V SA 3025/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Olsztynie oddalił skargę na decyzję o odmowie wznowienia postępowania celnego, uznając, że wniosek został złożony po upływie 3-letniego terminu od powstania długu celnego.
Skarżący M. W. domagał się wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją o odmowie wznowienia postępowania celnego. Organ celny odmówił wznowienia, powołując się na upływ 3-letniego terminu od powstania długu celnego, zgodnie z art. 2652 Kodeksu celnego. Skarżący argumentował, że bieg terminu został przerwany zgodnie z art. 123 K.c. oraz że przepis o terminie wszedł w życie po powstaniu sporu. WSA w Olsztynie oddalił skargę, podzielając stanowisko organu celnego i wskazując na orzecznictwo NSA.
Sprawa dotyczyła skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiocie długu celnego. Dług celny powstał w dniu 8 stycznia 1999 r. w związku ze zgłoszeniem celnym dotyczącym płyt marmurowych. Wniosek o wznowienie postępowania został złożony w dniu 20 grudnia 2002 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił wznowienia, wskazując na art. 2652 Kodeksu celnego, który stanowi, że organ celny nie wznawia postępowania, jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego. Skarżąca podnosiła zarzut przerwania biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 123 K.c. oraz zarzut, że przepis art. 2652 Kodeksu celnego wszedł w życie po powstaniu sporu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę, podzielając stanowisko organu celnego. Sąd powołał się na wyrok NSA V SA 753/02 oraz uchwałę FPS 7/02, zgodnie z którymi termin trzyletni należy liczyć od dnia wejścia w życie art. 2652 Kodeksu celnego (21.06.1999 r.). Ponieważ wniosek o wznowienie postępowania został złożony po upływie tego terminu, organ celny miał podstawy do odmowy jego rozpoznania. Sąd uznał zarzuty skarżącej za bezzasadne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek nie może zostać uwzględniony, jeśli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego, a przepis art. 2652 Kodeksu celnego, wprowadzający ten termin, wszedł w życie przed złożeniem wniosku.
Uzasadnienie
Sąd podzielił stanowisko NSA, że termin 3 lat należy liczyć od dnia wejścia w życie art. 2652 Kodeksu celnego, a nie od dnia powstania długu celnego, jeśli przepis ten wszedł w życie później. Wniosek złożony po upływie tego terminu podlega odrzuceniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (11)
Główne
k.c. art. 2652
Kodeks celny
Określa 3-letni termin do wznowienia postępowania od dnia powstania długu celnego. Sąd interpretuje, że termin ten należy liczyć od dnia wejścia w życie przepisu, jeśli wszedł on w życie po powstaniu długu.
Pomocnicze
O.p. art. 233 § § 1 pkt 1
Ordynacja podatkowa
k.c. art. 262
Kodeks celny
k.c. art. 2621 § § 1 i § 2
Kodeks celny
k.c. art. 23 § § 7
Kodeks celny
k.c. art. 65 § § 4
Kodeks celny
k.c. art. 123
Kodeks cywilny
Sąd uznał, że nie ma zastosowania w tej sprawie ze względu na szczególny charakter przepisów Kodeksu celnego.
PPSA art. 3 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 145
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Upływ 3-letniego terminu od powstania długu celnego do wznowienia postępowania, zgodnie z art. 2652 Kodeksu celnego. Termin 3-letni należy liczyć od dnia wejścia w życie art. 2652 Kodeksu celnego, a nie od dnia powstania długu celnego, jeśli przepis ten wszedł w życie później.
Odrzucone argumenty
Bieg terminu do wznowienia postępowania został przerwany na podstawie art. 123 K.c. Przepis art. 2652 Kodeksu celnego wszedł w życie po powstaniu sporu i nie powinien mieć zastosowania wstecz.
Godne uwagi sformułowania
w stosunku do postępowań zakończonych ostateczną decyzją termin trzyletni należy liczyć od dnia wejścia w życie art.2652 Kodeksu celnego, gdyż przepis ten zawiera samodzielne uregulowanie, niezależnie od treści przepisów ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa
Skład orzekający
Józef Waksmundzki
przewodniczący sprawozdawca
Tadeusz Piskozub
członek
Wojciech Czajkowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja terminów do wznowienia postępowania w sprawach celnych, zwłaszcza w kontekście wejścia w życie nowych przepisów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy przepis wprowadzający termin wszedł w życie po powstaniu długu celnego. Orzeczenie opiera się na wcześniejszym orzecznictwie NSA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa celnego - terminów wznowienia postępowania, co jest istotne dla praktyków. Pokazuje, jak sądy interpretują przepisy przejściowe.
“Czy można wznowić postępowanie celne po latach? Sąd wyjaśnia kluczowe terminy.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyV SA 3025/03 - Wyrok WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2004-02-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-07-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie Józef Waksmundzki /przewodniczący sprawozdawca/ Tadeusz Piskozub Wojciech Czajkowski Symbol z opisem 630 Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym przywozem towaru na polski obszar celny Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Józef Waksmundzki (spr.) Sędzia WSA - Tadeusz Piskozub Asesor WSA - Wojciech Czajkowski Protokolant - Anna Fic po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2004r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego skargę oddala. Uzasadnienie Dyrektor Izby Celnej w O. decyzją z dnia 3.06.2003r. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz.926 ze zm.), art. 262, art.2621 § 1 i § 2 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (Dz. U. z 2001r. nr 75, poz.802 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku M. W. utrzymał w mocy swoją decyzję nr "[...]" z dnia 10.03.2003r. o odmowie wznowienia postępowania. W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu 08.01.1999r. Agencja A s.c. działając jako przedstawiciel bezpośredni zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu wg JDA SAD "[...]" towar w postaci płyt marmurowych obrobionych, polerowanych jednostronnie oraz kominka w elementach. Po przyjęciu zgłoszenia celnego odpowiadającego wymogom formalnym określonym w art.64 § 1 i § 2 Kodeksu celnego, organ celny przystąpił do jego weryfikacji polegającej na badaniu dokumentów dołączonych do zgłoszenia oraz przeprowadzeniu rewizji celnej towaru. W wyniku przeprowadzonej weryfikacji, na podstawie art.23 § 7 Kodeksu celnego, zakwestionowano zadeklarowaną przez importera wartość transakcyjną ww. płyt marmurowych podanych na fakturze 35 z dnia 16.12.1998r. W decyzji nr "[...]" z dnia 08.01.1999r., wydanej na podstawie art.65 § 4 Kodeksu celnego, Dyrektor Urzędu Celnego w B. uznał ww. zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej zgłoszonego towaru – płyt marmurowych i określił kwotę wynikającą z długu celnego. Decyzją znak "[...]" z dnia 21.12.1999r. Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w B. nr "[...]" a dnia 08.01.1999r. Pismem z dnia 20.12.2002r. Strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną znak "[...]" z dnia 21.12.1999r. wydaną przez organ II instancji. Wydając decyzję z dnia 3.06.2003r. o odmowie wznowienia postępowania Dyrektor Izby Celnej podniósł, że zgodnie z treścią art.2652 pkt 2 ustawy Kodeks celny: "Jeżeli upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego, organ celny nie wznawia postępowania". Dyrektor Izby Celnej w O. ustalił, iż w przedmiotowej sprawie z dniem 08.01.2002r. upłynęły 3 lata od dnia powstania długu celnego i po tym terminie obowiązujące przepisy prawa celnego uniemożliwiają organom celnym wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Ustosunkowując się do zarzutu, że "bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem w świetle art.123 K.c.", Dyrektor Izby Celnej w O. wskazał, że termin przedawnienia do wznowienia postępowania został uregulowany w art.2652 Kodeksu celnego, który jest przepisem szczególnym, a więc przepisy Ordynacji podatkowej oraz Kodeksu cywilnego, które są przepisami ogólnymi, nie mają tu zastosowania. M. W. decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia 2003.06.03. znak "[...]" zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca zarzuciła, że w sprawie na podstawie art.123 Kodeksu cywilnego nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia. Na rozprawie sądowej pełnomocnik skarżącej nadto podniósł zarzut, że spór w sprawie powstał w dniu 8.01.1999r., natomiast przepis art.2652 Kodeksu celnego wszedł w życie znacznie później. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w O. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Badając zaskarżoną decyzję z punktu jej zgodności z prawem (art.3 § 1 w zw. z art.145 ustawy z dnia 30.08.2002r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi") należy stwierdzić, że wymieniona decyzja prawa nie narusza. W rozpatrywanej sprawie dług celny powstał w dniu 8.01.1999r. W wyroku z dnia 12.02.2003r. sygn. akt V SA 753/02 (dług celny w tej sprawie powstał w dniu 31.08.1995r.) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "w stosunku do postępowań zakończonych ostateczną decyzją termin trzyletni należy liczyć od dnia wejścia w życie art.2652 Kodeksu celnego, gdyż przepis ten zawiera samodzielne uregulowanie, niezależnie od treści przepisów ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa". Podobny pogląd został zaprezentowany w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24.06.2002r. sygn. akt FPS 7/02. Wojewódzki Sad Administracyjny powyższy pogląd zaprezentowany w cyt. wyroku i uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w całości podziela. Przepis art.2652 ustawy Kodeks celny wszedł w życie w dniu 21.06.1999r. podczas gdy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w dniu 20.12.2002r. a więc z upływem terminu trzech lat o którym mowa w cyt.art.2652. Oznacza to, że Dyrektor Izby Celnej w O. miał uzasadnione podstawy do odmownego rozpoznania wniosku skarżącej o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 21.12.1999r. Z tych wszystkich względów uznając zarzuty podniesione przez skarżącą w skardze i na rozprawie sądowej za bezzasadne Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie art.151 ustawy z dnia 30.08.2002r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" orzekł jak w wyroku. Mimo, że skarga w sprawie została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. "Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" właściwym do jej rozpoznania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI