V KZ 47/16

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie M.K. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 11 lipca 2016 r., którym odmówiono skazanemu wyznaczenia obrońcy z urzędu celem sporządzenia kasacji. Sąd Okręgowy uzasadnił swoją decyzję brakiem przesłanek z art. 78 § 1 i 1a k.p.k. w brzmieniu obowiązującym od 15 kwietnia 2016 r. Skazany zarzucił naruszenie przepisów k.p.k. dotyczących wyznaczenia obrońcy z urzędu, w tym przepisów obowiązujących przed nowelizacją. Sąd Najwyższy stwierdził jednak swoją niewłaściwość do rozpoznania tego zażalenia, wskazując, że zgodnie z art. 81 § 1a k.p.k., zażalenie na postanowienie o odmowie wyznaczenia obrońcy rozpoznaje inny równorzędny skład tego samego sądu. Podkreślono, że brak jest przepisów przenoszących właściwość rozpoznawania takich zażaleń na Sąd Najwyższy, nawet jeśli dotyczą one wniosku o obrońcę do sporządzenia kasacji. Sąd Najwyższy zaznaczył, że kwestie te mogą być ewentualnie badane w trybie art. 530 lub 531 k.p.k. Wskazano również na art. 528 § 1 pkt 2 k.p.k., który wyłącza środek odwoławczy od odmowy wyznaczenia adwokata do sporządzenia kasacji, ale zaznaczono, że może on dotyczyć sytuacji, gdy postanowienie wydaje Sąd Najwyższy. Rozważono także kwestie intertemporalne związane z nowelizacją k.p.k. z dnia 11 marca 2016 r., podkreślając konieczność respektowania nabytych uprawnień i czynności procesowych podjętych na gruncie poprzednich przepisów. Ostatecznie, Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i zwrócił akta sprawy Sądowi Okręgowemu w S.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający