V SA 3387/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej, uznając, że sporne preparaty witaminowe powinny być klasyfikowane jako leki, a nie środki spożywcze, co miało wpływ na wymiar cła i odsetek.
Sprawa dotyczyła klasyfikacji celnej preparatów witaminowych 'M.'. Organy celne uznały zgłoszenia celne za nieprawidłowe, klasyfikując preparaty jako środki spożywcze (kod PCN 210690980/210690920) zamiast leków (kod PCN 30045010). Spółka A.Sp. z o.o. argumentowała, że preparaty te, ze względu na swoje właściwości profilaktyczne i lecznicze, powinny być traktowane jako leki. Sąd administracyjny przychylił się do stanowiska spółki, uchylając zaskarżoną decyzję i zasądzając zwrot kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę A.Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. uznającą zgłoszenia celne dotyczące preparatów witaminowych 'M.' za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i wymiaru cła. Organy celne zaklasyfikowały preparaty jako przetwory spożywcze (kody PCN 210690980 i 210690920), co skutkowało naliczeniem długu celnego i odsetek. Spółka kwestionowała tę klasyfikację, twierdząc, że preparaty te powinny być traktowane jako leki (kod PCN 3004), ze względu na ich właściwości lecznicze i profilaktyczne, co potwierdzały opinie Instytutu Leków i Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego. Sąd uznał, że organy celne nie dokonały wszechstronnej analizy materiału dowodowego i błędnie zinterpretowały przepisy. Podkreślono, że dla klasyfikacji jako lek wystarczające są właściwości profilaktyczne lub lecznicze, a niekoniecznie leczenie konkretnej choroby. Sąd zwrócił uwagę na niejasności w przepisach celnych i potencjalne naruszenie zasady zaufania do organów państwa w przypadku retrospektywnej weryfikacji zgłoszenia celnego. Dodatkowo, sąd wskazał na wadliwość sformułowania decyzji organu I instancji w zakresie odsetek wyrównawczych. W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Preparaty witaminowe, które mają właściwości lecznicze lub profilaktyczne, powinny być klasyfikowane jako leki (pozycja 3004 Taryfy celnej), niezależnie od tego, czy leczą konkretną chorobę, czy zapobiegają niedoborom witamin.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy celne błędnie zinterpretowały przepisy, uznając, że leki muszą leczyć konkretne choroby. Wystarczające są właściwości profilaktyczne lub lecznicze. Dodatkowo, sąd wskazał na niejasności w przepisach celnych i potencjalne naruszenie zasady zaufania do organów państwa przy retrospektywnej weryfikacji zgłoszenia celnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (19)
Główne
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 145 § § 1 lit. c
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.c. art. 83 § § 1
Kodeks celny
k.c. art. 262
Kodeks celny
Ordynacja podatkowa art. 121 § § 1
Ustawa - Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 122
Ustawa - Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 187 § § 1
Ustawa - Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 191
Ustawa - Ordynacja podatkowa
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja RP
Konstytucja RP art. 7
Konstytucja RP
Konstytucja RP art. 78
Konstytucja RP
Konstytucja RP art. 91 § ust. 1 i 2
Konstytucja RP
Międzynarodowa Konwencja w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów art. 3 § ust. 1 lit. a oraz lit. a pkt. i
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20.12.2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. - Wyjaśnienia do taryfy celnej
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12.06.2001 r. w sprawie zawieszenia pobierania ceł od niektórych towarów
Argumenty
Skuteczne argumenty
Preparaty witaminowe 'M.' powinny być klasyfikowane jako leki ze względu na ich właściwości profilaktyczne i lecznicze. Organy celne błędnie zinterpretowały przepisy celne, uzależniając klasyfikację leków od leczenia konkretnych chorób. Weryfikacja wsteczna zgłoszenia celnego w sytuacji niejasnych przepisów narusza zasadę zaufania do organów państwa. Decyzja organu I instancji w zakresie odsetek wyrównawczych była wadliwie sformułowana.
Odrzucone argumenty
Organy celne argumentowały, że preparaty 'M.' nie są lekami, ponieważ nie leczą konkretnych chorób, a jedynie zapobiegają niedoborom witamin i mogą być stosowane w ramach diety.
Godne uwagi sformułowania
Sąd uznał, że nie można zgodzić się z prezentowanym w zaskarżonej decyzji stanowiskiem organów celnych, iż sporne towary nie są lekami, ponieważ nie stosuje się ich w celach profilaktycznych lub leczniczych. Właściwości spornych preparatów są kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy i wskazania ich właściwej klasyfikacji. Nie ma znaczenia, w jaki inny sposób można zapobiegać konkretnym chorobom, ważne jest natomiast, aby środek, który jest przedmiotem taryfikacji, miał właściwości lecznicze lub profilaktyczne. Weryfikacja wsteczna zgłoszeń celnych w takim wypadku może być oceniona jako naruszająca zasadę zaufania do organów państwa.
Skład orzekający
Dorota Mydłowska
sprawozdawca
Irena Jakubiec-Kudiura
członek
Małgorzata Dałkowska-Szary
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Klasyfikacja celna produktów farmaceutycznych i witaminowych, interpretacja pojęcia 'leku' w prawie celnym, zasada zaufania do organów państwa w kontekście weryfikacji zgłoszeń celnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2001/2002 roku. Zmiany w przepisach celnych i taryfie celnej mogły wpłynąć na aktualność niektórych argumentów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnie stosowanych preparatów witaminowych i pokazuje, jak kluczowa może być precyzyjna klasyfikacja celna, która wpływa na wysokość należności celnych. Pokazuje też, jak sądy interpretują przepisy w kontekście ochrony praw przedsiębiorców.
“Leki czy suplementy? Sąd rozstrzygnął spór o klasyfikację celną preparatów witaminowych.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyV SA 3387/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-11-19 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-08-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Dorota Mydłowska /sprawozdawca/ Irena Jakubiec-Kudiura Małgorzata Dałkowska-Szary /przewodniczący/ Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, Sędziowie WSA - Irena Kudiura, - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant - Katarzyna Kotulińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2004 r. sprawy ze skargi A.Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz A. Sp. z o.o. w W. kwotę 2.998 (dwa tysiące dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sadowego. 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...].11.2002 r. nr [...] uznającą zgłoszenia celne SAD nr [...] z dnia [...].07.2001r za nieprawidłowe w zakresie dotyczącym klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki celnej oraz wymiaru cła w stosunku do towarów opisanych jako M., określił wysokość cła i nakazał pobór odsetek wyrównawczych. Dyrektor Izby Celnej wskazał, że w dniu 19.07.2001 r. na rzecz odbiorcy A. Sp. z o.o. w K. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu na terenie kraju, zgodnie z dokumentem SAD wskazanym wyżej,3 preparaty M.: w kroplach, w tabletkach dla dorosłych i dzieci od 4 roku życia i w tabletkach z beta karotenem dla dorosłych i dzieci od 7 roku życia - według kodu PCN 30045010 .W związku z kontrolą jaką przeprowadzono w siedzibie spółki ustalono, że w odniesieniu do towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym należało zastosować dla kropli kod PCN 210690980, a dla tabletek kod PCN 210690920, co spowodowało wydanie przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. postanowienia o wszczęciu z urzędu postępowania celnego i po przeprowadzeniu postępowania, mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy w tym przedstawiony przez stronę, wydanie kwestionowanej decyzji. Naczelnik pominął wniosek strony o powołanie biegłego i nie branie pod uwagę protokołu pokontrolnego. W swojej decyzji Naczelnik Urzędu Celnego uznał, że preparat M. w kroplach powinien być zgłoszony według kodu taryfy celnej 21069098 0 ze stawką celną 25% min.0,22 EUR/kg, a preparat w tabletkach według kodu 210690920 ze stawką 20%, co spowodowało powstanie długu celnego w kwocie 29151,00 zł oraz obciążenie strony odsetkami wyrównawczymi. Dyrektor Izby Celnej rozpoznając sprawę ponownie w związku z odwołaniem strony utrzymał decyzję Naczelnika.. Rozstrzygając w sprawie Dyrektor miał na względzie cały dotychczas zgromadzony materiał dowodowy w tym opinie Instytutu Leków, jak również ten, który został uzupełniony przez stronę w ramach składania załączników do kolejnych pism wyjaśniających stanowisko strony, m.in. w postaci kopii pisma GUC z [...].04.1996 r., wypowiedzi Naczelnika Wydziału Polityki Celnej i Taryfowej w Ministerstwie Gospodarki Pana M. S. dla "Rzeczypospolitej", fragmentów publikacji naukowych z zakresu medycyny, korespondencji Dyrektora Izby Celnej w K. z biegłym z zakresu farmacji ( wszystkie dokumenty w aktach wspólnych). Ponadto Dyrektor Izby w związku ze swoim żądaniem otrzymał od strony próbki preparatów M.. Po analizie materiału dowodowego Dyrektor Izby wyjaśnił, że obowiązująca na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, w związku z czym 8-znakowa treść pozycji PCN pokrywa się z treścią Nomenklatury Scalonej(CN) opracowanej przez Komisję Wspólnot Europejskich i stosowanych przez Unię Europejską. Klasyfikacja towarów podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Powoduje to, że do importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy celnej z przyporządkowaną mu stawką celną. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że przedmiotem importu były 3 preparaty M.: w kroplach przeznaczony dla niemowląt w wieku 0-1, tabletki z beta-karotenem dla dorosłych i dzieci od 7 roku życia, tabletki dla dorosłych i dzieci od 4 roku życia , zawierające substancje czynne i substancje pomocnicze (szczegółowo wymienione w decyzji). Preparaty te stosuje się w określonej dawce dziennej, po posiłku, w profilaktyce niedoborów witamin. W związku z powyższym krople powinne być zaklasyfikowane do kodu 21069098 0, a tabletki z beta karotenem i tabletki dla dorosłych i dzieci od czwartego roku życia do kodu 21069092 0 , które w ramach pozycji 2106 obejmującej "przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione i nie włączone", obejmuje produkty "pozostałe" .Na przykład preparat M. w kroplach który zawiera m.in. 48% sacharozy, witaminy, jest bez wątpienia preparatem spożywczym, tak samo jak pozostałe sporne preparaty – z uwagi na ich skład są preparatami spożywczymi. Proponowany przez stronę kod Taryfy celnej jest niewłaściwy z tego względu, że pozycja 3004 obejmuje leki ( z wyjątkiem produktów z pozycji 3002,3005 lub 3006) złożone z produktów zmieszanych lub nie zmieszanych, dla celów terapeutycznych lub profilaktycznych, przygotowane w odmierzonych dawkach lub w opakowaniach do sprzedaży detalicznej. Sporne towary, jakkolwiek stanowią mieszaninę kilku substancji, są w opakowaniu do sprzedaży detalicznej i posiada ją wpis do Rejestru leków jako środki farmaceutyczne, to nie są one jednak lekami z działu 30 taryfy celnej, ponieważ nie leczą konkretnych chorób i nie zapobiegaja określonym dolegliwościom służąc jedynie zapobieganiu niedoboru witamin. To, że preparaty M. uzyskały świadectwo rejestracyjne Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej jako środek farmaceutyczny pozostaje bez wpływu na jego klasyfikację w oparciu o treść zapisów Taryfy celnej czego pośrednio dowodzi również powoływane przez stronę rozporządzenie Rady Ministrów z 12.06.2001 r. w sprawie zawieszenia pobierania ceł od niektórych towarów (Dz.U.69 poz.717) gdzie preparaty mające charakter dietetycznych środków spożywczych oraz preparaty witaminowe, mineralno witaminowe, także zawierające produkty roślinne, posiadające Świadectwo Rejestracji wydane przez Ministra Zdrowia klasyfikuje się do kodu 21069092 0 lub21069098 0 – w zależności od składu. Wyłączenie preparatów witaminowych z pozycji 2106 a nie z 3004 dowodzi prawidłowości klasyfikacji takich preparatów jak przedmiotowe przez organy celne. Dodatkowo Dyrektor podniósł, że zarówno Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w swoim działaniu jak i biegli z Instytutu Leków, wypowiadający się o właściwościach spornych preparatów orzekali w oparciu o inne, odrębne przepisy prawne, nie mające zastosowania w sprawach celnych. Przepisy celne mają charakter autonomiczny , co oznacza, że mogą mieć własną definicję zawartych w nich pojęć. Powoduje to, że mimo tego, iż w świetle przepisów ustawy o środkach farmaceutycznych M. uznawany jest za "lek", w świetle Kodeksu celnego z 1997 r. i przepisów wykonawczych do tego kodeksu w tym wypadku Taryfy celnej, stanowiącej załącznik do rozp. Rady Ministrów z dnia 20.12.2000r. w sprawie jej ustanowienia, która zawiera znaczenie pojęcia leków , uznawany on jest za odżywkę dietetyczną. Przedmiotowy towar wprawdzie zawiera substancje czynne i według opinii Instytutu Leków z [...].11.2000r. może być stosowany w profilaktyce krzywicy, nie stosuje się go jednak w celach leczniczych lub profilaktycznych w stosunku do konkretnej choroby a jedynie celem uzupełnienia niedoborów witamin na skutek nieodpowiedniej diety lub braku apetytu. Wskazywanej zaś chorobie można zapobiegać przy pomocy odpowiedniej diety bogatej w witaminy i składniki mineralne. Pozycje 3003 i 3004 obejmują jedynie preparaty do leczenia a nie do spożywania w celu utrzymania dobrego stanu zdrowia i samopoczucia (czego dowodzą uwagi do działu 30 Taryfy celnej).Ostatecznie odnosząc się do różnic w zakresie pojęcia "leku" w rozumieniu przepisów dotyczących jego rejestracji i w rozumieniu przepisów celnych Dyrektor stwierdził, że Taryfikacja celna i wpis do rejestru środków farmaceutycznych są odrębnymi postępowaniami, kryteria decydujące o taryfikacji celnej i wpisie są inne i inne są cele obydwu postępowań. Okoliczność ta powoduje, że nie może przesądzić o uznaniu preparatu za lek w rozumieniu taryfy celnej opinia Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego ponieważ opinie m.in. placówek naukowo badawczych, są przydatne jedynie do ustalania rodzaju towaru tj. jego parametrów, własności fizyko-chemicznych natomiast nie mogą one sugerować taryfikacji produktów. We wspomnianym piśmie Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego wskazane zostało, że wymienione w nim preparaty, są środkami farmaceutycznymi w rozumieniu ustawy z 10.10.1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i inspekcji farmaceutycznej. Pojęcie to nie jest jednak równoznaczne z pojęciem leku w świetle taryfy celnej. W ocenie Dyrektora Izby brak było także podstaw do dopuszczenia dowodu z opinii biegłych, jako że są one pomocne gdy zachodzą wątpliwości co do przedmiotu importu czy ustalenia tożsamości towaru , co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Stan towaru nie budził wątpliwości organów celnych i nie był kwestionowany, sporna jest jedynie klasyfikacja towaru, której mogą dokonać jedynie powołane do tego organy celne. Powołanie się przez stronę na znaczenie nowej Taryfy celnej wprowadzonej rozp. Rady Ministrów z 11.12.2001r. ( weszła w życie 01.01.2002 r.) w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, przede wszystkim uwagi dodatkowej nr 1 do poz.3004, nie może mieć znaczenia dla klasyfikacji spornego towaru, zgodnie z zasadą lex retro non agit. Ponadto Dyrektor Izby wskazał, że w dniu przedmiotowego zgłoszenia celnego obowiązywało rozp. Rady Ministrów z 12.06.2001 r. w sprawie zawieszenia pobierania ceł od niektórych towarów( Dz. U.69 poz.717), którym zawieszono do dnia 31.12.2001r. pobieranie ceł w odniesieniu do preparatów mających charakter dietetycznych środków spożywczych oraz preparatów witaminowych, mineralno-witaminowych także zawierających preparaty roślinne, posiadające Świadectwo Rejestracji Ministra Zdrowia objętych kodem 21069098 0 czyli także do spornego towaru. Zgodnie z treścią wspomnianego rozporządzenia warunkiem zastosowania stawek celnych zawieszonych, było udokumentowanie pochodzenia towarów, zgodnie z wymogami określonymi odrębnie. Spółka dołączyła do zgłoszenia celnego dowód pochodzenia przewidziany w protokóle nr 4 Unii Europejskiej w postaci deklaracji upoważnionego eksportera złożonych na przedstawionych fakturach, potwierdzających unijne pochodzenie towaru, co było podstawą do zastosowania w stosunku do niego w trybie retrospektywnym, zawieszonej, zerowej stawki celnej zgodnie z wnioskiem strony zawartym w odwołaniu. Okoliczność ta spowodowała konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej , kwoty długu celnego oraz naliczonych odsetek wyrównawczych. Jeśli chodzi o odsetki wyrównawcze organ celny wyjaśnił, że podanie przez stronę w zgłoszeniu celnym nieprawidłowego kodu Taryfy celnej, nie spowodowało jednak przesunięcia daty długu celnego z racji tej, że stawka celna wskazana w zgłoszeniu celnym jak i przyjęta ostatecznie przez organ celny, była identyczna i wynosiła 0%, co spowodowało, że kwota długu celnego nie uległa zmianie i nakazywało w następstwie tego faktu umorzenie postępowania w tej części. A. Sp. z o.o. od wspomnianej decyzji złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Izby Celnej ewentualnie o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, poprzedzającej zaskarżoną decyzję. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego: • art. 2 , 7, 78 ustawy z 2.04.1997 r. Konstytucja RP przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przez co naruszono zasadę praworządności i zasadę zaufania przedsiębiorców do organów Państwa; • art. 3 ust. 1 lit. a oraz lit. a pkt. i Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów sporządzonej w Brukseli (Dz. U 11 poz. 62) a także art. 91 ust. 1 i 2 Konstytucji przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w wyniku czego nie zastosowano wszystkich not wyjaśniających dotyczących działu 30 taryfy celnej oraz niewłaściwie zastosowano noty wyjaśniające dotyczące działu 21 i 30 (HS); • art. 13 § 1 i § 5, art. 83 §1 i § 3, art. 85 § 1, art. 222 § 4 ustawy kodeks celny, przepisów rozp. Rady Min. z 20.12.2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej w zakresie jej postanowień zawartych w dziale 21 i 30, reguły nr 1 i 6 określonej Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w w/w rozp. Rady Min. oraz rozp. Ministra Finansów z 24.08.1999 r.-Wyjaśnienia do taryfy celnej (Dz.U.74 poz.958 ze zm.)w wyniku czego przyjęto, że leki gotowe importowane przez spółkę nie stanowią leków klasyfikowanych do pozycji PCN 3004 Taryfy celnej. Skarżąca zarzuciła także naruszenie przepisów o postępowaniu a w szczególności: • naruszenie art. 120, 121 § 1, 122, 123 § 1, 124, 125, 127,180, 187 § 1, 188, 191, 197, 210 § 4, 222 ustawy Ordynacja podatkowa przez przyjęcie, że leki M. importowane przez spółkę nie mają wskazań do stosowania w leczeniu i profilaktyce chorób, dolegliwości i stanów niekorzystnych dla zdrowia człowieka oraz poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego. W uzasadnieniu skargi spółka podniosła, że w jej ocenie organ celny nie dokonał oceny materiału dowodowego a jedynie go zinterpretował. Ponadto Dyrektor Izby nie wskazał jakimi kierował się przesłankami odstępując od dotychczas stosowanej klasyfikacji sprowadzanych preparatów i uznając, że nie są to leki w rozumieniu pozycji 3004 Taryfy celnej. Spółka powoływała się przy tym na wypowiedź dla Rzeczpospolitej z dnia 21.07.2001 r. Naczelnika Wydziału Polityki Celnej i Taryfowej w Ministerstwie Gospodarki ( p. M. S.- wtrącenie Sądu), z której wynikało, że polscy importerzy preparatów multiwitaminowych stosowali w przeszłości kod taryfy PCN 3004 właściwy dla leków, z zerową stawką celną. Ponieważ stosownym kodem powinien być wg informacji Światowej Organizacji Celnej kod PCN 2106 okoliczność ta spowodowała, że doszło do wydania rozp. Rady Min. z 12.06.2001 r. w sprawie zawieszenia ceł od niektórych towarów celem poprawienia sytuacji importerów. Kod 3004 stosowała też spółka dokonując zgłoszeń celnych preparatów zawierających w swoim składzie witaminy i minerały. Zgłoszenia takie były akceptowane, czego dowodem jest m.in. decyzja wydana przez Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] listopada 2000r. załączona do skargi. Skarżąca zarzuciła także, że wbrew stanowisku organów celnych, istnieje rozbieżność między nią a organami celnymi co do właściwości importowanego towaru ponieważ preparaty M., co wynika z dokumentów przedstawionych jako dowód w sprawie (m.in. pisma Instytutu Leków i Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego ), są zalecane do stosowania ze względu na zapobieganie (profilaktyka) niedoborom witamin i minerałów. Pozycja PCN 3004 taryfy celnej obejmuje leki( z wyjątkiem produktów z pozycji nr 3002,3005 lub 3006) złożone z produktów zmieszanych lub nie zmieszanych, dla celów terapeutycznych lub profilaktycznych przygotowane w odmierzonych dawkach lub w opakowaniach do sprzedaży detalicznej. Preparaty M. spełniają wymagania tej pozycji, przy czym witaminy nie są substancjami spożywczymi a substancjami aktywnymi, mającymi znaczenie dla prawidłowego działania organizmów ludzi i zwierząt. Jeśli organy celne miały wątpliwości co do zastosowania spornych preparatów, powinny były dopuścić wnioskowany przez skarżącą dowód w postaci opinii biegłego , ze względu na brak możliwości przesądzenia ich właściwości - ze swojej strony. W żadnym jednak razie przedmiotowe preparaty nie mają "charakteru spożywczego" i nie są odżywkami. Dyrektor Izby Celnej wnosił o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. (Dz.U. 153 poz. 1271 z późn. zm.) Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedmiotowa sprawa jako nie rozpoznana przez NSA przed 1.01.2004 r. podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny. W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza prawo w związku z czym skargę należało uwzględnić uznając jej zarzuty dotyczące braku należytego i wszechstronnego rozważenia sprawy za zasadne. Z mocy art. 262 kodeksu celnego do postępowania w sprawach celnych, stosuje się art. 12 oraz przepisy działu IV ustawy – Ordynacja podatkowa. Zgodzić się należy z zarzutem naruszenia treści art.121 § 1, 122 , 187 § 1, 191, ustawy z 29.08.1997 r. – Ordynacja podatkowa. W skardze zasadnie podniesiono, że w istocie między skarżącą a organami celnymi mimo, że nie istnieje spór co do składu preparatu , istnieje zasadnicza rozbieżność co do jego właściwości. Zarówno skarżąca jak i organy celne swoje stanowiska opierają o te same dowody w postaci dokumentów – inna jest jednak ich interpretacja. Skarżąca wskazuje, że skład importowanych preparatów i związane z tym ich stosowanie klasyfikuje je do pozycji 3004 jako lek, który może być stosowany w celach terapeutycznych lub dla celów profilaktycznych. Dla uznania preparatu za lek wystarczające są te jego właściwości oraz fakt, że jest on przygotowany w odmierzonych dawkach lub opakowaniach do sprzedaży detalicznej. Nie musi on, w żadnym razie, być stosowany jako wyłączny lek leczący konkretną, wybraną chorobę - na co wskazują z kolei organy celne. Właściwości spornych preparatów są kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy i wskazania ich właściwej klasyfikacji. W ocenie Sądu, nie można zgodzić się z prezentowanym w zaskarżonej decyzji stanowiskiem organów celnych, iż sporne towary nie są lekami, ponieważ nie stosuje się ich w celach profilaktycznych lub leczniczych. Przeczą temu załączone do akt opinie Instytutu Leków, które wskazują jednostki chorobowe, którym można zapobiegać przyjmując środki o nazwie M.. Z kolei żaden przepis taryfy celnej nie uzależnia klasyfikowania preparatu jako leku od wskazania konkretnych chorób, z których można się wyleczyć stosując wyłącznie dany preparat lub którym można zapobiegać przyjmując wyłącznie dany preparat, co wywodzi organ celny w uzasadnieniu decyzji. Całkowicie dowolne jest także uznanie przez organ celny, iż fakt, że M. może być stosowany w profilaktyce niedoborów witamin, ale także krzywicy, nie może przesądzić o zaklasyfikowaniu go jako leku, gdyż chorobom tym zapobiega odpowiednia dieta. Zdaniem Sądu nie ma znaczenia, w jaki inny sposób można zapobiegać konkretnym chorobom, ważne jest natomiast, aby środek, który jest przedmiotem taryfikacji, miał właściwości lecznicze lub profilaktyczne. Rozpatrując niniejszą sprawę należy zwrócić uwagę na zmianę przepisów taryfy celnej od 01.01.2002 r. Zmiana polegała m.in. na wprowadzeniu do działu. 30 taryfy celnej uwagi dodatkowej 1, która dotyczy poz. 3004. Uwaga ta precyzuje, jakie wymogi muszą spełniać ziołowe preparaty lecznicze i preparaty oparte na substancjach aktywnych: witaminach, minerałach itp., aby mogły być zaklasyfikowane do poz. 3004 taryfy celnej. Słusznie organ celny w uzasadnieniu decyzji podnosi, że uwaga dodatkowa 1 do działu 30 nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ zgłoszenie celne zostało przyjęte przed datą wejścia w życie przepisu. Niemniej jednak organ celny dokonuje ustaleń w oparciu o wymogi przyjęte w uwadze dodatkowej 1, np. uznając, iż leki z poz. 3004 powinny leczyć konkretne choroby lub zapobiegać określonym dolegliwościom. Takich jednoznacznych stwierdzeń nie zawierały przepisy obowiązujące w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego. Należy zauważyć, iż uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe było wynikiem kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Referatu Powtórnej Kontroli Celnej. Kontrola rozpoczęła się 29 stycznia 2002 r., a więc po wejściu w życie zmian do taryfy celnej, które przesądziły o prawidłowej klasyfikacji produktów farmaceutycznych. Uznanie zarówno w decyzji jak i w protokole pokontrolnym ( k.11-18 akt wspólnych), iż produkt zgłoszony do odprawy celnej w przedmiotowej sprawie nie jest lekiem, nie znajduje uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym, uwzględniając stan prawny na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego. W związku z treścią zaskarżonej decyzji, wydanej m.in. w oparciu o treść art.83 §1 Kodeksu celnego należy stwierdzić, że organ celny może dokonać kontroli zgłoszenia celnego w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym a w razie stwierdzenia nieprawidłowości, ma obowiązek podjęcia niezbędnych działań w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane. Weryfikacja może rozpocząć się niezwłocznie po przyjęciu zgłoszenia w trybie art. 70 § 1 Kodeksu celnego, czyli przed zwolnieniem towaru, albo też w trybie art. 83 § 1 Kodeksu celnego, po zwolnieniu towaru. Weryfikacja zgłoszenia celnego polega na ocenie materialnej treści dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego oraz danych zawartych w tym zgłoszeniu, a więc np. faktury, świadectwa pochodzenia, certyfikatu towaru, wskazanego przez zgłaszającego kodu PCN, stawki celnej itp. Decyzja uznająca zgłoszenie celne za nieprawidłowe może być wydana, jeżeli nie upłynęły 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. Jednakże, jeżeli weryfikacja dotyczy klasyfikacji taryfowej, organ celny powinien uwzględniać, czy i na ile zgłaszający mógł zastosować w zgłoszeniu celnym prawidłowy kod PCN, to znaczy, czy obowiązujące przepisy dotyczące klasyfikacji (tzn. regulacje zawarte bezpośrednio w Taryfie celnej, Wyjaśnienia do taryfy celnej, ewentualnie regulacje zawarte w innych przepisach), są na tyle precyzyjnie sformułowane, że umożliwiały zgłaszającemu, przy zachowaniu należytej staranności, prawidłowe zaklasyfikowanie towaru, a także, czy wcześniejsze działania organu celnego nie przyczyniły się do zastosowania przez zgłaszającego nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru. Jak wynika z pisma Szefa Służby Celnej - Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Finansów z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...], [...], na które powołuje się strona w skardze - złożonego do akt ( k.32-33 akt adm.), w zakresie klasyfikacji produktów farmaceutycznych występowały i nadal występują rozbieżności na forum międzynarodowym. Polska administracja celna podjęła działania w celu ujednolicenia klasyfikacji środków farmaceutycznych. Szef Służby Celnej zapowiedział publikację nowej wykładni prawnej w zakresie produktów farmaceutycznych poprzez zmianę Tomu V "Wyjaśnień do taryfy celnej". W piśmie zauważono, iż "brak jest w Systemie Zharmonizowanym jednoznacznych kryteriów różnicujących poszczególne kategorie w/w towarów klasyfikowanych w Systemie w działach 21, 22 i 30 Taryfy celnej; taka sytuacja jest przyczyną powstałych nieprawidłowości w zakresie klasyfikacji taryfowej przedmiotowych produktów". Biorąc pod uwagę stanowisko zawarte w przedmiotowym piśmie a także brak czytelnych zapisów w Taryfie celnej oraz w wyjaśnieniach do Taryfy celnej przesądzających o prawidłowej klasyfikacji produktów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym, w ocenie Sądu, nie zachodziła potrzeba weryfikacji wstecznej zgłoszenia celnego. Sąd nie kwestionuje, iż organy celne są jedynym organem uprawnionym do ustalania prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru. Jednakże, jeżeli prawidłowa taryfikacja nie wynika wprost z przepisów prawa, ustalona przez organ klasyfikacja powinna być stosowana do zgłoszeń celnych dokonanych po dniu, w którym organy celne takiego ustalenia dokonały. Weryfikacja wsteczna zgłoszeń celnych w takim wypadku może być oceniona jako naruszająca zasadę zaufania do organów państwa. .. W tym stanie rzeczy i w okolicznościach przedmiotowej sprawy, mając na uwadze argumenty dotyczące nieprawidłowego, retrospektywnego weryfikowania zgłoszenia celnego wskazane wyżej, Sąd uznał, że nie można jednak abstrahować od późniejszej zmiany treści Taryfy celnej dotyczącej działu 30 a w szczególności treści omawianej uwagi dodatkowej, mającej znaczenie dla klasyfikacji przedmiotowego towaru. Ponadto Sąd zważył, że zawarte w sentencji decyzji organu I instancji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją sformułowanie dotyczące poboru i kwoty odsetek wyrównawczych nie spełnia wymagań decyzji jako rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie (odsetek) między oznaczonymi podmiotami, a niezbędnych, by decyzja mogła stanowić tytuł wykonawczy. W szczególności nie wskazuje wysokości odsetek (stopy procentowej), naliczania ich od oznaczonej kwoty i nie wskazuje daty od której będą naliczane. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o przepisy art. 145 § 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).