V SA/WA 117/07

V SA/Wa 117/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-04-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kania
Jolanta Bożek /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Rysz
Piotr Piszczek
Symbol z opisem
6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Skarżony organ
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Bożek ( spr. ), Sędzia WSA Małgorzata Rysz, Asesor WSA Andrzej Kania, , Protokolant Krzysztof Muszakowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kwoty należnej z tytułu nieuiszczenia raty za wykupiony lokal mieszkalny skargę oddala
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej pismem z dnia 20 stycznia 2006 r. przez J. R. jest decyzja Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję nr [...] Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] października 2005 r. o odmowie umorzenia należności z tytułu nie uiszczenia raty za wykupiony lokal mieszkalny.
Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
Pismem z dnia 11 sierpnia 2005 r. J. R. zwrócił się z prośbą do Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. , o umorzenie zaległej należności wobec Oddziału z tytułu spłaty rat wykupionego przez skarżącego lokalu mieszkalnego położonego w L. przy ulicy [...] . W odpowiedzi Dyrektor Oddziału przesłał wnioskodawcy pismo wraz z formularzem wniosku o umorzenie należności. W dniu 26 września 2005 r. zainteresowany na przesłanym formularzu złożył wniosek o umorzenie kwoty 747,49 zł ustalonej wraz z odsetkami na dzień 26 września 2005 należnej Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z tytułu zaległości za ostatnią ratę z tytułu wykupu mieszkania położonego w L. przy ulicy [...] .zgodnie z aktem notarialnym Rep. [...] na którą składały się należność główna w wysokości 720,74 zł oraz odsetki ustawowe na dzień 26 września 2005 r. w kwocie 26,12 zł. Wniosek swój dłużnik uzasadnił utratą dodatku mieszkaniowego od miesiąca marca 2004 do lipca 2005 r. spowodowana zawyżeniem powierzchni użytkowej lokalu przez rzeczoznawcę i błędne wpisanie do aktu notarialnego sprostowanego aneksem sporządzonym w dniu 4 sierpnia 2005 Repertorium ,A’’ nr [...] zmieniającym powierzchnię użytkową z 52,15 m2 na 51,27 m2 oraz łączną powierzchnię użytkową z 56,35 m2 na 55,47 m2. Ponadto dłużnik podniósł, iż jest w trudnej sytuacji finansowej, gdyż utrzymuje się wraz z żoną z otrzymywanego świadczenia rentowego z Wojskowego Biura Emerytalnego oraz renty inwalidzkiej żony. Do wniosku zainteresowany załączył oświadczenie o stanie majątkowym z 26 września 2005 r., oświadczenie o sytuacji bytowej z dnia 26 września 2005 r. decyzje waloryzacyjne renty z WBE W., odcinki renty inwalidzkiej żony oraz aneks do umowy sprzedaży z dnia 8 marca 2000 r.
Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2005 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. odmówił umorzenia zaległości w kwocie 746,86 zł za ostatnią ratę z tytułu wykupu mieszkania nabytego zgodnie z aktem notarialnym Rep. [...]
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż dłużnik w złożonym wniosku nie zawarł żadnych dowodów, które mogłyby uzasadnić zastosowanie przepisu § 2 ust.1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności Wojskowej Agencji Mieszkaniowej( Dz. U. z 2004 r. Nr 245, poz. 2460 ). W ocenie organu I instancji dłużnik nie wykazał, iż posiada wyłącznie składniki majątkowe nie podlegające egzekucji sądowej lub administracyjnej, albo że egzekucja należności spowodowałaby istotne zagrożenie dla dalszej egzystencji jego lub członków jego rodziny. Dyrektor Oddziału Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wskazał, iż dłużnik posiada mieszkanie własnościowe oraz stałe dochody w postaci świadczenia rentowego oraz świadczenia rentowego żony.
Organ zaznaczył, iż zainteresowany nie powinien podnosić kwestii umorzenia przedmiotowej należności, gdyż z treści podpisanego przez niego aneksu z dnia [...] lipca 2005 r. do protokołu nr [...] z dnia [...] lutego 2000 w sprawie rokowań warunków sprzedaży rozdział I punkt 4 wynika, iż "Strony zgodnie oświadczają, że zawarcie aneksu do umowy sprzedaży stanowi pełne zaspokojenie roszczeń Nabywcy w stosunku do Wojskowej Agencji Mieszkaniowej." oraz zapis u notariusza z dnia 04.08.2005 r. repertorium nr [...] . "Strony zgodnie oświadczają, że zawarcie niniejszego aneksu do umowy sprzedaży stanowi pełne zaspokojenie roszczeń nabywców w stosunku do Wojskowej Agencji Mieszkaniowej".
Pismem z dnia 7 listopada 2005 r. J. R. wniósł odwołanie od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W., do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W.,
W treści uzasadnienia wskazał na błędną interpretację przez organ I instancji § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Odwołujący się zaznaczył, że organ I instancji pominął fakt, iż w treści aneksu do umowy sprzedaży z dnia 8 marca 2000 r. (Rep. [...]) sprostowano powierzchnię użytkową, lokalu nr [...] położonego przy ul. [...] , z 52,15 m2 na 51,27 m2, natomiast powierzchnię łączną z 56,35 m2 na 58,47 m2, w związku z tym powstała różnica o -0,88m2. Ponadto zainteresowany zaznaczył, iż organ I instancji powinien zmniejszyć kwotę istniejącego zadłużenia w związku ze źle przeprowadzonym pomiarem wielkości mieszkania przy sprzedaży. Ponadto podkreślił ,iż wskutek błędu, pozbawiono go uprawnień do dodatku mieszkaniowego.
Dodatkowo J. R. zarzucił błędne ustalenia stanu faktycznego przez organ I instancji wskazując, iż jego żona nie posiada stałej renty inwalidzkiej a wyłącznie okresową do dnia 31.11.2006, która przeznaczona jest na leczenie [...] jego żony. Wnioskodawca podniósł, iż łączny dochód jego i jego żony nieprzekracza minimum socjalnego, żyje w ubóstwie i nie jest wstanie oszczędzać, zaś miesięczne koszty utrzymania mieszkania wynoszą 600 zł. Dłużnik wskazał również, iż jego mieszkanie jest zadłużone na około 4 tysiące złotych.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej utrzymał w mocy decyzję nr [...] Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. z dnia [...] października 2005 r. o odmowie umorzenia należności z tytułu nie uiszczenia raty za wykupiony lokal mieszkalny.
W uzasadnieniu decyzji strony Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej odniósł się do zarzutów odwołującego wskazując, iż odwołujący się w oświadczeniu o sytuacji bytowej z dnia 26 września 2005 r. pominął fakt otrzymania zwrotu dodatku mieszkaniowego od Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w dniu 21 października 2005 r. w kwocie 993,30 zł przyznanego decyzją z dnia [...] października 2005 r. za okres od 1 marca 2003 r do 31 sierpnia 2003 r.
Organ II instancji zaznaczył, iż dłużnik podpisując aneks z dnia 14 lipca 2005 r. do protokołu nr [...] z dnia [...] lutego 2000 r., w sprawie rokowań warunków sprzedaży w rozdziale I punkt 4 oświadczył, że zawarcie aneksu do umowy sprzedaży stanowi pełne zaspokojenie roszczeń nabywcy w stosunku do Wojskowej Agencji mieszkaniowej. Podobne oświadczenie dłużnik złożył w aneksie z dnia 4 sierpnia 2005 r. (Rep. ,, A’’ [...] ) do umowy sprzedaży z dnia 8 marca 2000 r. ( Rep. ,,A’’ [...] ).
W uzasadnieniu decyzji Organ odwoławczy wskazał również, iż dłużnik nie wykazał by w jego przypadku zaistniały okoliczności uzasadniające umorzenie należności zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 i 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (Dz. U. Nr 245, poz. 2460). Zgodnie z tym przepisem umarzanie należności przysługujących Agencji może nastąpić w przypadku, gdy egzekucja należności spowodowałaby istotne zagrożenie dla dalszej egzystencji osoby dłużnika lub członków jego rodziny.
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej podkreślił, iż źródłem utrzymania rodziny zainteresowanego jest pobierane przez niego świadczenie rentowe w kwocie 627, 12 zł brutto, oraz świadczenie rentowe jego żony – Z. R. w kwocie 432,74 zł brutto, ponadto wskazał, iż dłużnik korzysta z "zapomóg finansowo-uznaniowych" z Wojskowego Biura Emerytalnego.
Zaznaczył także, iż wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego nr [...] położonego przy ul. [...] w L., z którego mogłaby być prowadzona skuteczna egzekucja sądowa.
Organ II instancji wskazał, iż wnioskodawca nie przedstawił dokumentów potwierdzających sytuację zdrowotną wnioskodawcy jak i jego żony. Nie przedstawił również zaświadczeń o całkowitym przeciwwskazaniu do podjęcia pracy zarobkowej przez siebie, jak i przez żonę. Zdaniem organu okoliczność, iż wnioskodawca oraz jego żona są osobami bezrobotnymi, nie oznacza, że nie mogą w przyszłości znaleźć pracy polepszającej sytuację finansową rodziny.
W ocenie organu J. R. nie spełnia przesłanek określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 i 5 ww. rozporządzenia oraz nie zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów egzekucji tej należności.
Organ II instancji podkreślił nadzwyczajny charakter instytucji umorzenia należności pieniężnych. wskazując, iż umorzenie należności stosuje się w wyjątkowych i szczególnie uzasadnionych przypadkach.
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej podkreślił, iż w świetle przepisu § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej organ nie ma obowiązku umorzenia należności, lecz rozstrzyga w ramach uznania administracyjnego w granicach obowiązującego prawa.
W związku z powyższym organ uznał, że w przypadku wnioskodawcy nie zachodzą przesłanki uzasadniające umorzenie wnioskowanej należności.
W skardze na powyższą decyzję, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. R. wniósł o uchylenie- zmianę zaskarżonej decyzji oraz umorzenie w całości żądanej należności OR WAM.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż jest inwalidą, niepełnosprawnym, podnosząc, iż z winy OR WAM W. zawyżono błędnie powierzchnie mieszkalną o 0,88 m2 . W związku z tym zawyżono żądania płatności przy kupnie, oraz zawyżono opłaty miesięcznych zaliczek, a także pozbawiono skarżącego uprawnień do ,,dodatku mieszkaniowego’’. Zainteresowany wskazał, iż poniósł koszty z tytułu powołania dwóch niezależnych biegłych rzeczoznawców majątkowych. Dłużnik zarzucił organowi odwoławczemu błędne ustalenia stanu faktycznego w odniesieniu do jego sytuacji bytowej i majątkowej.
Zainteresowany wskazał, iż pominięto fakt dotyczący kryteriów przyznawania dodatku mieszkaniowego określonych w ustawie z dnia 21.06.2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( DZ. U. z 2001 r. nr 71,poz. 734 oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 . 12. 2001 w sprawie dodatku mieszkaniowego ( DZ. U. z 2001 r. Nr 156, poz. 1817) w oparciu o które przyznano skarżącemu dodatek mieszkaniowy.
Skarżący podkreślił, iż pozostaje w ubóstwie i wraz ze swoją rodziną zmuszony jest korzystać z zapomóg pieniężnych z Wojskowego Biura Emerytalnego w oparciu o rozporządzenie Ministra Obrony narodowej z dnia 25.10.2005 r. w sprawie funduszu socjalnego dla emerytów i rencistów wojskowych. J. R. zaznaczył, iż Wojskowe Biuro Emerytalne kieruje się ścisłymi kryteriami i tylko faktycznie pozostający w ubóstwie i niedostatku mogą korzystać z tej pomocy.
Skarżący podkreślił, iż organy obu instancji posiadały wiedzę o dochodach jego i jego żony w wysokości 1059,86 zł brutto, co jest poniżej minimum socjalnego. Ponadto pominęły fakt spowodowania zadłużenia ponad 4 tys. zł z tytułu płatności zaliczek za lokal mieszkalny.
Zainteresowany wskazał również, iż złożone oświadczenie do protokołu rokowań jak i w aneksie do umowy sprzedaży nie dotyczy pozbawienia się uprawnień do roszczeń, a tylko do faktycznego metrażu.
J. R. podniósł, iż organ nie odniósł się do jego wniosków oraz orzekał w oparciu o niepełny materiał dowodowy czym nie wypełnił obowiązku wynikającego z treści art. 7 i 77 KPA, zaś zaskarżona decyzja nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego. Zainteresowany zarzucił również, iż nie wskazano faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności. Ponadto skarżący wskazał, iż zaskarżona decyzja rażąco narusza przepisy KPA, procedurę i ustawy szczegółowe, oraz nie uwzględnia praw człowieka, zasad współżycia społecznego oraz faktu bezpośredniego stosowania prawa europejskiego.
W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko w zaskarżonej decyzji.
Organ odwoławczy wskazał, iż podnoszone przez skarżącego okoliczności świadczące o trudnej sytuacji majątkowej nie były negowane przez organy obu instancji w toku postępowania. Przedstawione przez skarżącego we wniosku wszczynającym postępowanie w strawie dokumenty świadczące o sytuacji majątkowej skarżącego zostały wzięte pod uwagę w toku czynności postępowania.
Organ II instancji podkreślił, iż trudna sytuacja materialna dłużnika nie implikuje automatycznie obowiązku umarzania należności publicznych. Kwoty należne Wojskowej Agencji Mieszkaniowej należą natomiast do należności publicznych. Organ odwoławczy zaznaczył ,iż zgodnie z § 2 w zw. § 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29.10.2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej umorzenie lub rozłożenie należności Agencji mogą być umarzane po spełnieniu przewidzianym nich przesłanek. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wskazał, iż po przeprowadzeniu czynności wyjaśniających, i wszechstronnej analizie nie znalazł podstaw do umorzenia należności z urzędu, nie dokonał tego umorzenia również w trybie i granicach uznania organu, wobec złożonego przez skarżącego wniosku.
Prezes Wojskowej Agencji mieszkaniowej zaznaczył, iż powyższy sposób postępowania jest tym bardziej zasadny, iż Wojskowa Agencja Mieszkaniowa jest samodzielnym podmiotem praw i obowiązków posiadającą osobowość prawną, utworzonym w celu wykonywania zadań publicznych, polegających na zarządzaniu mieniem Skarbu Państwa, wykonywaniu zadań w imieniu Skarbu Państwa i wspieraniu wybranych rodzajów działalności gospodarczej. W tym zakresie działa więc i podejmuje czynności w oparciu o przepisy ustawy o zakwaterowaniu (...) i Statutu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nadanego rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie nadania statutu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (Dz. U. Nr 148, poz 1558) Jednocześnie Wojskowa Agencja Mieszkaniowa jako państwowa jednostka organizacyjna należy do sektora finansów publicznych i podlega przepisom ustawy o finansach publicznych, ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych. Organ II instancji podkreślił iż powyższe, jak i usytuowanie WAM w systemie podmiotów działających w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa implikuje szczególny rygoryzm związany z gospodarką finansową. Organ odwoławczy zaznaczył, iż w tym zakresie istnieje szczególny rygoryzm związany z przedmiotem zaskarżonej decyzji, w tym z dochodzeniem i trybem dochodzenia należności pieniężnych WAM.
W odniesieniu do kolejnych zarzutów skargi organ zaznaczył, iż skarżący wskazując na "rażące naruszenie przepisów kpa, procedury, ustaw szczegółowych", nie wskazał jednakże konkretnych przepisów, których naruszenia miały dopuścić się organy Agencji działające w sprawie.
Organ odwoławczy wskazał, iż zarzut, nie wskazania przez organ skarżącemu faktów, które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności jest nieuzasadniony, gdyż w oparciu o art. 107 kpa, organ II instancji wskazał w uzasadnieniu na dokumenty poświadczające stan majątkowy skarżącego i jego rodziny, będące podstawą do orzekania w niniejszej sprawie.
W ocenie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut skarżącego dotyczący rzekomego braku uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji, gdyż Organ działający w sprawie wskazał skarżącemu przepisy prawa, na których oparł swoje rozstrzygnięcie, wraz ze wskazaniem okoliczności faktycznych uzasadniających takie, a nie inne zastosowanie powołanych przepisów, dodatkowo wskazując na stosowne orzecznictwo NSA w rozpatrywanej materii. W związku z powyższym w ocenie organu zarzuty skarżącego nie znajdują odzwierciedlenia w materiale zebranym przez organ w sprawie, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie narusza art. 107 kpa.
Organ II instancji odniósł się również do zarzutu skarżącego, iż materiał dowodowy wymagał uzupełnienia, a organ nie ustalił rzeczywistego stanu faktycznego w sprawie i nie wypełnił obowiązku przewidzianego przepisem art. 7 i 77 kpa.
Organ odwoławczy zaznaczył, iż w piśmie przesłanym skarżącemu w dniu 12 września 2005 r. organ wskazał skarżącemu przesłanki umorzenia należności, tryb postępowania w sprawie, a ponadto wskazał skarżącemu, iż w toku postępowania należy podnosić wszelkie dowody na okoliczność podnoszonych przez skarżącego faktów. Organ poinformował skarżącego, iż ma możliwość czynnego udziału w postępowaniu (wskazywania faktów i dowodów na potwierdzenie tychże faktów) i takiego działania w sprawie, aby organ mógł rozpatrzyć sprawę również w oparciu o fakty co do których nie posiada żadnych wiadomości, a które są istotne dla sprawy i znane skarżącemu. W ocenie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zarzuty skarżącego, iż organ nie wziął pod uwagę pewnych faktów, są bezzasadne. Jako przykład podając, iż wskazywany przez dłużnika stan zdrowotny jego i małżonki w żaden sposób nie starał się wykazać.
Organ II instancji odniósł się również do zarzutów skarżącego dotyczących błędów w pomiarze metrażu wykupionego przez niego lokalu, wskazując, iż nie jest przedmiotem niniejszego postępowania sposób ustalenia wysokości wierzytelności Agencji wobec skarżącego, w tym podnoszone przez niego zarzuty dotyczące okoliczności wpływających na ich wymiar. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej podkreślił, iż zarzuty te dotyczą cywilnoprawnej umowy, której stroną był sam skarżący, a której wzruszenie nie należy do drogi sądowo-administracyjnej. Organ zaznaczył, iż przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest ocena prawidłowości procesowania organu w zakresie dopuszczalności umorzenia należności istniejącej, podkreślając iż zaskarżona decyzja jest w myśl rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29.10.2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją uznaniową organu, w zakresie w jakim organ nie stwierdzi przesłanek umorzenia należności z mocy prawa.
Pismem z dnia 17 lipca 2006 r. skarżący uzupełnił skargę potwierdził aktualność złożonych wniosków dowodowych w sprawie w tym w skardze w sprzeciwie z dnia 28.04.2006 r. oraz w zażaleniu z dnia 3.07.2006 r.
Zainteresowany wniósł o przyjęcie i uwzględnienie błędu w decyzji OR WAM W. w obmiarach, zawyżeniu powierzchni lokalu mieszkalnego o powierzchnię nie mniejszą niż 0,88 m2 skutkującego od dnia kupna – sprzedaży nieruchomości tj. 08.03.2000 r. Ponadto wniósł o uwzględnienie faktu zawyżonych żądań pieniężnych z tytułu umowy kupna - sprzedaży z dnia 8.03.2000 r. o wartość minimum 0,88 m2 powierzchni lokalu mieszkalnego. Uznanie błędu OR WAM skutkującego do chwili zmiany – sprostowania aktu notarialnego kupna – sprzedaży nieruchomości sporządzenia aneksu do umowy sprzedaży z dnia 04.08.2005r. Rep. ,,A’’ nr [...] poprzez pozbawienie uprawnień do dodatku mieszkaniowego, poniesienia wyższych kosztów utrzymania mieszkania, ogrzewania CO od metra. Skarżący wniósł o zasądzenie zadośćuczynienia i odszkodowania oraz o umorzenie części ostatniej raty na zasadzie art. 417 § 1 kodeksu cywilnego.
w wysokości 750,00 zł tj wartość 0,88 m2. mieszkania. Ponadto wnioskodawca wniósł o zasądzenie na jego rzecz kwoty 2.200 zł tytułem zwrotu kosztów za opłaty za czynności rzeczoznawcy majątkowego oraz 300 zł tytułem zwrotu kosztów ,,różnych opłat, korespondencji przez 5 lat z OR WAM ’’. Dłużnik wskazał również, iż jego skarga dotyczy także błędu OR WAM w zawyżeniu powierzchni lokalu mieszkalnego, pozbawienia uprawnień do dodatku mieszkaniowego, ponoszenia skutków zawyżonych opłat za mieszkanie, ogrzewanie oraz ,,bezprawny nie zweryfikowany skutek prawny zmiany aktu notarialnego o aneks z dnia 04.08.2005 r.’’
Skarżący zaznaczył, iż powierzchnia lokali mieszkalnych w jego budynku wynosiła ,,po wykonawcze’’ po wybudowaniu go w 1973 r. 50, 80 m2. a po obmiarach dowolnych w ocenie skarżącego pomijających prawo wpisano odnośnie lokalu nr [...] usytuowanego na drugim piętrze powierzchnię 52,15 m2..
W piśmie z 28 lipca 2006 r. zainteresowany podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko w sprawie, wskazując iż w sprawie pomija się zasadę legalizmu i aspekt ludzki. Ponadto podkreślił, iż w sprawie pomija się żądanie powództwa – skargi zgodnie z art. 321 § 1 k.p.c., która to podstawa prawna w ocenie skarżącego jest uprawniona w oparciu o art. 49 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ).
Pismem z dnia 16 sierpnia 2006 r. skarżący wskazał, iż OR WAM spowodował koszty w wysokości 1.362,85 zł przekazując sprawę do Komornika Sądowego nie powiadamiając o tym fakcie strony. Zainteresowany podkreślił, iż otrzymał zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego, do którego nie załączono sądowego tytułu wykonawczego, w czasie gdy toczy się w jego sprawie postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
Skarżący zaznaczył, iż jego roszczenie dotyczy bezpodstawnego roszczenia zapłaty za nie mniej jak 0,88 m2, wskazując, iż aneks do aktu notarialnego z dnia 4 sierpnia 2005 r. sprostował niekompletnie błąd OR WAM W. gdyż faktyczna powierzchnia lokalu mieszkalnego w jego ocenie wynosi 50,80 m2. Ponadto skarżący wskazał, iż żądanie kwoty 720 zł jest bezpodstawne, gdyż w oparciu o aneks z dnia 4 sierpnia 2005 r. umowa kupna –sprzedaży lokalu mieszkalnego z dnia 8 marca 2000 r. została zmieniona w związku z tym kwota żądania powinna być inna.
Zainteresowany wskazał, iż niezrozumiałe jest skierowanie jego skargi do WSA w Warszawie, w sytuacji gdy Oddział Regionalny Wojskowej Agencji Mieszkaniowej W. sprzedał lokal mieszkalny a nie Centrala WAM w W., zaś na terenie działania OR WAM W. działa właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Ponadto skarżący wniósł o obciążenie kosztami zawartymi w zawiadomieniu komorniczym o wszczęciu postępowania egzekucyjnego sygn. akt [...] Oddział Regionalny Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W.
W piśmie procesowym z dnia 21 września 2006 r. skarżący podtrzymał w całości zarzuty i wnioski sformułowane w skardze oraz w dotychczasowych pismach procesowych w sprawie.
W dniu 7 marca 2007 r. wpłynęło do WSA w Warszawie pismo skarżącego z dnia 3 marca 2007 r., w którym odniósł się do stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę. W treści pisma J. R. wniósł o nieuwzględnienie w sprawie stanowiska WAM, zaznaczając, iż dochód miesięczny jego i małżonki wynosi 900 zł.
Zainteresowany wskazał, iż orzekające w sprawie organy nie orzekały w oparciu o zasady Unii Europejskiej , prawa zewnętrznego/międzynarodowego, prawa wspólnotowego UE, ,,socjalem UE’’, kompatybilnego z Konstytucją III RP/prawem wewnętrznym. Ponadto skarżący wskazał, iż formularz wniosku o umorzenie należności jest nienormatywny, zaś podstawa prawna wydania formularza wniosku o umorzenie należności nie istnieje, a wymieniony Dz. U. z 2004 r. ,Nr 43, poz. 296 nie dotyczy tego tematu. W ocenie skarżącego nielegalny formularz w/w wniosku utrudnia pozytywne rozstrzygnięcie w sprawie, zaś zebrany w sprawie materiał został oceniony subiektywnie. Wszystkie te okoliczności zdaniem skarżącego utrudniają pozytywne rozstrzygnięcie w sprawie. W ocenie skarżącego Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie nadania statutu Wam (DZ. U. Nr 148, poz. 1558 jest błędnie interpretowane. Skarżący wskazał, iż ani on ani jego małżonka nie dokonali aktu darowizny powierzchni mieszkalnej 0,88 m2 na rzecz OR WAM W.. Zainteresowany podkreślił, iż OR WAM błędnie dokonał pomiaru powierzchni jego mieszkania, wskazując, iż nie może być większej różnicy w budynku, klatce czy pionie jak 0,5 m2 zaś w jego mieszkaniu zawyżono powierzchnię o 2 m2 . Zaś w tym samym budynku lokale mieszkalne na parterze i I piętrze pierwotnie miały wpisaną powierzchnię 50, 80 m2 Zdaniem skarżącego praktyki WAM spowodowały, iż w jego lokalu usytuowanym na II piętrze ustalono na 52,15 m2, a w lokalach położonych na III i IV piętrze odpowiednio 50,21 oraz 50,60 m2. J. R. podtrzymał także dotychczasowe zarzuty i wnioski zawarte w skardze i w pismach procesowych.
Pismem z dnia 1 lutego 2007 r. zatytułowanym skarga skarżący wskazał iż w jego ocenie WSA W. jest właściwy w sprawie. Ponadto skarżący wskazał, iż w dniu 6 grudnia 2006 ujawniono kserokopie szkicu piwnic L. ul [...] z którego wynika iż mieszkanie zainteresowanego nie ma piwnicy według dokumentów OR Wam W.. J. R. zaznaczył, iż piwnica z której dotychczas korzystał skarżący jest przypisana do innego mieszkania, zaś jemu wpisano piwnicę z której korzysta sąsiad. Skarżący wskazał, również na błędne usytuowanie węzła CO. Skarżący wniósł o zmianę błędnego szkicu piwnic z 1999 r. poprzez przywrócenie do stanu faktycznego oraz powołanie pierwotnego planu budynku.
Pismem procesowym z dnia 14 marca 2007 r. skarżący zarzucił niewłaściwość Wydziału III i V WSA w Warszawie w niniejszej sprawie. Ponadto zainteresowany podtrzymał wszystkie wnioski i żądania składane wcześniej w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny (w tym przypadku – decyzję) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.
Oceniając treść zaskarżonej decyzji należy wskazać, iż zgodnie z § 2 ust.1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności Wojskowej Agencji Mieszkaniowej( Dz. U. z 2004 r. Nr 245, poz. 2460 ). Należności pieniężne przysługujące Agencji mogą być umarzane w całości lub w części w razie wystąpienia co najmniej jednego z przypadków, które zostały wyliczone w pkt 1-5 tego paragrafu. Organy orzekające w sprawie uznały, iż nie zachodzą przesłanki uzasadniające umorzenie należności zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 i 5 w/w rozporządzenia tj gdy dłużnik, będący osobą fizyczną, posiada wyłącznie składniki majątkowe niepodlegające egzekucji sądowej lub administracyjnej, o których mowa w pkt 1, oraz przedmioty codziennego użytku domowego albo egzekucja należności spowodowałaby istotne zagrożenie dla dalszej egzystencji osoby dłużnika lub członków jego rodziny;
5) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne.
Przepis § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (...) jest oparty na konstrukcji tzw. "uznania administracyjnego", co oznacza, że decyzja w zakresie spraw dotyczących umorzenia należności przysługuje każdorazowo Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, która w przypadku stwierdzenia zaistnienia jednej z przesłanek określonych w § 2 ust.1 w/w rozporządzenia może, ale nie musi umorzyć zaległości. Norma zawarta w .w/w paragrafie rozporządzenia w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności Wojskowej Agencji Mieszkaniowe wyraźnie wskazuje na brak obowiązku umorzenia należnych składek w przypadku zaistnienia jednej z przesłanek określonych w § 2 ust. 1 pkt 1-5 w/w rozporządzenia stanowiąc, że w takim wypadku mogą być one umorzone.". Natomiast przy niespełnieniu żadnej z przesłanek wskazanych w § 2 ust. 1 pkt 1-5 , organ podejmujący decyzję jest w ogóle pozbawiony prawnej możliwości umorzenia należności. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdzie nie zaistniał żaden z przypadków stanowiących o możliwości umorzenia należności skarżącego wobec Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.
Należy wskazać, iż kwoty należne Wojskowej Agencji Mieszkaniowej należą do należności publicznych. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wskazał. Iż po przeprowadzeniu czynności wyjaśniających, i wszechstronnej analizie nie znalazł podstaw do umorzenia należności z urzędu, nie dokonał tego umorzenia również w trybie i granicach uznania organu, wobec złożonego przez skarżącego wniosku.
W ocenie Sądu dłużnik nie przedstawił dowodów, które mogłyby uzasadnić zastosowanie przepisu § 2 ust.1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności Wojskowej Agencji
Należy wskazać, iż skarżący nie wykazał, iż posiada wyłącznie składniki majątkowe nie podlegające egzekucji sądowej lub administracyjnej, albo że egzekucja należności spowodowałaby istotne zagrożenie dla dalszej egzystencji jego lub członków jego rodziny. Skarżący posiada mieszkanie własnościowe oraz dochody w postaci świadczenia rentowego oraz świadczenia rentowego żony.
Wymaga podkreślenia, iż w świetle przepisu § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 października 2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej organ nie ma obowiązku umorzenia należności, lecz rozstrzyga w ramach uznania administracyjnego w granicach obowiązującego prawa.
W związku z powyższym należy uznać, że w przypadku wnioskodawcy nie zachodzą przesłanki uzasadniające umorzenie wnioskowanej należności.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących błędów w pomiarze metrażu wykupionego przez niego lokalu, wskazać należy, iż nie jest przedmiotem niniejszego postępowania sposób ustalenia wysokości wierzytelności Agencji wobec skarżącego, w tym podnoszonych przez skarżącego zarzutów dotyczących okoliczności wpływających na ich wymiar.
Wymaga podkreślenia, iż zarzuty te dotyczą cywilnoprawnej umowy, której stroną był sam skarżący, a której wzruszenie nie należy do drogi sądowo-administracyjnej. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest ocena prawidłowości procesowania organu w zakresie dopuszczalności umorzenia należności istniejącej. Podkreślić należy, iż zaskarżona decyzja jest w myśl rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29.10.2004 r. w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją uznaniową organu, w zakresie w jakim organ nie stwierdzi przesłanek umorzenia należności z mocy prawa.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących, braku podstawy prawnej formularza wniosku o umorzenie należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej należy zaznaczyć, iż w § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności przysługujących Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia 29 października 2004 r.- (Dz. U. z 2004 Nr 245, poz. 2460) wskazano , jakie informacje powinien zawierać wniosek o umorzenie należności wobec Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Formularz wniosku o umorzenie należności wobec Wojskowej Agencji Mieszkaniowej spełnia wymogi określone w w/w rozporządzeniu. Wobec czego zarzuty skarżącego należy uznać za nieuzasadnione.
Skarżący zarzucił również brak uwzględnienia przez organy orzekające w sprawie prawa międzynarodowego i prawa wspólnotowego Unii Europejskiej. Ze względu na nie podanie przez skarżącego w jakim zakresie organy orzekające w sprawie naruszyły prawo Wspólnotowe Unii Europejskiej, a także prawo międzynarodowe Sąd oceniające te zarzuty jako zbyt ogólnikowe nie mógł się do nich odnieść.
Wymaga podkreślenia, iż w niniejszej sprawie nie podlegają ocenie Sądu skutki cywilnoprawne i administracyjne związane z błędem Oddziału Regionalnej Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. dotyczącym ustalenia powierzchni mieszkania zajmowanego przez skarżącego. Żądania wysunięte przez skarżącego o zasądzenie od organu zadośćuczynienia i odszkodowania oraz o umorzenie części ostatniej raty na zasadzie art. 417 § 1 kodeksu cywilnego. w wysokości 750,00 zł za wartość 0,88 m2. mieszkania, oraz o zasądzenie na jego rzecz kwoty 2.200 zł tytułem zwrotu kosztów za opłaty za czynności rzeczoznawcy majątkowego oraz 300 zł tytułem zwrotu kosztów ,,różnych opłat, korespondencji przez 5 lat z OR WAM ’’ nie mogą być uwzględnione przez Sąd gdyż dotyczą one kwestii, które mogą być ewentualnie rozpatrywane w postępowaniu cywilnym, nie zaś w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z powyższych względów nie może być również uwzględniony wniosek skarżącego dotyczący obciążenia Wojskowej Agencji Mieszkaniowej kosztami zawartymi w zawiadomieniu komorniczym o wszczęciu postępowania egzekucyjnego o sygn. [...]
Nie ma racji skarżący twierdząc, iż żądanie powództwa jest uprawnione w oparciu o art. 49 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ), gdyż jak to zaznaczono na wstępie rozważań Sądu, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Wskazany przez skarżącego art. 49 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych jest przepisem odsyłającym do przepisów dotyczących Sądu Najwyższego i odnosi się do kwestii ustrojowych sądów administracyjnych. W/w przepis nie stwarza praw i obowiązków dla skarżącego w oparciu, o które może on wysuwać swoje roszczenia w przedmiotowym postępowaniu.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących braku właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz braku właściwości do rozpoznania niniejszej sprawy przez Wydział V tutejszego Sądu należy wskazać, iż
zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a. do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości ( Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm. ) dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono właściwość na obszarze województwa mazowieckiego. Natomiast zgodnie z § 2 ust. 2 statutu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej nadanym w oparciu o rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie nadania statutu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (DZ. U. Nr 148, poz. 1558 siedzibą Agencji jest Warszawa. Zaskarżona decyzja została wydana przez Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny był właściwy do orzekania w niniejszej sprawie.
Odnosząc się do zarzutu niewłaściwości wydziału V WSA w Warszawie należy zaznaczyć, iż zgodnie z zarządzeniem nr 18 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego W Warszawie z dnia 30 listopada 2006 r. wydanego na podstawie art. 17 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( DZ. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) w związku z § 2 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych ( DZ. U. nr 169, poz. 1646) i § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 grudnia 2005 r. w sprawie utworzenia wydziału zamiejscowego w Radomiu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ( Dz. U. nr 256, poz. 2144 ) zmieniającego zarządzenie w sprawie utworzenia wydziałów orzeczniczych w wojewódzkich sądach administracyjnych i zakresu ich działania zgodnie z § 1 Do wydziału V należą sprawy objęte symbolami 627, 630, 634 i 653 z zastrzeżeniem ust .9. Zgodnie z § 2 w/w zarządzenia sprawy objęte symbolem 653, zarejestrowane w wydziale III Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie przekazuje się do wydziału V z wyłączeniem spraw, w których wyznaczono termin posiedzeń . W/w zarządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2007. Mając na uwadze fakt, iż przedmiotowej sprawie został nadany symbol 653, a także, iż do dnia 1 stycznia 2007 nie został wyznaczony termin rozprawy Wydział V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie był właściwy do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i wnioski, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.