IV P 112/12

Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie TrybunalskimPiotrków Trybunalski2013-09-24
SAOSPracyprawo pracyŚredniaokręgowy
prawo pracyodszkodowanieakcje pracowniczeapelacjacofnięcie apelacjikoszty postępowaniaprzedawnienieorzecznictwo SN

Podsumowanie

Sąd Okręgowy umorzył postępowanie apelacyjne na skutek cofnięcia apelacji przez powoda, nie obciążając go kosztami postępowania ze względu na zmianę linii orzeczniczej Sądu Najwyższego.

Powód R. T. wniósł apelację od wyroku Sądu Rejonowego oddalającego jego powództwo o odszkodowanie z tytułu zaniżenia ilości należnych akcji. Następnie pełnomocnik powoda cofnął apelację, wnosząc o nieobciążanie powoda kosztami. Sąd Okręgowy, oceniając cofnięcie apelacji pod kątem zgodności z prawem i zasadami współżycia społecznego, umorzył postępowanie apelacyjne.

Sprawa dotyczyła apelacji powoda R. T. od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie, który oddalił jego powództwo o odszkodowanie związane z rzekomym zaniżeniem przez pracodawcę ilości należnych akcji. Po wniesieniu apelacji, pełnomocnik powoda cofnął ją, argumentując potrzebą nieobciążania powoda kosztami postępowania odwoławczego. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, rozpatrując cofnięcie apelacji zgodnie z art. 203 § 4 k.p.c. i art. 469 k.p.c., uznał je za prawnie dopuszczalne i nie naruszające słusznego interesu pracownika. W konsekwencji, na podstawie art. 391 § 2 k.p.c., sąd umorzył postępowanie apelacyjne. Rozstrzygając o kosztach, sąd na podstawie art. 102 k.p.c. nie obciążył powoda kosztami postępowania za instancję odwoławczą, wskazując na zmianę linii orzeczniczej Sądu Najwyższego dotyczącą przedawnienia roszczeń z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji, która nastąpiła po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji. Sąd uznał, że powód mógł być subiektywnie przekonany o zasadności swojego roszczenia w momencie wnoszenia apelacji.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, cofnięcie apelacji jest prawnie dopuszczalne i nie narusza słusznego interesu pracownika, co skutkuje umorzeniem postępowania apelacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd ocenił cofnięcie apelacji pod kątem zgodności z prawem, zasadami współżycia społecznego oraz tego, czy nie zmierza do obejścia prawa, a także czy nie narusza słusznego interesu pracownika, uznając je za dopuszczalne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzenie postępowania apelacyjnego

Strona wygrywająca

powód (w zakresie cofnięcia apelacji)

Strony

NazwaTypRola
R. T.osoba_fizycznapowód
(...) w R.spółkapozwany
(...) Spółka Akcyjna – (...) Kopalnia (...)spółkapozwany

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 391 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 203 § § 4

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 469

Kodeks postępowania cywilnego

k.p. art. 291 § § 1

Kodeks pracy

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skuteczne cofnięcie apelacji przez pełnomocnika powoda. Zmiana linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w kwestii przedawnienia roszczeń z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji.

Godne uwagi sformułowania

ocenie Sądu z punktu widzenia dyrektyw wypływających z art. 203 § 4 k.p.c. według kryteriów zgodności z prawem, zasadami współżycia społecznego oraz tego czy nie zmierza ono do obejścia prawa czy złożone oświadczenie nie narusza słusznego interesu pracownika zmianę linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w zakresie stosowania okresu przedawnienia roszczeń z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji powód mógł być w dacie wniesienia apelacji subiektywnie przekonany o zasadności swego roszczenia

Skład orzekający

Magdalena Marczyńska

przewodniczący-sprawozdawca

Mariola Mastalerz

sędzia

Beata Łapińska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania apelacyjnego na skutek cofnięcia apelacji, stosowanie art. 102 k.p.c. w przypadku zmiany linii orzeczniczej SN, ocena cofnięcia apelacji w sprawach pracowniczych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji cofnięcia apelacji i zmiany orzecznictwa SN w konkretnej materii.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na zastosowanie art. 102 k.p.c. i ocenę cofnięcia apelacji w kontekście zmiany orzecznictwa.

Cofnął apelację i wygrał – jak zmiana orzecznictwa SN uratowała powoda przed kosztami.

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. VPa 160/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2013 roku Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V w składzie: Przewodniczący: SSO Magdalena Marczyńska (spr.) Sędziowie: SSO Mariola Mastalerz, SSO Beata Łapińska Protokolant: sekr.sądowy Anna Fijołek po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z powództwa R. T. (1) przeciwko (...) w R. o odszkodowanie na skutek apelacji powoda R. T. (1) od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie IV Wydziału Pracy z dnia 24 lipca 2012r. sygn. IV P 112/12 postanawia: 1. umorzyć postępowanie apelacyjne; 2. nie obciążać powoda R. T. (1) kosztami postępowania za instancję odwoławczą. Sygn. akt V Pa 160/12 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 24 lipca 2012 roku, wydanym w sprawie IV P 112/12, Sąd Rejonowy – Sąd Pracy w Bełchatowie oddalił powództwo R. T. (2) przeciwko (...) Spółka Akcyjna – (...) Kopalnia (...) o odszkodowanie z tytułu zaniżenia przez pracodawcę ilości należnych akcji. Powód nie został obciążony obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego. Od powyższego wyroku wniósł w dniu 14 sierpnia 2012 roku apelację powód. W odpowiedzi na apelację pełnomocnik pozwanego wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą według norm przepisanych. W piśmie procesowym z dnia 20 września 2013 roku pełnomocnik powoda cofnął apelację i wniósł o nieobciążanie powoda kosztami procesu za instancję odwoławczą. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb. zważył co następuje: Postępowanie apelacyjne podlega umorzeniu. Oświadczenie pełnomocnika powoda w przedmiocie cofnięcia apelacji zostało poddane ocenie Sądu z punktu widzenia dyrektyw wypływających z art. 203 § 4 k.p.c. według kryteriów zgodności z prawem, zasadami współżycia społecznego oraz tego czy nie zmierza ono do obejścia prawa. Sąd ocenił także – zgodnie z art. 469 k.p.c. – czy złożone oświadczenie nie narusza słusznego interesu pracownika (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2011 roku, I UK 366/10, LEX nr 794784). W ocenie Sądu Okręgowego dokonana przez powoda czynność procesowa w postaci cofnięcia apelacji jest prawnie dopuszczalna i nie narusza żadnego z wyżej powołanych przepisów Kodeksu postępowania cywilnego . Skuteczne cofnięcie apelacji winno więc w przedmiotowej sprawie skutkować umorzeniem postępowania apelacyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 391 § 2 k.p.c. , orzekł jak w punkcie „1” sentencji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie nieobciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą znajduje uzasadnienie w treści art. 102 k.p.c. Wydając to rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy uznał, że za szczególne okoliczności, o których mowa w powołanym przepisie można uznać w przedmiotowej sprawie zmianę linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w zakresie stosowania okresu przedawnienia roszczeń z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji, która została omawiana na wstępie rozważań. Podkreślić, iż uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego w sprawie I PZP 1/12, OSNP 2013/11-12/123, przesądzająca okoliczność, że roszczenie o odszkodowanie od pracodawcy z tytułu utraty prawa do nieodpłatnego nabycia akcji ulega przedawnieniu na podstawie art. 291 § 1 k.p. zapadała dopiero w dniu 21 listopada 2012 roku. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż powód mógł być w dacie wniesienia apelacji subiektywnie przekonany o zasadności swego roszczenia, co uzasadnia zastosowanie art. 102 k.p.c. (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 1979 roku, III PR 78/79, OSP 1980/11/196).

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę