V KZ 59/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku wskazania bezwzględnych podstaw odwoławczych.
Sąd Najwyższy rozpatrywał zażalenie obrońcy na zarządzenie odmawiające przyjęcia kasacji wniesionej od wyroku skazującego na karę ograniczenia wolności. Obrońca argumentował, że kasacja wskazywała na rażące naruszenie prawa. Sąd Najwyższy uznał jednak, że w przypadku kary ograniczenia wolności kasacja może być wniesiona wyłącznie z powodu bezwzględnych podstaw odwoławczych wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k., których w kasacji nie wskazano. W związku z tym zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji zostało utrzymane w mocy.
Przedmiotem postępowania było zażalenie obrońcy skazanej B. Z. na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Ś., które odmówiło przyjęcia kasacji od wyroku skazującego na karę ograniczenia wolności. Obrońca argumentował, że kasacja została wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa, zgodnie z art. 523 k.p.k., i wnosił o jej przyjęcie przez Sąd Najwyższy. Sąd Najwyższy rozpatrzył zażalenie i uznał je za bezzasadne. Podkreślono, że zgodnie z art. 523 § 2 i § 4 pkt 1 k.p.k., w przypadku skazania na karę ograniczenia wolności, kasacja może być wniesiona wyłącznie z powołaniem się na bezwzględne podstawy odwoławcze wymienione w art. 439 § 1 k.p.k. Sąd stwierdził, że analiza kasacji nie wykazała istnienia takich podstaw, a autor kasacji zdawał się zapominać o obowiązujących przepisach. W związku z tym, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, w przypadku skazania na karę ograniczenia wolności, kasacja może być wniesiona wyłącznie z powodu bezwzględnych podstaw odwoławczych wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na art. 523 § 2 i § 4 pkt 1 k.p.k. wyjaśnił, że ograniczenie możliwości zaskarżenia kasacją strony tylko do wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności, i to bezwzględną, oznacza, że podstawy kasacji wniesionej od wyroku skazującego na karę niż opisana zostały ograniczone do wymienionych tylko w art. 439 § 1 k.p.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy w Ś.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. Z. | osoba_fizyczna | skazana |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 523 § § 2
Kodeks postępowania karnego
W przypadku skazania na karę ograniczenia wolności, kasacja może być wniesiona wyłącznie z powodu bezwzględnych podstaw odwoławczych.
k.p.k. art. 523 § § 4
Kodeks postępowania karnego
W przypadku skazania na karę ograniczenia wolności, kasacja może być wniesiona wyłącznie z powodu bezwzględnych podstaw odwoławczych.
k.p.k. art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Enumeratywnie wymienione bezwzględne podstawy odwoławcze, które mogą stanowić podstawę kasacji w sprawach o karę ograniczenia wolności.
Pomocnicze
k.p.k. art. 523 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Ogólna podstawa kasacyjna dotycząca rażącego naruszenia prawa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja wniesiona od wyroku skazującego na karę ograniczenia wolności musi być oparta na bezwzględnych podstawach odwoławczych z art. 439 § 1 k.p.k.
Odrzucone argumenty
Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa, nawet jeśli nie jest to bezwzględna podstawa odwoławcza.
Godne uwagi sformułowania
Najwyraźniej autor kasacji zapomniał o brzmieniu przytoczonych przepisów, które obowiązują wszak od 1 września 2000 r. podstawy kasacji wniesionej od wyroku skazującego na karę niż opisana zostały ograniczone do wymienionych tylko w art. 439 § 1 k.p.k.
Skład orzekający
Dorota Rysińska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja dopuszczalności wnoszenia kasacji od wyroków skazujących na karę ograniczenia wolności oraz konieczność powoływania się na bezwzględne podstawy odwoławcze."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw karnych i specyficznego rodzaju kary.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników karnistów ze względu na precyzyjne omówienie warunków dopuszczalności kasacji w specyficznych przypadkach, co jest częstym problemem praktycznym.
“Kiedy kasacja jest możliwa? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe ograniczenia w sprawach karnych.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KZ 59/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska w sprawie B. Z. po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 26 stycznia 2017 r., zażalenia obrońcy skazanej na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 7 października 2016 r. odmawiające przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Wskazanym na wstępie zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji obrońcy B. Z., wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 17 sierpnia 2016 r. w sprawie IV Ka […] , z uwagi na jej niedopuszczalność. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł obrońca podnosząc, że art. 523 k.p.k. przewiduje rażące naruszenie prawa, jako podstawę kasacyjną i takowe skarżący wskazał w nadzwyczajnym środku odwoławczym. Wniósł wobec tego o przyjęcie kasacji i przekazanie jej Sądowi Najwyższemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje . Zażalenie jest bezzasadne. Na wstępie należy zaznaczyć, że B. Z. została prawomocnie skazana na karę ograniczenia wolności. W świetle treści art. 523 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 4 pkt. 1 k.p.k. oznacza to, że kasacja mogła w jej sprawie zostać wniesiona wyłącznie z powołaniem się na jedno z uchybień enumeratywnie wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k., stanowiących tzw. bezwzględne powody odwoławcze. W nawiązaniu do argumentu zażalenia należy podkreślić, że wniesiona przez stronę skarga kasacyjna może, co do zasady, wskazywać na inne rażące naruszenie prawa (art. 523 § 1 k.p.k.). Zarazem jednak jest oczywiste, że w konsekwencji zawartego w art. 523 § 2 k.p.k. ograniczenia co do możliwości zaskarżenia kasacją strony tylko wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności, i to bezwzględną, podstawy kasacji wniesionej od wyroku skazującego na karę niż opisana zostały ograniczone do wymienionych tylko w art. 439 § 1 k.p.k. (art. 523 § 4 k.p.k.). Najwyraźniej autor kasacji zapomniał o brzmieniu przytoczonych przepisów, które obowiązują wszak od 1 września 2000 r. i których przytoczona interpretacja, prezentowana w licznych, także publikowanych, orzeczeniach Sądu Najwyższego oraz omawiana w literaturze prawniczej, nie budzi żadnych wątpliwości. Analiza samej kasacji nie pozwala na uznanie, że zarzucono w niej takie naruszenie prawa, które stanowiłoby jedną z zawartych w art. 439 § 1 k.p.k. bezwzględnych przyczyn odwoławczych. Zresztą, na ten fakt nie wskazuje w swoim zażaleniu nawet autor tej skargi, enigmatycznie podnosząc, że w kasacji wykazano m.in. rażące naruszenie zasady bezpośredniości, czy też braku prowadzenia rozprawy od początku z uwagi na upływ czasu pomiędzy terminami, a więc inne, niż wymienione w przywołanym przepisie, naruszenia prawa. Z tych zatem względów, nie znajdując podstaw do podważenia zaskarżonego zarządzenia, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI