V SA/Wa 1066/11

V SA/Wa 1066/11 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-09-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-05-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Beata Krajewska /przewodniczący sprawozdawca/
Dorota Mydłowska
Izabella Janson
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Skarżony organ
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 3 par. 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
art. 1 par. 1, par. 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
art. 18, art. 33 pkt 4, art. 59 ust. 1 pkt 4,
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 156 par. 1 pkt 2,
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 1995 nr 86 poz 433
art. 37 ust. 1, ust. 2,
Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant: starszy specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2011r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia ... marca 2011r. nr ... w przedmiocie uznania za bezpodstawne zarzutów dłużnika wobec prowadzonej egzekucji oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi z ... kwietnia 2011 r. wniesionej przez K. K. jest postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia ... marca 2011 r. nr ..., utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Z. z dnia ... grudnia 2010 r. nr ... w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów dłużnika wobec prowadzonej egzekucji.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym:
Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Z. (dalej: Dyrektor OR WAM) upomnieniem nr ... z dnia ... listopada 2010 r. wezwał K. K. do uregulowania należności w kwocie ... zł z tytułu opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego położonego w Ż. przy ul. ... oraz pouczył jednocześnie o obowiązku zapłaty należności w terminie 7 dni od daty doręczenia upomnienia, pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
Wobec braku wpłaty powyższej należności, Dyrektor OR WAM, w dniu ... listopada 2010 r. wystawił wobec ww. zobowiązanego tytuł wykonawczy nr ... . Natomiast w dniu ... grudnia 2010 r. poinformował o dokonaniu zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie u dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą. Tytuł wykonawczy jak i zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zostało doręczone zobowiązanemu w dniu ... grudnia 2010 r.
Pismem z dnia ... grudnia 2010 r. K. K. wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia przeciwko niemu egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr ... z dnia ... listopada 2010 r. zarzucając przedmiotowemu postępowaniu egzekucyjnemu błąd co do osoby zobowiązanego i niedopuszczalność egzekucji administracyjnej oraz żądając umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu wskazał, iż Wojskowa Agencja Mieszkaniowa Oddział w Z. postanowieniem z dnia ... kwietnia 2009 r. umorzyła przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne w sprawie sygn. akt ... . Umorzona sprawa dotyczyła tego samego stanu faktycznego, a w uzasadnieniu wskazano, iż z przedłożonego zaświadczenia wynika, że K. K. wymeldował się z lokalu mieszkalnego w Ż. przy ul. ... w dniu ... grudnia 2005 r.
Postanowieniem z dnia ... grudnia 2010 r. nr ... Dyrektor OR WAM uznał za bezpodstawne zarzuty dłużnika wobec prowadzonej egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego z dnia ... listopada 2010 r.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż bezspornym jest, iż lokal mieszkalny nr ... położony w Ż. przy ul. ... został przydzielony K. K. w dniu ... stycznia 2001 r. na podstawie decyzji przydziału osobnej kwatery stałej nr ... . Przedmiotowy lokal dłużnik zajmował do dnia ... maja 2010 r. (protokolarne przekazanie lokalu do dyspozycji Agencji). Następnie powołując się na przepisy ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, organ stwierdził, że K. K. do dnia ... maja 2010 r. nie był pozbawiony uprawnienia do dysponowania lokalem na podstawie wydanej decyzji administracyjnej i zobowiązany był wnosić opłaty związane z zajmowaniem przedmiotowego lokalu. Organ wyjaśnił ponadto, iż ze zgromadzonych dokumentów wynika, iż dłużnik solidarny – I. K. wymeldowała się z pobytu stałego w przedmiotowym lokalu w dniu ... lipca 2009 r. Ustały zatem przesłanki uniemożliwiające przekazanie lokalu na rzecz Agencji. Ponadto organ wyjaśnił, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr ..., umorzone w dniu ... kwietnia 2009 r. dotyczyło zadłużenia obejmującego okres od ... listopada do ... grudnia 2008 r., natomiast niniejsze postępowanie dotyczy zadłużenia obejmującego okres od ... czerwca 2009 r. do ... maja 2010 r.
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącego, postanowieniem z dnia ... marca 2011 r. nr ... utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W podstawie prawnej postanowienia organ II instancji wskazał m.in. art. 18, art. 23 §1, art. 23 §4 pkt 1, art. 34 §5 ustawy dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.), natomiast w uzasadnieniu wyjaśnił, iż zarzuty błędu co do osoby zobowiązanego oraz niedopuszczalności egzekucji administracyjnej nie znajdują uzasadnienia. Organ – przywołując orzecznictwo sądów administracyjnych - wskazał, że zgodnie z treścią art. 37 ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej osoby, które zajmują lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej mają obowiązek wnoszenia opłat za ten lokal. Oznacza to, w konsekwencji, że na osobach legitymujących się tytułem prawnym (w tym wypadku decyzją przydziału osobnej kwatery stałej) ciąży obowiązek uiszczania opłat za korzystanie z lokalu, bez względu na to czy w nim faktycznie zamieszkują, bowiem mają prawo do korzystania z tego lokalu. Powołany przepis nie wskazuje natomiast, że osoby posiadające tytuł prawny do lokalu, lecz w nim nie zamieszkujące są wyłączone z obowiązku uiszczania opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich. Wykonanie zatem obowiązku wymeldowania się z miejsca pobytu stałego lub czasowego nie pozbawia osoby legitymującej się tytułem prawnym (decyzją administracyjną) stanowiącym podstawę prawną do zajmowania lokalu mieszkalnego, możliwości użytkowania tego lokalu, a zatem poprzez fakt wymeldowania nie jest ona zwolniona z obowiązku ponoszenia opłat w wysokości i na zasadach przewidzianych w art. 36 ustawy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. K. (dalej: Skarżący) wniósł o:
1. uchylenie zaskarżonego postanowienia Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ egzekucyjny, a z ostrożności o stwierdzenie jego nieważności wobec braku przywołania podstawy prawnej rozstrzygnięcia,
2. umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr ... z dnia ... listopada 2010 r. na podstawie art. 59 §1 pkt 2 ustawy o postępowaniu w administracji z powodu braku podstaw do zobowiązania K. K. do ponoszenia opłat z tytułu używania lokalu za okres, w którym w nim nie zamieszkiwał.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 59 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z art. 37 ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 §1 i §2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ustawy p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.
Mając więc powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a postępowanie prowadzące do jego wydania nie było obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.
Podniesiony w skardze zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w stosunku do skarżącego z tytułu zaległego czynszu za kwaterę położoną w Ż. przy ul. ... oparty został na podstawie art. 33 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem podstawą zarzutu w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej może być błąd co do osoby zobowiązanego. W ocenie skarżącego, od dnia ... grudnia 2005 r. (data wymeldowania z lokalu przy ul. ... w Ż.) nie był on zobowiązany do ponoszenia opłat z tytułu użytkowania wskazanego lokalu.
Odnosząc się do powyższego należy przywołać treść art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.), zgodnie z którym opłaty za używanie lokalu i opłaty pośrednie z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnych stanowiących podstawę prawną do zajmowania lokalu mieszkalnego, nieuiszczone w ustalonym terminie płatności, podlegają, wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za zwłokę, przymusowemu ściągnięciu na podstawie tytułu wykonawczego, w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Zobowiązanym do uiszczenia opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu jest więc osoba zajmująca lokal na podstawie tytułu prawnego, czyli osoba, która ten tytuł posiada.
W niniejszej sprawie podstawę taką stanowi decyzja imiennego przydziału K. K. osobnej kwatery stałej nr ... z dnia ...stycznia 2001 r. w ramach realizacji uprawnień do kwatery. Organy orzekające w sprawie zasadnie uznały, iż skoro Skarżący dokonał zdania przedmiotowego lokalu w trybie określonym w ustawie o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP na rzecz Wojskowej Agencji Mieszkaniowej dopiero w dniu ... maja 2010 r. (v. Protokół zdania k. 2 akt administracyjnych), to do tego dnia był on zobowiązanym z tytułu opłat za używanie tego lokalu.
Z treści przytoczonego powyżej przepisu nie wynika, że osoby posiadające tytuł prawny do lokalu, lecz w nim niezamieszkujące zwolnione są z obowiązku uiszczania opłat za ten lokal oraz opłat pośrednich. Nie wynika to również z art. 37 ust. 2 powoływanej ustawy, zgodnie z którym za uiszczanie opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego odpowiadają solidarnie pełnoletnie osoby stale zamieszkujące w tym lokalu. Przepis ten wzmacnia jedynie pozycję wierzyciela poprzez rozszerzenie kręgu podmiotów, od których wierzyciel (Wojskowa Agencja Mieszkaniowa) może dochodzić należności, na osoby nie będące stroną decyzji administracyjnej na podstawie której lokal mieszkalny jest zajmowany. Odpowiedzialność za ponoszenie opłat związanych z zajmowaniem lokalu ponoszą solidarnie posiadacz tytułu prawnego do tego lokalu – także ten, który w nim nie zamieszkuje – oraz osoby dorosłe zamieszkujące w tym lokalu na stałe. Prawo wyboru dłużnika w postępowaniu egzekucyjnym przysługuje natomiast wierzycielowi, który może żądać całości lub części świadczenia albo od wszystkich dłużników, albo od każdego z osobna. W przedmiotowej sprawie wierzyciel był więc uprawniony do wyboru skarżącego jako osoby zobowiązanej do uiszczenia zaległej należności.
Za niezasadny zatem należało uznać zarzut naruszenia art. 59 ust. 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, bowiem organy orzekające w przedmiotowej sprawie zasadnie uznały, iż nie wystąpił błąd co do osoby zobowiązanego i nie było żadnych podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie ww. przepisu.
Sąd nie stwierdził również aby zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 156 §1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (zarzut braku przywołania podstawy prawnej rozstrzygnięcia). Organ podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, uwzględnił wszystkie zebrane dowody i dokonał ich oceny, co znalazło wyraz w szerokim uzasadnieniu postanowienia, które obejmuje podstawę prawną z przytoczeniem przepisów prawa, jak również wskazuje w jakiej relacji pozostaje ich treść do stanu faktycznego niniejszej sprawy.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.