V KZ 53/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie o odmowie wyznaczenia pełnomocnika z urzędu.
Skazana D. G. wniosła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego o odmowie wyznaczenia jej pełnomocnika z urzędu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia sędziego. Zażalenie to zostało odrzucone jako niedopuszczalne. Następnie skazana wniosła kolejne zażalenie na zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia. Sąd Najwyższy uznał, że odmowa wyznaczenia pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia środka odwoławczego nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem.
Sprawa dotyczyła zażalenia wniesionego przez skazaną D. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 9 lipca 2012 r., które odmówiło przyjęcia zażalenia na wcześniejsze zarządzenie z dnia 4 czerwca 2012 r. To pierwsze zarządzenie odmówiło wyznaczenia pełnomocnika z urzędu dla skazanej, która wnioskowała o niego w celu wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia sędziego. Skazana argumentowała, że postępowanie w przedmiocie wyznaczenia pełnomocnika z urzędu powinno podlegać zasadzie dwuinstancyjności, a odmowa przyjęcia środka odwoławczego narusza prawo do sądu. Sąd Najwyższy, rozpatrując kolejne zażalenie, stwierdził, że zgodnie z art. 459 k.p.k. zażalenie przysługuje głównie na decyzje zamykające drogę do wydania wyroku, a w innych przypadkach tylko gdy przepis szczególny tak stanowi. W niniejszej sprawie taki przepis nie istniał. Sąd Najwyższy powołał się na utrwalone zapatrywanie, zgodnie z którym odmowa wyznaczenia obrońcy lub pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia środka odwoławczego nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, przywołując w tym kontekście własne wcześniejsze postanowienia. W konsekwencji, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, odmowa wyznaczenia pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia środka odwoławczego nie podlega zaskarżeniu zażaleniem.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 459 k.p.k., zażalenie przysługuje na decyzje procesowe zamykające drogę do wydania wyroku lub w innych sytuacjach wskazanych przepisem szczególnym. Brak jest przepisu szczególnego otwierającego drogę do instancyjnej kontroli zarządzenia o odmowie wyznaczenia pełnomocnika z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy
Strona wygrywająca
Sąd Apelacyjny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. G. | osoba_fizyczna | skazana |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 459
Kodeks postępowania karnego
Zażalenie przysługuje zasadniczo na decyzje procesowe zamykające drogę do wydania wyroku, a wyjątkowo w innych sytuacjach, wskazanych przepisem szczególnym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odmowa wyznaczenia pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia środka odwoławczego nie podlega zaskarżeniu zażaleniem na mocy art. 459 k.p.k. i braku przepisu szczególnego.
Odrzucone argumenty
Postępowanie w przedmiocie wyznaczenia pełnomocnika z urzędu powinno podlegać zasadzie dwuinstancyjności. Odmowa przyjęcia środka odwoławczego ma cechy pozbawienia prawa do sądu.
Godne uwagi sformułowania
zażalenie przysługuje zasadniczo na decyzje procesowe zamykające drogę do wydania wyroku odmowa wyznaczenia obrońcy lub pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia środka odwoławczego nie podlega zaskarżeniu zażaleniem
Skład orzekający
Piotr Hofmański
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie braku możliwości zaskarżenia zażaleniem odmowy wyznaczenia pełnomocnika z urzędu w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to orzeczenie proceduralne dotyczące dopuszczalności środka zaskarżenia, które nie zawiera elementów faktycznych ani prawnych budzących szczególne zainteresowanie poza kręgiem specjalistów od prawa karnego procesowego.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KZ 53/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w sprawie D. G. w przedmiocie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego w Sądzie Apelacyjnym z dnia 9 lipca 2012 r., o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie z dnia 4 czerwca 2012 r. p o s t a n o w i ł : zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy . UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2012 r., Przewodniczący Wydziału Karnego w Sądzie Apelacyjnym odmówił wyznaczenia pełnomocnika z urzędu, o które wnioskowała skazana D. G., celem wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia sędziego. Na powyższe zarządzenie skazana wniosła w dniu 2 lipca 2012 r. zażalenie, któremu, jako niedopuszczalnemu z mocy ustawy, odmówiono przyjęcia zarządzeniem z dnia 9 lipca 2012r. Zarządzenie to zostało zaskarżone zażaleniem. W jego treści skarżąca zauważyła, że także postępowanie w przedmiocie wyznaczenia pełnomocnika z urzędu winno podlegać zasadzie dwuinstancyjności, a odmowa przyjęcia środka odwoławczego ma cechy pozbawienia prawa do sądu, co narusza szereg norm prawa krajowego i międzynarodowego. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 2 Stosownie do treści art. 459 k.p.k., zażalenie przysługuje zasadniczo na decyzje procesowe zamykające drogę do wydania wyroku, a wyjątkowo w innych sytuacjach, wskazanych przepisem szczególnym. Przepisu szczególnego, otwierającego drogę do instancyjnej kontroli zarządzenia w układzie procesowym występującym w niniejszej sprawie, brak. Zgodnie z utrwalonym zapatrywaniem Sądu Najwyższego, odmowa wyznaczenia obrońcy lub pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia środka odwoławczego nie podlega zaskarżeniu zażaleniem (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 grudnia 2008 r., IV KZ 93/08; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2008 r., V KZ 42/08). Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI