V SA 935/03

V SA 935/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-03-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-03-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Czesław Zieliński /przewodniczący/
Krystyna Madalińska-Urbaniak /sprawozdawca/
Marzenna Zielińska
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. Do WSA Czesław Zieliński, Sędziowie NSA del. Do WSA Marzenna Zielińska, WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Protokolant Joanna Gierak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2004 r. sprawy ze skargi U. R. "U." na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę -
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w W., powołując się na art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. Nr 75 z 2001 r., poz. 802 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. nr 158, poz. 1036) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...], uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne z dnia [...] września 1999 r. w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów sprowadzonych przez U. R. oraz określającą kwotę wynikającą z długu celnego, w następującym stanie faktycznym.
Wskazanym wyżej jednolitym dokumentem administracyjnym SAD objęto procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar określony w zgłoszeniu celnym jako sos pomidorowy, zgłoszony przez Stronę wg kodu PCN 2103 20 00 0 ze stawką celną obniżoną 5%. Do zgłoszenia celnego dołączona została faktura, świadectwo przewozowe EUR-1 oraz deklaracja wartości celnej.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2000 r. Dyrektor Urzędu Celnego w W. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie, a następnie wskazaną wyżej decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. uznał zgłoszenie celne zawarte w w/w j.d.a. SAD za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym nazwy zgłoszonych towarów, ich klasyfikacji taryfowej, pochodzenia, zastosowanej stawki celnej i określenia kwoty długu celnego. Podstawą do wszczęcia postępowania były wyniki kontroli przeprowadzonej w siedzibie importera przez Inspekcję Celną.
Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby stwierdził, iż przedmiotem importu był przecier pomidorowy skoncentrowany, który powinien być klasyfikowany do kodu PCN 2002 90 91 9 z autonomiczną stawką celną w wysokości 50 % min. 0,6 ECU/kg wartości celnej towaru.
Stan towaru został ustalony na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego:
• wyników badań przeprowadzonych przez Wojewódzką Stację Sanitarno – Epidemiologiczną w W., w których określono badany towar jako koncentrat pomidorowy o zawartości suchej masy na poziomie 35 %,
• pism kierowanych przez skarżącego do SANEPID-u, w których importer określał sporny towar jako koncentrat pomidorowy,
• oświadczeń przedstawicieli nabywcy towarów w kraju – firmy "T.", zgodnie z którymi przedmiotowy towar stanowił koncentrat pomidorowy stosowany do produkcji keczupu,
• faktur sprzedaży, wystawionych przez firmę "U.", gdzie opisano towar jako koncentrat pomidorowy
W dalszej części uzasadnienia organ orzekający stwierdził, powołując się na literaturę fachową, iż pod pojęciem koncentratu pomidorowego rozumie się produkt uzyskany przez rozparzenie i przetarcie oczyszczonych i pozbawionych części niejadalnych pomidorów, utrwalony termicznie lub chemicznie, a następnie zagęszczony do zawartości suchej masy, zwykle 20 – 30 %. Taki produkt był przedmiotem importu w niniejszej sprawie. Nie spełnia on wymagań taryfy celnej dla pozycji 2103, do której został zaklasyfikowany w zgłoszeniu celnym, ponieważ pozycja ta obejmuje m.in. przetwory, zazwyczaj bardzo pikantne, stosowane do przyprawiania pewnych potraw i otrzymywane z różnego rodzaju składników (jaj, warzyw, mięsa, owoców, mąki, skrobi, oleju, octu, cukru, przypraw korzennych, gorczycy, aromatów itp.). Powinien natomiast być klasyfikowany do pozycji 2002 obejmującej pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego. Niniejsza pozycja obejmuje pomidory, zarówno całe, jak i w kawałkach, jak również homogenizowane pomidory przetworzone lub zakonserwowane (np. przecier pomidorowy, pasta pomidorowa lub koncentrat) i sok pomidorowy, w którym zawartość suchej masy wynosi 7 % wagowych lub więcej.
Ustosunkowując się do zarzutu zastosowania nieprawidłowej stawki celnej organ celny wyjaśnił, że świadectwa przewozowe EUR-1 wystawione zostały przez litewski urząd celny na sos pomidorowy. Władze celne L. potwierdziły – na zapytanie polskich władz celnych – że produkty wskazane w świadectwach spełniają wymogi określone w Protokole 3 do Umowy o Wolnym Handlu między Rzecząpospolitą Polską a R. (załącznik do Dz.U. nr 105 z 1998 r., poz. 657). Wyjaśniły także, że koncentrat pomidorowy nie jest produkowany na L. i na taki produkt nie były wystawiane świadectwa pochodzenia. Ponieważ, jak wykazało przeprowadzone postępowanie, przedmiotem importu był koncentrat pomidorowy a nie sos pomidorowy, brak jest podstaw do zastosowania obniżonej stawki celnej z tytułu litewskiego pochodzenia. Natomiast zawarta w dokumentach weryfikacyjnych litewskich władz celnych informacja, iż sos pomidorowy produkowany jest z koncentratu pomidorowego pochodzącego z T., pozwalała na zastosowanie na sprowadzony towar autonomicznej stawki celnej zgodnie z pkt 6 części A Postanowień wstępnych do Taryfy celnej.
W skardze na powyższą decyzję skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w W. Podniósł, że organy celne nie wyjaśniły wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy, przede wszystkim nie uwzględniły świadectw CIS, które określały towar jako sos pomidorowy, zmieniły interpretację wyników badań WSSE, które nie określały rodzaju towarów a jedynie ich przydatność do spożycia. Nie przeprowadzono także badań odnośnie składu importowanych produktów.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko oraz argumentację zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi, tak jak w niniejszej sprawie, zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kognicji sądów administracyjnych ogranicza się do badania zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenia, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa, w oparciu o należycie ustalony stan faktyczny. Badając sprawę z tego punktu widzenia, Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów prawa przez organ administracji.
Na wstępie należy stwierdzić, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni jeden kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Klasyfikacja towarów podlega ogólnym regułom interpretacji systemu zharmonizowanego (ORINS), które to reguły wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Uwagi te nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany (por. wyrok SN z dnia 25 lipca 1996 r., III ARN 22/96, OSNAPiUS, 1997 r., nr 4, poz. 45).
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie stanu towaru, klasyfikacja taryfowa towaru oraz zastosowanie stawki celnej.
W ocenie Sądu organy celne zasadnie przyjęły, że przedmiotem importu był koncentrat pomidorowy a nie sos pomidorowy. Do zgłoszenia celnego, w którym opisywano towar jako sos pomidorowy i deklarowano kod 2103 20 00 0, załączane były m.in.: faktura, świadectwo przewozowe EUR-1, DWC. We wszystkich dokumentach załączonych do zgłoszenia celnego określono importowany towar jako "sos pomidorowy". Towar przewożony był w fabrycznie zamkniętych beczkach. Zgłoszenie celne zostało przyjęte przez organ celny bez weryfikacji, próbek towaru nie pobrano. Towar na tym etapie nie był także badany przez Sanepid.
Przesłuchany w dniu 28 lutego 2000 r. przez funkcjonariuszy Inspekcji Celnej właściciel firmy "U." U. R. oświadczył, że zawsze sprowadzał taki sam towar. Poszczególne dostawy mogły różnić się kolorem, gęstością, smakiem, ale zawsze był to odwodniony, zagęszczony sos pomidorowy. Odsprzedawał towar nabywcom krajowym w oryginalnych opakowaniach litewskich. Nie wszystkie przywożone partie zgłaszał do WSSE w W.. Te, które zgłaszał, deklarował jako koncentrat pomidorowy. W jego ocenie, różnica między sosem a koncentratem pomidorowym jest płynna. Produkt o nazwie: "koncentrat pomidorowy" też może zawierać cukier, sól, pieprz i inne przyprawy (k. nr 38 akt wspólnych).
Znajdujące się w aktach sprawy orzeczenia Wojewódzkiej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w W. (k. nr 29, 30, 35, 36) dotyczą koncentratu pomidorowego 35%. Na wniosek Generalnego Inspektoratu Celnego, Stacja Sanepid podała w piśmie z dnia 21 lutego 200 r. (k. nr 33 akt wspólnych) dodatkowe informacje dotyczące dostarczonych przez importera w 1999 r. próbek towaru. Wynika z nich, że przedmiotem oceny był produkt określony jako "koncentrat pomidorowy" o jednorodnej masie, gęstej konsystencji, barwy czerwonej bądź czerwonobrunatnej, o swoistym smaku i zapachu, bez posmaków i zapachów obcych, o zawartości ekstraktu 35%. Takie parametry pozwalają na wnioskowanie, że przedmiotem badania był koncentrat pomidorowy a nie sos, który w swoim składzie powinien zawierać różnego rodzaju składniki "przyprawy", nadające produktowi specyficzny smak i zapach.
Zasadność przyjętego przez organ celny stanowiska w zakresie stanu towaru dodatkowo potwierdzają faktury wystawiane na rzecz krajowego nabywcy importowanych towarów, gdzie określano sporny produkt także jako "koncentrat pomidorowy". Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom skarżącego, że określał sporny produkt jako "koncentrat pomidorowy" na życzenie odbiorcy. Skoro nabywcą była firma produkująca keczup, logiczne wydają się wyjaśnienia przedstawicieli firmy "T.", że kupowali koncentrat do produkcji keczupu (k. nr 8 akt wspólnych). Ponadto skarżący także w wystąpieniach do Sanepid-u określał importowany towar jako "koncentrat pomidorowy".
Ustalenie, że przedmiotem importu był inny towar niż określono w zgłoszeniu celnym, przesądziło o zakwestionowaniu zastosowania świadectwa przewozowego EUR-1. Świadectwo wystawione zostało dla sosu pomidorowego, władze [...] oświadczyły ponadto, iż koncentrat pomidorowy nie jest na L. produkowany i na taki produkt świadectwo nie było wystawiane. Stąd też zastosowanie stawki celnej obniżonej dla importowanego produktu nie było możliwe.
W ocenie Sądu, organy celne nie naruszyły zasady swobodnej oceny dowodów. Zasada określona w art. 191 Ordynacji Podatkowej uprawnia organ orzekający do ustalenia prawdy obiektywnej według swej wiedzy, doświadczenia oaz przekonania o wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza nieograniczonej dowolności w wartościowaniu dowodów i ich selekcji. Jednakże organ uprawniony jest do wyboru faktów, które uznał za udowodnione. Rozpatrując niniejszą sprawę organy celne ustosunkowały się do wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów i wyjaśniły przesłanki, jakimi się kierowały dokonując ich oceny. Fakt, iż analiza zebranego materiału dowodowego nie przyniosła oczekiwanych przez skarżącego rezultatów, nie może być powodem kwestionowania rzetelności poczynać organów celnych lub zasadności zajmowanego przez te organy stanowiska.
W konkluzji należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.