V SA 861/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-06-16
NSAAdministracyjneŚredniawsa
wymeldowanieterminodwołaniedoręczeniekpapostanowienienieważność

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność postanowienia Wojewody o uchybieniu terminu do złożenia odwołania, uznając, że decyzja wymeldowująca nie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego z powodu zmiany adresu.

Sąd administracyjny rozpoznał skargę na postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do złożenia odwołania od decyzji o wymeldowaniu. Skarżący wnosił o uzupełnienie decyzji, a następnie o przywrócenie terminu, jednak organ I instancji i Wojewoda uznali pismo za odwołanie wniesione po terminie. Sąd stwierdził nieważność postanowienia Wojewody, wskazując na rażące naruszenie prawa, ponieważ organ nie odniósł się do wniosku o uzupełnienie decyzji złożonego w terminie, a także nieprawidłowo doręczono decyzję o wymeldowaniu na stary adres pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę H.P. na postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. o wymeldowaniu. Decyzja o wymeldowaniu została doręczona skarżącemu 16 listopada 2002 r. Pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o uzupełnienie decyzji 2 grudnia 2002 r. (z datą stempla pocztowego), a następnie pismo z 27 grudnia 2002 r., które Wojewoda uznał za odwołanie wniesione po terminie. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia Wojewody, uznając, że organ rażąco naruszył prawo. Sąd wskazał, że ani organ I instancji, ani Wojewoda nie odnieśli się do wniosku o uzupełnienie decyzji złożonego w terminie. Ponadto, sąd ustalił, że decyzja o wymeldowaniu nie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego, ponieważ wysłano ją na stary adres, mimo że skarżący złożył wniosek o przesłuchanie świadka podając nowy adres pełnomocnika, co stanowiło zawiadomienie w trybie art. 41 kpa. W związku z tym bieg terminu do wniesienia odwołania nie rozpoczął biegu. Sąd orzekł o stwierdzeniu nieważności postanowienia Wojewody na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 PPSA w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienie jest wadliwe, ponieważ organ nie rozpoznał wniosku o uzupełnienie decyzji, co wpływa na bieg terminu do wniesienia odwołania.

Uzasadnienie

Złożenie wniosku o uzupełnienie decyzji w trybie art. 111 kpa przesuwa początek biegu terminu do wniesienia odwołania na dzień doręczenia odpowiedzi na ten wniosek. Organ I instancji i Wojewoda nie odnieśli się do tego wniosku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (13)

Główne

k.p.a. art. 111 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Wniosek o uzupełnienie decyzji przesuwa początek biegu terminu do wniesienia odwołania na dzień doręczenia odpowiedzi (decyzji uzupełniającej lub postanowienia o odmowie uzupełnienia).

k.p.a. art. 134 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Sąd nie będąc związany granicami skargi dokonał kontroli sprawy pod względem zgodności z prawem we wszystkich aspektach.

k.p.a. art. 156 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Nieważność decyzji w przypadku rażącego naruszenia prawa.

PPSA art. 145 § 1

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Podstawa do orzeczenia o stwierdzeniu nieważności zaskarżonego aktu.

Pomocnicze

k.p.a. art. 111 § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Akt wydany w wyniku rozpoznania żądania uzupełnienia powinien zawierać nowe pouczenie o terminie wniesienia odwołania.

k.p.a. art. 40 § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Skuteczność doręczenia pisma stronie.

k.p.a. art. 41

Kodeks postępowania administracyjnego

Zawiadomienie o zmianie adresu.

k.p.a. art. 57 § 4

Kodeks postępowania administracyjnego

Sobota jako dzień ustawowo wolny od pracy.

PPSA art. 1 § 1

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

PPSA art. 1 § 2

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

PPSA art. 13 § 7

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

PPSA art. 152

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Orzeczenie o niewykonalności zaskarżonego postanowienia.

Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ nie odniósł się do wniosku o uzupełnienie decyzji złożonego w terminie. Decyzja o wymeldowaniu nie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego z powodu wysłania na stary adres, mimo informacji o zmianie adresu.

Odrzucone argumenty

Odwołanie zostało wniesione po terminie.

Godne uwagi sformułowania

rażąco naruszył prawo (art. 156 § 1 pkt 2 kpa) wniosek o uzupełnienie decyzji przesuwa początek liczenia terminu wniesienia odwołania na dzień doręczenia stronie odpowiedzi informacja zawarta w powołanym wyżej wniosku dowodowym skarżącego stanowiła zawiadomienie dokonane w trybie art. 41 kpa decyzja z dnia [...] października 2002 r. nie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego ( art. 40 § 2 kpa), a zatem bieg terminu do wniesienia odwołania nie rozpoczął biegu.

Skład orzekający

Iwona Dąbrowska

przewodniczący

Joanna Kube

sprawozdawca

Stanisław Marek Pietras

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących terminu do wniesienia odwołania po złożeniu wniosku o uzupełnienie decyzji oraz skuteczności doręczenia pisma w przypadku zmiany adresu strony lub jej pełnomocnika."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wymeldowaniem i wnioskiem o uzupełnienie decyzji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowe są prawidłowe procedury doręczeń i reakcja organów na wnioski strony, co może prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji.

Błąd w adresie i przeoczenie wniosku o uzupełnienie decyzji – jak to doprowadziło do stwierdzenia nieważności postanowienia?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
V SA 861/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-03-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Dąbrowska /przewodniczący/
Joanna Kube /sprawozdawca/
Stanisław Marek Pietras
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Joanna Kube (spr.), Protokolant Joanna Ukalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi H.P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia odwołania 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.
Uzasadnienie
Burmistrz Miasta i Gminy B. decyzją z dnia [...] października 2002 r. nr [...] orzekł o wymeldowaniu H.P. z lokalu nr [...] przy ul. [...] w B. Decyzja ta została doręczona H.P. w dniu 16 listopada 2002 r.
W dniu 2 grudnia 2002 r.(data stempla pocztowego) wpłynął do Burmistrza Miasta i Gminy B., wniosek pełnomocnika skarżącego (datowany 28 listopada 2002 r.) o uzupełnienie wymienionej decyzji na podstawie art. 111 kpa ( k. 163 akt adm.).
Następnie w dniu 5 grudnia 2002 r. do Burmistrza Miasta i Gminy w B.zostało skierowane kolejne pismo (datowane 4 grudnia 2002 r.), zawierające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji. Pełnomocnik skarżącego uzasadniając wskazał, że skoro termin do wniesienia wniosku upłynął w dniu 29 listopada 2002 r., to wnosi o jego przywrócenie (k. 167 akt adm.).
Burmistrz Miasta i Gminy B. pismem z dnia [...] grudnia 2002 r. przekazał pismo H. P.(bez podania jego daty) Wojewodzie [...] wskazując, że dotyczy decyzji z dnia [...] października 2002 r. Stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu dotknięty jest wadą z art. 58 § 2 kpa, ponieważ nie dopełniono czynności, dla dokonania której domagano się przywrócenia terminu (k. 168 akt adm.).
Następnie w dniu 27 grudnia 2002 r. (data stempla pocztowego) do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynęło pismo (datowane 24 grudnia 2002 r.) , w którym pełnomocnik skarżącego informuje, że nie otrzymała zawiadomienia o przesyłce poleconej zawierającej decyzję z dnia [...] października 2002 r. (k. 176 akt adm.). Wyjaśniła, że pismo z dnia 5 grudnia 2002 r. nie miało cech odwołania i nie powinno być za tokowe uznane przez organ, ponieważ wnosiła w piśmie z dnia 28 listopada 2002 r. o uzupełnienie decyzji o wymeldowaniu.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003 r. o nr [...] na podstawie art. 134 kpa stwierdził, że odwołanie z dnia 27 grudnia 2002 r. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] października 2002 r. o wymeldowaniu H. P. z lokalu nr[...] przy ul. [...] w B. zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
W uzasadnieniu podano, że skoro decyzja o wymeldowaniu została doręczona w dniu 16 listopada 2002 r. H. P. to termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 30 listopada 2002 r. Zdaniem organu w takiej sytuacji odwołanie nadane 27 grudnia 2002 r. zostało wniesione po upływie przewidzianego prawem terminu.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego H.P. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewody [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi z argumentacją zbieżną z uzasadnieniem zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stąd, właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, bowiem na obszarze tego Sądu znajduje się siedziba Wojewody [...] – art. 13 § 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Stosownie do art. 134 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), Sąd nie będąc związany granicami skargi dokonał w zakresie swojej właściwości kontroli sprawy pod względem zgodności z prawem we wszystkich aspektach prawnych i orzekł o nieważności zaskarżonego postanowienia.
Wojewoda [...]jako organ odwoławczy uznając na podstawie art. 134 kpa, że pismo strony wniesione w dniu 27 grudnia 2002 r. jest spóźnionym odwołaniem od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...]października 2002 r. o wymeldowaniu H.P., rażąco naruszył prawo (art. 156 § 1 pkt 2 kpa).
Należy dostrzec, że w przedłożonych Sądowi aktach administracyjnych znajduje się pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 28 listopada 2002 r., będące wnioskiem o uzupełnienie decyzji z dnia [...] października 2002 r. Potwierdzenie tego faktu znalazło wyraz także w piśmie z dnia 5 grudnia 2002 r. Również w piśmie z dnia 27 grudnia 2002 r. uznanym przez Wojewodę [...]za odwołanie informowano, że pismo z dnia 5 grudnia 2002 r. nie miało cech odwołania i nie powinno być za takowe uznane przez organ, ponieważ pismo z dnia 28 listopada 2002 r. zawiera wniosek o uzupełnienie decyzji o wymeldowaniu.
Wobec tego, że decyzja została doręczona skarżącemu 16 listopada 2002 r., to termin do wniesienia wniosku z art. 111 § 1 kpa upływał z dniem 30 listopada 2002 r. Ponieważ 30 listopada 2002 r. przypadał w sobotę to ostatnim dniem do wniesienia tego wniosku był poniedziałek 2 grudnia 2002 r. Stosownie bowiem do orzecznictwa Sądu Najwyższego sobota jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 kpa (por. postanowienie z dnia 22 lutego 2001 r. o sygn. akt III RN 78/00; OSNP 2001/14/457).
Zarówno organ I instancji jak i Wojewoda[...] nie odnieśli się w żaden sposób do złożonego w terminie (2 grudnia 2002 r.) wniosku pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie decyzji w trybie art. 111 kpa.
Należy zwrócić uwagę, że zgłoszenie w trybie powołanego wyżej przepisu żądania uzupełnienia decyzji przesuwa początek liczenia terminu wniesienia odwołania na dzień doręczenia stronie odpowiedzi (decyzji uzupełniającej lub postanowienia o odmowie uzupełnienia). Dlatego zgodnie z art. 107 § 1 kpa akt wydany w wyniku rozpoznania żądania powinien zawierać nowe pouczenie o terminie wniesienia odwołania od decyzji objętej żądaniem, uwzględniające treść art. 111 § 2 kpa (por. wyrok z dnia 22 listopada 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 1783/98 - ONSA 2002/1/23).
Niezależnie od tego należy stwierdzić, że Wojewoda nie odniósł się do zawartego w piśmie z dnia 27 grudnia 2002 r. (uznanym przez Wojewodę za odwołanie) zarzutu braku prawidłowego doręczenia decyzji z dnia [...] października 2002 r. ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi.
Jak wynika z akt sprawy (k. 150 akt adm.) H.P. w dniu 23 września 2002 r. złożył do Wydziału Spraw Obywatelskich przy Urzędzie Miasta i Gminy w B. wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka swojego pełnomocnika H.P., podając jej nowy adres zamieszkania B. ul. [...]. Zmianę adresu potwierdza także sam pełnomocnik na kopertach pism adresowanych do organów (k. 162 i 165 akt adm.). Natomiast decyzja z dnia [...] października 2002 r. wysyłana została na adres dotychczasowy tj. B. ul. [...].
Zdaniem Sądu, informacja zawarta w powołanym wyżej wniosku dowodowym skarżącego stanowiła zawiadomienie dokonane w trybie art. 41 kpa.
Wobec tego należy uznać, że decyzja z dnia [...] października 2002 r. nie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego ( art. 40 § 2 kpa), a zatem bieg terminu do wniesienia odwołania nie rozpoczął biegu.
Z przedstawionych względów Sąd orzekł o stwierdzeniu nieważności zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpa. O wykonalności zaskarżonego postanowienia orzeczono na mocy art. 152 tej ustawy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI