V SA/Wa 1200/06

V SA/Wa 1200/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-12-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kania
Beata Krajewska
Małgorzata Rysz /przewodniczący/
Mirosława Pindelska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant - Rafał Dul, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2006r., nr [...] w przedmiocie przepadku na rzecz Skarbu Państwa kwoty złożonej tytułem zabezpieczenia pozwolenia na wywóz towaru oddala skargę
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca C. Sp. z o.o. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2006 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z [...] lutego 2006 r. orzekającą o przepadku na rzecz Skarbu Państwa kwoty 120.801,59 zł ze złożonych w okresie od lutego do marca 2005 r. zabezpieczeń pozwoleń na wywóz towaru. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
Czterema decyzjami wydanymi w dniach:
- [...] lutego 2005 r. nr [...]
- [...] marca 2005 r. nr [...] ,
- [...] marca 2005 r. nr [...] ,
- [...] marca 2005 r. nr [...] ;
Prezes Agencji Rynku Rolnego udzielił skarżącej spółce czterech pozwoleń na wywóz z refundacją towaru o kodzie ERN 0402 10 19 9000 w łącznej ilości 272 000 kg. Zastosowany kod towaru został przyjęty przez organ I instancji zgodnie z wnioskiem strony. Tytułem zabezpieczenia wykonania pozwoleń skarżąca złożyła kaucję gotówkową w wysokości 120.801,59 zł. C. Sp. z o.o. dokonała następnie wywozu całej - określonej w pozwoleniach - ilości towaru na podstawie 17 zgłoszeń celnych, do których przedłożyła 17 wniosków o refundację deklarując, iż zawartość serwatki w wywożonym towarze wynosi 60%.
Analiza laboratoryjna wywożonego towaru przeprowadzona w trakcie procedury wywozu na zlecenie Oddziału Celnego w B. w Centralnym Laboratorium Celnym wykazała niezgodność kodu wywiezionego towaru z kodem deklarowanym przez spółkę w zgłoszeniu celnym. Laboratorium przeprowadzające analizę zasugerowało, iż badany towar należy zaklasyfikować do kodu CN 0404 90 21 lub 0404 90 23. Zgodnie z wynikami analizy Naczelnik Urzędu Celnego w B. wydał 17 postanowień zmieniających w polu 33 SAD kod towaru ERN 0402 10 19 9000 na kod ERN 0404 90 21 9160 lub 0404 90 23 9120, organ celny zmienił również opis towaru w polu 31 SAD na odpowiadający zmienionemu kodowi ERN. Na powołane powyżej postanowienia strona nie złożyła odwołania.
W związku z powyższym Prezes Agencji Rynku Rolnego uznając, że spółka dokonała wywozu towaru innego niż objęty pozwoleniami decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. orzekł o przepadku na rzecz Skarbu Państwa kwoty złożonej przez eksportera tytułem zabezpieczenia wykonania przedmiotowych pozwoleń.
W uzasadnieniu tejże decyzji organ I instancji wskazał, iż przedsiębiorca uzyskał pozwolenia na wywóz produktu zindywidualizowanego i skonkretyzowanego kodem ERN 0402 10 19 9000. Taki również kod towaru został pierwotnie, w chwili dokonywania zgłoszeń celnych wskazany w dokumentach celnych przez przedsiębiorcę. Późniejsza zmiana kodu w trybie administracyjnym prowadzi do stwierdzenia, że faktycznie dokonano wywozu towaru o kodzie ERN 0404 90 21 9160 lub 0404 90 23 9120 a więc towaru innego niż objęty pozwoleniami. Wobec tego - w ocenie organu - obowiązek wywozu nie został w ogóle spełniony i na podstawie art. 35 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (Dz. Urz. WE L 152 z 24.6.2000 r., str. 1 ze zm.) oraz art. 12 ust 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczególne zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń wywozowych i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych (Dz. Urz. WE L 20 z 27.1.1999, str. 8 ze zm.) orzeczono o przepadku całości zabezpieczenia.
Pismem z dnia [...] marca 2006 r. C. Sp. z o.o. złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji zarzucając jej naruszenie:
- art. 35 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 przez błędne przyjęcie, że C. Sp. z o.o. nie wykonała obowiązku wywozu towaru objętego pozwoleniem, w wyniku czego zabezpieczenie w kwocie 120.801,59 zł podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa,
- art. 7, 8, 9 k.p.a. przez brak poinformowania skarżącej w toku postępowania o skutkach określenia we wnioskach o refundację produktu zawierającego 60% serwatki i 40% mleka w proszku jako "odtłuszczonego mleka w proszku", oznaczonego kodem towarowym 0402 10 19 9000 zamiast 0404 90 23 9120 lub 0404 90 21 9160.
W uzasadnieniu odwołania spółka podniosła, że organowi I instancji znany był skład wywiezionego towaru. Zdaniem skarżącej zestawienie nazwy "odtłuszczone mleko w proszku" i właściwego dla niej kodu z informacją o ilości zawartej serwatki powinno doprowadzić organ administracji do wniosku, że strona zastosowała niewłaściwy kod i nazwę a w konsekwencji skutkować niezwłoczną korektą. Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca powołała się na wynik badań zakończonych sprawozdaniem z dnia [...] października 2004 r. nr [...] , w którym stwierdzono zgodność kodu towaru z deklarowanym zgłoszeniem celnym.
Zaskarżona decyzja organu I instancji oparta została - zdaniem skarżącej - na błędnym założeniu, iż strona nie wywiozła odtłuszczonego mleka w proszku o kodzie towarowym 0402 10 19 9000 podczas gdy w rzeczywistości mleko to zostało wyeksportowane w mieszaninie z serwatką. Zawartość mleka w tej mieszaninie wynosiła 40% lub 51%. W ocenie skarżącej okoliczność wywozu mleka w połączeniu z innym składnikiem nie uzasadnia stanowiska, że eksport nie miał miejsca i w konsekwencji nie daje podstaw do przepadku zabezpieczenia. Dodatkowo przedsiębiorca zauważył, że postanowienia punktu 21 preambuły oraz art. 35 ust. 2 rozporządzenia nr 1291/2000 nie narzucają żadnego wiążącego sposobu identyfikacji towaru a w szczególności nie czynią kodu ERN jedyną bezwzględnie obowiązującą metodą ustalenia tożsamości produktu wywiezionego z produktem wskazanym w pozwoleniu. Z takiej interpretacji przepisów ww. rozporządzenia skarżąca spółka wywodzi, iż dopuszczalne są wszelkie metody pozwalające wiarygodnie ustalić, jaki towar został wywieziony i czy odpowiada on towarowi wskazanemu w pozwoleniu.
Orzekający na skutek odwołania Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego.
Uzasadniając takie rozstrzygnięcie organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 14 rozporządzenia nr 1291/2000 w polu 16 wniosku o wydanie pozwolenia oraz w pozwoleniu znajduje się dwunastocyfrowy kod produktu pochodzący z nomenklatury produktów rolnych stosowanej do celów refundacji wywozowej (ERN). Z treści powołanego przepisu w ocenie organu odwoławczego wynika - wbrew stanowisku skarżącej - że rozporządzenie wskazuje wiążący sposób identyfikacji towaru.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził, że strona otrzymała pozwolenia zgodne ze swoimi wnioskami. Skoro jednak - jak dowiódł organ celny - faktycznie wywiozła inny towar to na podstawie art. 8 rozporządzenia nr 1291/2000 należało stwierdzić, że obowiązek wywozu wskazanego w pozwoleniach produktu nie został spełniony. Dokonanie bowiem wywozu mleka w proszku jako składnika innego produktu niż produkt objęty pozwoleniem oznacza - w ocenie organu II instancji - niewypełnienie zobowiązania wynikającego z udzielonego pozwolenia i zgodnie z art. 35 ust 2 rozporządzenia nr 1291/2000 powoduje przepadek zabezpieczenia w całości.
Dodatkowo organ II instancji podkreślił, że zgodnie z art. 14 rozporządzenia nr 1291/2000 prawidłowe oznaczenie kodu towaru we wniosku o pozwolenie na wywóz z wcześniej ustaloną refundacją należy do przedsiębiorcy. W związku z tym to przedsiębiorca ponosi skutki błędnego określenia kodu towaru we wniosku o wydanie pozwolenia oraz w dokumentach zgłoszenia celnego. Jak zaznaczono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji prawo wspólnotowe daje możliwość prawidłowego przygotowania przez przedsiębiorców wniosków o wydanie pozwolenia na wywóz towarów. Otóż, przed złożeniem wniosku do Prezesa Agencji Rynku Rolnego o pozwolenia na wywóz towaru przedsiębiorca mógł wystąpić do organu celnego o wiążącą informację taryfową, która jest wydawana zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady EWG nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zauważył ponadto, że - przeciwnie do wyrażonego w odwołaniu stanowiska strony - Prezes Agencji Rynku Rolnego nie miał możliwości zmiany kodu towaru, ponieważ przepis art. 26 ww. rozporządzenia stanowi, iż wpisów umieszczonych w pozwoleniach nie można zmieniać po ich wydaniu.
Zdaniem organu II instancji bezzasadny jest zarzut skarżącej jakoby ponosiła ona skutki błędu w zakresie klasyfikacji taryfowej eksportowanego towaru z powodu zaniedbań Prezesa Agencji Rynku Rolnego. W ocenie organu II instancji to skarżąca spółka nie dołożyła należytej staranności w zakresie prawidłowego określenia kodu towaru, dla którego ubiegała się o pozwolenia wywozowe, ponieważ nie wykorzystała możliwości wystąpienia do organu celnego o wiążącą informację taryfową.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniesiono również, że zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz. 622 i Nr 273, poz. 2703) to postępowanie prowadzone przez organy celne dotyczące towarów objętych Wspólną Polityka Rolną obejmuje czynności związane z wywozem towarów z obszaru celnego Wspólnoty oraz sprawdzanie i potwierdzanie wniosków o refundację, a także pobór i badania laboratoryjne próbek towarów. Prezes Agencji Rynku Rolnego ustala jedynie - na podstawie informacji dostarczonych przez ww. organy celne - czy eksporter wypełnił zobowiązania wynikające z otrzymanych pozwoleń wywozowych, tzn. czy wywieziony na podstawie pozwoleń towar jest tym, na który zostało udzielone pozwolenie i na tej podstawie podejmuje dalsze działania odnośnie złożonego zabezpieczenia. W tym kontekście zarzut naruszenia art. 7, 8 i 9 k.p.a. wynikający z braku poinformowania eksportera w toku postępowania o skutkach błędnego określenia kodu towaru eksportowanego na podstawie pozwoleń jest w ocenie organu odwoławczego bezzasadny, ponieważ jak wskazano powyżej Prezes Agencji Rynku Rolnego nie jest organem właściwym w sprawach klasyfikacji taryfowej towarów.
Pismem datowanym na [...] czerwca 2006 r. Spółka z o.o. C. zaskarżyła decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie tejże decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono:
- naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 35 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (Dz. Urz. WE L 152 z 24.6.2000 r. ze zm.) oraz art. 12 ust 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczególne zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń wywozowych i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych (Dz. Urz. WE L 20 z 27.1.1999 r.), poprzez błędne przyjęcie, że C. Sp. z o.o. nie wykonała obowiązku wywozu towaru objętego pozwoleniem, w wyniku czego zabezpieczenie w kwocie 120.801,59 zł podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa;
- naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7, 8 i 9 k.p.a. przez brak poinformowania skarżącej w toku postępowania o skutkach określenia we wnioskach o refundację produktu zawierającego 60% serwatki i 40% mleka w proszku jako "odtłuszczonego mleka w proszku", oznaczonego kodem towarowym 0402 10 19 9000 zamiast 0404 90 23 9120 lub 0404 90 21 9160, a także naruszenie zasady zaufania w następstwie przerzucenia na stronę skutków niedoskonałości regulacji prawnych, które również przez same organy administracji były w różny sposób interpretowane.
W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka stwierdza, że nie ma wątpliwości, iż Prezes Agencji Rynku Rolnego działając na podstawie informacji dostarczonych przez organy celne, określa czy eksporter wypełnił zobowiązania wynikające z otrzymanych pozwoleń wywozowych. Jednak - w ocenie skarżącej - jako organ właściwy do ww. spraw Prezes Agencji Rynku Rolnego musi znać i stosować prawidłowo przepisy prawa, a współuczestnicząc w kontroli wypełnienia przez eksportera procedury wywozu odpowiada za jej prawidłowość czyli także za uchybienia powstałe z przyczyn leżących po stronie organu.
Skarżąca podkreśla, że powołane przez orzekające organy rozporządzenia przewidują przepadek zabezpieczenia jeżeli ilość wywiezionych towarów wynosi mniej niż 2% ilości wskazanej w pozwoleniu. Udzielone stornie pozwolenia dotyczyły towaru określonego jako "odtłuszczone mleko w proszku". Nie może być - zdaniem skarżącej - wątpliwości, iż wywieziono towar, w którym udział odtłuszczonego mleka w proszku wynosił 40%, a zatem przekroczono ilość 2% z pozwolenia na wywóz. Eksporter zauważa, iż nie zataił składu wywożonego towaru a do refundacji przedstawił jedynie masę mleka w proszku, które wchodziło w skład eksportowanej mieszanki. Skarżąca spółka podjęła nawet próbę ustalenia praktyki refundacji w innych krajach Unii Europejskiej. Z uzyskanych informacji wynikało, że praktyka ta nie jest jednakowa i np. w A. refundacja jest przyznawana również wtedy, gdy mleko w proszku stanowi jeden ze składników eksportowanej mieszanki. Dalej - podobnie jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji - podkreślono, że nawet gdyby uznać, iż na podstawie otrzymanych pozwoleń nie można było eksportować mieszaniny mleka i serwatki organy orzekające w niniejszej sprawie mogły zidentyfikować błąd strony i wezwać ją do korekty deklaracji. Organy te jednak nie zakwestionowały postępowania strony, co więcej potwierdziły prawidłowość jej działań sprawozdaniem z badań nr [...] z dnia [...] października 2004 r. Dopiero kolejne badania laboratoryjne z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] określiły kod jako niewłaściwy.
Uzasadniając zarzut naruszenia art. 9 k.p.a. skarżąca zauważyła, że w świetle postanowień tego przepisu niedopuszczalne jest obciążanie strony konsekwencjami nieświadomości błędu, który był lub powinien być znany organowi administracji w toku prowadzonego postępowania.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawiona w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do art. 1 §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej legalności, to znaczy zgodności z przepisami postępowania administracyjnego oraz z przepisami prawa materialnego, na podstawie których została wydana, Sąd nie stwierdził, aby wydana została ona z naruszeniem prawa.
Zgodnie z art. 8 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych (Dz. Urz. WE L 152 z 24.6.2000 r. ze zm.) pozwolenie na wywóz upoważnia i zobowiązuje do wywozu na podstawie pozwolenia w okresie jego ważności, określonej ilości danych produktów lub towarów. Z kolei art. 14 tego rozporządzenia stanowi, iż w polu 16 wniosku o wydanie pozwolenia znajduje się dwunastocyfrowy kod produktu pochodzący z nomenklatury produktów rolnych stosowanej do celów refundacji wywozowej. Sposób identyfikacji (konkretyzacji) towaru wskazany w rozporządzeniu jest wiążący. Dwunastocyfrowy kod jest określany przez wnioskodawcę i to on ponosi konsekwencje jego nieprawidłowego wskazania. Na marginesie należy zauważyć, że w art. 52 ww. rozporządzenia stwierdzono, że wiąże ono w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Jak wynika z powyższego eksporter był zobowiązany do dokładnego określenia kodu towaru, którego wywozu miał zamiar dokonać na podstawie uzyskanego pozwolenia. Na mocy przepisów powołanego rozporządzenia towar eksportowany identyfikowany jest właśnie za pomocą dwunastocyfrowego kodu (ERN). Skarżąca spółka podała we wnioskach o pozwolenia kod 0402 10 19 9000 i na wywóz towaru identyfikowanego w ten właśnie sposób pozwolenia otrzymała. Treść pozwoleń nie budzi wątpliwości, są one - w ocenie Sądu - jednoznaczne. Upoważniały skarżącą spółkę do wywozu towaru określonego tylko i wyłącznie jednym kodem (ERN) w tychże pozwoleniach wskazanym. Towarem tym było odtłuszczone mleko w proszku a nie mieszanina tego mleka z serwatką. W tym kontekście bezzasadny jest zarzut skarżącej, iż wywiezione mleko wchodzące w skład mieszaniny stanowiło więcej niż 2% ilości tego produktu określonej pozwoleniami. Faktycznie wywiezionym produktem była bowiem mieszanina mleka i serwatki identyfikowana innymi dwunastocyfrowymi kodami (ERN). Późniejsza kontrola organu celnego wykazała iż eksportowany towar nie odpowiada kodowi podanemu przez skarżącą. Zamiast podanego we wniosku kodu 0402 10 19 9000 0404 należało zastosować kod 90 23 9120 lub 0404 90 21 9160. Biorąc pod uwagę treść art. 8 rozporządzenia nr 1291/2000 orzekające w niniejszej sprawie organy zasadnie więc przyjęły, że obowiązek wywozu towaru wskazanego w pozwoleniach nie został w ogóle spełniony. Konsekwencją niewykonania pozwoleń był przepadek złożonego zabezpieczenia na podstawie art. 35 ust. 2 rozporządzenia nr 1291/2000 oraz art. 12 ust 2 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczególne zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń wywozowych i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych (Dz. Urz. WE L 20 z 27.1.1999 r.).
Na marginesie zauważyć należy, że prawidłowość takiego rozstrzygnięcia potwierdza nota Dyrekcji Generalnej DS. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich Komisji Europejskiej z dnia 18 listopada 2005 r. Jest ona odpowiedzią na pismo Agencji Rynku Rolnego z dnia 3 października 2005 r. W nocie tej stwierdzono, że pozwolenia są ważne tylko w odniesieniu do tego produktu, którego dwunastocyfrowy kod produktu jest przedstawiony w sekcji 16 wniosku o przyznanie pozwolenia i w pozwoleniu ( art. 5 ust 1 rozporządzenia WE nr 174/1999).
Argument skarżącej jakoby organy orzekające w niniejszej sprawie nie zakwestionowały postępowania strony, lecz nawet potwierdziły prawidłowość jej działań sprawozdaniem z badań nr [...] z dnia [...] października 2004 r. jest bezzasadny. Sąd zauważa w tym miejscu, że podnoszona w skardze kwestia zwolnienia zabezpieczeń dokonana w oparciu o wynik ww. badań nie dotyczy pozwoleń, których wykonanie jest przedmiotem zaskarżonej decyzji. Podkreślenia wymaga, iż ani Prezes Agencji Rynku Rolnego ani Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie mógł dokonać kontroli prawidłowości wskazanego przez spółkę kodu (ERN). Udzielone pozwolenia umożliwiały jedynie dokonanie wywozu towaru dokładnie oznaczonego dwunastocyfrowym kodem (ERN), natomiast każdorazowo objęcie procedurą celną towaru, na którego wywóz strona uzyskała pozwolenia, uwarunkowane jest dokonaniem zgłoszenia celnego, którego kontrola należy do wyłącznej kompetencji organów celnych. Dodatkowo Sąd wyjaśnia, że korekta pozwoleń po wydaniu drugiego sprawozdania z badań - nr [...] - nie była możliwa, ponieważ przepis art. 26 ww. rozporządzenia wyraźnie stanowi, iż wpisów umieszczonych w pozwoleniach nie można zmieniać po ich wydaniu.
W świetle powyższego zarzuty naruszenia art. 7, 8 i 9 k.p.a. należy uznać za niezasadne. Decyzję orzekającą o przepadku złożonego zabezpieczenia - a w konsekwencji również decyzję organu II instancji - wydano na podstawie prawomocnych postanowień organu celnego, w których zmieniono deklarowany przez skarżącą kod towaru i jego opis. Jak wyjaśniono powyżej kontrola prawidłowości klasyfikacji eksportowanego towaru należy właśnie do organów celnych, a nie do organów, które w przedmiotowej sprawie wydawały decyzje w I i II instancji. Przepadek zabezpieczenia nie wynika - jak zasugerowano w skardze - z niedoskonałości regulacji, lecz z niedołożenia przez skarżącą należytej staranności w zakresie prawidłowego określenia kodu towaru, dla którego ubiegała się o pozwolenia wywozowe.
W ocenie Sądu decyzje w niniejszej sprawie wydane zostały na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekających w sprawie organów. W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Z tych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.