V KZ 43/16

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 22 lipca 2016 r., które odmówiło przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z dnia 23 marca 2016 r. Obrońca zarzuciła sądowi okręgowemu naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170 § 3 k.p.k., poprzez brak przeprowadzenia wnioskowanych dowodów i pozostawienie ich bez rozpoznania. Sąd Najwyższy uznał jednak zażalenie za bezzasadne. Podkreślono, że kluczową przesłanką do przywrócenia terminu zawitego jest wykazanie przyczyn niezależnych od strony, które uniemożliwiły zachowanie terminu. W niniejszej sprawie nie udało się udowodnić, że wniosek o uzasadnienie został nadany w areszcie śledczym wcześniej niż wynikało to z oficjalnej rejestracji korespondencji w dniu 31 marca 2016 r. Sąd Okręgowy prawidłowo zweryfikował tę kwestię w oparciu o informacje od Dyrektora Aresztu Śledczego. Sąd Najwyższy stwierdził również, że nie było obowiązkiem sądu odwoławczego ustalanie z urzędu powodów uchybienia terminowi przez stronę, a ciężar wykazania tych okoliczności spoczywał na niej. W związku z tym, zaskarżone postanowienie zostało utrzymane w mocy, a obrońcy zasądzono wynagrodzenie za sporządzenie środka odwoławczego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający