V KZ 91/13

Sygn. akt V KZ 91/13
POSTANOWIENIE
Dnia 22 stycznia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
w sprawie
K. K.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu dniu 22 stycznia 2014 r.,
zażalenia oskarżycielki posiłkowej J. D. – K.
na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 listopada 2013 r. o odmowie wyznaczenia oskarżycielce posiłkowej pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia kasacji oraz o odmowie przyjęcia kasacji oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 czerwca 2013 r., którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 lutego 2013 r.
p o s t a n o w i ł
uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Prezesowi Sądu Okręgowego w K.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2013 r. Przewodniczący Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 listopada 2013 r. odmówił wyznaczenia oskarżycielce posiłkowej pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia kasacji oraz odmówił przyjęcia kasacji oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 czerwca 2013 r., którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 lutego 2013 r.
W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że pismem z dnia 6 września 2013 r. oskarżycielka posiłkowa „wniosła kasację” od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 czerwca 2013 r., ale kasacja ta została wniesiona po terminie określonym w art. 524 § 1 k.p.k., co zdaniem Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. musiało skutkować odmową jej przyjęcia, a także odmową wyznaczenia pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia kasacji (w uzasadnieniu zarządzenia błędnie mowa o „obrońcy z urzędu”).
Na to zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. zażalenie wniosła oskarżycielka posiłkowa, wskazując w uzasadnieniu argumenty, które jej zdaniem przemawiają za przywróceniem terminu do złożenia kasacji, podkreślając przy tym wielokrotnie, że do Sądu Okręgowego w K. zwróciła się z „wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia kasacji”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia 7 listopada 2013 r. musiało zostać uchylone ponieważ podjęto w nim rozstrzygnięcie w kwestii, która nie była objęta wnioskiem oskarżycielki posiłkowej zawartym w piśmie z dnia 6 września 2013 r. W piśmie tym oskarżycielka posiłkowa wniosła „o wyznaczenie adwokata z urzędu w celu napisania skargi kasacyjnej”, zaś z treści tego pisma, odczytywanej przez pryzmat art. 118 § 1 k.p.k., jednoznacznie wynika, że intencją oskarżycielki posiłkowej było przywrócenie jej terminu do złożenia skargi kasacyjnej (stąd zawarta na stronie 2 pisma prośba do Sądu Okręgowego o „odniesienie się do sprawy terminu”, którego niedochowanie skarżąca usprawiedliwia w pierwszej części pisma). Pismo oskarżycielki posiłkowej z dnia 6 września 2013 r. nie ma cech kasacji, co zresztą potwierdzone jest zawartym w tym piśmie wnioskiem o ustanowienie dla niej „adwokata z urzędu”, który dopiero kasację taką miałby sporządzić.
Bezprzedmiotowe zatem było rozstrzyganie w zaskarżonym zarządzeniu o odmowie przyjęcia kasacji, skoro takiej kasacji na tym etapie postępowania oskarżycielka posiłkowa jeszcze nie złożyła. Błędne zakwalifikowanie pisma skarżącej z dnia 6 września 2013 r. jako kasacji spowodowało, że nie został natomiast rozpoznany zawarty w tym w piśmie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia kasacji. W tej sytuacji przedwczesne było także rozstrzygnięcie o odmowie wyznaczenia oskarżycielce posiłkowej pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia kasacji, które motywowane było samym tylko upływem terminu do złożenia kasacji.
W tym stanie rzeczy należało uchylić zaskarżone zarządzenie i wniosek oskarżycielki posiłkowej przekazać do ponownego rozpoznania, w którym dokonana zastanie ocena, czy wniosek ten jest uzasadniony.