V KZ 49/21

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie wnioskodawcy T. M. na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 16 sierpnia 2021 r., które odmówiło przyjęcia kasacji od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 29 czerwca 2021 r. Postanowienie sądu odwoławczego utrzymywało w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 czerwca 2021 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej dotyczącej wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 października 2020 r. Zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji zostało wydane na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., uznając kasację za niedopuszczalną z mocy ustawy. Pełnomocnik wnioskodawcy wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 519 k.p.k. poprzez bezzasadne przyjęcie, że kasacja nie przysługuje od postanowienia sądu odwoławczego w przedmiocie sprostowania omyłki rachunkowej. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za niezasadne. Wskazał, że zgodnie z art. 519 k.p.k., kasacja może być wniesiona od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego. Orzeczenie sądu odwoławczego w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej (rachunkowej) nie mieści się w tym katalogu. Sąd Najwyższy podkreślił, że instytucja sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej nie może służyć do merytorycznej korekty orzeczenia, a ewentualne błędy w wyliczeniu należnych kwot, jeśli nie są omyłkami pisarskimi, wymagają innego trybu korekty prawomocnego orzeczenia. W związku z tym Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający