zostały wykonane ze stali innej niż stal
nierdzewna, w procesie tłoczenia, nie odlewane i nie gwintowane), o przekroju kołowym
i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowane jako "łączniki rur i
przewodów rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów").
Z treści omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte
wszystkie towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych
gatunków stali (stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm),
stosowane do różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Nie wynika z niego
natomiast, wbrew twierdzeniom spółki, że odnosi się wyłącznie do "armatury"
wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz, piasek, żwir)
wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy, petrochemiczny,
energetyka, czy przemysł ciężki. Co więcej, opisane przez stronę łączniki do rur
wysokociśnieniowych są wykorzystywane do "spawania doczołowego" i objęte
podpozycjami 7307 23 (wykonane ze stali nierdzewnej) i 7307 93 (wykonane ze stali
innej niż nierdzewna). Nie są zatem taryfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98.
Mając powyższe na uwadze wnioski Skarżącej wynikające z analizy
rozporządzenia w sprawie nałożenia cła antydumpingowego zawarte w treści skargi,
mające dowodzić, że importowane łączniki nie są klasyfikowane do ww. kodu Taric i
nie są objęte cłem antydumpingowym, są nietrafne. Bez znaczenia przy tym są ponadto
twierdzenia Strony zawarte w skardze jakoby produkty oferowane przez przemysł
unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na łączniki rur i
przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz przeznaczeniu
niż produkty do systemów wentylacyjnych. Jak to wskazano wyżej będące przedmiotem
niniejszego postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a
argumentacja podniesiona w skardze nie podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy
ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 803/2009, w którym
enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem antydumpingowym,
nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o postanowienia
ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu ostatecznego cła
antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej przyporządkowano
właściwy kod.
Należy dalej zauważyć, że zdaniem organów przedmiotowe wyroby posiadają
zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu
wentylacyjnego montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji. W stanie
"niegotowym" wyroby te wymagają kalibracji średnicy, wykorzystane także jako
"półprodukty" do otrzymywania innych artykułów, takich jak trójnika tłoczonego z
uszczelką, odgałęzienia siodłowego tłoczonego z uszczelką, odgałęzienia tłoczonego
bez uszczelki, tłumika akustycznego ocynkowanego, co potwierdzają informacje
zawarte w przedłożonych ekspertyzach. Towary te, w świetle przepisów taryfy celnej są
"łącznikami" przewodów rurowych, a zarazem armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji
7307 WTC.
Niesporne jest, że przedmiotowe łączniki nie są gwintowane, zostały wykonane z
blachy stalowej ocynkowanej (gdzie surowcem nie była stal nierdzewna), stanowią
elementy orurowania wentylacyjnego, przy czym maksymalna średnica zewnętrzna
elementu SP wynosiła 315 mm, a elementu ILS 125 mm, czyli nie przekracza
609,6 mm. Kod 7307 99 80 98 obejmuje artykuły wykonane ze stali (inne niż ze stali
nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej
609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z
T., I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki,
tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie
wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), nie gwintowane,
pochodzące z C.
Sąd podziela stanowisko organów, iż zakres przedmiotowy kodu 7307 99 80 98
w pełni odzwierciedla stan spornego towaru. Skarżąca stwierdziła, że pozycja 7326 19
90 00 jest właściwa dla przedmiotowych wyrobów, ponieważ obejmuje "wszystkie
artykuły z żeliwa lub stali" otrzymane w procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione
więcej. Sąd przyznał rację organom celno-skarbowym, iż pozycja 7326 obejmuje tylko
takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które
nie zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej
szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie
elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale
nie stanowiące ich integralnych części (Noty wyjaśniające do poz. 7307 i 7326).
Ponadto zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi
przedmiotowego towaru. Importowane elementy stanowią integralne części systemu
wentylacji. Znajduje to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w sprawie, w tym
również w powołanych przez Skarżącą ekspertyzach.
Natomiast wskazana przez Skarżącą poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski
zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych
rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania
giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także
wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na
ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do
mocowania rur i przewodów na ścianach. Zasadnie organ stwierdził, że Skarżąca
klasyfikując przedmiotowe towary do poz. 7326 WTC pominęła fakt, iż importowane
towary nie są elementami nośnymi kanałów wentylacyjnych tylko elementami wentylacji.
Zdaniem Skarżącej brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących
przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 również z uwagi na
sposób łączenia towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Spółka
wskazała, że łączenie następuje poprzez styk, ale nie jest możliwe wykonanie
wielokrotnego montażu, bo tego typu połączenie nie jest do tego celu przeznaczone.
Posiłkując się przedłożonymi ekspertyzami Skarżąca uznała, iż użyte w poz. 7307 WTC
pojęcia "armatura" oraz "rury" odnoszą się do elementów systemów hydraulicznych,
kanalizacyjnych i innych wysokociśnieniowych, które nie odpowiadają charakterystyce
spornych elementów systemu wentylacji, co uniemożliwia zastosowanie wskazanej
przez organ taryfikacji towaru.
Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu
otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału
(żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane
doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów
średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (Tajwan,
Indonezja, Sri Lanka, Filipiny i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem
sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie,
spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest
niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną,
łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk
łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni
łączonych), co jest niesporne. Zastosowanie tej metody łączenia niezależnie od tego,
czy wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym
rozłączeniem - taśm uszczelniających, nitów lub wkrętów (jak twierdzi Skarżąca), czy
też nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji, co zostało obszernie wyjaśnione w
zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają -
brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji
(tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego
z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy tworzą
połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony ze względu
na zastosowanie taśm, nitów, czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji
importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym
jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji,
czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do
ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim
do poz. 7326 WTC.
Pozycja 7307 WTC w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów
(materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność,
przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywane zatem przez Skarżącą argumenty, że
przedmiotowe elementy nie są częściami armatury hydraulicznej, kanalizacyjnej czy
innej wysokociśnieniowej i nie tworzą połączeń wielokrotnego użytku, nie ma znaczenia,
bowiem rodzaj przesyłu i parametry wytrzymałościowe, a także rodzaj urządzenia,
w którym są montowane (tu: wentylacja, klimatyzacja) nie stanowią kryterium
taryfikacyjnego, podobnie jak podnoszona przez Skarżącą możliwość wielokrotnego
montażu tych samych elementów.
Należy również zauważyć, że importowane produkty posiadają zasadniczy
charakter wyrobów gotowych, takich jak wymienione z brzmienia w Notach
Wyjaśniających do poz. 7307 – trójniki i złączki do konstrukcji rurowych. Pozycja ta
obejmuje ww. towary niezależnie od metody jaką zostały wytworzone, co oznacza, iż
obejmuje także wyroby stalowe wykonane metodą głębokiego tłoczenia. Podkreślenia
ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy z metalu ocynkowane,
co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe, albowiem zgodnie z jej
brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale nieszlachetne" oznacza: żeliwo
i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów, cynk, cynę, wolfram, molibden, tantal, magnez,
kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon, mangan, beryl, chrom, german, wanad,
gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV -
artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są
częściami konkretnego urządzenia lub maszyny i mają szersze zastosowanie.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowe wyroby mogą
być montowane w różnych systemach klimatyzacji, wentylacji, itp., co oznacza, że
spełniają wymogi również ww. uwagi.
Należy podkreślić, że Reguła 1 ORINS stanowi, iż dla celów prawnych
klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub
działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z
dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w
treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że
posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi
także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub
gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły),
znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że
według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy
celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do
wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny
lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też nie zmontowanym, albo
rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową
wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym
lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu
kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny
(niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub
gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji
tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich,
z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując
zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.
Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli
treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, za prawidłowe Sąd uznał
ustalenia organu II instancji, że importowane elementy systemu wentylacyjnego same w
sobie są niegotowymi, pojedynczymi częściami tego systemu, posiadającymi jednakże
zasadniczy charakter wyrobów gotowych. Co istotne importowane przez stronę
produkty, po ich "wykończeniu" i zmontowaniu (połączeniu), nie stanowią kompletnego
systemu wentylacyjnego. Nie są zatem częściami tego systemu w stanie
rozmontowanym, czy półproduktami do produkcji systemu wentylacyjnego w stanie
rozmontowanym. Importowane artykuły, zgodnie z wyjaśnieniami importera, wymagają
obróbek wykończeniowych, co oznacza, iż są niegotowe. Organ odwoławczy nie
kwestionował zatem, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich
określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń
plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie
krawędzi średnicy, czy likwidację zadziorów.
Organ prawidłowo przyjął, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako
gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych, wymagające tylko
wykończenia lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej
złożonych części montowanych w systemach wentylacji. Wykorzystanie spornych
artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest niesporne, nie ma
bowiem wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego. Obowiązek
ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem z przepisów art. 67
WKC. Importowane towary w ww. dacie spełniały zaś wymogi wyrobów gotowych w
rozumieniu przepisów celnych (WTC).
Dyrektor IAS nie negował również faktu, że połączenie elementów za pomocą
wkrętów lub nitów (innych niż bezotworowe) pozostawia otwory montażowe, które w
wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu mają wpływ na szczelność połączenia.
Uznał jednakże, iż z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego
demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, że
opisany rodzaj połączenia nie wyklucza możliwości ponownego montażu
przedmiotowych elementów w systemie wentylacji. Powyższe stanowisko Sąd uznał w
niniejszej sprawie za prawidłowe. Istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji
spornych towarów do pozycji 7307 było bowiem ustalenie, iż rodzaj zastosowanego
połączenia umożliwia ponowny montaż importowanych elementów. Okoliczność
możliwej utraty norm szczelności ponownie zamontowanych elementów nie ma
natomiast wpływu na przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC. Ponadto
wskazać należy, iż przyporządkowanie spornych elementów do innej pozycji i
podpozycji prowadziłoby do naruszenia przez organy reguł 1, 2a i 6 ORINS.
Odnosząc się do przywołanej w skardze sprawy rozpatrywanej w G. wskazać
należy, iż w decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w G. z [...] grudnia 2017 r.
organ celny wskazał jako właściwy dla importowanego towaru kod TARIC 7307 99 80
99 obejmujący artykuły ze stali, niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy
przekraczającej 609,6 mm. Powyższy kod uznać należy za nieprawidłowy dla towaru
będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie z przyczyn wskazanych
we wcześniejszej części uzasadnienia.
Dyrektor IAS prawidłowo wykluczył możliwość klasyfikacji spornych towarów do
pozycji 7326 WTC, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniając,
że obejmuje ona elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody
rurowe, nie stanowią natomiast ich integralnych części, co pozostaje w sprzeczności ze
stanem importowanych wyrobów. Organ podniósł, iż wskazany przez Spółkę kod
Taric 7326 19 90 00 obejmuje "pozostałe" artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale
nie obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami działu 73 WTC. Jest on
właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe służące do mocowania
elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do sztywnych rur, kranów
i złączek.
Nie znajduje uznania zarzut wskazany w skardze dotyczący braku
przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Należy przypomnieć, że wniosek o
powołanie biegłego na okoliczność określenia właściwości importowanych towarów oraz
możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na
ich wcześniejsze połącznie (zastosowanie nitów) został oddalony przez Naczelnika
Urzędu z uzasadnieniem w tej materii. Kolejny wniosek o przeprowadzenie dowodu z
opinii biegłego celem określenia właściwości importowanych towarów oraz na
okoliczność braku możliwości ponownego wykorzystania elementów importowanych
towarów z uwagi na ich wcześniejsze połączenie (zastosowanie nitów) Strona zawarła
natomiast w treści odwołania od decyzji organu I instancji. Dyrektor IAS odniósł się do
powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji wskazując, że wszystkie okoliczności
sprawy dotyczące ustalenia stanu przedmiotowego towaru, takie jak materiał (blacha
stalowa ocynkowana), technika wytworzenia (głębokie tłoczenie), charakter (towar
posiadający cechy gotowego łącznika), kształt (przekrój poprzeczny zamknięty,
możliwość określenia średnicy), przeznaczenie (odgałęzienia kanałów, zwężki płaskie),
sposób łączenia gotowych elementów (metoda na styk - wsuwanie elementu w
element), zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i są niesporne, a zatem wniosek
o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia właściwości
technicznych importowanych towarów, sposobu tłoczenia i połączenia elementów jest
niezasadny.
Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i
niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju
towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania,
przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych
(zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w
sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do
właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.
Podsumowując wskazać należy, iż organ odwoławczy nie dopuścił się w
niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez Skarżącą przepisów prawa. Sąd
nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego
w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu
mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego
podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.
Odnosząc się do treści pisma procesowego z 2 grudnia 2019 r. (załącznik do
protokołu rozprawy), w którym Skarżąca ponownie podniosła, że produkty oferowane
przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na
łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz
przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych, wskazać należy, że nie miało
ono wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Jak to wskazano wyżej, będące przedmiotem
niniejszego postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98,
a argumentacja podniesiona w ww. piśmie procesowym nie podważa prawidłowości tej
klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 803/2009,
w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem
antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o
postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu
ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej
przyporządkowano właściwy kod.
Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu
przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
oddalił skargę.