V Kz 705/16

Sygn. akt V Kz 705/16 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Łodzi V Wydział Karny Odwoławczy Przewodniczący – Sędzia S.O. Piotr Augustyniak Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Matecka przy udziale Prokuratora Jolanty Skowrońskiej rozpoznał zażalenie wniesione przez tłumacza języka angielskiego M. Z. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z dnia 18 sierpnia 2016 r. w przedmiocie przyznania wynagrodzenia za stawiennictwo i obecność na posiedzeniu na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Na posiedzenie Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi w dniu 9 sierpnia 2016 r. wyznaczone na godzinę 9.00 stawiła się jako wezwana tłumacz języka angielskiego M. Z. . Po posiedzeniu dnia 17 sierpnia 2016 r. tłumacz złożyła do akt sprawy rachunek i wniosła o przyznanie jej wynagrodzenia za „stawiennictwo w celu wykonania tłumaczenia ustnego – od godziny 8.50 do godziny 9.05, tj. za jedną godzinę stawiennictwa”. Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2016 r. odmówił tłumaczowi przyznania wynagrodzenia „za przygotowanie do tłumaczenia ustnego w dniu 9 sierpnia 2016 r.”, powołując przepis art. 618b § 4 k.p.k. w zw. z art. 618h § 4 k.p.k. i podniósł, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia nie zawiera niezbędnych elementów pozwalających na potraktowanie go jako wniosku o zwrot kosztów dojazdu do Sądu czy też zwrot utraconego w związku przybyciem na posiedzenie zarobku. Postanowienie to zaskarżyła zażaleniem w całości tłumacz języka angielskiego M. Z. i zarzuciła naruszenie przepisów art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego oraz art. 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego . Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie wynagrodzenia we wnioskowanej wcześniej kwocie 48,08 złotych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Odnośnie zarzutu wadliwej interpretacji przepisów art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego oraz art. 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego , nie jest on zasadny. Trzeba od razu zauważyć, że zgodnie z § 6 ust. 1 powołanego rozporządzenia, określona w nim zasada wynagrodzenia dotyczy „wynagrodzenia za tłumaczenie ustne”, a ust. 2 tego przepisu jedynie precyzuje, sposób obliczania czasu wykonywania tej czynności (tłumaczenia ustnego), tj. za każdą rozpoczętą godzinę obecności podczas czynności procesowej, w której tłumacz wziął udział. Z przepisów tych wynika więc jedynie wprost wynagrodzenie „za tłumaczenie ustne” podczas czynności procesowej, co nie przesądza, że ta sama zasada wynagradzania znajduje zastosowanie także w wypadku stawiennictwa tłumacza na posiedzenie zgodnie z wezwaniem i nie skorzystanie przez Sąd z jego usług polegających na wykonaniu tłumaczenia, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. O ile w stanie prawnym obowiązującym przed dniem 5 listopada 2012 r. (data wejścia w życie ustawy z dnia 31 sierpnia 2012 r. o zmianie ustawy – kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. z 2012 r. poz. 1101) istotnie brak było uregulowania dotyczącego sposobu wynagradzania tłumacza w razie nie skorzystania przez organ wzywający z jego usług, co umożliwiało stosowanie jedynie w drodze analogii przepisu o wynagrodzeniu za tłumaczenie ustne, którego czas istotnie był mierzony obecnością tłumacza podczas samej czynności, to następnie ten stan prawny uległ istotnej zmianie. Trafnie więc odmawiając przyznania wynagrodzenia Sąd I instancji w aktualnym stanie prawnym powołał się na treść przepisu art. 618h § 1 k.p.k. , zgodnie z którym w razie nie skorzystania przez organ procesowy z usług tłumacza , przysługuje zwrot utraconego zarobku lub dochodu, według szczegółowych zasad, określonych w art. 618h § 2 k.p.k. i art. 618b § 3 i 4 k.p.k. W ocenie Sądu Okręgowego rozpoznającego zażalenie, usługa, o której mowa w art. 618h § 1 k.p.k. to wykonane tłumaczenie ustne, a nie sama tylko obecność tłumacza na rozprawie, bez wykonania tłumaczenia. W tej sytuacji procesowej rację ma Sąd I instancji gdy stwierdza, że wniosek tłumacza nie zawiera niezbędnego elementu w postaci określenia przez tłumacza wysokości utraconego zarobku lub dochodu, wynikającego ze stawiennictwa do Sądu i nie skorzystania z usługi tłumaczenia. Z tych wszystkich powodów zaskarżone postanowienie jako co do zasady prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Rozstrzygnięcie to nie zamyka tłumaczowi drogi do dochodzenia zwrotu utraconego zarobku lub dochodu, o ile następnie uzupełni złożony wcześniej wniosek o zasądzenie wynagrodzenia poprzez wskazanie „czasu zużytego w związku z wezwaniem” ( art. 618h § 2 k.p.k. ), a nie tylko samej bytności na posiedzeniu oraz sprecyzuje co do wysokości żądane przez siebie wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód, uwzględniając kwalifikacje tłumacza.