V SA/Wa 1161/18

V SA/Wa 1161/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-05-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-07-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kania
Jarosław Stopczyński /przewodniczący/
Krystyna Madalińska-Urbaniak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Finanse publiczne
Sygn. powiązane
I GSK 1947/19 - Wyrok NSA z 2023-08-30
Skarżony organ
Minister Rozwoju
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2019 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania; oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. jest decyzja Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] znak: [...] określającej Stronie kwotę środków przypadających do zwrotu, pochodzących z umowy o dofinansowanie, w wysokości [...] zł.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
W dniu [...] września 2011 r. pomiędzy PARP a Stroną została zawarta umowa o dofinansowanie projektu pn. "Wdrożenie innowacyjnej usługi recyklingu odpadów" o numerze [...] (zwana dalej "Umową"). Umowa ta została następnie zmieniona pięcioma aneksami.
Zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku o dofinansowanie, celem projektu była dywersyfikacja produkcji przedsiębiorstwa poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów (wyrobów lub usług). Inwestycja objęta projektem miała zaś na celu wdrożenie nowej usługi polegającej na odzysku (recyklingu) surowców z nieoczyszczonych odpadów opakowaniowych z dużym strumieniem opakowań wielowarstwowych, wytworzonych w technologii firmy [...] złożonych z kilku warstw m.in. polietylenu, kartonu (celulozy) i folii aluminiowej.
Beneficjent zobowiązał się zgodnie z postanowieniem § 7 ust. 1 Umowy osiągnąć cele projektu, które udokumentować miały wskaźniki produktu i wskaźniki rezultatu zawarte w cz. Il pkt 17 wniosku o dofinansowanie.
Na etapie aplikowania o dofinansowanie Projektu Beneficjent wskazał, iż okres realizacji Projektu wyniesie 15 miesięcy w terminie od [...] stycznia 2010 r. do [...] marca 2011 r.
W trakcie realizacji projektu Beneficjent wnioskował o zmiany w Umowie polegające m.in. na zmianie lokalizacji projektu, zakresu rzeczowego projektu, zmianie terminu realizacji projektu. Zmiany zostały wprowadzone do Umowy pięcioma kolejnymi aneksami.
Następnie Strona występowała do PARP z wnioskami o wypłatę pośrednich płatności w ramach projektu. Wnioski te były przez PARP realizowane.
Po złożeniu przez Beneficjenta jednego z takich wniosków (z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]), w dniu [...] czerwca 2015 r. została przeprowadzona kontrola projektu w miejscu jego realizacji.
W dniu [...] maja 2015 r. Beneficjent zawnioskował o wydłużenie terminu zakończenia Projektu do [...] września 2015 r. A następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. do dnia [...] grudnia 2015 r. wraz ze zmianą terminów osiągnięcia niektórych wskaźników rezultatu na rok 2016. Beneficjent wskazał, iż przyczyną wnioskowanych zmian jest oczekiwanie na przekazanie przez PARP środków w ramach refundacji wydatków wykazanych w ww. wniosku o płatność pośrednią z [...] maja 2015 r.
W piśmie z dnia [...] września 2015 r., skierowanym do RIF ([...] Izby Przemysłowo-Handlowej). Beneficjent przedłożył dokumenty dotyczące kwestii wyjaśnianej w ramach działań pokontrolnych. Ponadto Beneficjent wezwał PARP do wypłaty środków wynikających z ww. wniosku o płatność pośrednią nr [...].
W nawiązaniu do powyższej korespondencji Beneficjenta, w tym złożonych wniosków o wydłużenie terminu zakończenia projektu PARP w piśmie z dnia [...] września 2015 r. wskazała, iż w związku ze złożeniem kolejnego wniosku o wydłużenie terminu realizacji Projektu (do [...] grudnia 2015 r.), a także problemami z prawidłowym zakończeniem i uruchomieniem projektów realizowanych przez Beneficjenta na podstawie innej umowy o dofinansowanie ([...]) oraz podmiot powiązany z Beneficjentem na podstawie umowy o dofinansowanie ([...]) identyfikuje projekt jako obarczony zwiększonym ryzykiem jego prawidłowej i pełnej realizacji. W związku z powyższym PARP wskazała, iż zabezpieczenie należytego wykonania zobowiązań wynikających z Umowy w formie weksla in blanco, nie jest wystarczające i na podstawie § 15 ust. 8 Umowy wezwała Beneficjenta do dostarczenia, w nieprzekraczalnym terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma, dodatkowego zabezpieczenia Umowy w formie gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej na kwotę odpowiadającą kwocie wnioskowanej do wypłaty wnioskiem o płatność nr [...], tj. kwocie [...] zł. W ww. piśmie PARP wskazała ponadto, iż dostarczenie powyższego zabezpieczenia i jego przyjęcie przez PARP oraz zakończenie działań pokontrolnych z kontroli z dnia [...] czerwca 2015 r. z wynikiem pozytywnym, będzie warunkowało wyrażenie zgody na wydłużenie terminu zakończenia realizacji Projektu do [...] grudnia 2015 r. oraz wypłatę dofinansowania w ramach złożonego wniosku o płatność pośrednią. Jednocześnie PARP poinformowała Beneficjenta, iż zgodnie z zapisem § 15 ust. 8 Umowy, brak złożenia dodatkowego zabezpieczenia należytej realizacji zobowiązań z umowy na wezwanie PARP może być podstawą do jej wypowiedzenia przez PARP ze skutkiem natychmiastowym.
W piśmie z dnia [...] października 2015 r. Beneficjent zawnioskował o wydłużenie terminu odpowiedzi na pismo PARP i dostarczenia dodatkowego zabezpieczenia o kolejne 14 dni, tj. do [...] listopada 2015 r.
W odpowiedzi pismem z dnia [...] października 2015 r. PARP przychyliła się do prośby Beneficjenta.
W piśmie z dnia [...] października 2015 r. Strona wskazała, że do końca 2015 r. złoży wniosek o płatność końcową oraz rozliczy całość inwestycji pod kątem rzeczowym i finansowym. Ponadto zaproponowała podział płatności pośredniej [...], wstrzymanej przez PARP do czasu ustanowienia dodatkowego zabezpieczenia prawidłowej realizacji umowy na kwotę płatności tj. [...] zł, na 4 transze. W dalszej części pisma wskazane zostało, iż możliwa do uzyskania przez Beneficjenta wartość dodatkowego zabezpieczenia kształtuje się na poziomie około [...] zł.
W dniu [...] listopada 2015 r. wpłynęło do PARP pismo Beneficjenta z dnia [...] listopada 2015 r., z ponowną prośbą o wydłużenie terminu na dostarczenie dodatkowego zabezpieczenia.
W odpowiedzi pismem z dnia [...] listopada 2015 r. – odnosząc się do propozycji Strony dotyczącej podziału płatności pośredniej – PARP wezwała Stronę do dostarczenia dodatkowego zabezpieczenia na wartość możliwą przez nią do uzyskania. PARP zaznaczyła jednocześnie, że uruchomienie projektu polega nie tylko na uruchomieniu technicznym urządzeń/linii technologicznych i zademonstrowaniu ich funkcjonowania pracownikom PARP i RIF w toku kontroli, ale na prowadzeniu ciągłej produkcji będącej celem projektu (recykling odpadów opakowaniowych) na skalę przemysłową oraz osiąganiu przychodów ze sprzedaży usług/produktów.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2015 r. Strona wniosła o przedłużenie terminu uruchomienia technologii wdrażanej w ramach projektu do dnia [...] grudnia 2016 r. wskazując, że nastąpiła realizacja zakresu rzeczowego projektu, a opóźnienie w uruchomieniu zakładu wynikało z faktu, iż wdrażana technologia jest wysoce innowacyjna i jej wdrożenie okazało się znacznie bardziej czasochłonne niż zakładał Beneficjent. Jednocześnie Strona poinformowała, iż po [...] grudnia 2015 r. będą realizowane działania polegające na integracji linii technologicznych, zakupie dodatkowych urządzeń, nieobjętych dofinansowaniem oraz prace rozruchowe i testowe prowadzące do uruchomienia produkcji w zakładzie. Niemniej jednak Beneficjent wskazał, iż uruchomienie produkcji we wskazanym terminie jest możliwe przy założeniu wypłaty przez PARP środków w kwocie [...] zł.
W odpowiedzi, pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. PARP ponownie wezwała Beneficjenta do przełożenia dodatkowego zabezpieczenia do Umowy na kwotę [...] zł tym razem z terminem obowiązywania do [...] kwietnia 2017 r., tj. 4 miesiące od wnioskowanego, nowego terminu uruchomienia produkcji do [...] grudnia 2016 r.
Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Beneficjent odniósł się do podjętych przez PARP działań związanych z wstrzymaniem płatności w ramach projektu oraz wezwaniem Beneficjenta do złożenia dodatkowego zabezpieczenia do Umowy. Podkreślił, że uzasadnienie PARP w zakresie postrzegania projektu jako zagrożonego, z uwagi na brak uruchomienia analogicznej produkcji w innym projekcie realizowanym przez podmiot zależny od Beneficjenta, jest sprzeczny z zasadą indywidualnej oceny każdego projektu pod kątem wymogów formalnych i merytorycznych.
Następnie pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. PARP przekazała Beneficjentowi, iż w odniesieniu do wniosku z dnia [...] grudnia 2015 r. o wydłużenie terminu uruchomienia technologii wdrażanej w ramach projektu do dnia [...] grudnia 2016 r. Instytucja Pośrednicząca POIG wyraziła zgodę na wydłużenie ww. terminu, pod warunkiem wniesienia przez Beneficjenta dodatkowego zabezpieczenia do Umowy.
Po dalszej wymianie korespondencji z Beneficjentem dotyczącej kwestii ww. zabezpieczenia, pismem z dnia [...] maja 2016 r. Beneficjent ostatecznie przedłożył gwarancję bankową nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. udzieloną przez [...] Bank [...] z siedzibą w S..
W związku z przedłożeniem ww. gwarancji PARP wyraziła zgodę na przedłużenie okresu realizacji projektu (tj. wdrożenia w ramach realizacji projektu nowego lub zasadniczo zmienionego produktu: wyrobu lub usługi) do dnia [...] grudnia 2016 r. oraz przedłużenie okresu kwalifikowalności wydatków do [...] grudnia 2015 r. Zmiana została wprowadzona aneksem nr 5 do umowy o dofinansowanie zawartym w dniu [...] maja 2016 r.
Powyższe pozwoliło na dokonanie w dniach [...] i [...] maja 2016 r, płatności w łącznej wysokości [...] zł na podstawie wniosku o płatność nr [...] oraz na podstawie wniosku o płatność nr [...] kwoty w łącznej wysokości [...] zł.
Następnie w dniu [...] sierpnia 2016 r. RIF przeprowadziła kolejną kontrolę inwestycji w trybie doraźnym mającą na celu zweryfikowanie stopnia zaawansowania prac związanych z uruchomieniem produkcji w zakładzie zlokalizowanym w S. w ramach projektu. Zespół kontrolujący zastał jedynie pracownika ochrony budynku, który udostępnił zakład do przeprowadzenia czynności kontrolnych. Stwierdzono, iż na dzień kontroli zakład produkcyjny nie funkcjonował, urządzenia nie były zmontowane, a część z nich była przechowywana w opakowaniach. W trakcie oględzin sprzętu stwierdzono brak postępu w realizacji Projektu w porównaniu ze stanem zastanym podczas kontroli, która odbyła się w dniu [...] czerwca 2015 r. i wizyt monitoringowych w ramach kontynuacji kontroli, które odbyły się w dniach [...] listopada 2015 r., [...] grudnia 2015 r. oraz [...] marca 2016 r. Na podstawie stanu zastanego, zespół kontrolujący stwierdził brak możliwości terminowego zakończenia projektu.
W ramach prowadzonych czynności pokontrolnych Beneficjent złożył wyjaśnienia, w których wskazał, iż zawarcie aneksu nr 5 do Umowy oraz wypłata refundacji wynikającej z płatności końcowej w maju 2016 r. potwierdziła fakt zrealizowania rzeczowego i finansowego projektu. Ponadto wskazano, iż uruchomienie produkcji nie było częścią zakresu rzeczowego objętego Umową, zaś miało nastąpić w kolejnym etapie, po zakończeniu realizacji Umowy. Beneficjent również wskazał, iż otrzymana refundacja została przeznaczona na zabezpieczenie gwarancji, którą zażądała PARP i nie została, jak założono, wydatkowana na uruchomienie produkcji.
W związku z powyższym, zespół kontrolujący ustalił, że Beneficjent w dalszym ciągu nie prowadzi działalności produkcyjnej i nie widzi możliwości zakończenia Projektu w terminie określonym w § 5 ust 3a Umowy, tj. [...] grudnia 2016 r. Ponadto zespół kontrolujący stwierdził brak wykonania przez Beneficjenta zaleceń pokontrolnych, co w świetle zapisów § 9 ust. 11 Umowy spełniało przesłankę do wypowiedzenia Umowy.
W ramach wyjaśnień Beneficjent poinformował RIF, iż w dniu [...] września 2016 r. złożył do Sądu Rejonowego dla [...] w W. wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego, mającego na celu restrukturyzację zobowiązań Spółki oraz wygenerowanie środków niezbędnych na uruchomienie produkcji w obu zakładach (w S. i w P.).
W związku z powyższym, przeprowadzono ponownie kontrolę doraźną Projektu w dniu [...] września 2016 r. Kontrola wykazała, że Beneficjent w: dalszym ciągu nie prowadzi działalności produkcyjnej, w konsekwencji czego RIF wskazała na brak możliwości zakończenia realizacji Projektu w terminie określonym w § 5 ust 3a Umowy, tj. w terminie do dnia [...] grudnia 2016 r.
Z uwagi na ustalenia z kontroli przeprowadzonych w dniu [...] sierpnia 2016 r. oraz dniu [...] września 2016 r,. a także w związku z powzięciem informacji o złożeniu przez Beneficjenta wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego, pismem z dnia [...] października 2016 r. na podstawie § 15 ust. 8 Umowy, PARP wezwała Beneficjenta do ustanowienia i złożenia dodatkowego zabezpieczenia w formie gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej na kwotę [...] zł, z terminem jej obowiązywania do [...] kwietnia 2017 r.
Z uwagi na fakt, że [...] S.A. nie dostarczyła w wymaganym terminie dodatkowego zabezpieczenia w formie gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, PARP pismem z dnia [...] października 2016 r. złożyła oświadczenie o wypowiedzeniu Umowy w trybie natychmiastowym. W ww. piśmie powtórzono podstawę wezwania z dnia [...] października 2016 r. tj. uzasadnione wątpliwości, co do wysokości i formy przyjętego zabezpieczenia z uwagi na ustalenia kontroli przeprowadzonych w dniu [...] sierpnia 2016 r. i [...] września 2016 r., powzięcia informacji o niewypłacalności Spółki oraz złożonym wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego w Sądzie Rejonowym [...] w W. w dniu [...] września 2016 r. PARP wskazała, iż Beneficjent był zobowiązany do złożenia ww. zabezpieczenia na podstawie § 15 ust. 8 Umowy, zaś brak wykonania żądań PARP stanowił przesłankę wypowiedzenia Umowy w świetle § 12 ust. 3 pkt. 10 Umowy. Składając oświadczenie o wypowiedzeniu Umowy PARP wezwała jednocześnie Beneficjenta do zwrotu wypłaconych środków w kwocie [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków do ich zwrotu.
W dniu [...] listopada 2016 r. Sąd Rejonowy dla [...] w W. postanowił otworzyć postępowanie sanacyjne [...] S.A. odebrać zarząd własny dłużnikowi, wyznaczyć Sędziego-komisarza oraz zarządcę.
W związku z powyższym PARP w dniu [...] listopada 2016 r. wystąpiła do Gwaranta z żądaniem zapłaty kwoty określonej w gwarancji ubezpieczeniowej nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. w wysokości [...] zł. Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. [...] Bank [...] z siedzibą w S. poinformował, o zrealizowaniu gwarancji w dniu [...] listopada 2016 r.
Następnie z uwagi na postanowienie Sądu Okręgowego w N. [...] (sygn. akt [...] z dnia [...] listopada 2016 r.) dotyczące zabezpieczenia roszczenia [...] S.A. wobec PARP, poprzez nakazanie PARP wykonywania Umowy na dotychczasowych warunkach i zgodnie z jej treścią, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania z powództwa [...] S.A. przeciwko PARP o ustalenie, że oświadczenie woli z dnia [...] października 2016 r. o wypowiedzeniu Umowy o dofinansowanie jest bezskuteczne, PARP zleciła RIF przeprowadzenie kontroli projektu po upływie terminu przewidzianego w Umowie, jako termin wdrożenia nowej usługi, tj. [...] grudnia 2016 r.
W dniu [...] stycznia 2017 r. RIF podjęła próbę przeprowadzenia tej kontroli jednak w miejscu lokalizacji inwestycji pracownik ochrony, zatrudniony przez inną firmę po konsultacjach telefonicznych z właścicielem firmy [...] S.A. poinformował, że Beneficjent nie wyraził zgody na przeprowadzenie wizyty kontrolnej. W związku z odmową poddania się kontroli, brakiem udostępnienia dokumentacji Projektowej, brakiem odesłania Informacji pokontrolnej oraz brakiem realizacji zaleceń pokontrolnych, RIF stwierdziła naruszenie zapisów § 9 ust. 1, 5 i 10 Umowy, co stanowiło przesłankę do wypowiedzenia Umowy zgodnie z § 12 ust. 2 pkt. 1 Umowy.
Następnie pismem z dnia [...] lutego 2017 r. RIF wezwała Beneficjenta do złożenia oświadczenia dotyczącego utrzymania trwałości projektu. W odpowiedzi zarządca [...] S.A. pismem z dnia [...] lutego 2017 r. wezwał do przekazania jednoznacznego stanowiska odnośnie obowiązywania Umowy.
PARP pismem z dnia [...] marca 2017 r. wskazała, iż postanowienia Sądu Okręgowego w N. [...] z dnia [...] listopada 2016 r. zobowiązywały PARP do wykonywania umowy o dofinansowanie na dotychczasowych warunkach. Zgodnie zaś z § 7 Umowy Beneficjent jest zobowiązany do osiągnięcia założonych celów i wskaźników, a także do niedokonywania zasadniczych modyfikacji projektu prowadzących do zmiany celów projektu. PARP wskazała, iż powyższe okoliczności oraz zapisy Umowy były podstawą do wezwania Beneficjenta do przedłożenia oświadczenia o utrzymaniu trwałości projektu.
W związku z brakiem uregulowania przez Beneficjenta należności wynikających z wezwania do zapłaty z dnia [...] października 2016 r., wszczęte zostało z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu środków.
Następnie, decyzją z [...] listopada 2017 r. PARP określiła Stronie przypadającą do zwrotu kwotę dofinansowania w wysokości [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołała art. 207 ust. 1 pkt 2, ust. 9 pkt 1, ust. 11a, oraz art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (aktualnie t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 869; dalej: ,,u.f.p.’’). W uzasadnieniu tej decyzji podkreślono, że celem projektu nie było jedynie techniczne uruchomienie urządzeń/linii technologicznych, ale prowadzenie ciągłej produkcji na skalę przemysłową oraz osiąganie przychodów ze sprzedaży usług/produktów, zgodnie z założeniami przyjętymi we wniosku o dofinansowanie i biznesplanie projektu.
Organ I instancji wyjaśnił, że brak osiągnięcia wskaźników oznacza brak wywiązania się Beneficjenta z zapisów § 7 ust. 1 i 2 umowy i jednoznacznie wpływa na poddanie pod wątpliwość zasadności i celowości zrealizowanej inwestycji. Ostatecznie termin na wdrożenie i uruchomienie produkcji na poziomie operacyjnym mogącym potwierdzić wykonanie założonych wartości wskaźników i tym samym realizację celów projektu został wyznaczony na dzień [...] grudnia 2016 r., tj. 12 miesięcy od dnia, w którym Beneficjent złożył ostatni wniosek o płatność ([...] grudnia 2015 r.), co oznaczało w świetle § 5 ust 7 Umowy zakończenie realizacji projektu pod kątem rzeczowym i finansowym. Ustalony w wyniku kontroli przeprowadzonych w dniu [...] sierpnia i [...] września 2016 r. brak prowadzenia działalności zakładu produkcyjnego wskazywał bezsprzecznie na zaprzestanie realizacji projektu skutkujący brakiem możliwości osiągnięcia założonych celów projektu.
Powyższe ustalenia wskazują, że Beneficjent pomimo zadeklarowania pełnego uruchomienia produkcji i wdrożenia usługi na rynek do [...] grudnia 2016 r., na trzy miesiące przez ww. terminem zaprzestał realizacji projektu, co skutkowało brakiem możliwości wywiązania się z zobowiązania osiągnięcia wskaźników w 2016 r. w zadeklarowanej wysokości. Ponadto odmowa poddania się kontroli, w tym brak udostępnienia dokumentacji projektowej i brak realizacji zaleceń pokontrolnych z kontroli z dnia [...] stycznia 2017 r., przeprowadzonej po zadeklarowanym przez Beneficjenta terminie uruchomienia produkcji (tj. [...] grudnia 2016 r.), jak również brak przedłożenia oświadczenia dotyczącego utrzymania projektu jednoznacznie wskazuje, iż Beneficjent nie osiągnął założonych celów i wskaźników i tym samym nie miał możliwości utrzymać trwałości projektu.
Powołane nieprawidłowości wypełniają przesłankę zwrotu dofinansowania zawartą w art. 207 ust. 1 pkt 1 u.f.p., tj. wykorzystania środków niezgodnie z ich przeznaczeniem.
Na skutek powyższego zaistniała szkoda w budżecie Unii Europejskiej spowodowana wypłaceniem z budżetu UE środków, które nie doprowadziły do realizacji celów, na które zostały przeznaczone. W konsekwencji należy uznać, iż z uwagi na nieosiągnięte cele. środki przeznaczone na realizację Projektu, wypłacone Beneficjentowi w ramach realizacji Umowy, zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem w rozumieniu art. 207 ust. 1 pkt. 1 u.f.p. i zachodzi konieczność ich zwrotu.
Jednocześnie PARP uznała, że w niniejszej sprawie zaistniała również przesłanka zwrotu dofinansowania określona w art. 207 ust. 1 pkt. 2 u.f.p., tj. przesłanka wykorzystania środków z naruszeniem procedur o których mowa w art. 184 u.f.p., tj. innych procedur obowiązujących przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej.
Skarżąca wniosła odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia.
Postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. znak: [...] ([...]) PARP sprostowała z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w powyższej decyzji poprzez dodanie w podstawie prawnej w art. 207 ust. 1 u.f.p. - pkt 1. Postanowienie to utrzymane zostało w mocy postanowieniem Ministra Inwestycji i Rozwoju z [...] lutego 2018 r. nr [...].
W następstwie rozpatrzenia odwołania, Minister Inwestycji i Rozwoju (dalej: ,,Minister’’, ,,organ odwoławczy’’) decyzją z [...] kwietnia 2018 r. utrzymał w mocy decyzję PARP.
W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że środki przekazane Beneficjentowi w ramach płatności miały zostać przeznaczone na realizację konkretnego celu, tymczasem z akt sprawy wynika, że choć Beneficjent podejmował działania, dążąc do realizacji projektu i osiągnięcia celu określonego w umowie o dofinansowanie, to poniesione wydatki nie przyczyniły się do osiągnięcia założonych celów projektu, bo te nie zostały ostatecznie osiągnięte. Minister podkreślił, że realizacja projektu pod względem rzeczowym nie stanowi o wykorzystaniu środków zgodnie z przeznaczeniem, istotne jest bowiem osiągnięcie wszystkich celów projektu, także wskaźników rezultatu, będących efektem zrealizowanych zadań rzeczowych oraz potwierdzających osiągnięcie tych celów.
Wyjaśniono, że zdaniem organu odwoławczego w niniejszym przypadku zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p. bowiem doszło do wykorzystania przez Beneficjenta otrzymanego dofinansowania niezgodnie z przeznaczeniem (art. 207 ust. 1 pkt 1 u.f.p.), a także z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p. (art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p.). Z akt sprawy wynika niewątpliwie, że Beneficjent nie osiągnął wskaźników rezultatu, czego z resztą w odwołaniu nie kwestionuje oraz nie zrealizował celu projektu, jakim było "Wdrożenie innowacyjnej usługi recyklingu odpadów". W świetle tych ustaleń, bezsprzeczne jest zaistnienie w sprawie przesłanki wykorzystania przez Beneficjenta otrzymanego dofinansowania niezgodnie z przeznaczeniem (wypłacone Beneficjentowi środki publiczne nie przyczyniły się ostatecznie do osiągnięcia przez Beneficjenta celu projektu, a zatem doszło do wykorzystania dofinansowania niezgodnie z przeznaczeniem, gdyż były one przyznane Beneficjentowi na konkretny cel), a także przesłanki wykorzystania dofinansowania z naruszeniem procedur, o których mowa wart. 184 u.f.p. (Beneficjent naruszył postanowienia umowy o dofinansowanie), co uzasadnia dochodzenie zwrotu dofinansowania.
Odnosząc się do zarzutów odwołania Minister zaznaczył, że podstawą oświadczenia PARP z dnia [...] października 2016 r. o wypowiedzeniu umowy o dofinansowanie, będącym także wezwaniem do zwrotu środków, był art. 207 ust. 8 u.f.p., a stwierdzone okoliczności zawarte w wypowiedzeniu umowy, stanowią o wystąpieniu przesłanek o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.f.p., będących także podstawą prawną wydanej decyzji. Dlatego za niezasadne i pozbawione potwierdzenia w stanie faktycznym sprawy uznał zarzuty Strony dotyczące naruszenia art. 207 ust. 8, art. 207 ust. 9 pkt 1 oraz art. 207 ust. 11a u.f.p.
Zdaniem Ministra okoliczności stwierdzone w sprawie, stanowiące o wystąpieniu przesłanek z art. 207 ust. 1, zawarte w wezwaniu do zwrotu środków w rozumieniu art. 207 ust. 8 są tożsame z przesłankami wynikającymi z art. 207 ust.1 pkt 1 i pkt 2 u.f.p. wskazanymi w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego (doręczonego Stronie w dniu [...] czerwca 2017 r.) oraz wskazanymi jako podstawa prawna decyzji. Skarżąca została zawiadomiona o możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym oraz miała możliwości złożenia dodatkowych uwag i wyjaśnień. W trakcie postępowania Strona miała zapewniony czynny udział w postępowaniu administracyjnym poprzez zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, poinformowanie o przysługujących jej prawach. Tym samy w ocenie organu odwoławczego nieuzasadnione są zarzuty odwołania dotyczące naruszenia art. 9 k.p.a., art. 10 k.p.a. w związku z art. 61 § 4 k.p.a.
Minister nie podzielił zarzutów naruszenia art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., ponieważ w jego ocenie PARP wyczerpująco zbadała wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz zebrała i rozpatrzyła cały materiał dowodowy, dokonując ustaleń faktycznych i na tej podstawie zastosowała właściwe przepisy prawa. W rozpoznawanej sprawie PARP poczyniła właściwe ustalenia co do obowiązków wynikających z umowy o dofinansowanie, w szczególności w zakresie zobowiązania do osiągnięcia celu projektu poprzez osiągnięcie wskaźników założonych w umowie (tzn. we wniosku o dofinansowanie stanowiącym jej integralną część). Zebrany materiał dowodowy był wystarczający do rozpatrzenia sprawy, a ocena dowodów nie była dowolna.
Za bezzasadne organ odwoławczy uznał także pozostałe zarzuty odwołania.
Na powyższą decyzję Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając:
1. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 207 ust, 8, art 207 ust, 9 pkt 1 i art. 207 ust. 11a u.f.p. poprzez wydanie decyzji administracyjnej: o której mowa w tych przepisach pomimo, że wezwanie do zwrotu środków, o którym mowa w art. 207 ust. 8 u.f.p. oparte zostało na innych okolicznościach faktycznych niż okoliczności, które uczynione zostały przedmiotem postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji określającej kwotę środków do zwrotu,
2. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego, w szczególności poprzez odmowę - postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r., znak: [...] ([...]) - przeprowadzenia dowodów z zeznań świadków: A. S. (kierownika zespołu kontrolującego), P. M., M.F. (doradcy Zarządu [...] S.A.), R. B. (doradcy Zarządu [...] S A.) oraz dowodu z przesłuchania A. F. (Prezesa Zarządu [...] S.A.), to jest odmowę przeprowadzenia dowodów z zeznań świadków, osób uczestniczących przy realizacji dofinansowanego Projektu oraz członków zespołów kontrolujących dofinansowany Projekt i pracowników Regionalnej Instytucji Finansującej, na okoliczności takie jak: przeprowadzenia kontroli realizacji dofinansowanego Projektu (w szczególności kontroli z dni [...] czerwca 2015 r, [...] listopada 2015 r., [...] grudnia 2015 r., [...] marca 2016 r.), spełnienie przez [...] wymogów umownych co do zakończenia projektu, wpływu PARP na wyniki kontroli, należyta realizacja przez [...] dofinansowanego projektu oraz okresu niezbędnego do jego przemysłowego uruchomienia, przyczyn opóźnienia w uruchomieniu produkcji oraz wpływu na ten termin wstrzymania wypłaty refundacji oraz płatności końcowej przez PARP, pomimo że okoliczności te miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a zaniechanie przeprowadzenia tego dowodu spowodowało brak zebrania wyczerpującego materiału dowodowego i wydanie decyzji w oparciu o materiał nie obrazujący całokształtu okoliczności faktycznych sprawy,
3. naruszenie art 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. w zw. z art art. 9 i art. 10 § 1 oraz art 61 § 4 k.p.a. poprzez utrzymanie w całości w mocy decyzji organu I instancji, pomimo, że skierowane do skarżącego przez organ I instancji zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego nie zawierało wskazania okoliczności faktycznych stanowiących podstawę twierdzenia o ziszczeniu się przesłanek z art. 207 ust 1 pkt. 1 lub 2 u.f.p., przez co Skarżący miał utrudnioną obronę swoich interesów w postępowaniu administracyjnym, jako że wezwanie z art 207 ust. 8 u.f.p., wzywające do zwrotu środków, oparte zostało na okoliczności (brak uczynienia zadość żądaniu PARP ustanowienia dodatkowego zabezpieczenia należytego wykonania Umowy o dofinansowanie) istotnie odmiennej od okoliczności faktycznych, które ostatecznie uznane zostały na ziszczenie się przesłanek z art. 207 ust. 1 pkt. 1 i 2 u.f.p. (tj. przede wszystkim nieosiągnięcie założonych celów i wskaźników określonych we wniosku o dofinansowanie),
4. naruszenie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a., w zw. z art. 107 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez utrzymanie w całości w mocy decyzji organu I instancji, pomimo że decyzja ta powoływała jako podstawę prawną art 207 ust 1 pkt 2 u.f.p. (tj. wykorzystanie środków z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p.), podczas gdy z treści uzasadnienia decyzji organu I instancji wynikało, że głównym zarzutem organu I instancji pod adresem skarżącego było wykorzystanie środków niezgodnie z przeznaczeniem, co stanowi okoliczność określoną w art. 207 ust. 1 pkt. 1 u.f.p. nieprzywołanym w podstawie prawnej decyzji organu I instancji, co w połączeniu z zarzutem wskazanym w pkt. 1) i 3) powyżej, utrudniało Skarżącemu obronę interesów prawnych, jako że brak było precyzyjnego określania jakie okoliczności faktyczne stanowić mają podstawę wydania decyzji określającej kwotę środków dofinansowania do zwrotu,
5. naruszenie art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w całości w mocy decyzji organu I instancji, pomimo że przed wydaniem tej decyzji organ I instancji uniemożliwił Skarżącemu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów, co nastąpiło poprzez nieuwzględnienie wniosku [...] z dnia [...] listopada 2017 r. o wydłużenie terminu do złożenia dodatkowych uwag i wyjaśnień, a w konsekwencji pominięcie przezorgan I instancji pisma [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. zawierającego uwagi i zastrzeżenia [...] odnośnie materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania,
6. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 207 ust. 1 pkt. 1 i 2 w zw. z art, 207 ust. 9 u.f.p. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że:
- Skarżący wykorzystał przyznane mu w ramach dofinansowania środki niezgodnie z ich przeznaczeniem, podczas gdy środki te wykorzystane zostały, bez jakichkolwiek wątpliwości, w sposób zgodny z przeznaczeniem (co m.in. potwierdza wypłata płatności końcowej, potwierdzająca w całości realizację zakresu rzeczowo-finansowego, jak i rozliczenie Projektu), zaś brak realizacji założonych celów i wskaźników (co stanowiło dalsze zobowiązanie kontraktowe Skarżącego) spowodowany był działaniem PARP polegającym na opóźnieniu wypłaty pośrednich płatności oraz płatności końcowej: a następnie podjęciu działań (dążenie do wypowiedzenia Umowy, realizacja zabezpieczeń należytego wykonania Umowy, wypowiedzenie Umowy, uwikłanie Skarżącego się w spory sądowe generujące po stronie Skarżącego koszty i stanowiące rażąco negatywne sygnały do rynku zainteresowanego inwestycją w dofinansowany Projekt) skutkujących niemożliwością realizacji założonych wskaźników,
- Skarżący naruszył procedury, o których mowa w art. 184 UFP, poprzez naruszenie art, 7 ust. 1 i 2 Umowy o dofinansowanie (tj. nie osiągnął założonych celów i wskaźników określonych we wniosku o dofinansowanie), jak również poprzez rzekome naruszenie § 15 Umowy o dofinansowanie (poprzez niewniesienie odpowiedniego zabezpieczenia realizacji Umowy), podczas gdy nieosiągnięcie - na dzień dzisiejszy - tych wskaźników było efektem działań PARP (jak opisano to w pkt. 1 powyżej), zaś żądanie przez PARP ustanowienia dodatkowego zabezpieczenia należytego wykonania umowy o dofinansowanie dokonane zostało bez podstawy kontraktowej oraz było obiektywnie niemożliwe do spełnienia, a nakierowane wyłącznie na stworzenie podstawy do wypowiedzenia Umowy o dofinansowanie (a brak naruszenia Umowy o dofinansowanie poprzez nie uczynienie zadość żądaniu PARP ustanowienia dodatkowego zabezpieczenia należytego wykonania umowy, potwierdzony został postanowieniem sądu powszechnego udzielającym zabezpieczenia roszczeń [...] o ustalenie bezskuteczności oświadczenia woli PARP o wypowiedzeniu Umowy o dofinansowanie),
i w konsekwencji uznanie, że ziściły się opisane w art. 207 ust. 1 pkt. 1 i 2 u.f.p. przesłanki do wydania decyzji administracyjnej, o której mowa w art 207 ust. 9 u.f.p., pomimo że przesłanki te nie zaistniały,
7. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. w zw. z art. 207 ust. 9 u.f.p., poprzez utrzymanie w mocy decyzji Organu I instancji określającej jako przypadającą do zwrotu kwotę [...] złotych, pomimo że kwota [...] złotych - wbrew prawomocnemu postanowieniu Sądu Okręgowego w N. [...][...] Wydziału Cywilnego z dnia [...] listopada 2016 r. sygn. akt [...] – została odzyskana przez PARP z ustanowionej przez [...] gwarancji bankowej i w konsekwencji, kwota ta mogłaby zostać określona do zwrotu dopiero po wykonaniu przez PARP prawomocnego postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia roszczeń [...] nakazującego zwrot na rzecz gwaranta kwoty [...] złotych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Sąd rozpoznając niniejszą sprawę uznał, iż organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego w stopniu, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Na wstępie wskazać należy, że Sąd uznaje stan faktyczny ustalony przez organy administracji za prawidłowy i czyni go przedmiotem własnych ustaleń.
Przypomnieć należy, że Skarżąca otrzymała dofinansowanie projektu "Wdrożenie innowacyjnej usługi recyklingu odpadów". Zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku o dofinansowanie, celem projektu było wprowadzenie nowego produktu/usługi –odzysku surowców z odpadów zawierających opakowania wielowarstwowe. Powyższe, zgodnie z opisem, możliwe było tylko i wyłącznie dzięki wdrożeniu innowacyjnej technologii odzysku surowców z opakowań wielowarstwowych i wykorzystaniu zakupionych prac badawczo-rozwojowych. Z opisu usługi zawartej w pkt 16 części I wniosku o dofinansowanie wynika, że polegać miała na odzysku (recyklingu) surowców z nieoczyszczonych odpadów opakowaniowych z dużym strumieniem opakowań wielowarstwowych, wytworzonych w technologii firmy [...], złożonych z kilku warstw m.in. polietylenu, kartonu (celulozy) i folii aluminiowej. Opakowania wielowarstwowe miały zostać poddane recyklingowi, w wyniku czego odzyskane miały zostać: makulatura, aluminium oraz tworzywa sztuczne. Ponadto uzyskane miało zostać paliwo przemysłowe (tzw. szeroka frakcja olejowa). Usługa recyklingu, objęta Projektem, miała być unikatowa, gdyż z odpadu typu opakowanie wielowarstwowe miał następować odzysk papieru, tworzywa sztucznego (polietylenu) oraz aluminium. W przypadku odpadu typu zmieszany wkład opakowaniowy, poliolefinowe tworzywa sztuczne finalnie przetworzone miały zostać do szerokiej frakcji olejowej stanowiącej paliwo przemysłowe. Dodatkowo odzyskane miały zostać aluminium i biomasa (czyli celuloza zmieszana z innymi substancjami organicznymi i tworzywem PET). Biomasa miała być wykorzystywana jako paliwo alternatywne, spalane np. w cementowniach. Zgodnie z § 2 ust. 2 umowy Beneficjent zobowiązał się do zrealizowania projektu w pełnym zakresie, w terminie wskazanym w § 5 ust. 3, z należytą starannością, zgodnie z umową i jej załącznikami, w szczególności z opisem zawartym we wniosku o dofinansowanie. Ponadto, zgodnie z § 7 ust. 1 Beneficjent zobowiązał się do osiągnięcia założonych celów i wskaźników określonych we wniosku o dofinansowanie oraz umowie. Jak wynika z akt sprawy, [...] grudnia 2015 r. Beneficjent złożył ostatni wniosek o płatność. W ww. dokumencie Beneficjent zadeklarował również, że osiągnął wskaźniki rezultatu pn.: Wprowadzenie innowacji organizacyjnej lub marketingowej oraz Wprowadzenie innowacji samodzielnie. W zakresie zaś wskaźników: Rozwój/utworzenie własnego działu B+R lub nawiązanie współpracy z jednostką naukową, Wprowadzenie technologii środowiskowych lub rozwój eko-produktu, Ilość przetworzonych nieoczyszczonych odpadów opakowaniowych, Zwiększenie stopnia ponownego wykorzystania odpadów (ilość odzyskanego pełnowartościowego papieru), Zwiększenie stopnia ponownego wykorzystania odpadów (ilość odzyskanego pełnowartościowego aluminium), Zwiększenie stopnia ponownego wykorzystania odpadów ( ilość odzyskanego pełnowartościowego polietylenu) wskazano wartości zerowe.
Także zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności raporty z kontroli projektu przeprowadzonych w dniach w dniach [...] czerwca 2015 r., [...] sierpnia 2016 r., [...] września 2016 r. oraz [...] stycznia 2017 r. (odmowa poddania się kontroli) oraz pismo Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2015 r. (znak: [...]) wraz z Podsumowaniem ustaleń stwierdzonych w ramach audytu wskazuje, że Beneficjent zakupił przewidziane w umowie urządzenia i elementy linii technologicznych, lecz nie osiągnął zaplanowanych do osiągnięcia wskaźników rezultatu – nie uruchomiono produkcji, a tym samym nie zrealizowano przedmiotu projektu, jakim było "Wdrożenie innowacyjnej usługi recyklingu odpadów". Pomimo kilkakrotnego wydłużenia terminu zaplanowana inwestycja nie została ukończona. Zrealizowane została tylko część rzeczowo-finansowa Projektu (dokonano zaplanowanych zakupów). lecz nie tylko nie uruchomiono ciągłej produkcji będącej celem Projektu, ale także nie zrealizowano w ogóle przedmiotu Umowy, jakim miało być "Wdrożenie innowacyjnej usługi recyklingu odpadów". Brak realizacji przedmiotu Umowy oznacza. że Beneficjent nie wdrożył nowej usługi odzysku surowców z odpadów zawierających opakowania wielowarstwowe, co miało być możliwe tylko i wyłącznie dzięki wdrożeniu innowacyjnej technologii odzysku surowców z opakowań wielowarstwowych i wykorzystaniu zakupionych prac badawczo-rozwojowych, co prowadzi do jednoznacznego wniosku, że nie zostały osiągnięte cele Projektu oraz wskaźniki rezultatu określone we wniosku o dofinansowanie, takie jak m.in. : utworzenie nowych miejsc pracy , wprowadzenie nowych usług, wprowadzenie innowacji organizacyjnej lub marketingowej , wprowadzenie innowacji samodzielnie , rozwój/utworzenie własnego działu B+R lub nawiązanie współpracy z jednostką naukową , wprowadzenie technologii środowiskowych lub rozwój eko-produktu .
W tym miejscu wskazać należy, że w myśl § 12 ust. 3 pkt 10 umowy "Instytucja Wdrażająca/Instytucja Pośrednicząca II stopnia może wypowiedzieć Umowę ze skutkiem natychmiastowym, w przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w § 15 ust. 5 lub 8 (...) oraz niedopełnienia przez Beneficjenta obowiązku, o którym mowa w § 7 ust, 1 i ust. 2". Zgodnie natomiast z § 7 ust. 1 i 2 umowy "Beneficjent jest zobowiązany do osiągnięcia założonych celów i wskaźników określonych we wniosku o dofinansowanie oraz Umowie. Beneficjent zobowiązuje się zapewnić trwałość efektów Projektu i utrzymać inwestycję na terenie województwa, w którym została zrealizowana, a w przypadku realizacji inwestycji na obszarze miasta [...] W. - w tym mieście, przez okres 5 lat, a w przypadku mikroprzedsiębiorcy oraz małych i średnich przedsiębiorców przez okres 3 lat od dnia zakończenia realizacji Projektu, przy czym nie jest niezgodna z warunkiem utrzymania trwałości Projektu wymiana przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim postępem technologicznym. Okres trwałości efektów Projektu ustala się na podstawie statusu przedsiębiorcy obowiązującego w dniu wejścia w życie Umowy". Natomiast w § 12 ust. 3 pkt 13 umowy wskazano, że "Instytucja Wdrażająca/Instytucja Pośrednicząca II stopnia może wypowiedzieć Umowę ze skutkiem natychmiastowym, w przypadku, gdy: (...) Beneficjent wykorzystał dofinansowanie z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych".
Zgodnie z art. 207 ust. 1 u.f.p.: "W przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których jest mowa w art. 184, (...) - podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy". W przypadku stwierdzenia powyższych okoliczności właściwa instytucja wzywa beneficjenta do zwrotu środków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (art. 207 ust. 8 pkt 1 u.f.p.), a po bezskutecznym upływie powyższego terminu właściwy organ wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki (art. 207 ust. 9 pkt 1 u.f.p.).
W niniejszej sprawie środki wynikające z umowy o dofinansowanie, przekazane Skarżącej w ramach kolejnych płatności miały zostać przeznaczone na realizację konkretnego celu. Tymczasem z akt sprawy wynika, że wprawdzie Skarżąca podejmowała działania, dążąc do realizacji projektu i osiągnięcia celu określonego w umowie o dofinansowanie, jednakże nie przyczyniło się to do osiągnięcia założonych celów projektu, bo te nie zostały ostatecznie osiągnięte. Realizacja projektu pod względem rzeczowym (realizacja wskaźników produktu) nie stanowi o wykorzystaniu środków zgodnie z przeznaczeniem, istotne jest bowiem osiągnięcie wszystkich celów Projektu, także wskaźników rezultatu, będących efektem zrealizowanych zadań rzeczowych oraz potwierdzających osiągnięcie tych celów. Okres realizacji inwestycji zaplanowanej do przeprowadzenia w ramach projektu w wyniku pięciokrotnego aneksowania umowy został ostatecznie wydłużony do [...] grudnia 2016 r. (przy czym okres kwalifikowalności wydatków został określony od [...] maja 2012 r. do [...] grudnia 2015 r.). Pomimo tego wydłużenia zaplanowana inwestycja nie została ukończona. Zrealizowana została część rzeczowo-finansowa projektu (dokonano zaplanowanych zakupów), lecz nie zrealizowano przedmiotu umowy, o czym była już mowa wyżej.
Powyższe nieprawidłowości skutkowały naruszeniem przez Skarżącą § 7 ust. 1 i 2 umowy o dofinansowanie (wprowadzających wymóg osiągnięcia założonych celów i wskaźników projektu oraz trwałości projektu) co jest równoznaczne ze, stwierdzonym przez organy, naruszeniem procedur o których mowa w art. 184 u.f.p. i co uzasadnia dochodzenie od Skarżącej, w trybie art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p., zwrotu dofinansowania wraz z odsetkami. Stosownie do treści art. 184 ust. 1 u.f.p. wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Dokonane w niniejszej sprawie ustalenia potwierdziły przede wszystkim spełnienie przesłanki wykorzystania środków z naruszeniem procedur o których mowa w art. 184 u.f.p. Jednocześnie wobec stwierdzonego poniesienia przez Skarżącą wydatków, które nie przyczyniły się do ostatecznego osiągnięcia celu głównego projektu, jakim miało być wprowadzenie nowego produktu - ekologicznej energii elektrycznej powstałej z odpadów tworzyw sztucznych, możliwej do wykorzystania w postaci źródła szczytowego, za uzasadnione można uznać stanowisko organów co do wykorzystania zakwestionowanych wydatków niezgodnie z przeznaczeniem (zaistnienie przesłanki zwrotu środków z art. 207 ust. 1 pkt 1 u.f.p.). W świetle powyższych rozważań nieuzasadnione są zarzuty skargi dotyczące błędnego uznania, że w sprawie ziściły się przesłanki przewidziane w art. 207 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.f.p.
Odnosząc się do twierdzenia Skarżącej, że wezwanie do zwrotu środków oparte zostało na innych okolicznościach faktycznych niż okoliczności, które uczynione zostały przedmiotem postępowania administracyjnego zauważyć należy, że pismo PARP z [...] października 2016 r., wzywające do zwrotu w terminie 14 dni środków dofinansowania, będące jednocześnie wypowiedzeniem umowy o dofinansowanie, oparte zostało m. in. na § 12 ust. 3 pkt 10 umowy - upoważniającym właściwą instytucję do wypowiedzenia umowy ze skutkiem natychmiastowym w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 7 ust. 1 i ust. 2, tj. nie osiągnięcia przez Beneficjenta założonych celów i wskaźników oraz nie zapewnienia przez Beneficjenta trwałości projektu. W omawianym piśmie PARP powołano także § 12 ust. 3 pkt 13 umowy, w który jako kolejną przesłankę wypowiedzenia umowy o dofinansowanie przewidziano wykorzystanie dofinansowania z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych. Nie można zatem zgodzić się ze Skarżącą, że w wezwaniu do zwrotu środków powołano się na inne naruszenia niż ostatecznie przyjęte jako podstawy wydanych decyzji. Okoliczności powołane w wezwaniu wskazują na wystąpienie przesłanek z art. 207 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p., będących także podstawą prawną wydanych decyzji. Podkreślić należy, że wezwanie w trybie art. 207 ust. 8 pkt 1 u.f.p. zdeterminowane jest wyłącznie stwierdzeniem przez organ okoliczności o których mowa w art. 207 ust. 1 u.f.p., a organ nie ma obowiązku w sposób szczegółowy przedstawiać uzasadnienia w tym zakresie, co następuje na etapie później prowadzonego postępowania administracyjnego, tak jak stało się to w rozpoznawanej sprawie. Zatem okoliczności podnoszone przez Skarżącą w analizowanym wymiarze nie mogą podważać legalności wydanych w sprawie decyzji, co czyni zarzuty naruszenia art. 207 ust. 8, ust.9 pkt 1 i ust. 11a u.f.p. za bezzasadne.
W ocenie Sądu niezasadne są zarzuty dotyczące naruszenia przez organy administracji art. 7, 77 i 80 k.p.a. W toku prowadzonego postępowania podjęto wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz w sposób wyczerpujący zebrano i rozpatrzono cały materiał dowodowy. Organy administracji rozważyły wszystkie okoliczności sprawy, poddały je wnikliwej ocenie i na tej podstawie wydały decyzje zgodne ze stanem faktycznym i obowiązującymi przepisami. Nie ma racji Skarżąca, że organy wydały decyzje z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów oraz nie dokonały wszechstronnej analizy materiału dowodowego. Obowiązkiem organu jest zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.). Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest kompletny, pozwalający na wydanie merytorycznych decyzji, natomiast jego ocena dokonana jest z zachowaniem zasady swobodnej oceny dowodów. W toku postępowania organy zgromadziły i poddały wnikliwej analizie wszystkie dowody, które zmierzały do poczynienia istotnych dla sprawy ustaleń. W sprawie został zebrany cały materiał potrzebny do wydania rozstrzygnięcia, a przeprowadzona przez organy ocena dowodów została dokonana w sposób prawidłowy, co przesądza o tym, że organy działały w toku postępowania w sposób zgodny z przepisami art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Okoliczność, że ocena zgromadzonych w sprawie dowodów doprowadziła organ do wniosków odmiennych od tych, które prezentuje w swym stanowisku Skarżąca nie oznacza jeszcze, że organ uchybił przepisom procedury administracyjnej, a oznacza jedynie tyle, że Strona jest niezadowolona z treści decyzji wydanej w jej sprawie. Nadmienić należy, że w świetle art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych uraz oględziny. To organ ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego czy są jeszcze jakieś wątpliwości, czy też zebrany materiał dowodowy jest wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli natomiast organ uzna, że sprawę może rozstrzygnąć na podstawie dotychczas zebranego materiału dowodowego to nie ma obowiązku przeprowadzać dodatkowych dowodów. Zdaniem Sądu, w realiach rozpatrywanej sprawy, zasadnie Minister odmówił przeprowadzenia wnioskowanych przez Skarżącą dowodów, ponieważ zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest kompletny i nie budzi wątpliwości. Umowa o dofinansowanie realizacji projektu jest umową rezultatu, ryzyko jej niewykonania obciąża Beneficjenta. On składając wniosek o dofinansowanie , a następnie podpisując umowę zapewnia, że projekt jest wykonalny na warunkach opisanych we wniosku. Nie może przenosić ryzyka na Instytucję Pośredniczącą ( Finansującą) Jednak należy podkreślić, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wyraźnie wskazuje , że PARP starał się przez wiele miesięcy uwzględnić trudności [...] i aneksował umowę. Równocześnie przebieg procesu inwestycyjnego uzasadniał żądanie dodatkowych zabezpieczeń, co przecież znajduje potwierdzenie w zawartej umowie( § 15 ust. 8 Umowy ).
Nie można zgodzić się z zarzutem naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez utrzymanie w całości w mocy decyzji pierwszej instancji, pomimo iż powoływała ona jako podstawę prawną art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p., podczas gdy z treści uzasadnienia decyzji wynikało, że głównym zarzutem Organu I instancji było wykorzystanie środków niezgodnie z przeznaczeniem, co stanowi okoliczność określoną w art. 207 ust. 1 pkt 1 u.f.p., nieprzywołanym w podstawie prawnej decyzji. W odniesieniu do powyższego Sąd wskazuje, że w istocie w podstawie prawnej decyzji z [...] listopada 2017 r. powołano pierwotnie art. 207 ust. 1 pkt 2, u.f.p., co następnie zostało sprostowane postanowieniem PARP z dnia [...] stycznia 2018 r. (utrzymanym w mocy postanowieniem Ministra z dnia [...] lutego 2018 r.), którym rozszerzono podstawę prawną decyzji także o art. 207 ust. 1 pkt 1 u.f.p. Należy przy tym wspomnieć, że sprawa dotycząca sprostowania toczyła się w WSA w Warszawie pod sygn. akt V SA/Wa 618/18 i została prawomocnie zakończona oddaleniem skargi na postanowienie o sprostowaniu. Podkreślić należy, że w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z [...] marca 2017 r. wskazano prawidłowo, że postępowanie administracyjne zostaje wszczęte z urzędu w związku z zaistnieniem przesłanek o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.f.p. Nieuzasadnione jest oczekiwanie Skarżącej, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania powinno zawierać szczegółowe wskazanie okoliczności faktycznych potwierdzających zaistnienie przesłanek z art. 207 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.f.p. skoro to w toku postępowania administracyjnego gromadzi się materiał dowodowy stanowiący podstawę do czynienia ustaleń faktycznych, co zresztą miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. Postępowanie dowodowe prowadzone było w zakresie obu powyższych przesłanek zwrotu środków dofinansowania z art. 207 ust. 1 u.f.p., o czym świadczy także uzasadnienie decyzji PARP, w którym wskazano wyraźnie, że w sprawie doszło do wykorzystania środków niezgodnie z przeznaczeniem (pkt 1) jak również z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u.f.p. (pkt 2). Zatem z całokształtu sprawy wynika, że podstawą prawną decyzji PARP był także art. 207 ust. 1 pkt 1 u.f.p. Wobec powyższego za niezasadne należało uznać również zarzuty dotyczące naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 9 i art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 61 § 4 k.p.a.
Bezpodstawny jest także zarzut dotyczący naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 10 § 1 k.p.a. Skarżąca jak już wskazano powyżej została zawiadomiona przez PARP o wszczęciu postępowania administracyjnego. PARP pismem z [...] listopada 2017 r. poinformował Skarżącą o zakończeniu postępowania oraz o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i złożenia dodatkowych uwag i wyjaśnień w terminie 7 dni od otrzymania pisma. W dniu [...] listopada 2017 r. i [...] kwietnia 2018r. (przed organem II instancji) osoba upoważniona przez Beneficjenta dokonała wglądu do akt i wykonała fotokopie tych akt. Podkreślić należy, że PARP zapewniając Stronie czynny udział w sprawie, nie miał obowiązku uwzględnienia wniosku pełnomocnika Skarżącej, zawartego w piśmie z [...] listopada 2017 r., o wydłużenie terminu do złożenia dodatkowych uwag i wyjaśnień. Skarżąca nie wykazała przy tym, że nieuwzględnienie powyższego wniosku mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy zwłaszcza, że również na etapie postępowania odwoławczego miała zagwarantowany czynny udział w postępowaniu, o czym świadczy chociażby protokół z czynności udostępnienia Skarżącej akt sprawy w dniu [...] kwietnia 2018 r.
Mając na uwadze wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), oddalił skargę.