V KZ 7/13

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie obrońcy skazanego O. A. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 4 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku skazanego i jego obrońcy o przywrócenie terminu zawitego do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku Sądu Okręgowego z dnia 8 listopada 2011 r. wraz z uzasadnieniem. Obrońca skazanego zarzucił w zażaleniu obrazę art. 126 § 1 kpk, argumentując, że niewiedza skazanego na temat przepisów prawa procesowego stanowiła przesłankę do przywrócenia terminu. Sąd Najwyższy uznał jednak zażalenie za całkowicie bezzasadne. Podkreślono, że kluczową przesłanką przywrócenia terminu zawitego jest niezależna od strony przyczyna uniemożliwiająca zachowanie terminu. W ocenie Sądu Najwyższego, powołanie się przez skazanego na „niewiedzę i brak jakiejkolwiek wiedzy na temat przepisów prawa procesowego” nie spełniało tego kryterium. Nawet przy ewentualnym braku zrozumienia pouczenia udzielonego przez sąd, skazany miał realną możliwość uzyskania niezbędnych informacji poprzez inicjatywę własną, np. kontakt z sekretariatem sądowym. Brak takiej inicjatywy został oceniony jako brak woli działania w terminie, a nie jako przyczyna niezależna od strony. W związku z tym Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający