V Pa 139/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowódka H. W. domagała się przywrócenia do pracy w pozwanej Spółce Akcyjnej, po tym jak jej umowa została rozwiązana z powodu długotrwałej niezdolności do pracy spowodowanej chorobą. Sąd Rejonowy w Bełchatowie oddalił jej powództwo, uznając wypowiedzenie za zgodne z prawem. Sąd pierwszej instancji ustalił, że powódka przebywała na zwolnieniu lekarskim od maja 2012 roku, a po powrocie do pracy ponownie zasłabła i udała się na kolejne zwolnienie. Decyzją ZUS wliczano jej okresy niezdolności do pracy do jednego okresu zasiłkowego, a następnie odmówiono prawa do zasiłku chorobowego w ramach nowego okresu zasiłkowego z powodu wyczerpania 182 dni. Mimo późniejszego przyznania świadczenia rehabilitacyjnego, pracodawca rozwiązał z nią umowę o pracę, powołując się na art. 53 § 1 pkt 1 lit. b Kodeksu pracy. Powódka wniosła apelację, zarzucając m.in. naruszenie przepisów dotyczących okresów ochronnych i błędną ocenę stanu faktycznego. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, po zawieszeniu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy przed Sądem Rejonowym dotyczącej decyzji ZUS, uznał apelację za nieuzasadnioną. Sąd Okręgowy podkreślił, że pracodawca miał prawo rozwiązać umowę po wyczerpaniu okresu zasiłku chorobowego i pierwszych trzech miesięcy świadczenia rehabilitacyjnego, nawet jeśli pracownica złożyła wniosek o świadczenie rehabilitacyjne, a decyzja ZUS w tej sprawie nie była jeszcze prawomocna w momencie rozwiązania umowy. Sąd był związany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w sprawie IV U 75/13, który potwierdził, że powódka wyczerpała okres zasiłkowy i nie nabyła prawa do zasiłku chorobowego w ramach nowego okresu zasiłkowego. W związku z tym, wypowiedzenie umowy o pracę uznano za skuteczne. Sąd Okręgowy oddalił apelację, a w kwestii kosztów postępowania zastosował art. 102 kpc, nie obciążając powódki kosztami z uwagi na jej szczególną sytuację materialną (pobieranie renty).
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących rozwiązania umowy o pracę z powodu długotrwałej niezdolności do pracy, okresów ochronnych, świadczenia rehabilitacyjnego oraz związania sądu pracy prawomocnymi orzeczeniami sądu ubezpieczeń społecznych.
Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika, który wyczerpał okres zasiłku chorobowego i ubiegał się o świadczenie rehabilitacyjne.
Zagadnienia prawne (2)
Czy pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z pracownikiem, który jest niezdolny do pracy z powodu choroby, po wyczerpaniu okresu pobierania wynagrodzenia i zasiłku chorobowego, a przed prawomocnym rozstrzygnięciem wniosku o świadczenie rehabilitacyjne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeśli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż łączny okres pobierania wynagrodzenia, zasiłku chorobowego oraz świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące, nawet jeśli pracownik złożył wniosek o świadczenie rehabilitacyjne, a decyzja w tej sprawie nie jest jeszcze prawomocna.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że okres ochronny pracownika przed rozwiązaniem umowy o pracę wyczerpuje się po upływie okresu zasiłku chorobowego i pierwszych trzech miesięcy świadczenia rehabilitacyjnego. Jeśli pracownik nie nabył prawa do świadczenia rehabilitacyjnego w momencie rozwiązania umowy, a jedynie złożył wniosek, pracodawca może rozwiązać umowę. Sąd był związany prawomocnym wyrokiem w sprawie dotyczącej prawa do zasiłku chorobowego, który potwierdził wyczerpanie okresu zasiłkowego.
Czy sąd pracy jest związany prawomocnym wyrokiem sądu ubezpieczeń społecznych w sprawie dotyczącej prawa do zasiłku chorobowego przy ocenie zasadności wypowiedzenia umowy o pracę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pracy jest związany prawomocnym wyrokiem sądu ubezpieczeń społecznych w zakresie ustalenia, czy pracownik wyczerpał okres zasiłkowy i czy jego niezdolność do pracy była spowodowana tą samą chorobą.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy, rozpoznając sprawę pracowniczą, był związany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w sprawie IV U 75/13, który przesądził o tym, że powódka wyczerpała 182-dniowy okres zasiłkowy i nie nabyła prawa do zasiłku chorobowego w ramach nowego okresu zasiłkowego, a także że schorzenia powodujące niezdolność do pracy były tożsame.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| H. W. | osoba_fizyczna | powódka |
| (...) Spółka Akcyjna w Ł. | spółka | pozwana |
Przepisy (11)
Główne
k.p. art. 53 § § 1
Kodeks pracy
Daje pracodawcy możliwość rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia w przypadku długotrwałej nieobecności pracownika w pracy z powodu choroby lub innych usprawiedliwionych przyczyn.
k.p. art. 53 § § 1
Kodeks pracy
Lit. b - określa, że pracodawca może rozwiązać umowę bez wypowiedzenia, gdy niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż okres pobierania wynagrodzenia, zasiłku chorobowego oraz świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące.
Pomocnicze
k.p. art. 45 § § 1
Kodeks pracy
Dotyczy żądania pracownika uznania bezskutecznego rozwiązania umowy o pracę lub przywrócenia do pracy.
k.p. art. 264 § § 1
Kodeks pracy
Określa termin 7 dni na wniesienie odwołania do sądu pracy od wypowiedzenia umowy o pracę.
k.p. art. 30 § § 4
Kodeks pracy
Wymaga pisemnej formy oświadczenia pracodawcy o wypowiedzeniu warunków pracy i płacy z podaniem przyczyny.
k.p. art. 92
Kodeks pracy
Dotyczy okresu pobierania wynagrodzenia chorobowego.
ustawa zasiłkowa art. 8
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Określa długość okresu zasiłkowego (182 dni).
ustawa zasiłkowa art. 9 § ust. 2
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Reguluje wliczanie poprzednich okresów niezdolności do pracy do okresu zasiłkowego.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Pozwala na zasądzenie od strony przegrywającej tylko części kosztów albo nieobciążanie jej w ogóle kosztami w wypadkach szczególnie uzasadnionych.
k.p.c. art. 177 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zawieszenia postępowania.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy orzekania przez sąd drugiej instancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pracodawca miał prawo rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, ponieważ pracownica wyczerpała okres zasiłku chorobowego i pierwsze 3 miesiące świadczenia rehabilitacyjnego. • Sąd pracy jest związany prawomocnym wyrokiem sądu ubezpieczeń społecznych w sprawie dotyczącej prawa do zasiłku chorobowego. • Niepowiadomienie pracodawcy o złożeniu wniosku o świadczenie rehabilitacyjne nie miało znaczenia, gdyż okresy ochronne i tak upłynęły.
Odrzucone argumenty
Wypowiedzenie umowy o pracę naruszyło art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p. poprzez błędne zastosowanie. • Błędne zastosowanie art. 9 ust. 2 ustawy o świadczeniach w razie choroby i macierzyństwa, skutkujące uznaniem, że niezdolność do pracy od 25 października 2012 r. była spowodowana tą samą chorobą. • Brak wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy. • Nieprawidłowa ocena materiału dowodowego przez Sąd I instancji. • Niezasadne przyjęcie, że przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego uzasadnia wypowiedzenie umowy. • Błąd w ustaleniu faktycznym, że powódka nie powiadomiła pozwanego o uzyskaniu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.
Godne uwagi sformułowania
Okresy ochronne, zwykłe i przedłużone zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 1975 r (IPZP31/75 - OSPIKA z 1976 roku nr 7-8 pooz 137) wiążą sądy pracy przy rozstrzyganiu sporów o przywrócenie do pracy pracownika zwolnionego z niej bez wypowiedzenia na podstawie art.53 § 1 pkt 1 kp. • Pracodawca mógł między wyczerpaniem przez pracownika prawa do zasiłku chorobowego a rozstrzygnięciem ostateczną decyzją organu rentowego w przedmiocie świadczenia rehabilitacyjnego rozwiązać zgodnie z prawem umowę o pracę. • Ochrona stosunku pracy pracownika niezdolnego do pracy wskutek choroby obejmuje okres pierwszych 3 miesięcy pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, choćby pracownik nie mógł wobec pracodawcy wykazać korzystania z tego świadczenia bezpośrednio po okresie pobierania zasiłku chorobowego art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p. • Wobec tego nie można pozbawiać pracodawcy prawa do rozwiązania umowy o pracę po upływie łącznego okresu pobierania wynagrodzenia i świadczenia chorobowego, jeżeli pracownik nie nabył w dacie rozwiązania umowy o pracę prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, a wystąpił z wnioskiem o przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego.
Skład orzekający
Beata Łapińska
przewodniczący-sprawozdawca
Mariola Mastalerz
sędzia
Urszula Sipińska-Sęk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących rozwiązania umowy o pracę z powodu długotrwałej niezdolności do pracy, okresów ochronnych, świadczenia rehabilitacyjnego oraz związania sądu pracy prawomocnymi orzeczeniami sądu ubezpieczeń społecznych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracownika, który wyczerpał okres zasiłku chorobowego i ubiegał się o świadczenie rehabilitacyjne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy – ochrony pracownika w przypadku długotrwałej choroby i zasad rozwiązywania umowy o pracę. Interpretacja przepisów dotyczących okresów ochronnych i świadczenia rehabilitacyjnego jest kluczowa dla pracodawców i pracowników.
“Czy pracodawca może zwolnić pracownika po wyczerpaniu L4 i w trakcie starania się o rentę? Kluczowa interpretacja przepisów.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.