V SA 1003/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę spółki O. S.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej, uznając, że przyznane przez eksportera świadczenie pieniężne stanowiło upust cenowy, a nie prowizję od sprzedaży, co wpłynęło na obniżenie wartości celnej towaru.
Spółka O. S.A. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej. Spółka importowała leki, a organ celny obniżył deklarowaną wartość celną, uznając przyznane przez eksportera świadczenie pieniężne za upust cenowy. Skarżąca argumentowała, że jest to prowizja od sprzedaży, która powinna być doliczona do wartości celnej. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że spółka nie wykazała, aby świadczenie było ekwiwalentem za pośrednictwo, a jedynie stanowiło zniżkę ceny.
Sprawa dotyczyła skargi O. S.A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego o uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej. Organ celny obniżył deklarowaną wartość celną importowanych leków, ponieważ eksporter przyznał importerowi świadczenie pieniężne, które organ uznał za upust cenowy. Skarżąca twierdziła, że działała jako agent sprzedaży, a otrzymywane wynagrodzenie jest prowizją, która zgodnie z Kodeksem celnym powinna być doliczona do wartości celnej. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że spółka nie wykazała, aby przyznane świadczenia pieniężne były ekwiwalentem za pośrednictwo w sprzedaży na rzecz eksportera. Sąd podkreślił, że sprzedaż leków przez skarżącą na rynku polskim była jej własnym obrotem, a nie świadczeniem na rzecz eksportera. W konsekwencji, przyznane świadczenie zostało uznane za upust (zniżkę) ceny, co wpłynęło na obniżenie wartości transakcyjnej i celnej towaru. Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i oddalił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Świadczenie pieniężne stanowi upust cenowy, który obniża wartość transakcyjną i celną towaru, a nie prowizję od sprzedaży.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, aby świadczenie było ekwiwalentem za pośrednictwo w sprzedaży na rzecz eksportera. Sprzedaż importowanych leków przez skarżącą na rynku polskim była jej własnym obrotem, a nie świadczeniem na rzecz eksportera. W związku z tym świadczenie zostało potraktowane jako zniżka ceny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (10)
Główne
k.c. art. 30 § § 1 pkt 1 lit. a
Kodeks celny
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 151
Pomocnicze
k.c. art. 85 § § 1
Kodeks celny
k.c. art. 23 § § 1
Kodeks celny
k.c. art. 65 § § 4 pkt 2
Kodeks celny
k.c. art. 262
Kodeks celny
Ordańacja podatkowa art. 122
Ordańacja podatkowa art. 187 § § 1
Ordańacja podatkowa art. 191
Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przyznane świadczenie pieniężne stanowiło upust cenowy, a nie prowizję od sprzedaży. Skarżąca nie wykazała, aby świadczenie było ekwiwalentem za pośrednictwo w sprzedaży na rzecz eksportera. Sprzedaż importowanych leków przez skarżącą na rynku polskim była jej własnym obrotem.
Odrzucone argumenty
Świadczenie pieniężne od eksportera jest prowizją od sprzedaży i powinno być doliczone do wartości celnej. Naruszenie art. 30 § 1 pkt 1 lit. a Kodeksu celnego. Naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i Kodeksu celnego przez niewyjaśnienie stanu faktycznego.
Godne uwagi sformułowania
świadczenie pieniężne stanowiło w istocie upust (zniżkę) fakturowanych cen leków nie wykazała, aby przyznawane jej przez eksportera w obrocie lekami świadczenia pieniężne zostały ukształtowane prawnie przez te podmioty jako ekwiwalent (w postaci "prowizji od sprzedaży") wzajemnych świadczeń skarżącej na rzecz eksportera
Skład orzekający
Czesław Zieliński
sprawozdawca
Małgorzata Dałkowska-Szary
przewodniczący
Michał Sowiński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia wartości transakcyjnej i celnej w kontekście upustów cenowych i prowizji od sprzedaży w prawie celnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji importu leków i relacji między importerem a eksporterem, z uwzględnieniem przepisów Kodeksu celnego obowiązujących w tamtym okresie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy kluczowej kwestii w prawie celnym – sposobu ustalania wartości celnej towarów, co jest istotne dla przedsiębiorców zajmujących się importem. Choć nie zawiera nietypowych faktów, prezentuje typowy spór interpretacyjny.
“Upust czy prowizja? Jak rozróżnić te pojęcia w prawie celnym i uniknąć błędów przy imporcie towarów.”
Dane finansowe
WPS: 1440 DEM
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyV SA 1003/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-04-14 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2003-03-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Czesław Zieliński /sprawozdawca/ Małgorzata Dałkowska-Szary /przewodniczący/ Michał Sowiński Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA del. do WSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, Asesor WSA - Michał Sowiński, Sędzia NSA del. do WSA - Czesław Zieliński (spr.), Protokolant - Katarzyna Kotulińska, po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi O. S.A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę - Uzasadnienie Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego przez O. S.A. w W. według dokumentu SAD z dnia [...] .06.1999 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego w W. objął procedurą dopuszczenia do obrotu partię leków ze składu celnego, importowanych z F., przyjmując deklarowaną w dokumencie SAD wartość celną towaru w wysokości odpowiadającej wartości (cenie) transakcyjnej w kwocie 1440 DEM wynikającej z faktury f. eksportera S.G. z dnia [...].04.1999 r. nr [...]. Decyzją z dnia [...].05.2002 r. nr [...], wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego, Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej, którą określił w skorygowanej (obniżonej) wysokości. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający wskazał, że po przyjęciu zgłoszenia celnego, w wyniku późniejszej kontroli celnej u importera ujawniono, że tytułem obniżki fakturowanych cen leków eksporter przyznał importerowi świadczenie pieniężne w kwocie 896,40 DEM według noty z [...].10.1999 r. nr [...], która według jej treści dotyczyła miesiąca czerwca 1999 r. i w konsekwencji organ ten obniżył deklarowane wartości zgłoszonych w tym miesiącu leków o – proporcjonalną do wartości z każdego zgłoszenia – część powyższego świadczenia z noty eksportera w kwocie 896,40 DEM. Orzekając w sprawie na skutek odwołania importera Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...].02.2003 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji, podzielając stanowisko i argumentację przedstawione w uzasadnieniu decyzji tego organu, w szczególności, że uzasadniona była dokonana korekta (obniżenie) wartości celnej zgłoszonego w dniu [...].06.1999 r. towaru, wobec przyznanego importerowi przez eksportera świadczenia pieniężnego obniżającego pierwotnie fakturowane ceny leków. W skardze zgłoszonej w dniu [...].03.2003 r. w Naczelnym Sądzie Administracyjnym Spółka O. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji organów celnych obu instancji bądź uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej, zarzucając: – rażące naruszenie art. 30 § 1 pkt 1 lit. a Kodeksu celnego w związku z art. 8 Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (Dz.U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483 ze zm.) i notą wyjaśniającą 2.1 Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej do art. 8 Porozumienia (Dz.U. z 1999 r. Nr 80, poz. 908 ze zm.) przez przyjęcie, że wynagrodzenie uzyskiwane przez Spółkę od zagranicznego dostawcy nie jest prowizją od sprzedaży – oraz naruszenie przepisów art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordyancji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego przez niewyjaśnienie stanu faktycznego i przyjęcie, że wynagrodzenie uzyskiwane przez Spółkę od zagranicznego dostawcy jest upustem cenowym. Według skargi Spółka pośredniczyła w sprzedaży na terytorium Polski towarów firmy S.G. jako dostawcy, importując od niego towary po określonej cenie i po tej samej cenie sprzedawała je w kraju. Za pośrednictwo w sprzedaży skarżąca otrzymywała od dostawcy wynagrodzenie określone jako procentowy udział w cenie sprzedaży towaru w Polsce. Takie ustalenia umowne oznaczają, zdaniem skarżącej, że działała ona jako "agent sprzedaży" i otrzymywane wynagrodzenie należy traktować jako "prowizję od sprzedaży", która zgodnie z art. 30 § 1 pkt 1 lit. a Kodeksu celnego podlegała przy ustalaniu wartości celnej towaru doliczeniu do ceny płaconej przez Spółkę dostawcy, a nie odliczeniu od ceny. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy w sprawie na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje. W myśl art. 85 § 1 Kodeksu celnego, należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Stosownie do zasady przewidzianej w art. 23 § 1 Kodeksu celnego, wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalona, o ile to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 tej ustawy. W niniejszej sprawie wartość celna przedmiotu importu zadeklarowana została, w przyjętym przez organ celny zgłoszeniu celnym, w wysokości odpowiadającej wartości (cenie) transakcyjnej określonej w fakturze eksportera. W czasie importu leków przez skarżącą, realizowanego przez dostawcę S.G. od 1999 r., skarżąca w związku z tym obrotem otrzymywała od eksportera świadczenia pieniężne w kwotach określonych w notach wystawianych przez eksportera i poza sporem jest przyznanie skarżącej za miesiąc czerwiec 1999 r. świadczenia w kwocie 896,40 DEM według noty eksportera z [...].10.1999 r. nr [...] (k. 60 i 61 akt adm. i k. 66 akt sąd.). Na tym tle istotna w sprawie jest kwestia, czy wartością transakcyjną wyznaczającą wartość celną towaru objętego zgłoszeniem celnym z [...].06.1999 r. jest fakturowana pierwotnie przez eksportera cena pomniejszona proporcjonalnie o część świadczenia otrzymanego przez skarżącą według noty z [...].10.1999 r., traktowanego jako upust (zniżka) ceny, czy też pełna cena nie podlegająca obniżeniu. Skarżąca nie wykazała, aby przyznawane jej przez eksportera w obrocie lakami świadczenia pieniężne zostały ukształtowane prawnie przez te podmioty jako ekwiwalent (w postaci "prowizji od sprzedaży") wzajemnych świadczeń skarżącej na rzecz eksportera, w szczególności jako ekwiwalent za pośrednictwo skarżącej w sprzedaży importowanych leków. Skarżąca nie dysponuje bowiem dowodami, aby tej treści czynność prawna, przewidująca pośrednictwo skarżącej i odpłatność za pośrednictwo, została rzeczywiście dokonana przez te podmioty, w szczególności nie dysponuje dowodem w postaci pisemnej umowy, która zawierałaby tej treści regulacje (k. 66 akt sąd.). Jest przy tym poza sporem, że towary objęte zgłoszeniem celnym z [...].06.1999 r. były przedmiotem umowy sprzedaży zawartej między eksporterem jako sprzedawcą i skarżącą jako kupującym, oraz że dostarczenie tych towarów skarżącej nastąpiło w wykonaniu umowy sprzedaży. Oznacza to, że dostarczone towary były towarami skarżącej, do niej należały, zatem wyłącznie jej rzeczą była sprzedaż przedmiotu importu dalszym nabywcom na rynku polskim i realizowanie przez skarżącą obrotu obejmującego sprzedaż importowanych leków nie może być poczytane za świadczenie spełnione na rzecz eksportera, skoro ten sprzedał leki importerowi i jako sprzedane dostarczył kupującemu (importerowi). W konsekwencji, czynności te (sprzedaż leków przez skarżącą) nie mogą być uznane za źródło jej uprawnienia względem eksportera do wzajemnego świadczenia jako ekwiwalentu za te czynności, skoro te – jak wskazano – nie były świadczone na rzecz eksportera. W tym stanie rzeczy nie budzi zastrzeżeń ocena organów celnych, że przyznane skarżącej według noty eksportera z [...].06.1999 r. świadczenie pieniężne stanowiło w istocie upust (zniżkę) fakturowanych cen leków. W konkluzji stwierdzić należy, że świadczenie to jako zniżka (upust) ceny, proporcjonalna do faktorowanej wartości zgłoszonych [...].06.1999 r. leków, było czynnikiem kształtującym wartość (cenę) transakcyjną tego towaru w wysokości – obniżonej proporcjonalnie – ceny wynikającej z faktury eksportera i tak określona wartość (cena) transakcyjna stanowiła wartość celną towaru. Świadczenia pieniężne w obrocie lekami przyznawane były skarżącej przez eksportera przez cały czas realizowania importu, zatem stanowiły element umowy sprzedaży między tymi podmiotami i okoliczność, że w niniejszej sprawie świadczenie to przyznane zostało po dokonaniu zgłoszenia celnego z [...].06.1999 r., nie wyłączało korekty tego zgłoszenia. Z wnioskiem o stosowną korektę skarżąca powinna na podstawie art. 65 § 4 Kodeksu celnego wystąpić po otrzymaniu noty określającej przyznaną jej zniżkę (upust) ceny. Nie może odnieść skutku zarzut skarżącej, że na podstawie art. 30 § 1 pkt 1 lit. a Kodeksu celnego świadczenie pieniężne wynikające z noty eksportera z [...].10.1999 r. powinno być doliczone do fakturowanej ceny leków. Świadczenie to bowiem zostało przyznane skarżącej (kupującemu) przez eksportera, podczas gdy powołany przepis stanowi o kosztach poniesionych przez kupującego. W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i chybione są zarzuty naruszenia powołanych w skardze przepisów. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), należało oddalić skargę jako niezasadną.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI