V SA/Wa 1210/18

V SA/Wa 1210/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2018-12-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-07-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Beata Blankiewicz-Wóltańska /przewodniczący/
Irena Jakubiec-Kudiura /sprawozdawca/
Tomasz Zawiślak
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 635/19 - Wyrok NSA z 2023-03-21
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości niezaksięgowanej kwoty cła i cła antydumpingowego oraz orzeczenie o ich zaksięgowaniu oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej jako: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z [...] maja 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie (dalej jako: "Naczelnik Urzędu", "organ I instancji") z [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych.
Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.
24 marca 2015 r. przedstawiciel bezpośredni Strony - A. dokonał zgłoszenia celnego, wg dokumentu SAD nr [...], do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu, tłoczone elementy nakładki siodłowej i tłumika" (poz. 1), klasyfikując go do kodu TARIC 7326 19 90 00 z konwencyjną stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Do zgłoszenia celnego załączono m.in fakturę z ... stycznia 2015 r., wystawioną przez J. z siedzibą w C. oraz packing list.
W wyniku przeprowadzonej kontroli celno-skarbowej zgłoszeń celnych
dokonanych przez Stronę w okresie od 1 września 2014 r. do 20 kwietnia 2017 r.
ustalono, że przedmiotem importu w niniejszej sprawie były towary w postaci wytłoczek
z blachy ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o symbolach BENDS,
BENDS HALVES, ELBOWS, L, BPT, ELD, ELBOWS 45, ELBOWS 90, BPK, ELBOWS
SS; towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej o symbolach: CP, CS, LID, LTD,
FLX-ILS, ILPR/RPLI, ILS, RPC, RC, SP, PS, S, SPP, BSL oraz krzyżak do wzmocnień
prostokątnych kanałów wentylacyjnych o symbolu PC taryfikowane do poz. 7307
(Protokół kontroli nr [...] z 27 czerwca 2017 r.).
Pismami z ... lipca 2017 r. oraz z ... września 2017 r. Strona wniosła zastrzeżenia
do protokołu kontroli, do których załączyła "Test szczelności systemu SPIRO" oraz
tabele z operacjami, jakimi są poddawane importowane detale w celu otrzymania
wyrobów gotowych.
Organ odniósł się do tych zastrzeżeń oraz poinformował Stronę o sposobie ich
załatwienia pismami z 27 lipca 2017 r. oraz z 14 września 2017 r.
Pismem z 22 września 2017 r. Naczelnik Urzędu powiadomił Skarżącą o
możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w sprawie.
W odpowiedzi na powyższe powiadomienie Spółka złożyła wyjaśnienia i wnioski
dowodowe (pismo z dnia 23 października 2017 r.), do których załączyła: Zlecenia
produkcyjne, wyciągi z "Zapisów księgowych" Spółki, opinię Urzędu Statystycznego w
Ł. z ... maja 2017 r. nr [...], "Ekspertyzę dotyczącą
połączeń kanałów i kształtek w systemie [...]" sporządzoną przez dr hab. inż.
K.G.F." z Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska
Politechniki [...], "Ekspertyzę Techniczną Konstrukcyjno-Technologiczną"
autorstwa dr hab. Inż. P. Ż. i dr inż. J. M. oraz
pełnomocnictwo szczególne do reprezentowana Spółki w postępowaniu przed
Naczelnikiem Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w W. Strona wniosła
o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych ekspertyz i dokumentów
wewnętrznych, a także przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w celu określenia
właściwości importowanych towarów, jak również o przesłuchanie Prezesa Zarządu
Spółki B. Ł. na okoliczność ustalenia cech i właściwości technicznych
wyrobów, ich otrzymywania i montażu.
Pismem z ... listopada 2017 r. organ I instancji wezwał Stronę m.in. o nadesłanie
tłumaczenia faktury z uwzględnieniem wyszczególnionych tam symboli/parametrów
towarów; materiałów określających rodzaj użytej stali; wyjaśnień, czy jest to stal
nierdzewna; opisu procesu technologicznego wytwarzania artykułów, a także zdjęć i
próbek wyrobów.
Przy piśmie z ... grudnia 2017 r. pełnomocnik Strony przesłał wyjaśnienia
dotyczące rodzaju surowca użytego do produkcji wyrobów, zdjęcia z opisem
poszczególnych elementów, rysunki techniczne wyrobów, opisy procesów tłoczenia
artykułów CP, CS, ILPR/ILS/FLX-ILS, RPC/RC/LID/LTD, SP/PS/SPP,
BENDS/ELBOWS/PBK/Bend Halves, tłumaczenie faktury handlowej oraz 11 próbek
importowanych detali z naniesionymi symbolami w celu ich identyfikacji.
W piśmie z 1 grudnia 2017 r. pełnomocnik Strony złożył wniosek o zawieszenie
postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie przez Naczelnika Mazowieckiego
Urzędu Celno-Skarbowego w W. do czasu wydania wyroków w sprawach o
sygn. akt V SA/Wa 1767/17 i V SA/Wa 1768/17, zawisłych przed WSA w Warszawie w
analogicznym stanie faktycznym.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. organ I instancji odmówił zawieszenia
postępowania w przedmiotowej sprawie.
Kolejnym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 r. Naczelnik Mazowieckiego
Urzędu Celno-Skarbowego w W., po rozpoznaniu wniosków dowodowych
Spółki zawartych w piśmie z ... października 2017 r., odmówił przeprowadzenia
dowodów z opinii biegłego, przesłuchania Prezesa Zarządu Spółki B.
Ł. oraz badania ksiąg rachunkowych Spółki na okoliczność ustalenia stanu
towaru, uznając je za niezasadne.
Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany w
sprawie materiał dowodowy, Naczelnik Urzędu decyzją z [...] lutego 2018 r. nr [...] orzekł, że:
- kwota długu celnego określona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym w
wysokości 2.050 zł została zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota wymagana,
- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) w wysokości 760 zł i orzekł o jej
zaksięgowaniu
- określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego (A30) w wysokości
44.502 zł i orzekł o jej zaksięgowaniu,
- wezwał importera do wpłaty ww. należności celnych.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, iż przedmiotem importu w niniejszej
sprawie były m.in. wytłoczki z blachy ocynkowanej o symbolach: SP-200-200, SP-315-
200, SP-160-80, SP-315- 250, SP-125-80, ILPR-100, ILPR-160, ILPR-200, ILPR-250,
ILPR-125, ILS 100 i ILS 125, taryfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98 obejmującego
artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej średnicy
zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, nie pochodzące z T., I., S.
lub F., inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje i łączniki spawane
doczołowo, ze stawką celną 3,7%. Jednocześnie organ uznał, iż stosownie do
rozporządzenia Rady (WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającego
ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych
łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z C.i
T. oraz tych przywożonych z T., niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone
jako pochodzące z T., czy też nie, i uchylające zwolnienie przyznane
przedsiębiorstwom C. Co. Ltd i N.Co. Ltd. (Dz.
Urz. L 233/1 z dnia 4 września 2009 r.), towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem
celnym, pochodzący z C., podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu w
wysokości 58,6%.
Pismem z ... marca 2018 r. Strona, zastępowana przez pełnomocnika odwołała się
od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie. W odwołaniu wniesiono o
dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów, w postaci ekspertyzy
autorstwa dr hab. inż. P. Ż. oraz dr inż. J. M., ekspertyzy
autorstwa dr hab. inż. K. G.-F., "Zleceń produkcyjnych" i
wyciągu ksiąg rachunkowych - na okoliczność, że importowane detale są
półproduktami, nie są armaturą z żeliwa i stali, nie są łącznikami i nie są wielokrotnego
użytku. Złożono także wniosek dowodowy o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego
na okoliczność określenia właściwości importowanych towarów, o przesłuchanie
Prezesa Spółki B. Ł. - na okoliczność braku uzasadnienia faktycznego
i technicznego zaklasyfikowania towarów do pozycji 7307 WTC, przeprowadzenie
badań ksiąg rachunkowych - na okoliczność, że importowane elementy nie są
produktami gotowymi.
Pismem z ... kwietnia 2018 r. organ odwoławczy, na podstawie art. 90 d ustawy z
dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, poinformował Stronę o wyznaczeniu
siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału
dowodowego. Pismo doręczono pełnomocnikowi Strony ... kwietnia 2018 r.
Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek
złożonego odwołania, Dyrektor IAS działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z
dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm., dalej
jako: "O.p."), art. 69 ust. 1 pkt 2 lit a) oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. -
Prawo celne (Dz. U. z 2018 r. poz. 167 z ze zm., dalej jako: "prawo celne"), art. 20 ust. 1
i ust. 3 lit. a) i c) oraz art. 214 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12
października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302
z 19.10.1992 z ze zm.), rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1101/2014 z dnia 16
października 2014 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr
2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej
Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 312 z 31.10.2014), rozporządzenia Rady (WE) Nr
803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na
przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych
pochodzących z C. T. oraz tych przywożonych z
T., niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z T. czy
też nie, i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom C.o.
Ltd i N.Co. Ltd. (Dz. Urz. L 233/1 z dnia 4.09.2009 r.), decyzją z
[...] mainstancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym.
ja 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w sprawie
przedmiotem importu wg ww. dokumentu SAD były trzy rodzaje elementów systemu
wentylacyjnego oznaczone symbolami SP (SP-200-200, SP-315-200, SP-160-80, SP315-250, SP-
125-80), ILPR (ILPR-100, ILPR-160, ILPR-200, ILPR-250, ILPR-125) i ILS
(ILS 100 i ILS 125), produkcji c. firmy J. Towary
te zostały opisane na fakturze oraz packing list jako "elementy tłoczone metalowe".
Certyfikaty jakościowe stali użytej do produkcji wyrobów, oświadczenia chińskich
producentów oraz oświadczenie importera zawarte w piśmie z 7 grudnia 2017 r., do
którego załączono opisy procesów tłoczenia surowców, wskazują na rodzaj użytego
surowca i metodę wytwarzania artykułów. Wynika z nich, że półprodukty (typu BENDS,
ELBOWS, L, BPD, BPK) i gotowe elementy montowane w systemie wentylacji (takie jak
m.in. kolanka BP i BPL, zaślepki CS i CP, zwężki RPC/RC, nakładki/odgałęzienia
siodłowe SP/PS, odgałęzienia płaskie proste ILS, odgałęzienia płaskie tłoczone
promieniowe ILPR) zostały wykonane przez głębokie tłoczenie ocynkowanej ogniowo
stali, gatunek DX53D DX54D, powłoka cynku Z275, powierzchnia MAC, norma EN
10346. Rodzaj użytego materiału i sposób obróbki potwierdzają także "Analizy
techniczne towaru" przygotowane na zlecenie zarządu Spółki przez M.W.
wskazująca, że elementy typu RPC (RC), CS i SP/PS uzyskano w "procesie obróbki
plastycznej głębokiego tłoczenia blachy stalowej zimnowalcowanej ocynkowanej
ogniowo".
Analogiczne wnioski zawiera "Opinia o technologii wytwarzania elementów
systemów wentylacyjnych" przygotowana przez dr inż. A.K. z
Instytutu Technik Wytwarzania Wydziału Inżynierii Produkcji Politechniki W..
Opinia ta zawiera wyniki oceny technologii wytwarzania elementów systemów
wentylacyjnych, takich jak: trójniki siodłowe SP-250-080, SP-315-250, SP-315-315, SP400- 100,
SP-400-160, SP-400-315, zaślepki uniwersalne - CP-100, CP-125, CP-150,
CP-160, CP- 180, CP-200, CP-250,CP-315, redukcje tłoczone bez uszczelki - RPC125-080-C,
RPC-160- 080-C, RPC-315-160-C, RPC-315-200C. Wynika z niej, że ww.
wyroby wykonano ze stali niskowęglowych cynkowanych, stosowanych w procesach
kształtowania, np. przez wytłaczanie lub gięcie. Pozyskano je zatem w procesach
obróbki plastycznej, a ujawnione swoiste wady powierzchni towarów (mikro i makro
struktury) w ocenie opiniodawcy dowodzą, że przy ich wytwarzaniu zastosowano
metodę głębokiego tłoczenia. Powyższe ustalenia potwierdza także opinia dr hab. inż.
K.G.F. pt. "Ekspertyza dotycząca połączeń kanałów i
kształtek w systemie [...]", zgodnie z którą elementy wentylacyjne są wykonane z
blachy stalowej ocynkowanej DX53D zabezpieczonej powłoką Z275 gwarantującą klasę
korozyjności C3 (str. 11 ekspertyzy), jak również "Ekspertyza Techniczna
Konstrukcyjno-Technologiczna" autorstwa dr hab. inż. P.Ż. i dr inż. J.
M. z Politechniki W., zgodnie z którą "półprodukty wykorzystane
przez firmę A. do produkcji systemów wentylacji wykonywane są z blach
stalowych ocynkowanych DX53D o grubości od 0,45 mm do 0,60 mm z powłoką Z275,
wytwarzane zgodnie z normą PN-EN ISO 2944-2:2001 (Wyroby płaskie stalowe
powlekane ogniowo w sposób ciągły), o klasie korozyjności C3 zgodnej z normą PN-EN
10346:2011 (Farby i lakiery - ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą
ochronnych systemów malarskich) - vide: pkt 7.1 ekspertyzy.
Organ odwoławczy podkreślił, iż skład surowcowy spornych towarów oraz sposób
ich otrzymywania są jednoznaczne i nie są kwestionowane. Wyjaśnienia wymagała
natomiast kwestia, czy importowane towary są wyrobami gotowymi, półproduktami, czy
częściami systemu wentylacji w stanie rozmontowanym (jak zostały zadeklarowane w
zgłoszeniu celnym).
Porównując wygląd zewnętrzny, właściwości użytkowe i przeznaczenie będących
przedmiotem importu w niniejszej sprawie elementów SP, ILS i ILPR z otrzymanymi w
wyniku ich obróbki wyrobami finalnymi - nakładkami siodłowymi tłoczonymi prostymi
bez uszczelki (trójnikami siodłowymi) SP, odgałęzieniami płaskimi prostymi bez
uszczelki ILS, odgałęzieniami płaskimi tłoczonymi promieniowymi bez uszczelki ILPR
stwierdzono, iż wyroby te posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj.
rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego. Zdaniem organu, obiektywne cechy i
właściwości elementów SP, ILS i ILPR jako półproduktów wymagających dalszej
obróbki wykończeniowej potwierdzają pośrednio załączone przez Stronę ekspertyzy.
Opis towarów na fakturze i liście przywozowym wyraźnie wskazuje na import
towarów wykorzystywanych do produkcji systemów wentylacyjnych, o ściśle
określonych wymiarach - np.: nakładka siodłowa SP-200-200 oznacza odgałęzienie
łączące dwie rury pod kątem 90 stopni, o średnicach 20cm, a SP-315-200 odgałęzienie
łączące dwie rury o średnicach 31,5 cm i 20 cm. Maksymalna średnica zewnętrzna
odgałęzienia siodłowego wynosi 315 mm, tj. 31,5 cm (dla SP-315-250 i SP-315-200).
Odgałęzienie płaskie proste ILS 100 ma średnicę 10 cm, a ILS 125 - średnicę 12,5 cm.
Natomiast odgałęzienie płaskie promieniowe ILPR posiada średnicę w granicach od 10
do 25 cm (dla ILPR- 100 i ILPR- 250).
Zdjęcia, próbki przedmiotowych towarów, opisy procesów wytwarzania gotowych
elementów montowanych w systemach wentylacji dowodzą, iż towar ten (SP, ILS i
ILPR) posiadał cechy (zasadniczy charakter) wyrobu gotowego - tzn. był
rozpoznawalny jako konkretny element (konkretna część) systemu wentylacji, tj.
odgałęzienie siodłowe (SP/PS), odgałęzienie płaskie proste (ILS) i odgałęzienie płaskie
promieniowe (ILPR) o ściśle określonych parametrach, takich jak wielkość średnicy.
Kształt, forma, wymiar, sposób otrzymywania, surowiec i przeznaczenie spornego
towaru w pełni odpowiadają parametrom odgałęzienia siodłowego bez uszczelki (SP),
odgałęzienia płaskiego prostego bez uszczelki (ILS) i odgałęzienia płaskiego
promieniowego bez uszczelki (ILPR).
W ocenie Dyrektora IAS importowane towary posiadają zatem zasadniczy
charakter wyrobów gotowych, tj. konkretnych części systemu wentylacyjnego.
Wymagają jedynie obróbki wykończeniowej, co potwierdzają informacje zawarte w
dokumentach opisujących "tłoczone elementy z blachy". Z dokumentów tych wynika, iż
proces tłoczenia elementów typu SP, ILS, ILPR, podobnie jak RPC i CS, wykonywany
jest w operacjach odcinania, a następnie tłoczenia i usuwania wypływek za pomocą
narzędzi wielotaktowych.
Ponadto wskazano, iż analiza materiału dowodowego niniejszej sprawy nie
potwierdziła stanowiska Spółki, że przedmiotowe artykuły zostały uszkodzone w trakcie
transportu i przechowywania, że doznały deformacji plastycznych, które uniemożliwiły
ustalenie wymiaru średnicy i określenie, czy jest ona większa, czy mniejsza od 609,6
mm, co miało niewątpliwy wpływ na ustalenie prawidłowej taryfikacji towaru. Z dowodów
wynika bowiem niezbicie, że średnica odgałęzienia SP wynosiła maksymalnie 315 mm,
odgałęzienia ILS - 125 mm, a odgałęzienia ILPR - 250 mm (liczby przy symbolach
wyrobów oznaczają średnicę wyrażoną w mm). Powyższe oznacza, iż we wszystkich
przypadkach średnica wyrobów nie przekraczała 609.6 mm.
Organ odwoławczy wskazał także, iż nie kwestionuje technologii otrzymywania
importowanych wyrobów, ani tego, iż w wyniku głębokiego tłoczenia może dojść do
uszkodzeń struktury powierzchniowej materiału i mikro-deformacji wymagających
kalibracji parametrów (np. średnicy) w taki sposób, żeby artykuł spełniał normy
jakościowe zawarte w powołanych przez importera normach branżowych. Nie
kwestionuje również, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich
określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń
plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie
krawędzi średnicy, likwidację zadziorów. Co więcej, nie kwestionuje możliwości
wykorzystania odgałęzień siodłowych SP, odgałęzień płaskich prostych ILS i odgałęzień
płaskich promieniowych ILPR, jako półproduktów do otrzymywania odgałęzień z
uszczelką SPL, ILSL i ILPRL, z zastosowaniem procesów opisanych w załączonych
ekspertyzach.
Niemniej jednak organ podkreślił, iż uważa, że importowane artykuły są
rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych
wymagające tylko wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe
(półwyroby) bardziej złożonych części montowanych w systemach wentylacji.
Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest
niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego.
Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem z
przepisów art. 67 WKC. Importowane towary w ww. dacie spełniały wymogi wyrobów
gotowych w rozumieniu przepisów celnych (Wspólnej Taryfy Celnej).
Biorąc zatem pod uwagę stan importowanego towaru i dokonane ustalenia
dotyczące:
1. rodzaju towaru - niewykończone, odrębne elementy stanowiące części systemu
wentylacji posiadające zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wchodzące w skład
orurowania wentylacyjnego, stosowane także jako półprodukty (półwyroby) do
wytworzenia bardziej złożonych elementów montowanych w systemach wentylacji,
2. surowca i metody otrzymywania - uzyskane w procesie obróbki plastycznej
głębokiego tłoczenia blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo, gdzie
surowcem nie jest stal nierdzewna,
3. formy, kształtu, wyglądu zewnętrznego i wymiarów importowanych elementów - które
odpowiadają gotowym artykułom; towary są rozpoznawalne jako konkretne części
montowane w systemach wentylacji, klimatyzacji; nie są gwintowane; maksymalna
średnica zewnętrzna nic przekracza 609,6 mm,
4. przeznaczenia: Nakładka siodłowa SP/PS - używana do wykonywania odgałęzienia
dla rury okrągłej spiro, flex lub sonoduct odchodzącej od głównego okrągłego ciągu
wentylacyjnego, do otrzymywania trójników równoprzelotowych i czwórników; ogólnie -
jako element montowany w systemie wentylacyjnym do łączenia rur. Odgałęzienie
płaskie proste ILS - do budowania puszek rozprężnych dla nawiewników i wymienników
sufitowych i ściennych. Należy do grupy króćców przyłączeniowych dzięki którym
możliwe jest podłączenie średnicy okrągłej do prostokątnego kanału wentylacyjnego;
ogólnie - element przyłącza urządzeń wentylacyjnych do sieci przewodów
wentylacyjnych. Odgałęzienie płaskie promieniowe ILPR - do podłączenia kanałów
okrągłych - spiralnie zwijanych lub przewodów elastycznych do prostokątnego kanału
wentylacyjnego; konstruowania przyłączeń wentylacyjnych central rekuperacyjnych dla
budownictwa jedno i wielorodzinnego,
5. sposobu łączenia (montażu) w systemie wentylacyjnym - metoda wsuwania
elementu w element - połączenie na styk; połączenia stykowe dodatkowo
zabezpieczone przed przypadkowym rozłączeniem taśmami uszczelniającymi,
ewentualnie nitami zrywalnymi lub blachowkrętami samowiercącymi
- Dyrektor IAS stwierdził, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest
pozycja 7307 WTC, kod Taric 7307 99 80 98, zastosowany przez organ I instancji.
Kod ten obejmuje pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej),
niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie
przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z T.,
I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje,
łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie
wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), niegwintowane,
pochodzące z C. Zakres przedmiotowy ww. kodu Taric w pełni odzwierciedla stan
przedmiotowego towaru.
Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, iż taryfikacja przedmiotowego towaru
została ustalona w oparciu o postanowienia reguł 1, 2a) i 6 ORINS. Wyjaśnił, iż fakt
otrzymania spornych elementów ze stali, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania
dodatkowych procesów technologicznych, co jest niesporne, nie przesądza, wbrew
sugestiom Strony, o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie obrobione więcej,
oraz o ich taryfikacji do poz. 7326 WTC.
O taryfikacji przedmiotowych elementów do pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu
z pozycji 7326 przesądza natomiast sposób łączenia importowanych elementów z
przewodami rurowymi. Przedmiotowe wyroby SP/PS, ILS i ILPR tworzą połączenia
stykowe na zasadzie "wsuwania elementu w element", co jest niesporne w sprawie.
Dzięki takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego
(trójnikami, odgałęzieniami). Nie stanowią zatem wyłącznie elementów nośnych
podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza z poz. 7326 WTC.
Organ odwoławczy ustosunkował się ponadto do twierdzeń strony dotyczących
braku możliwości zastosowania w jej przypadku rozporządzenia wykonawczego Komisji
(UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło
antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa
lub stali pochodzących z C. w następstwie przeglądu
wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009. Organ II
instancji wyjaśnił, że w dacie przedmiotowego zgłoszenia celnego ([...] marca 2015 r.)
obowiązywało zastosowane w niniejszej sprawie rozporządzenie nr 803/2009. Wskazał,
że charakterystyka towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie
rozporządzenia nr 803/2009 w pełni odpowiada towarowi będącemu przedmiotem
importu w niniejszej sprawie, tj. odgałęzieniom ILS i ILPR oraz trójnikom SP, które
zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie tłoczenia (nie
odlewane i nie gwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy
nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do
budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Dodał, że z treści
omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie
towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali
(stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do
różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, wbrew
twierdzeniom pełnomocnika Strony, że odnosi się wyłącznie do "armatury"
wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz, piasek, żwir)
wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy, petrochemiczny,
energetyka, czy przemysł ciężki.
Odnosząc się do zarzutów natury procesowej Dyrektor IAS wskazał, iż
zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy
sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 O.p.
Podkreślił, iż obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału
dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie może
oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów
mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Decyzja w przedmiocie klasyfikacji
importowanych towarów została wydana po ustaleniu stanu faktycznego (stanu
towarów), na podstawie całokształtu materiału dowodowego, po rozpatrzeniu
wszystkich dowodów w ich wzajemnej łączności.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca
wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika
Urzędu oraz umorzenie postępowania celnego. Zarzuciła naruszenie:
I. art. 22 ust. 6 UKC w związku z art. 145 § 2 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa
celnego, a także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego
kodeksu celnego, m.in. w pkt. 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2 Konstytucji, poprzez
dokonanie przez Naczelnika Urzędu szeregu uchybień procesowych w celu
niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie Spółki o powstaniu długu
celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa, a w
konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na
powiadomienie Spółki o powstaniu długu celnego, co stanowiło naruszenie zasady
zaufania organów do państwa, a w konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w
sprawie upłynął termin na powiadomienie Spółki o powstaniu długu celnego;
II. dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych
towarów do pozycji HS 7307 oraz kodu Taric 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana
jest stawka celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS
7307 i 7326, a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne
reguły nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowane
do pozycji HS 7326 oraz kodu Taric 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest
stawka celna 2,7%);
III. art. 188 w zw. z art. 197 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez
oddalenie wniosku dowodowego Spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy
dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości
dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez Spółkę towarów do pozycji
HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii:
a) możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych przez
styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także
b) prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie
zostały zdefiniowane w nocie do pozycji HS 7307, ani żadnym innym dokumencie;
IV. art. 191 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez uznanie, że decyzja
Naczelnika Urzędu była prawidłowa, pomimo, że nie uwzględniała ona w całości
zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentów,
takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów księgowych Spółki oraz ekspertyzę
dr hab. inż. K.G.F.;
V. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez brak
ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez Skarżącą zarzutów, a w
szczególności naruszenia:
a) art. 103 ust. 1 UKC poprzez powiadomienie Spółki o długu celnym, podczas gdy
w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia,
b) zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu
celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58, a odnoszących się do zasady legalizmu,
zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, czy zaufania do organów
celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek działań i czynności dowodowych w celu
dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności braku
przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia materiału i sposobu
wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości ponownego
wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejszego ich połączenia,
co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonej decyzji
w ww. zakresie.
W motywach skargi Skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, w sposób obszerny je
argumentując. Zdaniem Skarżącej w trakcie postępowania prowadzonego na etapie
pierwszej instancji Naczelnik Urzędu dopuścił się szeregu naruszeń procedury.
Naruszenia te miały charakter świadomy, a ich jedynym celem było wydanie decyzji z
zachowaniem trzyletniego terminu na poinformowanie Spółki o długu celnym. Dodała,
że, zgłoszenie celne przedmiotowych towarów nastąpiło [...] grudnia 2014 r., co
oznacza, że ostateczny termin na poinformowanie Spółki o długu celnym upływał
pierwotnie 17 grudnia 2017 r.
Ponadto podniesiono, iż pisma Naczelnika Urzędu, wystosowane na podstawie
art. 22 ust. 6 UKC, informujące o zmianie kwalifikacji taryfowej towarów zostały
wystosowane i doręczone Spółce przed ustosunkowaniem się przez ten organ do
złożonych przez Skarżącą zastrzeżeń do Protokołu. Oznacza to zdaniem Skarżącej, że
Naczelnik Urzędu ustosunkował się do zastrzeżeń zgłaszanych przez Podatnika już po
podjęciu decyzji o zmianie taryfy celnej towarów, co per se czyniło je
bezprzedmiotowymi, albowiem organ celny obrał już kierunek rozstrzygnięcia sprawy.
W kwestii dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych towarów
Skarżąca podniosła, iż produkty objęte cłem antydumpingowym nie mają nic wspólnego
z towarami importowanymi przez Spółkę. Wynika to przede wszystkim z porównania
towarów importowanych przez Skarżącą oraz produktów objętych postępowaniem i w
rezultacie cłem antydumpingowym, a także z porównania działalności Skarżącej oraz
producentów i importerów objętych postępowaniem, w ramach którego nałożone
zostało cło antydumpingowe. Zdaniem Skarżącej zastosowana przez Spółkę przy
imporcie towarów klasyfikacja celna do kodu TARIC 7326 19 90 00, była prawidłowa
albowiem:
- z Rozporządzenia Komisji prowadzającego cło antydumpingowe wynika, że nie
dotyczy ono produktów, ani branży, w której działalność prowadzi Spółka.
- importowane towary są artykułami ze stali otrzymanymi w procesie kucia lub tłoczenia,
nieobrobionymi więcej, które nie są klasyfikowane w innej pozycji działu, ani też nie są
klasyfikowane i innych pozycjach Taryfy Celnej.
- klasyfikację tych wyrobów do pozycji HS 7307 wyklucza okoliczność, iż nie jest to
armatura, o której mowa w nocie do pozycji oraz fakt, że towary nie są łączone w
sposób tam wskazany.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w
całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego do
procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu wg dokumentu SAD nr
[...], towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu
wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu, tłoczone elementy nakładki siodłowej i
tłumika" (poz. 1). Ww. zgłoszenie obejmowało trzy rodzaje elementów systemu
wentylacyjnego oznaczone symbolami: SP, ILPR i ILS (faktura z 26 stycznia 2015 r.).
Skarżący zaklasyfikował towar do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną
2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Natomiast organy celno-skarbowe
stwierdziły, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307
99 80 98.
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy
obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. rozporządzenia Komisji
(WE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniającego załącznik I do
rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i
statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 312 z 31
października 2014 r., dalej jako: "rozporządzenie nr 1101/2014", rozporządzenia Rady
(WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło
antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i
przewodów rurowych pochodzących z C. i T. oraz tych
przywożonych z T., niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące
z T., czy też nie i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom C.
E. Co. Ltd i N. Co. Ltd. (Dz. Urz. L 233/1 z dnia 4
września 2009 r., dalej jako: "rozporządzenie nr 803/2009").
Nie znajdują uzasadnienia zarzuty dotyczące postępowania kontrolnego.
Postępowanie kontrolne jest postępowaniem odrębnym od postępowania celnego, a
jego wyniki stanowią jeden z dowodów w sprawie. Wbrew zarzutom skargi, organy
celno-skarbowe dochowały wymogów określonych w art. 22 ust. 6 UKC. Protokół
kontroli z 27 czerwca 2017 r. nr [...] został wysłany do
pełnomocnika Strony 30 czerwca 2017 r. i doręczony adresatowi 5 lipca 2017 r. (wydruk
internetowego śledzenia przesyłki). Do złożonych przez pełnomocnika Strony
zastrzeżeń z 19 lipca 2017 r. organ odniósł się natomiast pismem z 27 lipca 2017 r.
Mając jednakże na uwadze brak zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej
przesyłki i brak odpowiedzi na reklamację złożoną 19 lipca 2017 r. w placówce poczty
polskiej, organ kontrolny 21 sierpnia 2017 r. doręczył pełnomocnikowi dodatkowo
kserokopię przedmiotowego Protokołu kontroli.
Niemniej jednak złożenie przez pełnomocnika Strony zastrzeżeń 19 lipca 2017 r.
dowodzi tego, że pomimo braku posiadania przez organy dowodu doręczenia
pełnomocnikowi Spółki protokołu kontroli, zapoznał się on z ww. protokołem już 5 lipca
2017 r., tj. w dniu wynikającym z wydruku śledzenia przedmiotowej przesyłki.
Następnie w dniu 1 września 2017 r. pełnomocnik ponownie wniósł zastrzeżenia,
a organ odniósł się do nich 14 września.
Naczelnik Urzędu pismem z 22 września 2017 r. (doręczonym w dniu 27
września 2017 r.) poinformował Stronę o prawie do bycia wysłuchanym. Pismo to
wbrew twierdzeniom strony zostało wydane po dacie doręczenia zawiadomienia o
sposobie załatwienia zastrzeżeń do protokołu kontroli. Termin na przedstawienie
stanowiska Podatnika upływał z dniem 27 października 2017 r.
Pismem z 23 października pełnomocnik Strony złożył wyjaśnienia, do których
załączył m.in. ekspertyzy i pełnomocnictwo do reprezentowania spółki przed organem I
instancji. Kolejne wyjaśnienia i dowody zostały przesłane przy piśmie z 7 grudnia 2017
r. Postanowieniem z 22 stycznia 2018 r. organ I instancji odmówił uwzględnienia
wniosku Spółki z 1 grudnia 2017 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania;
postanowieniem z tej samej daty odmówił także przeprowadzenia wniosków
dowodowych Spółki zawartych w piśmie z 23 października 2017 r. W wyniku
rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego, w tym wyjaśnień Strony, załączonych
ekspertyz i wniosków dowodowych organ I instancji wydał decyzję w dniu [...] lutego
2018 r. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej 22 lutego 2018 r.
Informacja o zamiarze wydania decyzji (z dnia [...] września 2017 r.) została zatem
wydana po dacie zawiadomienia o sposobie załatwienia zastrzeżeń do Protokołu
kontroli (z dnia 14 września 2017 r.), a decyzja organu I instancji (z dnia [...] lutego 2018
r.) wydana po upływie 30 dniowego terminu wynikającego z art. 22 ust. 6 WKC, tj. po 27
września 2017 r., i po rozpatrzeniu całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego
w sprawie. W związku z powyższym, zarzut naruszenia art. 22 ust. 6 UKC poprzez
powiadomienie o zamiarze wydania decyzji przez organ I instancji przed prawidłowo
doręczonym zawiadomieniem o sposobie załatwienia zastrzeżeń do protokołu kontroli
uznać należało za chybiony.
W ocenie Sądu nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia
zasad unijnego prawa celnego. W kontrolowanym przez Sąd postępowaniu organy
wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności faktyczne. Podjęto wszelkie działania w celu
wyjaśnienia sprawy, zapewniając Stronie udział w postępowaniu. Stan faktyczny sprawy
został ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, z zachowaniem reguł
ogólnych wynikających z art. 120 O.p. oraz zasad dotyczących przeprowadzania
dowodów i uprawnień stron w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 180 Ordynacji
podatkowej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony i
oceniony, a dokonana ocena nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów
określonej w art. 191 Ordynacji podatkowej.
Wbrew zarzutom skargi Dyrektor IAS w zaskarżonej decyzji ustosunkował się w
sposób wyczerpujący do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia zasad unijnego
prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego jak i zarzutu
naruszenia art. 103 ust. 1 Unijnego Kodeksu Celnego (str. 43-45 decyzji), co oznacza,
iż zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1
Prawa celnego jest bezzasadny.
Doprecyzowania natomiast wymaga, kwestia zawartego w odwołaniu zarzutu
dotyczącego naruszenia art. 103 Unijnego Kodeksu Celnego (rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r.
ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE z 10.10 2013 r. L 269, dalej jako;
"UKC"), poprzez powiadomienie o powstaniu długu celnego po upływie trzech lat. W
myśl art. 103 ust. 1 UKC o długu celnym nie powiadamia się dłużnika po upływie okresu
trzech lat od dnia powstania długu celnego.
Należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie celne miało miejsce w
dniu 24 marca 2015 r., tj. w czasie obowiązywania przepisów Wspólnotowego Kodeksu
Celnego (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r. ze zm., dalej jako: "WKC"), zatem art. 103
UKC nie miał zastosowania.
Zgodnie z art. 221 ust. 3 zdanie pierwsze WKC (stanowiącym odpowiednik art.
103 ust. 1 UKC), powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie trzech lat licząc
od dnia powstania długu celnego. Bieg tego terminu zostaje zawieszony z chwilą
złożenia odwołania w rozumieniu art. 243 WKC na czas trwania procedury
odwoławczej. Natomiast dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do
obrotu towaru podlegającego należnościom celnym (art. 201 ust. 1 lit. a WKC), w chwili
przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 ust. 2 WKC). W myśl art. 221 ust. 1 WKC
niezwłocznie po dokonaniu zaksięgowania, dłużnik powinien zostać powiadomiony w
odpowiedni sposób o kwocie należności.
W przedmiotowej sprawie powiadomienie o zamiarze wydania decyzji
niekorzystnej dla Strony zostało doręczone w dniu 27 września 2017 r. natomiast
decyzja organu I instancji w przedmiocie określenia należności celnych z dnia [...] lutego
2018 r. została doręczona 22 lutego 2018 r.
Zatem zważywszy na to, że dług celny powstał w dacie zgłoszenia celnego, tj.
24 marca 2015 r., trzyletni termin na powiadomienie dłużnika o długu celnym minął 24
marca 2018 r.
Organy celne dochowały więc terminów wskazanych w powołanych wyżej
przepisach WKC, natomiast powoływany art. 103 UKC, jak to wskazano wyżej, nie ma
zastosowania w przedmiotowej sprawie.
Na marginesie zauważyć należy również, że wskazany na stronie 26 skargi
zarzut braku ustosunkowania się przez organ II instancji do kwestii doręczenia decyzji
bezpośrednio Spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi, pomimo, że
Naczelnik Urzędu otrzymał stosowne pełnomocnictwo przed dniem wydania decyzji
również nie znajduje uzasadnienia. Przypomnieć bowiem w tym miejscu trzeba, że
decyzja organu I instancji z [...] lutego 2018 r. została doręczona 22 lutego 2018 r.
adwokatowi J. Z., tj. pełnomocnikowi Spółki, a nie Spółce.
Ponadto kwestia ta nie była podnoszona w odwołaniu od decyzji z [...] lutego 2018 r.,
zatem organ II instancji nie mógł w takim wypadku dopuścić się naruszenia art. 210 § 1
pkt 6 i § 4 w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem Skarżącej,
klasyfikacji taryfowej Sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej
klasyfikacji importowanych towarów wskazanych w zgłoszeniu celnym SAD nr
[...], do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80 98.
Zgodnie z art. 20 ust 1 WKC w przypadku powstania długu celnego cła prawnie
należne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, przy czym
stosownie do przepisów art. 201 ust. 1 lit. a) WKC dług celny w przywozie powstaje w
wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym. Kwota
należności celnych przywozowych jest określana na podstawie elementów
kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego (art. 214 WKC).
Przypomnieć przy tym należy, że zgłoszenie celne w niniejszej sprawie miało
miejsce 24 marca 2015 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto
rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r.
zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie
nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz.
UE L Nr 312 z 31 października 2014 r.).
Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC") ma charakter wyczerpujący. Ze
względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą
różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się
sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego
towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką
celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej
samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być
brane pod uwagę.
WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury,
będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów
o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego
przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna).
Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych
reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako: "ORINS"), uwag do sekcji i działów
taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są
stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w
przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń
w krajach Unii Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi
regułami dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC,
zawierającej przepisy wstępne. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż ORINS zostały ułożone
sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od
uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza
reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od
2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania
ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie
sądów administracyjnych.
Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory
Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania
Towarów), dalej jako: "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez
Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do
HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia
Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P.
Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny
sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot
Europejskich (dalej jako: "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję
Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.
Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości,
decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo
w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN
oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom).
Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono
właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i
właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma).
Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 1101/2014, obejmuje "artykuły z
żeliwa i stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład
złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not Wyjaśniających do pozycji
7307 wynika, iż pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do
łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania
otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur
i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki
itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach,
opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do
sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się:
- przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne łub stalowe;
- przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych
czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są
cięte prostopadle do osi lub fazowane;
- lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.
Powyższe oznacza, iż w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur
lub przewodów rurowych" są także przedmiotowe odgałęzienia siodłowe SP,
odgałęzienia płaskie proste ILS i odgałęzienia płaskie promieniowe ILPR. W grupie
towarowej "łączników" zostały wyszczególnione także kołnierze płaskie, kolanka, łuki i
łuki rurowe, korki, zatyczki, złączki do konstrukcji rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z
wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i
opaski - czyli bogaty asortyment wyrobów uznanych za "łączniki rur lub przewodów
rurowych" z żeliwa lub stali określanych mianem "armatury". Zgodzić się przy tym
należy z oceną organu odwoławczego, że zawężająca definicja literalna łączników, tj.
do elementów łączących kanały wentylacyjne, nie ma tu zastosowania. W świetle
przepisów taryfy celnej elementy stalowe zmieniające kierunek przepływu gazu
(element SP), pole przekroju kanałów (zwężka RPC), czy rozdzielające kanały instalacji
lub je zamykające (zaślepka CP, CS), a także kolanka (BP, BPL) i wszelkiego rodzaju
przyłącza (odgałęzienie ILS, ILPR) są uznawane za łączniki rurowych przewodów
wentylacyjnych. Należy także zauważyć, iż wszystkie ww. elementy pełnią swoje
zadania w wyniku obustronnego połączenia ich z kanałami wentylacyjnymi, co oznacza,
iż ewidentnie pełnią rolę łącznika tych kanałów. Ponadto trzeba wyjaśnić, że Taryfa
celna nie nakłada na towar klasyfikowany w pozycji 7307 dodatkowych warunków
związanych z rodzajem przesyłu, co oznacza, iż w pozycji tej klasyfikowane są zarówno
elementy przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych przesyłających wodę, ropę, gaz,
czy inne ciężkie media, jak również przewody wentylacyjne do przesyłu powietrza.
Wskazać również należy, że Noty do poz. 7307 zawierają definicję "rur i przewodów
rurowych" oraz "kształtowników drążonych", które różnią się od "potocznych" lub
"branżowych" i obowiązują przy ustalaniu taryfikacji towarów z Działu 73. W świetle tych
definicji, przewody wentylacyjne okrągłe, owalne, czy prostokątne uznawane są za
przewody rurowe, a elementy typu zaślepki, redukcje, trójniki za elementy orurowania
wentylacyjnego. Stosowanie innych technicznych definicji rur byłoby sprzeczne z
postanowieniami taryfy celnej. Tym samym terminologia stosowana przez ekspertów i
przywołane przez nich normy branżowe są nieprzydatne dla potrzeb klasyfikacji
taryfowej importowanych towarów.
Sąd podziela również stanowisko organów, iż importowany towar wykonany ze
stali (innej niż stal nierdzewna), otrzymany w procesie tłoczenia (nie odlewane i
niegwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6
mm, stosowany jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów
wentylacyjnych (tj. "do innych celów"), w pełni odpowiada charakterystyce towaru
objętego cłem antydumpingowym na podstawie rozporządzenia nr 803/2009 (strona
powołuje przy tym błędnie rozporządzenie nr 2015/1934). W rozporządzeniu tym
"produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został opisany jako
"niektóre łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i
łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej) o największej
średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania
doczołowego lub do innych celów, pochodzące z C. i
T.". "Łączniki rur i przewodów rurowych są wytwarzane przede wszystkim przez
cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych. Stosowane są one do łączenia rur i
przewodów rurowych i produkowane są w różnych kształtach, takich jak: kolanka,
reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i z różnych gatunków materiału.
Używane są one głównie w przemyśle petrochemicznym, budownictwie, energetyce,
przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych...". Natomiast zgodnie z
brzmieniem art. 1 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia cło antydumpingowe zostało
nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych
celów", objęty m.in. kodem 7307 99 90 98 (jest to odpowiednik kodu 7307 99 80 98
obowiązującego w dacie zgłoszenia celnego). Charakterystyka towaru objętego cłem
antydumpingowym na podstawie omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada
zatem towarowi będącemu przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj. odgałęzieniom
ILS i ILPR oraz trójnikom SP, które zostały wykonane ze stali (innej niż stal
nierdzewna), w procesie tłoczenia (nie odlewane i niegwintowane), o przekroju kołowym
i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6mm, stosowane jako "łączniki rur i
przewodów rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Z
treści omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie
towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali
(stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do
różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, wbrew
twierdzeniom spółki, że odnosi się wyłącznie do "armatury" wysokociśnieniowej
przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz, piasek, żwir) wykorzystywanej
jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy, petrochemiczny, energetyka, czy
przemysł ciężki. Co więcej, opisane przez stronę łączniki do rur wysokociśnieniowych
są wykorzystywane do "spawania doczołowego" i objęte podpozycjami 7307 23
(wykonane ze stali nierdzewnej) i 7307 93 (wykonane ze stali innej niż nierdzewna). Nie
są zatem taryfikowane do wskazanego przez organ kodu Taric 7307 99 80 98. Mając
powyższe na uwadze wnioski skarżącej wynikające z analizy treści rozporządzenia w
sprawie nałożenia cła antydumpingowego (s. 8-13 skargi), mające dowodzić, że
importowane łączniki nie są klasyfikowane do ww. kodu Taric i nie są objęte cłem
antydumpingowym, są nietrafne.
Bez znaczenia przy tym są ponadto twierdzenia strony zawarte w skardze jakoby
produkty oferowane przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło
antydumpingowe na łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej
charakterystyce oraz przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych. Jak to
wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego postępowania towary podlegają
klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a argumentacja podniesiona w skardze nie
podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia
rozporządzenia nr 803/2009, w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów
objętych cłem antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W
oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu
ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej
przyporządkowano właściwy kod.
Należy dalej zauważyć, że zdaniem organów przedmiotowe wyroby posiadają
zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu
wentylacyjnego montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji. W stanie
"niegotowym" wyroby te wymagają kalibracji średnicy, wykorzystane także jako
"półprodukty" do otrzymywania innych artykułów, takich jak odgałęzienia siodłowego
tłoczonego z uszczelką SPL, odgałęzienia płaskiego tłoczonego prostego z uszczelką
ILSL, odgałęzienia płaskiego tłoczonego promieniowego z uszczelką ILPRL, zwężki z
uszczelką RPCL, zaślepki z uszczelką CSL, co potwierdzają informacje zawarte w
przedłożonych ekspertyzach. Towary te, w świetle przepisów taryfy celnej są
"łącznikami" przewodów rurowych, a zarazem armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji
7307 WTC.
Niesporne jest, że przedmiotowe łączniki nie są gwintowane, zostały wykonane z
blachy stalowej ocynkowanej (gdzie surowcem nie była stal nierdzewna), stanowią
elementy orurowania wentylacyjnego o przekroju kołowym w średnicach od 80 do 315
mm, gdzie maksymalna średnica zewnętrzna trójnika SP wynosiła 315 mm,
odgałęzienia ILS - 125 mm, a odgałęzienia ILPR - 250 mm, czyli we wszystkich
przypadkach nie przekracza 609,6 mm.
Kod 7307 99 80 98 obejmuje artykuły wykonane ze stali (inne niż ze stali
nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej
609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z
T., I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki,
tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie
wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), nie gwintowane,
pochodzące z C.
Sąd podziela stanowisko organów, iż zakres przedmiotowy kodu 7307 99 80 98
w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.
Skarżący stwierdził, że pozycja 7326 19 90 00 jest właściwa dla przedmiotowych
wyrobów, ponieważ obejmuje "wszystkie artykuły z żeliwa lub stali" otrzymane w
procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione więcej.
Sąd przyznał rację organom celno-skarbowym, iż pozycja 7326 obejmuje tylko
takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które
nie zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej
szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie
elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale nie
stanowiące ich integralnych części (Noty wyjaśniające do poz. 7307 i 7326). Ponadto
zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi przedmiotowego
towaru. Importowane elementy (odgałęzienia siodłowe, odgałęzienia płaskie proste i
odgałęzienia płaskie promieniowe) stanowią integralne części systemu wentylacji.
Znajduje to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w sprawie, w tym również w
powołanych przez Skarżącą ekspertyzach: "Ekspertyza dotycząca połączeń kanałów i
kształtek w systemie [...]" dr hab. inż. K.G. F. oraz
"Ekspertyzę Techniczną Konstrukcyjno-Technologiczną" dr hab. inż. P. Ż. i dr
inż. J. M.
Natomiast wskazana przez Skarżącą poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski
zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych
rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania
giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także
wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na
ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do
mocowania rur i przewodów na ścianach.
Zasadnie organ stwierdził, że Skarżąca klasyfikując przedmiotowe towary do
poz. 7326 WTC pominęła fakt, iż importowane towary nie są elementami nośnymi
kanałów wentylacyjnych tylko elementami wentylacji.
Zdaniem Skarżącej brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących
przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 również z uwagi na
sposób łączenia towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Spółka
wskazała, że łączenie następuje poprzez styk, ale nie jest możliwe wykonanie
wielokrotnego montażu, bo tego typu połączenie nie jest do tego celu przeznaczone.
Posiłkując się przedłożonymi ekspertyzami Skarżąca uznała, iż użyte w poz. 7307 WTC
pojęcia "armatura" oraz "rury" odnoszą się do elementów systemów hydraulicznych,
kanalizacyjnych i innych wysokociśnieniowych, które nie odpowiadają charakterystyce
spornych elementów systemu wentylacji, co uniemożliwia zastosowanie wskazanej
przez organ taryfikacji towaru.
Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu
otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału
(żeliwo, stal nierdzewna i pozostała),sposobu obróbki (gwintowane, spawane
doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów
średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (T.,
I., S., F. i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem
sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie,
spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest
niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną,
łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk
łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni
łączonych), co jest niesporne. Zastosowanie tej metody łączenia niezależnie od tego,
czy wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym
rozłączeniem - taśm uszczelniających, nitów lub wkrętów (jak twierdzi Skarżąca), czy
też nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji, co zostało obszernie wyjaśnione w
zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają -
brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji
(tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego
z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy tworzą
połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony ze względu
na zastosowanie taśm, nitów, czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji
importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym
jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji,
czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do
ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim
do poz. 7326 WTC.
Pozycja 7307 WTC, w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów
(materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność,
przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywane zatem przez Skarżącą argumenty, że
przedmiotowe elementy nie są częściami armatury hydraulicznej, kanalizacyjnej czy
innej wysokociśnieniowej i nie tworzą połączeń wielokrotnego użytku, nie ma znaczenia,
bowiem rodzaj przesyłu i parametry wytrzymałościowe, a także rodzaj urządzenia w
którym są montowane (tu: wentylacja, klimatyzacja) nie stanowią kryterium
taryfikacyjnego, podobnie jak, podnoszona przez Skarżącą możliwość wielokrotnego
montażu tych samych elementów.
Należy również zauważyć, że importowane produkty posiadają zasadniczy
charakter wyrobów gotowych, takich jak wymienione z brzmienia w Notach
Wyjaśniających do poz. 7307 – trójniki i złączki do konstrukcji rurowych. Pozycja ta
obejmuje ww. towary niezależnie od metody jaką zostały wytworzone, co oznacza, iż
obejmuje także wyroby stalowe wykonane metodą głębokiego tłoczenia.
Podkreślenia ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy z
metalu ocynkowane, co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe,
albowiem zgodnie z jej brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale
nieszlachetne" oznacza: żeliwo i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów, cynk, cynę,
wolfram, molibden, tantal, magnez, kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon,
mangan, beryl, chrom, german, wanad, gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast
z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV - artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami
ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są częściami konkretnego urządzenia lub maszyny
i mają szersze zastosowanie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż
przedmiotowe wyroby mogą być montowane w różnych systemach klimatyzacji,
wentylacji, itp., co oznacza, że spełniają wymogi również ww. uwagi.
Należy podkreślić, że Reguła 1 ORINS stanowi, iż dla celów prawnych
klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub
działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z
dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w
treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że
posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi
także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub
gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły),
znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że
według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy
celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do
wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny
lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też nie zmontowanym, albo
rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową
wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym
lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu
kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny
(niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub
gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji
tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich,
z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując
zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.
Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli
treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, za prawidłowe Sąd uznał
ustalenia organu II instancji, że importowane elementy systemu wentylacyjnego same w
sobie są niegotowymi, pojedynczymi częściami tego systemu, posiadającymi jednakże
zasadniczy charakter wyrobów gotowych.
Co istotne importowane przez stronę produkty, po ich "wykończeniu" i
zmontowaniu (połączeniu), nie stanowią kompletnego systemu wentylacyjnego. Nie są
zatem częściami tego systemu w stanie rozmontowanym, czy półproduktami do
produkcji systemu wentylacyjnego w stanie rozmontowanym. Importowane artykuły,
zgodnie z wyjaśnieniami importera, wymagają obróbek wykończeniowych, co oznacza,
iż są niegotowe. Organ odwoławczy nie kwestionował zatem, że importowane artykuły
mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym
do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy,
wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, czy likwidację zadziorów.
Organ prawidłowo przyjął, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako
gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko
wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej
złożonych części montowanych w systemach wentylacji.
Co więcej, nie kwestionował także możliwości uznania odgałęzienia siodłowego
SP/PS za półwyrób do produkcji trójnika SPL, odgałęzienia ILS - za półwyrób do
produkcji odgałęzienia ILSL, a odgałęzienia ILPR - za półwyrób do produkcji
odgałęzienia ILPRL. W każdym z ww. przypadków można bowiem dokonać taryfikacji
importowanych części w oparciu o postanowienia reguły 2a) ORINS, tzn. do pozycji i
kodu Taric (zgodnie z regułą 6 ORINS) właściwych dla wyrobów gotowych.
Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów,
co jest niesporne, nie ma bowiem wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia
celnego. Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem
z przepisów art. 67 WKC. Importowane towary w ww. dacie spełniały zaś wymogi
wyrobów gotowych w rozumieniu przepisów celnych (WTC).
Dyrektor IAS nie negował również faktu, że połączenie elementów za pomocą
wkrętów lub nitów (innych niż bezotworowe) pozostawia otwory montażowe, które w
wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu mają wpływ na szczelność połączenia.
Uznał jednakże, iż z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego
demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, że
opisany rodzaj połączenia nie wyklucza możliwości ponownego montażu elementów
SP, ILS i ILPR, w systemie wentylacji. Powyższe stanowisko Sąd uznał w niniejszej
sprawie za prawidłowe. Istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych
towarów do pozycji 7307 było bowiem ustalenie, iż rodzaj zastosowanego połączenia
umożliwia ponowny montaż importowanych elementów. Okoliczność możliwej utraty
norm szczelności ponownie zamontowanych elementów nie ma natomiast wpływu na
przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC. Ponadto wskazać należy, iż
przyporządkowanie elementów SP, ILS i ILPR do innej pozycji i podpozycji, o czym
będzie mowa w dalszej części uzasadnienia, prowadziłaby do naruszenia przez organy
reguł 1, 2a i 6 ORINS.
Odnosząc się do przywołanej w skardze sprawy rozpatrywanej w G. (s. 23
skargi), wskazać należy, iż w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. z [...] grudnia
2017 r., organ celny wskazał jako właściwy dla importowanego towaru kod TARIC 7307
99 80 99 obejmujący artykuły ze stali, niegwintowane, o największej zewnętrznej
średnicy przekraczającej 609,6 mm. Powyższy kod uznać należy za nieprawidłowy dla
towaru będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie z przyczyn wskazanych we
wcześniejszej części uzasadnienia.
Dyrektor IAS prawidłowo wykluczył możliwość klasyfikacji spornych towarów do
pozycji 7326 WTC, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wyjaśniając,
że obejmuje ona elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody
rurowe, nie stanowią natomiast ich integralnych części, co pozostaje w sprzeczności ze
stanem importowanych wyrobów. Organ podniósł, iż wskazany przez Spółkę kod Taric
7326 19 90 00 obejmuje –"pozostałe" artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie
obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami działu 73 WTC. Jest on
właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe służące do mocowania
elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do sztywnych rur, kranów
i złączek.
Nie znajduje uznania zarzut wskazany w skardze dotyczący oddalenia wniosku
dowodowego Strony o powołanie biegłego.
Należy przypomnieć, że wniosek o powołanie biegłego na okoliczność określenia
właściwości importowanych towarów oraz możliwości ponownego wykorzystania
elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połącznie
(zastosowanie nitów) został oddalony postanowieniem Naczelnika Urzędu z [...] stycznia
2018 r., gdzie organ I instancji obszernie uzasadnił swoje stanowisko w tej materii.
Kolejny wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem określenia
właściwości importowanych towarów oraz na okoliczność braku możliwości ponownego
wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze
połączenie (zastosowanie nitów) Strona zawarła natomiast w treści odwołania od
decyzji organu I instancji.
Dyrektor IAS odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji
wskazując, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru
oznaczonego jako SP, ILS i ILPR, takie jak materiał (blacha stalowa ocynkowana),
technika wytworzenia (głębokie tłoczenie), charakter (towar posiadający cechy
gotowego łącznika), kształt (przekrój poprzeczny zamknięty, możliwość określenia
średnicy), przeznaczenie (trójniki, odgałęzienia kanałów), sposób łączenia gotowych
elementów (metoda na styk - wsuwanie elementu w element), zostały wyjaśnione w
sposób jednoznaczny i są niesporne, a zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z
opinii biegłego na okoliczność ustalenia właściwości technicznych importowanych
towarów, sposobu tłoczenia i połączenia elementów jest niezasadny.
Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i
niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju
towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania,
przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych
(zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w
sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do
właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.
Podsumowując wskazać należy, iż organ odwoławczy nie dopuścił się w
niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez Skarżącą przepisów prawa. Sąd nie
stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu
mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym
mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do
wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.
Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie oddalił skargę.