V SA 2917/03

V SA 2917/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-05-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Wrzesińska-Jóźków /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Madalińska-Urbaniak
Marzenna Zielińska
Symbol z opisem
6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Skarżony organ
Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA -Ewa Jóźków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA -Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia NSA -Marzenna Zielińska, Protokolant -Anna Michałowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2005 r. sprawy ze skargi N. [...] a.s.; z siedzibą w N. PHU [...] – P. Z. na postanowienie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2003 r. [...] w przedmiocie ustalenia występowania nadmiernego przywozu na polski obszar celny węglika wapnia - oddala skargę -
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2002 r. opublikowanym w Monitorze Polskim "B" nr 3, poz. [...] Minister Gospodarki wszczął postępowanie ochronne przed nadmiernym przywozem na polski obszar celny w. Postępowanie zostało wszczęte na wniosek firmy P. [...] sp. z o.o. w C., która jest jedynym producentem w. [...] w kraju.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2003 r. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej ustalił, że przywóz na polski obszar celny w. jest nadmierny i wyrządza poważną szkodę przemysłowi krajowemu (M.P. nr 29, poz. [...] ). Ostateczny środek ochronny został ustanowiony rozporządzeniem w sprawie ustanowienia opłaty celnej dodatkowej w związku z nadmiernym przywozem na polski obszar celny w. (Dz.U. nr 142, poz. 1385).
W postępowaniu ochronnym za okres badany przyjęto lata 1998, 1999, 2000 i trzy pierwsze kwartały roku 2001. Wzięto również pod uwagę informacje dotyczące importu oraz cen obejmujące okres pierwszych trzech kwartałów 2002 r. Analizie poddano przywóz wapnia ogółem, udział przywozu w produkcji i konsumpcji, ceny, wielkość produkcji krajowej, stopień wykorzystania zdolności produkcyjnych, wydajność pracy, udział zapasów w produkcji, zatrudnienie, zyski i straty, sprzedaż przemysłu krajowego ogółem i udział przemysłu krajowego w rynku krajowym.
Na postanowienie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2003 r. ustalające, że przywóz na polski obszar celny w. jest nadmierny i wyrządza poważną szkodę przemysłowi krajowemu skargę złożyli:
- N. [...] a.s. z siedzibą w N. w Republice S.
- P. Z. prowadzący Przedsiębiorstwo Usługowo – Handlowe T. w B.
Skarżący wnieśli o uchylenie postanowienia. Skarżonemu postanowieniu zarzucili:
- brak zastosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego,
- naruszenie przepisów art. 2 i 7 Konstytucji RP
- naruszenie przepisów proceduralnych tj. art. 6, 7, 8, 10 § 1, 12 § 1, 75 § 1, 77 § 1, 78 § 1, 80 107 § 1 w zw. z art. 126 kpa
- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 3, art. 4 pkt 2, art. 12 ust. 1 pkt 2, art. 17 ust. 1, art. 18 ust. 1, art. 25 pkt 4 oraz art. 27 ust. 2 ustawy ochronnej.
Rozwijając zarzuty w skardze oraz w piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2005 r. skarżący podnieśli, że w dniu wszczęcia postępowania, do postępowania ochronnego miały zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Ustawą z dnia 21 czerwca 2002 r. o ochronie przed przywozem na polski obszar celny towarów subsydiowanych (Dz.U. nr 1125, poz. 1063) zmieniony został przepis art. 1 ust. 4 ustawy ochronnej w ten sposób, że wyłączono zastosowanie przepisów kpa do postępowania ochronnego. W ocenie skarżących, do spraw, które toczyły się już w chwili wejścia w życie tego przepisu, kpa powinien nadal mieć zastosowanie aż do czasu zakończenia postępowania, z uwagi na konieczność zachowania ciągłości reguł postępowania przez cały czas jego trwania. Zmiana reguł w trakcie prowadzonego postępowania byłaby sprzeczna z wynikającą z art. 2 Konstytucji RP zasadą demokratycznego państwa prawnego.
Skarżący podnieśli, iż wielkość importu w. na polski obszar celny kształtowała się w badanych latach na stałym, niskim w stosunku do wielkości produkcji krajowej i wielkości zbytu poziomie, a jego wzrost w 2001 r. był zjawiskiem incydentalnym. Przyczyną spadku rentowności producenta krajowego nie był nadmierny import lecz inne przyczyny związane z koniunkturą na rynku polskim bądź zależne bezpośrednio od producenta krajowego. Wielkość przywozu stanowiła nieznaczną ilość w stosunku do produkcji krajowej, także w okresie trzech pierwszych kwartałów 2001 r. W latach 1998 – 2000 import malał, nie zrozumiałe jest więc, jak malejący import mógł wypierać z rynku towary produkcji krajowej.
W ocenie skarżących, w toku prowadzonego postępowania nie wykazano, aby warunki importu wyrządziły przemysłowi krajowemu poważną szkodę. Warunki te musiałyby bowiem być znacząco korzystniejsze od oferowanych przez producenta krajowego, tymczasem organ prowadzący postępowanie odniósł się jedynie do cen. Warunkiem wprowadzenia środka ochronnego jest ponadto istnienie poważnej szkody, w kwestionowanym postanowieniu brak uzasadnienia w tym przedmiocie.
Skarżący zarzucili organowi prowadzącemu postępowanie, że nie uwzględniał wniosków o przeprowadzenie dowodów na poparcie ich argumentacji, nie zbadał innych czynników, które w ocenie skarżących miały wpływ na pogorszenie się sytuacji przemysłu krajowego.
Skarżący podkreślili, że ochrony domagał się monopolista na krajowym rynku, który po wyeliminowaniu importu nie będzie spotykał się z żadną konkurencją na rynku. To w ocenie skarżącej stoi w sprzeczności z interesem publicznym, który organ obowiązany jest uwzględniać przy wszczęciu i w trakcie prowadzonego postępowania ochronnego zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy ochronnej.
Organ prowadzący postępowanie nie zwołał posiedzenia wyjaśniającego w trybie art. 18 ustawy ochronnej co doprowadziło do wadliwego ustalenia stanu faktycznego.
Pomimo składanych wniosków, organ nie przeprowadził dowodów na okoliczność ustalenia warunków przywozu do Polski w. oraz ustalenia kształtowania się relacji pomiędzy cenami dotyczącymi produktu pochodzenia krajowego a sprowadzonego z zagranicy.
Skarżący zarzucili, że organ w postanowieniu powołał dane wykraczające poza badany okres, to jest uwzględnił przy ocenie wzrostu importu rok 2002, natomiast nie powołał się na wskazywane przez skarżących dane z lat 1996 i 1997, kiedy to ilości przywozu nie potwierdzały zarzutu nadmiernego przywozu. Ponadto organ nie wyliczył wszystkich parametrów za cały badany okres a jedynie podał te wielkości, które pasowały do przyjętego założenia, że przywóz zwiększył się, wypierając z rynku towar produkcji krajowej.
Potwierdzeniem, że to nie przywóz z zagranicy był przyczyną złej kondycji finansowej firmy P. [...] jest fakt, iż pomimo wprowadzenia środka ochronnego Sąd Rejonowy w K. ogłosił upadłość spółki P. [...] .
W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Zdaniem organu przywóz w. był nadmierny w rozumieniu art. 3 ustawy. Stwierdził, że z zebranych danych wynika, iż od 2000 r. ceny towaru importowanego były niższe od cen towaru krajowego. Producent krajowy, dostosowując się do konkurencji zagranicznej na rynku krajowym sprzedawał swój towar po niższych cenach, niż wynikało to z jego kondycji, co powodowało spadek rentowności produkcji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia) z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
W związku z tym przede wszystkim należy podkreślić, iż postępowanie przed Sądem w sprawie niniejszej dotyczyło postanowienia wydanego na podstawie ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny (Dz. U. Nr 43, poz. 477, ze zm.), a więc postanowienia o specyficznym charakterze, z uwagi na to, że ustawa ta (zwana dalej "ustawą ochronną") wprost wyłącza stosowanie do postępowania ochronnego przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, o czym jasno stanowi art. 1 ust. 4 tej ustawy. Przepis ten został wprowadzony ustawą z dnia 21 czerwca 2002 r. o ochronie przed przywozem na polski obszar celny towarów subsydiowanych (Dz.U. nr 1125, poz. 1063) i obowiązywał od dnia 7 listopada 2002 r. Nie mają racji skarżący wywodząc w skardze, że "do spraw, które już toczyły się w chwili wejścia w życie przepisu wyłączającego stosowanie przepisów kpa w postępowaniu ochronnym, kpa powinien nadal mieć zastosowanie, do czasu ich zakończenia z uwagi na konieczność zachowania ciągłości reguł postępowania przez cały czas jego trwania." Postępowanie zostało wszczęte postanowieniem z dnia [...] lutego 2002 r., wydanym i ogłoszonym przed wejściem w życie powołanego wyżej przepisu art. 1 ust. 4 ustawy ochronnej. W toku toczącego się postępowania nastąpiła zmiana przepisów regulujących procedurę, według której toczy się postępowanie ochronne. Ustawa zmieniająca ustawę ochronną nie zawierała przepisów przejściowych. Konsekwencją braku przepisów przejściowych jest zastosowanie ogólnej zasady stosowanej do usuwania kolizji przepisów prawnych, ustanowionych w różnym czasie, lex posterior derogat legi priori, zgodnie z którą ustawa późniejsza uchyla ustawę wcześniejszą. Skoro w toku toczącego się postępowania zostały uchylone przepisy nakazujące stosowanie w postępowaniu ochronnym przepisy kpa, w postępowaniu toczącym się po wprowadzeniu powyższej zmiany przepisy kpa nie miały już zastosowania. Zmiana reguł, według których prowadzone jest postępowanie przed organem administracji w toku tego postępowania nie narusza konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego jeśli ustawa nowelizująca została ogłoszona z odpowiednim wyprzedzeniem i istnieją ustawowe reguły, według których postępowanie się toczy. Tryb postępowania został uregulowany w ustawie ochronnej. Należy podkreślić, iż skarżący nie wykazali, aby w czasie, gdy do postępowania ochronnego miały zastosowanie przepisy kpa, doszło do ich naruszenia.
Nie można zgodzić się z zarzutem skarżących, iż brak zastosowania przepisów kpa w postępowaniu ochronnym jest sprzeczne z ogólną regułą zawartą w art. 1 pkt 1 kpa. Przede wszystkim, skoro ustawa ochronna wyłączyła stosowanie w toku postępowania ochronnego przepisów kpa, to żaden z przepisów tego kodeksu nie ma w tym postępowaniu zastosowania, także przepis art. 1 pkt 1 kpa. Ponadto - zgodnie z przepisem art.1 kpa, kodeks ten normuje postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Postępowanie ochronne nie mieści się w kategorii spraw, o których stanowi powołany przepis art. 1 pkt 1 kpa, ponieważ nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Ustawa przewiduje szczególny tryb wszczynania i zakończenia postępowania ochronnego, nakazując publikację wydanych rozstrzygnięć (postanowień i rozporządzeń) w Monitorze Polskim.
Wbrew stanowisku skarżących, postępowanie ochronne nie jest zwykłym postępowaniem administracyjnym. Wynikające z art. 1 ust. 4 ustawy ochronnej wyłączenie stosowania w tym postępowaniu przepisów kpa pociąga za sobą istotną zmianę konstrukcji procedury ochronnej w odniesieniu do procedury administracyjnej uregulowanej w kpa. i inaczej też kształtuje prawa i obowiązki zarówno stron postępowania, jak i przede wszystkim organu, tj. ministra właściwego do spraw gospodarki, któremu w istotny sposób zwiększa zakres swobody działania w ramach tzw. uznania administracyjnego.
W ocenie Sądu, uprawniona była ocena dokonana przez Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, iż nastąpił nadmierny przywóz w. na polski obszar celny. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy ochronnej, przywóz towaru na polski obszar celny uważa się za nadmierny, jeżeli towar jest przywożony w tak zwiększonych ilościach, bezwzględnych lub w stosunku do wielkości krajowej produkcji... oraz na takich warunkach, że wyrządza poważną szkodę lub zagraża wyrządzeniem takiej szkody przemysłowi krajowemu wytwarzającemu towar podobny lub towar bezpośrednio konkurencyjny. Skarżący podnieśli, że poziom przywozu w. w całym badanym okresie stanowił nieznaczną ilość w stosunku do wielkości produkcji krajowej i stanowił uzupełnienie podaży na rynku krajowym i nie nastąpiło istotne, znaczące zwiększenie przywozu. Z danych zgromadzonych w toku postępowania ochronnego wynika, że w całym badanym okresie następował wzrost wielkości przywozu w. w stosunku do wielkości produkcji krajowej (pkt IV.2 postanowienia), w 2001 roku nastąpił wzrost importu także w wartościach bezwzględnych (pkt IV.1). To że w pierwszej części badanego okresu występował spadek przywozu w. na rynek polski w wartościach bezwzględnych nie zmienia faktu, że zwiększał się udział importowanego towaru na rynku krajowym. Z przepisu nie wynika, że wzrost importu musi być przez cały badany okres – w każdym roku w odniesieniu do poprzedniego. Bada się tendencję i jej wpływ na produkcję krajową. W całym badanym okresie następował także wzrost udziału przywozu w. w konsumpcji krajowej (pkt IV.2 postanowienia).
Z przeprowadzonego postępowania wynika, potwierdzają to także sami skarżący w skardze, że rozwój nowych technologii powoduje, że zapotrzebowanie na w. malało i nadal maleje, Systematycznie powinien więc maleć zarówno import jak i produkcja krajowa. Tymczasem z dokumentów wynika, że w badanym okresie malała produkcja krajowa (pkt V.1 postanowienia), natomiast import w latach 1998 – 2000 r. nieznacznie malał, pod koniec badanego okresu zdecydowanie wzrósł.
Uprawnione było stanowisko Ministra Gospodarki iż zwiększony przywóz wyrządził przemysłowi krajowemu poważną szkodę w rozumieniu art. 4 pkt 3 ustawy ochronnej, czyli znaczące i ogólne pogorszenie sytuacji przemysłu krajowego, ponieważ w firmie P. [...] nastąpił drastyczny spadek sprzedaży, produkcji, obniżenie wydajności pracy, wzrost udziału zapasów w produkcji, brak rentowności produkcji, obniżenie udziału przemysłu krajowego w rynku i spadek zatrudnienia. Nie ma znaczenia, że ochrony domagał się monopolista na krajowym rynku. Ustawodawca definiując pojęcie "przemysł krajowy" (ogół producentów wytwarzających towar podobny... lub tych spośród nich, których łączna produkcja towaru podobnego ... stanowi znaczącą część całkowitej produkcji krajowej tego towaru art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy ochronnej) nie zastrzegł, że w wypadku występowania na rynku krajowym monopolisty, środki ochronne nie powinny być stosowane. Tak więc producentem mieszczącym się w pojęciu przemysł krajowy była w tym wypadku firma P. [...] .
W toku postępowania ochronnego organ, prowadząc to postępowanie, nie musi mieć na względzie – w odróżnieniu od postępowania prowadzonego na podstawie kpa – ani "interesu społecznego", ani też "słusznego interesu obywateli", bowiem nadrzędnym w postępowaniu ochronnym jest "interes publiczny" (na co jednoznacznie wskazuje cały szereg zawartych w ustawie ochronnej uregulowań, jak np. art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 7, art. 12 ust. 1 pkt 2, art. 25 pkt 4), który, poza racjami społecznymi, obejmuje również szeroko rozumiany interes państwa, w tym także w sferze gospodarczej, i ochrona przemysłu krajowego. Nie ulega więc wątpliwości, że organ prowadząc postępowanie ochronne w przedmiotowej sprawie i wydając skarżone postanowienie był zobowiązany stosować przepisy i respektować te zasady procesowe, które wynikały z ww. ustawy z dnia 11 kwietnia 2001 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny, kierując się jako główną przesłanką "interesem publicznym" i dobrem przemysłu krajowego.
Mając powyższe na względzie, należy również zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 20 ww. ustawy ochronnej, "w celu ustalenia, czy wzrost przywozu towaru objętego postępowaniem przyczynił się do wyrządzenia poważnej szkody przemysłowi krajowemu", organ (wówczas Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej) zobligowany był jedynie do zbadania wszystkich tych czynników, które zostały określone w art. 20 ust. 1 pkt 1– 4 oraz ust. 3 ustawy – co też w przedmiotowym postępowaniu Minister uczynił i co znalazło stosowne odzwierciedlenie w treści skarżonego postanowienia z dnia [...] maja 2003 r.
Należy przy tym podkreślić, że z użytego w art. 20 ust. 1 sformułowania, iż minister właściwy "z b a d a" określone w tym przepisie czynniki, w żadnym razie nie wynika, że wszystkie te czynniki muszą być, mówiąc skrótowo, "negatywne", aby można było wprowadzić środek ochronny. W świetle art. 20 ust. 1 obowiązkiem organu jest zbadanie wszystkich tych czynników i na tym tle dokonanie oceny, czy istnieje związek przyczynowy między wzrostem przywozu towaru objętego postępowaniem a wyrządzenia poważnej szkody przemysłowi krajowemu.
W ocenie Sądu, Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w toku przeprowadzonego postępowania ochronnego zbadał wszystkie wymagane przez art. 20 ustawy czynniki i w zaskarżonym postanowieniu z [...] maja 2003 r. wykazał istnienie związku przyczynowego między nadmiernym przywozem na polski obszar celny w a szkodą, jaką ponosi przemysł krajowy wytwarzający produkt podobny. Przeprowadził także stosownie do art. 20 ust. 3 badanie innych niż import czynników, które mogły mieć wpływ na pogorszenie się sytuacji przemysłu krajowego, stwierdzając, że nie występują inne czynniki, które mogły przyczynić się do wyrządzenia szkody przemysłowi krajowemu Uprawniona jest też jego konstatacja, że analiza ta wykazała, iż pomimo spadającej konsumpcji - udział importu w produkcji i konsumpcji wzrastał systematycznie w całym okresie badanym.
W ocenie Sądu, Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej prawidłowo zinterpretował i w sposób nie naruszający prawa zastosował w toku przeprowadzonego postępowania ochronnego przepis art. 20 ust. 1 i 3 ustawy, wykonując wszystkie nałożone tym przepisem obowiązki.
W ocenie Sądu, organ prowadzący postępowanie nie naruszył interesu publicznego, wręcz przeciwnie, przedstawione w postanowieniu argumenty wskazują, że organ działał w interesie publicznym. Sąd podziela stanowisko organu, że uratowanie danej gałęzi przemysłu jest celem na tyle ważnym, że można zaryzykować przejściowe podwyższenie kosztów funkcjonowania innych gałęzi przemysłu. Ochrona polskich producentów, zwłaszcza w regionach kraju, w których istnieje duże bezrobocie, szansa na restrukturyzację przedsiębiorstwa, utrzymanie produkcji – tą są przesłanki uzasadniające wprowadzenie środka ochronnego ze względu na interes publiczny.
Odnosząc się do pozostałych, szczegółowych zarzutów skargi i przedstawionych w skardze argumentów, należy stwierdzić, że Sąd większość z owych zarzutów uznał za całkowicie nieuzasadnione, te zaś, które Sąd (w takim, czy innym zakresie) podzielił, nie miały, w ocenie Sądu, żadnego wpływu na wynik sprawy, a zatem w świetle art. 145 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie mogły też wpłynąć na treść orzeczenia .
Sąd nie podziela zarzutu, że organ nie zajął w postępowaniu roli neutralnego arbitra ponieważ pominął dane dotyczące pierwszej części badanego okresu gdzie występowały tendencje podważające fakt występowania nadmiernego przywozu a skoncentrował się wyłącznie na drugiej części tego okresu. W postanowieniu przeanalizowano czynniki dotyczące całego okresu. Rację ma organ orzekający, że nadmierny przywóz jak i szkoda nie muszą występować w całym analizowanym okresie aby można było wprowadzić środek ochronny. Organ musi natomiast wykazać, że nastąpiła niekorzystna zmiana w imporcie i sytuacji przemysłu krajowego, uzasadniająca podjęcie działań ochronnych. W ocenie Sądu ten wymóg został spełniony. Powołanie się w zaskarżonym postanowieniu na dane dotyczące roku 2002, który nie był objęty okresem badanym, potwierdziło jedynie utrzymywanie się negatywnych tendencji dodatkowo wzmacniając argumenty za wprowadzeniem środka ochronnego. Niezasadny jest także zarzut nie podjęcia analizy dotyczącej lat 1996-1997, ponieważ lata te nie były objęte okresem badanym.
Odnosząc się do zarzutu Skarżącej, że pomimo składanych wniosków nie zostało zwołane posiedzenie wyjaśniające w trybie przepisu art. 18 ust. 1 ustawy ochronnej należy wyjaśnić, że zwoływanie posiedzenia w tym trybie jest fakultatywne. Strony brały aktywny udział w toczącym się postępowaniu, korzystały z prawa do przedkładania wniosków i wyjaśnień. Udzielały odpowiedzi na pisemne wystąpienia organu. Brak posiedzenia wyjaśniającego nie naruszył więc prawa stron do udziału w toczącym się postępowaniu.
Jednocześnie należy wyjaśnić, że część zarzutów skargi Sąd uznał za zasadne. Mają rację Skarżący podnosząc zarzut nie ustosunkowania się w toku prowadzonego postępowania do wniosku skarżących o uwzględnienie faktu reeksportu pewnej ilości importowanego w. a także pominięcia w analizie końcowej cen sprzedaży importowanego w. odbiorcom krajowym. Można zgodzić się z zarzutem nie uwzględnienia innych czynników, które mogły mieć wpływ na kondycję firmy P. [...] a przynajmniej brakiem ich analizy. Jednakże uchybienia nie miały wpływu na ustalenia w przedmiocie występowania nadmiernego przywozu na polski obszar celny w..
Tak więc, mimo stwierdzonych uchybień, jakich dopuścił się organ w przeprowadzonym postępowaniu ochronnym, Sąd uznał, że nie miały one wpływu na wynik sprawy, a zaskarżone postanowienie z dnia [...] maja 2003 r. nie naruszało prawa.
Z tych wszystkich względów, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.