V PA 10/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Opolu oddalił apelację pozwanego Gminnego Zespołu Szkół w S. oraz zażalenie powódki U. S. w sprawie o wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe, zasądzając od pozwanego na rzecz powódki zwrot kosztów zastępstwa procesowego.
Sprawa dotyczyła wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe, gdzie Sąd Rejonowy zasądził część dochodzonej kwoty, stosunkowo rozdzielając koszty postępowania. Powódka zaskarżyła to rozstrzygnięcie, domagając się zastosowania zasady słuszności (art. 102 k.p.c.) w kwestii kosztów, jednak Sąd Okręgowy oddalił jej zażalenie, uznając sytuację za typową i nieuzasadniającą odstępstwa od reguły stosunkowego rozdzielenia kosztów. Apelacja pozwanego również została oddalona.
Sąd Okręgowy w Opolu rozpoznał sprawę z powództwa U. S. przeciwko Gminnemu Zespołowi Szkół w S. o wynagrodzenie za pracę w godzinach ponadwymiarowych, przy udziale Gminy S. jako interwenienta ubocznego. Sąd Rejonowy w Opolu pierwotnie zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 532,08 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz 126,63 zł tytułem zwrotu kosztów stawiennictwa pełnomocnika. Uzasadnienie wskazywało, że powódka pierwotnie domagała się 21774,81 zł, a następnie ograniczyła żądanie do 12497,44 zł, co zostało potraktowane jako cofnięcie pozwu w części i przegranie procesu w tym zakresie. W związku z tym zastosowano art. 100 k.p.c. (stosunkowe rozdzielenie kosztów), uznając, że powódka wygrała sprawę w 57,39%. Powódka wniosła zażalenie, zarzucając sądowi pierwszej instancji pominięcie zasady słuszności z art. 102 k.p.c. Sąd Okręgowy nie podzielił tej argumentacji, uznając, że sytuacja pracownika dochodzącego należnego wynagrodzenia, nawet w niższej niż pierwotnie żądana kwocie, jest typowa i nie stanowi podstawy do zastosowania art. 102 k.p.c. Sąd podkreślił, że brak wypłaty wynagrodzenia przez pracodawcę nie jest okolicznością wyjątkową, a subiektywne przekonanie pracownika o prawidłowości wyliczeń czy czas trwania postępowania również nie uzasadniają zastosowania tej zasady. W konsekwencji, Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanego oraz zażalenie powódki, zasądzając od pozwanego na rzecz powódki zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Sąd Okręgowy uznał, że w sytuacji, gdy pracownik dochodzi należnego wynagrodzenia, a sąd uwzględnia powództwo co do zasady, lecz w niższej kwocie niż pierwotnie żądana, jest to przypadek typowy, nieuzasadniający zastosowania zasady słuszności (art. 102 k.p.c.).
Uzasadnienie
Sąd uznał, że brak wypłaty należnego wynagrodzenia przez pracodawcę nie jest okolicznością wyjątkową. Subiektywne przekonanie pracownika o prawidłowości wyliczeń czy czas trwania postępowania również nie stanowią podstawy do zastosowania art. 102 k.p.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie apelacji i zażalenia
Strona wygrywająca
pozwany (w zakresie oddalenia apelacji), powódka (w zakresie oddalenia zażalenia, ale z zasądzonymi kosztami)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| U. S. | osoba_fizyczna | powódka |
| Gminny Zespół Szkół w S. | instytucja | pozwany |
| Gmina S. | organ_państwowy | interwenient uboczny |
Przepisy (2)
Pomocnicze
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący zasady słuszności w rozliczaniu kosztów procesu, który sąd może zastosować w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sytuacja pracownika dochodzącego należnego wynagrodzenia jest typowa i nie uzasadnia zastosowania zasady słuszności w kosztach. Brak wypłaty wynagrodzenia przez pracodawcę nie jest okolicznością wyjątkową. Subiektywne przekonanie o prawidłowości wyliczeń i czas trwania postępowania nie są podstawą do zastosowania art. 102 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Zastosowanie zasady słuszności (art. 102 k.p.c.) w sprawie o wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe z uwagi na szczególne okoliczności.
Godne uwagi sformułowania
sytuacja w której pracownik domaga się wynagrodzenia, a Sąd uwzględnia jego powództwo co do zasady, jednak w niższej kwocie nie jest szczególna, a raczej ma charakter typowy, powtarzalny. Tego rodzaju przypadek, tj. brak wypłaty przez pracodawcę należnego wynagrodzenia także nie może być kwalifikowany jako wyjątkowy, gdyby nie wystąpił, wówczas niewątpliwie nie doszłoby do procesu sądowego. Subiektywne przekonanie o prawidłowości wyliczeń roszczeń dokonanych przez pracownika i konieczność weryfikacji tych wyliczeń przez biegłego również nie pozwala na skorzystanie z przepisu art. 102 k.p.c.
Skład orzekający
Wojciech Sabat
przewodniczący-sprawozdawca
Daniel Chorązki
członek
Joanna Górka-Czerwiak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja stosowania art. 100 i art. 102 k.p.c. w sprawach pracowniczych dotyczących wynagrodzenia, zwłaszcza w kontekście ograniczenia żądania pozwu i oceny, czy sytuacja jest 'szczególnie uzasadniona'."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji w sprawach o wynagrodzenie i może być mniej przydatne w innych rodzajach spraw, gdzie okoliczności faktyczne mogą być odmienne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych i specjalistów prawa pracy ze względu na praktyczne rozstrzygnięcie kwestii kosztów procesu i interpretację przepisów k.p.c. dotyczących zasad rozliczania kosztów w sprawach pracowniczych.
“Kiedy pracownik wygrywa, ale musi zapłacić za proces? Sąd wyjaśnia zasady rozliczania kosztów.”
Dane finansowe
WPS: 12 497,44 PLN
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 532,08 PLN
zwrot kosztów stawiennictwa pełnomocnika: 126,63 PLN
zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym: 1125 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V Pa 10/23 Sygn. akt V Pz 5/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 maja 2023 r. Sąd Okręgowy w Opolu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Wojciech Sabat (spr.) sędzia Daniel Chorązki sędzia Joanna Górka-Czerwiak Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Hadasz – Wilkoszewska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2023r. w Opolu na rozprawie sprawy z powództwa U. S. przeciwko Gminnemu Zespołowi Szkół w S. przy udziale interwenienta ubocznego Gminy S. o wynagrodzenie za pracę w godzinach ponadwymiarowych na skutek apelacji pozwanego Gminnego Zespołu Szkół w S. , od wyroku Sądu Rejonowego w Opolu Wydziału IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 grudnia 2022r. sygn. akt IV P 534/17 oddala apelację pozwanej, oddala zażalenie powódki, zasądza od pozwanego Gminnego Zespołu Szkół w S. na rzecz powódki U. S. kwotę 1125 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Na oryginale właściwe podpisy UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Opolu zasądził w punkcie V wyroku z 29.11.2022r. od pozwanego Gminnego Zespołu Szkół w S. na rzecz powódki U. S. kwotę 532,08 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 126,63 zł tytułem zwrotu kosztów stawiennictwa pełnomocnika. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazał między innymi, że powódka pierwotnie domagała się zasądzania kwoty 21774,81 zł, a następnie ograniczyła żądanie pozwu do kwoty 12497,44 zł co stanowi cofniecie pozwu w części równoznaczne z przegraniem procesu w tym zakresie. W konsekwencji należało przyjąć, że powódka wygrała sprawę w części wynoszącej 57,39 % i zastosować przepis art. 100 k.p.c. przewidujący stosunkowe rozdzielenie kosztów. We wniesionym zażaleniu powódka zarzuciła, że Sąd bezpodstawnie pominął zasadę słuszności z przepisu art. 102 k.p.c. pomimo, że w sprawie zaistniały szczególnie uzasadnione okoliczności. Sąd Okręgowy nie podzielił argumentacji powódki, bowiem sytuacja w której pracownik domaga się wynagrodzenia, a Sąd uwzględnia jego powództwo co do zasady, jednak w niższej kwocie nie jest szczególna, a raczej ma charakter typowy, powtarzalny. Tego rodzaju przypadek, tj. brak wypłaty przez pracodawcę należnego wynagrodzenia także nie może być kwalifikowany jako wyjątkowy, gdyby nie wystąpił, wówczas niewątpliwie nie doszłoby do procesu sądowego. Subiektywne przekonanie o prawidłowości wyliczeń roszczeń dokonanych przez pracownika i konieczność weryfikacji tych wyliczeń przez biegłego również nie pozwala na skorzystanie z przepisu art. 102 k.p.c. , podobnie jak czas trwania postępowania sądowego i odpowiedzialność jednej ze stron za jego długotrwałość, kwestie te nie pozostają w związku z mechanizmem rozliczania kosztów procesu. sędzia Joanna Górka – Czerwiak sędzia Wojciech Sabat sędzia Daniel Chorązki
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI