V PZ 37/14

Sygn. akt V Pz 37/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2014 roku Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim w składzie następującym : Przewodniczący: SO Beata Łapińska Sędziowie: SO Magdalena Marczyńska SR (del.) Marzena Foltyn-Banaszczyk (spr.) Protokolant: Renata Kabzińska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 roku w Piotrkowie Trybunalskim na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania B. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 13.08.2013 roku, znak (...) o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek zażalenia wnioskodawczyni B. Z. na postanowienie Sądu Rejonowego w Bełchatowie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 października 2014 roku, sygn. akt IV P 400/14 postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 października 2014 roku Sąd Rejonowy w B. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uznał swą niewłaściwość i sprawę w zakresie przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy B. Z. przekazał jako właściwemu do jej rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w T. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Rejonowy wskazał, że odwołanie od decyzji organu rentowego wnosi się do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych za pośrednictwem organu rentowego, który wydał decyzję. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazał przepis art. 476 § 1 k.p.c. Zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 13 października 2014 roku wniosła wnioskodawczyni B. Z. zaskarżając je w całości.Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła przekazanie sprawy do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. bez odpowiedniego rozpoznania sprawy. W uzasadnieniu zażalenia wnioskodawczyni podała, iż organ rentowy już rozpoznawał jej sprawę i odmówił przyznania jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje: Zażalenie B. Z. nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni w piśmie z dnia 26 września 2013 roku zaskarżyła decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o odmowie przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy. Do pozwu wnioskodawczyni załączyła przedmiotową decyzję. Należy podnieść, iż charakterystyczną cechą spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych jest to, że w pierwszej kolejności rozpoznawane są przez właściwy organ rentowy. Wskazuje na to treść art. 476 § 2 k.p.c. , zgodnie z którym przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących m.in. ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia rodzinnego. Mamy tu zatem do czynienia z tzw. warunkową niedopuszczalnością drogi sądowej - tj. z sytuacją, w której Sąd nie może rozpoznać sprawy bez uprzedniego wyczerpania postępowania przedsądowego (tj. postępowania przed organem rentowym). Stosownie zaś do treści art. 477 9 § 1 k.p.c. odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję , lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Zgodnie z art. 477 9 § 2 k.p.c. organ rentowy, o którym mowa w § 1 , przekazuje niezwłocznie odwołanie wraz z aktami sprawy do sądu z zachowaniem przepisów odrębnych. Organ ten, jeżeli uzna odwołanie w całości za słuszne, może zmienić lub uchylić zaskarżoną decyzję. W tym wypadku odwołaniu nie nadaje się dalszego biegu. Ponadto art. 83 ust. 7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stanowi, że jeżeli odwołanie nie zostało w całości lub w części uwzględnione, Zakład przekazuje niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia wniesienia odwołania, sprawę do sądu wraz z uzasadnieniem. Zatem respektując treść przywołanych przepisów odwołanie wnioskodawczyni należało przekazać do organu rentowego, który albo uzna odwołanie za słuszne, zmieni lub uchyli decyzję lub w przypadku nieuwzględnienia go w całości lub części przekaże sprawę do Sądu, który dopiero wówczas rozpoznaje odwołanie merytorycznie i w tym zakresie wydaje wyrok. Zatem w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy prawidłowo stwierdził swoją niewłaściwość i odwołanie B. Z. przekazał do Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. Na marginesie należy podnieść, iż w decyzji organ rentowy prawidłowo pouczył wnioskodawczynię o terminie i sposobie wniesienia odwołania, tj. za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który wydał decyzję, do Sądu Okręgowego Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (a nie do Sądu Rejonowego). Z tych względów zażalenie wnioskodawczyni na rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego jako nieuzasadnione podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.