V SA 1364/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-03-09
NSApodatkoweŚredniawsa
cłowartość celnaimportkodeks celnyodsetkiopłaty licencyjnereformationis in peiuspostępowanie celne

WSA w Warszawie uchylił decyzje organów celnych dotyczące doliczenia odsetek do wartości celnej towaru, uznając naruszenie zakazu reformationis in peius.

Spółka z o.o. zaskarżyła decyzje organów celnych, które doliczyły do wartości celnej importowanych kineskopów opłaty licencyjne oraz odsetki od należności. Sąd uchylił decyzje organów celnych, uznając, że doliczenie odsetek do wartości celnej było niezgodne z prawem, ponieważ decyzja organu pierwszej instancji w tym zakresie była korzystna dla importera i nie mogła być zmieniona na jego niekorzyść na podstawie art. 234 Ordynacji podatkowej.

Spółka z o.o. importowała kineskopy, deklarując ich wartość celną na podstawie faktury eksportera. Organy celne uznały zgłoszenie celne za nieprawidłowe, doliczając do wartości celnej opłaty licencyjne oraz odsetki od należności. Po uchyleniu pierwszej decyzji przez Dyrektora Izby Celnej i ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ pierwszej instancji doliczył odsetki, a Dyrektor Izby Celnej utrzymał tę decyzję w mocy. Spółka zaskarżyła decyzje, zarzucając naruszenie przepisów Kodeksu celnego i Ordynacji podatkowej, w tym zakazu reformationis in peius. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone decyzje, stwierdzając, że doliczenie odsetek do wartości celnej było niezgodne z art. 234 Ordynacji podatkowej, ponieważ pierwotna decyzja organu pierwszej instancji, która nie doliczyła odsetek, była korzystna dla importera i nie mogła być zmieniona na jego niekorzyść. Sąd uznał natomiast, że opłaty licencyjne słusznie zostały wliczone do wartości celnej jako warunek sprzedaży.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, odsetki te nie mogły zostać doliczone do wartości celnej, ponieważ decyzja organu pierwszej instancji nie uwzględniająca odsetek była korzystna dla importera i nie mogła być zmieniona na jego niekorzyść na podstawie art. 234 Ordynacji podatkowej.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes społeczny. W tej sprawie niezaliczenie odsetek do wartości celnej nie stanowiło rażącego naruszenia prawa, dlatego organ odwoławczy nie mógł zmienić decyzji w celu zwiększenia wartości celnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (7)

Główne

op art. 234

Ordynacja podatkowa

Zakaz orzekania na niekorzyść strony odwołującej się (reformationis in peius), chyba że decyzja rażąco narusza prawo lub interes społeczny.

Pomocnicze

k.c. art. 30 § § 1 pkt 3

Kodeks celny

Opłaty licencyjne stanowią warunek sprzedaży towaru i wchodzą do wartości celnej.

k.c. art. 31 § pkt 3

Kodeks celny

Przesłanki wyłączenia odsetek z wartości celnej.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 135

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego.

Ustawa – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie zakazu reformationis in peius (art. 234 Ordynacji podatkowej) poprzez zmianę na niekorzyść strony decyzji, która nie naruszała rażąco prawa ani interesu społecznego.

Odrzucone argumenty

Argumenty dotyczące wliczenia opłat licencyjnych do wartości celnej zostały odrzucone przez sąd, który uznał je za warunek sprzedaży.

Godne uwagi sformułowania

organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes społeczny niezaliczenie odsetek do wartości celnej nie czyniło bowiem tej decyzji rozstrzygnięciem rażąco naruszającym prawo lub interes społeczny

Skład orzekający

Czesław Zieliński

przewodniczący sprawozdawca

Barbara Mleczko-Jabłońska

członek

Krystyna Madalińska-Urbaniak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady reformationis in peius w postępowaniu celnym oraz zasady ustalania wartości celnej towarów w kontekście opłat licencyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki przepisów Kodeksu celnego i Ordynacji podatkowej obowiązujących w dacie orzekania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej zasady procesowej (reformationis in peius) w kontekście celnym, co jest istotne dla prawników zajmujących się tą dziedziną.

Sąd Celny: Nie można pogarszać sytuacji podatnika, nawet jeśli pierwotna decyzja była korzystna.

Dane finansowe

WPS: 56 100 DEM

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
V SA 1364/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-03-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-04-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Barbara Mleczko-Jabłońska
Czesław Zieliński /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Madalińska-Urbaniak
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA - Czesław Zieliński (spr.) Sędziowie WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska - Krystyna Madalińska-Urbaniak Protokolant - Katarzyna Wielgosz po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2003 r. sprawy ze skargi Spółki z o.o. [...] w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z dnia [...] października 2002 r. nr [...] oraz decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...]. 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz [...] Sp. z o.o. w [...] kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt zł) tytułem kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego przez [...] Sp. z o.o. według dokumentu SAD z dnia [...].11.1999 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego w [...] objął procedurą dopuszczenia do obrotu partię sprowadzonych z K. kineskopów do produkcji telewizorów. Wartość celna przedmiotu importu określona została w zgłoszeniu w wysokości odpowiadającej wartości transakcyjnej w kwocie 56.100 DEM, wynikającej z przedstawionej przy zgłoszeniu celnym faktury k. eksportera z dnia [...].09.1999 r. nr [...].
Decyzją z dnia [...].04.2002 r. nr [...] wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt 2 lit. a Kodeksu celnego, Dyrektor Urzędu Celnego w [...] uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej i orzekając w tej części określił wartość celną w skorygowanej (podwyższonej) wysokości, przez doliczenie do deklarowanej wartości transakcyjnej proporcjonalnych części opłaty wstępnej za ujawnienie technologii i opłaty licencyjnej (1.149,14 DEM + 871,34 DEM) świadczonych przez importera na rzecz kontrahenta zagranicznego jako licencjodawcy na podstawie umowy licencyjnej i pomocy technicznej uprawniającej importera do wytwarzania, produkcji, użytkowania i sprzedaży licencjonowanych produktów obejmujących analogowe telewizory kolorowe.
Orzekając w sprawie na skutek odwołania importera Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...].08.2002 r. nr [...] uchylił decyzję organu celnego pierwszej instancji z [...].04.2002 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia, ze względu na pominięcie w decyzji pierwszej instancji, jako ewentualnego dalszego – zdaniem organu odwoławczego – składnika wartości celnej, należnych eksporterowi odsetek w kwocie 961,09 DEM z tytułu przedłużonego terminu płatności przez skarżącą jego należności.
W tym zakresie organ odwoławczy wskazał na potrzebę oceny "w kontekście przepisu art. 31 pkt 3 Kodeksu celnego".
Orzekając ponownie organ pierwszej instancji, Naczelnik Urzędu Celnego [...] w [...], decyzją z dnia [...].10.2002 r. nr [...] dokonał korekty określonej w zgłoszeniu celnym z [...].11.1999 r. wartości celnej towaru, przez doliczenie do deklarowanej wartości transakcyjnej – poza wskazanymi wyżej opłatami z tytułu umowy licencyjnej – odsetek w kwocie 961,09 DEM.
Decyzją z dnia [...].03.2003 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...], po rozpatrzeniu sprawy na skutek odwołania importera, utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji z [...].10.2002 r. podzielając stanowisko i argumentację tego organu przedstawione w uzasadnieniu jego rozstrzygnięcia, w szczególności, że w sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączenia odsetek z wartości celnej, przewidziane w art. 31 pkt 3 Kodeksu celnego.
W skardze wniesionej w dniu [...].04.2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka [...] wystąpiła z żądaniem uchylenia decyzji obu instancji z dnia [...].03.2003 r. i z [...].10.2002 r. zarzucając naruszenie postanowień:
– art. 2, art. 7, art. 84, art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
– art. 23 § 1 i § 9, art. 29 § 1 i § 9, art.. 30 § 1 pkt 3, art. 31 pkt 3 Kodeksu celnego,
– art. 120-123, art. 180, art. 187, art. 188, art. 191, art. 192, art. 210 i art. 234 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego.
Skarżąca podniosła, że opłaty z tytułu umowy licencyjnej nie stanowiły warunku sprzedaży towaru przez eksportera i nie podlegały wliczeniu do wartości celnej.
To samo – zdaniem skarżącej – dotyczy odsetek, gdyż według niej zachodziły w sprawie przesłanki z art. 31 pkt 3 Kodeksu celnego, wyłączając dopuszczalność wliczenia odsetek do wartości celnej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy w sprawie na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje.
W myśl art. 234 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego, organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes społeczny.
W niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].08.2002 r. i w jej konsekwencji także późniejsze decyzje organu celnego pierwszej instancji z [...].10.2002 r. i Dyrektora Izby Celnej z [...].03.2003 r. wydane zostały z naruszeniem powołanego przepisu art. 234 Ordynacji podatkowej.
W sprawie rozpoznanej decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].08.2002r., przedmiotem zaskarżenia odwołaniem importera była bowiem decyzja organu celnego pierwszej instancji z [...].04.2002 r., określająca wartość celną towaru bez wliczenia do niej odsetek należnych importerowi z tytułu przedłożonego terminu płatności jego należności z tytułu eksportu i niezaliczenie odsetek do składników wartości celnej towaru, korzystne dla importera, nie mogło w myśl art. 234 Ordynacji podatkowej stanowić podstawy wzruszenia decyzji z [...].04.2002 r., w celu otwarcia drogi do zwiększenia wartości celnej o kwotę odsetek.
Niezaliczenie do wartości celnej towaru odsetek nie czyniło bowiem tej decyzji rozstrzygnięciem rażąco naruszającym prawo lub interes społeczny w rozumieniu art. 234 Ordynacji podatkowej.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu celnego pierwszej instancji z [...].10.2002 r. oraz decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...].08.2002r.
W związku z zarzutem skarżącej kwestionującym wliczenie do wartości celnej opłat z tytułu umowy licencyjnej wskazać należy, że opłaty tego rodzaju wchodzą do wartości celnej towaru z mocy art. 30 § 1 pkt 3 Kodeksu celnego, gdy stanowią warunek sprzedaży towaru importerowi.
W niniejszej sprawie omawiane opłaty stanowiły taki warunek, jako że umowa licencyjna zastrzegała wyraźnie, że jedynie w przypadku istnienia tego aktu importer zachowuje prawo do nabycia towaru, jego użycia do finalnej produkcji, użytkowania i dalszej sprzedaży i stanowisko organów celnych w tym zakresie nie nasuwa zastrzeżeń.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego znajduje uzasadnienie w dyspozycji art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI